యతీంద్ర ప్రవణ ప్రభావము – భాగము 30

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

పూర్తి శ్రేణి

<< భాగము 29

అనంతరం, వారు “ఎణ్దిశై క్కణంగళుం ఇఱైంజియాడు తీర్థ నీర్” (అష్ట దిక్కులలోని అందరూ అత్యాదరముతో కావేరి పవిత్ర స్నానం చేస్తారు) మరియు “గంగైయిలుం పునిదమాన కావిరి” (గంగ కంటే పవిత్రమైన కావేరి) అని కీర్తించబడిన కావేరి ఒడ్డుకి చేరుకుని ఆ దివ్య నదిలో పవిత్ర స్నానం చేసి, కేశవాది ద్వాదశ ఉర్ధ్వపుండ్రములు ధరించి, భవ్యమైన ఆ దివ్య తిరువరంగ పట్టణాన్ని నమస్కరించారు. వారికి స్వాగతం పలికేందుకు తిరువరంగ వాసులు పెద్ద ఎత్తున అక్కడికి వచ్చి చేరుకున్నారు. వారందరి ఎదుట సాష్టాంగ నమస్కారం చేసి, వారితో పాటు శ్రీరంగంలోని తోటల గుండా పట్టణ ప్రవేశం చేశారు. తరువాత వారు ఈ క్రింది పాశురంలో చెప్పినట్లు శ్రీరంగ వీధుల గుండా వెళ్ళారు.

మాడమాళిగైశూళ్ తిరువీధియుం మన్నుశేర్ తిరువిక్కిరమన్ వీధియుం
ఆడల్మాఱన్ అగళంగమ్ వీధియుం ఆలినాడన్ అమర్ందుఱై వీధియుం
కూడల్ వాళ్ కులశేఖరన్ వీధియుం కులవు రాసమగేందిరన్ వీధియుం
తేడుతన్మా వన్మావిన్ వీధియుం తెన్నరగంగర్ తిరువావరణమే

(వారు ఎత్తైన భవంతులు ఉన్న వీధులను దాటి, తిరువిక్రమ వీధిని దాటి, అగళంగన్ వీధిని దాటి, తిరుమంగై ఆళ్వార్ వీధిని దాటి, కులశేఖర వీధిని దాటి, రాజమహేంద్ర వీధిని దాటి, శ్రీరంగానికి రక్షణ పొరలుగా ఉన్న ఈ వీధులన్నింటినీ దాటి వెళ్ళారు). వారు శ్రీరంగంలోని దివ్య భవంతులు, దివ్య వీధులు, దివ్య గోపురాలను ఎంతో ఆనందంతో చూస్తూ, తన లాంటి అక్కడి ఆచార్యులైన కొత్తూరిలణ్ణర్ వారి తిరుమాళిగకు చేరుకున్నాడు. గతంలో కొత్తూరిలణ్ణర్ తిరుమెయ్యం దివ్య దేశములో తిరువాయ్మొళి ఇరుబత్తినాలాయిరం (పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై వారు రచించిన తిరువాయ్మొళివ్యాఖ్యానం)పై కాలక్షేపము చేసి, నంపెరుమాళ్ళు తిరిగి శ్రీరంగానికి చేరుకున్న తరువాత వీరు కూడా శ్రీరంగంలో స్థిర నివాసము ఉండాలని నిశ్చయించి అక్కడ స్థిరపడి ఉన్నవారు. నాయనార్లు ఒక విశిష్ట అవతారమని గ్రహించిన కొత్తూరిలణ్ణర్ తమ గౌరవ మర్యాదలు సమర్పించుకొనెను. అణ్ణార్ నాయనార్లను కోయిల్ కి తీసుకెళ్ళాలని, ఆ రోజుల్లోని శ్రీరంగం ఆలయ అధిపతి అయిన తిరుమాలై తండ పెరుమాళ్ భట్టర్ నివాసానికి వెళ్లారు. భట్టార్ ఎంతో సంతోషించి నాయనార్లను స్వాగతించి, కృపతో తిరువాయ్మొళి పాశుర అర్థాలను చెప్పవలసిందిగా నాయనార్లను అభ్యర్థించెను. నాయనార్ నమ్మాళ్వార్ల మహిమను చాటే పాశుర అర్ధాలను వివరించారు [6.5 పదిగానికి పరిచయంగా ఈడు వ్యాఖ్యానంలో వివరించిన విధంగా). (మన పూర్వాచార్యుల ప్రకారం తిరువాయ్మొళి 6.5.1 ‘తూవళిల్ మణిమాడం’ నమ్మాళ్వార్ల గుణాలను స్పష్టంగా తెలియజేస్తుంది.) భట్టర్ పాశురార్థాలను విని చాలా సంతోషించి, “నాయనార్లను ముప్పత్తారాయిర పెరుక్కర్ (అనేక అర్థాలతో ఈడుని స్పష్టంగా వర్ణించేవాడు)” అని చెప్పి, పెరుమాళ్లకు మంగళాశాసనం చేయమని వారిని ఆహ్వానించి, శ్రీరంగంలోని ఇతర శ్రీవైష్ణవులను కూడా రమ్మని కబురు పంపారు. అందరూ కలిసి బయలుదేరారు. మొదట్లో ఇరామానుశ నూఱ్ఱందాది పాశురము పొన్నరంగమెన్నిల్ మాయలే పెరుగుం ఇరామానుశన్” (‘గొప్ప శ్రీరంగం’ అనే పదాన్ని వినగానే రామానుజులు మోహితులౌతారు) అని చెప్పినట్లు, ఎంపెరుమానార్ సన్నిధికి చేరుకుకొనెను. వారి దివ్య తిరువడిని సేవించి, యోనిత్యం అచ్యుత…. తో ప్రారంభించి రామానుజస్య చరణౌ శరణం ప్రపద్యే తో ముగిసే తనియన్ల పఠన చేశారు.

ఇవ్వులగందన్నిల్ ఎతిరాశర్ కొండరుళుం
ఎవ్వురువుం యాన్ శెన్ఱిఱైంజినక్కాల్ – అవ్వురువం
ఎల్లాం ఇనిదేలుం ఎళిల్ అరంగత్తు ఇరుప్పుప్పోల్
నిల్లాదెన్ నెంజు నిఱైందు

(నేను ఈ లోకములో ఎక్కడికి వెళ్లినా, ఆ రామానుజుల దివ్య స్వరూపాన్ని ఎక్కడ సేవించినా, ఆ ప్రతిరూపము శ్రీరంగంలోని ఎంపెరుమానారుల దివ్యరూపాన్ని దర్శించుకున్నట్లు నాకు సంతృప్తిని కలిగిస్తుంది).

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము: https://srivaishnavagranthams.wordpress.com/2021/08/14/yathindhra-pravana-prabhavam-30/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – https://guruparamparai.wordpress.com
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

యతీంద్ర ప్రవణ ప్రభావము – భాగము 29

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

పూర్తి శ్రేణి

<< భాగము 28

నాయనార్లను ఆశ్రయించిన అళగియ వరదర్

“శ్రీ సౌమ్య జామాతృ మునీశ్వరస్య ప్రసాదసంపత్ ప్రథమాస్యతాయ” (శ్రీ సౌమ్యజమాతృమునీశ్వరుల ప్రథమ దయాపాతృలు) [వీరు ఉత్తమైన సన్యాసాశ్రమ స్వీకారము చేసిన పిదప, నాయనార్లు సౌమ్య జామాతృముని/మణవాళ మాముని అని పిలవబడ్డారు]. అళగీయ వరదర్, సేనై ముదలియార్ మొదలైన పలు వైష్ణవులు నాయనార్ల మహిమలను విని వారి దివ్య తిరువడిని ఆశ్రయించారు. వీరిలో, అళగీయ వరదర్ సన్యాసాశ్రమాన్ని స్వీకరించి రామానుజ జీయర్ అనే నామాన్ని పొందారు [తర్వాత రోజుల్లో, వీరు ఒన్నాన శ్రీ వానమామలై జీయర్, పొన్నడిక్కాల్ జీయర్ అని పిలువబడ్డారు]. పెరియ తిరువందాది పాశురము 31లో “నిళలుం అదితారుం ఆనోమ్” (అతని నీడగా, పాదరక్షలుగా మారాము) అని చెప్పినట్లు, అళగీయ వరదర్, నాయనార్లను సేవిస్తూ వారి నిరంతర పాదరేఖగా (పాదాలపై రేఖలు) మారారు.

నాయనార్లు శ్రీ రంగమునకు చేరుట

వీరు తమ విశ్వసనీయమైన శిష్యులతో ఉంటుండగా, “మన ప్రాణాధారమైన నంపెరుమాళ్ళను మనము నిత్యము సేవించాలి, స్తుతించాలి, ఈ శరీరం పడిపోయే వరకు శ్రీరంగంలో జీవించాలి; ఇదే మనకి సరికాదా?” అని నాయనార్లు ఆలోచించి వెంటనే వారు  ఆళ్వార్ సన్నిధికి చేరుకుని, ఆళ్వార్ ఎదుట సాష్టాంగము చేసి, “నణ్ణావశురర్ నలివెయ్ద నల్ల అమరర్ పొలివెయ్ద ఎణ్ణాదనగళెణ్ణుం నన్మునివర్ ఇన్బం తలై శిఱప్ప పణ్ణార్…. (దుష్టుల నాశనం, సాధు సంరక్షణ, సర్వేశ్వరునికి మరిన్ని శుభ గుణాలు కావాలని ప్రార్థించే మహర్షులకై, రాగంతో ఆలపిస్తూ…) అని నీవు [తిరువాయ్మొళి 10.7.5 వ పాశురములో] ఆతడిని స్తుతించినందున, నంపెరుమాళ్ళు తాను గతంలో (దాడులకు ముందు) అనుభవించిన వైభవాన్ని ఊహించుచుండెను. అడియేన్ పెరుమాళ్ళను సేవించాలనుకుంటున్నాను. దేవరీర్ వారి (ఓ మహానుభావా!) ఆమోదం కోరుతున్నాను” అని విన్నపించెను; నమ్మాళ్వార్ వీరు అభ్యర్థనను మన్నించి అనుమతిని ప్రసాదించెను.

తరువాత, ఈ శ్లోకములో చెప్పినట్టుగా….

తతః గతిపయైర్దివశై స్సగురుర్ దివ్యదర్శనః
ఆజగామ పరంధామ శ్రీరంగం మంగళం భువః

(కొన్ని రోజుల తర్వాత, దివ్య మంగళ స్వరూపులైన నాయనార్లు, భూమికి శుభప్రదమైన పరమ దివ్య ధామము శ్రీరంగానికి చేరుకున్నారు), నాయనార్లు తమ శిష్యులతో కలిసి శ్రీరంగానికి బయలుదేరారు. దారిలో, “విల్లిపుత్తూర్ ఉఱైవాన్ తన్ పొన్నడి కాణ్బదోర్ ఆశైయినాలే” (విల్లిపుత్తూర్లో కొలువైకున్న ఎంబెరుమానుని దివ్య స్వర్ణమయమైన తిరువడిని సేవించాలనే కోరికతో) అని చెప్పినట్లుగా శ్రీవిల్లిపుత్తూర్లో ఉన్న ఎంబెరుమానుని దివ్య తిరువడిని దర్శించాలనే కోరికతో  శ్రీవిల్లిపుత్తూరుకు చేరుకొని, ‘వడపెరుంగోయిలుడైయాన్’ (భవ్య ఆలయములో ఒక మర్రి ఆకుపై శయనించి ఉన్నవాడు) మరియు పెరియాళ్వారుని సేవించుకొనెను. తరువాత, వారు అన్నవాయల్పుదువై ఆండాళ్ (హంసలు విహరించే పంట పొలాలతో శ్రీవిల్లిపుత్తూర్లో నివసించే ఆండాళ్) అని ఆమె తనియన్లో చెప్పినట్లు “నీళాతుంగ స్థానగిరి… గోదాతస్యై నమ ఇదమిదం భూయః”  నప్పిన్నై పిరాట్టి (నీల దేవీ) వక్షస్థలంపైన పవ్వలించి ఉన్న కృష్ణుడిని వర్ణించుచూ పాడిన ఆండాళ్ ను సేవించెను. ఆ తరువాత, ఈ శ్లోకములో చెప్పినట్లు….

దేవస్యమహిశీం దివ్యాం ఆదౌ గోధాముపాసతత్
యన్మౌలిమాలికామేవ స్వీకరోతి స్వయం ప్రభౌః

(వారు మొదట అళగీయ మాణవాలన్ దివ్య పత్ని అయిన ఆండాళ్ ధరించిన మాలలను తాను అమితానందముతో ధరించిన అళగీయ మాణవాలన్  ను సేవించెను.)  తరువాత, “నేఱిపడవదువే నినైవదు నలమే” (తిరుమాలిరుంజోలై వెళ్లడం ఉత్తమం) అని అరులిచ్చేయల్లో తిరుమాలిరుంజోలైని వర్ణించినట్లుగా వారు తిరుమాలిరుంజోలైలో కొలువై ఉన్న ఆ దేవుడిని సేవించాలనుకున్నారు. వారు తిరుమాలిరుంజోలై కి వెళ్లి అళగర్ ఆలయంలోకి ప్రవేశించి, ఎంబెరుమానుని దివ్య తిరువడిని సేవించుకొని, పవిత్ర తీర్థాన్ని, దివ్య ప్రసాదాలను స్వీకరించి, కూరత్తాళ్వాన్ అనుగ్రహించిన సుందర బాహుస్తవంలోని శ్లోకాన్ని స్మరించుకున్నారు.

విజ్ఞాపనం వనగిరీశ్వర! సత్యరూపాం అంగీకురుశ్వ కరుణార్ణవ మామకీనాం
శ్రీరంగధామని యతాపురమేషసోహం రామానుజార్యవశకః పరివర్తిశీయ

(ఓ కృపా సముద్రము వంటి సుందరమైన తిరుమాలిరుంజోలై దేవుడా! నీ దివ్య మనస్సుతో నా ఒక విన్నపాన్ని ఆమోదించాలి. గతంలో శ్రీరంగము వైభవంగా ఉన్నట్టు, అడియేన్ ఎంపెరుమానార్ల దివ్య తిరువడి యందు జీవనము సాగించేలా నీవు నన్ను అనుగ్రహించాలి). శ్రీ రంగనాధుని దాసుడిగా సేవ చేసుకునేందుకు వారు ఉత్సాహంతో శ్రీరంగానికి వెళ్లారు.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము: https://srivaishnavagranthams.wordpress.com/2021/08/13/yathindhra-pravana-prabhavam-29/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – https://guruparamparai.wordpress.com
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

యతీంద్ర ప్రవణ ప్రభావము – భాగము 28

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

పూర్తి శ్రేణి

<< భాగము 27

అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ళకి పిళ్ళై ఆదేశము

జ్ఞాన భక్తి వైరాగ్యాలకు ప్రతిరూపంగా గొప్ప కీర్తి ప్రతిష్ఠలతో పిళ్ళై కైంకర్య శ్రీ (సేవా సంపద) తో చాలా కాలం జీవించారు. తరువాత నిత్య విభూతి (శ్రీవైకుంఠం) లో నిత్య సేవ గురించి చింతన చేస్తూ, వారు తమ ఆచార్యులు పిళ్ళై లోకాచార్యులను ధ్యానించి

ఉత్తమనే! ఉలగారియనే! మఱ్ఱొప్పారైయిల్లా
విత్తగనే! నల్ల వేదియనే! తణ్ముడుంబై మన్నా!
శుద్ధ నన్ జ్ఞానియర్ నఱ్ఱుణైయే! శుద్ధసత్తువనే!
ఎత్తనై కాలమిరుందు ఉళల్వేన్ ఇవ్వుడంబై క్కొండే?

