విరోధి పరిహారాలు – ముగింపు

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవుల రోజువారీ జీవితంలో వివిధ రూపాలలో ఎదుర్కొంటున్న అడ్డంకుల గురించి ఎమ్పెరుమానారు, వంగి పురత్తు నంబికి వివరిస్తారు. వంగి పురత్తునంబి ఈ విశేషాలను ఒక అద్భుతమైన గ్రంథ రూపంగా “విరోధి పారిహారంగళ్ (విరోధి పరిహారాలు) అనే గ్రంథంలో గ్రంథస్తపరిచారు.

ఈ సంచికలోని శీర్షికలు శ్రేణిగా ఆంగ్లములో ఈ పుస్తకము –  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/virodhi-pariharangal/ లో చూడవచ్చు.

దయచేసి మునుపటి శీర్షికను ఇక్కడ చుడండి –  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/05/01/virodhi-pariharangal-46/

ఎమ్పెరుమానార్, వంగి పురత్తు నంబి

పిళ్ళై లోకాచార్యులు, అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్, మణవాళ మాముణులు

ఇప్పటి వరకు, ఈ అద్భుతమైన గ్రంథంలో వివరించిన అన్ని అడ్డంకులను చాలా వివరంగా చూశాము. ఇప్పుడు మనం అన్ని అడ్డంకులను, ఆ అడ్డంకులు తొలగితే లభించే ఫలితాలను తెలియజేసే చివరి విభాగం చూద్దాము.

  1. సంసారంపైన (ఇల్లు, భార్య, పిల్లలు మొదలైనవి) వ్యామోహం వదులుకుంటే, స్వర్గానికి చేరుకుంటాము. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/02/10/virodhi-pariharangal-1
  2. ఈ లౌకిక గ్రహాలలో భౌతిక సుఖ కోరికలు తొలగించబడినప్పుడు, వారికి  స్వర్గ సుఖాలు పొందాలనే కోరిక ప్రారంభిస్తారు. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/02/10/virodhi-pariharangal-1
  3. స్వర్గ సుఖాలు పొందాలనే కోరిక తొలగిన్నప్పుడు, వారికి స్వయం సాక్షాత్కారం అవుతుంది.
    https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/02/10/virodhi-pariharangal-1
  4. స్వర్గ సుఖాలపై ఆసక్తి తగ్గించుకోవాల్సిన అవసరం ఉందని అర్థం చేసుకున్న తరువాత, వారు ఆత్మానుభవం పొందడం ప్రారంభిస్తారు.    https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/02/10/virodhi-pariharangal-1
  5. ఆత్మానుభవముపై  ఆసక్తి తగ్గించుకోవాల్సిన అవసరం ఉందని అర్థం చేసుకున్న తరువాత, వారు భగవత్ అనుభవం పొందడం ప్రారంభిస్తారు.      https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/02/10/virodhi-pariharangal-1
  6. ఆత్మానుభవ కోరికలు తొలగిన్నందున, భగవత్ అనుభం కోసం కోరిక ప్రారంభమవుతుంది.    https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/02/10/virodhi-pariharangal-1
  7. జ్ఞానం / ఆనందంతో నిండి ఉన్న ఒక అత్యున్నత తత్వంగా బ్రహ్మ అన్న భావన నుండి దూరమైనపుడు,  మన హృదయం భగవాన్ యొక్క అనేక దివ్య గుణాలను ఆస్వాదించడం ప్రారంభిస్తుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/02/10/virodhi-pariharangal-1
  8. భగవత్ సౌదర్యం నుండి మన దృష్ఠి మరలించినపుడు, మన భగవత్ శేషత్వం వృద్ధి చెందుతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/02/10/virodhi-pariharangal-1
  9. భగవత్ శేషత్వం పట్ల రుచి తగ్గినపుడు, భాగవతుల పట్ల దాసత్వం వృద్ధి చెందుతుంది.
    https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/02/10/virodhi-pariharangal-1
  10. కర్మ, జ్ఞాన, భక్తి యోగాలు ఉపాయాలు అన్న అపోహ తొలగినప్పుడు, భగవానుడు ఏకైక ఉపాయం అన్న విశ్వాసం మరింత దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/20/virodhi-pariharangal-2/
  11. ఉపాయాంతరములు అతి కష్టమైన స్వయం ప్రయత్నాలు అని,  ఫలితం తొందరగా పొందలేమని అర్థం చేసుకున్నప్పుడు, ప్రపత్తి (శరణాగతి)పై విశ్వాసం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/20/virodhi-pariharangal-2/
  12. అగ్ని, ఇంద్రుడు మొదలైన  దేవతాంతరముల పట్ల మన దాస్య కోరిక తొలగినపుడు, భగవాన్ పట్ల మన దాస్య కోరిక మరింత దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/20/virodhi-pariharangal-2/
  13. దేవతాంతరముల సేవ మానుకోవాలి అని గ్రహించినపుడు,  జీవాత్మ యొక్క సహజ స్వరూపమైన భగవత్ సేవ అతనిలో / ఆమెలో ఉదయిస్తుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/20/virodhi-pariharangal-2/
  14. తమ శరణాగతి  ఉపాయం (మాధ్యమం) కాదని స్పష్టంగా అర్థం చేసుకున్న తరువాత, భగవాన్ ఉపాయం అని అర్థం చేసుకుంటాడు. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/20/virodhi-pariharangal-2/
  15. శాస్త్రంలో సూచించిన కార్యాలలో పాల్గొన్నపుడు (స్వతంత్రంగా), సాధనాంతరములు (కర్మ, జ్ఞాన, భక్తి యోగం) ఫలిస్తాయి. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/20/virodhi-pariharangal-2/
  16. తనను తాను (స్వతంత్రంగా) ఉద్ధరించుకోవాలనే ఆసక్తి  తొలగినపుడు, మనలో సిద్దోపాయం (భగవానుడు ఉపాయమని) దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/20/virodhi-pariharangal-2/
  17. ఉపాయం (మాధ్యమం) లోని అడ్డంకి తొలగినపుడు, మనలో భగవాన్ ఉపాయమన్న భావన  దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/26/virodhi-pariharangal-3/
  18. ఉపేయం (లక్ష్యం) లోని అడ్డంకి తొలగినపుడు,  భగవాన్ (కైంకర్యం) మాత్రమే అత్యున్నత లక్ష్యం అన్న భావన https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/26/virodhi-pariharangal-3/
  19. ఉపేయం (లక్ష్యం) లోని మూడు ప్రధాన అడ్డంకులు తొలగినపుడు, భగవానుడికి అపరిమితమైన, శాశ్వతమైన మరియు అత్యంత ఆనందకరమైన కైంకర్యం చేయాలనే అంతిమ లక్ష్యం మనలో దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/26/virodhi-pariharangal-3/
  20. మూల ప్రమాణాలని అర్థం చేసుకోవడంలో ఉన్న అడ్డంకి తొలగినపుడు, శాస్త్రం  విశ్వాసం మనలో  దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/27/virodhi-pariharangal-4/
  21. జీవాత్మను నిరంతరం వెంబడిస్తున్న అడ్డంకి శాశ్వతంగా తొలగినపుడు, నిజమైన ఆత్మ స్వభావం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/27/virodhi-pariharangal-4/
  22. శాశ్వతమైన అడ్డంకి తొలగినపుడు, ప్రాపంచిక సుఖాల పట్ల నిర్లిప్తత తనలో దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/27/virodhi-pariharangal-4/
  23. తాత్కాలికమైన అడ్డంకులు తొలగినపుడు, శాశ్వతమైన ఆనందం దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/27/virodhi-pariharangal-4/
  24. జీవాత్మ యొక్క యదార్థ స్వరూపం యొక్క అడ్డంకి తొలగినపుడు, జీవాత్మను భగవానుడు పూర్తిగా ఆనందించాలని  మనసుపూర్వకంగా అర్థం చేసుకుంటారు. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/27/virodhi-pariharangal-4/
  25. పరమాత్మ యొక్క నిజమైన స్వరూపాన్ని అర్థం చేసుకోవడంలో అడ్డంకి తొలగినపుడు, భగవత్  పారతంత్రియం (ఆధారపడుట) మనలో దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/04/17/virodhi-pariharangal-5/
  26. తన సుఖం అన్న వైఖరి తొలగినపుడు, తన పట్ల నిరసక్తి దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/04/17/virodhi-pariharangal-5/
  27. భగవాద్ ఆనందం యొక్క అడ్డంకి తొలగినపుడు, నియంత్రించాలనే కోరిక పట్ల నిర్లిప్తత దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/04/17/virodhi-pariharangal-5/
  28. భగవానుడి‌తో  ఐక్యత యొక్క అడ్డంకి తొలగినపుడు, భగవానుడిని చేరుకోవడం సులభ సాధ్యమన్న భావన దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/04/17/virodhi-pariharangal-5/
  29. భగవత్ విరహ అడ్డంకి తొలగినపుడు, భగవానుడి‌తో సుదీర్ఘ ఐక్యతా భావన దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/04/17/virodhi-pariharangal-5/
  30. ప్రాపంచిక సుఖాల యొక్క అడ్డంకి తొలగినపుడు, ఇంద్రియాలపై నియంత్రణ / విజయం దృఢమౌతుంది.
    https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/04/21/virodhi-pariharangal-6/
  31. విశ్వాసంలో ఉన్న అడ్డంకి తొలగినపుడు, అత్యున్నత విశ్వాసం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/04/21/virodhi-pariharangal-6/
  32. తమ ప్రవృత్తిలోని అడ్డంకి తొలగినపుడు, భగవాన్ యొక్క ఆనందంపై దృష్టి కేంద్రీకరించే కార్యాలు దృఢమౌతాయి. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/04/21/virodhi-pariharangal-6/
  33. నివృత్తి (నిష్క్రియాత్మకత) లోని అడ్డంకి తొలగినపుడు, అటువంటి కార్యాలలో నిర్లిప్తత దృఢమౌతాయి. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/04/21/virodhi-pariharangal-6/
  34. నిద్రలో ఉన్న అడ్డంకి తొలగినపుడు, తమ యదార్థ స్వరూపం యొక్క పూర్తి సాక్షాత్కారం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/06/01/virodhi-pariharangal-7/
  35. మేల్కోవడంలో ఉన్న అడ్డంకులు తొలగినపుడు, వాస్తవికత గురించి జ్ఞానం ఏర్పడి దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/06/01/virodhi-pariharangal-7/
  36. నడకలో ఉన్న అడ్డంకి (మార్గం, పనులు మొదలైనవి) తొలగినపుడు, మళ్ళీ ఈ సంసారంలోకి తిరుగి రావాలన్న (మరొక జన్మ తీసుకోవడం) భావన తొలగి దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/06/02/virodhi-pariharangal-8/
  37. నిలబడటం ఉన్న అడ్డంకి తొలగినపుడు, పరమదంలో భక్తుల మధ్య ఆనందంగా నిలబడటం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/06/02/virodhi-pariharangal-8/
  38. అవసరమైన అంశాలలో ఉన్న అడ్డంకి తొలగినపుడు, ఈ ప్రస్తుత శరీరం మచ్చలేని తుది శరీరం (పరమపదాన్ని అధీష్ఠించే ముందు)  అని దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/06/06/virodhi-pariharangal-9/
  39. శారీరక స్వచ్ఛతలోని అడ్డంకి తొలగినపుడు, ఆత్మ యొక్క స్వచ్ఛత దృఢమౌతుంది.
    https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/06/06/virodhi-pariharangal-9/
  40. స్నాన అడ్డంకి తొలగినపుడు, విరాజా నదిలో స్నానం చేయడం (పరమపద ప్రవేశానికి ముందు) ఏర్పాటు చేయబడుతుంది.https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/06/06/virodhi-pariharangal-9/
  41. మన ప్రవర్తనలో ఉన్న అడ్డంకి తొలగినపుడు, సంప్రదాయం ఆధారిత ప్రవర్తన  (పూర్వాచార్యుల యొక్క ప్రవర్తన ) దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/06/23/virodhi-pariharangal-10/
  42. గుణం / లక్షణంలో ఉన్న అడ్డంకి తొలగినపుడు, విలక్షణత్వం (గొప్పతనం) దృఢమౌతుంది.
    https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/06/30/virodhi-pariharangal-11/
  43. సంస్మరణంకు సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, అటువంటి సంస్మరణం యొక్క స్వచ్ఛత దృఢమౌతుంది.
    https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/07/07/virodhi-pariharangal-12/
  44. పాడటం / మాట్లాడటంలో ఉన్న అడ్డంకి తొలగినపుడు, వాక్కు శుద్ధి దృఢమౌతుంది.
    https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/07/08/virodhi-pariharangal-13/
  45. వినికిడికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, సత్ సాంప్రదాయం (నిర్మలమైన సంప్రదాయం) యొక్క స్వచ్ఛత తనలో దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/08/06/virodhi-pariharangal-14/
  46. సేవలో ఉన్న అడ్డంకి తొలగినపుడు, భగవాన్ అటువంటి సేవను ఆనందంగా స్వీకరించడం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/08/10/virodhi-pariharangal-15/
  47. సమారాధనం (ఆరాధన) లోని అడ్డంకి తొలగినపుడు, భగవాన్ అటువంటి ఆరాధనను సంతోషంగా స్వీకరించడం దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/08/25/virodhi-pariharangal-16/
  48. నమస్కారం / సాష్టాంగం చేయడంలో ఉన్న అడ్డంకి తొలగినపుడు, భగవాన్ అటువంటి నమస్కారాన్ని ఆనందంగా స్వీకరించడం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/09/02/virodhi-pariharangal-17/
  49. చేతులు జోడించి నమస్కారాలు చేయడంలో అడ్డంకి తొలగినపుడు, భగవాన్ హృదయాన్ని దొంగిలించడం / బంధించడం జరుగుతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/09/19/virodhi-pariharangal-18/
  50. మన సమయాన్ని గడపడానికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, అటువంటి సమయాన్ని ఉపయోగకరమైన రీతిలో గడపడం పట్ల నిజమైన సంతృప్తి దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/10/02/virodhi-pariharangal-19/
  51. సంపాదించడంలో అడ్డంకి తొలగినపుడు, సాత్విక స్వభావం దృఢమౌతుంది.
    https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/11/17/virodhi-pariharangal-20/
  52. ఇంటికి  సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, సాధు సన్యాసుల రాక యొక్క గొప్ప అదృష్టం/ అనుబంధం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/11/24/virodhi-pariharangal-21/
  53. భూమి / ఆస్థులకు సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, అటువంటి భూమి / ఆస్థుల యొక్క ఫలాలను భగవానుడికి అర్పించడం  దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/11/24/virodhi-pariharangal-21/
  54. ఇతరుల పోషణకు (ఆహారం) సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, వాటిని ఇచ్చేవారు,  ఆనందించేవారుగా స్థిరపడతారు.
    https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/12/01/virodhi-pariharangal-22/
  55. ఆహారానికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, ఉన్నతమైన సత్వం (మంచితనం) దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/12/01/virodhi-pariharangal-22/
  56. తీర్థం (పవిత్ర జలం) లోని అడ్డంకి తొలగినపుడు, వారి అభ్యున్నతి దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/01/06/virodhi-pariharangal-24/
  57. ప్రసాదం (శుద్ధమైన / పవిత్రమైన ఆహారం) లోని అడ్డంకి తొలగినపుడు, తమ శుద్దీకరణ దృఢమౌతుంది.
    https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/02/03/virodhi-pariharangal-25/
  58. వాక్కుకి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, సంసారుల పట్ల భేదం  దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/02/16/virodhi-pariharangal-26/
  59. అనుబంధాలకు సంభందించిన అడ్డంకులు తొలగినపుడు, శ్రీవైష్ణవ లక్షణాలు / గుణాలు దృఢమౌడతాయి. గమనిక: శ్రీ ఉ. వె. వి వి రామానుజం స్వామి ప్రచురించిన ఈ పుస్తకంలో “సంగ విరోధి” విభాగంలో లేదు.
  60. సంబంధాలకు సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, నిత్య బంధువు అయిన భగవానుడి గురించి జ్ఞానం దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/03/15/virodhi-pariharangal-27/
  61. అనురాగానికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, భగవత్ ప్రాప్తి దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/03/16/virodhi-pariharangal-28/
  62. భక్తికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, మన దాసత్వం (భగవాన్ దాసత్వం) దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/03/16/virodhi-pariharangal-28/
  63. దాసత్వానికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, యజమాని (భగవాన్) గురించి మన జ్ఞానం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/04/21/virodhi-pariharangal-29/
  64. స్నేహానికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, అందరి పట్ల అనుకూలత దృఢమౌతుంది.
    https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/04/23/virodhi-pariharangal-30/
  65. సమర్పణలోని అడ్డంకి తొలగినపుడు, మన సంపత్తి  మరియు భగవత్ సంపత్తి యొక్క జ్ఞానం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/05/12/virodhi-pariharangal-31/
  66. తత్వశాస్త్రం అడ్డంకి తొలగినపుడు, ఆచార్యుల స్వీకరణ దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/06/23/virodhi-pariharangal-32/
  67. ఆశ్రమానికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, భగవాన్ పట్ల మాత్రమే మన అంకితభావం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/07/01/virodhi-pariharangal-33/
  68. జాతి (జన్మ) లోని అడ్డంకి తొలగినపుడు, భాగవత సేవ గురించి జ్ఞానం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/08/08/virodhi-pariharangal-34/ 
  69. నమ్మదగిన సూత్రాలకు సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, అటువంటి నమ్మదగిన సూత్రాల యొక్క నిష్కల్మశమైన స్వభావంపై నమ్మకం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/08/12/virodhi-pariharangal-35/ 
  70. నమ్మదగని సూత్రాలలో ఉన్న అడ్డంకి తొలగినపుడు … (గమనిక: ఈ వాక్యం మూలంలో లేదు). https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/08/29/virodhi-pariharangal-36/
  71. సిద్ధాంతానికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, అత్యంత గౌరవనీయమైన ప్రణామాల పట్ల విశ్వాసం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/09/12/virodhi-pariharangal-37/,    https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/09/24/virodhi-pariharangal-38/ and  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/10/31/virodhi-pariharangal-39/
  72. వాస్తవానికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, అత్యంత పవిత్రమైన ప్రమేయం (లక్ష్యం – భగవాన్) గురించి జ్ఞానం దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/11/15/virodhi-pariharangal-40/https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/01/17/virodhi-pariharangal-41/ and https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/01/24/virodhi-pariharangal-42/
  73. పురుషత్వానికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, భగవాన్ యొక్క భార్యగా మన స్వరూపం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/01/31/virodhi-pariharangal-43/ 
  74. అంతిమ క్షణాలను అర్థం చేసుకోవడంలో ఉన్న అడ్డంకి తొలగినపుడు, సంపూర్ణ శరణాగతి చేసిన ప్రపన్నత దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/03/12/virodhi-pariharangal-44/ 
  75. సందేహాలకు సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, వారు భగవాన్, భాగవతులు, ఆచార్యులు మరియు విషేశ శాస్త్రం (భాగవత ధర్మానికి ప్రాధాన్యతనిచ్చే శాస్త్రం) యొక్క దివ్య పదాలపై నమ్మకం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/03/22/virodhi-pariharangal-45/
  76. సాంగత్యానికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, భగవన్ జ్ఞానం దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/03/22/virodhi-pariharangal-45/ 
  77. సంతానానికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, వైష్ణవ సంతానం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/03/22/virodhi-pariharangal-45/ 
  78. వర్ణానికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, ఆత్మ యొక్క వర్ణం, అంటే శేషత్వం దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/03/22/virodhi-pariharangal-45/
  79. జపానికి (పారాయణం) సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, ద్వయ మహామంత్రం యొక్క అడ్డంకి లేని నిరంతర పారాయణం ఏర్పాటు చేయబడుతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/03/22/virodhi-pariharangal-45/
  80. ఆరాధనకు సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, భగవాన్ ఆరాధన దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/03/22/virodhi-pariharangal-45/ 
  81. స్వామిత్వానికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, భగవాన్ యొక్క అత్యున్నత స్వామిత్వం గురించిన జ్ఞానం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/05/01/virodhi-pariharangal-46/
  82. వర్జించతగ్గ అంశాలకు సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, సాత్విక ఆహారం, సాత్విక గ్రంథంపై విశ్వాసం మరియు సాత్విక పనులు దృఢమౌతాయి. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/05/01/virodhi-pariharangal-46/
  83. తప్పించకూడని అంశాలకు సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, ఈ శరీరం చివరిలో అంతిమ లక్ష్యాన్ని సాధన దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/05/01/virodhi-pariharangal-46/

ఒక జీవాత్మకు ఈ అడ్డంకులు అతని స్వరూప, స్థితి మరియు ప్రవృత్తికి సంబంధించినవి. భగవత్ స్వరూపాన్ని వెల్లడిచేసే ప్రణవంపై నిరంతరం చింతన ద్వారా, జీవాత్మ యొక్క స్వభావం మరియు అస్తిత్వానికి సంబంధించిన అడ్డంకులు తొలగించబడతాయి. నమః యొక్క చింతన ద్వారా జీవత్మ యొక్క  స్థితికి సంబంధించిన అడ్డంకులు తొలగించబడతాయి. భగవాన్ చేత ప్రేరేపించబడిన భగవత్ కార్యములను, తాను మాత్రమే పూర్తిగా ఆనందించే భగవత్ కార్యములను వెల్లడించే “నారాయణ” శబ్ధం పై ధ్యానం ద్వారా, జీవాత్మ యొక్క కార్యములకు సంబంధించిన అడ్డంకులు తొలగించబడతాయి. ఈ విధంగా, నిజమైన ఆచార్యులకు సేవ చేయడం ద్వారా, మూడు భాగాలున్న తిరుమంత్రార్ధాలను నేర్చుకోవడం, అడ్డంకులను తొలగించి తమ జీవితాన్ని గడపాలని వివరించబడింది. అనువాదకుల గమనిక: తిరుమంత్రం యొక్క ప్రాముఖ్యత ఇక్కడ తెలియజేయబడింది. తిరుమంత్రం అతి ముఖ్యమైన సూత్రాలకు ఆధారం. తిరుమంత్రం ద్వయ మహామంత్రం మరియు చరమ స్లోకంలో తిరుమంత్రం మరింత వివరించబడింది. రాహస్య త్రయం అని పిలువబడే ఈ మూడింటిని అర్హత గల ఆచార్యల నుండి నేర్చుకోవాలి. ఆచార్యులకు సేవ చేయడం కూడా చాలా ముఖ్యమైనది. మాముణులు నిరంతరం ద్వయ మహామంత్ర పారాయణం చేస్తారని మరియు ద్వయ మహామంత్రం  యొక్క అర్ధాలను నిరంతరం ధ్యానం చేస్తారని పూర్వ దినచర్య 9 వ స్లోకాంలో ఎరుమ్బి అప్పాచే వివరించబడింది. ద్వయ మహా మంత్రాన్ని పఠించే ముందు గురు పరంపర మంత్రాన్ని (అస్మద్ గురుభ్యో నమః … శ్రీధారాయ నమః) పఠించాలని పిళ్ళై లోకాచార్యులు కూడా నొక్కిచెప్పారు. ఈ విధంగా, ఒక శ్రీవైష్ణవునిగా, త్వరగా తమ అడ్డంకులను తొలగాలని కోరుకొని మన పూర్వాచార్యుల సూచనలకు అనుగుణంగా ఈ ప్రపంచంలోనే అద్భుతమైన జీవితాన్ని గడపడంపై దృష్టి పెట్టాలి,  చివరకు పరమపదానికి చేరుకొని ఆ దివ్య దంపతులకు సంపూర్ణ ఆనందం కోసం నిత్య సేవ చేయాలని ఆశపడాలి. 

ఈ విధంగా భగవత్ రామానుజాచార్యుల చేత అనుగ్రహించబడిన “విరోధి పరిహారాలు” కి వంగి పురత్తు నంబి యొక్క వ్యాఖ్యానం ముగుస్తుంది.

శ్రీ ఉ.వే. వి వి రామానుజం స్వామి

ఈ విధంగా   శ్రీమన్నారాయణ, ఆళ్వారులు, ఆచార్యులు మరియు అస్మదాచార్యుల కృపతో అనువాద ప్రయత్నంలో పాల్గొనడం గొప్ప అదృష్టంగా భావిస్తున్నాను.  సాంకేతికంగా లోతైన ఈ గ్రంథానికి అతి సరళమైన మరియు సమర్థవంతమైన అనువాదాన్ని ఇచ్చిన ఉ.వె. వి వి రామానుజం స్వామికి, మన  సత్ సాంప్రదాయం యొక్క అనేక విలువైన సూత్రాలను నాకు బోధించిన అనేక విద్వానులకు కూడా నా కృతజ్ఞతలు తెలుపుకుంటున్నాను. అలాగే, మన పూర్వాచార్యుల గ్రంథాలను అనువదించే ప్రయత్నాలలో నన్ను నిరంతరం ప్రోత్సహించిన వారికి నా హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతలు తెలుపుకుంటున్నాను. ఈ విధంగా వంగీ పురత్తు నంబికి ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క  తుది సూచనల యొక్క “విరోధి పరిహారాలు” గ్రంథం యొక్క తెలుగు అనువాదం ముగుస్తుంది.

హిందీలో : http://ponnadi.blogspot.com/2014/12/virodhi-pariharangal-conclusion.html

మూలము : https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

విరోధి పరిహారాలు – 46

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవుల రోజువారీ జీవితంలో వివిధ రూపాలలో ఎదుర్కొంటున్న అడ్డంకుల గురించి ఎమ్పెరుమానారు, వంగి పురత్తు నంబికి వివరిస్తారు. వంగి పురత్తునంబి ఈ విశేషాలను ఒక అద్భుతమైన గ్రంథ రూపంగా “విరోధి పారిహారంగళ్ (విరోధి పరిహారాలు) అనే గ్రంథంలో గ్రంథస్తపరిచారు.

ఈ సంచికలోని శీర్షికలు శ్రేణిగా ఆంగ్లములో ఈ పుస్తకము –  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/virodhi-pariharangal/ లో చూడవచ్చు.

దయచేసి మునుపటి శీర్షికను ఇక్కడ చుడండి – https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/03/22/virodhi-pariharangal-45/

శ్రీమన్నారాయణ తో పాటు ఉభయ దేవేరులు – పరమపదము

81. పతిత్వ విరోధి  – స్వామిత్వంలో  అవరోధాలు

“పతిం విశ్వస్య” (భగవాన్ ప్రతి ఒక్కరికీ సర్వశ్రేష్టమైన స్వామి) అని వివరించబడింది. ప్రజాపతి (బ్రహ్మ), పశుపతి (శివుడు), బృహస్పతి (దేవతలకు గురువు), సురపతి (ఇంద్రుడు), ధనపతి (కుబేరుడు), సేనాపతి (స్కందుడు), గణపతి (గణేశుడు) మొదలైన వారిని స్వామిగా భావించడం  భగవానుడి సర్వశ్రేష్టమైన స్వామిత్వానికి విరుద్ధమౌతుంది కాబట్టి అది ఒక అడ్డంకి.

పతి అంటే స్వామి.  “పతిం విశ్వస్య” – శ్రీమన్నారాయణుడు విశ్వం మొత్తానికి ఏకైక స్వామి అని ఉపనిషత్తులో స్థాపించబడింది. ఎన్నో ఇతర దేవతల పేర్లలో  “పతి” ఉంటుంది. ప్రజాపతి – 4 ముఖాల బ్రహ్మ. పశుపతి – శివుడు. బృహస్పతి – దేవతలకు గురువు, సురపతి – అన్ని దేవతలకు నాయకుడు అయిన ఇంద్రుడు. ధనపతి – ధనానికి అధిపతి అయిన కుబేరుడు. సేనాపతి  – కార్తికేయుడు, దేవతల సైన్యానికి సేనాధిపతి. గణపతి – ఏనుగు ముఖంగల గణేశుడు. ఈ దేవతలను స్వామిగా పరిగణించడం తప్పు.

అనువాదకుల గమనిక: సాధారణంగా  పతి అంటే యజమాని, ప్రభువు, నాయకుడు, భర్త మొదలైన ఎన్నో అర్థాలు ఉన్నాయి. శ్రీమన్నారాయణుడను “విశ్వపతి” (విశ్వానికి  ప్రభువు) మరియు “లోక భర్త” (అందరికీ భర్త) అని ఆచార్య హృదయం 121 వ చూర్ణికలో నాయనార్ వర్ణించారు. ఈ పదాలు  నారాయణ సూక్తం (పతిం విశ్వస్య) మరియు శ్రీ రామాయణం (కౌసల్యా లోకభర్తారం స్లోకం) నుండి తీసుకొని నాయనార్ చేత అందంగా కూర్చబడ్డాయి. కాబట్టి, భగవాన్ అందరికీ ప్రభువు/ యజమాని అని అర్ధం. భగవాన్ యొక్క దివ్య అనుగ్రహం కారణంగా ఈ దేవతలకు అటువంటి గౌరవం ఇవ్వబడింది అని అర్థం చేసుకోవాలి. ఆళవందారులు స్తోత్ర రత్నం 11 నుండి 14 వ స్లోకము‌ వరకు ఈ సూత్రాన్ని అందంగా వివరించారు. ముఖ్యంగా 13 వ స్లోకంలో, ” వేదాపహార గురుపాతక దైత్యపీడాతి ఆపద్విమోచన మహిష్ట ఫలప్రదానైః । కోన్యః ప్రజా పసుపతీ పరిపాతి కస్య పదోదకేన స శివః స్వసిరోద్రుదేన ॥” ఇక్కడ, ఆళవందారులు శ్రీమన్నారాయణుడను ప్రశ్నిస్తున్నారు “దేవతలకు ముప్పు వచ్చినపుడు వారిని ఎవరు ఆదుకున్నారు? బ్రహ్మ వేదాలకు దూరమైనపుడు, రుద్రుడు తన సొంత తండ్రి అయిన బ్రహ్మ తలని నరికినపుడు, అసురుల కష్టాల నుండి ఇంద్రుడిని కాపాడటం వంటి విపత్తులు వచ్చినపుడు వారిని ఎవరు ఆదుకున్నారు? నీవు తప్ప ప్రజాపతిని (బ్రహ్మ) మరియు పశుపతిని (రుద్రుడు) ఇంకెవరు రక్షించగలరు? ఎవరి పాదాలను కడిగిన నీటిని శిరస్సున ధరించి రుద్రుడు పవిత్రమైయ్యాడు? “. ఈ స్లోకం పురాణాలలో కీర్తించబడిన సంఘటనల ఆధారంగా వ్రాయబడింది.  ప్రతి ఒక్కరికీ నిజమైన రక్షకుడైన భగవానుడిని ఆళవందారులు  ప్రశ్నిస్తున్నారు.  బ్రహ్మ, శివుడు, ఇంద్రుడు గొప్ప దేవతలు అయినప్పటికీ, వారు కూడా తమ శక్తిని వారిలో అంతర్యామిగా ఉన్న భగవాన్ నుండి పొందుతారు,  కొన్ని కార్య నిర్వహరణలకై అటువంటి శక్తులు వారికి ప్రసాదించబడ్డాయి, విపత్తి పరిస్థితుల్లో వారిని రక్షించేది శ్రీమన్నారాయణుడు మాత్రమే.  బ్రహ్మ దగ్గర నుండి అసురులు వేదాల్ని దొంగిలించినప్పుడు, శ్రీమన్నారాయణుడు హయగ్రీవ రూపాన్ని ధరించి, వేదాన్ని అసురుల నుండి రక్షిస్తాడు. తన తండ్రి బ్రహ్మ యొక్క చతుర్ముఖాలలో ఒకదాన్ని ఛేదించడం వల్ల బ్రహ్మ యొక్క కపాలం రుద్రుని  చేతికి అంటుకుపోతుంది. రుద్రుడు బ్రహ్మ హత్య దోషంతో బాధపడుతున్నప్పుడు, శ్రీమన్నారాయణుడు వద్దకు వెళ్లి వేడుకుంటాడు. భగవాన్ తన వక్షస్థలం నుండి స్వేదం (చెమటను) తీసి చల్లి ఆ కపాలాన్ని ముక్కలు చేసి, రుద్రుడికి దోష విమోచనం చేస్తాడు. అసురులు ఇంద్రుడిపై దాడి చేసినప్పుడల్లా, ప్రతి సారి తనని కాపాడమని  శ్రీమన్నారాయణుడను  ప్రార్థిస్తాడు. బ్రహ్మ తన కమండలం లోని నీటితో శ్రీమన్నారాయణుడి యొక్క పాదపద్మాలను కడిగినప్పుడు, ఆ జలం గంగా నదిగా ప్రవహించడం ప్రారంభిస్తుంది. భాగీరథ మహర్షి ఆ గంగను భూమిపైకి తీసుకురావడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు,  మొదట రుద్రుడు తన జటాజూటంలోకి తీసుకొని ఆ వేగ ప్రవాహాన్ని నియంత్రిస్తాడు. శ్రీమన్నారాయణుడి యొక్క పాదపద్మాల నుండి క్రిందికి ప్రవహించిన పవిత్ర జల స్పర్శ ద్వారా, అతను పవితృడౌతాడు, “శివ” అని పిలువబడ్డాడు, అంటే శుభం/పవిత్రం అని అర్థం. ఈ విధంగా, శ్రీమన్నారాయణుడు ప్రతి ఒక్కరికీ స్వామి అని, అటువంటి అత్యోన్నత ప్రభువును ఇతరులతో జోడించడం ఒక అడ్డంకి అని మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు.

82. వర్జనీయ విరోధి – వర్జనీయమైన వాటిలో అవరోధాలు

శాస్త్రంలో నిషేధించబడిన తామస ఆహారం తీసుకోవడం. ఉదాహరణకు మధ్యం, మాంసాహారం మొదలైనవి భుజించడం, సాత్విక ఆహారాములను (సత్వ స్వభావం గల ఆహారం) తీసుకోకపోవడం, సాత్విక శాస్త్రములను మరియు సాత్విక అనుష్ఠానములను (సత్వ గుణాలను ప్రేరేపించే కార్యాలు) అనుసరించకపోవడం అవరోధాలు.

వర్జనీయం అంటే వర్జించబడినవి అని అర్థం. నిషిద్ధం అంటే నిషేధించబడినవి అని అర్థం. ఆహార పదార్థాలని సాధారణంగా సాత్వికం, రాజసం, తామసం అని మూడు వర్గాలుగా వర్గీకరించారు. సత్వ గుణాన్ని పెంపొందించే పదార్థాలను సాత్విక ఆహారం అంటారు. సోమరితనం, నిద్ర, బద్ధకం మొదలైన వాటికి దారితీసే వాటిని తామస ఆహారం అంటారు. మధ్యం, మాంసం మొదలైన ఆహార పదార్థాలకు దూరంగా ఉండాలి. అదే సూత్రాన్ని ఇతర అంశాలలో కూడా గమనించవచ్చు.
అనువాదకుల గమనిక: మనము ఆహార నియమాలు, ఆహార  పదార్థాల గురించి ఈ శీర్షికలలో చూసాము. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/12/15/virodhi-pariharangal-23/.

ఆహార నియమాల వివరణ ఇక్కడ చూడవచ్చు  Http://ponnadi.blogspot.in/2012/07/srivaishnava-aahaara-niyamam_28.html వద్ద http: //ponnadi.blogspot

ప్రశ్న ఉత్తరాలను http://ponnadi.blogspot.in/2012/08/srivaishnava-ahara-niyamam-q-a.html. లో చూడవచ్చు.

శాస్త్రంలో నిషేధించిన ఆహార పదార్థాలకు దూరంగా ఉండే ప్రయత్నం చేయాలి. మరోవైపు, శాస్త్రంలో నియమించబడిన  జీవాత్మ గూణాలకు సానుకూలత పెంచే ఆహార పదార్థాలకు దూరంగా ఉండే ప్రయత్నం చేయకూడదు.  అకృత్య కరణం (శాస్త్రంలో నిషేధించబడినవి చేయడం) మరియు కృత్య కరణం (శాస్త్రంలో నిర్దేశించినట్లు చేయకపోవడం) రెండూ ఖండించబడ్డాయి. ఈ రెండింటినీ మానుకోవాలి. మన ఆధ్యాత్మిక అభివృద్ధికి శాస్త్రంలో వివరించిన వాటిని, మన ఆచార్యలు అనుసరించిన వాటిని మనం కూడా అనుసరించే ప్రయత్నం చేయాలి.

83.  అవర్జనీయ విరోధి  – అవర్జనీయమైన వాటిలో అవరోధాలు

అవర్జనీయ – మనము వదులుకోలేనివి – అనివార్యమైనవి. అనువాదకుల గమనిక: ఈ అంతిమ అంశంలో, ముముక్షు (మోక్షాన్ని కోరుకునేవాడు – ప్రత్యేకంగా ప్రపన్నులు, శరణాగతులు),  ముక్త (మోక్షాన్ని పొందిన తరువాత స్థితి) గురించి చాలా ముఖ్యమైన అంశాలు తెలియ చేయబడ్డాయి.