(శ్రేష్ఠమైన ఓ లోకాచార్య! ఓ పరమ పండితుడా! గొప్ప వేద విద్వాంసుడా! ఓ చల్లని ముడుంబై వంశ శిరోమణి! ఓ సజ్జనులకు సహచరుడి వంటి వాడా ! సత్గుణ సంపూర్ణుడా! ఇంకా ఈ భౌతిక శరీరముతో ఎంతకాలం నేను బాధపడాలి?)

తమ ఆచార్యుని చేరేందుకు తన ఈ దేహమే అడ్డంకి అని స్పష్ఠంగా ఎరిగిన వీరు, ఆ శరీరం నుండి విముక్తులను చేయమని తమ ఆచార్యుని అభ్యర్థించెను. ఆ ఆలోచనతో వారు అనారోగ్యపాలై విశ్రాంతిలో ఉన్నారు. ఒకసారి వీరు అకస్మాత్తుగా ఉలిక్కిపడి లేచారు. నాయనార్లు మరియు ఇతర శిష్యులు “ఏమైంది?” అని అడుగగా, “ఇది కలికాలం, ఆళ్వార్ల ఆరుళిచ్చెయల్ (నాలాయిర దివ్య ప్రబంధం) పట్ల పూర్ణ ఆసక్తి, విశ్వాసంతో మన దర్శనాన్ని (సంప్రదాయాన్ని) ఎవరు ముందుకు తీసుకువెళతారు? అడియేన్ కు భయంగా ఉంది” అని వారు బాధతో అన్నారు. నాయనార్లు, వారి తిరువడి యందు సాష్టాంగ నమస్కారం చేసి “అడియేన్ చేస్తాను” అని అభయమిచ్చారు. “కేవలం మాటలతో సరిపోదు” అని పిళ్లై అనగా, నాయనార్లు పిళ్ళై దివ్య తిరువడికి నమస్కారము చేసి “నేను చేస్తాను” అని ప్రమాణం చేసెను. పిళ్లై సంతృప్తి చేందెను; వారు నాయనార్లని పిలిచి, “ కేవలం సంస్కృత శాస్త్రాలపైనే నీ దృష్ఠి ఉంచకుము; శ్రీ భాష్య శ్రవణ చేయి, కానీ ఎంబెరుమానార్లకు మరియు మనకందరికీ ప్రీతి అయిన దివ్య ప్రబంధాన్ని కుడా నిరంతరం విశ్లేషిస్తూ ఉండుము. మన పూర్వాచార్యుల వలె  పెరుమాళ్ళను సేవిస్తూ శ్రీరంగంలో నిత్య నివాసము చేయి” అని ఆదేశించెను. వారు తమ ఇతర శిష్యులను పిలిచి, “నాయనార్లను విశిష్ట అవతారంగా భావించి ఆదరంతో ఉండండి” అని తెలిపెను. తిరువాయ్మొళిలో “మాగవైగుందం కాణ ఎన్ మనం ఏగమేణ్ణుం” అని చెప్పినట్లే, పిళ్ళై లోకాచార్యుల దివ్య తిరువడి ధ్యానం చేస్తూ శ్రీవైకుంఠం చేరుకోవాలని నిత్యము ధ్యానిస్తూ ఉండేవారు. వారు వైకాశి (ఋషభ) మాసంలో బహుళాష్టమి (పౌర్ణమి తర్వాత ఎనిమిదవ రోజు) నాడు దివ్య పరమపదానికి వారు బయలుదేరారు.

తిరువాయ్మొళి పిళ్ళై వారి విశిష్ఠత

ఆ తరువాత, నాయనార్లు మరియు ఇతర ఆచార్యులు తమ ఆచార్యుని నుండి వీడినందుకు తట్టుకోలేక దుఃఖ సాగరములో మునిగిపోయారు. వారు తమ దుఃఖాన్ని మ్రింగి, పిళ్ళై చరమ కైంకర్యములు నిర్వహించి, 13 వ రోజు తిరువధ్యయనం నిర్వహించారు. ఆ తర్వాత, ప్రతి ఏడాది, వైకాశి మాసంలో పౌర్ణమి తర్వాత 8 వ రోజున, నాయనార్లు అందరు శ్రీ వైష్ణవులకు మూడు ఫలముల (మామిడి, అరటి, పనస) తో కూడిన విందు ఏర్పాటు చేసేవారు.

పిళ్లై లోకాచార్యులకు ఉన్న ప్రత్యేకత ఏమిటంటే, వారు స్త్రీలు మరియు అజ్ఞానులు కూడా అర్థం చేసుకోగలిగే విశిష్టమైన అర్థాలను చాలా సమగ్రంగా సులువైన రీతిలో అందించారు. వారు భగవానుని నుండి వీడి ఉండలేకపోయేవారు, అందుకని భగవత్ నిత్య సేవలో మునిగి ఉండేవారు. శిష్యుని గురించి “శరీరమర్థం ప్రాణంచ సద్గురుభ్యో నివేదయేత్” (తమ శరీరం, సంపద, జీవితం తమ ఆచార్యులనికై వినియోగించాలి) అనే సామెతలో చెప్పినట్లే, తిరువాయ్మొళి పిళ్ళై, పరమాచార్యులైన నమ్మాళ్వార్ల విగ్రహం, వారి ప్రియ శిష్యులైన ఉడయవర్ల విగ్రహాన్ని ఆళ్వార్ తిరునగరిలో ప్రతిష్టించారు. ఇది తిరువాయ్మొళి పిళ్ళై వారి విశిష్ఠత. వీరికున్న మరో ప్రత్యేకత ఏమిటంటే, ఆళ్వార్ల అరుళిచ్చెయల్ (దివ్య ప్రబంధము) పట్ల వీరికున్న రుచి మరియు వాటి ప్రచారం పట్ల వీరి దృఢత్వం అపారమైనది. వైకాసి (ఋషభ) మాసంలో వీరి దివ్య తిరునక్షత్రం విశాఖం. వీరి తనియన్

నమః శ్రీశైలనాథాయ కుంతీనగరజన్మనే
ప్రసాదలబ్ద పరమప్రాప్య కైంకర్య శాలినే

(కుంతీపురంలో కృపతో అవతరించిన శ్రీ శైలేశర్ అని పిలువబడే తిరువాయ్మొళి పిళ్ళైకు నేను నమస్కరిస్తున్నాను. నమ్మాళ్వార్ల అనుగ్రహంతో, వీరు అసమానమైన కైంకర్య సంపద పొంది ఆ కారణంగా శ్రేష్ఠతను గడించారు)

తరువాత, నాయనార్లు కూడా, తమ ఆచార్యుల [తిరువాయ్మొళి పిళ్ళై] నిర్దేశము ప్రకారం, తిరువాయ్మొళి దివ్య ప్రబంధ ఉపన్యాసం ఇవ్వడం ప్రారంభించారు. ఈ క్రింది శ్లోకంలో చెప్పినట్లే…

తదస్థు మూలభూతేషు తేషు దివ్యేషు యోగిషు
వవృతే వర్దయన్ భక్తిం వకుళాభరణాధీషు
తతా తద్దత్ ప్రపన్నార్థ సంప్రదాయం ప్రవర్తకాన్
అయమాద్రియత శ్రీమాన్ ఆచార్యానాధిమానపి

తరువాత, శ్రీమాన్ (కైంకర్యం సంపద కలిగి ఉండుటచేత) అళగియ మాణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ నమ్మాళ్వార్ల పట్ల భక్తి ప్రపత్తులను పెంచుకుని, తమను తాను పోషించుకున్నారు. అదే విధంగా ఆళ్వార్ చేత చెప్పబడిన సాంప్రదాయ అర్థాలను తమ జీవితాల్లో అన్వయం చేసుకున్న పుర్వాచార్యుల పట్ల అమితమైన గౌరవాన్ని ప్రదర్శించారు. ప్రమాణాలు (గ్రంధాలు), ప్రమేయం (సర్వేశ్వరుడు) మరియు ప్రమాథలు (గ్రంధాల రచయితలు) పట్ల గొప్ప గౌరవాన్ని చూపుతూ, వీరు ఆళ్వార్ తిరునగరిలో దర్శనం పోషణ కొనసాగించెను.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము: https://srivaishnavagranthams.wordpress.com/2021/08/12/yathindhra-pravana-prabhavam-28/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – https://guruparamparai.wordpress.com
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

యతీంద్ర ప్రవణ ప్రభావము – భాగము 27

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

పూర్తి శ్రేణి

<< భాగము 26

ఒకరోజు తిరువాయ్మొళి ప్పిళ్ళై వారి తోటలో పండిన లేత కూరగాయలను నాయనార్ల తిరుమాళిగకి పంపారు. అందుకు నాయనార్లు సంతోషించి, “ఇవి ఆళ్వార్ల మడప్పళ్ళికి (వంటగదికి) పంపుటకు బదులు, ఈ అడియేన్ గృహానికి ఎందుకు పంపారు?” అని అడిగారు. పిళ్ళై అతనితో “ఈ దాసుడికి దేవర్వారి వంటి వారు ఇంతవరకు లభించలేదు, కాబట్టి అర్చారాధనలో మునిగి ఉండెను” అని నాయనార్లకు తమ మనస్సులోని భావనను తెలిపెను. ఆ రోజు నుండి వారు ప్రతిరోజూ నాయనార్లకి తాజా కూరగాయలను పంపేవారు. పైగా అన్ని విధాలుగా వారి అవసరాలను చూసుకునేవారు. భోజన సమయంలో నాయనార్లతో కలిసి కూర్చుని భోజనం చేసేవారు. వీటన్నింటిని చూసి, పిళ్ళై శిష్యులు కొందరు నాయనార్లను అసూయతో చూసేవారు. సర్వజ్ఞుడైన పిళ్ళై దీనిని గ్రహించి, నాయనార్ల పట్ల చెడు భావన పెరగక ముందే  ఆ మంటను మొదట్లోనే ఆర్పివేయాలనుకున్నారు. నాయనార్లు సాధారణ మనిషి కాదని, గొప్ప మహా పురుషులని పిళ్ళై తమ శిష్యులకు తెలిపెను. సూచనల ద్వారా నాయనార్ల విశిష్ట సామర్థ్యాలను వారికి వివరించి, నాయనార్లు ఎవరో కాదు ఆదిశేషుని అవతారమని వారికి అర్థమయ్యేలా వివరించెను. తరువాత పిళ్ళై శిష్యులు నాయనార్ల పట్ల విశిష్టమైన గౌరవముతో వ్యవహరించేవారు. నాయనార్లు కూడా, పిళ్ళైల దివ్య సంకల్పాన్ని  గ్రహించి, వారి పట్ల విధేయులై ప్రవర్తించేవారు. నాయనార్లు ఈ సమయంలో ఈడు ముప్పత్తారాయిరం (తిరువాయ్మొళి వ్యాఖ్యానం) అలాగే ఇతర వ్యాఖ్యానాములను నేర్చుకున్నారు.

నాయనార్లకు ఒక కుమారుడు జన్మించెను. వారు తిరువాయ్మొళి పిళ్ళై వద్దకు వెళ్లి, ఆ శిశువుకు తగిన పేరును తెలపమని కోరెను. “ఒక్కసారి కాదు, నూట ఎనిమిది సార్లు చెప్పపడింది కదా!” (ఇరామానుశ నూఱ్ఱందాదిని సూచిస్తూ) అని పిళ్ళై జవాబు చెప్పెను. నాయనార్లు తమ కుమారునికి ఎమ్మైయన్ ఇరామానుశ (నా స్వామి, రామానుజ) అని నామకరణము చేశారు. ఒకానొక తిరు ఆరుద్రా దినమున, ప్పిళ్ళైతో ఇతర ఆచార్యులు భోజనం చేస్తున్నప్పుడు, పిళ్ళై ఈ శ్లోకాన్ని పఠించారు.

ఇన్ఱో ఎదిరాశర్ ఇవ్వులగిల్ తోన్ఱియ నాళ్
ఇన్ఱో కలియిరుళ్ నీంగునాళ్

(ఇది యతిరాజు (రామానుజులు) అవతరించిన రోజు కాదా? కలి అంధకారము తొలగిన రోజు కదా?) వారు ఈ రెండు వాక్యాలను మళ్ళీ మళ్ళీ చెబుతూ మరొక మాట మాట్లాడలేదు. నాయనార్లు ఈ పాశురాన్ని ఇలా పూరించెను..

ఇన్ఱోదాన్
వేదియర్గళ్ వాళ విరైమగిళోన్ తాన్ వాళ
వాదియర్గళ్ వాళ్వడంగు నాళ్

(వేదమార్గాన్ని అనుసరించేవారికి అతి సంతోషాన్ని కలిగించినది ఈ రోజు; ఇది సుగంధబరితుడైన మగిళోన్ (నమ్మాళ్వార్) సంతోషించిన రోజు, వాద వివాదములు (వేదాలను నమ్మనివారు, వేదాలను వక్రీకరించువారు) చేసేవారి సంఖ్య తగ్గింది). అది విన్న పిళ్ళై ఎంతో ఆనందంతో తృప్తిగా భోజనం చేశారు. నాయనార్లు సంతోషంగా వారి శేష ప్రసాదాన్ని తీసుకున్నారు.

ఆ విధంగా ఆచార్యులు (పిళ్ళై) మరియు శిష్యుడు (నాయనార్లు) మధ్య క్రమబద్ధత బాగా సాగింది. ఎలాగైతే పెరియ నంబిని ఆశ్రయించిన తర్వాత ఎంబెరుమానార్లు విశిష్టతను పొందారో, పిళ్ళైల ఆశ్రయం పొందిన తర్వాత నాయనార్లు కూడా విశిష్టతను పొందారు. అందరూ వీరిని ఉడయవర్ల పునరవతారముగా కీర్తించడం ప్రారంభించారు. పిళ్ళై కోసం నాయనార్లు ఈ తనియన్లను రచించారు:

వడమామలైముదల్ మల్లనంతపురియెల్లై మల్గిత్
తిడమాగ వాళుం తిరువుడైయ మన్నరిల్ తేశుడైయోన్
తిడమాన జ్ఞాన విరక్తి పరమ్ ఇవై శేరనిన్ఱ
శటకోపతాదర్ కురుగూర్వాళ్ పిళ్ళైయై చ్చేరు నెంజే

(ఓ నా హృదయమా! తిరుక్కురుగూర్ నివాసులైన శఠగోప దాసులు అని కూడా పిలువబడే పిళ్ళైల దివ్య తిరువడిని చేరాలని ప్రయత్నించుము; వీరు భగవత్ విషయాలలో దృఢమైన జ్ఞానము ఉండి ప్రాపంచిక విషయాల పట్ల నిర్లిప్తత ఉన్నవారు; తిరుమల నుండి తిరువనంతపురము వరకు వీరి ప్రకాశము గోచరించుచున్నది) మరియు

శెందమిళ్ వేద త్తిరుమలైయాళ్వార్ వాళి
కుంతినగర్ క్కు అణ్ణల్ కొడై వాళి – ఉందియ శీర్
వాళియవన్ అముదవాయ్ మొళి కేట్టు అప్పొరుళిల్
తాళుం మఱ్ఱంబర్ తిరుత్తాళ్

(ద్రావిడ వేదం (నాలాయిర దివ్య ప్రబంధం) లో గొప్ప పండితులైన తిరుమలై ఆళ్వార్లు చిరకాలం వర్ధిల్లాలి; కుంతీనగర నాయకుడి (తిరువాయ్మొళి ప్పిళ్ళై జన్మస్థలం) మహిమకి జోహార్లు); వారి బోధనలను అనుసరించి వాటికి అనుగుణంగా జీవించిన వారందరి దివ్య చరణాలకు జోహార్లు). వారి కాలములో, పిళ్ళై శిష్యులు వారి గొప్పతనాన్ని మహిమ పరచుచూ ఈ శ్లోకాలను రచించారు:

అప్యర్సయ నందతనయం కరపంకజాత్త వేణుం తదీయచరణ ప్రవణార్ త్రచేతాః
గోధాబిదుర్గహన సూక్తినిబంధనస్య వ్యాక్యాం వయదాత్ ద్రావిడ వేదగురుః ప్రసన్నాం

(ఎర్రటి పద్మాల వంటి పాదాలతో, చేతిలో మురలిని పట్టుకొని ఉన్న ఆ గొల్ల బాలుడు శ్రీ కృష్ణుడి దివ్య తిరువడి యందు నిత్యభక్తిలో మునిగి ఉన్న తిరువాయ్మొళి ప్పిళ్ళై, పెరియాళ్వార్ల పాశురములకు స్పష్టమైన వ్యాఖ్యానము వ్రాశారు).

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము: https://srivaishnavagranthams.wordpress.com/2021/08/12/yathindhra-pravana-prabhavam-27/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – https://guruparamparai.wordpress.com
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

యతీంద్ర ప్రవణ ప్రభావము – భాగము 26

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

పూర్తి శ్రేణి

<< భాగము 25

తిరువాయ్మొళి పిళ్ళై నాయనార్ ను ఉడయవర్ల (రామానుజుల) దివ్య తిరువడితో ముడిపెట్టి ఉంచుట.

(ఇకపై, పిళ్లై అనే పదం తిరువాయ్మొళి పిళ్లైని సూచిస్తుంది, నాయనార్ అనే పదం అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ ను సూచిస్తుంది, ఇది మామునిగళ్ (మాముణులు) ల పూర్వాశ్రమ నామము). పిళ్లై సంతోషంతో ఉడయవర్ల దివ్య తిరువడిని నాయనార్ కు చూపించెను. ఇరామానుశ నూఱ్ఱందాది పాశురము “అన్పదయుగమే కొండ వీట్టై ఎళిదినిల్ ఎయ్దువన్” (మీ దివ్య పాదాల దివ్య నివాసాన్ని సులభంగా పొందుతాను) లో పేర్కొన్నట్లుగా, పరమ పురుషార్థాన్ని పొంది ఆనందించెను. నమ్మాళ్వార్ల దివ్య తిరువడి యందు ప్రగాఢమైన భక్తి ప్రపత్తులతో ఉన్న పిళ్ళై కూడా, రామానుజుల కమలముల వంటి దివ్య పాదాలకు కైంకర్యం చేయాలనుకున్నారు. వారు దానిని తమ ధారక (జీవనము, పోషణకు మూలం) గా భావించి కైంకర్యం కొనసాగించెను. వీరు ఉడయవర్లకై  ఒక ప్రత్యేక ఆలయాన్ని నిర్మించి, చుట్టూ నాలుగు వీధులను నిర్మింపజేసి, ఆ వీధుల్లో పండితులు నివసించేలా చేసి, తద్వారా వారు నిరాటంకంగా రామానుజులకు సేవలు అందించేలా చేసి ఆ ప్రదేశాన్ని రామానుజ చతుర్వేది మంగళం అని నామకరణము చేసి పిలిచేవారు. ఇవన్నీ సుసంపన్నము చెసిన తర్వాత తృప్తిగా జీవించసాగారు.

నాయనార్లచే యతిరాజ వింశతి రచించన

దయతో పిళ్లై ద్వారా చూపిన ఉడయవర్ల దారిలో ముందుకు వెళుతూ నాయనార్, యతీంద్ర ప్రవణర్ (రామానుజరుల పట్ల ప్రగాఢమైన భక్తి ప్రపత్తులు గలవాడు) అని పిలవబడేంత మేరకు రామానుజుల తిరువడికి అంకితమైయ్యెను. వారి ప్రీతి ఫలితంగా, రామానుజులను వర్ణిస్తూ వారు యతిరాజ వింశతి రంచించెను. ఈ క్రింద పాశురంలో చెప్పినట్లు, రాబోయే తరాలవారికి కూడా ప్రయోజనం చేకూర్చే ఈ పరోపకార కార్యానికి వారు ఎంతో ప్రశంసలు అందుకున్నారు.

వల్లార్గళ్ వాళ్ త్తుం కురుకేశర్ తమ్మై మనత్తు వైత్తు
చొల్లార వాళ్ త్తుం మణవాళ మాముని తొండర్ కుళాం
ఎల్లాం తళైక్క ఎదిరాజవింజది ఇన్ఱళిత్తోన్
పుల్లారవింద త్తిరుత్తాళ్ ఇరండైయుం పోఱ్ఱు నెంజే

(మహా పండితులచే స్తుతింపబడే నమ్మాళ్వార్ని తమ మనస్సులో ఉంచుకొని మణవాళ మాముణులు తమ శబ్దాల ద్వారా స్తుతించారు. అటువంటి మణవాళ మాముణులు భక్త గణ శ్రేయస్సు కొరకు ఇరవై శ్లోకములతో కూడిన యతిరాజ వింశతిని రచించారు. ఓ నా హృదయమా! అటువంటి మణవాళ మాముణుల దివ్య పాద పద్మాలను స్తుతించుము).

యతిరాజ వింశతి విన్న పిళ్లై ఎంతో సంతోషించి, తిరుప్పుళియాళ్వార్ (నమ్మాళ్వార్లు నివాసమున్న దివ్య చింత చెట్టు) వద్ద తమకు లభించిన ఉడవర్ల దివ్య మూర్తి (విగ్రహాన్ని) వారికి ప్రసాదించెను. చతుర్వేది మంగళంలోని భవిష్యదాచార్య సన్నిధిలో ప్రతిష్టించబడిన ఉడయవర్ల ఉత్సవ మూర్తి గురించి తరతరాలుగా పెద్దల నుండి విన్న ఒక కథనం ఉంది. ఇది మధురకవి ఆళ్వార్ (నమ్మాళ్వార్ల విగ్రహాన్ని పొందాలనే కోరికతో) తమ స్వప్నములో నమ్మాళ్వార్ల నిర్దేశానుసారంగా, తామ్రపర్ణి నది జలాన్ని కాచారు. మొట్ట మొదట, ఉడయవర్ల విగ్రహం వ్యక్తమైంది. మధురకవి ఆళ్వారు తమ దివ్య మనస్సులో నమ్మాళ్వారుకి “ఈ విగ్రహం మీ దివ్య స్వరూపం కాదు” అని అనుకున్నారు. మధురకవి ఆళ్వార్తో నమ్మాళ్వార్ “ఇది తిరువాయ్మొళి 4.3.1 పొలిగ పొలిగ పాశురానికి సంబంధించిన భవిష్యధాచార్య విగ్రహం. పాశురం ‘కలియుం కెడుం కండుకొన్మిన్” లో పేర్కొన్న విధంగా కలి పురుషుడు కూడా భయపడి పారిపోయేలా వీరు అవతారం ఎత్తబోతున్నాడు. ఆయనను సేవించుము, తామ్రపర్ణి నది జలాన్ని మళ్లీ కాచుము, నా అర్చా విగ్రహము మీకు లభించును” అని ఆళ్వారు తెలిపెను.  నమ్మాళ్వార్ చెప్పినట్లే మధురకవి ఆళ్వార్ తామ్రపర్ణి నది జలాన్ని మళ్లీ కాచారు. ఆళ్వార్ తిరునగరి ఆలయంలో ఉపదేశ ముద్రతో దర్శనమిచ్చే నమ్మాళ్వార్ల దివ్య మూర్తి తమకు తాముగా వ్యక్తమైందని పెద్దలు చెబుతారు. ఆక్రమణదారులు దాడిచేయుటకు వచ్చినప్పుడు ఆళ్వార్ తిరునగరి ఆలయంలోని చింత చెట్టు దగ్గరే ఉడయవర్ల విగ్రహాన్ని తవ్వి పాతి దాచి ఉందబడిందని, నమ్మాళ్వార్లు ఆలయం విడిచి వలస వెళ్ళవలసి వచ్చిందని స్థల చరిత్ర చెబుతుంది. తరువాత తిరువాయ్మొళి పిళ్ళై ఆ ఆలయాన్ని శుభ్రం చేస్తుండగా వెలికి వచ్చిన ఉడయవర్ల ఈ దివ్య మూర్తిని ఆళ్వార్ సన్నిధిలో నమ్మాళ్వార్లతో పాటు సేవించాలని పెద్దలు నిర్దేశించారు. .

అటువంటి విగ్రహాన్ని పొందినందుకు నాయనార్లు కూడా పారవశ్యంతో పొంగిపోయెను. యతిరాజ వింశతి 19 లో చెప్పినట్లుగా “శ్రీమాన్ యతీంద్ర! తవదివ్య పాదాబ్జ సేవాం శ్రీ శైలనాథ కరుణాపరిణామదత్తాం” (ఓ ప్రముఖ రామానుజా! మీ దివ్య పాద పద్మాలకు చేసే సేవ శ్రీ శైలనాథ (తిరువాయ్మొళి పిళ్ళై) వారి దివ్య కృప వల్లనే సాధ్యమైనది). “యతీంద్రమేవ నీరంత్రం నిషేవే దైవతం పరం” అన్న శ్లోకములో పేర్కొన్నట్లుగా, ఎంబెరుమానార్ల (రామానుజుల) ని అత్యున్నతమైన వ్యక్తిగా భావించి వీరు సేవలు అందించెను. నమ్మాళ్వార్ మరియు ఎంబెరుమానార్లకు సేవ చేయడమే అత్యున్నత ఫలముగా భావించిన పిళ్ళై, నాయనార్ల జ్ఞానభక్త్యాధిని (జ్ఞానం, భక్తి మొదలైనవి) చూసి ఆలకిస్తూనే ఉండి, వారికి సహకారం అందిస్తూ ఉండేవారు.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము: https://srivaishnavagranthams.wordpress.com/2021/08/10/yathindhra-pravana-prabhavam-26/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – https://guruparamparai.wordpress.com
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

యతీంద్ర ప్రవణ ప్రభావము – భాగము 25

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

పూర్తి శ్రేణి

<< భాగము 24

అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ తిరుమలై ఆళ్వారుని ఆశ్రయించుట

తిగళక్కిడందాన్ తిరునావీఱుడైయ పిరాన్ తాదరణ్ణర్ తమ దివ్య తిరు కుమారుడైన అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ కు సుమారు ఆ రోజుల్లోనే వివాహం చేయించారు. వారు అతనికి అరుళిచ్చెయల్ (నాలాయిర దివ్య ప్రబంధం), రహస్యాలు (నిగూఢమైన అర్థ విషయాలు) మొదలైనవి బోధించారు. నాయనార్లు కూడా భక్తి శ్రద్దలతో తమ తండ్రి వద్ద ఉండి ఈ ఫలాన్ని స్వీకరించెను. వారు తమ తండ్రిగారిపై కూర్చిన తనియన్…

శ్రీ జిహ్వావదధీశధాసం అమలం అశేష శాస్త్రవిదం
సుందరవరగురు కరుణా కందళిత జ్ఞానమందిరం కలయే

(మొదటి పదానికి శ్రీ జిహ్వార్క్యాధీశం అని కూడా అంగీకరించబడింది; తనియన్ యొక్క అర్థం: కోట్టూర్ అళగియ మణవాళ ప్పెరుమాళ్ పిళ్ళై కృపకు పాతృలై, శాస్త్రాధ్యయనము చేసి నిష్కలంకమైన జ్ఞానానికి నిధి అయిన తిరునావీఱుడైయ పిరాన్ తాదరణ్ణర్ ను నేను ఆరాధిస్తున్నాను).

వాళి తిరునావీఱుడైయ పిరాన్ తాదనరుళ్
వాళియవన్ మామై వాక్కిన్బన్ – వాళియవన్
వీరన్ మణవాళన్ విరైమలర్ త్తాళ్ శూడి
బారమదై త్తీర్థళిత్త పణ్బు

(తిరునావీఱుడైయ పిరాన్ తాదరణ్ణర్ దయామహిమ; వారి పద సౌందర్య మాధుర్యానికి జోహార్లు; అళగియ మణవాళుని (శ్రీ రంగనాధుడు) దివ్య తిరువడి సౌందర్యీకరించినందుకు జోహార్లు, అడ్డంకులను తగ్గించే వారి స్వభావానికి జోహార్లు అని అర్థము).