  • ముముక్షువు అయిన తరువాత కూడా భౌతిక సంపత్తి, కామ కోరికలు కలిగి ఉండటం, ముముక్షు యొక్క స్వభావానికి అవి తగనివి అని మర్చిపోవటం ఒక అడ్డంకి. అప్రాప్త – సరి తగనివి. అలాంటి కోరికలు ముముక్షువుకి ప్రమాదకరమైనవని అని చెప్పబడ్డాయి. అనువాదకుల గమనిక: ముముక్షు అంటే మోక్షాన్ని కోరుకునేవాడు. ముఖ్యంగా, ఇక్కడ  ప్రపన్నుల (ఆచర్య సంబంధం కలిగి ఉన్న వారు) గురించి చెప్పబడింది. అలాంటి వ్యక్తులు భగవాన్ మరియు భాగవతులకు దాసుడన్న వారి నిజమైన స్వభావాన్ని ఎప్పటికీ మరచిపోకూడదు. ఆస్థిపాస్థులకు, కామ కోరికలను (ఇంద్రియ సుఖం, కుటుంబం, మిత్రులు మొదలైన లౌకిక కోరికలు) ఆశిస్తే, అది భౌతిక జీవితానికి దారి తీస్తుంది, చివరికి మనం ముముక్షు స్థితి నుండి దిగజారిపోతాము. ఎందుకంటే  ప్రాపంచిక సుఖాలను పొందాలనే కోరిక మన మోక్షము యొక్క ఇచ్ఛను ఆవహించేస్తుంది. పిళ్ళై లోకాచార్యులు తత్వ త్రయం యొక్క మొదటి సూత్రంలో, మోక్షం పొందాలనుకున్న ముముక్షుకి, తత్వ త్రయం – చిత్, అచిత్ మరియు ఈశ్వరుడి యొక్క పూర్తి జ్ఞానం ఉండాలని  వివరించారు. ఆ జ్ఞానం పూర్తిగా స్థిరపడిన తర్వాత, లౌకిక కోరికలు ఉండవు. అలాగే ముముక్షుప్పడిలో ద్వయ ప్రకరణం ప్రారంభంలో, పిళ్ళై లోకాచార్యులు ఒక శ్రీవైష్ణవుడికి ఉండ వలసిన ముఖ్యమైన లక్షణాలను వివరించారు. మాముణులు ఈ సూత్రానికి విస్తృతమైన వ్యాఖ్యానం ఇచ్చారు. మొదటి లక్షణం – లౌకిక సుఖాల కోరికలను పూర్తిగా వదులుకోవడం. తరువాత, పరమపదంలో నిత్య కైంకార్యమైన మన లక్ష్యంపైన దృఢ విశ్వాసం ఉంచి, ఆ శాశ్వత కైంకర్యానికై  మన నిరంతర తపన యొక్క ప్రాముఖ్యత గురించి నొక్కిచెప్పబడింది. ఈ విధంగా, ముముక్షు మనస్సులో ఏ రకమైన భౌతిక కోరికలకు చోటు లేదు.
  • అటువంటి భౌతిక కోరికల ఫలితంగా వచ్చే భాగవత అపాచారాలు అడ్డంకులు.  అనువాదకుల గమనిక: ప్రాపంచిక సుఖాల పట్ల మన కోరిక పెరిగినప్పుడు, అటువంటి సుఖాలను పొందేటపుడు భాగవతులను కొన్నిసార్లు  అవమానించడం లేదా నిర్లక్ష్యం చేయడం వంటి అపచారాలు జరుగుతుంటాయి. పిళ్ళై లోకాచార్యుల శ్రీవచన భూషణ దివ్య శాస్త్రంలో పపన్నుని దినచర్య తెలియజేసేటపుడు ఇటువంటి ఒక సూత్రం యొక్క వివరణ ఇచ్చారు. ఇతర విషయాలతో పాటు అహంకారం, భౌతిక సంపద, కామం అనే మూడు విపత్తులకు భయపడాలని, అవి 3 రకాల ప్రమాదాలకు కారణమవుతాయని వారు తెలియజేస్తున్నారు. అహంకారం మనల్ని ఇతర శ్రీవైష్ణవుల‌కు సమానమని భావింపజేసి వారికి తగిన గౌరవం / శ్రద్ధ చూపకుండా  అగౌరవానికి దారితీస్తుంది. డబ్బు ఆశ, వాళ్ళు కావాలనికున్న సంపదను పొందటానికి సంసారులు (భౌతిక ప్రజలు) వద్దకు చేరేలా చేస్తుంది. కామ కోరిక స్త్రీల వద్దకు వెళ్ళేలా చేస్తుంది. ఇవన్నీ చివరకు శ్రీవైష్ణవుల అవమానానికి దారితీస్తాయి కాబట్టి ఇటువంటి ఆపదలకు జాగ్రత్తగా దూరముండాలి.
  • భౌతిక అంశాలను సుఖకరమైనవని భావించి అపోహ పడటం ఒక అడ్డంకి. భౌతిక అంశాలను సుఖకరంగా భావించడం అంటే, అలాంటి భౌతిక సుఖాల పట్ల వైరాగ్యం అభివృద్ధి కాలేదని అర్థం. అనువాదకుల గమనిక: భగవత్ దాసుడన్న తన యొక్క అసలు స్వరూపాన్ని అర్థం చేసుకున్నప్పుడు, భగవత్ సేవ మాత్రమే మనలి ఆనందింపజేస్తుందని అర్థమౌతుంది. పేయాళ్వార్ దీనిని మూన్రాం తిరువంతాది 14 వ  పాసురంలో వివరించారు, “మార్పాల్ మనం సుళిప్ప మంగైయర్ తోళ్ కైవిట్టు” – శ్రీమన్నారాయణుడి పట్ల ప్రీతిని అభివృద్ధి చెందిన తరువాత, స్త్రీ వ్యామోహం (ప్రాపంచిక సుఖం) అదంతకదే మాయమౌతుంది.
  • పరంపదం చేరుకున్న తరువాత, భగవత్ సేవ చేస్తూ తాను ఆనందాన్ని పొందవచ్చు అని భావించుట అవరోధం. ముక్తి పొంది పరంపదం చేరుకున్న తరువాత, భగవానుడిని సేవిస్తున్నప్పుడు ఆనందించేవాడిని నేను అని భావించకూడదు – అది తప్పు. దీనిని నమ్మాళ్వార్ తిరువాయ్మొళి 2.9.4 లో “తనక్కేయాగ ఎనైక్కొళ్ళుమీతే” – నీవు (భగవాన్) నీ ప్రీతి కొరకు నన్ను నీ కైంకర్యానికి వాడుకో అని వివరించారు.
  • తాను ఆనందించాలి అన్న వైఖరి, పరమపదంలో కూడా తానే ఆనందించాలనే కోరికకు కారణమౌతుంది. అటువంటి వైఖరి కలిగి ఉండటం ఒక అడ్డంకి. భోక్తృత్వ బుద్ధి – తనను ఆనందించే వ్యక్తిగా భావించడం. భగవానుడికి ఆనందం కలిగించేందుకు ఆరాటపడాలి. ఆళవందారులు స్తోత్ర రత్నం 46వ శ్లోకంలో “ప్రహర్షయిష్యామి” – నేను భగవానుడికి పరమానందాన్ని ఎప్పుడు కల్పిస్తాను అని ఆరాటపడుతున్నారు. అనువాదకుని గమనిక: – అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ ఆచార్య హృదయం చూర్ణిక 21లో “శేషత్వ భోక్తృత్వంగళ్ పోలన్రే పారతంత్రియం భోగ్యతైగళ్” – పారతంత్రియం (సర్వాధారం) మరియు భోగ్యతైగళ్ (భోగ్య వస్తువు), శేషత్వం (దాస్యం) మరియు భోక్తృత్వంగళ్ (ఆనందించేవాడు) కన్నా ఎక్కువ అని వివరిస్తున్నారు. శేషత్వం ఇక్కడ ఒక బంగారు ఇటుక లాంటిదని (విలువైనది ఇంకా ఆకారం / రూపాన్ని మార్చిన తర్వాత మాత్రమే ఉపయోగించవచ్చు) మరియు పారతంత్రియం బంగారు ఆభరణం లాంటిది (దాన్ని ఉపయోగించవచ్చు) అని ఇక్కడ మాముణులు అందంగా వివరిస్తున్నారు. మన అస్థిత్వం యొక్క ఉద్దేశ్యం భగవానుడికి పూర్తి ఆనందాన్ని కలిగించడమే అని దృఢంగా అర్థం చేసుకోవాలి. ఇక్కడ అర్థం చేసుకోవలసిన ప్రధాన సూత్రం ఏమిటంటే – భగవాన్ స్వామి అని (యజమాని),  జీవాత్మ సేవకుడని (యాజమాని యొక్క ఆస్తి) అని అర్థం చేసుకోవాలి. ఆస్తి అనేది యజమాని యొక్క సుఖం కోసం మాత్రమే ఉంటుంది. జీవాత్మ వివేకము కలవాడు కాబట్టి, భగవాన్ యొక్క ఆనందాన్ని చూసి, తాను వివేకంతో  ఆనందాన్ని వ్యక్తపరుస్తాడు. ఇది చాలా లోతైన సూత్రం, ఆచార్యుల నుండి కాలక్షేపం ద్వారా అర్థం చేసుకోవాలి.
  • పైన పేర్కొన్న సొంత – ఆనందం వైఖరి కారణంగా, “భగవత్ ఆనందం కోసం మాత్రమే” అనే సూత్రాన్ని మరచిపోవడం ఒక అడ్డంకి. భోగ్యం – ఆనందించేది. పరైక భోగ్యత్వం – భగవాన్ చేత మాత్రమే ఆనందింపబడాలి అన్న బలమైన నిశ్చయం. ఈ వైఖరిని కోల్పోకూడదు. అనువాదకుల గమనిక: ఇది మన సత్ సాంప్రదాయం యొక్క అత్యున్నత సూత్రం, “అచిత్వత్ పారతంత్రియం” – అచిత్ లాగా భగవాన్ యొక్క పూర్తి అధీనంలో ఉండటం, భగవాన్ తన ఆనందాన్ని వ్యక్తపరచినపుడు జీవాత్మ లాగా తానూ ఆనందంతో ప్రతిస్పందించడం. ఈ సూత్రాన్ని ద్వయ మహామంత్రం యొక్క రెండవ భాగంలోని “నమః” లో  వివరించబడింది. కులశేఖర ఆళ్వార్ పెరుమాళ్ తిరుమొళి, 4.9 లో,  “పాడియాయ్క్ కిడంతు ఉన్ పవళవాయ్ కాణ్బేనే” –  ఒక మెట్టుగా ఉండి,  నేను నీ అందమైన పెదాలను (ఆనందాన్ని వ్యక్తపరుస్తున్న) చూసి ఆనందించాలనుకుంటున్నాను. ప్రవేశద్వారం వద్ద మెట్టు ఇక్కడ అచిత్, దీనికి జ్ఞానం ఉండదు. కానీ ముఖంలో ఆనందాన్ని చూడటం జ్ఞానం ఉన్నప్పుడు మాత్రమే సాధ్యమౌతుంది. పెరియ వాచాన్ పిళ్ళై  “పాడియాయ్క్ కిడంతు ఉన్ పవళవాయ్ కాణ్బేనే ” అంటే అచిత్వత్ పారతంత్రియం అని అర్థం – మనం అచిత్  లాగా ఉండేలా భగవాన్ పట్ల పారతంత్రియంతో ఉండాలి. ఉదాహరణకు, మనం ఒక పుస్తకాన్ని తీసుకొని దానిని వేరే చోట పెడితే, అది మనల్ని ప్రశ్నించదు – భగవాన్ మనతో ఏదైనా చేసినప్పుడు, మనం కూడా అతన్ని ప్రశ్నించకూడదు. మన కైంకర్యంతో అతను తృప్తి చెందినప్పుడు సంతృప్తిని ఆనందాన్ని చూపిస్తాడు, మనం కూడా ప్రతిస్పందించాలి, లేకపోతే అచిత్తుకి మనకి తేడా ఉండదు. ఉదాహరణకు, ఒక పిల్లవాడిని ఎత్తుకొని ఆడించినపుడు, పిల్లవాడు మనకు స్పందిస్తాడు. అప్పుడు మన ఆనందం రెట్టింపు అవుతుంది. అదే విధంగా, మనము భగవానుడి ఆనందానికి స్పందించిపపుడు, అతని ఆనందం రెట్టింపు అవుతుంది. ఇంతకు మునుపు చూసినట్లుగా, ఆళవందారులు తన స్తోత్ర రత్నం 46వ శ్లోకంలో “కదా … ప్రహర్షయిష్యామి” – భగవత్ ఆనందానికి ఆరాటపడలి.  జీవాత్మ భగవాన్ యొక్క ఆనందానికి ప్రతిస్పందించినపుడు, భగవాన్ పరమానందిస్తాడు. ఆయన సంతోషమే మన కైంకార్యం యొక్క ఏకైక లక్ష్యం.
  • ముక్తాత్మ స్థితిలో, ఆనందించే కోరిక భగవాన్ చేత ప్రేరేపించబడి ఉంటుంది, భగవానుడికి  గొప్ప ఆనందాన్ని ఇస్తుంది,  అతని ఆనందాన్ని పెంచుతుంది, ఇక్కడ అది అడ్డంకి కాదు. తిరువిరుత్తం 33 “అగల్విసుంబం నిలనుం ఇరుళార్ వినైకెడచ్ చెంగోల్ నడావుతిర్”. విముక్తి పొందిన స్థితిలో కూడా, భగవాన్ యొక్క నిత్య సంకల్పం వలన, ముక్తాత్మ తన నియంత్రణ మరియు తను ఆనందించాలనే కోరిక రాకుండా చూస్తాడు. అద్మి  – నేను తింటాను, ఆనందిస్తాను. అహమన్నం – నేను ఆ ప్రభువుకి ఆహారం (ఆనందించే అంశం). అహం అద్మి- నేను తినేవాడిని (ఆనందిస్తున్నాను). దీని అర్థం ఏమిటంటే, భగవాన్ విందుని (జీవాత్మ) ఆనందించడం చాలా ముఖ్యం. భగవాన్ యొక్క ముఖారవిందంలో ఆనందాన్ని చూసి, జీవత్మా కూడా ఆనందాన్ని అనుభవిస్తుంది. పరప్రేరితం – అతనిచే ప్రేరేపించబడినది. జీవాత్మ ఆనందించే ఈ చిన్ని అంశం భగవత్ సంకల్పం ఆధారంగా జీవాత్మలో ఉద్భవిస్తుంది. ఇది అడ్డంకి కాదు. అనువాదకుల గమనిక:  ఈ అంశాన్ని మునుపటి విభాగాలలో వివరంగా చూశాము.  ఆనందించాలనే వైఖరి జీవాత్మలో ఉండటం సహజం. విముక్తి పొందిన పరిస్థితిలో, భగవాన్ మొదట జీవాత్మను ఆనందించి తన కృపను చూపుతాడు. అది చూసిన జీవాత్మ కూడా పరమానందాన్ని అనుభవిస్తాడు. ఒక మంచి ఉదాహరణ ఏమిటంటే, తండ్రి తన బిడ్డను ఎత్తుకొని ఆడిస్తున్నప్పుడు, అతను గొప్ప ఆనందాన్ని అనుభవిస్తాడు. తండ్రి ముఖంలో చిరునవ్వు చూసిన పిల్లవాడు, తాను చిరునవ్వును చిందిస్తూ ప్రతిస్పందిస్తాడు. అది చూసిన తండ్రి మహదానందాన్ని పొందుతాడు. ఈ విధంగా, పరంపదం (శ్రీ వైకుంఠం) లో ఎప్పటికీ ఈ పరమానందానికి అంతం ఉండదు.  ఇది శ్రీమన్నారాయణుడి యొక్క దివ్య సంకల్పం.
  • “అనివార్యమైన అంశాలు” లకు ప్రత్యామ్నాయ వివరణ ఇక్కడ ఇవ్వబడింది. ఆచార్య కైంకర్యానికి (ఇక్కడ) అడ్డంకిగా ఉన్న భగవత్ సౌందర్యం ఈ ప్రపంచంలో (భౌతిక ప్రపంచం) మరియు ఇతర ప్రపంచంలో (పరమపదం – ఆధ్యాత్మిక ప్రపంచం) రెండింటిలోనూ కైంకర్యానికి ప్రధాన అడ్డంకి. భగవాన్ ఆ అడ్డంకిని తొలగించి, జీవాత్మ యొక్క కైంకర్యాన్ని స్వీకకరిస్తాడు. ప్రధానంగా క్రమశిక్షణ లేకుండా ఎన్నో జన్మలలో మనము నిషేధించబడిన పనులు చేయడం వలన ఫలించిన కర్మలు ఈ అవరోధాలు. ఇక్కడ, “అవర్జనియ వీరోధి” కు ప్రత్యామ్నాయ వివరణ ఇవ్వబడింది, ఇది మునుపటి వివరణకు,  ఇక్కడ మరియు అక్కడ – లీలా విభూతి (సంసారం – భౌతిక ప్రపంచం) మరియు నిత్య విభూతి (పరమపదం – ఆధ్యాత్మిక ప్రపంచం) భిన్నమైనది. “సౌదర్యం అంతరాయం” (ముముక్షుపడి 182 – ఆ దివ్య రూపం యొక్క దివ్య సౌందర్యం ఆటంకం) భగవాన్ యొక్క దివ్య సుందర రూపాన్ని చూసినప్పుడు మనము కరిగి కన్నీటి సాగరంలో మునిగిపోతాము, అని పెరియ తిరువంతాది 34వ పాసురంలో “కాలాళుం, నెంజళియుం, కణ్సుళలుం” – మనస్సు కరికి, కాళ్ళు వనికి కళ్ళు తిరుగుతాయి అని వివరించబడింది. ఈ కారణంగా వారు కైంకర్యం సరిగా చేయలేరు. ముఖ్యంగా భాగవతులకు, ఆచార్యలకు కైంకర్యం చేసేవారికి, భగవత్ సౌందర్యాన్ని ఆనందించడం మహా అడ్డంకి అవుతుంది. శ్రీ రామాయణం, అయోధ్య కండం 1.1 లో, “చతృఘ్నో నిత్య సతృఘ్నః – “శతృఘ్న – శత్రువుని శాశ్వతంగా జయించినవాడు”. ఇక్కడ శాశ్వతమైన శత్రువు అంటే ఏమిటి? శ్రీ రాముని యొక్క దివ్య సౌందర్యం, గుణాలు భగవానుడికి కైంకర్యం చేయడంలో అడ్డంకులు అవుతాయి. దీనిని అవర్జనీయ విరోధి (అనివార్యమైన అడ్డంకి) అని వివరించబడింది. గత కర్మల వల్ల అనుకోకుండా తలెత్తే మన ఆచార అనుష్థానాలలోని లోపాలు కూడా ఇక్కడ చేర్చబడ్డాయి. అనువాదకుల గమనిక: ఇక్కడ రెండు ముఖ్యమైన అడ్డంకుల గురించి వివరించబడింది. మొదట భగవత్ సౌందర్యం, మన కైంకర్యంలో అడ్డంవస్తుందని వివరించబడింది. ముముక్షుప్పడిలో, పిళ్ళై లోకాచార్యులు దీనిని ద్వయ ప్రకరణం చివర్లో చక్కగా తెలియజేస్తున్నారు. మన నిజమైన లక్ష్యం దివ్య దంపతులైన శ్రీ మహాలక్ష్మి మరియు శ్రీమన్నారాయణుడు వారి ఆనందం కోసం సేవ చేయడం. కానీ అతని సౌందర్యం మనల్ని మంత్ర ముగ్దులను చేసి మన కైంకర్యంలో అడ్డం వచ్చి ఆపుతుంది. అతని సౌందర్యం మన హృదయాన్ని దోచేసి చలనం లేకుండా చేస్తుంది, కాబట్టి అతని సౌందర్యం కైంకర్యానికి ఒక అడ్డంకి అని మాముణుల వ్యాఖ్యానంలో వివరిస్తున్నారు. కాబట్టి, భగవాన్ ఆ అడ్డంకిని తొలగించి, మనం కైంకార్యం కొనసాగించేలా చేస్తాడు. శతృఘ్నడుని ఉదాహరణ ఇక్కడ చక్కగా వివరించబడింది. అతను ఎన్నడూ శ్రీ రామునివైపు చూసేవాడుకాదట. ఎందుకంటే అతను శ్రీ రాముని వైపు చూస్తే, అతను మైమరచిపోయి భరతునికి (శ్రీ రాముని కైంకర్యంలో లీనమై ఉన్న శుద్ధ భాగవతుడు) చేసే కైంకార్యానికి  బాధ వటిల్లుతుంది. ఇక్కడ వివరించిన రెండవ అంశం గత కర్మల వల్ల చేసే అపచారాల గురించి. పెరియవాచాన్ పిళ్ళై ఈ సూత్రాన్ని తమ సకాల ప్రమాణ తాత్పర్యంలో విస్తృతంగా వివరించారు. ఈ ప్రత్యేక అంశంపై ఇప్పుడు వారి వివరణ చూద్దాం. ఒక ప్రపన్నుడు, భగవానుడికి సంపూర్ణ శరణాగతి చేసిన తరువాత కూడా గత కర్మల కారణంగా వాసనా (గత స్మృతులు),  రుచి (ఇటువంటి పాపాత్మకమైన కార్యములపై అనుబంధం) కారణంగా అపచారములు చేస్తుంటాడు. వీటిని ఉత్తరాగం (ఉత్తర – తరువాతి, అగం – పాపం) అంటారు. ఈ పాపాలు రెండు రకాలుగా అంటారు – కొన్ని ఉద్దేశపూర్వకంగా చేసినవి, కొన్ని తెలియకుండా చేసినవి ఉంటాయి. మరొక వర్గం కూడా ఉంది – ప్రాయశ్చిత్తం చేసిన పాపాలు, ప్రాయశ్చిత్తం చేయని పాపాలు. ప్రాయశ్చిత్తం అంటే చేసిన తప్పుకి క్షమాపన వేడుకొని మళ్లీ ఆ తప్పు చేయకుండా ఉండటం. భగవానుడికి సంబంధించిన విషయాలలో చేసిన పాపాలు, భగవాన్ ముందు ఒప్పుకొని ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకోవాలి. భాగవతుల పట్ల చేసిన తప్పులకు ప్రాయశ్చిత్తం చేయాలి. భగవాన్ జీవత్మ పట్ల ఉన్న అమితమైన ఆప్యాయతతో తాను అనుకోకుండా చేసిన పాపాలను, భాగవతుని పట్ల చేసిన తప్పులకు ప్రాయశ్చిత్తం చేసినపుడు ఆ పాపాలను తొలగిస్తాడు. పాపాలకు ప్రాయశ్చిత్తం చేయకపోవడం మూడవ రకము – 1.) క్రూరమైనవి – శాస్త్రాంలో మరియు మన పూర్వాచార్యులు ఖండించబడిన చర్యలు.  ఇందులో ఇతరుల భార్యలపై కోరిక, మాంసం తినడం, మధ్యపానం చేయడం మొదలైనవి, వారి వర్ణాశ్రమం ప్రకారం సంధ్యావందనం మొదలైనవి చేయకపోవడం. 2) మరింత క్రూరమైనవి – భగవాన్ పట్ల చేసే అపరాధాలు. ఇతర దేవతలను శ్రీమన్నారాయణకు సమానంగా భావించడం, భగవానుడి అవతారాలను కేవలం మానవులుగా పరిగణించడం మొదలైనవి. 3) అతి క్రూరమైనవి – భాగవతులను వారి సంపద, హోదా, జన్మను బట్టి వారిని గౌరవించడం, అగౌరవించడం, నిర్లక్ష్యం చేయడం మొదలైనవి. ప్రాయశ్చిత్తం చేయని ఈ మూడు రకాల పాపాల యొక్క పరిణామాలను ప్రపన్నుడు అనుభవించ వలసి ఉంటుంది. ఒక ప్రపన్నుడు భగవత దయపై మాత్రమే దృష్టి సారించి ఉంటాడు కాబట్టి, అతను చాలా జాగ్రత్తగా ప్రవర్తించి ఈ మూడు రకాల అపరాధాలు చేయకుండా ఉంటాడు. ఒకసారి శరణాగతి చేసిన తరువాత, ప్రపన్నుడు ఎటువంటి పాపాలకు పాల్పడడు. పొరపాటున తప్పు చేసినా, వారు వెంటనే ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకుంటాడు – ఒక ప్రపన్నుడు చేసిన తప్పులకు ప్రాయశ్చిత్తం చేయకపోవడం అనేది ఊహించలేనిది. అందువల్ల, అనుకోకుండా చేసిన పాపాలకు ప్రాయశ్చిత్తం చేసినపుడు భగవాన్ యొక్క గొప్ప కృప కారణంగా అవి తొలగించ బడతాయని అర్థం చేసుకోవచ్చు.

దీనితో మనము ఎమ్పెరుమానార్ చేత వంగి పురత్తు నంబికి ఉపదేశించబడి విరోధాలు,  వంగి పురత్తు నంబి యొక్క వివరణలు,  శ్రీ ఉ. వె. వి వి రామానుజం స్వామి యొక్క సహాయంతో అన్ని అవరోధాలను పూర్తి చేసాము. తరువాతి వ్యాసంలో,  ఇప్పటివరకు చర్చించిన అన్ని అడ్డంకులను సంగ్రహించే ఈ గ్రంథం యొక్క ముగింపు విభాగాన్ని చూస్తాము.

తరువాతి భాగం మనం వచ్చే సంచికలో కొనసాగిద్దాము.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

హిందీలో : http://ponnadi.blogspot.com/2014/12/virodhi-pariharangal-46.html

మూలము : https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

విరోధి పరిహారాలు – 45

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవుల రోజువారీ జీవితంలో వివిధ రూపాలలో ఎదుర్కొంటున్న అడ్డంకుల గురించి ఎమ్పెరుమానారు, వంగి పురత్తు నంబికి వివరిస్తారు. వంగి పురత్తునంబి ఈ విశేషాలను ఒక అద్భుతమైన గ్రంథ రూపంగా “విరోధి పారిహారంగళ్ (విరోధి పరిహారాలు) అనే గ్రంథంలో గ్రంథస్తపరిచారు.

ఈ సంచికలోని శీర్షికలు శ్రేణిగా ఆంగ్లములో ఈ పుస్తకము –  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/virodhi-pariharangal/ లో చూడవచ్చు.

దయచేసి మునుపటి శీర్షికను ఇక్కడ చుడండి – https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/03/12/virodhi-pariharangal-44/

    శ్రీ పార్థసారథి ఎమ్పెరుమాన్తో పాటు శ్రీదేవి, భూదేవి మరియు ఆండాళ్ నాచియార్ – అత్యంత విశ్వాసపాత్రుడు మరియు అరాధనీయుడు

75. అవిశ్వాస విరోధి  – అపనమ్మకంలో అవరోధాలు

బౌతిక వాదులను, దేవతాంతరములను, సామాన్య శాస్త్రమును నమ్మడాన్ని అవిశ్వాస విరోధి అని అంటారు.

విశ్వాసం అంటే నమ్మకం. ఇక్కడ, నమ్మకూడని అంశాలను  మనము నమ్మినప్పుడు, వాటిని అవరోధాలుగా వివరించబడ్డాయి. సామాన్య శాస్త్ర ఆదేశములను పాటించాల్సిన అవసరం ఉంది. కాని, ఒక ప్రపన్నుడు విశేష ధర్మాన్ని (భగవాన్ / భాగవతులకు సేవ) పాటించేటప్పుడు కొన్ని సామాన్య  లోపాలు ఉంటే, అది లోపంగా పరిగణించబడదు.

అనువాదకుల గమనిక: మనము ఇంతకు ముందు వీటిని గురించి  చాలా వివరంగా చర్చించాము. ఇక్కడ 3 అంశాలపై నమ్మకం గురించి తెలియజేస్తున్నారు – సంసారులు (లౌకిక వ్యక్తులు), దేవతాంతరములు (ఇతర దేవతలు) మరియు సామన్య శాస్త్రమును అడ్డంకులుగా తెలియజేయబడ్డాయి.

  • మనము భౌతిక అంశాలపై దృష్టి కేంద్రీకరించినప్పుడు, అటువంటి సహాయాలను పొందడానికి భౌతికవాదులను నమ్మవలసి వస్తుంది. అటువంటి చర్యలలో పాల్గొనడం ద్వారా ఈ భౌతిక సంసారంతో మన అనుబంధం మరింత పెరుగుతుంది. అందువల్ల సంసారులపై నమ్మకం ఉండకపోవడం మంచిది.
  • దేవతాంతరములు విషయానికొస్తే ఇది బ్రహ్మ, శివుడు మొదలైన వాళ్ళతో ప్రారంభమయ్యి మిగతా అందరు దేవతలకు సంబంధించినది. వారందరు కూడా బద్ద ఆత్మలు మాత్రమే. మనము వైధిక కర్మలలో భాగంగా దేవతలను గౌరవించినపుడు, అంతకు మించి వారికి ప్రత్యేకమైన ప్రాముఖ్యత ఎక్కడా ఇవ్వబడలేదు. ఈ విషయానికి సంబంధించి నంపిళ్ళై ఒక సంఘటనను అందంగా వివరించారు.  శ్రీవైష్ణవులు వైధిక కర్మలలో భాగంగా దేవతలను ఆరాధిస్తారు కానీ  ప్రత్యేకంగా వారిని వారి ఆలయాలలో ఆరాధించరు ఎందుకు అని ప్రశ్నిస్తారు. అప్పుడు నంపిళ్ళై శాస్త్ర ఉపదేశాలలోని భాగంగా యజ్ఞాలు, సంధ్యావందనం మొదలైన వాటిని నిర్వహిస్తున్నపుడు ఆయా దేవతలలో అంతర్యామిగా ఉన్న శ్రీమన్నారాయణుడను ఆరాధిస్తాము అని బదులిస్తారు. శ్రీమన్నారాయణుడి ఆధిపత్యాన్ని స్పష్టంగా తెలుసుకున్న తరువాత కూడా వాళ్ళు కొన్ని సందర్భాలలో తమను స్వతంత్రంగా భావించి శ్రీమన్నారాయణుడితో కలహానికి దిగుతారు, ఓడిపోతారు కూడా.
  • శాస్త్రం రెండు వర్గాలుగా విభజించబడింది – సామాన్య శాస్త్రం మరియు విశేష శాస్త్రం. సామాన్య శాస్త్రం అంటే వర్ణాశ్రమ ధర్మం ప్రకారంగా శారీరక మరియు సాధారణ రోజువారీ అనుష్ఠానముల గురించి వివరించేది.  ఇవి చాలా అవసరం. విశేష శాస్త్రం అంటే ఆత్మ మరియు భగవానుడి‌తో ఆత్మ యొక్క  శాశ్వత సంబంధం గురించి వివరిస్తుంది. భగవాన్ మరియు భాగవతులకు చేసే రహస్య సేవలు ఇవి. పెరియాళ్వార్ దీనిని తిరుపల్లాండులో “అత్తాణిచ్ చేవకం” అని వివరించారు. ఆచార్య హృదయంలో, అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ చూర్ణిక 31 లో  – “అత్తాని చేవగతిల్ పోధువానతు నళువుం” –  భగవత్ / భాగవత కైంకర్యం చేస్తున్నప్పుడు, సామాన్య కైంకర్యాన్ని కొంతవరకు ఆలస్యం చేయవచ్చు / దాటివేయవచ్చు అని మాముణులు వ్యాఖానంలో వివరించారు. మరిన్ని వివరాలు https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/06/23/virodhi-pariharangal-10/ లో చర్చించబడ్డాయి. 


76. సంగ విరోధి – మన సాంగత్యములోని అవరోధాలు

భగవత్ జ్ఞానం (భగవాన్ గురించి జ్ఞానం) పొందిన తరువాత కూడా ఇతర  సిద్దాంతాల అనుచరులతో (శైవులు మొదలైన వారు) సంబంధం కలిగి ఉండటం.

సంగం అంటే స్నేహం, సంబంధం. భగవత్  జ్ఞానం అంటే శ్రీమన్నారాయణుడి  ఆధిపత్యానికి సంబంధించిన నిజమైన జ్ఞానం.

అనువాదకుల గమనిక: భగవాన్ గురించి జ్ఞానం అంటే భగవాన్ అత్యోన్నతుడని, మనం అతని నిత్య దాసులమని పూర్తిగా అర్థం చేసుకోవడం అని అర్థం. ఆ వాస్థవ జ్ఞానం పొందిన తర్వాత, మన వైఖరిలో పరివర్తన ఉంటుంది. అప్పుడు మనం భగవాన్ యొక్క ఆధిపత్యాన్ని తిరస్కరించే వారితో  లేదా భగవానుడిని అవమానించే వారితో మనం స్నేహం చేయాలనుకోము. ఆచార్యుల అనుగ్రహంతో మరియు భగవాన్ అనుగ్రహంతో యదార్థ జ్ఞానం లభిస్తుంది. ఆ యదార్థ జ్ఞానం లేని వారు భగవాన్ యొక్క ఆధిపత్యాన్ని అంగీకరించరు. అలాంటి వ్యక్తులతో సన్నిహితంగా ఉండకపోవడమే మంచిది. ఇక్కడ తెలుసుకోవలసిన ముఖ్య విషయం ఏమిటంటే, ఒక శ్రీవైష్ణవుడిగా, అనుకూలమైన వ్యక్తులకు (భగవాన్ గురించి తెలుసుకోవాలని ఇష్టపడేవారు) వారి వర్ణంతో సంబంధం లేకుండా ఈ విషయం పట్ల అవగాహన కల్పించడం మన కర్తవ్యం. ఎందుకంటే, తన అసలు స్వరూపాన్ని గ్రహింపజేసే ఈ జ్ఞానాన్ని వారికి తెలియజేయడం మనం వాళ్ళకు చేసే గొప్ప సహాయం కనుక.

77. సంతాన విరోధి – సంతానం విషయంలో  అవరోధాలు

మన సొంత పుత్రుడైన సరే,  భగవాన్, భాగవతులు మరియు ఆచార్యుల పట్ల ద్వేషంగా/అగౌరవంగా ఉంటే, వరాహ పురాణంలో వివరించిన విధంగా అలాంటి పుత్రుడిని వదులుకోకపోవడం అడ్డంకి.

మాజనిష్ఠ స నో వమ్సేజాతో వాత్రాక్విసృజ్యతాం
ఆజాన్మమరణం యస్య వాసుదేవో నదైవతం

సంతానం అంటే మన సొంత పిల్లలు. మన సొంత పిల్లలు అయిన్నప్పటికీ, భగవాన్ భాగవతులు మరియు ఆచార్యుల పట్ల అపచారములలో పాల్పడినప్పుడు, వారిని వదులుకోవాలి. అలాంటి సంబంధాన్ని తెంచుకోవాలి.

అనువాదకుల గమనిక: ఒక ప్రపన్నుడు, తాను ఇతర అనుకూలమైన ప్రపన్నులతో మాత్రమే కలవడం చాలా ముఖ్యం. పిల్లలు లేదా దగ్గరి బంధువులు, భగవాన్ మరియు భాగవతులకు వ్యతిరేకంగా చూపించే అహంకారాన్ని సహించకూడదు. పిల్లలకి అర్థమైయ్యేలా వివరించే ప్రయత్నంచేయాలి, వారికి సరైన మార్గనిర్దేశం చేయడానికి ప్రయత్నించాలి. కానీ అలాంటి ప్రయత్నాలు విఫలమైనప్పుడు, సంబంధం ఉంచుకోకూడదు. దీనిని కొన్ని ఉదాహరణలతో చూద్దాం. 

  • ప్రహ్లాదుడు శ్రీమన్నారాయణుడి  గొప్ప భక్తుడు. అతని మనవడైన మహాబాలి శ్రీమన్నారాయణుడి పట్ల  భక్తిని అతని నుండి వారసత్వంగా పొందాడు. కానీ అతని దురాశ కారణంగా, అతను ఇంద్రుని సంపదను స్వాధీనం చేసుకుంటాడు, శ్రీమన్నారాయణుడి పట్ల కూడా అప్రియంగా ప్రవర్తిస్తాడు. అది చూసిన, ప్రహ్లాదుడు అతనిని మందలించడానికి ప్రయత్నిస్తాడు, కానీ అది చెవిటి వాడి ముందు శంఖం ఊది నట్లు అయిపోతే, చివరికి తన సంపదంతా కోల్పోవుగాకా అని శపిస్తాడు.
  • కైకేయికిచ్చిన వరం కారణంగా  శ్రీ రాముడు వనవాసానికి వెళ్లినపుడు, భరతుడు అక్కడ ఉండడు. తిరిగి వచ్చినప్పుడు, అతను కైకేయి కారణంగా శ్రీ రాముడు అడవికి పంపబడ్డాడని తెలుసుకొని ఆమెను త్యజిస్తాడు.
  • రావణుడు సీతను అపహరించినప్పుడు, విభీషణుడు తన అన్నకు ఆమెను శ్రీ రాముడికి తిరిగి అప్పజెప్పమని విన్నవిస్తాడు. కానీ రావణుడు విభీషణుడి మాట వినిపించుకోడు. పదే పదే ప్రయత్నించిన తరువాత విభీషణుడు చివరకు రావణుడిని పూర్తిగా వదిలిపెట్టి, శ్రీ రాముని ఆశ్రయాన్ని పొందుటాడు. అతను చివరికి  తన సొంత సోదరుడు రావణుడిని ఓడించటానికి శ్రీ రామునికి సహకరిస్తాడు.


78. వర్ణ విరోధి – మన వర్ణం విషయాలలో అవరోధాలు

వర్ణానికి  విరుద్ధమైన కార్యాలలో పాల్గొనడం ఒక అడ్డంకి.  బ్రహ్మణ, క్షత్రియ, వైశ్య మరియు శూద్రులు అని నాలుగు వర్గాలుగా మనుషులను విభజించారు. ప్రతి వ్యక్తి ,వారి కోసం శాస్త్రంలో నిర్దేశించిన కార్యాలను నిర్వహించాలి. వారి స్వంత  వర్ణానికి విరుద్ధమైన పనులను చేయకూడదు.
అనువాదకుల గమనిక: ఈ విషయం ఇప్పటికే https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/08/08/virodhi-pariharangal-34/ లో చాలా వివరంగా చర్చించబడింది. ప్రతి వర్ణానికి కొన్ని బాధ్యతలు ఉంటాయి. వివిధ వర్ణానికి సంబంధించిన కార్యాలు ఈ క్రింద వివరించబడ్డాయి.

  • బ్రహ్మణ వర్గం వారికి  6 ప్రధాన కార్యాలు గుర్తించబడ్డాయి. అధ్యయనం (వేదాధ్యయనం), అధ్యాపనం (ఇతరులకు వేదాలు బోధించడం), యజనం (తన కోసం యజ్ఞం చేయడం), యాచనం (ఇతరుల కోసం యజ్ఞం చేయడం), దానం (దానధర్మాలు ఇవ్వడం), పరిగ్రహం  (దానధర్మాలు తీసుకోవడం).
  • క్షత్రియులకు, అధ్యయనం (వేదాధ్యయనం), యజ్ఞం (స్వయం కోసం యజ్ఞం చేయడం) మరియు దానం (దానధర్మాలు చేయడం) మాత్రమే వర్తిస్తాయి – ఇతరులకు వేదాలను బోధించడం, ఇతరుల కోసం యజ్ఞం చేయడం మరియు దానం తీసుకోవడం వర్తించవు. కానీ వాటికి బదులుగా, వాళ్ళు ఆయుధాలను చేతపట్టడం, పౌరులను రక్షించడం, దేశాన్ని పరిపాలించడం వాళ్ళకు వర్తిస్తాయి.
  • వైశ్యులకు కూడా, అధ్యయనం (వేదాధ్యయనం), యజ్ఞం (స్వయం కోసం యజ్ఞం చేయడం) మరియు దానం (దానధర్మాలు చేయడం) మాత్రమే వర్తిస్తాయి – ఇతరులకు వేదాలను బోధించడం, ఇతరుల కోసం యజ్ఞం చేయడం మరియు దానం తీసుకోవడం వర్తించవు. కానీ వాటి స్థానంలో, వాళ్ళు వ్యవసాయం చేయడం, గో సంరక్షణ, వ్యాపారం చేయడం మొదలైనవి వాళ్ళకు వర్తిస్తాయి.
  • ఈ మూడు వర్గాల వారికి వారి వారి పనుల్లో సహాయం చేయడం శూద్రులకు వర్తిస్తుంది.

పిళ్ళై లోకాచార్యులు శ్రీవాచన భూషణ దివ్య శాస్త్రం సూత్రాలు 276, 277, 278 లో కైంకర్యం (దాస్యం) గురించి వివరించారు. మొదట 276 లో, “కైంకర్యం రెండు రకాలు” అని చెప్పారు. సూత్రం 276 లో, “వారు అనుకూలమైన వాటిని చేస్తూ  అననుకూలమైన వాటిని చేయకూడదు” అని తెలియజేసారు. సూత్రం 277 లో, “అనుకూలమైనవి/ అననుకూలమైనవి తమ వర్ణం/ఆశ్రమం మరియు వారి అసలైన జీవాత్మ స్వభావంపై ఆధారపడి ఉంటుంది” అని వారు తెలియజేస్తున్నారు. మాముణులు ఈ సూత్రానికి లోతైన వివరణ ఇచ్చారు. నిస్వార్థ వైఖరితో భగవానుడికి అన్ని కైంకర్యాలు (నిత్య, నైమిత్తిక కర్మానుష్ఠానములు మరియు భగవత్ / భాగవతులకు కైంకర్యాలు) నిర్వహించాలని వారు వివరించారు. శాస్త్రం మరియు మన ఆచార్యల నుండి నేర్చుకున్నట్లుగా వర్ణశ్రమ ధర్మాన్ని అనుసరించడం కూడా భగవత్ కైంకర్యంగా చేయాలి, మన సేవలన్నీ భగవాన్ యొక్క దివ్య సంకల్పానికి అనుగుణంగా ఉండాలి.

79. జప విరోధి – మనం చదవడంలో/ స్మరించడంలో  అవరోధాలు

మూల మంత్రం (తిరుమంత్రం) మొదలైనవాటిని పఠించేటప్పుడు అన్ని మంత్రాలకు దేవత అయిన శ్రీమన్నారాయణపై దృష్టి పెట్టడానికి బదులుగా భౌతిక లాభాలను ఆశించడం, ఇతర దేవతల చింతన చేయడం ఒక అడ్డంకి.

మూల మంత్రం అంటే శ్రీ అష్ఠాక్షర మహామంత్రం. మంత్రం త్రాయతి ఇతి మంత్రః  – పఠించే వాడిని రక్షించేది మంత్రం అంటారు. మంత్రం యొక్క దేవత ఎవరో తెలుసుకొని ఆ మంత్రాన్ని పఠించాలి. అష్ఠాక్షర మంత్రానికి శ్రీమన్నారాయణుడు దేవత. అతనికి కైంకర్యం కాకుండా వేరొక మరే ఇతర ప్రయోజనాల గురించి గానీ చింతన చేయడం ఫలితాన్ని ఇవ్వదు.

అనువాదకుల గమనిక: ప్రతి మంత్రంలో  మూడు ముఖ్యమైన అంశాలు ఉంటాయి – ఛందస్సు , ఋషి (మంత్ర ప్రచారం చేసినవాడు), దేవత (మంత్ర ధ్యానం యొక్క కేంద్ర బిందువు).  పిళ్ళై లోకాచర్యులు ముముక్షుప్పడి 4వ సూత్రంలో  – “మంత్రత్తిలుం మంత్రత్తుక్కు ఉళ్లిడాన వస్తువిలుం మంత్ర ప్రధాన ఆచర్యన్ పక్కలిలుం ప్రేమం గనక్క ఉణ్డానాల్ కార్యకరమావతు” అని ఘోషిస్తున్నారు. శిష్యుడికి మంత్రముపై,  భగవానుడిపై (మంత్రం యొక్క కేంద్ర బిందువు),  ఆచార్యునిపై (మంత్రంపై పూర్తి నియంత్రణ కలిగి ఉన్నవారు) సంపూర్ణ విశ్వాసం ఉండాలి. ఈ మూడింటిపట్ల గొప్ప ప్రీతిని  పెంపొందించుకోవాలి అని మాముణులు అందంగా వివరిస్తున్నారు. అతను అదే సూత్రాన్ని వెల్లడి చేసే సమానమైన సంస్కృత స్లోకాన్ని కూడా అందంగా ఉదహరిస్తున్నారు – “మంత్రే తత్  దేవతాయాంచ తతా మంత్రప్రదే గురౌ, త్రిషు భక్తిస్ సదాకార్యా సా హి ప్రధమ సాధనం”. ఈ అన్ని అంశాలపై సరైన అవగాహనతో మంత్రాన్ని జపించడం ఎంతో ప్రయోజనకరంగా ఉంటుంది. ద్వయ మహామంత్రాన్ని వివరించే తిరువాయ్మొళి యొక్క అర్ధాలను ధ్యానించుకుంటూ ద్వయ మహామంత్రాన్ని నిరంతరం అన్ని సమయాలలో పఠించాలి.  మాముణులు ద్వయ మహమంత్రాన్ని నిరంతరం పఠిస్తూ, తిరువాయ్మొళి యొక్క అర్ధాలను ధ్యానిస్తున్నారని తన పుర్వ దినచర్యలో ఎరుమ్బి అప్పా కీర్తించడం మనం చూడవచ్చు. ఇది శ్లోకం 9లో “మంత్ర రత్న అనుసంధాన …” లో చూడవచ్చు.  శ్రీవచన భూషణ దివ్య శాస్త్రం సూత్రం 274 లో “జప్తవ్యం గురుపరంపరైయుం ద్వయముం” –  గురుపరంపర మంత్రాన్ని, ద్వయ మహామంత్రాన్ని నిరంతరం పఠిస్తుండాలి అని పిళ్ళై లోకాచార్యులచే చెప్పబడింది.

80.  ఆరాధన వీరోధి  – పారాయణలో అవరోధాలు

తిరువారాదనం  మన నిజమైన స్వరూపాన్ని తృప్తిపరచడానికి నిస్వార్థ ఉద్దేశ్యంతో చేయకుండా భౌతిక కోరికలు  కలిగి ఉండటం, జాతి (జన్మ), ఆశ్రయ (యజమాని / అధికారి), నిమిత్తం, మాంసాన్ని, మద్యం మొదలైన శాస్త్రవిరుద్దమైన వాటిని తిరువారాధనంలో అర్పించడం అడ్డంకులు.

తిరువారాదన సమయంలో ఎటువంటి వాటిని ఆశించకుండా భగవానుడిని పూజించాలి. ఎమ్పెరుమాన్ ఆరాధన యొక్క ఫలితం పరమానందకరమైన ఆరాధన (మరింకేదీ కాదు). ఇది ఒక అతి సాధారణమైన ప్రఖ్యాతమైన నియమం – “యదన్నః పురుషోభవతి తదన్నస్ తస్య దేవతా” – శాస్త్ర ప్రకారం మనము భుజింపదగిన తినుపదార్థములన్ని మొదట మనం ఆరాధించే పెరుమాళ్కు సమర్పించి ఆపై మనం తీసుకోవాలి. ఉదాహరణకు, శాస్త్రంలో సన్యాసులకు తాబూలం తినడం నిషేధించబడింది, కాబట్టి తిరువారాధనంలో వారు ఆరాధించే పెరుమాళ్కు సమర్పించరు.  అనుష్ఠాన విరోధి (https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/06/23/virodhi-pariharangal-10/) లో చర్చించబడిన అనేక అంశాలను మనం గుర్తు చేసుకోవచ్చు. 

అనువాదకుల గమనిక: తిరువారాదనం అనేది భగవానుడిని పూజించే ప్రక్రియ. దీన్ని http://ponnadi.blogspot.in/2012/07/srivaishnava-thiruvaaraadhanam.html లో వివరంగా వివరించబడింది. భగవానుడిని ఆరాధించడంలో ఉన్న అడ్డంకులు https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/08/25/virodhi-pariharangal-16/ లో వివరంగా వివరించబడ్డాయి. ఆహార పదార్ధాల విషయానికి వస్తే, వాటిని తినడంలో 3 రకాల పరిమితులు తలెత్తుతాయి – జాతి ధుష్టం (ఉల్లిపాయ, వెల్లుల్లి మొదలైనవి), ఆశ్రయ ధుష్టం (అవైష్ణవులతో సంబంధం కలిగి ఉన్న సాత్విక ఆహార పదార్థాలు) మరియు నిమిత్త ధుష్టం (చెడిపోయిన ఆహార పదార్థాలు మొదలైనవి) .ఇవి https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/12/15/virodhi-pariharangal-23/ లో వివరంగా వివరించబడ్డాయి.

తరువాతి భాగం మనం వచ్చే సంచికలో కొనసాగిద్దాము.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

హిందీలో : http://ponnadi.blogspot.com/2014/11/virodhi-pariharangal-45.html

మూలము : https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

విరోధి పరిహారాలు – 44

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవుల రోజువారీ జీవితంలో వివిధ రూపాలలో ఎదుర్కొంటున్న అడ్డంకుల గురించి ఎమ్పెరుమానారు, వంగి పురత్తు నంబికి వివరిస్తారు. వంగి పురత్తునంబి ఈ విశేషాలను ఒక అద్భుతమైన గ్రంథ రూపంగా “విరోధి పారిహారంగళ్ (విరోధి పరిహారాలు) అనే గ్రంథంలో గ్రంథస్తపరిచారు.

ఈ సంచికలోని శీర్షికలు శ్రేణిగా ఆంగ్లములో ఈ పుస్తకము –  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/virodhi-pariharangal/ లో చూడవచ్చు.

దయచేసి మునుపటి శీర్షికను ఇక్కడ చుడండి – https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/01/31/virodhi-pariharangal-43/

74. అంతిమ దశ విరోధి –  అంతిమ  క్షణాలలోని అవరోధాలు 

    వరాహ పెరుమాళ్ (తిరువిడవెంతైలో ఉన్నట్టుగా) –  తన భక్తులకు మొక్షాన్ని ప్రసాదిస్తానని ప్రమాణం చేసినవాడు.