కొంత కాలము తరువాత, అణ్ణర్ దివ్య వైకుంఠ లోకానికి చేరుకున్నారు. అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్లు వారికి చరమ కైంకర్యాలను పూరించారు. ఇదిలా ఉండగా, ఆళ్వార్ తిరునగరిలో, దర్శనానికి నాయకత్వం వహిస్తున్న తిరుమలై ఆళ్వార్, ఇకపై ఎవరు నిర్వహిస్తారోనని యోచించు చుండెను. వీరు తిరువాయ్మొళి యొక్క పద మాలలు, వాటి అర్థాల అనుసంధానములో నిరంతరం లీనమై ఉండి జీవనం కొనసాగిస్తుండేవారు. వీరు కేవలం తిరువాయ్మొళితో  మాత్రమే ముడిపడి ఉండి, ఇతర గ్రంథాలను గడ్డి పోచతో సమానంగా చూసేవారు. తిరువాయ్మొళితోనే ఉన్న సంబంధాన్ని వారి గుర్తింపుగా చేసుకున్నందువల్ల వీరు తిరువాయ్మొళి పిళ్ళైగా ప్రసిద్ధి గాంచెను. వీరు ఆళ్వార్ (నమ్మాళ్వార్) దివ్య తిరువడి సేవను కొనసాగించు చుండెను. అటువంటి తిరువాయ్మొళి పిళ్ళైల దివ్య అనుగ్రహ ఛత్ర ఛాయలో అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్లు ఆశ్రయము పొందెను. “తిరువనంత ఆళ్వాన్ సకందన్నై త్తిరుత్త మరువియ కురుగూర్ వాళనగర్ వందు” (ఈ ప్రపంచాన్ని సరిదిద్దడానికి ఆదిశేషుడు తిరుక్కురుగూర్ నివాసానికి చేరుకున్నారు) అని చెప్పబడినట్లుగా, అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్లు సిక్కల్ కిడారంలోని తమ తాతగారి ఇంటిని విడిచిపెట్టి తమ జన్మ స్థలమైన ఆళ్వార్ తిరునగరిని వచ్చారు. “పొరునర్సంగణిత్ తుఱైయిలే సంగుగళ్ సేరుమాపోలే”  (సంగణిత్ తుఱై అనే దివ్య స్థలానికి సమీపంలో ఉన్న తామిరపరణిలో శంఖాలు చేరినట్లు), శుద్ధ స్వభావము, శంఖం వర్ణముతో ఆదిశేషుడు అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ గా అవతరించి శుద్ధ జ్ఞానులైన తిరువాయ్మొళి పిళ్ళైల దివ్య తిరువడిని ఆశ్రయించెను. “అశిశ్రియతయం భూయః శ్రీ శైలాధీశ దేశికం” అనే శ్లోకములో చేప్పినట్లుగా వీరు తిరువాయ్మొళి పిళ్ళైతో విశేష సంబంధాన్ని ఏర్పరచుకొనెను మరియు “దేశం తిగళుం తిరువాయ్మొళి పిళ్ళై వాసమలర్ త్తాల్ అడైందు” (ప్రపంచ ప్రఖ్యాతి గాంచిన తిరువాయ్మొళి పిళ్ళైల సువాసన భరితమైన దివ్య తిరువడిని చేరెను) అని అర్థము.

ఆ తరువాత, ఇలా చెప్పబడినట్లు…

తదశ్ శృతితరస్సోయం తస్మాద్ తస్య ప్రసాదనః
అశేషనశృణోద్దివ్యాన్ ప్రబంధం బంధనచ్చిదః

(తరువాత, వీరు వేదాంగములను నేర్చుకున్నారు,  తిరువాయ్మొళి పిళ్ళైల అనుగ్రహముతో అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ సంసార సంబంధాన్ని తెంచే అరుళిచ్చేయల్ (నాలాయిర దివ్య ప్రబంధం) అర్థాలను కూడా నేర్చుకొనెను. వీరు ద్రావిడ వేదం (నాలాయిర దివ్య ప్రబంధం) వాటి అంగములు, ఉపాంగములను తిరువాయ్మొళి పిళ్ళైల సూచనల ద్వారా వాటి అర్థాలను నేర్చుకొనెను. వీరు శేషి, శరణ్యం, ప్రాప్యన్ అనే మూడు గుణాలతో తిరువాయ్మొళి పిళ్ళైపై ధ్యానం చేసే చరమ పర్వ నిష్ఠలో గాఢంగా స్థిరమై ఉండెను. “మిక్క వేదియర్ వేదత్తిన్ ఉట్పొరుళ్” (వేదాల యొక్క అంతర్గతార్థాలు) లో చెప్పబడినట్లు ఇదే సమస్థ వేదాల సారము.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

మూలము: https://srivaishnavagranthams.wordpress.com/2021/08/09/yathindhra-pravana-prabhavam-25/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – https://guruparamparai.wordpress.com
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

యతీంద్ర ప్రవణ ప్రభావము – భాగము 24

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

పూర్తి శ్రేణి

<< భాగము 23

ఇప్పుడు శ్రీరంగం కథనం

ఆ రోజుల్లో, శ్రీరంగంలో ఉండే మహాత్ములు ప్రతిరోజూ “శ్రీమన్ శ్రీరంగ శ్రీయం అనుపద్రవాం అనుదినం సంవర్ధయ” (ఏ ఆటంకం లేకుండా ప్రతి దినము శ్రీరంగ సంపద (దాస్యం) పెరగాలి) అనే శ్లోకాన్ని పఠించేవారు.” దానితో పాటు పెరియాళ్వార్ల “తిరుప్పల్లాండు” (పెరియ పెరుమాళ్ చిరకాలము వర్ధిల్లాలి), తిరుమంగై ఆళ్వార్ల శ్రీరంగ పాశురమైన “ఏళై ఏదలన్” (ఈ అల్పమైన వ్యక్తి…), నమ్మాళ్వార్ల 7.4.1 పాశురం “ఆళి ఎళచ్చంగుం” (ఆ దివ్య శంఖ చక్రములు వర్ధిల్లాలి) అని పెరుమాళ్ళకు శరణాగతి చేస్తూ మంగళాశాసనాలు చేసేవారు. వారి మంగళాశాసనాలు సెంజి (తిరువణ్ణామలై) కి రాజైన గోపణార్యన్ గా ఫలించింది. వారు తిరుపతికి వెళ్లి, అక్కడ నంపెరుమాళ్ళను సేవించి, తిరుగు ప్రయాణంలో, దయతో నంపెరుమాళ్ళను సెంజికి సమీపంలోని సింగరాయపురం పట్టణానికి తీసుకువచ్చారు. వారు శ్రీరంగంలో పాతుకొని ఉన్న దుష్ఠ శక్తులపై దాడి చేసేందుకు అనువైన సమయం కోసం ఎదురుచూస్తూ ఎంతో భక్తిశ్రద్ధలతో నంపెరుమాళ్ళను ఆరాధించుచుండెను. దాడి చేయడానికి సరైన సమయము చుసి  తిరుమణత్తూన్ నంబికి సైగనిచ్చారు. గోపణార్యన్, అపార సైన్య బలంతో వెళ్లి పోరాడి, ఆక్రమణదారుల బారి నుండి శ్రీరంగాన్ని విడిపించి, ఈ శ్లోకంలో చెప్పబడినట్లుగా, పెరియ పెరుమాళ్ళ సన్నిధిలో శ్రీదేవి మరియు భూదేవులతో కూడి నంపెరుమాళ్ళను ప్రతిష్టించారు.

ఆనీయానీలశృంగత్యుదిరచిత జగద్రంజనాతంచనాత్రేశ్ సెంజ్యాం
ఆరాద్య కంచిత్ సమయమత నిహద్దయోత్తనుష్టాన్ తురుష్కాన్
లక్ష్మీ క్షమాప్యాముపాప్యాం సహ నిజనిలయే’స్థాపయత్ రంగనాథం
సమ్యక్చర్యాం సపర్యామకృత నిజయశో దర్పనో గోపణార్యః

(అద్దంలా ప్రకాశించే కీర్తి కలిగిన గోపణార్యన్, అంజనాచలం అని కూడా పిలువబడే తిరువేంగడం నుండి నంపెరుమాళ్ళను దయతో వారి స్వస్థలమైన సెంజికి తీసుకువచ్చారు. కొంత కాలము అక్కడ వారు పెరుమాళ్ళని సేవిస్తూ, తమ విల్లు బాణాలతో తుర్కులపై దాడిచేసి చంపి, ఉభయ దేవేరులతో శ్రీరంగనాథుని వారి నివాసమైన శ్రీరంగంలో ప్రతిష్టించి, సముచితమైన సేవలు నిర్వహించెను).

“కొంగుం కుడందైయుమ్ కోట్టియూరుం పేరుం ఎంగుం తిరిందు విళైయాడుం…” (కొంగు నాడు [తమిళనాడు పశ్చిమ ప్రాంతం], తిరుక్కోట్టియూర్, తిరుప్పేర్  మొదలైన) అనే పాశురంలో చెప్పినట్లుగా, “మయల్మిగు పొళిళ్ శూళ్ మాలింజోలై” (మంత్ర ముగ్ధులను చేసే పండ్ల తోటలతో చుట్టుముట్టబడి ఉన్న), “వీరైయార్ పొళిళ్ వేంగం” (పరిమళంతో కూడిన తోటలతో నిండిన తిరుమల), ఈ చోట్లంన్నింటికీ వెళ్లి శత్రువులు సంహరించబడిన తరువాత, సకాప్తం 1293, పరితాపి సంవత్సరం, వైకాసి మాసం (ఋషభ మాసం) 17వ రోజున “కోయిఱ్పిళ్ళాయ్ ఇంగే పోదరాయే” (ఓ! కోయిల్ నివాసి, ఇక్కడికి రా!) పాశురములో చెప్పబడినట్లు శ్రీరంగానికి  తిరిగివచ్చెను. “రామస్సీతామనుప్రాప్య రాజ్యం పునరవాప్తవాన్” (శ్రీరాముడు సీతను గెలిచి రాజ్యాన్ని పొందాడు) అని అయోధ్య వలె శ్రీరంగము కూడా ఉత్సవాలు మరియు సంబరాలు చేసుకుంది. “తిరుమగళోడు ఇనిదు అమర్ంద సెల్వన్” (ఎమ్పెరుమాన్, శ్రీమహాలక్ష్మితో ఆసీనులై ఉన్నారు), “వీఱ్ఱిర్ఉంద మణవాళర్ మన్ను కోయిల్” (అళగియ మణవాళన్ (నంపెరుమాళ్) కొలువై ఉన్న ఆలయము) అని చెప్పినట్లు), అళగియ మణవాళన్ తమ ఉభయ నాయ్చిమారులతో సేరపాణ్డియన్ పైన ఆసీనులై తమ వైభవముతో శ్రీరంగంపై తన దొరతనాన్ని తెలియజేసే ఆ దృశ్యం చూడదగ్గది.

సుదూర ప్రాంతాలలో నివసించే శ్రీవైష్ణవులు కూడా ఈ సంఘటన గురించి విని, ఈ శ్లోకములో  చెప్పినట్లే పరమానందభరితులైనారు.

బహూనినామ వర్షాణి గతస్య సుమత్వనం
శృనోమ్యహం ప్రీతికారం మమనాథస్య కీర్తనం

(ఎంతో కాలం పాటు అడవులలో బస చేసిన నంపెరుమాళ్ తిరిగివచ్చారన్న గొప్ప వార్త విన్నాను), చాలా కాలం తర్వాత నంపెరుమాళ్ తిరిగి రావడం తమ అదృష్టమని భావించారు. వెంటనే, అందరూ అక్కడికి వచ్చి, నంపెరుమాళ్ళ దివ్య పాదాలను సేవించి, “ప్రహృష్టం ఉత్తీర్ణలోకం” (ప్రజలు ఎంతో ఆనందించారు) లో చెప్పినట్లు ఎంతో సంతోషించారు. పెరుమాళ్ (ఎమ్పెరుమాన్) కూడా, శ్రీ రామాయణ శ్లోకంలో “విజ్వరః ప్రముమోతః” (భయ జ్వరాలు తొలగిన తర్వాత సంతోషంగా ఉన్నట్లు) చెప్పినట్లు ప్రతి ఒక్కరినీ చల్లగా చూస్తూ వారిపై తన కరుణను కురిపించారు. దక్షిణం వైపు చూస్తూ అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్లపై తమ కరుణను కురిపించారు.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము: https://srivaishnavagranthams.wordpress.com/2021/08/08/yathindhra-pravana-prabhavam-24/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – https://guruparamparai.wordpress.com
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

అంతిమోపాయ నిష్ఠ – 7

శ్రీః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమద్ వరవరమునయే నమః
శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

అంతిమోపాయ నిష్ఠ

మునుపటి వ్యాసములో (https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2022/04/09/anthimopaya-nishtai-6/) మనము మన పూర్వాచార్యుల జీవితములలో  ఆచార్య కైంకర్యము / అనుభవము, భగవత్ కైంకర్యము / అనుభవము కన్నా ఉత్కృష్ట మైనదని అనేక సంఘటనల ద్వారా గమనించాము. ఈ వ్యాసములో మన పూర్వాచార్యుల గురించిన మరిన్ని సంఘటనలను తెలుసుకొందాము

నంపిళ్ళై – తిరువళ్ళికేణి

మన జీయర్ (మణవాళ మాముణులు) ఈ క్రింది సంఘటనను పదే పదే తలంచుకుంటారు. ఒకసారి నంపిళ్ళై తమ శిష్యులతో కలసి తిరువెళ్లరైలోని నాచ్చియార్ కు మంగళాశాసనము చేయుటకై వెళ్లి, శ్రీరంగమునకు తిరుగు పయనమైరి. ఆ సమయములో కావేరి నది ఉద్తృతముగా ప్రవహించుచున్నది. నదిని దాటుటకై సరైయిన నావ లేదు. నదిని దాటుటకై వారు చిన్న తెప్పను ఎక్కిరి. సూర్యాస్తమైనది. చీకటి మొదలైనది పైగా వర్షము పడుతున్నది. తెప్పను అదుపు చేయుటకు ఆ నావికుడు ప్రయాసపడుతున్నాడు. తెప్ప మునగ నారంభించినది. వారితో అతను, మీలో కొందరు నదిలో దూకినచో, మనము క్షేమముగా ఆవలి ఒడ్డుకు చేరగలము, లేనిచో, నంపిళ్ళైతో సహా అందరము మునిగి పోగలము అనెను. క్రిందికి దూకినచో, మునిగి పోగలమని ఎవ్వరును దూకుటకు ఇష్టపడలేదు. కాని ఒక స్త్రీ మూర్తి (భాగవత నిష్ఠలో మునిగి వున్నది), తెప్పవాని ఉపాయమునకు అతనిని ఆశీర్వదించుతూ, “ఓ నావికుడా! నీవు చిరంజీవిగా ఉండు! ఈ జగత్తునకే ప్రాణాధారుడైన, నంపిళ్ళై ను ఆవలి తీరమునకు చేర్చుము.” అని పలికి, “నంపిళ్ళై దివ్య తిరువడిగలే శరణము” అని పలుకుచూ, ఆ చీకటిలోనే తెప్ప నుంచి దూకి వేసెను. తదుపరి, ఆ తెప్ప క్షేమముగా శ్రీరంగమునకు చేరెను. నంపిళ్ళై, ఆమె మరణమునకు మిక్కిలి విచారముతో నుండిరి. కాని, ఆమె దూకిన తరువాత, ఒక ద్వీపముపై పడెను. నంపిళ్ళై యొక్క దుఃఖమును ఆలకించిన ఆమె, “స్వామి, మీరు చింతించవలదు, నేను ఇంకను జీవించియే వున్నాను” అని అరిచినది. ఆమెను రక్షించుటకై, నంపిళ్ళై తెప్పను పంపిరి. ఆమె సురక్షితముగా చేరి, నంపిళ్ళై పాద పద్మములకు ప్రణమిల్లెను. ఆమె పరిపూర్ణమైన ఆచార్య నిష్ఠలో నిమగ్నమై ఉండి, నంపిళ్ళైతో “నేను మునుగునప్పుడు, మీరు నన్ను రక్షించుటకై ద్వీపముగా మారినారు కదా!” అని పలికెను. అప్పుడు నంపిళ్ళై “మీ నమ్మకము అదే అయినచో, అదే అగును” అనిరి.