 అంతిమ దశ అంటే మరణ శయ్యపైన ఉన్న చివరి క్షణాలు. మరణం సమీపిస్తున్నప్పుడు, చాలా మంది స్పృహ లేకుండా పడి ఉంటారు. కొంత మంది  తమ చివరి క్షణాల గురించి పూర్తిగా తెలుసి ఉన్న వారు కూడా ఉంటారు. మన ఆచార్యలు రెండు ముఖ్యమైన అంశాలను తెలియజేస్తున్నారు.  ” ‘పేరు తప్పాతు’ ఎన్రు తుణిన్తిరుక్కైయుం, పేత్తుక్కుత్ తవారిక్కైయుం శ్రీవైష్ణవాధికారిక్కు అవస్యాపేక్షితం” –  శ్రీవైష్ణవుడు తన అంతిమ లక్ష్యాన్ని సాధించగలడు అన్న విశ్వాసం కలిగి ఉండాలి మరియు తన అంతిమ లక్ష్యం పట్ల ఆత్రుతగా ఆరాటపడాలి అని వివరించారు. ఈ మొత్తం వివరణ ఈ రెండు ముఖ్యమైన అంశాలపై ఆధారపడి ఉంది. ఇక్కడ ‘పేఱు’ అంటే  శ్రీవైకుంఠం (పరమపదం) చేరుకొని అతని (పెరుమాళ్) ఆనందం కోసం నిత్య కైంకర్యంలో పాల్గొనడమే మనకు అత్యున్నత లక్ష్యం.  అనువాదకుల గమనిక: సామాన్యంగా శాస్త్రంలో, అంతిమ స్మృతిని బాగా నొక్కి చెప్పారు. భగవద్గీత 8.6 లో, శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ “యం యం వాపి స్మరణ్ భావం త్యజతి అంతే కళేవరం తమ్ తమ్ ఏవ ఇతి కౌంతేయ సదా తద్భావ భావితః” – ఓ కుంతీ పుత్ర! ఆత్మ చివరి క్షణాలలో దేనిని స్మరిస్తే, ఆ తరువాతి జన్మలో ఆ రూపాన్ని పొందుతుంది. ఈ కారణంగానే భగవాన్ నామాలను, రూపాలు, లీలల యొక్క స్మరణ చేయాలని నొక్కి చెప్పబడింది. కానీ అంతిమ క్షణాలలో తమ పరిస్థితుల బట్టి, అది సాధ్యమౌతుంది. స్పృహలేని స్థితిలో ఉంటే, వారు ఆ సమయంలో భగవత్ చింతన చేయలేరు. పైగా, తమ లౌకిక బంధాల కారణంగా, ఆఖరి క్షణాలలో భౌతిక అంశాల గురించి ఆలోచించడం ప్రారంభించవచ్చు. జ్ఞాన యోగంలో ప్రావీణ్యం ఉన్న గొప్ప సత్పురుష రాజు అయిన భరతుడు కూడా ఒక జింక పట్ల అనురాగంలో చిక్కుకొని, తమ ఆఖరి క్షణాలలో ఆ జింక గురించి ధ్యానించడం ప్రారంభించాడు. ఫలితంగా అతను తన తరువాతి జన్మలో జింకగా జన్మించాడు. కానీ ఇవన్నీ ఉపాసకులు అయిన కర్మ / జ్ఞాన / భక్తి యోగ నిష్ఠాపరులకు ప్రత్యేకమైనవి. ప్రపన్నులకు ఇది అవసరం లేదు. సంపూర్ణ శరణాగతి చేసిన ఆత్మ భగవాన్ యొక్క నియంత్రణా బాధ్యతలో ఉన్నందున, అతను భగవత్ ధ్యానం చేయగలిగినా చేయలేకపోయినా, ఆ ఆత్మ తప్పకుండా పరమపదం చేరుకుంటుంది. ఎమ్పెరుమానార్ కొన్ని సందేహాలను స్పష్టం చేసుకోవాలనుకున్నప్పుడు, వారు దేవ పెరుమాళుకి రహస్య కైంకర్యం చేస్తున్న తిరుక్కచ్చి నంబి (కాంచిపూర్ణ స్వామి) వద్దకు వెళ్లి, ఆ సందేహాలపై దేవ పెరుమాళ్ సలహా పొందమని కోరతారు. తిరుక్కచ్చి నంబి ఎమ్పెరుమానార్ పరిస్థితి గురించి దేవ పెరుమాళ్ని అభ్యర్థిస్తారు, దేవ పెరుమాళ్ తిరుక్కచ్చి నంబికి 6 వార్తలతో (పదాలు / ఉపదేశాలు) ఆశీర్వదిస్తారు, ఇవి ఎమ్పెరుమానార్ యొక్క సందేహాలను స్పష్టం చేస్తాయని చెప్తారు. తిరుక్కచ్చి  నంబి ఎమ్పెరుమానార్ని తన సందేహాల గురించి అడగరు, దేవ పెరుమాళ్ కూడా ఆ సందేహాలు ఏమిటని తిరుక్కచ్చి నంబిని అడగరు. దేవ పెరుమాళ్  ఎమ్పెరుమానార్ యొక్క మనో హృదయాన్ని తెలుసుకొని, నేరుగా తిరుక్కచ్చి నంబికి సమాధానాలను వెల్లడి చేస్తారు. ఆ 6 విషయాలు – “నేను, శ్రీమన్నారాయణ సర్వశ్రేష్ఠుడిని”, “ద్వంద్వత్వం నిజం”, “ప్రపత్తి (శరణాగతి) మాధ్యమం”, “అంతిమ స్మృతి అవసరం లేదు”, “ప్రపన్నులు ఈ జీవిత చివరలో విముక్తి పొందుతారు”,  చివరకు” పెరియ నంబిని ఆచార్యునిగా స్వీకరించు”. ఇక్కడ అతను ఒక ప్రపన్నునికి అంతిమ స్మృతి (చివరి క్షణాలలో భగవత్ ధ్యానం చేయడం) అవసరం లేదని ప్రత్యేకంగా చెప్పబడింది.  ఇది కూడా వరాహ చరమ శ్లోకం యొక్క ప్రధాన ఉద్దేశ్యం – ఇక్కడ వరాహ పెరుమాళ్ ప్రత్యేకంగా తన పట్ల ఎంతో అంకితభావంతో ఉన్నవారికి (అంటే అతనికి శరణాగతులైన వారికి), తమ తుద దశలో వారు స్పృహ లేని స్థితిలో ఉన్నప్పటికీ, ఆ సమయంలో అతను వారిని గుర్తుచేసుకొని వారిని  పరమపదానికి తీసుకువెళతానని వెల్లడిచేస్తున్నారు.  మన ఆచార్యులలో చాలామంది వారి చివరి క్షణాలలో ప్రత్యేకంగా భగవాన్ గురించి ధ్యానం చేయకుండా తమ స్వంత ఆచార్యుడి గురించి చింతన చేశారని మన పూర్వాచార్యుల జీవితంలో మనం స్పష్ఠంగా గమనించవచ్చు. ఇప్పుడు మనం అంశంలోకి వెళ్దాం.

  • మరణం తరువాత వదిలి వెళ్ళే ఆస్థిపాస్థులు, భార్యా పిల్లల పట్ల మక్కువ కారణంగా కలవరం చెందడం ఒక అడ్డంకి. ప్రావణ్యం అంటే అనురాగము అని అర్థం. ఇల్లు, భూములు, భార్యా పిల్లలు మొదలైన వాటిని వదిలివెళ్తున్నందుకు బాధపడవచ్చు, ఇది అజ్ఞానం కారణంగా జరుగుతుంది. అనువాదకుల గమనిక:  అంతిమ క్షణాలలో మరణ శయ్యపై ఉన్న  వ్యక్తి యొక్క మానసిక స్థితి గురించి పెరియాళ్వార్ తన పెరియాళ్వార్ తిరుమోళి 4.10 లో “తుప్పుడైయారై …” తో మొదలయ్యే పదిగంలో చాలా లోతుగా వివరించారు. తాను భగవత్ ధ్యానం చేసే స్థిరమైన మనస్సు కలిగి ఉండకపోవచ్చు అని అతను మొదట భగవానుడికి తెలియజేస్తున్నారు, తన ప్రస్తుత సంపూర్ణ శరణాగతి స్థితిని గుర్తుంచుకొని తన ఈ జీవితం చివరిలో (అతని మనస్సు స్థిరంగా ఉండకపోయినా) ముక్తిని ప్రసాదించమని భగవానుడిని అభ్యర్థిస్తున్నారు. ఈ పది పాసురములలో, చివరి క్షణాలలో మనం అనుభవించే బాధలను పెరియాళ్వార్ చాలా విస్త్రుతంగా వివరించారు.  మరణ శయ్యపై ఉన్న వ్యక్తి చుట్టూ తన బంధువులు గట్టి గట్టిగా ఏడుస్తూ తన భయాన్ని ఇంకా పెంచుతుంటారు. అతను ఆ శరీరాన్ని విడిచిపెట్టే ముందు వీలైనంత ఎక్కువ సంపదను తన నుండి లాక్కోవాలని కూడా వారు చూస్తూ ఉంటారు. ఇవన్నిటికి పైగా, తన సొంత భార్యా పిల్లలను, ఆస్తిపాస్తులను విడిచిపెట్టి వెళుతున్నందుకు తనపై తను జాలిపడతాడు. కాని ఆ వ్యక్తికి తాను ఒక జీవాత్మ, తాను ఈ శరీరాన్ని మాత్రమే విడిచిపెడుతున్నాను అన్న జ్ఞానం ఉన్నప్పుడు, వాళ్ళకి ఏ బాధ ఉండదు. ఇటువంటి సాక్షాత్కారం ప్రపన్నులకు సహజమైన గుణం.తనకు ప్రియమైన అతిథి వారి ఇంటికి వస్తానన్నఫ్ఫుడు అతను వచ్చే వరకు ఎదురుచూసిన్నట్లే, ప్రపన్నులు ఆత్రుతగా మృత్యు దేవత కోసం ఎదురుచూస్తారని చెప్పబడింది. ఎందుకంటే, అటువంటి ప్రపన్నులను, మరణించిన తరువాత, వాళ్ళను స్వయంగా భగవాన్ విరజా నది తీరానికి తీసుకువెళతారు (ఇది పరమపదం మరియు సంసారం మధ్యలో ప్రవహిస్తుంది). వారు అర్చిరాది మార్గం గుండా విరజా నదిని దాటి చివరకు  శ్రీమన్నారాయణ యొక్క దివ్య నివాసానికి చేరుకుంటారు. అక్కడ అతన్ని నిత్యసూరులు మరియు ముక్తాత్మలు స్వాగతిస్తారు. తరువాత భగవాన్ కూర్చున్న శేష పర్యంకం (సింహాసనం) పైకి ఎక్కి భగవానుడిని ఆలింగనం చేసుకుంటాడు. ఆ తరువాత, భగవాన్ అతనికి నిత్య కైంకార్యాన్ని ప్రసాదిస్తాదు,  అతను సంతోషంగా చిరకాలం అక్కడే ఉండిపోతాడు. ఆ విధంగా, మరణం తరువాత ఉన్న ఈ అద్భుతమైన జీవితాన్ని చూసి, ప్రప్పన్నులు తమ ఈ శరీరాన్ని విడిచి పెట్టడం గురించి భయపడరు. కానీ ఈ తత్వ అవగాహన లేని సామాన్య పురుషులు, మహిళలు మరణాన్ని ఎదుర్కొనేందుకు చాలా కష్టపడతారు.
  • క్షేత్రాణి మిత్రాణి ” లో వివరించినట్లుగా, అటువంటి అనుబంధాలు/అనురాగాలు అననుకూలమైనవి కావు అని గమనించాలి. అలా ఉండకపోవటం ఒక అడ్డంకి. క్షేత్రాణి , మిత్రాణి – నా ఆస్థిపాస్థులు, నా స్నేహితులు, వంటి అనుబంధాలు. పరమపదం చేరుకోవడానికి ఆటంకాలు. అందువల్ల ఈ కారణాలు (అనుబంధాలు/అనురాగాలు) అననుకూలమైనవి కావని తెలియజేస్తున్నారు.  అనువాదకుల గమనిక: ఎమ్బెరుమానార్ ఈ శ్లోకం శారణాగతి గధ్యంలో ఉల్లేకించారు. “పితరం మాతరం ధారాన్ పుత్రాన్ బంధూన్ సఖీన్ గురూన్, రత్నాని ధనధాన్యాని క్షేత్రాణి చ గృహాణి చ, సర్వధర్మాం శ్చ సంత్యజ్య సర్వకామాన్ శ్చ సాక్షరాన్, లోకవిక్రాంత చరణౌ చరణం తే వ్రజం విభో!” –  ప్రియమైన భగవాన్ (విభో)! నా యొక్క తల్లి తండ్రులు, భార్యాపిల్లలు, బంధు మిత్రులు, గురువులు, విలువైన రత్నాలు, సంపద, నిల్వ ధాన్యం, పొలాలు, ఇళ్ళ పట్ల మక్కువను నిన్ను పొందడానికి వదులుకున్నాను. అన్ని ఇతర మార్గాలు, ఏ కొంచం స్వల్పమైన కోరికలున్న అన్ని మార్గాలను నేను వదులుకుని, ముల్లోకాలను కొలిచిన మీ పాద పద్మాలకు శరణాగతి చేశాను. లౌకిక సంపద పట్ల ఉన్న మక్కువను  తిరస్కరించిన తరువాత భగవాన్ యొక్క పాద పద్మాలు మాత్రమే మన అభ్యున్నతికి ఏకైక మార్గమని స్పష్టంగా తేలుపుతున్నందుకు ఈ శ్లోకం గొప్పగా మహిమపరచబడింది.
  • తిరువాయ్మొళి 9.4.7 పాసురం “మాగ వైకుంఠం కాణ్బత్తర్కు ఎన్మనం ఏకమెణ్ణుం” లో పేర్కొన్నట్లుగా అత్యోన్నత నివాసంపై ఆసక్తి లేకపోవడం ఒక అవరోధం. పరమపదం చేరుకోవటానికి,  అక్కడ ఉన్న భగవానుడిని చూడాలని గొప్ప కోరిక ఉండాలి.  “తిరువాయ్మొళి 2.3.3 లో, ఆళ్వార్  ఈ భౌతిక ప్రపంచంలో  తనని ఉంచి నందుకు తన నిరాశను వెల్లడించాడు” అని తిరుమాలై ఆండాన్ తెలియజేస్తున్నారు. అనువాదకుల గమనిక: ఈ తిరువాయ్మొళి 9.4.7 పాసురానికి నంపిళ్ళై యొక్క ఈడు వ్యాఖ్యానం చాలా స్ఫుటమైనది మరియు అందమైనది కూడా. నరసింహుని యొక్క నిత్య నివాసమయిన శ్రీవైకుంఠం గురించి నిరంతరం ధ్యానం చేస్తున్న నమ్మాళ్వారుల యొక్క స్థితిని వారు వివరించారు. రాత్రి పగలుతో సంబంధం లేకుండా నా మనస్సు పరమపదం గురించి నిరంతరం చింతన చేస్తుందని ఆళ్వార్ తెలియజేస్తున్నారు. సామాన్యంగా జనాలకి ప్రొద్దున రాత్రి పనులు వేరు వేరుగా ఉంటాయి. కాని ఆళ్వారుకి అన్నీఒకటే, నిరంతరం భగవత్ చింతన చేస్తూ ఉండే వారని  నంపిళ్ళై తెలియజేస్తున్నరు.
  • తిరువాయ్మొళి 4.9.7 పాసురం “కొడువులగం కాట్టేలే” లో పేర్కొన్న విధంగా విడిచిపెట్టవలసిన ఈ భౌతిక ప్రపంచాన్ని ద్వేషించకపోవడం ఒక అడ్డంకి. నమ్మాళ్వారులు ఈ భౌతిక ప్రపంచంలో సంసారుల మధ్య ఉండటం “కొడువులగం” – క్రూరమైన ప్రపంచమని అంటున్నారు, “నేను దీన్ని ఇకపై చూడకూడదను కుంటున్నాను” అని అంటున్నారు. అనువాదకుల గమనిక: తన గురించి నిజమైన జ్ఞానాన్ని తెలుసుకున్న వెంటనే, ఈ ప్రపంచంలో జీవాత్మకు ముళ్ళపైన ఉన్నట్టు అనిపిస్తుంది, ఇది తనకు నిరంతర కైంకర్యంలో పాల్గొనడానికి సరిపోదు అని అనిపిస్తుంది. నమ్మాళ్వారులు తన మొదటి ప్రబంధంలోని మొదటి పాసురంలోనే దుఃఖాన్ని వ్యక్తం చేస్తున్నారు – తిరువిరుత్తం 1 – “పొయ్ నిన్ఱ జ్ఞాననుం… ఇనియాం ఉఱామై” – నేను, అజ్ఞానంతో నిండి ఉన్న ఈ ప్రపంచాన్ని భరించలేకపోతున్నాను అని అర్థం. ఆళ్వార్లకు, ఈ ప్రపంచంలో ఉండటం అంటే పాదరక్షలు లేకుండా వేడి ఇసుక మీద నిలబడటం లాంటిది – అది కొన్ని క్షణాలు కూడా సహించలేము. ఈ భౌతిక ప్రపంచంలో మనం అలాంటి విరక్తిని పెంచుకోకపోతే, చివరి క్షణాలలో ఇక్కడి బంధాలను వదులుకోవడం చాలా కష్టం.
  • తిరువాయ్మొళి  పాసురం 1.2.9 లో “పిన్నమాక్కై విడుంపొళుతెణ్ణే” ప్రస్తావించినట్లుగా, ఈ శరీరాన్ని వదులుకోవాలనే కోరిక లేకపోవడం ఒక అడ్డంకి. ఈ అనిత్యమైన శరీరానికి దూరం కావాలని ఎదురుచూడాలి. తిరువాయ్మొళి 6.9.9 లో వివరించినట్లు “కూవిక్కొళ్ళుం కాలం ఇన్నుం కుఱుగాతో?” – ఆ దివ్య ధామానికి చేరుకోవాలని, మరణించే ఆ ఆఖరి క్షణం కోసం ఆత్రంగా ఎదురుచూడాలి అని అర్థం .  అనువాదకుల గమనిక: అచార్య హృదయంలో, అళగియ మనవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ చూర్ణిక 229 లో ఇలా వివరిస్తున్నారు, నమ్మాళ్వార్  తమ 4 ప్రబంధాలలో  భగవానుడిని పరమపదాన్ని ప్రసాదించమని ఆర్తితో 20 సార్లు పిలిచే వరకు భగవానుడు ఎదురుచూశాడని తెలియజేస్తున్నారు. అనేక కారణాల వల్ల భగావనుడు అంత కాలం ఎదురు చూసాడు, కాని ముఖ్యంగా పరమపదం చేరుకోవాలనే నమ్మాళ్వార్ కోరికను సాధ్యమైనంత పరిపక్వ స్థాయికి పెంచాలని, తద్వారా అతన్ని ముముక్షు (మోక్షం కోరుకునేవాడు) అని పిలవడానికి పూర్తిగా అర్హత సాధింపజేయడానికి అని నాయనార్ వివరిస్తున్నారు. నమ్మాళ్వారులు భగవానుడిని పిలుస్తున్న 20 ప్రదేశాలను మాముణులు వ్యాఖ్యానంలో అందంగా వివరించారు, శరణగతులైన వ్యక్తికి పరమపదంలో శాశ్వతంగా భగవానుడితో ఉండాలని గొప్ప కోరిక ఉండాలి, అలాంటి ఉన్నతమైన కోరిక శరణాగతిని పూర్తి చేస్తుంది – లేకపోతే ఆ శరణాగతిని అసంపూర్ణమని పరిగణించబడుతుంది.
  • తిరువాయ్మొళి 10.10.9వ “ఉన్నై ఎన్నాళ్ వందు కూడువన్” పాసురంలో ప్రస్తావించినట్లుగా ఎమ్పెరుమాన్తో నిత్యం ఉండాలనే కోరిక పరిపక్వం చెందిన తరువాత కూడా ఎమ్పెరుమానుని చూడకుండా తాను ఉండగలగడం ఒక అడ్డంకి. పరమపదంలో ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క అత్యంత దివ్య రూపాన్ని నేను ఎప్పుడు చూస్తాను? నేను వ్యక్తిగతంగా అలాంటి ఎమ్పెరుమాన్ని ఎప్పుడు అనుభవిస్తాను? ఇవి నమ్మాళ్వారుల హృదయంలో భావాల అనుభవం. పరమపదంలో ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క పరత్వ రూపాన్ని పొందాలనే కోరిక ఉన్న  దశ ఇది. బాగా పరిపక్వం చెందిన ఈ భక్తి స్థితిని పరమభక్తి అంటారు. అనువాదకుల గమనిక: మునుపటి వివరణ‌లో చెప్పినట్లుగా, భగవానుడి పట్ల భక్తి అత్యున్నత స్థితికి చేరి పరిపక్వం చెందాలి. భక్తిలోని 3 దశలు ఇవి – పరభక్తి, పరజ్ఞానం, పరమ భక్తి ఉన్నాయి. పరభక్తి అనేది ఎమ్పెరుమాన్ గురించి పూర్తి పరిజ్ఞానం ఉన్న స్థితి – ఈ స్థితిలో ఎమ్పెరుమాన్‌తో కలిసి ఉండటం ఆనందాన్ని ఇస్తుంది, భగవాన్ నుండి దూరమైనపుడు దుఃఖాన్ని ఇస్తుంది. పరమ జ్ఞానం అనేది భగవాన్ యొక్క కల్యాణ గుణాలు, నామాలు, రూపాలు మొదలైనవాటిని పూర్తిగా మనస్సులో చిత్రీకరించి మనో నేత్రాలతో చూసుకునే స్థితి. పరమ భక్తి అనేది భగవాన్ పట్ల తమ అత్యున్నత భావాల స్థితి, భగవాన్ లేకుండా తాను ఉండలేకపోవడం అని అర్థం. నాయనార్ వీటిని ఆచార్య హృదయం యొక్క చూర్ణిక 233 లో కీర్తించారు, మాముణులు వాటిని తగినంత అందంగా వివరించారు.
  • తిరువాయ్మొళి 10.6.1 పాసురం “మారులోజి ఎన్” లో పేర్కొన్న విధంగా అర్చావతార ఎమ్పెరుమానుడిపై ఎక్కువ ఆసక్తి కలిగి ఉండటం ఒక అడ్డంకి. మన కోరిక ఆధారంగా భగవాన్ మనకు పరమపదాన్ని ప్రసాదిస్తాడు అని నమ్మాళ్వార్ తెలియజేస్తున్నారు. మనము ఈ ప్రపంచంలో ఇంత వరకు భక్తితో ఆరాధించిన  అర్చావతార ఎమ్పెరుమాన్  పరమపద భగవానుడిని అనుభవించే కోరికను అతను ప్రేరేపిస్తాడు. కాబట్టి, ఇక్కడ వారు పరమపదానికి దగ్గరవుతున్నపుడు తిరువాయ్మొళి చివరలో, అర్చావతార భగవానుడిని “మారుల్” (అపార్థం) అంటారు, ఎందుకంటే ఈ అర్చావతార భగవాన్ అనుభవం ఈ భౌతిక ప్రపంచంలో ఉన్నందున. కానీ అదే ఆళ్వార్, సుళ్విసుంబణిముగిల్ పదిగం (10.9) లో,  అర్చరాది మార్గాన్ని అనుభవిస్తూ, అతను తిరుక్కుదంతై యొక్క ఆరవముదన్ భగవానుడి పట్ల తన భక్తిని చూపించారు. కాబట్టి, అర్చావతారం పట్ల అనురాగం మన స్వభావానికి వ్యతిరేకం కాదని మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు. తిరుమంగై ఆళ్వార్ కూడా తన చివరి క్షణాలలో, తిరునెడుంతాండగం 29 వ పాసురంలో,  “తన్కుదంతైక్ కిదాంత మాలై నెడియానై అదినాయేన్ నినైన్తిట్టేనే” అని కీర్తించారు.  అనువాదకుల గమనిక: శ్రీవైష్ణవులకు అర్చావతార పెరుమాళ్ పట్ల భక్తి ప్రేమలు ఉండటం సహజం. వారు తమ జీవితం మొత్తం అర్చావతార పెరుమాళ్కి సేవచేస్తూ గడుపుతున్నందున, దానికి మించి ఇంకేదీ వారి మనస్సులోకి రాదు. పరాశర భట్టార్ తమ చివరి క్షణాలలో “నేను పరమపదంలో శ్రీరంగనాథుని చూడకపోతే, నేను పరమపదానికి ఒక రంధ్రం చేసి దానిగుండా తిరిగి శ్రీరంగంలోకి దూకుతాను” అని చెప్పడం మనందరికీ తెలిసిన విషయమే. అయినప్పటికీ, పరమపదంలో భగవానుడికి నిత్య సేవ చేయాలనే కోరికతో అర్చావతార ఎమ్పెరుమాన్ పట్ల అనురాగాన్ని తగ్గించుకోవాలి. శ్రీవైష్ణవులకు ఇక్కడి దివ్య దేశాలు మరియు పరమపద అనుభవంలో తేడా లేనప్పటికీ, ప్రత్యేక వ్యత్యాసం ఏమిటంటే – ఈ ప్రపంచంలోని దివ్య దేశాలలో, కైంకర్యంలో అంతరాయాలు ఉంటాయి – ఏది ఏమైనా, సమయం అయ్యిం తరువాత ఆలయం మూసివేయబడుతుంది, భక్తులు ఇంటికి వెళ్లి విశ్రాంతి తీసుకుంటారు. కానీ పరమపదంలో, ముసలితనం, వ్యాధి మొదలైన వాటి ప్రభావం లేకుండా నిరంతర కైంకర్యం చేయవచ్చు. కాబట్టి, శ్రీవైష్ణవులు ఈ ప్రపంచంలో అర్చావతారము  పట్ల ఉన్న అనుబంధాన్ని వదులుకుని, సమయం వచ్చినప్పుడు పరమపదాన్ని అధిరోహించడానికి తమను తాము సిద్ధం చేసుకోవాలి.
  • చివరి క్షణాలలో “ఇప్పుడు నాకు ఆశ్రయం ఏమిటి?” అని ఆలోచించడం,  “భగవానుడికి శరణాగతి చేయుటయే మనకు ఆశ్రయం” అన్నదే నిజమైన ఆశ్రయం అని తెలియకపోవుట ఒక అడ్డంకి. పెరియ తిరుమొళి 2.7.1 లో వివరించినట్లుగా “ఉన్ మనత్తాల్ ఎన్ నినైన్తిరుంతాయ్” – మీరు నన్ను ఎలా రక్షించాలను కుంటున్నావు? మన యొక్క ముక్తి భగవానుడి బాధ్యత, వారి సంకల్పం కూడా. భగవాన్ మనస్సులో ఆ కోరిక ఎప్పుడూ ఉంటుంది. కాబట్టి, తనను తాను ఎప్పుడూ స్వయం రక్షకుడిగా భావించి స్వతంత్రంగా వ్యవహరించకూడదు. “ఇప్పుడు నేను నన్నెలా విముక్తి పరచుకోగలను?” అని స్వతంత్రంగా ఆలోచడం ఒక అడ్డంకి అని అంటారు. శ్రీవచన భూషణ దివ్య శాస్త్రంలో, 69 వ సూత్రంలో “”అంతిమ కాలత్తుక్కు తంజం, ఇప్పోతు తంజమెన్ ఎంగిఱ నినైవు కులైగై” ఎన్ఱు జీయర్ అరుళిచ్చెయ్వర్ ” – ఆఖరి క్షణాలలో మన ఆశ్రయం ఏమిటంటే, “మనల్ని మనం రక్షించుకునే వైఖరిని వదులుకోవాలి, భగవత్ ఆశ్రయాన్నే సంపూర్ణగా స్వీకరించాలి” అని నంజీయర్ తెలియజేస్తున్నారు. అనువాదకుల గమనిక: శ్రీ వచన భూషణ దివ్య శాస్త్రం యొక్క రెండవ ప్రకరణంలో, పిళ్ళై లోకాచార్యులు ప్రపత్తి (శరణాగతి) యొక్క మహిమను వివరించారు. ఈ విభాగంలో, 60 వ సూత్రంతో ప్రారంభించి, ప్రపత్తి  (మనం శరణాగతి చేసే చర్య) కూడా ఉపాయం కాదు కేవలం భగవాన్ మాత్రమే ఉపాయం అని పిళ్ళై లోకాచార్యులు వివరించారు. భగవానుడిపై ఆధారపడినప్పుడు వారికి శరణాగతి చేయుట సర్వ సహజం అని ఇక్కడ స్థాపిస్తున్నారు. సూత్రం 63 లో, భగవాన్ జీవాత్మలను రక్షిస్తున్నపుడు, భగవాన్ జీవాత్మ నుండి ఆశించేది ఏమిటంటే అతన్ని జీవాత్మను రక్షించనివ్వడం. ఎమ్పెరుమాన్ చేత జీవాత్మ రక్షింపబడాలనే కోరిక, అతనికి రక్షణ ఇవ్వడానికి జీవాత్మ భగవానుడిని అనుమతిస్తున్నాడన్న దానికి సూచన అని మాముణులు వ్యాఖ్యానంలో వివరించారు. జీవత్మను రక్షించాలనే భగవాన్ యొక్క కోరిక ముఖ్యమని సూత్రం 66 లో పిళ్ళై లోకాచార్యులు వివరించారు.. తరువాతి సూత్రంలో, భగవాన్ నిరంతరం జీవత్మను రక్షించాలనే కోరికతో ఉంటాడని, ప్రయత్నిస్తుంటారని వివరించారు. జీవాత్మ కోరిక మారినప్పుడు అటువంటి రక్షణ కార్యరూపం దాల్చుతుందని సూత్రం 68 లో వివరించారు. “కోరికలో మార్పు” అంటే “తనను తాను రక్షించుకోవడం నుండి భగవాన్ మీద పూర్తిగా ఆధారపడటమనే వైఖరిలో మార్పు” అని మాముణులు ఇక్కడ అద్భుతంగా వర్ణించారు. ఇది 69 వ సూత్రంలో పిళ్ళై లోకాచార్యుల చేత నంజీయర్ పదాల ద్వారా స్థాపించబడింది. ఈ సూత్రంలో, నంజీయర్  అనారోగ్యంగా ఉన్న ఒక శ్రీవైష్ణవునికి సాన్త్వననిస్తూ  ప్రస్తుతానికి అతనికి ఆశ్రయం ఏమిటి అని అడిగినపుడు, నంజీయర్ వారు తనను తాను రక్షించుకునే ప్రయత్నాలను వదులుకొని,  భగవత్ ఆశ్రయాన్ని స్వీకరించడమే ఏకైక మార్గం అని తెలియజేస్తారు. ఈ విధంగా, భగవాన్ అతన్ని రక్షించనివ్వడం మరియు భగవాన్ కోరికకు లొంగి ఉండడం వంటి జీవాత్మ యొక్క సహజ వైఖరిని “అధికారి విశేషం” గా వివరించబడింది. “అధికారి విశేషం” అనగా శరణాగతి చేసిన వ్యక్తి యొక్క సహజ గుణం, కనీ అది అతని మొక్షానికి ఎన్నడూ ఉపాయం (మాధ్యమం) గా మారదు. ఈ సూత్రాలపై మరిన్ని వివరాలకు ఉత్తమమైన  విద్వాంసుల మార్గదర్శకత్వంలో శ్రవణం చేయవచ్చు.
  • స్పృహ / జ్ఞానం యొక్క అభివ్యక్తత లేకుండా ఒక రాయి/ చెక్క ముక్కలా ఉండకపోవడం ఒక అడ్డంకి. “తతస్తం మ్రియమాణంతు కాష్టపాషాణ సన్నిబం, అహం స్మరామి మద్ భక్తం” – స్వతంత్రంగా మనల్ని మనం సంరక్షించు కోకుండా చలనం లేకుండా ఒక రాయి/ చెక్క ముక్కలా ఉండాలని వరాహ పెరుమాళ్ వివరిస్తున్నారు. నాపై పూర్తిగా ఆధారపడిన అలాంటి వ్యక్తులను, వారి చివరి క్షణంలో నేను వారిని స్మరిస్తాను, వారిని ఉద్ధరిస్తాను. అనువాదకుల గమనిక: శ్రీవైష్ణవ సాంప్రదాయంలో, 3 చరమ శ్లోకములు గొప్పగా మహిమపరచబడ్డాయి. చరమ శ్లోకం అంటే అత్యున్నత మూలసూత్రాలను వెల్లడించే శ్లోకం అని అర్థం. వరాహ చరమ స్లోకం “స్థితే మనసి …” తో మొదలవుతుంది. “సకృతేవ ప్రపన్నాయ…” తో ప్రారంభమయ్యేది శ్రీ రామ చరమ స్లోకం. “సర్వధర్మాన్ పరిత్యజ్య …” తో మొదలయ్యేది కృష్ణ చరమ స్లోకం. భగవాన్ తన భక్తులకు అంతిమ రక్షకుడన్న తన ప్రతిజ్ఞను ఈ స్లోకాములన్నీ వెల్లడిస్తున్నాయి. భగవాన్ యొక్క రక్షణను పూర్తిగా స్వీకరించడం, అతని సంకల్పానికి కోరికలకు కట్టుబడి ఉండటం మన బాధ్యత.
  • చివరి క్షణాలలో మొక్షానికి ఎవైనా ప్రత్యేక నియమాలు ఉన్నాయనుకోవడం, సిద్ద సాధనం (భగవాన్) మన రక్షకుడు అన్న మన సంపూర్ణ విశ్వాసాన్ని దెబ్బతీస్తుందని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. సిద్ద సాధన నిష్ఠ అంటే మనకు ఉపాయం (మధ్యమం), ఉపేయం (లక్ష్యం) రెండూ భగవానుడే అన్న పూర్ణ విశ్వాసం కలిగి ఉండటం. మన స్వంత ప్రయత్నంపై ఆధారపడే ఏ అవసరమైనా మన విశ్వాసాన్ని దెబ్బతీస్తుంది. అనువాదకుల గమనిక: చివరి క్షణాలలో మన ఆలోచన ప్రక్రియకు ప్రత్యేక అవసరాలు ఉన్నాయనుకున్నపుడు, అది మనల్ని స్వతంత్రంగా ఆలోచించేలా చేస్తుంది, ఆ సొంత ఆలోచనా అంశాలను అనుసరించేలా చేస్తుంది. కానీ స్వాతంత్రాన్ని వ్యక్తపరిచే ఇటువంటి ధోరణి జీవాత్మ స్వరూపానికి విరుద్ధం, జీవాత్మలు ఎల్లప్పుడూ భగవానుడిపై సంపూర్ణంగా ఆధారపడి ఉండాలి. అందువల్ల, భగవానుడే సర్వాధారము అన్న ఈ సూత్రాలను పూర్తిగా గ్రహించిన ప్రపన్నులు ఇటువంటి ప్రయత్నాలను అనుసరించరు. భక్తి యోగ నిష్ఠాపరులు, ఇతర ఉపాసకులు, భగవత్గీతలో  వివరించిన విధంగా చివరి క్షణాల్లో ఈ పద్ధతులను పాటిస్తారు. వారి తరుతాతి జన్మ వారు అనుసరించిన చివరి స్మృతి ప్రకారం ఉంటుంది.
  • చివరి క్షణాలలో మనస్సులో తలెత్తే పవిత్రమైన ఆలోచనలు/భావాలు భగవత్ ఉల్లాసాన్ని కలిగిస్తాయని, అవి మన  లక్ష్యంలో భాగమని  తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. మన యదార్థ స్వభావం (భగవత్ విషయంలో నిరంతరం నిమగ్నమై ఉండటం) నుండి ఉత్పన్నమయిన భగవద్ ఆలోచనలు/భావాలు మన అంతిమ ఫలితంలో భాగమవుతాయని తెలుసుకోవాలి. అనువాదకుల గమనిక: నిజమైన ప్రపన్నుడు, తన చివరి క్షణాలలో అతను స్పృహలో ఉంటే మాత్రం  భగవాన్ గురించి మాత్రమే ఆలోచిస్తాడు. వేరే ఇంకేదో సాధించాలని తప్పుగా అర్థం చేసుకోకూడదు. అది కేవలం వారు భగవత్ విషయంలో నిరంతరం నిమగ్నమై ఉండటం వలన, స్వయంగా భగవత్ సంకల్పం యొక్క ఫలితమిది. ఆచార్యలు వారి చివరి క్షణాలలో భగవాన్ వారి హృదయంలో సంపూర్ణంగా అభివ్యక్తమవ్వడం కారణంగా వారు పరమానందంగా ఉండటం మన పుర్వచార్యల జీవితంలో స్పష్ఠంగా గమనించవచ్చు. మన ఆచార్యలు చివరి క్షణాలలో వారి ఆచార్యల పూర్తిగా చింతనలో ఉండి పరమానందాన్ని అనుభవిస్తారు. అత్యున్నత పరిణామమైన  పరమపదంలో భగవానుడి నిత్య కైంకర్యంలోని భాగములు ఇవన్నీ.
  • చివరి క్షణాలలో ఆచార్యుల నామాలను తప్పనిసరిగా ధ్యానించాలని అనుకోవడం ఒక అడ్డంకి. ఈ విషయంతో ప్రారంభించి, ఆచార్యుల యొక్క ప్రాముఖ్యత నొక్కి చెప్పబడింది. చివరి క్షణాలలో ఆచార్యుల నామాలు సాధనం (మాధ్యమం) గా భావించకూడదు. అనువాదకుల గమనిక: భగవత్ కృప వల్ల ఏమి జరిగినా, ఆ పరిస్థితిలో మనం స్వీకరించాలి. దీన్ని బట్టి మనం ఉపాయంగా చేయవలసినది ఏమీ లేదని మనం అర్థంచేసుకోవాలి.
  • నిత్యం ఆచార్యులతో గత సహవాసం (సాంగత్యము) కారణంగా సహజంగా వచ్చే ఆలోచనలు/భావములు పరమపద ప్రయాణంలో ఉపయోగపడతాయని తెలియకపోవటం మరియు అలాంటి ఆలోచనలు తప్పనిసరిగా రావడం అవసరం అనుకోవడం ఒక అడ్డంకి. ఆ క్షణాలలో ఆచార్యుని గుర్తు చేసుకోవడం మంచిది. ప్రయాణపాదేయం –  సుదీర్ఘ ప్రయాణాలకు వెళ్ళినప్పుడు, మన వెంట కొంత ఆహార సామగ్రిని తీసుకువెళతాము. అదేవిధంగా అర్చరాది మార్గంలో పరమపదానికి ప్రయాణించేవారికి, ఆచార్యుని ఆలోచనలు ఆహారం వంటివి. అనువాదకుల గమనిక: సాధారణంగా “పాదేయం పుండరికాక్ష నామ సంకీర్తనం” – సాధారణంగా ప్రయాణించేటప్పుడు భగవాన్నామ సంకీర్తనమే మనకు ఆహారం. అదేవిధంగా, ఇక్కడ చివరి ప్రయాణంలో ఆచార్యలను కీర్తించడం మనల్ని ఆదుకుంటుంది అని నొక్కి చెప్పబడింది.
  • నిత్యం ఆచార్యులతో గత సాంగత్యము కారణంగా సహజంగా వచ్చే ఆలోచనలు/భావములు ఉపాయం (మాధ్యమం) గా పరిగణనలోకి తీసుకోవడం ఒక అడ్డంకి. ఇది ఏదైనా సాధించడానికి ఉపాయంగా మారదు. అనువాదకుల గమనిక: ఇది ముందు వివరించినట్లు గత అనుభవాల కారణంగా ఉన్న సహజ స్మృతులు,  మన అంతిమ లక్ష్యంలోని భాగంగా పరిగణించాలి.
  • ఈ ప్రయాణంలో మనల్ని నడిపించేది మన నిజమైన శ్రేయోభిలాషి “అతడు” అని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. ఈ ప్రయాణంలో మనల్ని నడిపించే మన నిజమైన శ్రేయోభిలాషి అయిన వారు ఆచార్యులు అని మనం తెలుసుకోవాలి. అనువాదకుల గమనిక: సాధారణంగా భగవానుడిని “మార్గబంధు” అని కీర్తిస్తారు – ప్రయాణాల సమయంలో నిజమైన తోడుగా ఉండేవాడు. ఇక్కడ ఆచార్యుడని గురించి కూడా చెప్పవచ్చు. ఈ సూత్రం భగవాన్ మరియు ఆచార్యుడు ఇద్దరికీ వర్తిస్తుంది. తిరుమోగూర్ యొక్క కాళమేగ పెరుమాళ్ను వళిత్తునై / మార్గ బంధు పెరుమాళ్ అని అంటారు. ఎమ్పెరుమానార్ను “శ్రీ విష్ణులోక మణిమండప మార్గదాయి” అని కీర్తిస్తారు. మనకి పరమపద మార్గాన్ని ఇచ్చేవాడు. కాబట్టి, భగవాన్ మరియు ఆచార్యులు ఇద్దరికీ ఇది వర్తిస్తుంది.
  • అనిష్ఠ నివృత్తి (అనవసరమైన అంశాలను తొలగించడం – అజ్ఞానం, మొదలైనవి) మరియు ఇష్ఠ ప్రాప్తి (కావలసినవి సాధించడం – అర్చరాది మర్గంలో వెళ్లడం, పరమపదం చేరుకోవడం మొదలైనవి) మన సొంత ప్రయత్న ఫలితమని భావించడం అవరోధం. అవిధ్య (అజ్ఞానం) అంటే భౌతిక ప్రపంచంలో శారీరక అంశాల బంధం వల్ల ఆర్జించిన జ్ఞానం. భౌతిక శరీరం పోయినప్పుడు, అజ్ఞానం తొలగి, జ్ఞానం పూర్తిగా విస్తరిస్తుంది. ఇది ముక్తుని యొక్క స్థితి. అర్చిరాది గతి అనేది అర్చిస్ (కాంతి) తో ప్రారంభమై పరమపదంలో ముగిసే ఒక దారి. మన సొంత ప్రయత్నంతో ఇవి సంభవించాయని భావించకూడడు.
  • అటువంటి అవరోధాలను తొలగించి,  వరాలను ప్రసాదించే భగవానుడు ఈ ఫలితానికి నిజమైన ఉపకారి అని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుల గమనిక: ఇది చాలా ముఖ్యమైన సూత్రం. “చేతన లాబం ఈశ్వరనుక్కు” – ఒక బద్దాత్మ శుద్ధి చేయబడి ముక్తి పొందినప్పుడు, అతను పరమపదానికి చేరుకుని భగవాన్ నిత్య సేవ చేయడం ప్రారంభిస్తాడు. కాబట్టి, జీవాత్మలను బంధ విముక్తులను చేయడంలో భగవానుడు అత్యున్నత్ సహకారి అని వివరించబడింది.  భగవాన్ యొక్క నిత్య సేవ చేయడమే జీవత్మ యొక్క నిజమైన స్వభావం అయినప్పటికీ,  భగవాన్ యొక్క కృపతో మాత్రమే అతను ఉద్ధరించబడతాడు. ఈ విధంగా, భగవాన్ ప్రతి ఒక్కరికీ యజమానిగా ఉండటం కారణంగా వారు అత్యున్నత శ్రేయోభిలాషి.  శ్రీ వచన భూషణ దివ్య శాస్త్రం 70 వ సూత్రంలో “ప్రాప్తవుం ప్రాపకనుం ప్రాప్తిక్కు ఉగప్పానుం అవనే” – మార్గనిర్దేశం చేసేవాడు, వరాన్ని ఇచ్చేవాడు, లక్ష్యాన్ని సాధించిన పిదప ఆనందాన్ని పొందేవాడు కూడా భగవానుడు అని పిళ్ళై లోకాచార్యులు  వివరించారు. మాముణులు ఈ సూత్రానికి ఒక ఉత్తమమైన వ్యాఖ్యానాన్ని ఇచ్చారు. అతను ఈ సూత్రాలను ప్రమణాలతో వివరించారు. భగవానుడు ప్రాప్త మరియు ప్రాపకుడు కాబట్టి – జీవాత్మ సొంత ప్రయత్నంతో పని లేకుండా,  అంతిమ ఫలితం లభించిన తరువాత పరమానందాన్ని పొందేవాడు కూడా భగవానుడు కాబట్టి – తన ఆనందం కోసం జీవాత్మ ప్రయత్నించకూడదు.
  • ఇష్టా అయిష్టాలలో అనుబంధం కలిగి ఉండటం ఒక అడ్డంకి. భగవాన్ అంతర్యామిగా ఉండటం కారణంగా, ఆ జీవత్మాకు అనుకూలమైన మరియు అననుకూలమైనదాన్ని నిర్ణయించడం అతని బాధ్యత. అనువాదకుల గమనిక: మనం భగవా‌నుడిని అత్యున్నత మార్గం మరియు లక్ష్యంగా స్వీకరించినప్పుడు, మన చర్యలన్నీ ఈ సూత్రం ప్రకారం నడుపుకోవాలి. మన జీవితాల్లో శాస్త్రం (గ్రంథాలు) మరియు అనుష్ఠానం (మన పూర్వాచార్యుల చేత ఆచరించబడినవి) లో వివరించిన వాటిని మనస్ఫూర్తిగా పాటించాలి. మనకు అనుకూలమైన/ అననుకూలమైన అంశాలను మన ఇష్టాయిష్టాలకు బదులుగా శాస్త్రం మరియు ఆచార్యుల సూచనల ద్వారా నిర్ణయించబడాలి. చాలా సార్లు మనము చూస్తుంటాము, కొంతమంది “నేను పూర్తి శరణాగతి చేసాను, ఇక నేను భగవానుడి బాధ్యత” అని చెబుతారు. కానీ వారి ప్రవర్తన శాస్త్రం మరియు శిష్ఠాచారములకు పూర్తి విరుద్ధంగా ఉంటుంది – సామాన్యంగా ఎటువంటి నియమ నిబంధనలను పాటించక తప్పించుకోవడానికి ఇది ఒక సులభమైన మార్గం, పైగా వారు తమను తాము చాలా జ్ఞానులుగా, నిష్ఠాపరులుగా చూపించుకుంటారు. ఆధ్యాత్మికంగా అభివృద్ధి చెందాలని కోరుకునే వారికి ఇటువంటి వైఖరి హానికరం.
  • అలాంటి ఇష్టాలు మరియు అయిష్టాలు, “అహం” లో వివరించబడిన భగవానుడికి సముచితమైనవి అని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుల గమనిక: భగవత్గిత చరమ స్లోకంలో “అహం త్వా సర్వపాపేబ్యో మోక్షయిష్యామి” అని ప్రకటించినట్లుగా – ‘అహం’  అంటే “నేను” అని ధైర్యంగా భగవాన్ మాత్రమే ఘోషించగలడు. భగవాన్ మరియు భాగవతులపై ఆధారపడుటను వ్యక్తపరిచే “అడియేన్”, “దాసుడు” అని మనల్ని మనం ఎప్పుడూ సంభోదించుకోవాలి. అతను మాత్రమే అసలైన యజమాని కాబట్టి, అతనికి మాత్రమే ఇష్టాలు మరియు అయిష్టాలు ఉంటాయి. మన ఇష్టాయిష్టాలు అతన్ని అనుసరించాలి. ఉదాహరణకు, భగవాన్ జ్ఞానులను (బాగా జ్ఞానం ఉండి భగవాన్ పట్ల అంకితభావం ఉన్నవారు) ఇష్టపడతాడని భగవత్గితలో ఉపదేశించారు. శాస్త్రంలో ఉన్న తన సూచనలను ఖండించి, అధర్మాన్ని అనుసరించే వారిని అతను ఇష్టపడడు. మనం కూడా మన జీవితాలను ఆ ప్రకారంగా మలచుకొని, తద్వారా మనం అలాంటి జ్ఞానులకు సేవ చేస్తూ అధర్మ మార్గాన్ని అనుసరించకుండా ఉండాలి.
  • మనకు నిజమైన జ్ఞానాన్ని ప్రసాదించే శాశ్వతమైన యజమాని, మనకు మోక్షాన్ని కూడా ప్రసాదిస్తాడని విశ్వాసం లేకపోవడం ఒక అడ్డంకి. ఆశించేవారికి నిజమైన జ్ఞానాన్ని ఇచ్చేవాడు ఆచార్యుడు. భగవాన్ స్వయంగా ఆచార్యుడిగా వచ్చి మనల్ని తనలోకి చేర్చుకుంటాడు. కాబట్టి ఆయన అసలైన యజమాని, మోక్షాన్ని ప్రసాదించేవాడు. అనువాదకుల గమనిక: భగవానుడిని ‘ముకుంద’ అని పిలుస్తారు – మోక్షాన్ని ఇచ్చేవాడు. మోక్షం అంటే పరమపదంలో నిత్య కైంకార్యం చేయడం. అటువంటి విముక్తిని పొందడానికి, మొదట తన గురించి నిజమైన జ్ఞానం ఉండాలి. చిత్, అచిత్ మరియు భగవాన్ – తత్వ త్రయం గురించి జ్ఞానం ఉండాలి. అలాంటి జ్ఞానాన్ని ఆచార్యుని నుండి శిష్యుడు పొందుతాడు. నిజమైన జ్ఞానం లభించిన తర్వాత, సహజంగానే, బంధ ముక్తులయ్యి పరమపదంలో భగవానుడికి నిత్య సేవలు అందించాలని కోరుకుంటారు. ఈ సంసారం నుండి విముక్తి పొందడం మరియు పరమపదంలో నిత్య కైంకర్యం  పొందడం కేవలం భగవాన్ చేతనే అనుగ్రహింపబడుతుంది.