ఒకసారి, ఒక వైష్ణవ రాజు శ్రీవైష్ణవుల పెద్ద సమూహాన్ని గమనించి, “వీరందరూ నంపెరుమాళ్ళ దర్శనము చేసుకొని వచ్చుచున్నారా? లేదా నంపిళ్ళై ప్రవచనమును శ్రవణము చేసి వచ్చుచున్నారా?” అని అడిగిరి. అంతటి గొప్ప శ్రీవైష్ణవశ్రీ (దైవీసంపద) కలిగినవారు నంపిళ్ళై. వారి శిష్యురాలైన ఒక స్త్రీ, వారి తిరుమాళిగై (నివాసము) ప్రక్కన ఒక గృహమును తీసుకొనిరి. ఒక శ్రీవైష్ణవుడు (నంపిళ్ళై కాలక్షేప గోష్టిలో వారి శిష్యుడు మరియు ఆమెకు సహవిద్యార్థి అయినవారు) ఆ గృహములోనే అద్దెకు వున్నారు. అతను, ఆమెతో “నంపిళ్ళై వున్న ఇల్లు కొంచెము చిన్నది. కావున నీ ఇంటిని వారికి సమర్పించినచో, మన ఆచార్యునకు ఎంతో బాగుండును” అని అనేక మార్లు సూచన చేసిరి. దానికి ఆమె “శ్రీరంగములో ఇంత మంచి గృహము లభించుట కష్టము. నా కడవరకు ఈ గృహమును నేనే ఉంచుకొనెదను” అనెను. ఈ విషయమును ఆ శ్రీవైష్ణవుడు నంపిళ్ళై కి తెలిపిరి. నంపిళ్ళై ఆమెతో “నీవు నివసించుటకు ఒక మంచి వసతి మాత్రమే అవసరము. నీ గృహమును మాకు ఒసంగినచో  శ్రీవైష్ణవులు అందరూ సౌకర్యముగా ఇందులో ఉండగలరు” అనిరి. ఆమె “సరే, అటులనే ఇవ్వగలను. కాని నాకు మీరు పరమపదములో స్థానము ఇవ్వవలెను” అనెను. నంపిళ్ళై “సరే” అనిరి. ఆమె “నేను చాలా సున్నితమైన మనస్సు కల స్త్రీని. మీరు మాట ఇచ్చిన మాత్రమే విశ్వసించను. నాకు లిఖిత పూర్వకముగా కూడా ఇవ్వవలసినది” అని కోరెను. ఆమె ఆచార్య నిష్ఠకు మిక్కిలి సంతసించిన నంపిళ్ళై ఒక తాటి పత్రముపై ఈ విధముగా హామీ వ్రాసిరి “ఈ సంవత్సరము / ఈ మాసము / ఈ దినమున, తిరుక్కళికన్ఱి దాసన్ ఈమెకు పరమపదములో స్థానమును కల్పించుచున్నాను. శ్రీవైకుంఠ నాథుడు దయతో ఈ హామిని తీర్చగలరు”. ఆ పత్రమును ఆమె అంగీకరించి, ఆనందముగా తీర్థ ప్రసాదములను స్వీకరించెను. తదుపరి కొన్నిదినములు ఆమె నంపిళ్ళైని పూజించుచూ, పరమాపద ప్రాప్తిని పొందెను. ఆ విధముగా మన ఇళ్ల్యార్ “నిత్య విభూతి (పరమపదము – ఆధ్యాత్మిక జగత్తు) మరియు లీలా విభూతి (సంసారము – భౌతిక జగత్తు) అని రెండును ఆచార్యుని యొక్క అధీనములో వున్నాయి అని పలికిరి.

కూరత్తాళ్వాన్ మనుమడైన నడువిల్ తిరువీధి పిళ్ళై భట్టర్ కు నంపిళ్ళై యొక్క జ్ఞాన భక్తి వైరాగ్యములు, అనేక శిష్యులు, భాగవతులు వున్న గోష్టి, సర్వులకు ఆమోదయోగ్యులగుట మొదలగునవి స్వీకృతి కాలేదు. నంపిళ్ళ తో వారు ఎల్లప్పుడూ కఠినముగా ఉండేవారు. ఒకసారి వారు రాజ సభకు వెళ్లుచూ పిన్భళగియ పెరుమాళ్ జీయర్ ను దారిలో కలిసిరి. వారిని తమతో రాజసభకు విచ్చేయమనగా వారు సరే అనిరి. వారు రాజ భవనమునకు చేరగానే, రాజు వారిని ఆహ్వానించి, వారికి ఆ పెద్ద సభలో ఉచిత స్థానమును కల్పించిరి. వివేకవంతుడు మరియు శాస్త్రమునందు మంచి జ్ఞానము కల ఆ రాజు, భట్టరు వారిని పరీక్షించదలచి “భట్టరు!  శ్రీరాముడు తను దశరధ తనయుడను మరియు మానవమాత్రుడను అని (పరత్వము – ఉత్కృష్టత్త్వమును మరుగు పరచి) ప్రకటించుకొనిరి కదా! మరి వారు జటాయువునకు మోక్షమును ఎట్లు ఇచ్చిరి?” అని ప్రశ్నించిరి. సరైయిన జవాబునకు భట్టరు వారు యోచిస్తుండగా, రాజు తన పరిపాలన పరమైన కార్యములలో నిమగ్నమైరి. భట్టరు, జీయర్ తో “మన తిరుక్కళ్లి కన్ఱి దాసర్, పెరుమాళ్ (శ్రీరాముడు) జటాయువుకు మోక్షమును ఇచ్చుటను ఏ విధముగా సమర్థించిరి?” అని అడిగిరి. ఇళ్యార్ సమాధానముగా “నంపిళ్ళై ‘సత్యేన లోకం జయతి’ (సత్యవంతుడు అన్ని లోకములను జయించును) అనే సూత్రము ద్వారా సమర్థించిరి” అనిరి. భట్టరు ఇదియే తగు సమాధానము అని భావించిరి. తదుపరి, రాజు తిరిగి వచ్చి, “భట్టరు! మీరు ఇంకను సమాధానము ఇవ్వలేదే?” అనిరి. భట్టరు, “మీరు ఇతర విషయములలో మునిగినారు. నేను ఇచ్చు వివరణపై దృష్టి నిలుపుము.” అనిరి. రాజు అంగీకరించిరి. భట్టరు, రామాయణములోని పై శ్లోకమును తెలిపి, “సత్యవంతుడైన వ్యక్తి అన్ని లోకములను శాసించగలడు మరియు సత్యసంధతకు మారుపేరైన శ్రీరాముడు జటాయువునకు పరమపదమును ప్రసాదించగల సమర్ధుడు” అనిరి. రాజు ఈ వివరణను ఆలకించి, అచ్చెరువు పొంది “మీకు అన్నీ తెలుసునని అంగీకరించుచున్నాను” అని, భట్టరునకు  అనేక ప్రశంసలు, మర్యాదలు చేసి, విలువైన వస్త్రములను, ఆభరణములను, సంపదను ఒసంగిరి. రాజు భట్టరునకు ప్రణమిల్లి, గొప్ప వీడ్కోలునిచ్చారు. భట్టరు ఆ సంపదలను గైకొని ఇళ్యార్ తో “దయతో నన్ను నంపిళ్ళై దగ్గరకు చేర్చుము. నన్ను నేను వారికి సమర్పించుకొనవలెను, మరియు ఈ సంపదను వారి పాదపద్మములకు సమర్పించవలెను” అనిరి. జీయర్ వారిని నంపిళ్ళై వద్దకు చేర్చిరి. నంపిళ్ళై, నడువిల్ తిరువీధి పిళ్ళై భట్టర్ ను చూసి వారు పరమాచార్య వంశస్థులు (ఆచార్యుని యొక్క ఆచార్యులు పరాశర భట్టర్) అగుటచే, వారిని ఆనందముగా ఆహ్వానించిరి. తమ ముందు ఉంచిన సంపదను చూసి “ఇది ఏమిటి ” అని అడిగిరి. భట్టరు జవాబుగా “మీ యొక్క వేలాదివేల దైవ సంబంధమైన భాష్యములలోని, కొన్ని పలుకులకే ఇవి బహుమానము – కావున ఈ సంపదతో పాటు నన్ను మీ శిష్యునిగా స్వీకరించవలెను” అనిరి. నంపిళ్ళై ఇది సరి కాదు, మీరు ఆళ్వాన్ యొక్క మనుమలు (అంతటి గొప్ప వంశము నుంచి వచ్చినవారు), నన్ను ఆచార్యునిగా అంగీకరించరాదు అనిరి. నంపిళ్ళై పాదపద్మములపై ప్రణమిల్లి, భట్టరు ధుఃఖిస్తూ, “నిత్య సంసారి యైన ఆ రాజు మీ యొక్క కొన్ని ఆధ్యాత్మిక మాటలు విన్నంతనే ఇంత సంపదను ఒసగినారు. ఆ విధముగా అయినచో, ఆళ్వాన్ యొక్క వంశము నుంచి వచ్చిన నేను, మీకు ఎంత సంపదను సమర్పించవలెనో కదా? మిమ్ములను చాలా కాలము నుంచి నేను పట్టించు కొనకపోవడమే కాక, మీ ప్రక్క వాకిలిలోనే వున్నను, మీ పై అసూయతో వున్నాను. కావున కృతజ్ఞతగా నన్ను నేను మీకు అర్పించుకొనుట తప్ప మరేమి చేయలేను. నన్ను దయతో అంగీకరింపుము” అని వేడుకొనిరి. నంపిళ్ళై భట్టరును లేవదీసి, మిక్కిలి ప్రేమతో ఆలింగనము గావించి, ఆశీర్వదించిరి. తదుపరి, అన్ని విషయములను వారికి బోధించిరి. భట్టరు మిక్కిలి కృతఙ్ఞతతో, పూర్తి కాలము నంపిళ్ళై తో కలిసి పరమానందముగా జీవించిరి.

నంపిళ్ళై కాలక్షేప గోష్టి

తదుపరి, నంపిళ్ళై మొత్తము తిరువాయ్మొళిని భట్టరునకు వివరముగా బోధించిరి. భట్టరు శ్రద్ధగా ఆలకించి, దానిని తాళ పత్రములపై లిఖించి, వానిని నంపిళ్ళై పాదపద్మములకు సమర్పించిరి. నంపిళ్ళై “ఇది ఏమిటి? ” అని అడిగిరి. భట్టరు, “ఇది మీరు బోధించిన తిరువాయ్మొ అర్ధ సహితముగా” అనిరి. నంపిళ్ళై ఆ మూటను విప్పి చూడగా, అది మహాభారతము కన్నా అనేక రెట్లు పెద్దదిగాను – 125000 గ్రంధములుగా గమనించిరి. వారు మిక్కిలి వ్యధ చెంది, భట్టరుతో “నా అనుమతి లేకయే దీనిని వ్రాసితివి మరియు దీనిలోని అన్ని గూడార్ధములను వివరముగా వ్రాసినావు” అనిరి. భట్టరు “అంతయును మీరు వివరించిన విధముగానే వ్రాసితిని – నా స్వంత కవిత్వమును వ్రాయలేదు – మీరే గమనించుడు” అని సమాధానమిచ్చిరి. నంపిళ్ళై “నీవు తిరువాయ్మొళి గురించి నేను చెప్పినదే వ్రాసి ఉండవచ్చు. కాని, నా ఆలోచన ఏమో, నీవు ఎలా వ్రాయగలవు? ఉడయవర్ల కాలములో వారి యొక్క ఆశీర్వచనములు మరియు అనుమతితో పిళ్లన్ చాలా శ్రమతో 6000 పడి వ్రాసిరి. కాని నీవు నా అనుమతి లేకయే 125000 పడి వ్యాఖ్యానమును చాలా విపులముగా వ్రాసినావు. దాని వలన శిష్యులు ఆచార్యుల పాదపద్మములను ఆశ్రయించి నేర్చుకొనుటకు అవరోధము కలుగును” అనిరి. తదుపరి వారు ఆ తాటి పత్రములపై జలమును పోసి, చెద పురుగులకు ఆహారముగా వేసి, వానిని నశింపజేసిరి.

తదుపరి, తన ప్రియ శిష్యుడు మరియు అన్ని విషయములను తన వద్దనే అభ్యసించిన పెరియ వాచ్చన్ పిళ్ళై ను తిరువాయ్మొళికి వ్యాఖ్యానమును వ్రాయమని ఆదేశించిరి. వారు 24000 పడిగా, శ్రీరామాయణము అంతగా వ్రాసిరి. ఆ తరువాత, నంపిళ్ళై యొక్క మరొక నమ్మకస్తుడైన శిష్యుడు వడక్కు తిరువీధి పిళ్ళై, నంపిళ్ళై యొక్క ఉదయపు కాలక్షేపములో తిరువాయ్మొళిని ఆలకించి, వ్యాఖ్యానమును ఆ రాత్రియే వ్రాసిరి. ఆ వ్యాఖ్యానమును నంపిళ్ళై పాదపద్మములకు సమర్పించిరి. “ఇది ఏమిటి? ” అని నంపిళ్ళై అడుగగా, “మీరు సాయించిన తిరువాయ్మొళిని ఆలకించి, వ్రాసిన వ్యాఖ్యానము “అని వడక్కు తిరువీధి పిళ్ళై సమాధానమిడిరి. ఆ వ్యాఖ్యానమును చదివిన నంపిళ్ళై, అది మరీ విపులముగా గాని మరీ స్వల్పముగా గాని లేదు మరియు శృత ప్రకాశిక (శ్రీ భాష్యమునకు వ్యాఖ్యానము) 36000 పడి వలె అద్భుతముగా వ్రాయబడినదిగా గమనించిరి. నంపిళ్ళై అమిత సంతోషముతో “మీరు దీనిని అద్భుతముగా వ్రాసిరి: కాని దీనిని నా అనుమతి లేకయే వ్రాసిరి. కావున, దీనిని నాకు ఇవ్వగలరు” అని పలికి, ఆ వ్యాఖ్యానమును తన వద్దనే ఉంచుకొనిరి. తదుపరి ఆ వ్యాఖ్యానమును తమ ప్రియ శిష్యుడైన ఈయుణ్ణి మాధవ పెరుమాళ్ కు అందజేసిరి. ఈ సంఘటనను మన ఇళ్యార్ ఉపదేశరత్తినమాలై 48 వ పాశురములో వివరించిరి.

శీరార్ వడక్కుత్ తిరువీధి ప్పిళ్ళై
ఎళుతేరార్ తమిళ్ వేదత్తు ఈడు తనైత్
తారుమ్ ఎన వాంగ్కి మున్ నమ్పిళ్ళై
ఈయుణ్ణి మాదవర్క్కుత్ తామ్ కొడుత్తార్ పిన్ అదనైత్ తాన్

సాధారణ అనువాదము: పవిత్ర లక్షణములతో నిండిన వడక్కు తిరువీధి పిళ్ళై 36000 పడిని నంపిళ్ళై నుంచి గ్రహించిన ప్రకారము వ్యాఖ్యాన సహితముగా రచించిరి. ఆ రచనను వారి నుంచి నంపిళ్ళై తీసుకొని ఈయుణ్ణి మాధవ పెరుమాళ్ కు ఇచ్చిరి.