తరువాతి భాగం మనం వచ్చే సంచికలో కొనసాగిద్దాము.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

హిందీలో – http://ponnadi.blogspot.com/2014/11/virodhi-pariharangal-44.html

మూలము : https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

అంతిమోపాయ నిష్టై – 2

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః  శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

అంతిమోపాయ నిష్ఠ

ఇంతకు ముందు వ్యాసములో(https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/05/25/anthimopaya-nishtai-1/), మనము ఆచార్య వైభవము మరియు శిష్య లక్షణముల గురించి అనేక ప్రమాణములు చూసాము. 

ఆచార్య వైభవము గురించి మరికొన్ని విశేషములు – నిజమైన ఆచార్యుని ఆశ్రయము లభించుట మరువలేని అనుభవము. అనంతమైన చీకటి నుంచి, సరియైన ఆచార్యుని ఆశ్రయము నిజమైన వెలుగును వంటిది.

ఈ క్రింద వాటితో అర్థము చేసుకుందాము.

  • “పుణ్యామ్బోజ వికాసాయ పాపద్వాన్త క్షయాయ చ; శ్రీమాన్ ఆవిరబూత్బూమౌ రామానుజ దివాకరః” – ఏ విధముగా తామర పువ్వు భాస్కరుని దర్శించిననే వికసించునో, అట్లే మన సర్వ పాపములు, అజ్ఞానము దివ్యులైన రామానుజుల వారి పుణ్య ప్రదమైన దర్శన భాగ్యముచే తొలగిపోవును .
  • “ఆదిత్య రామ దివాకర అచ్యుత బానుక్కళుక్కు ప్పోగాత ఉళ్ళిరుళ్ నీన్గి, సోశియాత పిఱవిక్కడల్ వఱ్ఱి, వికసియాత పోతిల్ కమల మలర్ న్తతు వకుళ బూషణ బాస్కరోదయత్తిలే” – ఈ లౌకిక జగత్తు లోని అజ్ఞానము, తెలివిలేని తనములు శ్రీరామ , శ్రీకృష్ణ అవతారములతో తొలగింపబడలేదు. కాని, అవి నమ్మాళ్వార్ (వకుళాభరణన్) రాకతో తొలగించబడినవి.

ఈ విధముగా ఆచార్యుని యొక్క రూప దర్శనము వల్ల సంసారము/లౌకిక జగత్తులోని అనంతమైన అజ్ఞానము తొలగించబడునని చెప్పవచ్చు. భాగవతుని దయార్ద దృష్టి ఎవరిపై ప్రసరిస్తుందో, వారి లక్ష్యాన్ని చేరే అన్ని అడ్డంకులు / అవరోధాలు తొలగిపోతాయి. ఎంతటి పాపాత్ములైన వారైనా ఆచార్యుని ఆశ్రయము వల్ల అన్ని కర్మల నుంచి విముక్తి పొంది, పూర్తిగా పుణ్యాత్ములై, దివ్యమైన శ్రీమన్నారాయణుని పరమపద ప్రాప్తి పొందగలరు.

దీనిపై మరింత అవగాహన కొరకు ఈ క్రింది సూచికలు :

ఆర్తి ప్రబంధము – 45

నారాయణన్ తిరుమాల్ నారమ్ నామ్ ఎన్నుమ్ ముఱై

ఆరాయిల్ నెన్జే అనాది అన్ఱో – శీరారుమ్

ఆచారియనాలే అన్ఱో నామ్ ఉయ్ న్దదు ఎన్ఱు

కూచామల్ ఎప్పొళుదుమ్ కూఱు

ఓ మనసా ! జీవాత్మలైన మనకు పరమాత్మ అయిన శ్రీమన్నారాయణుని మధ్య ఉన్న బంధము శాశ్వతమైనది. దీనిని మన ఆచార్యుల దివ్య ఆదేశాలమేర మాత్రమే గుర్తించి జ్ఞానులమౌతాము. అందులకే మన ఆచార్యులపై భయమును వీడి సర్వదా కృతజ్ఞతా భావముతో ఉండవలెను .

శ్రీ వచన భూషణము – సూత్రము 408 మరియు 409

ఉన్ ణ్డపోతొరు వార్ త్తైయుమ్ ఉన్ ణ్నాపోతొరు వార్తైయుమ్ చొల్లువార్ పత్తుప్పేరున్ణ్ డిరే, అవర్గళ్ పాశురమ్ కొన్ ణ్డన్ఱు ఇవ్వర్ త్తమ్ అఱుతియిడువతు

భగవత్ అనుభవము పొందిన పది మంది ఆళ్వార్లు, ఆ సమయములో భాగవతులను కీర్తిస్తారు. కానీ ఆ అనుభవము లేనప్పుడు వారిని అవహేళన చేస్తారు  (ఆ అనుభవము నుంచి దూరమైనామనే అమిత విచారంతో). అట్టి ఆళ్వారుల మాటల ద్వారా  ఆచార్య వైభవమును నిరూపించలేము.

అవర్గళై చ్చిరిత్తిరుప్పార్ ఒరువరున్ ణ్డిఱే; అవర్ పాశురమ్ కొన్ ణ్డు ఇవ్వత్ త్తమ్ అఱుతియిడక్కడవోమ్

నమ్మాళ్వార్లను మాత్రమే సదా కీర్తించే మధురకవి ఆళ్వార్ ఇతర ఆళ్వార్లపై చిన్న చూపుతో వుంటారు . వారి మాటల ద్వారా  ఆచార్య వైభవమును నిరూపించవచ్చు  .

అనువాదకుని సూచన: ఎవరైతే నమ్మాళ్వార్లను భక్తితో అనుసరిస్తారో, వారికి తప్పక శ్రీవైకుంఠము (పరమపదము) ప్రాప్తమగునని మధురకవి ఆళ్వార్లు కణ్ణినుణ్ శిఱుతాంబు చివరి పాశురములో ప్రకటించారు .

నమ్మాళ్వార్ , మధురకవి ఆళ్వార్ , నాథమునిగళ్ కాంచీపురం

నమ్మాళ్వార్ , ఎమ్బెరుమానార్ – ఆళ్వార్ తిరునగరి

అనువాదకుని గమనిక: తదుపరి వివరణలో ఎమ్బెరుమానార్లపై నమ్మాళ్వార్ల పలుకులను వానికి సరియైన మధురకవి ఆళ్వార్ పలుకులతో పోల్చుతున్నారు. అట్టి పోలిక ద్వారా ఆచార్యుని ఉత్కృష్టత సాక్షాత్తు భగవానుని గొప్పదనము కన్నా అధికము అని అర్ధమగుచున్నది. ముద్రితమైన గ్రంథములో ఈ వివరణ సంపూర్ణముగా లేదని గుర్తించబడినది.

పరమాచార్యులైన నమ్మాళ్వార్ల పదాలు :

శ్రీ మధురకవి ఆళ్వార్ల పదాలు :

అప్పొళుతైక్కప్పొళుతు ఎన్ ఆరావముదమ్ – ప్రతి క్షణము  భగవానుడే నాకు దివ్య అమృత తుల్యుడు తెన్కురుకూర్ నమ్బి ఎన్ఱక్కాల్ అణ్ణిక్కుమ్ అముదూరుమ్ ఎన్నావుక్కే –  నమ్మాళ్వార్ల నామములు  నేను పలుకుటే,  నాకు అమృత తుల్యము
మలక్కు నావుడైయేన్ – ఎమ్బెరుమాన్ కీర్తిని వర్ణించి పాడుటయే నాకు అత్యంత రుచికరము. నావినాల్ నవిఱ్ఱు ఇన్బమెయ్తినేన్ – నమ్మాళ్వార్ కీర్తిని గురించి భాషించినప్పుడు, నేను చాలా ఆనంద పరవశుడనౌతాను .
అడిక్కీழ் అమర్ న్దు పుగున్తేన్ – తిరువేంకటముడయాన్ చరణ కమలముల వద్ద ఆశ్రయము పొందినాను. మేవినేన్ అవన్ పొన్నడి మెయ్ మ్మైయే – నమ్మాళ్వార్ యొక్క  సువర్ణ పాదపద్మములకు నిక్కముగా లొంగిపోయాను
కణ్ణనల్లాల్ దెయ్వమిల్లై – కణ్ణన్ ఎమ్పెరుమానార్ వంటి దైవము వేరొకరు లేరు దేవు మఱ్ఱఱియేన్ – నమ్మాళ్వార్ తప్ప వేరొక దైవమును నేను ఎరుగను 
పాడి ఇళైప్పిలమ్ – భగవంతుని దివ్య లీలా గానము నేను ఎన్నడూ వీడను పాడిత్తిరివనే – నేను సదా నమ్మాళ్వార్ కీర్తిని గానము చేస్తూ విహరిస్తూ వుండెదను
ఇన్ఙే తిరిన్తేర్క్కిళుక్కుఱ్ఱేన్ – ఈ జగత్తులో  భగవానుని ఆరాధించే ప్రజలకు ఈ జగత్తులోనే కలిగే నష్టము ఏమిటి? తిరితన్తాగిలుమ్ దేవ పిరానుడై క్కరియకోల తిరువురు కాణ్బన్ నాన్ – నిత్యసూరులకే నాయకుడైన ఆ భగవంతుని దివ్యరూపాన్ని ఈ జగత్తులో ఆరాధించుటను నేను వీక్షిస్తాను. ఆచార్యునిపై నిష్టాగరిష్ఠుడైన మధురకవి ఆళ్వార్లు కూడా ఎమ్పెరుమానార్ను ఆరాధిస్తారు, ఏలనన, వారి ఆచార్యులను ఆనందపరుచుటకై.
ఉరియ తొణ్డన్ – భగవంతుని దాసులలైన వారికి సరియైన దాసులు.  నమ్బిక్కాళురియన్ – నంబిక్కాళురియన్ – నమ్మాళ్వార్ల  యొక్క రియైన దాసులు (భగవంతుని సేవకులు).
తాయాయ్త్ తన్తైయాయ్ – భగవానుడే నా మాతా పితరులు (వారు నా యందు సంపూర్ణ వాత్సల్యము కలిగి యుండిరి.) అన్నైయాయ్ అత్తనాయ్ నమ్మాళ్వారే  నా మాతా పితరులు (వారు నా యందు సంపూర్ణ వాత్సల్యము కలిగి యుండిరి)
ఆళ్గిన్ఱాన్ ఆళియాన్ – దివ్యమైన చక్రమును ధరించిన భగవానుడే నన్ను నియంత్రించును ఎన్నైయాణ్డిడుమ్ తన్మైయాన్ – నన్ను నమ్మాళ్వార్ నియంత్రించును
కడియనాయ్ క్కంజనై క్కొన్ఱ పిరాన్ – కంసుని సంహరించి భగవానుడు నాకు చాలా సహాయము చేసెను. ఇచ్చట ఆళ్వార్ చూపించేదేమనగా, భగవానుడు ఇతర భాగవతులకు చేసిన ఉపకారములు తమకు చేసినవిగా భాగవతులు గమనించవలెను. శడగోపన్ – పుట్టుకతో మనను ఆవహించిన “శఠం ” అను అఙ్ఞానమును నమ్మాళ్వార్లు పారద్రోలినారు.
యానే ఎన్తనతే ఎన్ఱిరున్తేన్ –  నేను అహంకారము, కాముతో నిండి ఉన్నాను. నమ్బినేన్ పిఱర్ నన్ పొరుళ్ తన్నైయుమ్ నమ్బినేన్ మడవారైయుమ్ మున్బెలామ్) – ఆత్మ నాది అనే  భావనతో నేను  ఉన్నాను ( అది భగవంతుని సొత్తు అని అర్ధము చేసుకోవటానికి బదులుగా ) మరియు మగువలు నాకు ఆనందాన్ని ఇవ్వడానికే అని భావించాను .
ఎమరేళెళుపిఱప్పుమ్ మాసతిరిత్తుపెఱ్ఱు – భగవంతుని గొప్ప దీవెనలు నాకు ఆశీర్వచనముగా అనేక జన్మలుగా లభిస్తున్నాయి. ఇన్ఱు తొట్టుమ్ ఎళుమైయుమ్ ఎమ్పిరాన్ – ఇంక నా తదుపరి  జన్మలకు నమ్మాళ్వారులే నా దైవము.
ఎన్నాల్ తన్నై ఇన్తమిళ్ పాడియ ఈశన్ – నా పలుకుల ద్వారా భగవానుడు తన కీర్తిని చాటాడు. నిన్ఱు తన్ పుగళ్ ఏఱ్ఱ అరుళినాన్ – నమ్మాళ్వార్ల ఆశీర్వచనము లభించుటచే,  నేను వారి కీర్తిని చాటుతున్నాను.
ఒట్టుమో ఇని ఎన్నై నెగిక్కవే – నా నిష్ఠ నుండి వానుడు నన్ను క్రింద వేయునా (లేదు). ఎన్ఱుమెన్నై ఇగళ్ విలన్ కాణ్మినే –  నా నిష్ఠ నుంచి నమ్మాళ్వార్లు నన్ను ఎన్నడు పడవేయరు.
మయర్వఱ మదినలమ్ అరుళినన్ – భగవంతుని ఆశీర్వచనము వల్ల నాకు దోషరహితమైన దివ్య జ్ఞానము లభించినది ఎణ్డిశైయుం అఱియ ఇయమ్బుకేన్ ఒణ్తమిళ్ శఠగోపన్ అరుళైయే – నేను నమ్మాళ్వార్ యొక్క దివ్య క్షమా గుణమును అన్ని ప్రాంతాలకు ప్రచారము చేస్తాను (దోషరహితమైన జ్ఞానము వారి ఆశీర్వచనము వల్ల లభించుటచే)
అరుళుడైయవన్ – భగవానుడు దయా స్వరూపుడు అరుళ్కణ్డీర్ ఇవ్వులగినిల్ మిక్కతే – మొత్తము భౌతిక జగత్తు కంటే నమ్మాళ్వార్ యొక్క దయా గుణము గొప్పది
పేరేనెన్ఱు ఎన్ నెన్జు నిఱైయప్ పుగున్తాన్ – నా హృదయములో ప్రవేశించిన భగవానుడు నన్ను ఎన్నడూ వీడనని ప్రకటించారు నిఱ్కప్పాడి ఎన్నెన్జుళ్ నిఱుత్తినాన్ – శాస్త్ర సారాన్ని దృఢముగా విశదీకరించి నా హృదయమును సదా వారు  ఆక్రమించిరి  (భాగవత శేషత్వము- భాగవతులకు సేవనందించుట)
వళువిలా అడిమై శెయ్య వేణ్డుమ్ నామ్ – వివిధ మార్గాలద్వారా భగవంతునికి మనము లోపరహితమైన సేవలు అందించాలి ఆళ్ పుక్క కాదల్ అడిమై ప్పయనన్ఱే – సేవాపరత్వము ద్వారా ఉత్పన్నమైన ప్రేమ / బంధుత్వములు నమ్మాళ్వార్లపై శాశ్వత సేవాపరత్వమునకు దారి చూపును
పొరుళల్లాత ఎన్నై ప్పొరుళాక్కి అడిమై కొణ్డాయ్ – భగవానుడు నన్ను అజ్ఞానము నుంచి జ్ఞానము వైపు మరల్చి, తన సేవకై నియమించెను పయనన్ఱాగిలుం పాంగల్లరాగిలుం శెయల్ నన్ఱాగ త్తిరుత్తిప్పణి కొళ్వాన్ – దేనికి పనికిరాని నన్ను నమ్మాళ్వార్ శుద్ధిచేసి, ఆయన సేవకై నియమించెను
ఆరాత కాతల్ – భగవంతునిపై అంతులేని ప్రేమ కలదు ముయల్గిన్ఱేన్ ఉన్తన్ మొయ్కళ్ క్కన్బైయే – మీ పాద పద్మములపై ప్రేమ / బంధుత్వము పెంపొందించుటకే ప్రయత్నించుచున్నాను
కోలమలర్ ప్పావైక్కన్బాగియ ఎన్ అన్బేయో – నేను భగవంతునికి ప్రియతముడను. (భగవానుడు శ్రీమహాలక్ష్మికి ప్రియతముడు) తెన్కురుగూర్ నగర్ నమ్బిక్కు అన్బనాయ్ – ఆళ్వార్ తిరునగరిని నియంత్రించు నమ్మాళ్వార్లకు నేను ప్రియతముడను
ఉలగమ్ పడైత్తాన్ కవి – గొప్ప కవి మధురకవి – మధురమైన (తీయని) కవి
ఉరైక్కవల్లార్క్కు వైగున్తమాగుమ్ తమ్మూరెల్లామ్ – తిరువాయ్మొ ని ఎవరైతే పారాయణ చేస్తారో, ఆ స్థలము వైకుంఠము (పరమపదము) గా మారిపోవును. నమ్బువార్ పది వైగున్తమ్ కాణ్మినే – ఎవరైతే ఆచార్య నిష్ట కలిగి, నా మాటలను విశ్వసించి నడచుకొంటారో, వారు వైకుంఠము (పరమపదము) చేరుకుందురు.

అనువాదకుని గమనిక: ఈ క్రింది భాగములలో, ఆచార్యుని లక్షణములు, గొప్పదనము పిళ్ళై లోకాచార్యుని శ్రీ వచనభూషణము నుంచి గ్రహించి మణవాళ మాముణుల వ్యాఖ్యానము ద్వారా చక్కగా తెలియజేయబడినది.

పిళ్ళైలోకాచార్యులు, మణవాళ మామునిగళ్ – శ్రీ పెరుంబుదూరు

  • సూత్రము 308 – శిష్యుని శ్రేయస్సే దృష్టిగా ఆచార్యుని ద్వారా ఇవ్వబడిన సూచనల స్వభావమును, ఫలితమును, శిష్యులు అపార్థము చేసికొనరాదు. అట్టి అపార్ధము వల్ల ఆచార్యుని సంపూర్ణ విఫలము బహిర్గతమగును.
  • సూత్రము 309 – తనకు తాను అపార్థము చేసికొనుట అనగా ‘నేనే ఆచార్యుణ్ణి ‘ (తాను తన ఆచార్యుడి శిష్యుడు అని భావించాలి). శిష్యుణ్ణి అపార్థము చేసికొనుట అనగా ‘ఇతను నా శిష్యుడు‘ అని (ఈ శిష్యుడు తన ఆచార్యుని శిష్యుడు అని భావించాలి). ‘ఫలితమును’ అపార్థము చేసికొనుట అనగా అది భౌతికమని భావించుట, శిష్యుణ్ణి ఉద్ధరించుట, శిష్యుణ్ణి భాగవత కైంకర్యానికై వినియోగించుట, తన సంసారము సాగిస్తూనే సత్సంగము ఉండుట.
  • సూత్రము 310 – పైన తెలిపిన విధముగా ఆచార్యులు ఫలితమును పరిగణించకపోయినా సహజముగా అది జరుగును. శిష్యుని కోరికపై (ఆచార్యుని నిత్య అవసరములు తీర్చే విధముగా పని చేసేవారు). భగవంతుని ఆజ్ఞ మేరకు, శిష్యుడు ఉద్దరించ బడతాడు. ఆచార్యుని కోరికపై భగవత్ కైంకర్యము శిష్యుని ద్వారా ఈడేరును. శిష్యుని కృతజ్ఞతా భావము వల్ల సంసారములో వుంటూనే, నిత్యము అతను ఆచార్యుని తోడుగా వుండును.
  • సూత్రము 311 – నిజమైన ఫలితము (అనగా భగవానుని క్షేమము కాంక్షించుచు శిష్యుడు మంగళాశాసనము గావించుట) ఆచార్యుని నిర్హేతుక కృప వలననే సాధ్యము. ఆచార్యత్వం (ఆచార్యుని స్థితి) స్థాపింపబడుటపై దృష్టి సారించుటకై ఇతరులను మంగళ శాసనము చేయుటపై లక్ష్యమును నిలిపి,  భగవానుని కోరిక ద్వారా సాధించ వచ్చును.
  • సూత్రము 312 – ఆచార్య శిష్య సంబంధము పైన పేర్కొన్న నియమాలు పాటించకుంటే,  వారిరువురు ఆచార్య మరియు శిష్య అని పిలువబడుటకు అర్హత కోల్పోతారు.
  • సూత్రము 313 – తన శిష్యునిపై ఆచార్యునికి కరుణ ఉండాలి మరియు తన ఆచార్యునిపై పూర్తిగా ఆధారపడి ఉండాలి.
  • సూత్రము 314 – శిష్యుని నిజమైన స్వరూపము ఆచార్యుని కరుణ పొందుట ద్వారా తెలియబడును. తన యొక్క ఆచార్యునిపై పూర్తిగా ఆధారపడుటయే ఆచార్యుని నిజ స్వరూపమగును.
  • సూత్రము 315 – తిరుమంత్రమును (ద్వయము మరియు చరమ శ్లోకము) అర్ధ సహితముగా బోధించే వారే నిజమైన ఆచార్యులు.
  • సూత్రము 316 – ఇతరులు ఎవరైతే భగవానుని కీర్తించే మంత్రములను బోధిస్తూ, లౌకిక ప్రయోజనాలపై దృష్టి కేంద్రీకరిస్తారో,  వారు ఆచార్యులు కాజాలరు.
  • (అనువాదకుని సూచన: తదుపరి సూత్రముల ద్వారా తెలియజేయునది ఏమనగా, తిరుమంత్రము తప్ప ఇతర భగవత్ మంత్రములు సంపూర్ణము కావనియు మరియు భగవత్ కైంకర్యమే అంతిమ దీవెనగా దృష్టి సారించవు – ముముక్షుపడిలో ఈ విషయం స్పష్టముగా తెలియజేయబడినది కూడా)
  • సూత్రము 328 – ఆచార్యుని దృష్టి శిష్యుని ఉద్ధరించుటగా ఉండవలెను.
  • సూత్రము 333 – ఆచార్యులు శిష్యుని స్వరూపముని (ఆత్మను) పెంచుటపై శిక్షణ ఇచ్చెదరు.
  • సూత్రము 335 – శిష్యుని భౌతిక కోరికలు పెంచుట ఆచార్యుని ప్రవృత్తికి వ్యతిరేకం.
  • సూత్రము 337 – శిష్యుని భౌతిక అవసరములకు, అతని సంపదనే ఆచార్యులు వినియోగించెదరు.  (ఏలనన, శిష్యుడు తన సంపదనంతను ఆచార్యునికే చెందునని, దానిని ఆచార్యునికి  సమర్పించును)
  • సూత్రము 338 – ఆచార్యులు శిష్యుని సంపదను స్వీకరించరు (ఎప్పుడు శిష్యుడు తన సంపదను స్వయముగా / మనః స్ఫూర్తిగా ఆచార్యునికి సమర్పించరో మరియు ఆ సంపద తనదేనని భావిస్తారో, ఆచార్యులు ఆ సంపదను స్వీకరించరు)
  • సూత్రము 339 – పై సూత్రమున తెలిపినట్టు స్వీకరించినచో, అతనిని బిక్షకునిగా భావించవచ్చు.
  • సూత్రము 340 – నిజమైన ఆచార్యునికి అపారమైన ఆధ్యాత్మిక సంపద కలిగివుండుటచే, వారు ఇతర సంపదలను స్వీకరించరు.
  • సూత్రము 341 – దీని ద్వారా ఆచార్యుని ముఖ్య లక్షణమైన తృప్తి అనే ప్రవృత్తి గోచరము అగుచున్నది.
  • సూత్రము 427 – భగవంతుని శరణు వేడుకొనుట అనగా ఆయన హస్తములను పట్టుకొని సహాయమునకు అభ్యర్దించుట. ఆచార్యుని శరణు వేడుట అనగా భగవానుని పవిత్ర చరణములను ఆశ్రయించి, సహాయమునకై అభ్యర్థించుట (తదుపరిది ఉత్తమము).
  • సూత్రము 430 – స్వయముగా భగవానుడే ఆచార్యునిగా ఉండవలెనని ఇష్టపడును.
  • సూత్రము 431 – అందువలననే అయన పరమాచార్యునిగా (ప్రధమ ఆచార్యులు) మన గురుపరంపరలో వున్నారు, భగవద్గీతను బోధించారు మరియు విభీషణుని శరణాగతిని అంగీకరించారు.
  • సూత్రము 432 – ఆచార్యుని ఋణమును తీర్చుటకై, మనకు భగవానుని అవసరము కలదు మరియు మరియొక ఆధ్యాత్మిక / ఆది భౌతిక ప్రపంచము కూడా అవసరము (ఎలనన భగవానుడు మరియు ఆతని సంపద (రెండు విషయములు) ఆచార్యుని అధీనములో ఉండును మరియు ఆ విధముగా ఆచార్యులు మనను ఋణవిముక్తులుగా దీవించెదరు. అనగా, ఆచార్యులు మనకు చేసిన ఉపకారమును మనము ఎన్నటికీ చెల్లించ లేము.
  • సూత్రము 433 – భగవానునితో మన బాంధవ్యమునకు బంధం (ఈ సంసారములో అనేక జన్మల పుట్టుక) మరియు మోక్షము (పరమపద ప్రాప్తి) అను రెండు విషయములు కారణములు. కాని ఆచార్యునితో బాంధవ్యము మోక్షహేతువే అగును.
  • సూత్రము 437 – ఆచార్యునితో శిష్యుని బాంధవ్యమునకు అవరోధము (విడిపోయినచో) కలిగినచో, శిష్యుడు సంపూర్ణ జ్ఞానుడైనను, నిర్లిప్తుడైనను అది నిరూపయోగమే.
  • సూత్రము 438 – ఏ విధముగా ఒక పుణ్యస్త్రీ ( భర్త జీవించి ఉండగా) వివిధ ఆభరణములు ధరించునో, తన మాంగాళ్యము కోల్పోయినచో (భర్త మరణించిన పిదప), అవే ఆభరణములు ఆమెకు ఆందోళన కారకములగును.
  • సూత్రము 439 – ఆచార్యుని సంభంధము లేనిచో, భగవత్ సంభంధము ఉండదు.
  • సూత్రము 443 – వడక్కు తిరువీధి పిళ్ళై ఈ విధంగా వక్కాణించారు, “యే జీవాత్మ అయితే అన్నింటిని నేనే ఎల్ల వేళలలో నియంత్రిస్తున్నాను అనే భావనలో ఉంటాడో, అతను భగవానుని కృపను కోల్పాతాడు. వారికి ఆచార్యుని దయా గుణమే మోక్ష మార్గము అగును.
  • సూత్రము 447 – ఆచార్యుని దయా గుణము మాత్రమే శిష్యుని ఉద్దరించగలదు.
  • సూత్రము 460 – ఆచార్యుని అభిమానము కొరకు మనము ఈ క్రింది ప్రమాణములపై, ధ్యాస ఉంచుదాము.
    • నాచియార్ తిరుమొళి 10.10 – నల్లవెన్ తొళి – ఇందులో ఆండాళ్ పెరియాళ్వార్ యొక్క భగవానుడు కృష్ణుడని ప్రకటించారు, కృష్ణుడిని తీసుకొని వస్తే, ఆతనిని స్వీకరిస్తాను అని ఆండాళ్ తెలుపుతుంది.
    • నాన్ముగన్ తిరువందాది 18 – మాఱాయ దానవనై – ఇందులో తిరుమళిసై ఆళ్వార్ కీర్తిస్తూ ఎవరైతే నారసింహునికి సంపూర్ణ శరణాగతి చేస్తారో, అట్టి భక్తులకు మనము శరణాగతి చేస్తూ వారి దయను ఆశ్రయించాలి.
    • స్తోత్ర రత్నము – అకృత్రిమ చరణారవిందము – ఇందులో ఆళవందార్లు ఈ విధంగా ప్రకటించారు – తనకున్న జ్ఞానము / భక్తిని పరిగణించకుండా, ఎంబెరుమాన్ కి  అత్యంత ప్రియులు / సంబంధము కల నాథమునులతో తనకున్న బాంధవ్యయము వలన ఎంబెరుమాన్ తనను స్వీకరించగలరు.
    • పురాణ శ్లోకము – పసుర్ మనుష్య పక్షివా – ఒక జంతువు, మనిషి లేక పక్షి – జన్మముతో సంబంధము లేకుండా (శాస్త్రము యొక్క జ్ఞానము పొందుటకు అర్హులైనచో), వారు ఒక వైష్ణవుని సంబంధం ద్వారా సులువుగా పరమపదము పొందగలరు.
  • సూత్రము 461 – ఆచార్యుని దయ ప్రపత్తితో సమానము – ఏలనన అది స్వయం ఉపాయముగాను మరియు ఇతర ఉపాయములకు సహాయకారి గాను అగును.
  • సూత్రము 462 – భక్తి చేయలేని వారికి ప్రపత్తి వున్నది: ప్రపత్తి చేయలేనివారికి, ఆచార్యుని దయ కలదు.
  • సూత్రము 463 – ఆచార్యుని దయకు పాత్రులైనచో అది వారి నిజమైన స్వయం స్వరూపమును నిరూపించును. (అనగా మనము భాగవతుల సేవకులము అని); తదుపరి అది మనము  భగవానుని / భాగవతులను మాత్రమే అంగీకరించి, ఆశ్రయించుట యందలి నిజమైన అవగాహనను పెంపొందించును; చివరిగా అది మనము భగవానుని / భాగవతులకు  నిజమైన కైంకర్యము, సేవా చేయుటపై నియుక్తులను చేయును.

అనువాదకుని సూచన: పైన తెలియజేసిన భాగము శ్రీవచన భూషణ దివ్య శాస్త్రములోని కొన్ని సూత్రముల యొక్క అనువాదము. వీటిని సరియైన ఆచార్యుని ద్వారా బోధన పొంది, అర్ధములను లోతుగా గ్రహించ గలరని నివేదిస్తున్నాము.

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై ఈ విధముగా తెలియజేస్తున్నారు: ఓర్పుతో వుంటూ, లౌకిక లాభాలను ఆశించేవారు ఆచార్యులు కాజాలరు. కానీ శిష్యుల ఉన్నతి కోసము ఆదేశాలను ఇస్తూ వారిని నియంత్రించ గలిగిన వారు నిజమైన ఆచార్యులు. దీనికి విరుద్ధముగా తప్పుగా ప్రవర్తించు ఆచార్యులను వదిలి వేయవలెను.

అట్టి ఆచార్యులు అవసరంలేని / ప్రాపంచిక విషయాలను చర్చిస్తూ వుంటారు.

జీవాత్మను ఉద్ధరించుటపై ఆచార్యుని దృష్టి ఉండవలెను.

ఆచార్యులు తామే సంసార సాగరములో మునగరాదు – కాని వారికి భగవద్విషయముపై గల సంపూర్ణ జ్ఞానముచే సురక్షితులై (సరైయిన అనుష్టానము – శిక్షణ వలన) ఇతరులను కూడా రక్షించవలెను.

శిష్యునకు, ఆచార్యుని దివ్య స్వరూపముపై ధ్యాస వుండినచో చాలు – ఆచార్యుని నుంచి జ్ఞానము / అనుజ్ఞలు కూడా పొందవలసిన అవసరము లేదు.

ఏ విధముగా గరుడ మంత్రము ధ్యానిస్తే పాము కాటు విషము నుంచి విముక్తి కలుగునో, అటులనే ఆచార్యుని స్వరూపమును ధ్యానించుట వల్ల శిష్యునికి సంసారమనే విషము నుంచి విముక్తి లభించును.

బౌతిక సంపద, కామ వాంఛలుపై అనురక్తి లేనందు వల్ల ఆచార్యులు గౌరవప్రదులుగా వుంటారు, శిష్యునికి నిజమైన జ్ఞానమును పెంపొందించుతారు.

తదుపరి భాగములో శిష్యుని నిజమైన ప్రవృత్తి గురించి చర్చించబడును.

సశేషం….

అడియేన్ గోపీ కృష్ణమాచార్యులు బొమ్మకంటి రామానుజ దాసన్.

హిందీలో : http://ponnadi.blogspot.com/2013/06/anthimopaya-nishtai-2.html

మూలము : https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

విరోధి పరిహారాలు – 43

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవుల రోజువారీ జీవితంలో వివిధ రూపాలలో ఎదుర్కొంటున్న అడ్డంకుల గురించి ఎమ్పెరుమానారు, వంగి పురత్తు నంబికి వివరిస్తారు. వంగి పురత్తునంబి ఈ విశేషాలను ఒక అద్భుతమైన గ్రంథ రూపంగా “విరోధి పారిహారంగళ్ (విరోధి పరిహారాలు) అనే గ్రంథంలో గ్రంథస్తపరిచారు.

ఈ సంచికలోని శీర్షికలు శ్రేణిగా ఆంగ్లములో ఈ పుస్తకము –  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/virodhi-pariharangal/ లో చూడవచ్చు.

దయచేసి మునుపటి శీర్షికను ఇక్కడ చుడండి – https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/01/24/virodhi-pariharangal-42/

73. పుంస్త్వ విరోధి  – పురుషత్వంలో అవరోధాలు  

    పెరుమాళ్తో (శ్రీ రాముడు – మరియాదా పురుషోత్తముడు – ఆదర్శ పురుషుడు) సీతా పిరాట్టి, లక్ష్మణ పెరుమాళ్ – శ్రీ పెరుంబుదూర్

పుంస్త్వం అంటే మగతనం / పురుషత్వం – పురుషునిగా ఉండటం. దివ్య ప్రబంధం వ్యాఖ్యానాలలో శారీరక స్థితి ఆధారంగా, మగవారిని “మోవాయెళున్తార్” అని పిలుస్తారు (గడ్డం ఉన్న ప్రాంతాన్ని సూచించే ఎత్తైన దవడ అని అర్థం. ఆడవారిని “ములైయెళున్తార్” అని పిలుస్తారు (ఎత్తైన వక్ష స్థలం ఉన్నవారు అని అర్థం). తమ గత కర్మల ఫలితంగా ఈ బాహ్య / శారీరక గుణాలు పొందుతారు. అత్యోన్నత పురుషుడైన భగవానుడిని “ఉత్తమః పురుషః” అని భగవద్గీతలో వివరించిబడింది. ” స్థ్రీ ప్రాయం ఇతరం జగత్” ప్రమాణంలో వివరించినట్లుగా, ఈ విశ్వంలో కర్మానుసారంగా శరీరం పొందిన స్త్రీ అయినా పురుషుడైన అందరూ స్త్రీ వర్గానికి చెందినవారే అని అర్థం. స్త్రీత్వం యొక్క ముఖ్యమైన గుణాలు ఏమిటంటే పూర్తిగా ఆధారపడటం, వినయంగా ఉండటం, సిగ్గుపడటం మొదలైనవి. జీవాత్మ కూడా అంతర్గతంగా పరమాత్మపై పూర్తిగా ఆధారపడి ఉన్నట్లు గుర్తించబడింది. ఇప్పుడు వ్యాఖ్యానానికి వెళ్దాం. అనువాదకుల గమనిక:  ప్రణవంలో “అ” యొక్క అర్థంగా భగవాన్ని కీర్తించారు. పరాశర భట్టర్ తన అద్భుతమైన అష్ట శ్లోకి (ఎనిమిది అద్భుతమైన శ్లోకాలతో కుడి ఉన్న ఈ ప్రబంధం, రాహస్య త్రయం – తిరుమంత్రం, ద్వయం మరియు చరమ శ్లోకం యొక్క అర్ధాలను సమగ్రంగా వెల్లడిస్తుంది) యొక్క మొదటి శ్లోకమును “అకారార్ధో విష్ణుః” అని ప్రారంభించారు. రక్షకత్వము “అకారం” యొక్క ప్రధాన వివరణలలో ఒకటి. రక్షకత్వం అంటే అనవసరమైన అంశాలను తొలగించి, కావలసిన అంశాలను అందించడం. ఒక్క శ్రీమన్నారాయణుడు మాత్రమే స్వతంత్రుడు, మిగతావారందరూ అతనిపై పూర్తిగా ఆధారపడి ఉంటారు. మన పూర్వాచార్యులు జీవితాల నుండి ఒక ఆసక్తికరమైన సంఘటనను మనం గుర్తు చేసుకోవచ్చు.  పెరియవాచాన్ పిళ్ళై ఈ సంఘటనను తిరునెడుంతాండగం 3వ పాసుర వ్యాఖ్యానంలో తెలియజేస్తున్నారు. పరాశర భట్టర్ పాల మహాసముద్రాన్ని చిలుకుతున్న సంఘటనను వివరిస్తున్నారు. శ్రీ మహాలక్ష్మి పాల సముద్రం నుండి బయటకు వచ్చినప్పుడు, ఆమె నేరుగా శ్రీమన్నారాయణుడి వద్దకు వెళ్లి, అతని వక్షస్థలాన్ని (ఇది ఆమె శాశ్వత నివాసం) అధిరోహించి అతనిని తన భర్తగా స్వీకరిస్తుందని అతను వివరించారు. ఈ సమయంలో, నంజియర్, భట్టర్ను ఇలా ప్రశ్నిస్తారు, “అక్కడ ఎంతో మంది దేవతల సమక్షంలో, బహిరంగంగా ఒక పురుషుని వద్దకు వెళ్ళడానికి ఒక మహిళగా ఆమె సిగ్గుపడలేదా?”. భట్టర్ తెలివిగా “భర్త దగ్గరకు వెళ్ళేటపుడు, అలంకరణ వస్తువులు, బహుమతులు మొదలైనవి తీసుకువెళ్ళే తన చెలికత్తలను చూసి భార్య సిగ్గుపడాలా?” అని జవాబు ఇస్తారు. దీని అర్థం, అక్కడ ఉన్న అందరు జీవాత్మలు (దేవతలు, అసురులు) మగ శరీరాలతో ఉన్నప్పటికీ స్త్రీ స్వభావం గలవారు. ఈ విధంగా, అత్యున్నత స్వాతంత్రం యొక్క ఈ అంశం పురుషత్వంతో ముడిపడి ఉంటుంది,  దీనికి విరుద్ధంగా ఉన్న అంశాన్ని  స్త్రీత్వంతో ముడిపడి ఉంటుంది.