ఇంకను, తిరువాయ్మొళిపై అన్ని వ్యాఖ్యానములను మరియు వాని ఉత్కృష్టతను మాముణులు స్పష్టముగా గుర్తించిరి.

ఆ విధముగా, నంపిళ్ళై ఈ లోకమున అవతరించి మరియు అనేక జీవాత్మలను చాలా కాలము వరకు ఉజ్జీవింప జేసి, చివరగా పరమపదమునకు పయనమైరి. చరమ కైంకర్యములలో భాగముగా వారి శిష్యులందరూ శిరోముండనము గావించుకొనిరి. నడువిల్ తిరువీధి భట్టరు యొక్క సోదరుడు వారితో “ఈ విధముగా చేయుట మన కూర కులము (ఆళ్వాన్ యొక్క వంశ పారంపర్యము) నకు అవమానము కదా! తిరుక్కళ్లి కన్ఱి దాసర్ పరమపదమునకు వెళ్లినందులకు మీరందరు శిరోముండనము చేసికొనుట ఏమి?” అని ప్రశ్నించిరి. భట్టరు “ఓహ్! నేను మీ వంశమునకు అవమానము చేసినానే” అనిరి. వారి సోదరుడు “మీరు అవహేళన చేస్తున్నారే?” అనిరి. భట్టరు “నంపిళ్ళై పరమపదమునకు పయనమైనప్పుడు, వారి పాదపద్మములనే నేను ఆశ్రయించి నందు వలనను, నేను కూర కులమున జన్మించినందు వలనను, ఆళ్వాన్ యొక్క శేషత్వము (ఆచార్యునికే నిరంతర సేవ చేయుట) అను వారి ఉత్తమ లక్షణముచే, నేను నా ముఖమును మరియు శరీరమును కూడా సేవకుల వలె ముండనము చేయవలెను. కాని శిష్యుల వలె శిరోముండనము మాత్రమే గావించుట, నాకు అవమానకరము, ఏలనన, ఆళ్వాన్ యొక్క సేవాపరత్వము అను గుణమును విస్మరించినందులకు” అనిరి. అప్పుడు వారి సోదరుడు భట్టరుతో “ఇప్పుడు మీ తిరుక్కళ్ళికన్ఱి దాసర్ మీకు దూరమైనారు కదా, మీరు ఇంకా ఎంత కాలము వారిపై కృతఙ్ఞతతో ఉందురు” అని అడిగిరి. భట్టరు “ఈ ఆత్మ నశించేంత వరకు, నంపిళ్ళై పైన సదా కృతజ్ఞతతో ఉండగలను” అనిరి. వారి సోదరుడు పై మాటల భావమును అర్ధము చేసికొనిరి, వారు కూడా పండితులు మరియు ఉత్తమ వంశములో జన్మించినందు వలన. మన ఇళ్యార్ “తరువాత వారు తమను తాము పూర్తిగా భట్టరునకు సమర్పించుకొని, వారి నుంచి అన్ని ముఖ్య సూత్రములను అభ్యసించిరి” అని తెలిపిరి.

కొందరు శ్రీవైష్ణవులు ఇతరులతో “శ్రీభాష్యము ఎలా ఉండును?” అని అడుగగా, వారు “నడువిల్ తిరువీధి (శ్రీరంగములోని వీధులలోని మధ్య వీధి) లో సుందరమైన వేష్టి (పంచ) మరియు ఉత్తరీయమును ధరించిన కూరత్తాళ్వన్ అను వ్యక్తి వుంటారు. ఆ వీధికి మీరు వెళ్లినచో, శ్రీభాష్యము నడిచి వెళ్ళుట  మీరు చూడగలరు.” అని అనిరి. కొందరు శ్రీవైష్ణవులు “మేము భగవద్విషయమును ఎచ్చట శ్రవణము చేయగలము?” అని అడిగిరి. సమాధానముగా “నడువిల్ తిరువీధిలో భట్టరు నామముగల తీయని పండిన ఫలాలున్న ఒక వృక్షము వున్నది. అచ్చటకు వెళ్లి, ఆ వృక్షముపై రాళ్ళను విసరకుండా, దాని క్రింద నిలబడి వున్నచో, భగవద్విషయము అనే పండ్లు స్వాభావికముగా మీ పై రాలగలవు”.

పరాశర భట్టరు అతి పిన్న వయసులో, వీధిలో ఆడుకొనుచుండగా, “సర్వ జ్ఞాన్” అను విద్వాంసుడు మిక్కిలి ఆడంబరముగా పల్లకిలో వచ్చారు. భట్టరు వారిని ఆపి “మీకు అన్ని విషయములు తెలుసునా?” అని అడిగిరి.  వారు “అవును, నాకు అన్ని విషయములు తెలియును” అనిరి. భట్టరు, భూమిపై నుంచి ఒక గుప్పెడు ఇసుకను తీసి, “ఇది ఎంత?” అని అడిగిరి. దానికి సమాధానము నకు మాటలు లేక, అతను అవమానముతో తల దించుకొన్నారు. భట్టరు వారితో “మీ వద్దనున్న అన్ని బిరుదులు మరియు పతకములు వదిలి వేయుము” అనిరి. వారు అంగీకరించి, ఓటమిని ఒప్పుకున్నారు. పిమ్మట భట్టరు “మీరు ఇది ‘గుప్పెడంత’ ఇసుక అని జవాబునిచ్చి మీ బిరుదులు మరియు పతకములు కాపాడు కొని వుండవచ్చు. ఇప్పుడు మీరు అన్ని కోల్పోయారు – మీరు ఇక వెళ్ళవచ్చును” అని వారిని పక్కకు తోసివేసిరి.

పాషండి (మాయావాద) వేత్తలు, ఒక వైష్ణవ రాజు వద్దకు వెళ్లి, శంఖ / చక్రాంకిత లక్షణమునకు (పంచ సంస్కారములో భాగముగా వేడి చేసి శంఖ, చక్ర ముద్రలను భుజములపై ముద్రించుట) ఋజువు లేదు అని ప్రకటించిరి. ఆ రాజు మిక్కిలి వివేకుడు, భట్టరును ఆహ్వానించి “శంఖ / చక్ర లక్షణమునకు ఋజువు కలదా?” అని అడిగిరి. భట్టరు “అవును, ఖచ్చితముగా కలదు” అనిరి. రాజు “నాకు ఋజువును చూపగలరా? అని అడిగిరి. భట్టరు తన సుందరమైన భుజములను చూపి, “ఇదిగో, నా రెండు భుజములపై వున్నాయి” అనిరి. రాజు మిక్కిలి ఆనందముతో దానిని అంగీకరించి” అన్ని విషయములు తెలిసిన భట్టరుకు ఈ శంఖ / చక్ర లక్షణములు వున్నాయి కదా, ఇంతకన్నా ఏమి ఋజువు కావలెను” అని ఆ పాశండులను తరిమి వేసిరి.

పై సంఘటనలు మన పెద్దలు వివరించిరి. ఈ విధముగా శృతి వాక్యములు ( ఖ / చక్ర లక్షణములకు సంభందించినవి) మరియు ఈ క్రింది రెండు పాశురములు / శ్లోకములు, భట్టరు వ్రాయగా, మిక్కిలి ఆదరణ పొందినవి.

మట్టవిళుంపొళిల్ కూరత్తిల్ వందుతిత్తు
ఇవ్వైయమెల్లామ్ ఎట్టుమిరణ్డుమ్ అఱివిత్త ఎమ్పెరుమాన్
ఇలన్గు చిత్తర్ తొళుం తెన్నరంగేశర్ తమ్ కైయిల్ ఆళియై
నానెట్టన నిన్ఱ మొళి ఏళుపారుమ్

సాధారణ అనువాదము: ఆళ్వాన్ చే ఆరాధింపబడిన, శ్రీరంగనాథుని యొక్క శంఖము (మరియు చక్రము) ముద్రలు నాకు వున్నవి. ఆళ్వాన్ కూరమ్ లో దర్శనమిచ్చి, తిరుమంత్రము మరియు ద్వయమునకు అర్ధములను వివరించిరి. అదియే లోకమంతయు అంగీకరించి మరియు అనుసరించినదనుటకు ఋజువు కదా.

విధానతో దధానః
స్వయమేనామభి తప్తచక్రముద్రామ్
బుజయేవమమైవ భూసురాణామ్
భగవల్లాఞ్చన ధారణే ప్రమాణమ్

సాధారణ అనువాదము:  ఈ శంఖ / చక్రములు  నా భుజములపై వుండుట అను యధార్ధమే సరైయిన ఋజువు కదా, శ్రీవైష్ణవులు దానిని అంగీకరించి అనుసరించుటకు.

పై సంఘటనల ద్వారా, మన పూర్వాచార్యులు అందరు ఆచార్యుల అనుగ్రహము అను నీడను ఆశ్రయించారు అని అవగతమౌచున్నది మరియు అజ్ఞాని లేక జ్ఞాని అయినా వారు ఉద్ధరింప బడుటకు ఆచార్యులే ఆధారము.

సశేషం……

అడియేన్ గోపీ కృష్ణమాచార్యులు బొమ్మకంటి రామానుజ దాసన్.

మూలము: http://ponnadi.blogspot.com/2013/06/anthimopaya-nishtai-7.html

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

అంతిమోపాయ నిష్ఠ – 6

శ్రీః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమద్ వరవరమునయే నమః
శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

అంతిమోపాయ నిష్ఠ

మునుపటి వ్యాసములో ( https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/09/21/anthimopaya-nishtai-5/ ) మనము భట్టరు, నంజీయర్ మరియు నంపిళ్ళై ల యొక్క దివ్య లీలలను గమనించాము. ఈ వ్యాసములో మన పూర్వాచార్యుల గురించిన మరిన్ని సంఘటనలను తెలుసుకొందాము.

ఒక ఉత్సవము గురించి తిరుకోష్ఠియూర్ నంబి శ్రీ రంగమునకు వచ్చి, ఉత్సవమంతా అచ్చటనే ఉండి ఎంపెరుమానార్, నంబి సేవలో వున్నారు. నంబి తిరిగి వెడలుచున్నప్పుడు, ఎంపెరుమానార్ వారితో “దయతో నాకు కొన్ని మంచి ఆదేశాలు కృప చేయుము, వానిని శరణు చేయుదును” అని వేడుకొనిరి. నంబి కొంత సమయము కన్నులు మూసికొని, తరువాత “మేము ఆళవందార్ వద్ద శిక్షణ పొందుతున్నాము. ఆ సమయములో, వారు నదీ స్నానము చేయుచు, శిరస్సును క్రిందకు నీటిలో ముంచి వుండగా, వారి శరీరపు వెనుక భాగము మెరయుచున్న అందమైన రాగి పాత్ర వలె కనిపించును. అట్టి దివ్య అనుభూతిని శరణు చేసెదము. ఆ విధముగానే మీరు శరణాగతి పొందవచ్చును” అని పలికిరి. ఈ సంఘటన బహు ప్రాచుర్యము పొందినది.
(అనువాదకుని గమనిక: ఈ సంఘటనే గురుపరంపర ప్రాభవము లోని 6000 పడిలో వివరించారు. ఈ సంఘటన ద్వారా శిష్యుని దృష్టి ఆచార్యుని దివ్య స్వరూపముపై నిలుపవలెనని తెలియుచున్నది).
తిరుకోష్టియూర్ కోవెల ప్రధాన గోపురము పైఅంతస్తున నంబి వుంటూ, ఆళవందార్ ను ప్రార్ధిస్తూ, సదా ” యామునైతువర్ ” (యామూనాచార్యులు) అను మంత్రాన్ని వల్లిస్తూ ఉంటారని చెబుతూ వుంటారు.

మన జీయర్ ఈ క్రింది సంఘటనను వివరిస్తున్నారు.

ఉడయవర్లు ఒకసారి, ఒక మూగ వానిని అపారమైన కరుణచే కటాక్షించుటకై, తన గదికి గొనిపోయి, తన దివ్య రూపము మరియు పాద పద్మములే ఆ మూగ వానికి శరణు అని సైగల ద్వారా చూపారు. ఆ మూగ వాడు పారవశ్యముతో, ఉడయవర్ల పాదముల ముందు మ్రోకరిల్లాడు. ఆ మూగవాని శిరస్సుపై ఉడయవర్లు తమ పాదములను నుంచి దీవించిరి. ఇది గమనించిన కూరత్తాళ్వాన్, “ఓహ్, నేను కూడా మూగవానిగా జన్మించిన, నాకు కూడా ఇట్లే మార్గ దర్శనము చూపించేవారు కదా (ఇది ఎంపెరుమానార్ల దివ్య స్వరూపమును శరణాగతి చేయుటయే). కాని నేను ఆళ్వాన్ గా జన్మించి శాస్త్రములను అభ్యసించాను. అందువల్ల, ఉడయవర్లు నాకు ప్రపత్తి మార్గమును అనుగ్రహించారు. కావున నేను ఎంపెరుమానార్ల దివ్య స్వరూపమును ఆశ్రయించుటకు అనర్హుడనయ్యాను.” అని తలంచి, తనపై తానే కలతనొందిరి.