  • గరుడ వాహనుడు అయిన భగవానుడే పురుషోత్తముడు (మగవారిలో ఉత్తముడు) అని  అర్థం చేసుకోవడానికి బదులుగా తనను తాను మగవాడిగా పరిగణించడం ఒక అడ్డంకి. పురుషుడిగా కీర్తించబడే అర్హత ఉన్న ఒకే ఒక్కడు పురుషోత్తముడు. మిగతా జీవాత్మలందరూ ఆడవారి విభాగంలోకి వస్తారు. మగ శరీరం ఆధారంగా తనను తాను మగవానిగా పరిగణించుకోవడం అజ్ఞానం. ఇది కూడా తప్పు. అనువాదకుల గమనిక: గరుడ వాహనత్వం అత్యున్నత బ్రహ్మం యొక్క ముఖ్యమైన గుణం. గరుడను వేదాత్మ అంటారు – వేదం యొక్క ఆత్మ అని అర్థం. భగవాన్ గరుడపై అధిరోహించడం మరియు  భగవాన్ వైపు గరుడ వేళ్లు చూపడం శ్రీమన్నారాయణుడి యొక్క ఆధిపత్యానికి స్పష్టమైన సూచన. అలాగే, శ్రీమన్నారాయణుడిని పురుషోత్తముడు అని పిలుస్తారు – పురుషులలో ఉత్తమమైన వారు. కాబట్టి, పురుషత్వం శ్రీమన్నారాయణకు మాత్రమే సంబంధించినది.
  •  బ్రహ్మ, రుద్రుడు మొదలైన దేవతలను వారి మగ శరీరాలు కారణంగా వారిని మగవారిగా పరిగణించడం ఒక అడ్డంకి. ముందు వివరించినట్లుగా, ఈ సూత్రం దేవతులకు కూడా వర్తిస్తుంది. పురుషోత్తముడితో పోల్చినప్పుడు – మిగతా అందరు దేవుళ్ళు మగ శరీరాలు కలిగి ఉన్నప్పటికీ అతని ఆడ ప్రతిరూపాలు మాత్రమే. దీనికి విపరీతంగా పరిగణనలోకి తీసుకోవడం అజ్ఞానం అవుతుంది.
  • మనలో ఉన్న సహజమైన స్త్రీ స్వభావగుణం అతని సహజ పురుష స్వభావానికి ప్రతిరూపమైనదని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. అతని సంపూర్ణ స్వాతంత్ర గుణానికి సహకరించి అతనిపై పూర్తిగా ఆధారపడటమే మన నిజమైన స్వభావం,  .
  • మన వద్ద ఉన్న మగ శరీరం మన కర్మానుసారంగా పొందినదని,  తాత్కాలికమైనదన్న విషయం తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. మగ దేహం యొక్క ఈ బాహ్య రూపం మన గత కర్మల ఆధారంగా పొందుతాము. మన కర్మ ఆధారంగా వేర్వేరు శరీరాలను ఒకదాని తరువాత ఒకటి పొందుతామని మనం తెలుసుకోవాలి. అనువాదకుల గమనిక: భగవద్గితలో, కృష్ణుడు శరీరాలు మారే ఈ సూత్రాన్ని 2 వ అధ్యాయంలో చాలా విస్తృతంగా వివరించారు. ఉపయోగకరం లేని చిరిగిన పాత వస్త్రం పారవేసి కొత్త వస్త్రం తొడిగినట్లే, జీవాత్మ తన పాత శరీరం విడిచి కొత్త శరీరాన్ని ధరిస్తాడు.  భగవాన్ మరొక ఉదాహరణ కూడా ఇచ్చి  వివరిస్తున్నారు –  ఆత్మ ఒక పసిబిడ్డ శరీరం, పిల్లల శరీరం, యుక్త శరీరం మరియు వృద్ధాప్య శరీరం గుండా వెళుతున్నట్లే, ఆ శరీరానికి కర్మ పూర్తయినప్పుడు, ఆ శరీరం విదిచిపెట్టి కొత్త శరీరం ధరించబడుతుంది. ఈ విధంగా మనం జీవితాంతం వివిధ శరీరాలను పొందుతామని, ఈ శరీరాలలు తాత్కాలికమైనవని మనం సులభంగా అర్థం చేసుకోవచ్చు.
  • అనాది కలాం నుండి పొందిన మగ, ఆడ శరీరాలు అశాశ్వతమైనవి అని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. మనము ఈ సంసారం (భౌతిక ప్రపంచం) లో అనాదిగా ఉంటున్నాము,  మన కర్మ ఫలితాల ఆధారంగా వివిధ శరీరాలను పొందుతున్నాము. కాబట్టి, అవి ఏవీ శాశ్వతం కాదు. ఇది స్వయం స్పష్టమైనది.
  • భగవానుడిపై పూర్తిగా ఆధారపడటం జీవాత్మ యొక్క  స్వభావం అని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. భగవత్ పారతంత్రియం (భగవానుడిపై ఆధారపడటం) అనేది జీవత్మా యొక్క శాశ్వతమైన మరియు అంతర్లీన స్వభావం. పారతంత్రియం అంటే యజమాని (ఈ సందర్భంలో భగవాన్) పూర్తి నియంత్రణలో ఉండటం . అనువాదకుల గమనిక: మనం ఇంతకు ముందు ప్రమాణంలో చూశాము,  “స్వత్వం ఆత్మని సంజాతం స్వామిత్వం బ్రహ్మణి స్థితం” – భగవానుడి ఆస్తిగా ఉండటం జీవత్మా యొక్క స్వభావం, యజమానిగా ఉండటం భగవానుడి స్వభావం. జీవత్మ యొక్క స్వభావం భగవాన్ మీద ఆధారపడి ఉండటం అని దీని నుండి మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు.
  • భగవానుడిపై మన ఆధారపడుట గురించి జ్ఞానం సంపాదించిన తర్వాత కూడా శారీరక పరిస్థితి కారణంగా రవ్వంతైనా స్వాతంత్రం కలిగి ఉండి  తనను తాను మగవాడిగా భావించడం ఒక అడ్డంకి. ఒకసారి మనం పారాంతంత్రియం (ఆధారపడుట) యొక్క నిజమైన జ్ఞానాన్ని పొందిన తరువాత, తనను తాను మగవాడిగా భావించడంలో ఎటువంటి ప్రశ్న లేదు.  స్వాతంతృలమని రవ్వంత భావన మగవారికి సహజంగానే ఉంటుంది. అనువాదకుల గమనిక: ఇక్కడ ప్రాథమిక సమస్య అయిన దేహాత్మాభిమానం (ఆత్మ మరియు శరీరం ఒకటే నని భావించడం) అన్న విషయానికి తిరిగి తీసుకెళుతుంది. ఎన్నో కాలక్షేపములు విన్న తరువాత, సూత్రాలను అర్థం చేసుకున్న తరువాత కూడా మనము, ఆత్మ దేహమని భ్రమపడతాము. శరీరానికి ఆత్మకి మధ్య ఉన్న ఈ ముఖ్యమైన వ్యత్యాసాన్ని పదే పదే ధ్యానించడం, మన రోజువారీ జీవితంలో దీనిని నిరంతరం అనుసరించడం తప్ప వేరే మార్గం లేదు.
  • స్వభావంతో స్త్రీగా భగవాన్ మీద పూర్తిగా ఆధారపడి ఉండి, ఇతర ఆడవారిని (శారీరక సుఖం కోసం) ఆశించుట ఒక అడ్డంకి. భగవాన్ (పరమ పురుషుడు) పై ఆధారపడిన స్త్రీగా (జీవాత్మ) తనను తాను అర్థం చేసుకున్న తరువాత, తనకోసం మరొక స్త్రీని ఆశించడం అజ్ఞానం వల్లనే జరుగుతుంది (ఆత్మకు బదులుగా శరీరంతో తనను తాను అనుబంధించుకుంటాడు). ఇది సముచితం కాదు. ఈ సందర్భంలో మనం శ్రీవచన భూషణ దివ్య శాస్త్రం, సూత్రం 101 “విహిత విషయ నివృత్తి తన్నేఱ్ఱం” ను గుర్తుచేసుకోవాలి. అనువాదకుల గమనిక: సూత్రాలు 99, 100 మరియు 101 లలో, పిళ్ళై లోకాచార్యులు ఇంద్రియ సుఖాల నిర్లిప్తత యొక్క అంశాన్ని మరియు ఇంద్రియాలను పూర్తిగా నియంత్రించ వలసిన అవసరాన్ని గురించి చర్చిస్తున్నారు. ఇంతకుముందు, ప్రాపంచిక సుఖాల నిర్లిప్తత, ఆధ్యాత్మిక పురోగతికి మూలధారమైన అర్హత అని ఆయన పేర్కొన్నారు. మాముణులు ఈ సుత్రమును అనర్గళంగా ప్రమాణాల ద్వారా చాలా అందంగా వివరించారు. 99 వ సూత్రంలో, భౌతిక సంపదను కోరుకునే వ్యక్తులకు, భక్తి యోగంలో నిమగ్నమైన వ్యక్తులకు, చివరకు ప్రపన్నులకు (భగవాన్కు పూర్తిగా శరణాగతులైన వ్యక్తులు) ఈ నిర్లిప్తత అవసరమని పిళ్ళై లోకాచార్యులు వివరించారు.  భౌతిక సంపదను కోరుకునే వ్యక్తులకు, దానిని సాధించే ప్రక్రియలో, వారు తమ భావాలను పూర్తిగా నియంత్రించాల్సిన అవసరం ఉందని మాముణులు వివరించారు. ఉపసాకులు (భక్తి యోగ నిష్ఠాపరులు) మరియు ప్రపన్నులకు నిశ్చయంగా వారు తమ ఇంద్రియాలపై మరియు ప్రాపంచిక సుఖాలపై పూర్తిగా నిర్లిప్తతను కలిగి ఉండాలి. 100 వ సూత్రంలో, ఈ మూడు వర్గాలలో, ప్రపన్నులకు, ఇంద్రియాలపై ఇటువంటి నియంత్రణ చాలా ముఖ్యమైనదని పిళ్ళై లోకాచార్యులు వివరించారు.  ప్రపన్నులకు నిర్లిప్తత యొక్క ప్రాముఖ్యతను తెలియజేయడానికి మాత్రమే పిళ్ళై లోకాచార్యులు ఇతర 2 వర్గాలను చేర్చారని మాముణులు అందంగా తెలియజేస్తున్నారు. 101 వ సూత్రంలో, భౌతిక సంపదను కోరుకునేవారికి మరియు ఉపసాకులకు, శాస్త్రాంలో నిషేధించబడిన వాటిలో నిర్లిప్తత ఉండాలి అని పిళ్ళై లోకాచార్యులు తెలియజేస్తున్నారు. కానీ ప్రపన్నులకు, శాస్త్రంలో అనుమతించబడిన వాటిపై కూడా నిర్లిప్తత ఉండాలి, ఎందుకంటే ఇది స్వరూప విరోధం (జీవాత్మ యొక్క స్వభావానికి విరుద్ధం) అవుతుంది కాబట్టి. శాస్త్ర ప్రకారం శారీరిక సుఖం వివాహం యొక్క సరిహద్దులో అనుమతించబడింది, అయినప్పటికీ,  శారీరక సంబంధం ఎప్పుడు, ఎలా జరగాలనే దానిపై అనేక నిబంధనలు ఉన్నాయి. ఇక్కడ, ప్రపన్నులు తమ భార్య పట్ల కూడా నిర్లిప్తతను చూపించాలని పిళ్ళై లోకాచార్యులు తెలియజేస్తున్నారు.  మాముణులు తమ వ్యాఖ్యానములో ఈ విషయాన్ని చాలా వివరంగా వివరించారు. ఆచార్య మార్గదర్శకత్వంలో వినడం ఉత్తమము. ఈ విషయం తమను భగవతాధీనులమని స్పష్టంగా అర్థం చేసుకోవటానికి సంబంధించినది.
  • భగవాన్ యొక్క దృష్ఠికోణంతో చూసినప్పుడు ప్రతి ఒక్కరూ ఆడవారే అన్న అవగాహన లేకపోవడం ఒక అడ్డంకి. పరమపురుషుని దృష్ఠికోణం నుండి చూసినప్పుడు, సమస్థ జీవాత్మలు ఆడవారే అని తెలుసుకోవాలి.
  • భగవాన్ మరియు భాగవతులను సేవించడానికి తన భార్యతో పాటు తాను దాసుడిగా ఉండకపోవడం ఒక అడ్డంకి. గృహస్థాశ్రమం – భార్యతో కలిసి జీవించడం. శ్రీ రామాయణం “సహపత్న్యా విశాలాక్ష్యా నారాయణముపాకమత్” – శ్రీ రాముడు సీతను వివాహమాడి, తాను స్వయంగా పెరియ పెరుమాళ్ను (శ్రీ రంగనాథుడు) సేవించారు. ఇది గ్రుహస్థాశ్రమ ధర్మం. భార్యా భర్తల సంబంధం ఉన్నప్పటికీ, భగవాన్ ఎదుట స్త్రీ పురుషులిద్దరూ  స్త్రీ స్వభావం కలిగిన వారే. ఇద్దరూ భగవానుకి మాత్రమే లొంగి ఉండలి. అనువాదకుల గమనిక: నాలుగు ఆశ్రమాలలో (బ్రహ్మచర్యం, గృహస్థాశ్రమం, వానప్రస్థం మరియు సన్యాసం). ఇతరులకు సేవ చేయడంపై పూర్తిగా దృష్టి సారించ గలిగిన ఆశ్రమం గ్రుహస్థాశ్రమం. బ్రహ్మచారిగా తాను విధ్యాభ్యాసంపై దృష్టి కేంద్రీకరించి ఉంటాడు. సంపాదించడానికి అవకాశం ఉండడు. వానప్రస్థుడు అడవిలో నివసించి ధ్యానంపై కేంద్రీకరించి ఉంటాడు. ఒక సన్యాసి బోధనపై దృష్టి కేంద్రీకరించి ఉంటాడు, ఎటువంటి సంపాదన ఉండదు. బ్రహ్మచారులు మరియు సన్యాసు సేవ/సంరక్షణకై  గ్రుహస్థుడు మాత్రమే సంపదను సేకరించగలడు.  అలాగే, తీర్థయాత్రలో యాత్రికులు సేవలందు కోవడానికి, స్థానికంగా నివసించే గృహస్థులపై ఆధారపడతారు. ఈ విధంగా గ్రహస్థాశ్రమం పూర్తిగా భగవాన్ (వారి ఇంట్లో మరియు ఆలయంలో తిరువారాధనం) మరియు భాగవతుల (బ్రహ్మచారులు, సన్యాసులు మరియు యాత్రీకులు) పై పూర్తిగా కేంద్రీకృతమై ఉంది. కాబట్టి, సొంత భార్యతో ఇంద్రియ సుఖాలపై దృష్టి పెట్టడానికి బదులు, ఎమ్పెరుమాన్ మరియు శ్రీవైష్ణవుల సేవ చేయడంపై దృష్టి పెట్టాలి.
  • తనను తాను మగ దాసునిగా భావించడం ఒక అడ్డంకి. తనను తాను మగవాడిగా భావించకూడదని ఇప్పటికే వివరించబడింది. అనువాదకుల గమనిక: భగవాన్ మరియు భాగవతులకు తాను ఒక స్త్రీ దాసుడని ఎప్పుడూ తనను తాను పరిగణించాలి.
  • ఈ జ్ఞానాన్ని సంపాదించిన తరువాత, భార్యతో పాటు (మరొక స్త్రీలాగా) పడుకుని, నిజమైన స్వభావాన్ని మరచి ఆమెతో శారీరకంగా వ్యవహరించే ప్రయత్నం చేయడం ఒక అడ్డంకి. భార్య తనను తాను తన భర్తకు సమర్పించినట్లే, మనం కూడా భగవానుడికి సమర్పించుకోవాలి. మనకు మగ శరీరం ఉన్నప్పటికీ, మనకు రవ్వంత కూడా స్వతంతృల మన్న ఆలోచన రాకూడదు. అనువాదకుల గమనిక: ఇక్కడ నిజమైన స్వభావాన్ని అర్థం చేసుకోవటానికి ప్రాధాన్యత ఇవ్వబడింది. తన సొంత భార్యతో పడుకున్నప్పుడు కూడా, లైంగికంగా వ్యవహరించే  ప్రశ్నే లేకుండా స్త్రీతో మరొక స్త్రీ పడుకున్నట్లు అనిపించాలి. అంటే, తన భార్య పట్ల అటువంటి కోరికలేవీ లేనపుడు, ఎంత సన్నిహితంగా ఉన్నా కూడా అలాంటి ఆలోచనలు రావు.  ప్రత్యేకించి భ్రమం (నిజమైన స్వభావంపై సరైన అవగాహన లేకపోవడం) మరియు రాగం (ఇంద్రియ సుఖాలపై ఆసక్తి) గురించి ప్రస్తావించబడింది – ఏ ఒక్కటి ఉన్నా, స్త్రీ పురుషులు శారీరక సంబంధంలో పాల్గొనడం ప్రారంభిస్తారు.
  • ఆళ్వారులు మగ దేహంతో  జన్మించారు, అయినప్పటికీ, వారు స్త్రీ భావంతో (నాయికా భావం) భగవానుని దివ్య స్వరూపానికై తాపత్రేయపడ్డారు. మునుపటి అనుభవాల నుండి వచ్చిన భ్రమ కారణంగా, అటువంటి పాసురములు విని వాటి అర్థాలను తెలుసుకున్న తరువాత కూడా, శారీరక అంశాల పట్ల ఆసక్తి కలిగి ఉండటం మరియు అలాంటి శారీరక ఆనందానికై ఆరాటపడటం అవరోధాలు. ఆళ్వారులు, ఎమ్బెరుమాన్ యొక్క దివ్య స్వరూపాల పైన ప్రత్యేకంగా నమ్మాళ్వారులు మరియు తిరుమంగై  ఆళ్వారులు  నాయికా భావం (స్త్రీ తన పురుషుడి కోసం ఆరాటపడే మానసిక స్థితి) లో అనేక పాసురా‌లను పాడారు. వారు భగవాన్ నుండి తమ విరహ బాధను  తమ పాసురాలలో అద్భుతంగా కురిపించారు. అటువంటి పాసురములు యొక్క బాహ్య మరియు అంతర్గత అర్ధాలను విన్న తర్వాత కూడా, “నేను ఒక పురుషుడిని” అన్న భావనకి తిరిగి వెళ్ళకూడదు, ఇంద్రియ సుఖాల ఆసక్తికై ఆరాటపడకూడదు. దయచేసి తిరుమంగై ఆళ్వారుల తిరుమొళి 1.1.2 చుడండి, “ఆవియే అముదే ఎన నినైన్తురుగి అవరవర్ పణైములై తుణైయా పావియేనుణరాతు ఎత్తనై పగలుం పళుతు పోయొళిన్తన నాళ్గళ్” – నేను పాపిని,  అజ్ఞానంగా తెలియకుండా ఎదిగిన స్తనములున్న మహిళల గురించి ఆలోచిస్తూ, “నా జీవితం! నా మధువు!” అని ఎన్నో నా రోజులు వృధా చేసుకున్నాను. అతను తరువాత శ్రీమన్నారాయణ కృపతో అలాంటి బాధల నుండి విముక్తి పొందారని తెలియజేస్తున్నారు.
  • ఆస్తిక నాస్తికుడు కావడం వల్ల ఆచార్యుల చేత వదిలివేయబడటం ఒక అడ్డంకి. సాధారణంగా, ఆస్తిక నాస్తికుడు భగవంతుడు ఉన్నాడని స్వీకరిస్తారు కానీ దృఢమైన విశ్వాసం ఉండదు,  ఏ సూత్రాలను పాటించరు. మరింత అవగాహన కోసం, దయచేసి ఉపదేశ రత్నమాల 68 వ పాసురం చూడండి, “నాత్తిగరుం నన్నెఱిచేరాత్తిగరుం ఆత్తిగనాత్తిగరుమామివరై ఓర్తు నెంజే! మున్నవరుం పిన్నవరుం మూర్కరెన విట్టు నడుచ్చొన్నవరై నాళుం తొడర్”.  అనువాదకుల గమనిక: ఆస్తికుడు అంటే వేద (ప్రామాణికమైన మూలం) శాస్త్రాన్ని ప్రమాణంగా అంగీకరించేవాడు. ప్రమేయమైన భగవానుడిని శాస్త్రం అనే ప్రమాణం ద్వారా మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు. ఇక్కడ వేద శాస్త్రంలో ఉపనిషత్తులు, స్మృతి, ఇతిహాసం, పురాణములు, పాంచరాత్రం మొదలైనవి ఉన్నాయి. ఆస్తికులకు  వ్యతిరేకమైన వారు నాస్తికులు. అంటే వేద శాస్త్రాన్ని ప్రమాణంగా అంగీకరించనివాళ్ళు. మూడవ వర్గం కూడా ఉంది, ఇది ఆస్తిక – నాస్తిక వర్గం వారు. ఆస్తిక – నాస్తిక అంటే వేద శాస్త్రాన్ని ప్రమాణంగా స్వీకరిస్తారు కాని తమ జీవితంలో అనుసరించే సమయంలో గౌరవించరు. ఈ పాసుర వ్యాఖ్యానంలో, పిళ్ళై లోకం జీయర్ మాముణులు యొక్క సొంత వాక్కులను ఉటంకిస్తూ వీటిని వివరంగా వివరించారు. ఈ పాసురంలోని అతి ముఖ్యమైన అంశం ఏమిటంటే – ఈ పాసురం చివరికి ఆచార్యులకు సంపూర్ణ శరణాగతిపై దృష్టి కేంద్రీకృతమై ఉంది. ఆస్తిక, నాస్తిక మరియు ఆస్తికా-నాస్తిక యొక్క ఈ అంశాన్ని ఈ కోణం నుండి అర్థం చేసుకోవాలి – అనగా, పూర్తిగా విశ్వాసపాత్రంగా ఉండి, ఆచార్యులకు శరణాగతులై ఉండటం, ఆచార్యపై నమ్మకం లేకపోవడం,  విశ్వాసం ఉంటుంది కాని ఆచార్యులను అనుసరించక పోవడం వంటివి.  శిష్యుడు ఆస్తికుడు కావడం వల్ల ఒకవేళ ఆచార్యుడు ఆ శిష్యుడిని వదులుకుంటే, ఆ శిష్యునికి ఇక వేరే దారే లేదు. జ్ఞానం, అనుష్ఠానం (అభ్యాసం) అనే రెండు ముఖ్యమైన అంశాలు ఆచార్యులకు ఉంటాయని ఉపదేశ రత్నమాల ప్రబంధం లో మాముణులు కీర్తించారు. ఇది అందరి శ్రీవైష్ణవులకు వర్తిస్తుంది.
  • సారం (సారాంశం) మరియు అసారం (అన్యమైనవి) అంశాల మధ్య తేడాను గుర్తించనందున పండితులు / పెద్దలచే ఖండించబడటం ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుల గమనిక: ఆచార్యులను ఆశ్రయించడం యొక్క ఉద్దేశ్యం వివేక జ్ఞానం (సారాంశం మరియు అన్యమైనవాటి మధ్య వివక్ష చూపే సామర్థ్యం) పొందడం. సాధారణంగా పాలు నీళ్ళని వేరుచేసే సామర్థ్యం గల హంసను  కీర్తిస్తారు. సారాంశాన్ని కీర్థించి, మన శాస్త్రాంలో కూడా అన్యమైన అంశాలను తీసివేయగలిగి నందుకు మన పూర్వాచార్యులను హంసలుగా కీర్తించబడ్డారు. మన పూర్వాచార్యులు యొక్క అడుగు జాడలను అనుసరించడం మరియు పెద్దల నుండి నేర్చుకోవడం, సారాంశం మరియు బాహ్య అంశాల మధ్య తేడాను గుర్తించే సామర్థ్యాన్ని మనలో అభివృద్ధి చేసుకోవాలి. సారాన్ని అట్టి పెట్టుకొని మరియు అన్య అంశాలను విస్మరించాలి. అన్య అంశాలపై ఎక్కువ ఆసక్తి చూపడం పండితులచే ఖండనకు దారి తీస్తుంది. ఉదాహరణకు, పండితుల అధీనములో అధ్యయనం చేసిన తరువాత కూడా, శారీరక సుఖాలు మొదలైనవాటిని పట్టుకుని, ఆధ్యాత్మిక పురోగతిపై దృష్టి కేంద్రీకరించకపోతే, అలాంటి వ్యక్తులను గొప్ప ఆచర్యులు ఖండిస్తారు.

తరువాతి భాగం మనం వచ్చే సంచికలో కొనసాగిద్దాము.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

హిందీలో : http://ponnadi.blogspot.com/2014/11/virodhi-pariharangal-43.html

మూలము : https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

విరోధి పరిహారాలు – 42

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవుల రోజువారీ జీవితంలో వివిధ రూపాలలో ఎదుర్కొంటున్న అడ్డంకుల గురించి ఎమ్పెరుమానారు, వంగి పురత్తు నంబికి వివరిస్తారు. వంగి పురత్తునంబి ఈ విశేషాలను ఒక అద్భుతమైన గ్రంథరూపంగా “విరోధి పారిహారంగళ్ (విరోధి పరిహారాలు) అనే గ్రంథంలో గ్రంథస్తపరిచారు.

ఈ సంచికలోని శీర్షికలు శ్రేణిగా ఆంగ్లములో ఈ పుస్తకము –  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/virodhi-pariharangal/ లో చూడవచ్చు.

దయచేసి మునుపటి శీర్షికను ఇక్కడ చుడండి –  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/01/17/virodhi-pariharangal-41/

72. తత్వ విరోధి  – యథార్థము / వాస్తవికతను అర్థం చేసుకోవడంలో అవరోధాలు – మూడవ భాగం

మనము తత్వ విరోధి యొక్క మునుపటి వ్యాసాన్ని కొనసాగిస్తున్నాము. ఈ విషయాలలో చాలావరకు లోతైన జ్ఞానం అవసరం, ఇది శాస్త్రం యొక్క క్రమబద్ధమైన అధ్యయనం ద్వారా పొందవచ్చు. పూర్తి లోతైన అవగాహనకై  పండితుల మార్గదర్శకత్వంతో ఈ సూత్రాలను నేర్చుకోవడం మంచిది.

              శ్రీ మహాలక్ష్మి, భూ దేవి, నీళా దేవి, నిత్య సూరులతో                శ్రీమన్నారాయణ  – పరమపదం (శ్రీ వైకుంఠం)