ఒకసారి నమ్మాళ్వార్లకు మంగళశాసనము చేయ తలంచి ఉడయవర్లు, ఆళ్వార్ తిరునగరికి పయనమైరి. మార్గములో వారు తిరుపుళ్లింగుడి అనే దివ్యదేశము చేరిరి. అచ్చట వీధిలో కనబడిన ఒక చిన్నారి బ్రాహ్మణ బాలికతో, “ఓ చిన్నారి, ఇచ్చట నుండి ఆళ్వార్ తిరునగరి ఎంత దూరము?” అని అడుగగా, ఆ బాలిక “ఓ జ్ఞానమూర్తి! మీరు తిరువాయ్మొళిని అభ్యసించలేదా?” అని సమాధానమిచ్చెను. ఉడయవర్లు ఆశ్చర్యచకితుడై, “తిరువాయ్మొళిని అభ్యసించుటకు, ఇచ్చట నుండి ఆళ్వార్ తిరునగరికి దూరము తెలిసికొనుటకు ఏమిటి సంబంధము? ” అని అడిగిరి. దానికి ఆ బాలిక ఈ విధముగా సమాధానమిడెను, “ఆళ్వార్ అనుచున్నారు – “తిరుప్పుళిన్గుడియాయ్! వడివిణైయిల్లా మలర్మగళ్ మఱ్ఱై నిలమగళ్ పిడిక్కుమ్ మెల్లడియై క్కొడువినైయేనుమ్ పిడిక్క నీ ఒరునాళ్ కూవుతల్ వరుతల్ చెయ్యాయే (తిరువాయ్మొళి 9.2.10)” – “ఆళ్వార్, తిరుపళ్లింగుడిలో ఉన్న పరమాత్మతో నన్ను నీవేల పిలుచుట లేదు, లేదా నా వద్దకు వచ్చుట లేదు, నేను నీ సుకుమారమైన పాదపద్మములను ఆశ్రయించవలెను. కాని వానిని ఇప్పటికే మిక్కిలి సుందరీమణులైన శ్రీదేవి మరియు భూదేవి నాచియార్లు ఆశ్రయించి వున్నారు కదా! – దీని వలన నీకు అర్ధము కాలేదా, ఆ దూరము చాలా స్వల్పము అని. (ఎలనన, అచ్చటి నుండి ఎంపెరుమాన్ పలికిన, ఆళ్వార్ తిరునగరి లోనున్న ఆళ్వార్ కు వినిపించెను కదా!)”.
ఇది విన్న ఉడయవర్లు పరమానందము చెంది, ఆ బాలిక తెలివితేటలకు మరియు ఆమెకు ఆళ్వార్ పలుకులపై వున్న విశ్వాసమునకు మిక్కిలి సంతోషించిరి. తనతో వంటకు తెచ్చిన మట్టి పాత్రలను పగుల గొట్టి, ఆ బాలిక నివాసమును తెలిసికొనిరి. ఆ బాలిక ఉడయవర్లను తన గృహమునకు తీసికొని వెళ్లగా, వారు ఆ బాలికను, ఆమె తల్లి తండ్రులను మరియు వారి బంధువులను తమ శిష్యులుగాగైకొనిరి. ఎంపెరుమాన్ కు విందు భోజనము (ప్రసాదం) చేయుమని వారిని ఆదేశించిరి. ఆ ప్రసాదమును తాము స్వీకరించిరి. తదుపరి అచ్చటి నుంచి బయలుదేరి, ఉడయవర్లు ఆళ్వార్ తిరునగరి చేరిరి. ఆనాటి నుంచి, ఆ బాలిక ఆమె బంధువర్గము ఉడయవర్లను తమ ఆరాధ్య దైవముగా భావించి, అద్భుతమైన జీవనము సాగించిరి, అని మన పెద్దలు వివరించిరి.

పై సంఘటనల ద్వారా, పిల్లలు, మూగ వారు, నిస్సహాయులు మొ || వారు శాస్త్రమును అభ్యసించుటకు అర్హత లేకపోయినను, నిజమైన ఆచార్యుని సంపర్కము చేత అంతిమ లక్ష్యమును పొందగలరని తెలియుచున్నది. ఆచార్యుని నిర్హేతుకమైన కృపచే, ఆ బాలిక, మూగవాడు ఉడయవర్ల యొక్క అద్భుతమైన దీవెనలు అందుకున్నారని మనము చూసాము.

ఈ క్రింది రెండు సంఘటనలు (మిగతా వానితో పాటు) పెరియాళ్వార్ తిరుమొళి 4.4.1 నవకారియం పాశుర వ్యాఖ్యానములో మామునిగల్ గుర్తించిరి. (అనువాదకుని గమనిక: ఈ రెండు సంఘటనలు ఆచార్యునిపై సంపూర్ణ నమ్మకము యొక్క ప్రాముఖ్యతను మరియు భగవానుని మాత్రమే కీర్తిస్తూ, ఆచార్యుని సమునిగా గాని అధికునిగా గాని చూడని వ్యక్తుల సాంగత్యమును వీడుటను తెలియజేయుచున్నవి.)

  • ఒకసారి తిరుక్కురుగైప్పిరాన్ పిళ్లాన్ కొంగు ప్రాంతమునకు (కోయంబత్తూరు, మొ ||) ప్రయాణిస్తున్నారు. అచ్చట ఒక శ్రీవైష్ణవుని నివాసమును చేరి, తళిగ ప్రసాదమును తామే చేయవలెనని భావించారు. ఆ గృహములో అందరూ భగవానుని నామ సంకీర్తనను చేయుచున్నారని (ఆచార్యుని తలంపకనే) అని గమనించారు. అది వారికి నచ్చలేదు, కావున ఆ గృహమును వీడినారు.
  • ఒకసారి, ఎంపెరుమానార్ సభకు ఒక వైష్ణవుడు వచ్చి, తిరుమంత్రమును పఠించెను. ముందుగా గురుపరంపర పఠించకనే తిరుమంత్ర అనుసంధానము చేయుట గమనించిన వడుగనంబి, ఇట్టి అనుసంధానము నాలుకకు అయోగ్యము అని ప్రకటించి, అచ్చటి నుంచి నిష్క్రమించారు. (అనువాదకుని గమనిక : సత్ శిష్యుడు సదా గురు పరంపర పఠించ వలెనని శ్రీ వచన భూషణ దివ్య శాస్త్రములో పిళ్ళై లోకాచార్యులు ప్రకటించారు).

బాగా తెలిసిన వార్తామలై ప్రకారము, తిరుమలై ఆండాన్ అనిరి “నేను భగవద్విషయము బోధించవలెనని తలంచినను, ఈ భౌతిక విషయవాంఛల జగత్తులో అనేకులు దానిని వినరు మరియు నేర్చుకొనరు. మనము ఒక అరెక గింజ (వక్క) ను నాటి, కొంత ఎరువు వేసి మొలకెత్తు వరకు చూసి అచ్చటనే ఒక గుడిసె వేసుకొని, అది పెరుగుటను అనేక సంవత్సరములు చూడగా, చివరగా కొన్ని గింజలు మాత్రమే చూచెదము. ఇంత శ్రమ పడినను స్వల్ప ఫలితమే మనకు దక్కును. కాని భగవద్విషయము వలన ఈ బాధా పూరితమైన భౌతిక ప్రపంచము నుండి ముక్తి కలిగి, అతి పావనమైన పరమపదము లభించును. అయితే దీనికి అవసరమైనది, ఆచార్యునిపై ఎంతో కొంత కృతఙ్ఞత. ఆయనే ఈ భౌతిక జగత్తు నుంచి ముక్తి కలిగించగలరు అనే భావన. ఈ చిన్న విషయము కూడా చేయని వారికి నేను భగవద్విషయమునెలా బోధించగలను” అని విచారములో మునిగినారు. వారు ఇలా అనుచున్నారు “గోగ్నే చైవ సురాపే చ చోరే భగ్నవ్రతే తతా; నిష్కృతిర్ విహితా సద్భిః క్రుతఘ్నే నాస్తి నిష్కృతిః” (అనువాదకుని గమనిక: ఈ శ్లోకము అతి హేయమైన గోహత్య, సురాపానము, చౌర్యము, మొ || ప్రాయశ్చిత్తములు లేని పాపములను వరుసగా తెలియజేయుచున్నది. ఇట్టి పాపములను చేసిన కృతఙ్నులు కూడా పుణ్య కాలములో చేయు కొన్ని భక్తి పూర్వక చర్యల ద్వారా పాపరహితులు కాగలరు. కృతఙ్ఘునులు చేయు గోహత్య, చౌర్యము మొదలగు చర్యలు ఎంత హేయమో, లౌకిక వాసనల నుండి జీవాత్మను ఆధ్యాత్మికత వైపు మరలించే ఆచార్యునిపై కృతజ్ఞత లేక పోవుట గురించి ఏమి చెప్పగలము – బహుశా ఈ పాపమునకు ప్రాయశ్చిత్తము ఉండదు.

ఒక పాత్రలో ఇసుక కలిపిన నీటిని తీసుకొని, దానిని శుద్ధి చేయుటకు తేత్తం అనే విత్తును వేయగా, ఇసుక పాత్ర అడుగుకు చేరి శుభ్రమైన నీరు పైకి ఎట్లు తేలునో, అదే విధముగా, ఆచార్యుని కృపచే మనలోని (పాత్ర) అజ్ఞానము (ఇసుక) తొలగించుటకై , జీవాత్మ (శుద్ధ జలము)ను తిరుమంత్రము (విత్తు) ద్వారా శుద్ధి చేయుటచే, అజ్ఞానము నశించి, జ్ఞానము ప్రకాశించును. కాని ఆ పాత్రలోని శుద్ధ జలమును వేరొక పాత్రకు మార్చునంత వరకు, ఆ జలమును స్పృశించిన, తిరిగి ఇసుక ఆ నీటిని కలిసి ఎలా కలుషితము చేయునో, అటులనే జీవాత్మ కూడా పరమపదములో మరియొక శుద్ధ శరీరము పొందు వరకు అయోమయములో వుండును. ఇట్టి అయోమయము తొలగుటకై, శిష్యుడు ఆచార్యుల మరియు ఆచార్యులకు సమమైన ఇతర శ్రీవైష్ణవులకు చేరువలో వుండుట అవసరము. మన పూర్వాచార్యులు ఈ నియమమునే వివరించారు.

ఆళవందార్లు తిరువనంతపురమునకు పయనమవుతూ, తన ప్రియ శిష్యుడైన దైవవారి ఆండన్ తో ఎంపెరుమాన్ కు పూమాలల కైంకర్యము చేయవలెనని మరియు శ్రీరంగములోని మఠమును పర్యవేక్షించవలెనని ఆదేశించారు. ఆండన్ మిక్కిలి చింతతో వుంటూ, తీర్థ ప్రసాదములను కూడా నిరాకరించి రోజు రోజుకూ చిక్కి శల్యమవుతున్నారు. “మీరు ఎందుకు ఇలా అవుతున్నారు” అని పెరుమాళ్ అడుగగా, దానికి ఆండన్ “నాకు దేవరవారి కైంకర్య సేవ చేసే భాగ్యము లభించినను, నా ఆచార్యుని వీడి ఉండలేకపోవుచున్నానని, అందులకే నా శరీరము చిక్కి పోవుచున్నది” అని సమాధానమిడిరి. “అయినచో, మీరు ఆళవందార్ వద్దకు వెళ్ళుము” అని పెరుమాళ్ పలికిరి. ఆండన్ ఆనందముగా పయనమై, ఆళవందార్లను (తిరువనంతపురము నుంచి తిరిగి వస్తుండగా), తిరువనంతపురము సమీపములో ఒక నది ఒడ్డున కలిసిరి. అచ్చట తమ ఆచార్యుని చూసి, పరమానందము చెంది, ఆరోగ్యమును కూడా పొందిరి. ఆ సమయములో ఆళవందార్ ఆండాన్ తో ” మీరు తిరువంతపురము దగ్గరలోని ఉద్యానవనములను చూడుము. అచ్చటికి శ్రీవైష్ణవులతో కలిసి వెళ్లుము మరియు అనంతశయన పెరుమాళ్ ను ఆరాధించుము” అని పలికిరి. దానికి ఆండాన్ “అది మీ తిరువంతపురము. నేను నా తిరువనంతపురమును ఇప్పటికే చేరాను” అనిరి. (అనువాదకుని గమనిక: ఎంపెరుమాన్ ఆచార్యుని దివ్య రూపములోనే ఉండుటచే, అదే శిష్యునికి ఒక దివ్య దేశము). ఆళవందార్ “ఎంత గొప్ప నమ్మకము. ఇటువంటి నమ్మకస్తుడైన శిష్యుడు లభించుట దుర్లభము” అనిరి మరియు ఆండన్ ను చూసి పరమానంద భరితుడైరి.

పిన్భళగియ పెరుమాళ్ జీయర్ అనారోగ్యముతో వున్నప్పుడు, ఇతర శ్రీవైష్ణవులతో “ఎంపెరుమాన్ ను ప్రార్ధించి, నాకు ఇప్పుడే పరమపదము వలదని, నేను ఇంకా కొంత కాలము శ్రీరంగము లోనే నివసించునటుల కోరవలసినదని మరియు వారితో ఆళియెళ (తిరువాయి మొళి 7.4 ), ఏళై ఏతలన్ (పెరియ తిరుమొళి 5.8 ) పాశురములను పారాయణము చేయుచూ, పై విన్నపమును చేయుము” అనిరి.
(అనువాదకుని గమనిక: శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయము ప్రకారము ఇది సరికాదు. ఏలనన, ఎంపెరుమాన్ ను కోరికతో ప్రార్ధించరాదు, అనారోగ్యము నుంచి బాగు పడుటకైనను). ఆ వైష్ణవులు ఆ ప్రకారముగానే చేయగా, వారు అనారోగ్యము నుంచి కోలుకొని, స్వస్థులైనారు. ఇది గమనించిన నంపిళ్ళై శిష్యులు, “వారు చాలా జ్ఞానులు మరియు పెద్దలు కదా, అయినను ఎంపెరుమాన్ ను ఈ విధముగా ఆరోగ్యమును కావలెనని కోరుట, వారి స్వరూపమునకు సమంజసమేనా” అని అడిగిరి. నంపిళ్ళై “వారి ఆలోచనలు ఏమిటో మనకు తెలియవు కదా? అయినను, పిళ్ళై ఎంగల్ ఆళ్వాన్ ను కలిసి అడుగుము” అని తెలిపిరి. వారిని అడుగగా, ఆళ్వాన్ “వారు శ్రీరంగములోని అద్భుతమైన కైంకర్యములపై అమిత బాంధవ్యము కలిగి మరి కొంత కాలము అచ్చటనే నివసించు కోరికతో ఉండి ఉండవచ్చు” అనుచు, ” ప్రతి ఒక్కరూ తమ కర్మ పూర్తి అగు వరకు ఈ సంసారమున ఉండక తప్పదు” అనిరి. తదుపరి, నంపిళ్ళై తమ శిష్యులను తిరునారాయణ పురత్తు అరయర్ ను కలిసి అడుగ మనిరి. అరయర్ “వారికి ఏమైనను ఇంకను చేయవలసిన కార్యములు వున్నవేమో, వానిని పూర్తి చేయుటకై, తమ జీవిత కాలమును పొడిగించు ప్రార్ధన చేసి ఉండ వచ్చు” అనిరి. మరల, నంపిళ్ళై తమ శిష్యులను అమ్మంగి పెరియ ముదలియార్ ను కలువమనిరి. వారు “నంపిళ్ళై కాలక్షేప గోష్టిని ఎవరూ వదలు కొనవలెనని భావించరు. వారి కాలక్షేప గోష్టిని పూర్తిగా వినవలెనని వారు ఈ విధముగా ప్రార్ధన చేసియుండవచ్చ ” అనిరి.
నంపిళ్ళై తమ శిష్యులను అమ్మంగి పెరియ ముదలియార్ వద్దకు వెళ్లి అడుగమనిరి. వారిని అడుగగా, “పరమపదములో నంపెరుమాళ్ యొక్క దివ్య స్వరూపము కానరానిచో, అచ్చటనే ఒక కంత చేసి, శ్రీరంగమునకు తిరిగి దూకివేయగలను అని భట్టరు అనిరి. అదే విధముగా, వారు నంపెరుమాళ్ పై అమిత ప్రేమచే, ఈ ప్రదేశమును వీడుటకు ఇచ్ఛ పడుటలేదేమో! ” అనిరి. ఈ అభిప్రాయములన్నియు విన్న పిదప, నంపిళ్ళై, చివరగా ఇళ్యార్ ను “ఇవన్నియు మీ యొక్క ఆలోచనలతో సరిపడునవిగా ఉన్నాయా” అని అడిగిరి. జీయర్ “ఇవి ఏవియును నా ఆలోచనలకు సరిలేవు” అనిరి. నంపిళ్ళై మీ మనస్సులో ఏమున్నదో తెలుపమనిరి. ఇళ్యార్, “మీకు అంతయును తెలియును. కాని, నాపై దయతో నాకు మీరు ఈ అవకాశమును అనుగ్రహించినారు. నేను ఇచ్చటనే నివసించ వలెనని భావించుటకు కారణమును తెలిపెదను. మీరు ప్రతి రోజు స్నానము అనంతరము, నూతన వస్త్రములను ధరించి, ఇచ్చట నడయాడు నప్పుడు, మీ దివ్య తిరుమేనిపై ఏర్పడు చిన్న స్వేద బిందువుల నుండి ఉపశమునకై, నేను వింజామరతో వీచేదను కదా! మీ యొక్క అట్టి దివ్య స్వరూపమును మరియు అట్టి సేవను నేను ఎటుల వదులుకొని పరమపదమునకు వెళ్లెదను?” అనిరి. నంపిళ్ళై, వారి శిష్యులు ఇట్టి పరమానందమైన దివ్య అనుభూతిని గాంచి, వారి అంకిత భావమునకు అచ్చెరువొందిరి. మన జీయర్ (మాముణులు) కూడా వారి అంకిత భావమునకు మిగుల ఆనందభరితులై, తమ మనస్సున కూడా ఇట్టి అంకిత భావమును పెంపొందించు కొనవలెనని ఉపదేశరత్తిన మాలై లోని 66 వ పాశురము నందు ఈ క్రింది విధముగా ఆదేశించిరి.