                      నమ్మాళ్వార్, ఎమ్పెరుమానార్, పిళ్ళై లోకాచార్యులు, మణవాళ మాముణులు
  • భగవాన్ యొక్క శరీరం భాగాలైన చిత్, అచిత్లలో, చిత్ (జీవాత్మ- ఆత్మ) ను దేహం (శరీరం), ఇంద్రియాలు మొదలైనవిగా పరిగణించడం ఒక అడ్డంకి. శ్రుతిలో చెప్పబడినట్లు “జీవద్వారా అనుప్రవిశ్య” – జీవాత్మ ద్వారా ప్రవేశించి, అచిత్త్ (అసంఖ్యాక అచేతనులు) లో భగవాన్ జీవాత్మ ద్వారా ఉంటాడు. “దేహేంద్రియ మనః ప్రాణదీబ్యో అన్యః”, అని చెప్పినట్లుగా – దేహం, ఇంద్రియాలు, మనస్సు, ప్రాణం (ప్రాణ వాయువు, ఊపిరి), ధీ (బుద్ధి)  మొదలైనవాటికి జీవాత్మ భిన్నమైనవాడన్నది ఒక సాధారణమైన జ్ఞానం.  అనువాదకుల గమనిక: ఈ వివరణతో ప్రారంభించి, జీవాత్మ యొక్క తత్వాన్ని వివరంగా వివరించబడింది. తత్వ త్రయంలో, చిత్ ప్రకరణం యొక్క మొదటి భాగంలో పిళ్ళై లోకాచార్యులు ఈ విషయాన్ని చాలా వివరంగా వివరించారు. మణవాళ మాముణుల విస్తృతమైన వ్యాఖ్యానంతో, మనము ఈ విషయాన్ని స్పష్టంగా అర్థం చేసుకోవచ్చు. సూత్రం 6 లో, పిళ్ళై లోకాచార్యులు ఆత్మ, దేహం మొదలైన వాటి మధ్య అనేక తేడాలను వివరించారు. ప్రధానంగా, ఆత్మను “నేను” గా,  దేహం మొదలైన వాటిని “నాది” గా చూశారు. ఆత్మ తనను ఎల్లప్పుడూ ఏకవచనంగా భావించుకుంటుంది (“నేను” – ఒకే ఒక్కటి) కానీ ఆ నేనుకి దేహం, మొదలైనవి ఎన్నో ముడిపడి ఉంటాయి (శరీరం, ఇంద్రియాలు, మనస్సు మొదలైనవి). వీటి నుండి మనం ఆత్మ మరియు దేహం మధ్య తేడా ఉందని అర్థం చేసుకోవచ్చు. సూత్రం 7 లో, వారు చాలా ముఖ్యమైన అంశాన్ని వివరిస్తున్నారు. ఈ విషయాలను కూడా శాస్త్రంలో చెప్పిన పలు వాఖ్యల ఆధారంగా  తెలివైన (తప్పు అయిన) వాదనతో  ద్వారా తిరస్కరించవచ్చు, కానీ  ఆత్మ దేహానికి భిన్నమైనదనిగా అర్థం చేసుకోవాలి. మణవాళ మాముణులు దీనిని చక్కగా వివరించారు. ఈ అంశాలను తిరస్కరించడం అతికష్టమని వారంటున్నారు – అయినప్పటికీ,  తెలివిగలవారు,  ‘నేను’ మరియు ‘నాది’ మధ్య వ్యత్యాసాన్ని తిరస్కరించే ఒక వాదనను ప్రదర్శిస్తే, ఆత్మ దేహానికి  భిన్నమైనదన్న శాస్త్ర సూత్రాన్ని సులభంగా స్థాపించవచ్చు. సూత్రాన్ని స్థాపించడానికి తమ వ్యాఖ్యానంలో అనేక ప్రమాణాలను ఉల్లేఖించారు.  చివరిలో మణవాళ మాముణులు, పిళ్ళై లోకాచార్యులు  శాస్త్రం ఆధారంగా ఆత్మ యొక్క భిన్నమైన స్వభావాన్ని  స్థాపించారని మరియు ఇది ఏ మేధావుల వాదనతో కూడా తిరస్కరించబడలేనిది అని అంటున్నారు.
  • ఆత్మను జ్ఞానంగా మాత్రమే పరిగణించడం, ఆత్మ జ్ఞానం సంఘటిత కూడిక అని భ్రమపడటం ఒక అడ్డంకి. ఆత్మ జ్ఞాన స్వరూపుడు (సంపూర్ణ జ్ఞానంతో ఉన్నవాడు) అని శాస్త్రం తెలుపుతుంది. కానీ ఆత్మను జ్ఞానం యొక్క నివాసంగా కూడా పిలవచ్చు. ఆత్మ అనేది జ్ఞానం మరియు జ్ఞానగుణకుడు (జ్ఞానం ఉన్నవాడు)  అని రెండు. అనువాదకుల గమనిక: ధర్మి జ్ఞానం (ఆత్మ దానికదే జ్ఞానంతో కూడి ఉన్నది), ధర్మ భూత జ్ఞానం (ఆత్మ జ్ఞాన నివాసం). ధర్మి జ్ఞానం అనేది సొంత ఉనికి గురించి నిరంతరం గుర్తుచేస్తుంది. ధర్మ భూత జ్ఞానంతో బాహ్య అంశాలను గ్రహించడం అని అర్థం. కొన్ని సిద్దాంతాలలో (బౌద్ధమతం వంటివి) ఇక్కడ ఆత్మను జ్ఞానం మాత్రంగా మాత్రమే వర్ణించారు, ఇతర గుణాలను తిరస్కరించారు. కానీ అలాంటి సూత్రాలు శాస్త్రం విరుద్ధమైనవి, శాస్త్రం ఆత్మకు జ్ఞానం కూడా ఉందని వివరిస్తుంది. పిళ్ళై లోకాచార్యులు ఈ సూత్రాన్ని తత్వ త్రయం  26, 27, 28 సూత్రాలలో వివరించారు. దీనిని మణవాళ మాముణుల యొక్క అద్భుతమైన వ్యాఖ్యానంతో మనం అర్థం చేసుకుందాం.  సూత్రం 26 లో, వారు ఆత్మ జ్ఞానానికి నివాసమని చెప్పారు. మణవాళ మాముణులు దీనిని ఒక మంచి ఉదాహరణతో వివరిస్తున్నారు. ఎలాగైతే దీపం (వెలుగు) మరియు ప్రభా (ప్రకాశం) రెండూ కూడా తేజస్సు (కాంతి) నుండి లబ్ధమయినట్లే, దీపం అనేది ప్రభ యొక్క నివాసం. అదేవిధంగా, ధర్మి జ్ఞానం, ధర్మ భూత జ్ఞానం రెండూ జ్ఞానములే. ధర్మ జ్ఞానం (ఆత్మ) ధర్మ భూత జ్ఞానం యొక్క నివాసం. ఆత్మ, జ్ఞానం యొక్క నివాసమని వారు అనేక ప్రాణనాములతో దీనిని వివరించారు. సూత్రం 27 మరియు 28 లలో, పిళ్ళై లోకాచార్యులు “జ్ఞానం యొక్క నివాసం కాకుండా ఆత్మ కేవలం జ్ఞానం మాత్రమే అయితే, మనల్ని మనం జ్ఞానం అని చెప్పుకోవాలి, నాకు అన్నీ తెలుసు అని చెప్పుకోకూడదు”. మణవాళ మాముణులు “ఒక దాని గురించి తెలుసుకోవడం” అనేది తమకు జ్ఞానం ఉందని సూచిస్తుంది, దీనిని ప్రత్యక్షం (అవగాహన) ద్వారా సులభంగా అర్థం చేసుకోవచ్చు. ఈ విధంగా మణవాళ మాముణులు ఈ సూత్రాన్ని శాస్త్రం, పూర్వాచార్యుల పలుకులు,  ప్రత్యక్షం ద్వారా స్థాపించారు.
  • స్వాభావికంగా పరతంత్రుడైన జీవాత్మను స్వతంత్రుడిగా పరిగణించడం ఒక అడ్డంకి. జ్ఞానం కావడం, జ్ఞానం కలిగి ఉండటం అనేది జీవత్మ స్వభావం అయినప్పటికీ, భగవత్ శేషత్వం (భగవాన్ పట్ల దాసత్వం) మరియు పారతంతర్యం (సంపూర్ణంగా ఆధారపడి ఉండటం) జీవాత్మ యొక్క అత్యంత రహస్యనీయమైన అంశాలు. జీవాత్మ  తనను తాను స్వతంత్రునిగా భావించడం అతి పెద్ద అపరాధం. అనువాదకుల గమనిక:  తనను తాను (ఆత్మ) స్వతంత్రునిగా భావించి ఆ ప్రకారంగా వ్యవహరించడం అతి పెద్ద దొంగతనం / అపరాధం అని శాస్త్రంలో వివరించబడింది. దీనిని మహాభారతంలో ఇల వివరించబడింది, “కిం తేన న కృతం పాపం చోరేణ ఆత్మాపహారిణా” –  ఆత్మను (ఇది భగవాన్ యొక్క సంపత్తి) తన సొంతమని భావించేవాడు అన్ని రకాల దొంగతనం / పాపాలు చేసినట్లు భావించబడుతుంది. తమ గురించి నిజమైన జ్ఞానం ఉన్నవాడు అంటే, తాను జీవాత్మ అని అర్థం చేసుకోవడం, భగవానుడికి శేషుడైన వ్యక్తి అని అర్థం చేసుకోవడం. తిరువాయ్మొళి 8.8.2 లో, “అడియెన్ ఉళ్ళాన్” పాసురంలో, మన పూర్వాచార్యుల జీవితాల నుండి వచ్చిన ఒక సంఘటనను నాంపిళ్ళై వివరించారు. ఎమ్పెరుమానార్ యొక్క కాలక్షేప గోష్ఠిలో ఒక సందేహం తలెత్తుతుంది – జీవాత్మ  యొక్క అతి ముఖ్యమైన లక్షణం ఏమిటి? జ్ఞానవంతునిగా ఉండటమా లేదా భగవానుడికి దాసునిగా ఉండటమా? అని.  ఎమ్పెరుమానార్ సమాధానం తెలుసుకోవడానికి కూరతాళ్వన్ను తిరుక్కోష్టియూర్ నంబి (వారి ఆచార్యాలలో ఒకరు) వద్దకు పంపుతారు.  6 నెలల పాటు నంబికి ఆళ్వాన్ సేవ చేస్తారు, నంబి చివరకు ఆళ్వాన్ను తాను వచ్చిన కారణం అడిగినప్పుడు, ఆళ్వాన్ ప్రశ్న అడుగుతారు. అందుకు నంబి జవాబిస్తూ “అళ్వార్ అడియేన్ ఉళ్ళాన్” అని చెప్పి నందున, ఇక్కడ ‘అడియేన్’  జివత్మకు సంకేతం  వహిస్తుంది, శేషత్వం జీవాత్మ యొక్క ప్రధాన గుణం. “అడియేన్” అనేది భగవానుడికి  దాసత్వాన్ని  సూచిస్తుంది – కాబట్టి ఈ విధంగా నమ్మాళ్వార్ జీవాత్మ యొక్క నిజమైన గుర్తింపును స్థాపించారు.
  • భగవాన్ శేషభూతుడిగా ఉన్న జీవాత్మ ఇతరులకు శేషభూతుడిగా భావించడం ఒక అడ్డంకి. స్వాభావికంగా జీవాత్మ భగవాన్ యొక్క సేవకుడు. తనను తాను ఇతరులకు సేవకుడిగా భావించడం ఒక అడ్డంకి. ఇక్కడ ఇతరులు అంటే భగవానుడి దివ్య భార్యలు, వారి ప్రియమైన భక్తులు కాని వారు. అనువాదకుల గమనిక: భగవాన్ మాత్రమే యజమాని, మిగతా వాళ్ళందరూ వారి సేవకులు. దేవతాంతరములు అంటే ఇతర దేవతలు. ఈ భౌతిక ప్రపంచంలో బ్రహ్మతో ప్రారంభమయ్యి అనేక దేవతలు ఉన్నారు. ఈ దేవతలు మనలాగే కర్మ బంధనం, జన్మ / మరణం యొక్క చక్రంలో బంధించి ఉన్నారు. కానీ ధర్మ బద్ధమైన కర్మలను అనుసరించిన కారణంగా కొంత మంది జీవాత్మలు ఈ దేవతల స్థానానికి చేరుకున్నాయి. అయినప్పటికీ, శ్రీ కృష్ణ పరమాత్మ భగవద్గీత శ్లోకము 8.16 లో చెప్పినట్లుగా “ఆ బ్రహ్మ భువనాత్ లోకాః…” – బ్రహ్మ లోకం నుండి అని అర్థం. అగ్రస్థానం నుండి అత్యల్ప స్థానం వరకు జన్మ / మరణం చక్రం పునరావృతమవుతూనే ఉంటుంది.  కాబట్టి, ముముక్షువులకు (మోక్షాన్ని కోరుకునేవాడు) ఈ దేవతలకు బదులు, నేరుగా భగవానుడిని (మోక్షాన్ని ప్రసాదించేవాడు)  ఆరాధించాలని / సేవ చేయాలని సలహా ఇవ్వబడింది. ముముక్షుప్పడిలో పిళ్ళై లోకాచార్యులు  ప్రణవంలో ఉకారం (ఉ) గురించి వివరిస్తూ దీనిని వివరించారు. ఉకారం భగవాన్ పట్ల జీవాత్మ యొక్క ప్రత్యేకమైన శేషత్వాన్ని నొక్కి చెబుతుంది. ఇక్కడ, సూత్రం 61 లో, ఇతరులకు ఏరకమైన సేవను తొలగించే ప్రాముఖ్యతను వారు ఎత్తి చూపారు. సూత్రం 62 లో, అతను దీనిని ఒక ఉదాహరణతో వివరించారు. ఇతరుల పట్ల దాసత్వాన్ని వ్యక్తపరిచే జీవాత్మ, ఒక యజ్ఞంలో దేవతల కోసం ఉంచిన నైవేద్యాన్ని కుక్కకు (చూడతగనిది, తాకతగనిది) సమర్పించడం లాంటిదని వారు వివరిస్తున్నారు. భగవాన్ పట్ల దాసత్వాన్ని వ్యక్తపరచడం కంటే ఇతరుల పట్ల దాసత్వాన్ని తొలగించడం చాలా ముఖ్యమని సుత్రం 63 లో వివరించారు.  సూత్రం 64 లో, వారు తిరుమళిసై ఆళ్వార్ యొక్క నాన్ముగన్ తిరువంతాది 68 వ పాసురాన్ని వివరిస్తూ,  శ్రీవైష్ణవులు ఎప్పటికీ దేవతాంతరములను ఆరాధించకూడదు అని చెబుతున్నారు. “తిరువడి తన్ నామం మఱన్తుం పుఱం తొళా మాన్తర్” – శ్రీవైష్ణవులు ఎలాంటివారంటే, వాళ్ళు భగవాన్ నామాలను మరచిపోతారు కానీ ఇతరినెవరినీ ఆరాధించరు. చివరికి సూత్రం 65 లో,  ఉకారం జీవాత్మ తనకు (స్వయం) మరియు ఇతరులకు అధీనుడై ఉండడని నిర్ధారిస్తుంది – అతను భగవతాధీనుడై మాత్రమే ఉంటాడు. ఇక్కడ, భగవాన్ యొక్క దివ్య భార్యలు, భాగవతులు భగవాన్కు సంపూర్ణ శరణాత స్వభావకుల కారణంగా సహజ అధిపతులు. భగవాన్‌కు పూర్తిగా శరణాతి చేసినా వారెవరైనా, మన యజమానులుగా పరిగణించాలి.
  • జీవాత్మ ఆ దివ్య  దంపతులకు అధీనుడై ఉంటాడని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. శ్రీ మహాలక్ష్మి  శ్రీమన్నారాయణ యొక్క పట్టమహిషి. మిథునం అంటే జంట అని అర్థం. ఇక్కడ భగవాన్ మరియు తాయార్ దివ్య జంట. అనువాదకుల గమనిక: రహస్య త్రయంలో, ద్వయ మహమంత్రాన్ని పుర్వచార్యులు ఎక్కువగా కీర్తించారు. దీనికి కారణం శ్రీ మహాలక్ష్మి యొక్క పాత్ర ఇందులో స్పష్టంగా చూపబడింది. మొదటి భాగంలో, శ్రీ మహాలక్ష్మిని పురుషాకార భూతిగా (సిఫారసు ప్రాధికరణము) వర్ణించారు, భగవాన్ జీవాత్మ యొక్క శరణాగతిని స్వీకరించేలా చేస్తుంది. రెండవ భాగంలో, శ్రీమన్నారాయణ మరియు శ్రీ మహాలక్ష్మి ఇద్దరికీ జీవాత్మ కైంకర్యమును నిర్వహిస్తాడని వివరించబడింది. పిళ్ళై లోకాచార్యులు దీనిని ముముక్షుప్పడి సూత్రం 166 లో ఈ అంశాన్ని వివరిస్తున్నారు, భగవాన్  ఉపాయం (మాధ్యమం) అయినప్పుడు, ఆమె పురుషాకారం (మొదటి భాగంలో) అవుతుంది,  భగవాన్ ప్రాప్యం (లక్ష్యం) అయినప్పుడు, ఆమె లక్ష్యం మరియు జీవాత్మ యొక్క కైంకర్యాన్ని పెంచేది అవుతుంది.  జీవాత్మవారికి కైంకర్యం చేసినప్పుడు, ఆమె దానిని రెట్టింపు చేసి చెప్పి భగవానుడికి మరింత సంతోషం కలిగిస్తుంది అని మణవాళ మాముణులు వివరిస్తున్నారు. సీతా రాములిద్దరికీ లక్ష్మణుడు కైంకార్యం చేసినట్లు పిళ్ళై లోకాచార్యులు సూత్రం 168 లో వివరించారు. సూత్రం 169 లో, భగవాన్ మరియు తాయార్ కలిసి ఉన్నప్పుడు మాత్రమే ఇటువంటి కైంకార్యం సంభవిస్తుందని, సంతోషకరంగా ఉంటుందని ఆయన వివరిస్తున్నారు. సీతా పిరాట్టి యొక్క సిఫారసుతో లక్ష్మణుడు శ్రీ రామునికి ఎలా శరణాగతి చేశాడో, అతను వారికి చక్కగా ఎలా సేవ చేశాడో మణవాళ మాముణులు అందంగా ఉల్లేఖిస్తున్నారు. వారు ఒక ఆచరణాత్మక ఉదాహరణతో కూడా వివరించారు – ఒక పుత్రుడు తన తల్లిదండ్రులకు (తల్లి మరియు తండ్రికి) కలిసి సేవ చేసినప్పుడు, అది చాలా సముచితమైనది – అదేవిధంగా జీవాత్మ తన దివ్య తల్లి తండ్రులకిద్దరికీ సేవ చేయడం అతని స్వభావానికి చాలా సముచితమైనది.
  • జీవాత్మ భగవత్ భక్తుల అధీనుడని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుల గమనిక:  భగవత్ దాస్యత్వమే జీవాత్మ యొక్క సహజ స్వభావం,  పూర్తి భగవత్ అధీనుడై ఉండాలి. అంతకన్నా ముఖ్యమైనది – స్వరూప యతాత్మ్యం (వాస్తవ స్వభావ సారాంశం) – భాగవత శేషత్వం (భాగవతులకు దాసునిగా ఉండటం). పెరియ తిరుమొళి 8.10.3 లో, తిరుమంగై ఆళ్వారులు  తిరుమంత్ర సారాన్ని స్వయంగా భగవానుడికి తెలియజేసారు ( “నిన్ తిరువెట్టెళుత్తుం కత్తు నాన్ ఉత్తతుం ఉన్నడియార్క్కడిమై కణ్ణపురత్తుఱైయమ్మానే” –  తిరుక్కణ్ణపుర భగవాన్!  తిరుమంత్రం యొక్క సారాంశాన్ని తెలుసుకున్న తర్వాత నేను మీ భక్తుల దాసుడనని అర్థం చేసుకున్నాను).  తిరుమళిసై ఆళ్వార్ నాన్ముగన్ తిరువంతాది 18 వ పాసురాని తెలియజేస్తున్నారు,  “ఏత్తియిరుప్పారై వెల్లుమే మత్తవరైచ్చాత్తియిరుప్పార్ తవం” – భాగవతుల పట్ల భక్తి భగవత్ భక్తి కంటే గొప్పది. ఏత్తియిరుప్పవర్ – భగవత్ శేష భూతుడు –  భగవానుడికి శరణాగతులైనవాడు. అటువంటి భక్తులకు శరణాగతులైన వారి స్థితి చాలా గొప్పది. శ్రీ రామాయణంలో లక్ష్మణ భరతులు శ్రీ రామునికి సంపూర్ణ శరణాగతులై ఉన్నవారు. భరతుడే సర్వస్వంగా శతృఘ్నుడు ఉండేవాడు. “చతృఘ్నో నిత్యచతృఘ్నః” – శాశ్వతమైన అడ్డంకిని జయించినవాడు, అని శ్రీ రామాయణంలో చెప్పబడింది.  “శతృఘ్నుడు శ్రీ రాముని సౌందర్యాన్ని, శుభ గుణాలను విస్మరించి/జయించి పూర్తిగా భరతుని సేవించాడు” అని మన పూర్వాచార్యులు వివరించారు.  తిరువాయ్మొళి  8.10.3 లో, నమ్మాళ్వార్ “అవనడియార్ సిఱుంమామనిసరాయ్ ఎన్నైయాన్దార్” – ఎమ్పెరుమానుకి  పూర్తిగా శరణాగతులైన వారు, పరిమాణంలో చిన్నవారు కాని జ్ఞానం మరియు ఆచారములో గొప్పవారు. అటువంటి భక్తులు తమకు స్వామిలాంటి వారని నమ్మాళ్వారు తెలియజేస్తున్నారు. అటువంటి భాగవతులు ఉన్నప్పుడు, వారిని విస్మరించి భగవానుడి పాద పద్మాలను ఎలా సేవించవచ్చు? జీవత్మ యొక్క అసలు స్వభావానికి,  భగవత్ కైంకార్యం కంటే భాగవత కైంకర్యం ఎక్కువ సముచితమైనది. పిళ్ళై లోకాచార్యులు ముముక్షుప్పడి సూత్రం 89 లో “ఉఱ్ఱతుం ఉన్ అడియార్క్కడిమై” ఎంగిఱపడియే ఇతిలే భాగవత శేషత్వముం అణుసందేయం” అని వివరిస్తున్నారు. తిరుమంగై ఆళ్వార్ తిరుమంత్రం తెలుసుకున్న తరువాత, నేను మీ (శ్రీమన్నారాయణ) దాసులకు దాసుడను అని అర్థం చేసుకున్నాను అని తెలియజేస్తున్నారు, నమః  పదం భాగవత శేషత్వాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది.
  • సర్వేశ్వరుడైన భగవాన్ సర్వశరీరి (అంతరాత్మ – అందరిలొ నివసించే ఆత్మ)  అని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. ఇది ఇప్పటికే వివరించబడింది. అనువాదకుల గమనిక: శరీరి అనేది ఆత్మ, శరీరం అనేది దేహం. ఆత్మ ద్వారా శరీరం నియంత్రించబడుతుంది – దీనిని ప్రత్యక్షం (అవగాహన) ద్వారా మనం సులభంగా అర్థం చేసుకోవచ్చు. నియంత్రించే ఆత్మ దేహంలో ఉన్నంతవరకే ఆ శరీరం పని చేస్తుంది.  నియంత్రించే ఆ ఆత్మ వెళ్లి పోయిన తర్వాత, శరీరం చనిపోయి చలనం లేకుండా మారుతుంది. భగవాన్ అన్ని తత్వాలలో (చిదచిత్తులలో) అంతరాత్మగా ఉంటాడు. అతడు అందరిలో అంతరాత్మగా ఉండటం, మనందరమూ అతని నియంత్రణలో ఉన్నామని అర్థమౌతుంది. అంతార్యమిత్వం (అంతరాత్మగా ఉండటం), నియంతృత్వం / ఈశ్వరత్వం (నియంత్రించు వాడు) – ఈ రెండూ కలిసి ప్రయాణిస్తుంటాయి.
  • భగవానుడు సర్వ స్వతంత్రుడని తెలియకపోవడం, తన భక్తాధీనుడిగా అభివ్యక్తపరచడం అతని అత్యున్నత స్వతంత్రాన్ని వ్యక్తపరుస్తుంది, అతను శాశ్వతంగా భక్తాధీనుడని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. భగవానుడిని సత్య కాముడు (అన్ని కోరికలను తీర్చగలడు), సత్య సంకల్పుడు (ఏ పనినైనా సంపన్నం చేయగలడు), నిరంకుశ స్వతంత్రుడు (నియంత్రణలేని స్వతంత్రుడు) మొదలైన వాటితో పిలుస్తారు. అయినప్పటికీ, అతను ఆశ్రిత పక్షపాతి (భక్తానకూలమైనవాడు). తనను ప్రేమతో ఆశ్రయించిన వారికి అతను సంపూర్ణంగా కట్టుబడి ఉంటాడు. ఇది అతడు తన ఇష్ఠప్రకారంగా చేస్తాడు కాబట్టి ఇది వారి స్వేచ్ఛా స్వతంత్రానికి నిదర్శనం. ఇది శాశ్వతమైనది, ఇది వారి అవతారాములలో వ్యక్తమౌతుంది. అనువాదకుల గమనిక: భగవాన్ మహోన్నతమైన స్వతంత్రుడు. అయినప్పటికీ, అతను తన భక్తాదీనుడై ఉంటాడు.  మహాభారతయుద్ధంలో  పాండవుల దూత అయ్యాడు. అర్జునుడికి రథసారధి అయ్యాడు. అతనికి ఎంతో అంకితభావంతో ఉన్న పాండవుల పట్ల ఆయనకున్న ప్రేమాభావం అటువంటిది. అతను తన స్వసంకల్పంతో  భక్తులకు అధీనుడై ఉంటాడు. ఈ గుణాన్ని అర్చావతారాంలో మరింత స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. అతను తన ప్రసాదం, తిరుమంజనం, వస్త్రం, అలంకారం మొదలైన వాటన్నింటికీ తన అర్చకునిపై ఆధారపడి ఉంటాడని ప్రతిజ్ఞ చేశాడు. ఇది తన సౌలాభ్యం (సరళత) యొక్క అత్యున్నత వ్యక్తీకరణ అని మన పూర్వాచార్యులు వివరిస్తున్నారు.
  • తన భక్తాధీనత్వం వారి భక్తుల పట్ల వారి ప్రేమకు నిదర్శనమని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. ప్రణయిత్వం – గొప్ప ప్రేమ / అనుబంధం కలిగి ఉండటం. ఎవరిపైనైనా మనకి అమితమైన ప్రేమ ఉన్నప్పుడు, ఆ స్థితిలో మన గురించి మనం పెద్దగా పట్టించుకోము. అనువాదకుల గమనిక: భగవాన్ అత్యున్నతుడు, జీవాత్మ అల్పుడు అయినప్పటికీ, తన భక్తుల పట్ల వారికున్న గొప్ప కరుణ మరియు కృప కారణంగా, అతను జీవాత్మ అల్పత్వాన్ని పట్టించుకోడు. జీవాత్మలోని నిర్మలమైన ప్రేమను మాత్రమే చూస్తాడు, జీవాత్మని గొప్ప అనురాగంతో స్వీకరిస్తాడు. తనకన్నా తక్కువ స్థానంలో ఉన్న వారితో స్వేచ్ఛగా కలసే ఈ గుణాన్ని సౌశీల్యం అంటారు.
  • ప్రతి ఒక్కరికీ తల్లి అయిన శ్రీ మహాలక్ష్మి పట్ల ఆయనకున్న గొప్ప ప్రేమానుబంధం వల్ల తమ భక్తుల పట్ల అలాంటి అనురాగం ఉందని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. నమ్మాళ్వార్ తిరువాయ్మొళి  10.10.7 లో “కోలమలర్ప్ పావైక్కన్బాగియ ఎన్ అన్బేయో” – అతను తమకు అతిప్రియమైన శ్రీ మహాలక్ష్మి యొక్క సేవకుడు కావడం వల్ల అతనికి చాలా ప్రియమైన వ్యక్తి అని నమ్మాళ్వారులు భగవానుడికి తెలియజేసుకుంటున్నారు.  అనువాదకుల గమనిక: ఈ వివరణతో ప్రారంభించి, శ్రీ మహాలక్ష్మి స్వరూపం వివరించబడింది. భగవాన్ సర్వ స్వతంత్రుడు. శ్రీ మహాలక్ష్మి భగవానుడిపై ఆధారపడి ఉన్న అతని దివ్య పత్ని. ఆమె పురుషాకరం (సిఫారసు) కారణంగా, భగవాన్ తనకు శరణాగతి చేసిన వారిని స్వీకరిస్తాడు. శరణాగతి చేస్తున్న వ్యక్తి యొక్క  అపరిమితమైన పాపాల కారణంగా,  భగవాన్ సాధారణంగా అటువంటి జీవాత్మలను స్వీకరించడానికి వెనుకాడతాడు. కానీ భగవాన్ యొక్క  స్వాతంత్ర్యం కన్నా వారి కరుణ / దయకి  ప్రాధాన్యతనిచ్చి భగవాన్ జీవాత్మను స్వీకరించేలా ఆమె నిర్ధారిస్తుంది. భగవాన్ కూడా, తాయార్ పట్ల ఉన్న గొప్ప ప్రేమతో, జీవాత్మను స్వీకరిస్తాడు. అటువంటి జీవాత్మని పూర్తి శ్రద్ధతో చూసుకుంటాడు.
  • శ్రీ మహాలక్ష్మి భగవానుడికి అతి ప్రియమైనదని, భగవానుడితో సమానమైన సౌందర్యం గలదని, ఆమె ద్వారా అతను గుర్తించబడతాడని, అతని నుండి ఎన్నడూ విడదీయలేనిదని, అతనికి పూర్తి అధీనురాలని, అతని దివ్య పట్టమహిషి అని, ప్రతి ఒక్కరికీ తల్లి అని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. ఇక్కడ పిరాట్టి స్వభావం స్థాపించబడింది. ఆమె అభిమత – అతనికి అతి ప్రియమైనది అని అర్థం; అనురూప – శారీరక సౌందర్యంలో అతనితో సమానమైనది అని అర్థం; నిరూపక – అతని వ్యక్తిత్వంలో భాగము అని అర్థం. అతన్ని శ్రియః పతి (శ్రీ మహాలక్ష్మికి పతి) అని గుర్తిస్తారు; నిత్యానపాయిని – ఎన్నడూ విడదీయరానిది అని అర్థం; శేషభూత – సంపూర్ణగా వారి అధీనురాలు అని అర్థం; మహిషి – భగవానుడి యొక్క పట్టపు రాణి / భార్య –  “అస్యేసానా జగతో విష్ణు పత్నీ” (ఆమె విశ్వానికి అధిపతురాలు, విష్ణువుకి భార్య) – ఆమెకు ఏకైక స్వామి  శ్రీమన్నారాయణ కావడం వల్ల, ఆమె కూడా విశ్వానికి అధిపతురాలు అవుతుంది; జగన్మాతా – విశ్వానికి తల్లి – భగవాన్ సమస్థ విశ్వానికి తండ్రి కాబట్టి, అతని భార్య సమస్థ విశ్వానికి తల్లి అవుతుందని శృతి తెలియజేస్తుంది. అనువాదకుల గమనిక: ఇక్కడ శ్రీ మహాలక్ష్మి యజమానిగా వివరించబడింది. పిళ్ళై లోకాచార్యులు ఈ ఉపదేశాన్ని ముముక్షుప్పాడి సూత్రంలో 44 లో చక్కగా వివరించారు. సాధారణంగా ఇండ్లల్లో పనివాళ్ళను పెట్టుకున్నప్పుడు, ఆ ఇంటి యజమాని ఆ సేవకుడితో మాట్లాడి కుదుర్చుకుంటారు. కానీ వాస్తవానికి, పగలంతా ఆ భర్త ఇంట్లో ఉండడు కాబట్టి, ఆ పనివాడు యజమాని భార్య ఆదేశాలను అనుసరిస్తాడు. కాబట్టి, సహజంగా, యజమాని యొక్క సేవకుడు అతని భార్యకి కూడా సేవకుడు అవుతాడు. శ్రీమన్నారాయణ దివ్య యజమాని, శ్రీ మహాలక్ష్మి అతని దివ్య పత్ని.  జీవాత్మలందరూ శ్రీమన్నారాయణకు దాసులు. తాయార్ అతని ప్రధాన పట్ట మహిషి, అందరు జీవాత్మలు సహజంగానే ఆమెకు కూడా దాసులౌతారు.
  • ఆమె ఒక జీవాత్మ అయినప్పటికీ, ఆమె నిత్యసూరులు (నిత్య ముక్తులు), ముక్తాత్మలు (విముక్తి పొందిన జీవాత్మలు), బద్ధాత్మలకు (బద్దుడైన జీవాత్మ) భిన్నమైనదని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. జీవాత్మలందరూ ఒకే పదార్ధంతో కూడినవారు – కాని వాటి స్థితి కారణంగా నిత్య, ముక్త మరియు బద్దులుగా వర్గీకరించబడ్డారు. బద్ధ – ఈ భౌతిక ప్రపంచంలో కట్టుబడి ఉన్న మనలాంటి వారు; ముక్త – ఈ భౌతిక ప్రపంచం నుండి భగవాన్ కృపతో ముక్తి పొంది పరమపదం చేరుకున్నవారు; నిత్య – పరమపదంలో భగవానుడికి నిత్య కైంకర్యం చేస్తున్నవారు. పిరాట్టి నిత్యసూరుల వర్గంలో భాగం అయినప్పటికీ, ఆమె భగవాన్ యొక్క దివ్య పట్ట మహిషి అయినందున ఆమె నిత్యసూరులకు భిన్నమైనది. అనువాదకుల గమనిక: సామాన్యంగా శ్రీ మహాలక్ష్మి నిత్యాసురి వర్గంలోని భాగమని భావిస్తారు. అయినప్పటికీ, ఆమె భగవాన్ యొక్క దివ్య పట్ట మహిషి కావడం వల్ల, జీవాత్మలందరిలోకి ఆమెను అగ్రస్థానంలో ఉంచబడింది. భూదేవి, నీళా దేవి మరియు భగవాన్ యొక్క ఇతర అసంఖ్యాక భార్యలు కూడా శ్రీ మహలక్ష్మికి అధీనులై ఉంటారు. అనంత, గరుడ, విశ్వాక్సేనుల వంటి  అందరూ నిత్యసూరులు మరియు ముక్తాత్మలందరూ  శ్రీ మహాలక్ష్మికి అధీనులై ఉంటారు. ఆలవందారులు తమ చతుః శ్లోకి యొక్క మొదటి స్లోకంలో ఇలా వివరించారు – శ్రీ మహాలక్ష్మిని పరమపదంలో ప్రతి ఒక్కరూ సేవిస్తారు.  బ్రహ్మ, రుద్రుడు, ఇంద్రుల వంటి ఈ ప్రపంచంలోని దేవతలు కూడా సేవిస్తారు – ఎందుకంటే ఆమె శ్రీమన్నారాయణుడి యొక్క అత్యంత ప్రియమైన భార్య కాబట్టి.
  • ఈశ్వరత్వం (నియంత్రించే స్వభావం) ఒక్కరిలో కంటే ఎక్కువ ఉండలేనప్పుడు శ్రీ మహాలక్ష్మి సర్వశ్వరి (అందరికీ యజమాని – స్వతంత్రంగా) అని చెప్పడం, ఆమెను బ్రహ్మం యొక్క స్వభావమయిన కారణత్వం (సర్వ కారణం) అని చెప్పడం అడ్డంకి. శ్రీ మహాలక్ష్మికి, యజమానిగా ఉండటం సహజమైన గుణం కాదు – కానీ ఆమె శ్రీమన్నారాయణ యొక్క దివ్య పట్ట మహిషి కావడం ఆధారంగా సంపాదించిన గుణంమది. అదేవిధంగా కారణత్వం (సర్వ కారణం) పరమ పురుషునికి (పరబ్రహ్మం) మాత్రమే ఉన్న ప్రత్యేకమైన గుణం. ఇది ఆమెకు వర్తించదు. కారణత్వం అంటే జగత్ వ్యాపారంలో పాల్గొనడం – సృష్టి, స్తితి, సంహారం మొదలైన వాటిలో ప్రత్యక్షంగా పాల్గొనడం. అనువాదకుల గమనిక:  రెండు అత్యోన్నత తత్వములు ఉండవు.  బ్రహ్మము అనేది ఒకే ఒక్కటి ఉంటుంది,  అది శ్రీమన్నారాయణుడు మాత్రమే. అన్ని జీవాత్మలలో భగవానుడికి పిరాట్టి ప్రియమైనది, ఎందుకంటే ఆమె అతని దివ్య పట్ట మహిషి కాబట్టి.
  • శ్రీ మహాలక్ష్మి మరియు శ్రీమన్నారాయణుడు  స్వభావంలో భిన్నమైన వారు కారని, కేవలం వారి రూపంతో మాత్రమే భిన్నమైన వారని, భగవత్ స్వరూపం రెండు రూపాల్లో ఉందని చెప్పడం (భగవాన్ మరియు పిరాట్టి రూపంలో) అడ్డంకి అవుతుంది. పిరాట్టి జీవాత్మ వర్గానికి చెందినది కాబట్టి, ఆమె స్వభావం ప్రకారం పరమాత్మకు భిన్నమైనది. తారుమారు చేయడం సత్యానికి విరుద్ధమౌతుంది.
  • శ్రీ మహాలక్ష్మియే భగవానుడని చెప్పడం, వేరే ఒక తత్వం కాదని చెప్పడం ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుల గమనిక: శ్రీ మహాలక్ష్మి జీవాత్మల వర్గంలోని భాగము, భగవాన్ యొక్క దివ్య పట్ట మహిషి. కాబట్టి స్వాభావికంగా,  ఆమె అనేక రకాలుగా భగవానుడికి భిన్నమైనది – అన్నింటికంటే ముఖ్యమైనది – ఆమె సంపూర్ణంగా భగవానుడిపైన ఆధారపడి ఉంటుంది. ఈ విధంగా, మునుపటి వివరణలో మనం ఇప్పటికే చూసిన ఈశ్వరత్వం, కారణత్వం మొదలైన వాటితో శ్రీ మహాలక్ష్మిని కలిపే ప్రశ్నే లేదు.
  • వాస్తవానికి ఆమె అతి సుందరమైన  గుణాలతో ఉన్న జీవాత్మ, అయితే ఆమె కేవలం ఒక తత్వం/గుణం అని చెప్పడం ఒక అడ్డంకి.
  • భగవాన్ అహం (పరమ పురుషుడు) అని తెలియకపోవడం, ఆమె అహంత (భగవాన్‌ను ప్రత్యేకంగా గుర్తించే అంశం) అని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుల గమనిక: ఇంతకుముందు చర్చించినట్లుగా, భగవాన్ ప్రత్యేకంగా శ్రీ మహాలక్ష్మి భర్తగా గుర్తింపబడతారు.
  • అణు స్వరూపం అయిన శ్రీ మహాలక్ష్మి ఎల్లప్పుడూ విభు స్వరూపం (సర్వ వ్యాపి) అయిన భగవానుడితో చేరి ఉంటుందని తెలియకపోవడం  ఒక అడ్డంకి. పిరాట్టి ఒక జీవాత్మ కాబట్టి, ఆమె అణు స్వరూపమైనది. అయినప్పటికీ, ఆమె భగవాన్ యొక్క అనపాయిని (విడదీయరానిది) కాబట్టి, ఆమె ఎప్పుడూ భగవానుడితో చేరి ఉంటుంది.  ఇది భగవాన్ యొక్క ఒక ప్రత్యేకమైన సామర్ధ్య గుణం – ఇది అనూహ్యమైనది – కానీ అతనికి సాధ్య సామర్ధ్యంగా పరిగణించబడుతుంది. అనువాదకుల గమనిక: తిరువాయ్మొళి  6.10.10లో, నమ్మాళ్వార్ “అగలగిల్లేన్ ఇఱైయుం ఎన్రు అలర్మేల్ మంగై ఉఱై మార్బా” – ఇక్కడ నమ్మాళ్వార్ “అగలగిల్లేన్ ఇఱైయుం” అని పిరాట్టిని వర్ణిస్తూ – క్షణం కూడా నేను మీ వక్ష స్థలాన్ని వదిలిపెట్టను అని వివరిస్తున్నారు. పురాణములలో, శ్రీమన్నారాయణుడు అనేక విభిన్న రూపాలలో (దేవ, మనుష్య, తిర్యక్ – జంతువు / పక్షి, స్థావర – చెట్లు/మొక్కలు) దిగి వచ్చినప్పుడల్లా పిరాట్టి అతనితో పాటు తగిన రూపాల్లో వస్తుంది. కాబట్టి, భగవాన్ ఏ రూపంలో ఉన్నా సరె, పిరాట్టి కూడా అతనితో ఎల్లప్పుడూ ఉంటుంది.
  • క్షీరాబ్ది అంతటా రసం (రుచి) వ్యాపించి ఉన్నట్లే, పిరాట్టి కూడా భగవాన్ అంతటా వ్యాపించి ఉంటుందని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. మన మహాసముద్రాలు ఉప్పుతో నిండినట్లే, పాల మహా సముద్రం దివ్య రుచితో నిండి ఉంటుంది. అదేవిధంగా, భగవాన్ ఉన్నచోట వారితో పాటు పిరాట్టి కూడా ఉంటుంది. అనువాదకుల గమనిక: భగవాన్ సూర్యుడిలాంటి వాడైతే, పిరాట్టి సూర్య కిరణాలలాంటిదని, భగవాన్ పుష్పం లాంటి వాడైతే, పిరాట్టి ఆ పువ్వులోని సువాసన లాంటిదని ముముక్షప్పడి సూత్రం 46 లో పిళ్ళై లోకాచార్యులు వివరించారు. మణవాళ మాముణులు, భట్టార్‌ను ఉటంకిస్తూ, పువ్వు మరియు సువాసన ఎల్లప్పుడూ కలిసి విడదీయరానివిగా ఉంటాయి,  భగవాన్ మరియు పిరాట్టి కూడా విడదీయలేని వాళ్ళు అని వివరించబడింది.
  • భగవానుడితో అలాంటి సహజీవనం యొక్క ఉద్దేశ్యం ఏమిటంటే, అన్ని సమయాలలో భగవాన్‌కు సిఫారసు చేయడంలో జీవాత్మలకు సహాయం చేయడమే అని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. భగవాన్ ఎప్పుడైనా తనను ఆశ్రయించిన జీవాత్మలను స్వీకరించే వీలు కల్పించేందుకు శ్రీ మహాలక్ష్మి ఎల్లప్పుడూ భగవానుడి‌తో కలిసి ఉంటుంది. అనువాదకుల గమనిక: ఈ సూత్రాన్ని ద్వయ మహమంత్రంలో అందంగా వివరించబడింది. పిళ్ళై లోకాచార్యులు ముమ్ముక్షుప్పడిలో ,  “శ్రీ” అంటే జీవాత్మల ఆర్తిని వింటూ, వారి అభ్యర్థనను భగవానుడికి తెలియజేసేది అని వివరించబడింది. జీవాత్మలు ఎప్పుడైనా భగవానుడిని ఆశ్రయించవచ్చని ఆయన వివరించారు. ఆ సమయంలో ఆమె అతనితో లేనట్లయితే, అతను వారి అసంఖ్యాక పాపాలను పేర్కొంటూ ఆ జీవాత్మలను తిరస్కరించవచ్చు. అటువంటి పరిస్థితి రాకుండా, శ్రీ మహాలక్ష్మి ఎప్పుడూ శ్రీమన్నారాయణుడితో చేరి ఉంటుంది. ఇంతకుముందు ఉల్లేఖించిన “అగలగిల్లేన్” పాసురంలో ఈ విషయం విస్తృతంగా వివరించబడింది. “వివాహం తర్వాత సీతా పిరాట్టి తన తల్లిదండ్రుల ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళనట్టే, ముక్తాత్మ కూడా ఈ భౌతిక ప్రపంచానికి తిరిగి రాడు”, అని నంపిళ్ళై అందంగా వివరించారు.  ఆమె కూడా భగవానుడిని వదిలి వెళ్ళడం గురించి ఎన్నడూ ఆలోచించదు.
  • భగవత్ స్వరూపమైన “శ్రియః పతి” ని స్థాపించడానికి శ్రీ మహాలక్ష్మిని ఉపయోగించాలని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. ప్రత్యేకంగా శ్రీ మహాలక్ష్మిని “విష్ణు పత్ని” గా గుర్తించినట్లే, ప్రత్యేకంగా శ్రీమన్నారాయణను కూడా “శ్రియః పతి” (శ్రీ మహాలక్ష్మి భర్త) గా గుర్తించాలి – దీనిని సందేహం లేకుండా అర్థం చేసుకోవాలి.
  • సహజంగానే  భగవాన్ జ్ఞానం మరియు ఆనందంతో నిండి ఉన్న వాడని, అన్ని లోపాలను నాశనం చేసేవాడని, అన్ని శుభ లక్షణాలకు నివాసుడని, మూడు రకాల (దేశ, కాల, విషయాల ద్వారా) పరిమితుల ద్వారా నియంత్రించబడని వాడని, విభు (సర్వవ్యాపి), అతను కోరికలు లేనివాడు అయినప్పటికిని సృష్టి, స్థితి, లయ యొక్క అంతులేని చక్రం ద్వారా ఆనందించడం, ఎవరి నుండి ఏమీ ఆశించడని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. ఈ అంశంతో ప్రారంభించి, భగవత్ స్వరూపం వివరించబడింది. తిరువాయ్మొళి  1.1.2 లో భగవత్ స్వరూపం ఉణర్నలం అని నమ్మాళ్వార్ వివరిస్తున్నారు. ఉణర్ –  జ్ఞానం, నలం – ఆనందం – పరమానందం అని అర్థం. అతడు అన్ని లోపాలు / అమంగళాలకు వ్యతిరేకమైనవాడు. పైగా ఎదుటివారిలో లోపాలను నాశనం చేసేవాడు. అతను అనేక పవిత్ర గుణాలతో నిండి ఉన్నవాడు. అతను దేశ, కాల, విషయాల ద్వారా నియంత్రించబడడు. అంటే అతను ప్రతిచోటా ఉంటాడు (స్థలం ద్వారా నియంత్రించబడడు), ఎల్లప్పుడూ (సమయం ద్వారా నియంత్రించబడడు) మరియు అన్ని రూపాల్లో / అంశాలలో (నిర్దిష్ట వస్తువులచే నియంత్రించబడడు) అని అర్థం. అతను తన నిజమైన స్వరూపం ద్వారా అన్ని చోట్లా విస్తరించి ఉన్నాడు – ఈ గుణాన్ని “విభు” అంటారు. అతడు అవాప్తసమస్తకాముడు – అన్ని కోరికలు తీరినవాడు,  కొత్తగా నెరవేరడానికి ఏమీ లేనివాడు. అన్నింటిలో సంపూర్ణత ఉన్న భగవాన్  సృష్టి, స్థితి, లయలను ఒక క్రీడగా వహిస్తాడు. తిరువాయ్మొళి  3.10.7 లో “ఇన్బుఱుం ఇవ్విళైయాట్టుడైయాన్” – ప్రతిదీ తనకు ఒక క్రీడ అని నమ్మాళ్వారులు వివరిస్తున్నారు.
  • భగవానుడు నిత్య విభూతిలో (పరమపదం/శ్రీ వైకుంఠం) ఉంటాడు. తిరుమామణి మండపంలో (తిరు ఆభరణాలతో అలంకరించబడిన సభా మందిరం) ఆదిశేష సింహాసనంపై ఆసీనుడై ఉంటాడు. అతి కాంతివంతంగా ప్రకాశిస్తున్న భగవాన్ తన దివ్య పత్నులతో పాటు అక్కడ ఆసీనుడై ఉంటాడు. అక్కడ నుండి నిత్య విభూతి (పరమపదం) మరియు లీలా విభూతి (సంసారం) లోని ప్రతిదాన్ని నియంత్రిస్తుంటాడు. అతను “సోష్ణుతే సర్వాన్ కామాన్” (ఆనందంగా అన్ని రకాల సేవలను ఆస్వాదించడం) లో వివరించిన విధంగా అనంత, గరుడ, విశ్వక్షేనుడు వంటి నిత్యసూరుల సేవలను ఆనందిస్తుంటాడు. అయినప్పటికీ, సంసారంలో బాధపడుతున్న ఆత్మలకు సహాయం చేయడానికి, అతనిని ధ్యానించే వారిని సంతృప్తి పరచడానికి / ఆశీర్వదించడానికి అతను పరంపదం నుండి క్షీరాబ్ధిలోకి వ్యూహ వాసుదేవునిగా దిగువస్తాడు. అనువాదకుల గమనిక: ఇక్కడి నుండి, భగవాన్ యొక్క ఐదు విభిన్న రూపాలు (పరత్వాది పంచకం – http://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-parathvadhi.html) వివరంగా వివరించబడ్డాయి. వీటిని పిళ్ళై లోకాచార్యుల తత్వ త్రయం గ్రంథం మణవాళ మాముణులు యొక్క వ్యాఖ్యానంలో వివరించబడింది. ఈ వివరణ పరమపదంలో పరవాసుదేవునిలో కనిపించే భగవాన్ యొక్క పరత్వ రూపాన్ని వివరిస్తుంది. పరమపదం అనేది శుద్ధ సత్వానికి (దైవిక పదార్థం) నిలయం, ఇది మండపాలు, గోపురాలు మొదలైన రూపాలలో కనిపిస్తుంది. మునుపటి వ్యాసాలలో దీని గురించి మనం ఇప్పటికే చూశాము. పరమపదం సంపూర్ణంగా ఆనందంతో నిండి ఉంటుంది, ఆనందించేవాడు భగవానుడు, నిత్యులు (నిత్యసూరులు) మరియు ముక్తులు (ముక్తాత్మలు) ఈ విషయాన్ని పూర్తిగా అర్థం చేసుకుని దాని ప్రకారంగా నడుచుకుంటారు. పరవాసుదేవుడు నుండి, వ్యూహ వాసుదేవుని యొక్క తరువాత దశ కనిపిస్తుంది. మరో మూడు రూపాలు – సంకర్షణ, ప్రద్యుమ్న మరియు అనిరుద్ధ వ్యూహ వాసుదేవుని నుండి ప్రత్యక్షమౌతారు. సాధారణంగా క్షీరాబ్ది వ్యూహ రూపంలో విష్ణు యొక్క నివాసంగా ఆపాదించబడుతుంది. ఇక్కడ భగవాన్ తన భక్తులకు సహాయం చేయాలనే ఉద్దేశ్యంతో నివాసుడై ఉంటాడు. బ్రహ్మతో ప్రారంభమయ్యి అందరు దేవతలు వారి వారి కష్థనివారణలకు ఇక్కడికి వస్తుంటారు.
  • అజ్ఞానంతో కప్పబడి ఉన్న సంసారి జీవాత్మలను ఉద్ధరించడానికి, అతడు మానవుడు వంటి అనేక విభిన్న రూపాలను ధరిస్తాడు, సాధారణ మానవుడిగా కష్థాలను అనుభవిస్తాడు. ఈ వివరణతో ప్రారంభమయ్యి  పర మరియు వ్యూహ స్వరూపాలకు మించి, విభవం (అవతారములు), అర్చా (విగ్రహ స్వరూపాలు), అంతర్యామి గురించి వివరించబడింది. క్షీరాబ్దినాథుడు సాధు పరిత్రాణం (సాధువులను రక్షించడం), ధర్మ సంస్థాపనం (ధర్మాన్ని స్థాపించడం) మరియు దుఃఖ నాశనం చేయడం వంటి విభిన్న లక్ష్యాలను సాధించడానికి వివిధ రూపాల్లో వేర్వేరు లోకాల్లోకి దిగివస్తాడు. అతి ప్రాచీన కాలం నుండి, ఈ సంసారంలో జీవాత్మలు జనన / మరణ చక్రంలో చిక్కుకొని బాధపడుతున్నారు  – దీనిని నిద్ర (అజ్ఞాన స్థితి) అంటారు. వారిని మేల్కొలిపి శ్రీ రామ, కృష్ణ వంటి వివిధ రూపాలను స్వీకరించడం ద్వారా వారిని ఉత్తేజపరుస్తాడు. మానవుల మాదిరిగానే అతి సాధారణ మానవ రూపాన్ని ధరించి, అతడు కూడా ఆ స్వరూపంలో సుఖదుఃఖాలను అనుభవిస్తాడు.  అనువాదకుల గమనిక: విభవం – అవతారం. అవతారం అంటే క్రిందకు దిగిరావడం – తనను తాను తగ్గించుకోవడం. భగవాన్ దేశ, కాల, వస్తువుతో కట్టుబడి ఉండదు. కానీ వివిధ అవతారాలుగా దిగివచ్చిన్నప్పుడు, అతడు ఒక నిర్దిష్ట కాలంలో (శ్రీ రాముడు త్రేతా యుగంలో అవతరించారు), ఒక నిర్దిష్ట దేశంలో (శ్రీ రాముడు అయోధ్యలో ఉన్నడు), ఒక నిర్దిష్ట తత్వం లోపల (భగవాన్ శ్రీ రాముని రూపంలో ఉన్నాడు) తనను తాను బంధించుకున్నాడు. అతను తన గొప్పతనాన్ని తగ్గించుకునే ఈ అంశాన్ని ఆళ్వారులు మరియు ఆచార్యలు ఎంతో అభినందించారు. ఇక్కడ అవతారాలను రెండు ప్రధాన వర్గాలుగా వర్గీకరించారు – ముఖ్యావతారములు – స్వయంగా భగవాన్ వివిధ రూపాల్లో అవతరిస్తారు, రెండవది గౌణావతారాలు – భగవాన్ నిర్దిష్ట కార్యాలను సంపన్నం చేయడానికి ఇతర జీవాత్మలకు తన గుణాలను / శక్తిని ప్రసాదిస్తాడు. ముఖ్యావతారములు ముముక్షువులు (మోక్షాన్ని కోరుకునేవారు) ఆరాధించవచ్చు, గౌణావతారములను ముముక్షువులు ఆరాధించకూడదు.
  • గొప్ప కృపతో, ప్రతి ఒక్కరిలో కనిపించని అంతర్యామి (అంతరాత్మ) గా దాగి ఉంటాడు.  తిరువాయ్మొళి  1.1.10 లో నమ్మాళ్వార్ వివరించిన విధంగా “కరంతసిలిడంతొఱుం ఇడన్తిగళ్ పొరుళ్ తొఱుం కరన్తెంగుం పరన్తుళన్” – అంతటా వ్యాపించి ఉన్నవాడు. తిరువాయ్మొళి 7.2.2. “కట్కిళ్” (మన కళ్ళకు కనిపించనివాడు) – భగవాన్ అంతర్యామి పాత్రను వహిస్తాడు. అనువాదకుల గమనిక: అంతర్యామిత్వం భగవాన్ యొక్క అంశం, అంతరాత్మగా ప్రతి కణంలో ఉండి వారి కార్యకలాపాలను నియంత్రిస్తుంటాడు. చిత్ మరియు అచిత్ రెండింటిలో భగవాన్ విస్తరించి వారిచే నియంత్రించబడుతూ ఉంటాయి.
  • అటువంటి అత్యున్నత భగవానుడు అర్చా రూపాన్ని (విగ్రహ రూపాన్ని) ధరిస్తాడని, నిలబడి, కూర్చోవడం, పడుకోవడం మొదలైన వివిధ భంగిమలలో దివ్య దేశాలలో మరియు ఇతర దేవాలయాలలో ఉంటాడని, ఒక రాజు తోటలో విశ్రమిస్తుండగా అతని సేవకులు సేవించడం లాంటిదని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. ఎలగైతే ఒక దొంగను పట్టుకోవటానికి, ఆ ప్రాంతం మొత్తం పోలీసులు చుట్టు ముట్టేసి ఉంటారు, అలాగే జీవాత్మల హృదయాన్ని ఆకట్టుకోవటానికి భగవాన్ అనేక దేవాలయాలలో ఎన్నో అనేక  భిన్న భిన్న రూపాలను ధరించి ఉన్నాడు. పైగా, అర్చావతార భగవానుడు వారి ప్రసాదం, అభిశేకం, వస్త్ర ధారణ, శయనం మొదలైన వాటికై పూర్తిగా అర్చకులపై ఆధారపడి ఉంటారు. అనువాదకుల గమనిక: దివ్య దేశములను”ఉగంతు అరులిన నిలంగళ్” అని పిలుస్తారు (జీవాత్మలను ఉద్ధరించాలన్న భగవాన్ యొక్క  అతి తీవ్ర సంకల్పం కారణంగా వారు బస చేసిన ప్రదేశాలు). అర్చావతార భగవానుడు అటువంటి దివ్య దేశములు, అభిమాన స్థలములు (మన పూర్వాచార్యులకు ప్రియమైన దేవాలయాలు), గ్రామం / నగర దేవాలయాలు, మఠాలు, గృహాలు మొదలైనవి భగవాన్ యొక్క అత్యంత సౌలభ్య (సరళత) స్వభావాన్ని అభివ్యక్తిపరుస్తుంది. అతను ప్రతి ఒక్కరూ సులభంగా చేరుకోగల ప్రదేశానికి దిగుతాడు, తమ సౌందర్యాన్ని చూపించి, అతని వైపు ఆకర్షిస్తాడు. అదృష్టవంతులు, అతని మహిమలను గ్రహించి, అతనిపై వారి విశ్వాసం పెరిగి, అత్యున్నత లక్ష్యంమైన భగవాన్ నిత్య కైంకార్యంపై విశ్వాసాన్ని అభివృద్ధి చెందేలా చేస్తుంది.
  • పరత్వం (పర వాసుదేవ రూపం) నిత్యుల (మరియు ముక్తాల) ఆనందం కోసమేనని, అవతారాములు (విభవం, అర్చ రూపం) అన్ని వర్గాల జీవాత్మల (నిత్య, ముక్త మరియు బద్ధ) ఆనందం కోసమని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. పరమపదంలో భగవానుడిని నిత్యసూరులు మరియు ముక్తాత్మలు మాత్రమే చూడవచ్చు మరియు ఆనందించవచ్చు. కానీ  విభవ మరియు అర్చా భగవానుడిని ఈ ప్రపంచంలో  అందరూ చూడవచ్చు మరియు ఆనందించవచ్చు. అనువాదకుల గమనిక: ఇక్కడ ఆసక్తి కరమైన అంశం ఏమిటంటే అర్చావతార భగవానుడిని నిత్యసూరులు కూడా సేవింస్తారు. ఉదాహరణకు, ఒళివిల్ కాలం పదిగం (తిరువాయ్మొళి  3.3) లో, నిత్యసూరులు కూడా పరంపదం నుండి దిగి వచ్చి తిరువెంకటేశ్వరుడిని (శ్రీనివాసుడిని) సేవిస్తారని నమ్మాళ్వారులు తెలియజేస్తున్నారు. కానీ ఈ సంసారంతో భందింపబడి ఉన్న ఎవరైనా (దేవతలు, ఋషులు, మానవులు మొదలైనవారు) ఈ భౌతిక శరీరంతో పరమపదంలోకి ప్రవేశించడం అనేది ఊహించలేని స్థితి. భగవాన్ కృప వల్ల మాత్రమే సంపూర్ణంగా భౌతిక ఆసక్తి నుండి  విముక్తి పొందిన తరువాత పరమపదంలోకి ప్రవేశించవచ్చు.
  • ముఖ్యావతారములలో కనిపించే భగవానుడిని సమస్థ జీవరాశిలో కేవలం ఒక జీవునిగా పరిగణించడం ఒక అడ్డంకి. ముఖ్యావతారములలో, భగవానుడి యొక్క ఆధిపత్యం సంపూర్ణంగా వ్యక్తమవుతుంది. భగవానుడిని కేవలం ఒక చేప (మత్స్యావతారం), తాబేలు (కుర్మావతారం), పంది (వరాహావతారం), మానవుడు (వామనుడు, శ్రీ రామ, కృష్ణ), మొదలైనవాటిని పరిగణించకూడదు. ఇటువంటి స్వరూపాలను ధరించినప్పుడు కూడా వారి ఆధిపత్యాన్ని, పుండరికాక్షత్వాన్ని (అతి సుందమైన కమల నయనాలు) మొదలైన వారి అత్యున్నత గుణాలను అన్ని సమయాలలో వ్యక్తపరుస్తూ ఉంటారు. అనువాదకుల గమనిక: భగవాన్ కేవలం ఒక జంతువుగా, మానవుడు మొదలైన రూపాన్ని ధరిస్తున్నందున, అతను కూడా నశ్వరమైన వాడని అర్ధం కాదు. అతని స్వరూపం ఏమైనప్పటికీ, అతి దైవికమైనది. భౌతిక శరీరాలు / రూపాలకు భిన్నమైనది. పిళ్ళై లోకాచార్యులు శ్రీవచన భూషణ దివ్య శాస్త్రాంలో, భగవాన్ యొక్క శారీరక పరిమితుల గురించి అపోహ పడటం భగవత్ అపచారంగా పరిగణించబడుతుందని వివరించారు.
  • గౌణావతారములు ఆరాధన యొగ్యమని భావించడం ఒక అడ్డంకి. గౌణావతారములలో పరశురామ, కార్తవీర్యార్జున వంటి ఆవేశ అవతారములు కూడా ఉన్నాయి. ఆ రూపాలను భగవాన్ అవతారాలుగా గౌరవించాలి. కానీ వారిని ముమ్ముక్షువులు పూజించరాదు. దయచేసి రామానుజ నూఱ్ఱందాది పాసురం 56 “కోక్కుల మన్నరై మూవెళుకాళ్”  (వ్యాఖ్యానం చూడండి). అనువాదకుల గమనిక: భగవాన్ కొన్ని కార్యాలను సంపన్నం చేయడానికి తన శక్తిని కొన్ని జీవాత్మలకిస్తాడు, అలాంటి జీవాత్మలు పూర్తిగా సాత్విక ప్రవృత్తితో ఉండకపోవచ్చు, ముముక్షులు వాళ్ళను ఆరాధించకూడదు. మణవాళ మాముణులు వ్యాఖ్యానంలో ఈ ప్రశ్నను లేవనెత్తి అలాంటి అవతారాలు వారు సాధించిన కర్యానికై వారిని గౌరవించాలి, కానీ అంతకు మించి ఆరాధించకూదదు అని వివరిస్తున్నారు. అదేవిధంగా పరశురాముని కీర్తింపజేసిన ఇతర ఆళ్వారుల పాసురములను కూడా వారు తెలియజేస్తున్నారు.
  • అర్చావతార భగవానుడిని అసమర్థునిగా పరిగణించడం ఒక అడ్డంకి. అర్చా రూపంలో వివిధ సన్నిధులలో ఉన్న భగవాన్ తన అర్చకుని (ఆరాధకుడు) పై పూర్తిగా ఆధారపడతానని ప్రతిజ్ఞ చేసాడు. ఆ ప్రతిజ్ఞను అతని అసమర్థతగా పరిగణించలేము. భగవాన్ యొక్క ఆధిపత్యం అతని అర్చా స్వరూపాల్లో కూడా సంపూర్ణంగా ఉందని మన ఆచార్యులు వివరించారు. అనువాదకుల గమనిక: ప్రతి ఒక్కరినీ ఉద్ధరించాలనే అత్యున్నత సంకల్పంతో భగవాన్  అర్చా రూపంలో ఉన్నారని మనము ఇప్పటికే చూశాము. అతను ప్రతి ఒక్కరితో ప్రత్యక్షంగా సంభాషించకపోవడం, అతని అవసరాలను/కోరికలను ఆజ్ఞాపించకపోవడం వల్ల, అతను అసమర్థుడు అని మనము అనుకోకూడదు. అర్చావతార భగవానుడు గొప్ప మహాంతులతో / భక్తులతో మాట్లాడే అనేక ఉదాహరణలు ఉన్నాయి. దేవ పెరుమాళ్ తిరుక్కచి నంబితో తరచూ సంభాషించడం చరిత్ర ఆధారంగా ప్రసిద్ధి చెందిన వాస్తవము.
  • భగవాన్ యొక్క అవతారమైన ఆచార్యునిపై పూర్తి విశ్వాసం ఉండకపోవడం ఒక అడ్డంకి. “ఆచార్య స హరిః సాక్షాత్” – ఆచార్యుడు భగవాన్ అవతారమని పూర్తి విశ్వాసం కలిగి ఉండాలి. భగవాన్ యొక్క 5 ప్రకారములు (స్వరూపాలు) పైన, ఆచార్య స్వరూపం 6 వ రూపంగా పరిగణించబడుతుంది. అనువాదకుల గమనిక: దయచేసి ఈ అంశంపై పూర్తి అవగాహన కోసం అంతిమోపాయ నిష్ఠ (http://ponnadi.blogspot.in/p/anthimopaya-nishtai.html) చూడండి.
  • పరత్వం (పరమపదంలో పరవాసుదేవుడు) కంటే అవతారాములు ఉన్నతమైనవని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. పరమపదంలో, అతని ఆధిపత్యం మాత్రమే గొప్పగా గోచరిస్తుంది. భగవాన్ శ్రీ రామ, కృష్ణ, మొదలైనవారిగా దిగివచ్చినప్పుడు, అతని సమస్థ కల్యాణ గుణములన్నీ కాంతివంతంగా ప్రకాశిస్తాయి. ఈ విధంగా మనం పరత్వం కంటే అవతారముల యొక్క గొప్పతనాన్ని అర్థం చేసుకోవాలి. అనువాదకుల గమనిక:  దుఃఖ సాగరంలో ఉన్న జీవాత్మలకు సహాయం చేయడానికి గొప్ప కృపతో భగవాన్ ఈ సంసారంలో జన్మిస్తాడు. అందుకే ఋగ్వేదంలో “స ఉ శ్రేయాన్ భవతి జాపమానః” – అతను పరమపదం నుండి సంసారానికి దిగివచ్చినప్పుడు అతను మరింత ప్రశంసనీయుడౌతాడు. అలాగే, అతను పరమపదం నుండి సంసారానికి దిగివచ్చినప్పుడు తన పవిత్ర గుణాలు ఏమాత్రం తరగవు, అదే దివ్య రూపంతో దర్శనమిస్తాడు. ఈ సూత్రాన్ని తిరువాయ్మొళి  5.3.5 లో నమ్మాళ్వార్ అందంగా వివరించారు – “ఆధియం చోతి ఉరువై అంగు వైతు ఇంగుప్ పిఱంతు” – భగవాన్ నిత్యమైనవాడు, పరంపదంలో అత్యంత ఆకర్షణీయమైన రూపంతో దర్శనం ఇచ్చినట్టే ఈ  ప్రపంచంలో కూడా  ప్రత్యక్షమౌతాడు.
  • ఆచార్యుల దివ్య తిరుమేని / స్వరూపం భగవాన్ అవతారంగా వివరించబడినప్పటికీ భౌతికమని పరిగణించడం ఒక అడ్డంకి.  అనువాదకుల గమనిక:  శిష్యుడు భగవాన్ ను చేరుకోవడానికి సహాయపడేవాడు ఆచార్యుడు అని అర్థం చేసుకోవాలి. ఇది గొప్ప కరుణతో, ఆచార్యలు తన బోధనలు మరియు ప్రవర్తన/ఆచరణ ద్వారా అందరికీ నిజమైన జ్ఞానాన్ని వివరిస్తారు. అలాంటి ఆచార్యులను శిష్యులు గౌరవించి, కీర్తించాలి.