పిన్బऽళగరామ్ పెరుమాళ్ జీయర్
పెరున్తివత్తిల్ అన్బదువుమఱ్ఱు
మిక్క ఆసైయినాల్ నమ్పిళ్ళైక్కాన అడిమైగళ్ సెయ్
అన్నిలైయై నన్నెన్జే! ఊనమఱ ఎప్పొళుదుమ్ ఓర్

సాధారణ అనువాదము : పిన్భళగరామ్ పెరుమాళ్ జీయర్, పరమపదముపై ఆసక్తి చూపక, శ్రీరంగములోనే నంపిళ్ళై దివ్య స్వరూపమును సేవించ వలెనని అమిత ప్రేమతో నివసించిరి. ఓ, ప్రియ మనసా! ఎల్లపుడు అట్టి అంకిత భావమునే కలిగి వుండుము.

ఒకసారి పెరియనంబి, తిరుక్కోష్ఠిర్ నంబి మరియు తిరుమలై ఆండాన్ శ్రీరంగములోని చంద్ర పుష్కరిణి ఒడ్డున వున్న పొన్న చెట్టు వద్ద కలిశారు. వారి ఆచార్యుల (ఆళవందార్) మధుర జ్ఞాపకాలు స్ఫురణకు తెచ్చుకొని, వారి అద్భుత ఆదేశాలను గురించి చర్చించు కొనుచూ అనుభవిస్తున్నారు. ఆ సమయములో సెల్వర్ (అనువాదకుని గమనిక: సెల్వర్ అనగా పరివార దేవతలకు ప్రసాదమును పంచు పద్ధతిని గమనించే ఎంపెరుమాన్ రూపము (విగ్రహము)) యొక్క ఊరేగింపు ప్రారంభమై, కైంకర్య పరులతో కూడి శ్రీబలి (ప్రసాదమును) వద్దకు వెంచేసినారు. అపుడు వారు చర్చను ఆపి వేసి ఎంపెరుమాన్ ముందు ప్రణమిల్లి, నిలుచొని, “ఇదుగో గుంపును ఆకర్షించు వారు వచ్చినారు: నేటి నుంచి మనము ఎచటనైతే సెల్వర్ ప్రసాదము పంచే తమ కైంకర్య పరులతో వేంచేపుచేస్తారో, అచ్చటకు మనము వెళ్ళరాదు అని ప్రతిజ్ఞ చేసెదము” అనిరి. (అనువాదకుని గమనిక: అప్పటి నుంచి, వారి ప్రతిజ్ఞను నెరవేర్చుటకై, ఎంపెరుమాన్ కూడా శ్రీరంగములోని తమ శిష్యుల దివ్యమైన చర్చలకు అవరోధము కలుగరాదని, తమ కైంకర్య పరులతో కలిసి వూరేగింపుగా రాకూడదని ప్రతినబూనినారు. నేటికి అదే పద్ధతి అచ్చట కొనసాగు చున్నది).

నంజీయర్ (భట్టరుచే సంస్కరింపబడిన వేదాంతి) ను అనంతాళ్వాన్ కలిసినప్పుడు, వారు సన్యాసమును స్వీకరించి శ్రీరంగమునకు చేరు ఆలోచనలో నుండగా, వారితో “మీరు సన్యాసాశ్రమమును స్వీకరించినందుచే, మీరు మీ ఆచార్యునకు చేయు కైంకర్యములకు అవరోధము కలుగును కదా! మీకు స్వేద కలిగినప్పుడు స్నానము చేయుట, ఆకలి కలిగినప్పుడు ఆహారము స్వీకరించుట మరియు ఎల్లప్పుడూ భట్టరు గారి పాద పద్మములనే ఆశ్రయించుట చేయునప్పుడు వారు పరమ పదము నుంచి త్రోసి వేయుదురా? మీరు ఇప్పుడు భట్టరు సేవ చేయకయే, ఒక మూల ఉండవలెను.”

తొండనూరు నంబి యొక్క ఒక శిష్యుడు, పూర్వమున శైవుడు, ఒకసారి తిరుమలకు వచ్చి, అనంతాళ్వాన్ ను కలిసిరి. అనంతాళ్వాన్ తిరు వేంకటేశ్వరునికై తన తోటలో నున్న పూలు కోయుచు మరియు విత్తనములు నాటుచు ఉండుటను గమనించిరి. వారితో “ఓ, అనంతాళ్వాన్! అనేకులైన నిత్యసూరులు ఎంపెరుమాన్ సేవకై ఈ తిరుమలపైన పుష్ప రూపులై వున్నారు. మీరు వారిని అనవసరముగా నలిపి వేయుచున్నారు. మా ఆచార్యులైన తొండనూరు నంబి నివాసములో నాకు వారి ఇంటి వెనుక భాగమున శ్రీవైష్ణవులు స్వీకరించు ప్రసాద కైంకర్యమునకై అరటి ఆకులను శుభ్రముగా మరియు సరిగా వుంచు కైంకర్యమును ఒసగిరి. నేను చేయు ఈ కైంకర్యములో మీకును కొంత భాగమును ఇచ్చెదను. ఈ విధముగా భాగవత కైంకర్యములో పాలుపంచు కొనుట వలన మన జీవితమును పెయిలుం చుడరోళి (తిరువాయ్మొళి 3.7) మరియు నెడుమార్కడిమై (తిరువాయ్మొళి 8.10) లో తెలిపిన విధముగా కొనసాగించ వచ్చును.
(అనువాదకుని గమనిక : ఈ రెండు పదిగాలు కూడా భాగవతులకు విధేయులుగా ఉండుటకు ప్రాధాన్యమును చూపుచున్నవి). మీరు ఇట్టి దివ్య పుష్పములు కలిగిన వృక్షములను నాశనము చేయుట వీడలేరా?” అనిరి. తదుపరి ఆ శ్రీవైష్ణవుడు అనారోగ్యముపాలై, అనంతాళ్వాన్ ఒడిపై శిరము నుంచి ఒదిగిరి. అనంతాళ్వాన్ “మీరు ఇప్పుడు ఏమి ఆలోచిస్తున్నారు?” అని అడిగిరి. ఆ శ్రీవైష్ణవుడు “తొండనూర్ నంబి నన్ను స్వీకరించి, నా పూర్వపు చెడు సహవాసములను విస్మరించి, నన్ను సంస్కరించిరి. నేను వారి నివాసములోని వెనుక భాగములో కైంకర్యము చేయుచు, ధ్యానములో ఉందును.” మరియు వెంటనే పరమపదము నొసగిరి. ఈ సంఘటన యొక్క ప్రాధాన్యత ఏమనగా, ఆ శ్రీవైష్ణవుడు తిరువేంగడ ముడియాన్ ముంగిట ఉండే భాగ్యము వున్నను, దానిపై ఆసక్తి లేక తమ ఆచార్యులు స్వీకరించిన, తను కైంకర్యము చేయు ప్రాంతముపైననే పూర్తిగా దృష్టి కలిగి ఉండిరి.

అనువాదకుని గమనిక : పై సంఘటనల ద్వారా మన పూర్వాచార్యుల ప్రకారము భగవత్ కైంకర్యము / అనుభవము కన్నా, ఆచార్య కైంకర్యము / అనుభవముపై గల ప్రాధాన్యము బోధపడుచున్నది.

సశేషము…..

అడియేన్ గోపీ కృష్ణమాచార్యులు బొమ్మకంటి రామానుజ దాసన్.

మూలము: http://ponnadi.blogspot.com/2013/06/anthimopaya-nishtai-6.html

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

యతీంద్ర ప్రవణ ప్రభావము – భాగము 23

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

పూర్తి శ్రేణి

<< భాగము 22

ఈ క్రింద చెప్పినట్లుగా …

అతత్స్య గురుః శ్రీమాన్ మత్వాదం దివ్య తేజసం
అభిరామవరాధీశ ఇతి నామ సమాధిశత్

(దివ్య తేజస్సుతో ఉన్న ఆ బిడ్డను చూసి, అణ్నార్, (ఆ బిడ్డ తండ్రి) మరియు ఒక శ్రీమాన్ (ఎమ్పెరుమానునికి కైంకర్యం చేయువారు), ఆ బిడ్డకు అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ అని దివ్య నామకరణం చేశారు). విప్పిన పడగలతో అనాదిగా ఆదిశేష శయ్యపైన పవళించి ఉన్న ఆ పెరుమాళుని దివ్య నామాన్ని ఆ బిడ్డకి పెట్టారు. పెరియాళ్వార్ తిరుమొళి 1.1.7 లో కృష్ణుని గురించి పెరియాళ్వార్ చెప్పినట్లే “ఆయర్ పుత్తిరన్ అల్లన్ అరుం దెయ్వం” (ఆతడు గొల్ల బాలుడే కాదు, ఆతడు పరమాత్మ) మరియు పెరియాళ్వార్ తిరుమొళి 2.5.1 “ఎన్నైయుం ఎంగళ్ కుడి ముళుదాట్కొండ మన్నన్” (నన్ను నాతో పాటు నా వంశాన్నంతటినీ గెలిచినవాడు), ఆ బిడ్డను వారి తల్లిదండ్రులు అతని తాతగారి ఊరైన సిక్కిల్ కిడారం కు తీసుకొని వెళ్లి అక్కడ పెంచి పోషించారు. అతను కూడా, ఈ క్రింద చెప్పినట్లుగానే

పరభక్తి పరజ్ఞానం పరమాభక్తిద్యపి
వపుషావర్తమానేన తత్తస్య వవృతేత్రయం

(పెరిగి పెద్దగౌతున్న ఆ అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్  తిరుమేనితో పాటు, వారిలో పరభక్తి, పరజ్ఞానం మరియు పరమ భక్తి అను మూడు గుణాలు కూడా పెరగసాగాయి) [పరభక్తి అనగా ఎమ్పెరుమాన్ గురించి తెలుసుకునే స్థితి, పరజ్ఞానం అంటే ఎమ్పెరుమానుని ప్రత్యక్షంగా ఊహించుకొని దర్శించే స్థితి. పరమ భక్తి అనేది భగవానుడు లేకుండా ఉండలేని స్థితి), వారి తిరుమేని స్వరూపంతో పాటు వారి దివ్య గుణాలు కూడా పెరిగేలా ఎదిగారు. వారు తండ్రిగారైన అణ్ణర్ కూడా బ్రాహ్మణ జన్మకి తగిన రీతిలో అన్ని కర్మలనాచరించారు. ఈ క్రింద శ్లోకములో చెప్పబడింది…

ప్రాప్తాన్ ప్రాతమివికేవర్ణే కల్పజ్ఞాః కల్పయంతి యాన్
కాలే కాలే చ సంస్కారాన్ తస్య చక్రే క్రమేణ సః

(మొదటి వర్ణంలో జన్మించి కల్పసూత్రాలనెరింగిన బ్రాహ్మణుడికి ఏ ఆచారాలు నిర్దేశించబడ్డాయో, వాటిని అణ్ణర్ తమ తిరుకుమారునికి నిర్వహించారు)

అణ్ణర్ వారి తిరుకుమారునికి తగిన వయస్సులో శాస్త్రానుసారంగా చౌలం (శిఖ), ఉపనయనం వంటి విధులను పూర్తిచేసెను. వారు తమ తిరుకుమారునికి వేదముల అర్థాలను కూడా బోధించారు. ఈ శ్లోకములో ఇలా చెప్పబడింది…..

ఆత్మాంపరపాదం ఆజాను భుజం అంబుజలోచనం
ఆకారమస్య సంపశ్య ముక్తోపి ముమునే జనః

(ఎర్రటి కమలాన్ని పోలిన ఎర్రటి వారి దివ్య పాదాలు, దివ్య మోకాళ్ళను తాకుతున్న వారి దివ్య హస్తాలు, ఎర్రటి కమలముల వంటి దివ్య నేత్రాలతో ఉన్న అతని దివ్య స్వరూపాన్ని చూసి జ్ఞానము లేని సామాన్యులు కూడా ఎంతో ఆనందించారు)

సౌశీల్యేన సుహృత్వేన గాంభీర్యేన గరీయసా
రజ్ఞనేనప్రజానాంచ రామోయమితి మేనిరే

(వారి ఒదిగి ఉండే స్వభావాన్ని, అణకువతో అందరితో మెదిలే స్వభావాన్ని, అందరి పట్ల ప్రేమ చూపించి సంతోషపెట్టుట, ఠీవీ తనాన్ని చూసి ప్రజలు ఆయన్ను శ్రీరామునిగా భావించేవారు), తమను చూసిన ప్రతి ఒక్కరినీ ఆకర్షించి సంతోషపరిచేవారు. చంద్రుడు ప్రతిరోజు కిరణాలను పెంచుకుంటూ పెరుగుతున్నట్లుగా, అళగియ మణవాళన్ కూడా పెరిగెను. ఈ శ్లోకములో చెప్పిబడింది….

కాలేన సకలానాంచ కలానామేగమాస్పతం
సుసుపే సత్తం పూర్ణః సుతాంశురీవ నిర్మలః

(అన్ని కళలకు నిధిగా అళగియ మణవాళన్ ఏ దోషం లేని చంద్రునిలా ప్రకాశించెను), సంపూర్ణ జ్ఞానం కారణంగా అంతులేని గొప్పతనమున్నవారు.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము: https://srivaishnavagranthams.wordpress.com/2021/08/07/yathindhra-pravana-prabhavam-23/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – https://guruparamparai.wordpress.com
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org