తరువాతి భాగం మనం వచ్చే సంచికలో కొనసాగిద్దాము.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

హిందీలో : http://ponnadi.blogspot.com/2014/11/virodhi-pariharangal-42.html

మూలము : https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

విరోధి పరిహారాలు – 41

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవుల రోజువారీ జీవితంలో వివిధ రూపాలలో ఎదుర్కొంటున్న అడ్డంకుల గురించి ఎమ్పెరుమానారు, వంగి పురత్తు నంబికి వివరిస్తారు. వంగి పురత్తునంబి ఈ విశేషాలను ఒక అద్భుతమైన గ్రంథ రూపంగా “విరోధి పారిహారంగళ్ (విరోధి పరిహారాలు) అనే గ్రంథంలో గ్రంథస్తపరిచారు.

ఈ సంచికలోని శీర్షికలు శ్రేణిగా ఆంగ్లములో ఈ పుస్తకము –  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/virodhi-pariharangal/ లో చూడవచ్చు.

దయచేసి మునుపటి శీర్షికను ఇక్కడ చుడండి – https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/11/15/virodhi-pariharangal-40/

72. తత్వ విరోధి  – యథార్థము / వాస్తవికతను అర్థం చేసుకోవడంలో అవరోధాలు – రెండవ భాగం

పిళ్ళై లోకాచార్యులు, మణవాళ మాముణులు – శ్రీపెరుంబుతూర్

మనము  తత్వ విరోధి యొక్క ఈ భాగంలో ముందుకు వెళదాము. ఈ విషయాలను అర్థం చేసుకోవడానికి చాలావరకు లోతైన జ్ఞానం, అవగాహన అవసరం, అది క్రమబద్ధమైన శాస్త్రం యొక్క అధ్యయనం ద్వారా పొందవచ్చు. పూర్తి మరియు లోతైన అవగాహనకై, జ్ఞానుల ద్వారా ఈ సూత్రాలను నేర్చుకోవడం మంచిది.

  • మన అణ్డం (విశ్వం) మరియు వేరే ఇతర అండాల (విశ్వాలు) లో తత్వం యొక్క అన్ని మార్పులు / పరివర్తనలు ఒక చేతన యొక్క సంకల్పం వల్ల జరుగుతుంది అని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. మన విశ్వంలో అనేక అచిత్తులు, ఈ విశ్వం బయట ఉన్న ఇతర విశ్వాలు (ఈ భౌతిక విశ్వాలన్నింటినీ కలిపి లీలా విభూతి (సంసారం) అంటారు) పరమ చేతనుడు (భగవాన్ – శ్రీమన్నారాయణ) యొక్క సంకల్పం ఆధారంగా రూపాంతరం / మార్పు చెందుతాయి. ఛాందోగ్య ఉపనిషత్తులో ఇలా వివరించబడింది, “తదైక్షత – బహుస్యాం ప్రజాయేయేతి” – నా భిన్న భిన్న అభివ్యక్తములను చూద్దాం.  అనువాదకుల గమనిక: అత్యున్నత చెతనుడైన (అత్యున్నత  జ్ఞానుడైన) భగవాన్ యొక్క సంకల్పం ప్రకారం సృష్టి జరుగుతుంది.  “నిత్యో నిత్యానాం చేతనస్ చేతనానాం” – సమస్థ నిత్యులలో నిత్యుడు, సమస్థ జ్ఞానులలో మహా జ్ఞానుడు అని అర్థం. అనేక సందర్భాలలో  “బహు స్యాం” అని సూచించబడింది, భగవాన్ యొక్క సంకల్ప ఫలితం శ్రుతి అని స్థాపించబడింది. తిరువాయ్మొళి 3.2.1 లో, నమ్మాళ్వారులు ఇలా వివరిస్తున్నారు,  “మున్నీర్ జ్ఞాలం పడైత్త ఎం ముగిల్వణ్ణనే…” – మేఘం లాంటి వాడు (నలుపు వర్ణంతో,  కృపా స్వభావం గలవాడు)! – మూడు రకాల నీటిని కలిగి ఉన్న ఈ విశ్వాన్ని సృష్టించావు నీవు. నంపిళ్ళై ఇక్కడ నమ్మాళ్వార్ యొక్క ఉత్కృష్ఠమైన భావాలను వెల్లడి తెస్తున్నారు. ఈ విశ్వాన్ని సృష్టించినందుకు ఆళ్వారులు భగవానుడికి కృతజ్ఞతలు తెలుపుతున్నారని, అందువల్ల తనతో సహా జీవాత్మలందరికీ తగిన శరీరాలు, ఇంద్రియాలు మొదలైనవి పొందారని, దానితో వారు ఆధ్యాత్మిక అభివృద్ధి చెంది, చివరికి వాళ్ళు ఉద్ధరించబడతారని తెలుపుతున్నారు. అయినప్పటికీ, కేవలం భౌతిక కోరికలను తీర్చడానికి శరీరం ఉపయోగించబడుతున్నందున, అలాంటి అవకాశం వృధా అవుతుందని ఆళ్వారులు బాధను వెల్లడి చేస్తున్నారు. దీని నుండి, భగవాన్ యొక్క దివ్య చిత్తాన్ని మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు,  జీవాత్ములందరి అభ్యున్నతికి ఈ సృష్టి దోహదపడుతుందని మనం అర్థంచేసుకోవచ్చు.
  • జగత్ (విశ్వం) పరిణామం (మార్పు) అధ్వారక భగవద్ సంకల్ప అధీనం (భగవత్ సంకల్పం యొక్క ప్రత్యక్ష నియంత్రణ) అని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుల గమనిక: ఇంతకుముందు వివరించినట్లుగా, సృష్టి రెండు రకాలు అని మనం చెప్పుకున్నాము – అధ్వారక సృష్టి మరియు సధ్వారక సృష్టి. అధ్వారక సృష్టి అనేది సూక్ష్మ పదార్థాన్ని స్థూల పదార్థంగా (విశ్వాల సృష్టి వరకు) మార్చే మొదటి దశ, ఇది స్వయంగా భగవాన్ చేత సృష్టించబడుతుంది. భగవాన్ చేత బ్రహ్మ ద్వారా వివిధ రకాలైన రూపాలు / జాతులు సృష్టించబడతాయి. అదేవిధంగా, సంహార సమయంలో కూడా, పరోక్షంగా భగవాన్ రుదృడు, అగ్ని మొదలైనవారి ద్వారా విశ్వంలోని వివిధ రూపాలను / జాతులను నాశనం చేయబడతాయి. తుదకు, వారు స్వయంగా సమస్థ స్థూల పదార్థాలను తనలో లీనం చేసుకొని వాటిని సూక్ష్మ రూపంగా మారుస్తాడు. ఈ చక్రం అలా మళ్లీ మళ్లీ కొనసాగుతుంది.
  • సమస్థ అస్తిత్వాలు భగవదాత్మకం (అందరిలో అంతరాత్మగా వ్యాపించి ఉన్న పరమాత్మ) అని తెలుసుకోకపోవడం ఒక అడ్డంకి. ఇది నారాయణ సూక్తం నుండి స్పష్టమౌతుంది – “అంతర్ బహిశ్చ తత్సర్వం వ్యాప్య నారాయణస్తితః” – నారాయణుడు అన్నింటి లోపల మరియు బయటి వ్యాపించి ఉండి అన్నింటినీ ఒక్కటిగా పట్టుకుని ఉన్నాడు, “సర్వభూతాంతరాత్మా” – సమస్థ అస్తిత్వాలలో నివసించే ఆత్మ అని అర్థం.  అనువాదకుల గమనిక: బ్రహ్మం (భగవాన్) అస్తిత్వమున్న ప్రతిదానిలో నివసించి ఉన్న ఆత్మ. భూత అనే పదము “భూ సత్తాయం” (అస్తిత్వం ఉన్న) నుండి ఉద్భవించింది. అస్తిత్వమన్నది ఏదైనా భగవాన్ నియంత్రణలో ఉంటుంది. అంతర్యామిగా ఉండటం ద్వారానే ప్రతి అస్తిత్వము ఉనికిలో ఉంటుంది. శాస్త్రం ఇలా చెబుతుంది “యస్య ఆత్మా శరీరం, యస్య పృత్వి శరీరం, …” – బ్రహ్మానికి శరీరం జీవాత్మ, బ్రహ్మానికి శరీరం పృథ్వీ…. ఇదే సూత్రము నమ్మాళ్వార్ తిరువాయ్మొళి  1.1.10లో వివరించారు,  “పరంద తణ్ పరవైయుళ్ నీర్ తొఱుం పరందుళన్ పరంద అండ ఇదెన నిల విసుంబు ఒళివఱ కరంద సిల్ ఇడం తొఱుం ఇడం తిగళ్ పొరుళ్ తొఱుం కరన్దెంగుం పరందుళన్ ఇవై ఉణ్డ కరనే” – సముద్రపు చల్లని నీటి బిందువులలో హాయిగా భగవాన్ ఎలా ఉంటారో అంతే హాయిగా విశాల విశ్వంలో కూడా ఉంటారు.
  • భగవాన్ చేత వ్యాపించబడి ఉన్నందున అన్ని తత్వాల ఉపయుక్తమైనవి అని తెలియక పోవడం ఒక అడ్డంకి. అన్ని తత్వాలు (చేతనా చేతనములు) భగవాన్ చేత విస్తరించబడి ఉన్నందున, అవి ఉపయుక్తకరమైనవిగా  ఉంటాయి.
  • మనం శరీరమన్న భ్రమ కారణంగా కొన్ని అంశాలు అననుకూలమైనవిగా గోచరిస్తాయని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. శరీరాన్ని ఆత్మగా భావించే మన అజ్ఞానం వల్లనే కొన్ని సందర్భాలలో ప్రతికూల భావనకు దారితీస్తుంది. అనువాదకుల గమనిక: ఇది మునుపటి వివరణకు సంబంధించినది. దీన్ని కొంచెం అర్థం చేసుకుందాం. జీవాత్మ యొక్క స్వభావాన్ని నిజంగా గ్రహించిన వ్యక్తికి జీవాత్మ స్వాభావికంగానే పరమానందకరమైనదని తెలుస్తుంది. ఈ సూత్రాన్ని పిళ్ళై లోకాచార్యులు చేత తత్వ త్రయం, సుత్రాలు 73 నుండి 76 వరకు అందంగా వివరించబడింది, మాముణులు తమ వ్యాఖ్యానంలో విస్తృతంగా వివరించారు. సుత్రాలు 73 లో,  వికసించిన నిజమైన జ్ఞానం ఆనందానికి దారితీస్తుంది, ఇది జీవాత్మ స్వభావానికి అనుకూలంమైనదని వారు వివరిస్తున్నారు. తరువాతి సూత్రంలో విషము, ఆయుధాలు మొదలైనవి ఆత్మతో శరీర భ్రమ కారణంగా అననుకూలమైనవిగా కనిపిస్తాయని వారు వివరించారు. మూడు కారణాల వల్ల మనము విషం మొదలైన వాటికి భయపడతామని మాముణులు వివరిస్తున్నారు – 1.) తానూ శరీరం ఒకటేనని భావించి,  ఏదైనా శరీరాన్ని హానిచేసేది తనకు (ఆత్మకు) కూడా హాని చేస్తుందని భావించడం; 2.) మన ఆలోచన విధానమును ప్రభావితం చేసే మన కర్మ (ఇది విషము, ఆయుధం మొదలైన వాటిలో భయం కారణానికి అనుసంధానమైన). 3) మన శరీరంలో వ్యాపించి ఉన్న భగవానుడు, విషము, ఆయుధంలో కూడా వ్యాపించి ఉన్నాడనే  వాస్తవిక జ్ఞానం లేకపోవడం. తరువాతి సూత్రంలో, అన్ని వస్తువులు భగవాన్ చేత విస్తరించి ఉన్నందున, అవి సహజంగానే అనుకూలంగా ఉంటాయి, అవి అననుకూలమైనవి అనే భావన ప్రమాదకరం అని ఆయన వివరించారు. మాముణులు వివిధ ప్రామాణాలను ఉదహరించి ఈ సూత్రాన్ని స్థాపించారు (వాటిలో కొన్నింటిని ఇప్పటికే చూశాము). చివరగా, పిళ్ళై లోకాచార్యులు ఈ సూత్రాన్ని చక్కని ఉదాహరణలతో వివరిస్తున్నారు. 74 వ సూత్రంలో, “ఒక వస్తువు అనుకూలంగా ఉండటానికి ఈ కారణం (అవి భగవాన్ చేత వ్యాపించబడటం మినహా)  కాక వేరే కారణం ఉంటే, ఒక నిర్దిష్ట సమయంలో ఒక వ్యక్తికి అనుకూలంగా ఉండే గంధపు లేహ్యం, పువ్వులు మొదలైనవి  అదే వ్యక్తి వేరే సమయంలో / స్థలంలో  ఉన్నప్పుడు ఆ వస్తువులు అననుకూలమైనవి అవుతాయి, కానీ అదే ప్రదేశంలో మరొక వ్యక్తికి అనుకూలమైనవి అవుతాయి – అలా ఉండకూడదు”. మాముణులు దీన్ని చక్కగా వివరిస్తున్నారు. ఒక వ్యక్తికి, శరీర వేడిని తగ్గించడానికి చందనం లేహ్యం అనుకూలమైనది. కానీ అదే వ్యక్తి, చల్లగా ఉన్నప్పుడు, అ చందనం లేహ్యం అననుకూలమైనదిగా ఉంటుంది. అదేవిధంగా, వేసవిలో ఆరోగ్యమైన వ్యక్తికి, గంధపు  లేహ్యం అనుకూలమైనది, కానీ అదే స్థితిలో, మరొక వ్యక్తి జ్వరంతో బాధపడుతుంటే, అదే చందనం అననుకూలమైనది అవుతుంది. కాబట్టి, చందనం లేహ్యం యొక్క చల్లని స్వభావం  అనుకూలమైనదో కాదో అదే నిర్ణయించదు – కాని దాన్ని స్వీకరించే వ్యక్తి యొక్క శారీరక స్థితి ద్వారా తీర్మానించబడుతుంది. కాబట్టి,  అది గంధపు చెక్కతో వ్యాపించి ఉన్న అనుకూల స్వభావం ఉండటం మరియు అనుకూలమైన స్వభావం కలిగిన శరీరంతో తనను తాను అనుబంధించుకోవడంపై ఆధారపడి ఉంటుంది. భగవత్ శరీరం అనేదానిపై మనకు నిజమైన అవగాహన ఉన్నప్పుడు – వారు ఏ శారీరక పరిస్థితుల్లో ఉన్నా స్వాభావికంగానే ఆనందంగా ఉంటారు.
  • నిత్య బ్రహ్మం (నిత్య భగవానుడు) యొక్క నిత్య ఇచ్ఛ (శాశ్వతమైన కోరిక) వల్ల నిత్య విభూతి (నిత్య  ఆధ్యాత్మిక ప్రపంచం) నిత్యమైనదని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. నిత్య విభుతి అంటే ఆధ్యాత్మిక ప్రపంచం – శ్రీ వైకుంఠం. భౌతిక క్రియాకలాపంలోని భాగంగా సృష్టించబడిన లీలా విభూతిలో ఎల్లప్పుడూ సృష్ఠి నాశనం నిరంతరం జరుగుతూనే ఉంటుంది. అలా కాకుండా, ఇది ఎటువంటి మార్పు లేకుండా శాశ్వతంగా ఉన్నందున, దీనిని నిత్య విభుతి అంటారు. దీనికి ప్రాథమిక కారణం భగవత సంకల్పం. అనువాదకుల గమనిక: ఆధ్యాత్మిక ప్రపంచమైన  పరమపదం గురించి వివిధ సాహిత్యాలలో వివరించబడింది. విష్ణు సూక్తం “తద్ విష్ణోర్ పరమం పదం సదా పశ్యంతి సూరయః” – విష్ణు వారి నివాసంలో నిరంతరం నిత్య సూరులతో కనిపిస్తారు. లింగ పురాణం “వైకుంఠేతు పరే లోకే ….ఆస్తే విష్ణుర్ అచింత్యాత్మా” – ఉభయ దేవేరులతో శ్రీమన్నారాయణను వారి భక్తులు నిత్యం సేవిస్తుంటారు.  ఆళవందారులు తమ స్తోత్రరత్నంలో  శ్రీ వైకుంఠం యొక్క సౌందర్యాన్ని వివరించారు. ఎమ్పెరుమానార్ శ్రీ వైకుంఠ గద్యంలో ఇదే విషయాన్ని వివరించారు. ఈ పరమపదం శ్రీమన్నారాయణుడి యొక్క నిత్య ఆధ్యాత్మిక నివాసంగా వివరించబడింది.
  • అప్రాకృత అచిత్ (దివ్య పదార్థం) యొక్క పరివర్తనలు భగవద్ సంకల్పంతో జరుగుతుందని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. పరమపదంలో కనిపించే అచిత్ తత్వం మన భౌతిక ప్రపంచంలో ఉన్న వాటిలా ఉండదు. అది శుద్ధ సత్వమైన (స్వచ్ఛమైనది) దివ్య పదార్థం. భగవాన్ కోరిక ఆధారంగా, వివిధ రూపాలను ధరిస్తుంది. అనువాదకుల గమనిక: పరమపదం గురించి ఈ సూత్రాలను పిళ్ళై లోకాచార్యులు తత్వ త్రయంలో చాలా వివరంగా వివరించారు. సరైన మార్గదర్శకత్వంలో అధ్యయనం చేయడం మంచిది.
  • ఐదు మూలకాలతో కూడిన సూక్ష్మ, స్థూల స్థితులు, భౌతిక ప్రపంచంలో ఉన్నట్లుగా పరమపదంలోని దివ్య తత్వాలు ఉండవని తెలుసుకోకపోవడం ఒక అడ్డంకి. ఈ దివ్య తత్వం పంచ ఉపనిషద్దులతో (భూమి, నీరు, అగ్ని, గాలి, ఆకాశం అనే 5 మూలకాలతో తయారైన భౌతిక ప్రపంచంలా కాకుండా) తయారు చేయబడిందని అంటారు. కాబట్టి, అవి భౌతిక ప్రపంచంలో కనిపించే పదార్థంతో సమానం కాదు. అనువాదకుల గమనిక: భౌతిక ప్రపంచంలో జీవాత్మ  స్వభావాన్ని విషయం కప్పివేస్తుంది, అది జీవాత్మలో అజ్ఞానాన్ని ప్రేరేపిస్తుంది. కానీ పరమపదం యొక్క దైవీక తత్వాలు జ్ఞానాన్ని సులభతరం చేస్తుంది, అక్కడ ఉన్న జీవాత్మలకూ మరింత ఆనందాన్నిస్తుంది.
  • భగవాన్ యొక్క దివ్య రూపాలు, దివ్య తత్వాలతో (ఇది పంచ ఉపనిషద్లతో తయారు చేయబడినవి) కూడినవని తెలియకపోవడం  ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుల గమనిక: సాధారణంగా  భగవాన్ యొక్క దివ్య రూపాలు 5 వర్గాలలో వివరించారు – పర, వ్యూహ, విభవ, అర్చా, అంతర్యామి. దీన్నిhttp://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-parathvadhi.htmlలో వివరంగా వివరించబడింది. ఈ ఐదు సందర్భాల్లో, భగవాన్ రూపం ఉన్నచోట, అది దైవీక తత్వముతో తయారైందని మనం అర్థం చేసుకోవాలి. ఈ వివరణతో ప్రారంభించి, ఈశ్వర తత్వం (భగవాన్), వారి రూప గుణాలను అర్థం చేసుకోవడం వైపు దృష్టి మారుతుంది.
  • భగవాన్ యొక్క ఈ రూపాలు వారి 6 ప్రధాన గుణాలను వెల్లడి చేస్తాయని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. దివ్య తత్వాలతో తయారైన ఈ రూపాలు భగవాన్ యొక్క నిజమైన గుణాలను వెల్లడిస్తాయి, మన జ్ఞానాన్ని పెంచుతాయి. ఆరు ప్రధాన లక్షణాలు ఉన్నాయి – జ్ఞానం, బలం, వీర్యం (శౌర్యం), ఐశ్వర్యం (సంపద, అందరినీ నియంత్రించే సామర్థ్యం), శక్తి, తేజస్సు (అందం / ప్రకాశం). ఇతర భగవాన్ గుణాలన్నీ ఈ 6 గుణాల నుండి ఉద్భవించినవే. అనువాదకుల గమనిక: భగవాన్ అంటే ఈ ఆరు లక్షణాలు సంపూర్ణగా కలిగి ఉన్నవాడు (ముందు వివరించినట్లు). ఈ విధంగా, ఈ ఆరు గుణాలు పూర్తిగా ఉన్న శ్రీమన్నారాయణను మాత్రమే భగవాన్ అని పిలవబడే అర్హత ఉన్నవాడు. ఇతర వ్యక్తిత్వాలను భగవాన్ (పరాశర భగవాన్, వ్యాస భగవాన్ మొదలైనవారు) అని పిలువడం ఇది కేవలం వారి ప్రశంసగా మాత్రమే కాని అసలు అర్థంతో కాదు – ఎందుకంటే ఈ లక్షణాలను పూర్తిగా మరెవరొ లోనూ లేవు. భగవాన్ యొక్క దివ్య రూపాలు అతని అంతర్లీన గుణాలను వ్యక్తపరుస్తాయి.
  • భగవాన్ మరియు నిత్యసూరులు ఒకే వర్గానికి చెందినవారని తెలియకపోయినా (విముక్తి చెందిన ఆత్మలు), భగవత్ స్వరూపం దివ్య తేజస్సుగల స్వరూపం కారణంగా ఇది వర్గీకరణపరంగా అసాధారణమైనది అని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. అనంత, గరుడ, విశ్వక్సేనుడు మొదలైనవి నిత్య విముక్తులు.  వర్ణ భేదాలు ఈ భౌతిక ప్రపంచంలో ఉన్నట్లుగా వాళ్ళల్లో ఆ తేడాలు ఉండవు. వీళ్ళ స్వరూపాలు కూడా అసాధారణమైనవి. వారి శరీరాలు / రూపాలు దైవిక తత్వాలతో తయారైనందున, వారు చేసే భిన్న భిన్న కైంకార్యాధారంగా వారు వర్గీకరించ బడతారు.  ఉదాహరణకు, అనంతుడు ఒక సర్ప రూపాన్ని ధరిస్తాడు, గరుడ ఒక పక్షి రూపాన్ని వహిస్తాడు, అలాగే విశ్వక్సేనుడు మానవ రూపాన్ని ధరిస్తాడు. గజముక (ఏనుగు ముఖం గల వ్యక్తి), సింహాముక (సింహ ముఖం గల వ్యక్తి), మగ సేవకులు, ఆడ సేవకులు మొదలైనవారు కూడా ఉంటారు. కానీ  స్థ్రీ పురుష సంబంధం (దేహ సౌదర్యం మొదలైనవాటికి సంబంధించిన) ఈ సంసారంలో ఉన్నట్లుగా అక్కడ ఉండదని గమనించాలి. అనువాదకుల గమనిక: ముఖ్యమైన కైంకర్యాలకై, నిత్యసూరులు వివిధ రూపాలను ధరిస్తారు. పరమపదంలోని అన్ని “తత్వాలు” దైవీకమైనవని, ఈ సంసారంలో కనిపించే తత్వాలకు భిన్నమైనవని ఇంతకు ముందే చూశాము. అలాగే, నిత్యసూరులు కూడా  భగవానుడికి భిన్నమైన వారని అర్థం చేసుకోవాలి –  నిత్యసూరులు జీవాత్మలు అయితే, భగవాన్ పరమత్మ. భగవాన్ యొక్క దివ్య సంకల్పం ద్వారా, నిత్యసూరులు నిత్య ముక్తులుగా సృష్ఠించబడ్డారు. భగవత్ స్వరూపం అత్యంత తేజస్సుతో ప్రకాశించేదిగా మరియు మేలిమి బంగారు రూపంగా ఉంటుందని ఛాందోగ్య ఉపనిషత్తులో వివరించబడింది.
  • భగవాన్ తమ అవతార (వరాహ, నరసింహ, శ్రీ రామ, కృష్ణ మొదలైన) రూపాలలో కూడా దివ్య తత్వాలతో (పరమపదంలో ఉన్నట్లు) కూడి ఉంటారు.  భగవాన్ దివ్య సంకల్పం చేత శివుడు మొదలైన వాళ్ళు వారి (భౌతిక) రూపాలు / శరీరాలు పొందుతారు, భగవాన్ యొక్క దివ్య స్వరూపాన్ని “సాధారణ తత్వం” గా పరిగణించడం ఒక అపరాధం. అతని ఆర్చావతార రూపాలను  ఇఛ్ గృహీత అప్రాకృత దివ్య మంగల విగ్రహం అని పిలుస్తారు – తమ కోరిక మేరకు దివ్య మంగళ రూపాన్ని ధరిస్తారు. ఈ రూపాలు మానవుడిలా కనిపిస్తున్నప్పటికీ, అవి ఒకే తత్వంతో తయారు చేయబడినవి కావు.  అనువాదకుల గమనిక: భగవద్గీత యొక్క 4 వ అధ్యాయంలో, భగవాన్ అనేక స్లోకాములలో తన అవతార రహస్యాన్ని బహిర్గతం చేయడం మనం ఇప్పటికే చూశాము. ఆయన స్వయంగా భగవద్గీత 4.9 లో ఇల ఉపదేశించారు – “జన్మ కర్మ చ మే దివ్యం” – నా జన్మ, లీలలు అలౌకికమైనవి అని అర్థం. భగవాన్ స్వయంగా గీత 9.11 లో “అవజానంతి మాం మూడా…” – నా ఆధిపత్యాన్ని అర్థం చేసుకోని మూర్ఖులు నన్ను మానవునిగా భావిస్తారు (నా అవతారాల సమయంలో) నన్ను అవమానిస్తారు అని ఉపదేశిస్తున్నారు. పిళ్ళై లోకాచార్యులు, తమ శ్రీవచన భూషణ దివ్య శాస్త్రంలో, సుత్రాలు 303 మరియు 304 లలో భగవత్ అపాచారము గురించి వివరించారు. భగవాన్ తమ ఇష్టం ప్రకారం ఈ దివ్య రూపాలను ధరిస్తారు. బ్రహ్మ, రుద్రుడు, ఇంద్రుడు మొదలైన ఇతర దేవతలు, వాళ్ళు అనేక పుణ్యకర్మలు చేసిన జీవాత్మలు అని వివరిస్తున్నారు. కాబట్టి, భౌతిక ప్రపంచంలో అటువంటి శక్తివంతమైన పదవులను చేపట్టడానికి జీవాత్మల కర్మలు మరియు భగవత్  సంకల్పం మీద ఆధారపడి ఉంటుంది.
  • సమస్థ చిత్ (జీవాత్మలు – ఆత్మలు) మరియు అచిత్తులతో (పదార్థం) కూడినది భగవాన్ శరీరం అని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. “సర్వం విష్ణుమయం జగత్” – విశ్వంలో కనిపించే వాటన్నిటిలో విష్ణువు వ్యాపించి ఉన్నాడు, భగవాన్ అంతరాత్మ – కాబట్టి ప్రతిదీ శ్రీమన్నారాయణ శరీరంలోని భాగం అని వివరించబడింది. అనువాదకుల గమనిక:  దీనిని ఇప్పటికే మనం నారాయణ సూక్తంలో “అంతర్ బహిశ్చ తత్ సర్వం వ్యాప్య నారాయణ స్థితః”, శ్రీ రామాయణ శ్లోకం “జగత్ సర్వం శరీరం తే” – సర్వం వ్యాపించి ఉన్నవాడు విష్ణువు – కాబట్టి శ్రీమన్నారాయణుడు అన్నింటిలో నివసించే అంతరాత్మ అని అర్థం.

తరువాతి భాగం మనం వచ్చే సంచికలో కొనసాగిద్దాము.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

హిందీలో : http://ponnadi.blogspot.com/2014/10/virodhi-pariharangal-41.html

మూలము : https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

విరోధి పరిహారాలు – 40

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవుల రోజువారీ జీవితంలో వివిధ రూపాలలో ఎదుర్కొంటున్న అడ్డంకుల గురించి ఎమ్పెరుమానారు, వంగి పురత్తు నంబికి వివరిస్తారు. వంగి పురత్తునంబి ఈ విశేషాలను ఒక అద్భుతమైన గ్రంథ రూపంగా “విరోధి పారిహారంగళ్ (విరోధి పరిహారాలు) అనే గ్రంథంలో గ్రంథస్తపరిచారు.

ఈ సంచికలోని శీర్షికలు శ్రేణిగా ఆంగ్లములో ఈ పుస్తకము –  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/virodhi-pariharangal/ లో చూడవచ్చు.

దయచేసి మునుపటి శీర్షికను ఇక్కడ చుడండి – https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/10/31/virodhi-pariharangal-39/

72. తత్వ విరోధి  – యథార్థము / వాస్తవికతను అర్థం చేసుకోవడంలో అవరోధాలు – మొదటి భాగం

నమ్మాళ్వార్, ఎమ్పెరుమానార్, పిళ్ళై లోకాచార్యులు, మణవాళ మాముణులు

ఈ విషయాలలో చాలావరకు లోతైన జ్ఞానం అవసరం, ఇది క్రమబద్ధమైన శాస్త్రాధ్యయనం ద్వారా పొందవచ్చు. పూర్తి అవగాహన కొరకు, ఈ సూత్రాలను జ్ఞానుల నుండి నేర్చుకోవడం మంచిది.

  • తత్వ త్రయం (భోక్తృ – ఆనందించేవాడు – ఆత్మ, భోగ్య – ఆనందించినది – విషయం, నియంతృ – నియంత్రించువాడు – భగవాన్) తప్ప మరే తత్వం లేదని తెలుసుకోకపోవడం ఒక అడ్డంకి. “భోక్తా, భోగ్యం, ప్రేరితారం చ మత్వా” అని శృతి అంటుంది. భోగ్యం – ఆనందించేది. భోక్తా – ఆనందించేవాడు. ప్రేరితా – భోక్తా, భోగ్యం రెండింటిని తన సంపత్తిగా ఉన్నవాడు, ఈ రెండింటిని నియంత్రించేవాడు. కాబట్టి, ఇవి మూడు సత్యాలు. ఎమ్పెరుమానార్ (శ్రీ రామానుజ) దర్శనం యొక్క ప్రాథమిక సూత్రమైయిన తత్వ త్రయాన్ని ఏకైక సిద్ధాంతంగా స్వీకరించాలి. అచిత్ – పదార్థం – ఆనందించబడేది శరీరం. శరీరం లోపల నివసించేవాడు మరియు సుఖ దుఃఖాలను అనుభవించే వాడిని చిత్ – జీవత్మ – ఆత్మ అంటారు. అచిత్ మరియు చిత్ రెండింటినీ తన శరీరంగా కలిగి ఉన్నవాడు, వాటిని నియంత్రించేవాడు సర్వేశ్వరుడు (శ్రీమన్నారాయణ). ఈ 3 వాస్తవ తత్వాలకు మించి ఏమీ లేదని గట్టి నమ్మకం ఉండాలి. ఈ సిద్ధాంతంపై స్పష్టత, దృఢమైన విశ్వాసం ఉన్నవాడు ఇతర తత్వశాస్త్ర సిద్ధాంతాలను ఎప్పటికీ అంగీకరించలేడు. లేదా ఆ సిద్ధాంతాలను విని ఆశ్చర్యపోతాడు. ఆ తరువాత, వివిధ మతాల తత్వాలు వివరించబడ్డాయి, అలాంటి తత్వాలతో మనం భ్రమ చెందడం మన ఆధ్యాత్మిక పురోగతికి ఒక అడ్డంకి అని కూడా వివరించబడింది.  అనువాదకుని గమనిక: వేదాంత సారాన్ని ఎమ్పెరుమానార్లు శ్రీ భాష్యం, వేదార్థ సంగ్రహం, వేదాంత దీపం మొదలైన గ్రంథాలలో వివరించారు. నమ్మాళ్వార్ యొక్క దివ్య ప్రబంధములు (తిరువిరుత్తం, తిరువాసిరియం, పెరియ తిరువంతాది మరియు తిరువాయ్మొళి) వేద సారంగా గొప్ప కీర్తిచెందినవి. వీటిలో, తిరువాయ్మొళి అత్యంత ప్రసిద్ధమైన ప్రబంధము. తిరువాయ్మొళికి 5 వ్యాఖ్యానములు ఉన్నాయి, అవి తిరుక్కురుగైపిరాన్ పిళ్ళాన్ రాసిన 6000 పడి, నంజియార్ రాసిన 9000 పడి, పెరియావాచ్చాన్  పిళ్ళై వ్రాసిన 24000 పడి, నంపిళ్ళై యొక్క కాలక్షేపాలను వడక్కు తిరువీధి పిళ్ళై ఈడు 36000 పడిలో నమోదు చేసారు, వాధి కేసరి అళగియ మణవాళ జీయర్ వ్రాసిన 12000 పడి. వీటిలో, ఈడు 36000 పడి చాలా విస్తృతమైన మరియు సమగ్రమైన వ్యాఖ్యానంగా నిలుస్తుంది. నంపిళ్ళై ఈడు వ్యాఖ్యానానికి రెండు అరుంపదములు (ఇంకా లోతైన వివరణములు) ఉన్నాయి, వాటిని అప్పు అరుంపదము మరియు జీయర్ అరుంపదము అని పిలుస్తారు. ప్రతి పరిచయంలో అనేక అద్భుతమైన సూత్రాలను వెలికి తీసుకువచ్చే ఈడు వ్యాఖ్యానానికి నంపిళ్ళై 3 పరిచయాలను ఇచ్చారు. “ముదల్ శ్రీయః పతి” – మొట్ట మొదటి శ్రీయః పతి, అనే మొదటి పరిచయంలో, యదార్థం యొక్క ఉత్కృష్ట జ్ఞానాన్ని భగవాన్ స్వయంగా నమ్మాళ్వారుకి అనుగ్రహించారు అని వారు వివరిస్తున్నారు.  మన సిద్ధాంతం గురించి వివరించే ముందు, మొదట అతను విభిన్న తత్వాలను, వాటి పరిమితులను తెలియ చేస్తున్నారు. తత్వాలను (వాస్తవికతలు / సత్యాలు) వేర్వేరు సిద్ధాంతాలు ఎలా అర్థం చేసుకుంటాయో అతను వివరించడంతో ప్రారంభిస్తున్నారు. అతను అలాంటి 17 తత్వాల గురించి చర్చించి, అవన్నీ వేదానికి విరుద్ధమైనవని కొట్టివేసారు. చివరకు వేదాంతం తత్వ త్రయాన్ని (3 తత్వాలు) మాత్రమే వివరిస్తుందని వారు స్థాపించారు. పిళ్ళై లోకాచార్యులు ఈ 3 తత్వాలను (చిత్, అచిత్, ఈశ్వర) “తత్వ త్రయం” అనే రాహస్య గ్రంథంలో వివరించారు. ఈ గ్రాంథాన్ని “కుట్టి భాష్యం” (చిట్టి శ్రీ భాష్యం) అని పిలుస్తారు, ఎందుకంటే ఇది భగవద్ రామానుజుల శ్రీ భాష్యంలో (వేదాంత సూత్రానికి వ్యాఖ్యానం) వివరించబడిన ముఖ్యమైన సిద్ధాంత అంశాలను వెల్లడి చేస్తుంది కాబట్టి. మాముణులు ఈ గ్రంథానికి ఒక విశాలమైన వ్యాఖ్యానం రాశారు, దీనిలో అతను వేదాంతం యొక్క అత్యంత సంక్లిష్టమైన విషయాలను చాలా అనర్గళంగా వివరించారు. ఈ అంశం యొక్క క్రమములో, మనము నంపిళ్ళై యొక్క మొట్ట మొదటి శ్రీయః పతి మరియు  మాముణుల వ్యాఖ్యానంతో పిళ్ళై లోకాచార్యుల తత్వ త్రయం నుండి వివిధ అంశాలను చర్చిస్తాము.
  • వైశేషిక వివరించిన విధంగా 6 తత్వములు (ద్రవ్యంతో మొదలయి) ఉన్నాయని భ్రాంతిపడటం ఒక అడ్డంకి. మన సిద్ధాంతం తత్వ త్రయం (3 తత్వములు) పై ఆధారపడి ఉందని మనము ఇప్పటికే చూశాము. సాంఖ్య, వైశేషిక, పాసుపత, చార్వాక, బౌద్ధ, జైన అని వివిధ సిద్దాంతాలు ఉన్నాయి. అలాంటి తత్వాలను వినకూడదు, విని భ్రమ చందకూడదు. ఎమ్పెరుమానార్ (శ్రీ రామానుజ) దర్శనాన్ని అర్థం చేసుకున్న వ్యక్తి ఈ ఇతర తత్వాలతో భ్రాంతి చెందడు.  ఈ తత్వాలన్నీ తిరస్కరించాల్సిన అవసరం ఉంది. “అఱుసమయ చ్చెడియతనై అడియఱుత్తాన్ వాళియే,  అడర్ న్తువరుం కుదృట్టిగళై అఱత్తుఱంతాన్ వాళియే” – షన్మతం (6 తత్వాలు – వేదానికి విరుద్ధమైనవి) అనే మొక్కను నాశనం చేసిన శ్రీ రామానుజ నీవు దీర్ఘకాలం జీవించు, కుదృష్టి మతాలనే (వేదాన్ని స్వీకరించని, తప్పుగా అర్ధం చేసుకునే తత్వాలు) కలుపు మొక్కలను తొలగించిన ఓ శ్రీ రామానుజ నీవు దీర్ఘకాలం జీవించు. వారి తిరునాక్షత్ర రోజును “శంకర భాస్కర యాదవ భాట్ట ప్రభాకరర్ తంగళ్ మతం చాయ్వుఱ వాదియర్ మాయ్గువరెన్రు చతుమఱై వాళ్ న్తిడునాళ్” –   శంకర, భాస్కర, యాదవ ప్రకాశ, భాట్ట, ప్రభాకర, మొదలైన తత్వశాస్త్రాలను చెరిపి,  వాదకులను ఓడించిన రోజున 4 వేదాలు సంతోషంగా స్థిరపడ్డాయి. ఇప్పటికే తిరస్కరించబడిన ఈ తత్వాలను మనము చర్చించాల్సిన అవసరం లేదు.
  • నైయాయికలో (న్యాయ పాఠశాల) వివరించిన విధంగా 16 తత్వములు (ప్రమాణంతో ప్రారంభమయ్యి) ఉన్నాయని భ్రాంతిపడటం ఒక అడ్డంకి.
  • సాంఖ్య సిద్ధాంతంలో వివరించిన విధంగా 25 తత్వములు (ములా ప్రకృతితో మొదలయ్యి) ఉన్నాయని  భ్రాంతిపడటం ఒక అడ్డంకి.
  • పతంజలిలో వివరించిన విధంగా 26 తత్వములు ఉన్నాయని భ్రాంతిపడటం ఒక అడ్డంకి.
  • పాసుపతుడు వివరించిన విధంగా 36 తత్వములు ఉన్నాయని భ్రాంతిపడటం ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుల గమనిక: రుదృనిపై కేంద్రీకృతమై పాసుపత ఆగమం ఆధారపడి  ఉంది.
  • చర్వాకుడు వివరించినట్లు  పృథ్వితో ప్రారంభమయ్యి 4 భూతములు ఉన్నాయని, అవి తత్వాలని భ్రాంతిపడటం ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుల గమనిక: వాస్తవానికి కేవలం 4 మూలాధారాలు (భూమి, నీరు, అగ్ని మరియు గాలి) ఉన్నాయని చర్వాకుడు అంగీకరించేవాడు. అవగాహనకు మించినది ఏమీ లేదని వారి ఆలోచన. చారు వాక్ అంటే అందమైన / పుష్పించే పదాలు అని అర్థం. ఇది మాత్రమే కనుక వీలైనంత సంతోషంగా ఈ జీవితాన్ని గడపాలని, ఎందుకంటే ఇదే వాస్తవం కనుక, అని వారి నమ్మకం. అతనిని లోకాయత అని అంటారు. వట్టి భౌతికవాది, నాస్తిక తత్వం కలిగినవాడు.
  • బుద్ధుడు వివరించినట్లుగా సత్యమనేది పంచ స్కందాలు (ఐదు వేర్వేరు సముదాయములు) మొదలైన వాటిపై ఆధారపడి ఉందని భ్రాంతిపడటం ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుల గమనిక: ప్రధానంగా 4 రకాల బౌద్ధ తత్వాలు వివరించబడ్డాయి. బౌద్ధ శాస్త్రంలో 4 సిద్ధాంతాలు – వైభాషిక, సౌత్రాంతిక, యోగాచర మరియు మాధ్యమిక అని 4 సిద్ధాంతాలు వివరించబడ్డాయి. ప్రాథమికంగా, ఇది శూణ్యవాదం (పూర్తి శూన్యత) పై ఆధారపడి ఉంది – అనగా, సమస్తం  శూన్యము అని వారి భావన.
  • జైన మతంలో వివరించినట్లు సత్యమనేది ధర్మం, అధర్మం మొదలైన వాటిపై ఆధారపడి ఉందని భ్రాంతిపడటం ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుల గమనిక: జైన సిద్ధాంతం అహింస, త్యజించడం మొదలైన వాటిపై దృష్టి పెడుతుంది, వేద సూత్రాలతో సంబంధం లేకుండా.
  • మాయావాదులు వివరించిన విధంగా ఏక మాత్ర తత్వం జీవాత్మ అని భ్రాంతిపడటం ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుల గమనిక: మాయావాదులు ఏ పేరు, రూపం, గుణాలు మొదలైనవి లేని ఒక ఆత్మ (ఇది బ్రహ్మంగా పరిగణిస్తారు) ఉనికిని వివరిస్తుంది. ఆ ఆత్మ అజ్ఞానంతో కప్పబడి ఉండి అవాస్తవిక ప్రపంచాన్ని వాస్తవం అన్న భావనకు దారితీస్తుంది. అజ్ఞానం పొర తొలగిన తర్వాత, ఆత్మ దాని నిజమైన స్వభావాన్ని తిరిగి పొందుతుంది, అదే ముక్తి.
  • జీవాత్మలకు మించి ఈశ్వరునికి ప్రత్యేక అస్తిత్వం లేదని భట్టా, ప్రభాకర శాస్త్ర వివరణలకు భ్రాంతిపడటం ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుల గమనిక: కుమారిల భట్టా మరియు ప్రభాకరులిద్దరు బలమైన అధ్వైత వేదాంత తత్వవేత్తలు.

ఇక్కడి నుంచి మొదలుకొని, అచిత్ తత్వం (పదార్థం – జ్ఞానం లేనిది) గురించి అనేక భ్రాంతులు, అపోహలు స్పష్టం చేయబడ్డాయి. పిళ్ళై లోకాచార్యులు రచించిన తత్వ త్రయం గ్రంథంలో స్థాపించబడిన అచిత్ తత్వ సూత్రాలను మనము మొదట చర్చిద్దాము. దీనిని అర్థం చేసుకున్న తర్వాత, అడ్డంకులు అవంతకు అవే తొలగిపోతాయి. ప్రత్యేకంగా వాటికి వివరణలు అవసరం లేదు.

అచిత్ తత్వము 3 వర్గాలుగా విభజించ బడ్డాయి. శుద్ధ సత్వం (స్వచ్ఛమైన మంచితనం), మిశ్ర సత్వం (మిశ్రమమైన మంచితనం) మరియు సత్వ శూన్యం (ఏ మంచితనం లేనిది). అనువాదకుల గమనిక: ఒక వస్తువులో ఈ గుణాలలో (సత్వం (మంచితనం), రాజసం (భావావేశం) మరియు తామసం (అజ్ఞానం))  ఒకటి లేదా ఒకటికంటే ఎక్కువ గుణాలు కలిగి  ఉంటాయి. ఇక్కడ, వస్తువులను శుద్ధ సత్వం అని పిలుస్తారు, ఎందుకంటే శుద్ధ సత్వం మాత్రమే వాటి గుణంగా ఉన్నవి కాబట్టి. గుణం వస్తువుకి భిన్నమైనది, కానీ ఇక్కడ వస్తువుకి దాని గుణంతో పేర్కొనబడింది. కాబట్టి, మనం శుద్ధ సత్వం అని అన్నప్పుడు – దాని అర్థం శుద్ధమైన మంచితనంతో నిండి ఉన్న వస్తువు అని అర్థం.

  • పరమపదంలో మాత్రమే శుద్ధ సత్వం కనిపిస్తుంది. అనువాదకుల గమనిక: పరమపదంలో అన్ని పదార్థాలు శుద్ధ సత్వానికి చెందినవి. శుద్ధ సత్వం అనేది ఏ రాజస తామస గుణం లేనిది, సంపూర్ణంగా స్వచ్ఛమైనది అని పిళ్ళై లోకాచార్యులు వివరిస్తున్నారు. ఈ దివ్య పదార్థం పరమపదంలో వివిధ మండపాలు, గోపురాలు, విమానములు, ప్రసాదములు మొదలైనవాటిగా రూపాంతరం చెందుతుందని, భగవానుడికి, నిత్యులకు (నిత్య ముక్తులు) మరియు ముక్తులకు (ముక్తి పొందిన ఆత్మలు) అపరిమితమైన ఆనందాన్ని ఇస్తుందని వారు వివరిస్తున్నారు. ఈ భౌతిక ప్రపంచంలో కనిపించే భగవాన్ యొక్క దివ్య అర్చా రూపాలు కూడా శుద్ధ సత్వం వర్గంలోకి వస్తాయి.
  • మిశ్ర సత్వం అనేది సత్వం, రాజసం మరియు తామస మిశ్రమంతో కూడినది, ఈ సంసారం (భౌతిక ప్రపంచం) లో కనిపిస్తుంది. అచిత్ (పదార్థం) శాశ్వతమైనది అయినప్పటికీ, ఇది స్థిరమైన మార్పులకు లోనవుతూ ఉంటుంది. అందువల్ల  తాత్కాలికమైనది అంటారు. చిత్ (జీవాత్మ) జ్ఞానంతో నిండినప్పటికీ, భౌతిక శరీరంలో కట్టుబడి ఉన్నప్పుడు, జీవాత్మకు అంతర్గతంగా ఉన్న జ్ఞానం మరియు ఆనందం అనేవి అచిత్ చేత కప్పబడి ఉంటాయి. ఈ అచిత్  కొన్నిసార్లు విపరీత జ్ఞానాన్ని (అపార్థాలు) కూడా ప్రేరేపిస్తుంది. ఈ విషయాన్ని వివరంగా చూద్దాము.
  • సత్వ శూణ్యం అనేది కాలం (సమయం). అనువాదకుల గమనిక: కాలాన్ని కొంతమంది తత్వవేత్తలు తిరస్కరించారని పిళ్ళై లోకాచార్యులు తత్వ త్రయంలో వివరించారు. ప్రత్యక్ష అవగాహన మరియు శాస్త్ర  అవగాహన ద్వారా కాల అస్తిత్వమును మనం అర్థం చేసుకోగలం కాబట్టి, దానిని తిరస్కరించే ప్రశ్న లేదు. అచిత్ యొక్క నిత్య పరివర్తనకు దోహదపడే కారకంగా కాలాన్ని వివరించారు. ఇది భగవాన్ యొక్క కాలక్షేప సాధనంగా వివరించబడింది. పరమపదం (ఆధ్యాత్మిక ప్రపంచం) మరియు సంసారం (భౌతిక ప్రపంచం) రెండింటిలోనూ కాలం ఉంది – ఇది పరమపదంలో పూర్తి అధీనంలో ఉంటుంది (సంపూర్ణ భగవద్ ఆనందాని కొరకై ఉంటుంది), భౌతిక ప్రపంచలో కాలం ఆయా కార్యకలాపాలను నిరంతరం నియంత్రించే పాత్రను వహిస్తుంది.

మిశ్ర సత్వంపై మరింత:-

  • మూల ప్రకృతి (ఆదిమ పదార్థం) అంటే సత్వం, రాజసం మరియు తామసం అనే 3 గుణాలు సంపూర్ణ సమతుల్యతతో ఉన్న ఒక స్థితి. ఇది ఒక సూక్ష్మ స్థితిలో ఉండి భగవాన్ శరీరంలో ఒక తత్వంగా ఉంటుంది. సృష్టి సమయంలో, ఆ లక్షణాల సమతుల్యత మారినప్పుడు, సూక్ష్మ పదార్థం భిన్న భిన్న రూపాలు పేర్లతో స్థూల రూపంగా మారుతుంది. సృష్టి సమయంలో, ప్రకృతి అనేది ఉపాదాన కారణం (భౌతిక కారణం). భగవాన్ యొక్క దివ్య సంకల్పంతో, సూక్ష్మ స్థితి స్థూలంగా మారుతుంది. అటువంటి స్థితి మార్పు 24 తత్వముల యొక్క అభివ్యక్తికి దారితీస్తుంది. నమ్మాళ్వార్ దీనిని తిరువాయ్మొళి 10.7.10 లో “పొంగైమ్ పులనుం పొరియైన్తుం కరుమేంద్రియం ఐమ్బూతం ఇంగివ్వుయిరేయ్ పిరకిరుతి మానాంగార మనంగళే” అని వివరించారు.  అనువాదకుల గమనిక: శ్రుతిలో చెప్పినట్లుగా, భగవాన్ “బహు స్యాం ” – నేను అనేకము అని ప్రకటించారు. ఆ ప్రతిజ్ఞతో, వెంటనే అతను సూక్ష్మమైన మూల పదార్థాన్ని అనేక భిన్న భిన్న స్థూల రూపాలుగా మారుస్తాడు. విషయ పదార్థం యొక్క ఈ 24 తత్వములు ఇలా వివరించబడ్డాయి.
    • పొంగైమ్పులన్ –  మన కోరికలను పెంచేవి – పంచ తన్మాత్రములు –  శబ్ద (ధ్వని), స్పర్శ, రూప, రస (రుచి), గంధ (వాసన)
    • పొఱియైన్తుం – ఆ కోరికలలో మనలను నిర్బంధించేవి – పంచ జ్ఞానేంద్రియములు – జ్ఞానం యొక్క 5 ఇంద్రియ అవయవాలు –  శ్రోత్ర (చెవులు), త్వక్ (చర్మం), చక్షుర్ (కళ్ళు), జిహ్వా (నాలుక), గ్రాహ్నా (ముక్కు)
    • కరుమేన్దిరియం – అటువంటి కోరికలో పాల్గొనడానికి సహాయపడేవి – పంచ కర్మేంద్రియాలు – క్రియల యొక్క 5 ఇంద్రియాలు – వాక్ (నోరు), పాణి (చేతులు), పాద (కాళ్ళు), పాయు (విసర్జన అవయవాలు), ఉపస్థ (సంతానోత్పత్తి అవయవాలు)
    • ఐమ్బూతం –  ఐదు తన్మాత్రాల నివాసం – పంచ భూతాలు – ఆకాశ (ఆకాశం), వాయు (గాలి), అగ్ని, ఆప / జల (నీరు), పృథ్వీ (భూమి)
    • మనస్ – బుద్ధి
    • అహంకారం – అహంభావము
    • మహాన్ – తత్వం యొక్క ప్రత్యక్ష స్థితి
    • మూల ప్రకృతి – తత్వం యొక్క అవ్యక్త స్థితి
  • శబ్ధం (ధ్వని), రూపం, రసం (రుచి), గంధం (వాసన), స్పర్శం  (స్పర్శ) – ఐదు విభిన్న అనుభవాలు. ఈ అనుభవాలకు ఆకర్షించబడే జ్ఞానేంద్రియములు ఐదు – శ్రోత్ర (చెవులు), త్వక్ (చర్మం), చక్షుర్ (కళ్ళు), జిహ్వా (నాలుక), గ్రాహ్నా (ముక్కు). కోరికలను నెరవేర్చేవి కర్మఎంద్రియాలు ఐదు – అంటే అవి వాక్ (నోరు), పాణి (చేతులు), పాద (కాళ్ళు), పాయు (విసర్జన అవయవాలు), ఉపస్థ (సంతానోత్పత్తి అవయవాలు). ఏ స్వరూపమైనా ఐదు అంశాలతో తయారు చేయబడుతుంది – ఆకాశం, వాయు (గాలి), అగ్ని, అపా / జల (నీరు), పృథ్వీ (భూమి). ఇప్పటి వరకు మనము 20 అంశాలను చూశాము. మహాన్ అనేది జీవాత్మ యొక్క ప్రయత్నాలను ప్రోత్సహం చేసే సూత్రం. అహంకారం అనేది తన పట్ల గర్వం / గౌరవాన్ని ప్రోత్సహిస్తుంది. మనస్సు కోరికలను ప్రోత్సహిస్తుంది. చివరిగా, ములా ప్రకృతితో (మూల పదార్థంలో 24 అచిత్ అంశాలు) ఉంటాయి. జీవత్మా 25 వ తత్వం, 26 వ తత్వం ఈశ్వరుడు.
  • అచిత్ (పదార్థం) యొక్క లక్షణాలను సత్వ, రాజస మరియు తామసంతో సమానంగా పంచినప్పుడు, ఆ స్థితిని ములా ప్రకృతి అని అంటారు. ఆ సమతుల్యత చెదిరినప్పుడు, స్పష్టముగా ఆ ప్రభావాలు కనిపిస్తాయి. అటువంటి సమతుల్యత కోల్పోయినప్పుడు, మొదట మహాన్ దర్శనమిస్తుంది. దీన్ని మహత్తత్వం అని కూడా అంటారు. మొలకెత్తిన విత్తనంతో ఈ ప్రక్రియను పోల్చవచ్చు. ఈ మహత్తత్వం మూడు స్థితుల్లో ఉంటుంది – సాత్వికం, రాజసం, తామసం. మహాన్ యొక్క ఈ 3 స్థితుల నుండి, వైకారికం, తైజసం, భూతాది అనే మూడు రకాల అహంకరాములు వస్తాయి. అహంకారం అనేది వాస్తవికతను అణచి అపార్థాలకు దారితీస్తుంది. ఉదాహరణకు ఆత్మ శరీరం ఒకటేనని భావించడం ఒక రకమైన అపార్థం. అనువాదకుల గమనిక: పిళ్ళై లోకాచార్యులు వీటిని తత్వ త్రయంలో వివరించారు. విషయ పదార్థం యొక్క విభిన్న అంశాల  స్వభావాలను స్థాపించడానికి మాముణులు తమ వ్యాఖ్యానంలో ఎన్నో ప్రామాణాలను ఉల్లేఖించారు. సాధారణంగా, ములా ప్రకృతిని ప్రధానంగా (తత్వం యొక్క ముఖ్య స్థితి), అవ్యక్తంగా (అవ్యక్త స్థితి) వివరించబడింది. ములా ప్రకృతి మహాత్ తత్వంగా (మహన్)  రూపాంతరం చెందినప్పుడు – పేరు, రూపం మొదలైన వాటితో ఆ పదార్థం వ్యక్తమవుతుంది. మహాన్తో ప్రారంభించి, ప్రకృతి మొత్తం 23 తత్వములుగా విస్తరిస్తుంది.
  • వైకారికం (సాత్విక అహంకారం) నుండి, కర్మేంద్రియాలు (కర్మ యొక్క 5 ఇంద్రియ అవయవాలు) మరియు జ్ఞానేంద్రియములు (జ్ఞానం యొక్క 5 ఇంద్రియ అవయవాలు) సృష్టించబడతాయి, అవి సూక్ష్మ స్థితిలో ఉంటాయి. మనస్ (మనస్సు) కూడా వైకారికం యొక్క ఉత్పత్తి. భూతాది (తామస అహంకారం) నుండి, పంచ భూతములు సృష్టించబడతాయి. తైజసం (రాజస అహంకారం)  వైకారికం మరియు భూతాదికి వారి పరివర్తనలో సహాయం చేస్తుంది.
  • భూతాది నుండి, పంచ భూతం (ఐదు స్థూల మూలకాలు) యొక్క సూక్ష్మ కారకమైన పంచ తన్మాత్రాలు  సృష్టించబడతాయి. వాటి క్రమం ఇక్కడ వివరించబడింది. భూతాది నుండి, మొదటి శబ్ద తన్మాత్రం (ధ్వని) దర్శనమిస్తుంది. ఇది ఆకాశం యొక్క సూక్ష్మ స్థితి. శబ్ద తన్మాత్రం నుండి, ఆకాశ మరియు స్పర్శ తన్మాత్రం దర్శనమిస్తుంది. స్పర్శ తన్మాత్రం నుండి, వాయు మరియు రూప తన్మాత్రం (దృష్టి) దర్శనమిస్తుంది. రూప తన్మాత్రం నుండి, తేజస్సు (అగ్ని) మరియు రస తన్మాత్రం (రుచి) దర్శనమిస్తుంది. రస తన్మాత్రం నుండి, గంధ తన్మాత్రం (వాసన) మరియు అప్పు (నీరు) దర్శనమిస్తుంది. గంధ తన్మాత్రం నుండి, పృథ్వీ (భూమి) దర్శనమిస్తుంది. అనువాదకుల గమనిక: తైత్రీయ ఉపనిషత్తులో, దీనిని “ఆకాశాత్ వాయుః, వాయోర్ అగ్నిః, అగ్నియైర్ ఆపః, అభ్యాః పృథ్వి …”  అని  వివరించబడింది. ఆకాశం నుండి గాలి వస్తుంది, గాలి నుండి అగ్ని వస్తుంది, అగ్ని నుండి నీరు వస్తుంది, నీటి నుండి భూమి వస్తుంది. సాధారణంగా ఈ ప్రక్రియను పంచీకరణం (5 అంశాల మిశ్రమం) గా వివరిస్తారు.
  • ఈ విధంగా, సృష్టిలో భాగంగా, భగవాన్ మొదట ఈ 24 మూలకాలను ఉపయోగించి వివిధ బ్రహ్మాండాలను సృష్టిస్తాడు,  ఈ బ్రహ్మాండాల తర్వాత, వివిధ జాతుల సృష్టి, మొదలైనవి, బ్రహ్మ ద్వారా పరోక్షంగా నిర్మించబడతాయి. అనువాదకుల గమనిక: సృష్టిని అద్వారక సృష్టి – భగవాన్ చేత చేయబడిన ప్రత్యక్ష సృష్టి మరియు సాధ్వరాక సృష్టి –  బ్రహ్మ, ఋషులు మొదలైన వారి ద్వారా భగవాన్ చేత పరోక్ష సృష్టి అని వర్గీకరిస్తారు. విశ్వాలు సృష్టించబడే వరకు, ఇవన్నీ నేరుగా భగవాన్ చేత చేయబడతాయి. విశ్వాల సృష్టి తర్వాత, ప్రతి విశ్వానికి ఒక బ్రహ్మను సృష్టించి,  ఆ విశ్వంలో తరువాత సృష్టిలో అతనికి మార్గనిర్దేశం చేస్తాడు. బ్రహ్మ, సప్త ఋషులు, మను, మొదలైనవారందరూ విశ్వంలో కనిపించే భిన్న భిన్న జాతులు మరియు రూపాలకు దారితీసే ఉత్పత్తిలో నిమగ్నమై ఉంటారు.  అటువంటి అసంఖ్యాక బ్రహ్మాండాలు ఉన్నాయని, ప్రతి విశ్వానికి ఒక బ్రహ్మ నాయకత్వం వహిస్తాడని వివరించబడింది. ఈ విధంగా, భౌతిక ప్రపంచం మన ఊహకు మించినదని చాలా పెద్దదని మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు.  పరమపదాన్ని సాధారణంగా త్రిపాద్ విభూతి (3 భాగాలు – సంసారం కంటే 3 రెట్లు పెద్దది) గా వర్ణించబడింది. అలాగే, మనం చూసే సృష్టి కూడా చక్రీయమైనది. శ్రుతి (సృష్టి), స్తితి (సంరక్షణ) మరియు లయ(వినాశనం) ఉంటాయి. ఈ చక్రం అతి ప్రాచీన కాలం నుండి కొనసాగుతోంది – ఈ చక్రానికి ప్రారంభం లేదు – అంతం లేదు.

ఈ పరిచయంతో ఈ భాగంలో వివరించిన మిగిలిన అడ్డంకులతో ముందుకు కొనసాగిద్దాం.

  • ఆవరణ అభావం (సరిహద్దు లేని రాష్ట్రం) అకాశమని, దానిని శాశ్వతమైనదిగా, అభేధ్యమైనదిగా,  సర్వవ్యాప్తి చెందినదని భ్రాంతిపడటం ఒక అడ్డంకి. శ్రుతిలో భాగంగా సృష్టించబడిన పంచ భూతములలో అకాశం ఒకటి. అందువలన దీనిని శాశ్వతమైన, అభేధ్యమైనదిగా పరిగణించలేము.
  • దిక్ (దిశ) ఒక భిన్నమైన అంశం అని భ్రాంతిపడటం ఒక అడ్డంకి. తూర్పు, పడమర మొదలైన దిశలు భిన్నమైన పదార్థాలు కావు. చెన్నైలో ఉన్నవారికి శ్రీరంగం దక్షిణాన ఉంటుంది. కానీ ఆళ్వార్ తిరునగరిలో ఉన్నవారికి, శ్రీరంగం ఉత్తరంలో ఉంటుంది. కాబట్టి, ఇది సాపేక్షమైనది. అనువాదకుల గమనిక:  తత్వ త్రయం 127 వ సూత్రం వ్యాఖ్యానంలో మాముణులు వైశేశికులు మొదలైనవారి గురించి వివరిస్తూ, దిక్ (దిశ) ను పృథ్వీ (భూమి) వంటి భిన్న మూలకంగా వివరించారు. ఈ విషయాలపై పండితుల నుండి మరిన్ని నేర్చుకోవచ్చు.
  • కాలం (సమయం) ఉనికిలో లేదని భ్రాంతిపడటం ఒక అడ్డంకి. కాలాన్ని నిమిషం, మణి, ముహూర్తం మొదలైనవిగా సూచిస్తారు. ఇది సమయం మార్పుపై ఆధారపడి ఉంటుంది, మార్పులు ఈ ప్రపంచంలో జరుగుతూనే ఉంటాయి. “కాలో హి దురతిక్రమః” – సమయం యొక్క ప్రభావం అనివార్యమైనది, అనే ప్రసిద్ధ ఉక్తి మనలో చాలామందికి తెలిసిందే. అనువాదకుల గమనిక: బౌద్ధ మొదలైన మతస్తులు కాల తత్వాన్ని స్వీగీకరించరని తత్వ త్రయం 125 వ సూత్ర వ్యాఖ్యానంలో మాముణులు వివరించారు. కాలాన్ని గ్రహణ శక్తి మరియు శాస్త్రం రెండింటి ద్వారా అర్థం చేసుకోగలము కాబట్టి, కలం ఉనికిని తిరస్కరించేటువంటి సూత్రాన్ని అంగీకరించలేము అని తరువాతి సుత్రాంలో, పిళ్ళై లోకాచార్యులు వివరిస్తున్నారు. మాముణుల అందమైన ఉదాహరణలను ఉదహరించి అదే సూత్రానికి తమ వ్యాఖ్యానం ద్వారా స్థాపించారు.
  • వాయువును అవగతించలేమని భ్రాంతిపడటం ఒక అడ్డంకి. వాయు (గాలి) కనిపించనప్పటికీ, దాని ఉనికిని స్పర్శ ద్వారా అనుభవించవచ్చు, దీనిని అప్రత్యక్షం (కనిపేట్టలేనివి) అని వివరించలేము.

తరువాతి భాగం మనం వచ్చే సంచికలో కొనసాగిద్దాము.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

హిందీలో : http://ponnadi.blogspot.com/2014/10/virodhi-pariharangal-40.html

మూలము : https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

విరోధి పరిహారాలు – 39

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవుల రోజువారీ జీవితంలో వివిధ రూపాలలో ఎదుర్కొంటున్న అడ్డంకుల గురించి ఎమ్పెరుమానారు, వంగి పురత్తు నంబికి వివరిస్తారు. వంగి పురత్తునంబి ఈ విశేషాలను ఒక అద్భుతమైన గ్రంథ రూపంగా “విరోధి పారిహారంగళ్ (విరోధి పరిహారాలు) అనే గ్రంథంలో గ్రంథస్తపరిచారు.

ఈ సంచికలోని శీర్షికలు శ్రేణిగా ఆంగ్లములో ఈ పుస్తకము –  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/virodhi-pariharangal/ లో చూడవచ్చు.

దయచేసి మునుపటి శీర్షికను ఇక్కడ చుడండి – https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/09/24/virodhi-pariharangal-38/

71. సిద్ధాంత విరోధి  – సిద్ధాంతాన్ని అర్థం చేసుకోవడంలో వచ్చే అవరోధాలు – భాగం 3 (ముగింపు భాగం)

ఆళ్వార్ తిరునగరి, శ్రీపెరుంబుదూర్, శ్రీ రంగం, తిరునారాయణపురంలో శ్రీ రామానుజులు

మనము ఇప్పుడు ఈ భాగాన్ని ముందుకు కొనసాగిద్దాము. ఈ విషయాలలో చాలావరకు లోతైన శాస్త్ర జ్ఞానం అవసరం, శాస్త్రం యొక్క క్రమబద్ధమైన అధ్యయనం ద్వారా ఈ జ్ఞానాన్ని పొందవచ్చు. లోతైన సంపూర్ణ అవగాహనకు, పండితుల మార్గదర్శకత్వంతో ఈ సూత్రాలను నేర్చుకోవడం మంచిది.

  • పరమపదంలో అపరిమిత నిత్య కైంకర్యానికి దారితీసే మోక్షం పట్ల కోరిక లేకపోవడం ఒక అడ్డంకి. మునుపటి వివరణలో, అల్పమైన తాత్కాలిక ప్రాపంచిక సుఖాల పట్ల ఆసక్తి వదులుకోవలసిన అవసరాన్ని మనము చూశాము. ఇక్కడ మోక్షం, అనంత (అనంతమైన) స్థిర (నిత్య / శాశ్వతమైన) ఫలితమని వివరించబడింది. అలాంటి లక్ష్యం పట్ల కోరిక లేకపోవడం ఒక అడ్డంకి. ఇక్కడ వివరించినట్లుగా “ముక్తిర్మోక్షః మహానంధః” – మోక్షం పరిమితి లేని నిత్యానందం. ముక్తి పొందినవారికి, పునర్జన్మ ఉండదు. అనువాదకుల గమనిక: ఛాందోగ్య ఉపనిషత్ ఇలా ఘోషిస్తుంది, “న చ పునరావర్తతే, న చ పునరావర్తతే” – తిరిగి రావడం ఉండదు. సూత్రాన్ని రెండుసార్లు చెప్పడం అనేది దృఢంగా నొక్కి చెప్పి, బలపరచడం అని అర్థం. శ్రీ కృష్ణ పరమాత్మ భగవద్గీత 8.16వ శ్లోకంలో, “ఆ బ్రహ్మ భువనాత్ లోకాః …” – అగ్రస్థానమైన బ్రహ్మ లోకం నుండి  అత్యల్ప స్థానము వరకు జన్మ / మరణాలు పునరావృతమవుతాయి అని వివరిస్తునారు. కాని అతన్ని చేరుకున్నవాడు, భౌతిక ప్రపంచంలో మరళా జన్మించడు. ఇది పరమపదం యొక్క ఒక అపూర్వమైన స్వభావం – ఎవరైనా అక్కడకు చేరుకున్న తర్వాత, జీవాత్మ సంపూర్ణ శుద్దులై, జ్ఞానం సంపూర్ణగా వికసించబడుతుంది. కాబట్టి, మరళా సంసారానికి తిరిగి వచ్చే అవకాశం లేదు. పరమపదంలో వివిధ రూపాలలో వివిధ రకాలుగా భగవానుకి సేవలను కొనసాగిస్తారు. ఇది ఛాందోగ్య ఉపనిషద్లో ఇలా వివరించబడింది, “స ఏకతా భవతి, త్రితా భవతి,….” – అతను ఒక రూపం, 3 రూపాలు మొదలైనవి ధరించవచ్చు. అతను పరమానందాన్ని రుచి చూసిన తరువాత జీవాత్మ భౌతిక ప్రపంచానికి తిరిగి వచ్చే అవకాశం లేదు. భగవాన్ సకల ప్రయత్నాలు చేసి జీవాత్మను పరమపదానికి రప్పించిన తరువాత తిరిగి ఈ సంసారానికి పంపడు. కాబట్టి, పరమపదంలోని ఆ నిత్య కైంకర్యాన్ని కోరుకోవాలి.
  • ముముక్షువుగా  సంసారం పట్ల అసహ్యం ఉండక పోవడం ఒక అడ్డంకి. ముముక్షు అంటే మోక్షాన్ని కోరుకునేవాడు. నమ్మాళ్వారుల  తిరువిరుత్తం 1 వ పాసురంలో, “ఇన్నింఱ నీర్మై ఇనియాం ఉఱామై” – ఈ సంసారంలో చిక్కుకున్న నా పరిస్థితిని నేను తట్టుకోలేక పోతున్నాను, అని వారి భావనను ప్రదర్శించారు. ఈ భౌతిక ప్రపంచం పట్ల వ్యక్తికి అయిష్టత ఉండాలి, దాన్ని జయించడానికి పరమపదం చేరుకోవాలనే మహా సంకల్పం ఉండాలి. దీనిని “సంసారత్తిల్ అదిక్కొదిప్పు” – భౌతిక ప్రపంచంలో ఉండటం వేడి ఇసుకలో నడవడం లాంటిది అని వివరించబడింది. అనువాదకుల గమనిక: వేడి ఇసుక మీద నడుస్తున్నప్పుడు ఎవరైనా సరే గబగబా నీడ కోసం వెదుకుతాడు. సంసారాన్ని వేడి ఇసుకతో పోల్చారు, పరమదాన్ని చల్లని నీడతో పోల్చారు.  భగవాన్ని కూడా, “వాసుదేవ తరు ఛాయా” – వాసుదేవుడు నీడనిచ్చే చెట్టు అని వివరించారు. పిళ్ళై లోకాచార్యులు ముమ్ముక్షుప్పడి సూత్రం 116 (ద్వయ ప్రకరణం యొక్క మొదటి సూత్రం) లో శ్రీవైష్ణవ లక్షణం గురించి వివరిస్తున్నారు. అనేక శ్రీవైష్ణవ లక్షణాలలో, ఒక వైష్ణవుడు పరమపదం చేరుకొని నిత్య కైంకర్యం చేయాలని గట్టి నమ్మకంతో ఉండాలని చెబుతున్నారు. అతను ఆ లక్ష్య సిద్ధికి నిరంతరం ఆరాటపడాలి. ఆ వ్యక్తి ఎలాగో అలాగ జీవితాన్ని గడుపుతున్నానని తృప్తి పడకూడదు.  ఈ భౌతిక ప్రపంచ దుఃఖాల నుండి విముక్తి పొందాలని, పరమపదంలో నిత్యం భగవానుడికి సేవ చేయాలని నిరంతర కోరిక ఉండాలి. అలాంటి ఉద్దేశం లేకపోవడం ఒక అడ్డంకి.
  • కర్మ ద్వారా సాధించినదేదైనా తాత్కాలికమైనదని, ముఖ్యం కాదని అర్థం చేసుకోకపోవడం, బ్రహ్మం గురించి తెలుసుకోవాలని ఇష్టపడకపోవడం ఒక అడ్డంకి. కర్మ సాధ్య ఫలం – యాగం, యాజ్ఞాలు మొదలైన వాటి ద్వారా సాధించినదేదైనా, అంటే లౌకిక సంపద, స్వర్గ సుఖాలు మొదలైనవి తాత్కాలికమైనవి – ఆ పుణ్యం ఖర్చయిపోయిన తర్వాత అంతమౌతాయి. అవి శాశ్వతమైనవి కావు. పరమపదంలో నిత్య ఆనందకరమైన కైంకర్యంతో పోల్చినప్పుడు, ఇవి చాలా అల్పమైనవి.  అటువంటి ప్రాపంచిక ఆనందాల పరిమితులను అర్థం చేసుకున్న తరువాత కూడా భగవత్ కైంకర్యాలకై ప్రయత్నించని వారిది ఒక దయనీయ స్థితి. అనువాదకుల గమనిక: భగవద్గీత 8.15 లో, శ్రీ కృష్ణ పరమాత్మ “మాముపేత్య పునర్జన్మ దుఃఖాలయం అశాశ్వతం…” అని ఉపదేశించారు. అనగా ఎవరైతే నన్ను చేరుకుంటారో వాళ్ళు అన్ని దుఃఖాలకు నిలయమైన (దుఃఖాలయం), తాత్కాలికమైన (అశ్వతం) ఈ భౌతిక ప్రపంచం నుండి విముక్తి పొందుతాడు. ఈ భౌతిక ప్రపంచంలో ఎక్కడైనా, పాతాళ లోకం నుండి బ్రహ్మ లోకం వరకు, జన్మ, మృత్యు, జరా, వ్యాధుల సమస్యలు ఉంటాయి. ఈ నాలుగు ప్రధాన సమస్యలు ఉండటంతో, దుఃఖానికి అవకాశం ఎప్పుడూ ఉంటుంది. అందువల్ల, అతి అల్పమైన భౌతికాంశాల పట్ల మక్కువ తగ్గించుకొని,  పరమపదంలో భగవాన్కు నిత్య ఆనందకరమైన కైంకర్యం చేయాలనేది లక్ష్యంగా పెట్టూకోవాలి.
  • “బ్రహ్మ” అనే పదంతో సూచించబడినవారు, నారాయణ అనువాకం (సూక్తం) లో వెల్లడైన నారాయణుడని తెలుకోకపోవడం ఒక అడ్డంకి. నారాయణ సూక్తంలో, మనం “నారాయణ పరం బ్రహ్మ తత్వం నారాయణః పరః నారాయణ పరోజ్యోతిః ఆత్మా నారాయణః పరః”. నారాయణ అని పిలువబడే అతి ఉన్నత స్వామి తనతో సమానంగా ఎవరూ లేని పరబ్రహ్మం అని ఇక్కడ శ్రుతిలో ప్రకటించబడింది. ఇది ప్రతి ఒక్కరూ నేర్చు కోవడం మరియు అర్థం చేసుకోవడం చాల అవసరం.
  • శాస్త్రంలోని కర్మ భాగం స్వయంగా భగవాన్ చేత స్థాపించబడిందని, అందరూ అనుసరించాలని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. వేదం రెండు భాగాలుగా విభజించబడింది. కర్మ భాగం – యాగం, యజ్ఞం (ఆరాధన) మొదలైన వాటిని వివరిస్తుంది. కర్మలు రెండు రకాలు. ఆజ్ఞ కర్మలు – నిత్య కర్మలు, నైమిత్తిక కర్మలు. ఈ నిత్య / నైమిత్తిక కర్మలు నియమం తప్పకుండా చేయాలి. అకరణే ప్రత్యవాయం – అటువంటి కర్మలను ఆచరించనపుడు పాపాలకు దారితీస్తుంది. కామ్య కర్మము అని పిలువబడే ఇంకొక రకమైన కర్మలు ఉన్నాయి – ఇవి ఐచ్ఛికమైనవి, సాధారణంగా భౌతిక ప్రయోజనాలపై దృష్టి ఉన్నవి. మన నిత్య కర్మలను ఈ సంకల్పంతో “శ్రీ భగవదాజ్ఞా  భగవత్ కైంకర్యం రూపం” ఆచరిస్తాము – భగవాన్ చేత నిర్ణయించబడిన కర్మలు భగవత్ కైంకర్యంలోని భాగములు. అనువాదకుల గమనిక:  పిళ్ళై లోకాచార్యుల శ్రీ వచన భూషణ దివ్య శాస్త్రం యొక్క 1 వ సూత్రానికి తన వ్యాఖ్యానంలో మాముణులు వేదం యొక్క రెండు భాగాల  విభజన సూత్రాన్ని, పూర్వ భాగం, ఉత్తర భాగంగా వివరిస్తున్నారు. “అతతో ధర్మ జిజ్ఞాస” తో పూర్వ మీమాంస (జైమిని సూత్రం) మరియు ఉత్తర మీమాంస (వేద వ్యాసుని బ్రహ్మ సూత్రం) “అతతో బ్రహ్మ జిజ్ఞాస” తో మొదలవుతుందని వారు వివరిస్తున్నారు. కర్మానుష్ఠానము ద్వారా బ్రహ్మను ఆరాధించే పద్ధతిని వివరించడంపై పూర్వ భాగం కేంద్రీకృతమై ఉంది మరియు ఆరాధింపబడే బ్రహ్మం యొక్క గుణాల వివరణపై ఉత్తర భగం దృష్టి సారించింది. అందరు దేవతలు భగవానుడి శరీర భాగములు, భగవాన్ చేత సంరక్షింప బడుతున్నారని నిర్ధారించడానికి అతను తైత్రియా ఉపనిషత్ లోని “స ఆత్మా, అంగాన్యన్యా దేవతః”ను కూడా ఉల్లేఖిస్తున్నారు. ఇది తెలుసుకున్న పండితులు భగవత్ ఆరాధనను (స్వయంగా భగవాన్ నిర్దేశించినట్లుగా) కర్మ అనుష్ఠానములోని భాగంగానే ఆచరిస్తారు. ఈ విభాగానికి వారి వ్యాఖ్యాన వివరణ సుదీర్ఘమైనది – కాని ఇది మన సత్ సాంప్రదాయం యొక్క ప్రాథమిక సూత్రాలకు అద్భుతమైన ఒక విశ్లేషణ, ఇది పండితుల సరైన మార్గదర్శకత్వంలో అధ్యయనం చేయాలి.
  • వేదములోని బ్రహ్మ భాగం తన స్వరూప, రూప, గుణ, విభవ (అవతారాములు) మొదలైనవాటిని వివరిస్తుందని, భాగవాన్ను చేరుకోవడంతో పూర్తి అవుతుందని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. బ్రహ్మ భాగం – ఉపనిషత్తులు. ఇవి మహోన్నతుడైన శ్రీమన్నారాయణుని నిజమైన స్వరూప, రూపాలు,  గుణాలు, అవతారాములు మొదలైనవాటిని వివరిస్తాయి. స్వరూపం అంటే స్వభావం – సర్వాధికారం, సర్వవ్యాపకత్వం మొదలైనవి. రూపం అనగా వారి దివ్య ఆకారం, మృదు స్వభావం మొదలైనవి. గుణం అనగా వారి సమస్త దివ్య మంగళ గుణాలు – వారి ఆధిపత్యాన్ని తెలియజేసే జ్ఞానం, శక్తి మొదలైన గుణాలు, వారి సౌలభ్యాన్ని తెలియజేసే సరళత , అందరితో స్వేచ్ఛగా కలవడం, మాతృత్వం మొదలైనవి వారి సరళతను తెలియజేసే గుణాలు, విభవం మొదలైనవి తెలియజేసే అతని అవతారములు, అపరిమిత సంపద మొదలైనవి. ఒక వ్యక్తి వీటిని (స్వరూప, రూప, గుణ, విభవ మొదలైనవి) అర్థం చేసుకున్న తర్వాత, అతనికి భగవానుడిని చేరుకునే కోరిక పెరుగుతుంది, ఆ తరువాత అతన్ని సాధించే మార్గాల గురించి అన్వేషిస్తాడు. అనువాదకుల గమనిక: ఇక్కడ బ్రహ్మ భాగం అనగా ఉపనిషత్తులు మరియు బ్రహ్మ (వేదాంత) సూత్రం అని అర్థం. వేదాంత సూత్రాలు బ్రహ్మం యొక్క గుణాలను స్పష్టంగా స్థాపించే అతి ముఖ్యమైన సాహిత్యాలు. బోదాయన ఋషి మొదట కాశ్మీర్‌లో భద్రపరచబడిన బ్రహ్మ సూత్రానికి వ్యాఖ్యానం రాశారు. ఆళవందారుల (యామునాచార్యులు) కోరిక మేరకు విశిష్టాద్వైత సిద్దాంతాన్ని స్థాపించడానికి శ్రీ రామానుజులు ఒక వివరణాత్మక వ్యాఖ్యానాన్ని వ్రాస్తానని ప్రతిజ్ఞ చేశారు. ఆ ప్రతిజ్ఞను నెరవేర్చడానికి, భగవత్ రామానుజులు కూరత్తాళ్వానులతో పాటు కాశ్మీర్కు ప్రయాణించి, బోధాయన వృత్తి గ్రంథాన్ని సంపాదించి, శ్రీరంగానికి తిరిగి తమ ప్రయాణాన్ని ప్రారంభిస్తారు. దీని గురించి విన్న కొంతమంది దుండగులు, వారు శ్రీ రామానుజుల జాడ వెతికి, బోధాయన వృత్తి గ్రంథాన్ని ఎత్తుకెళ్లిపోతారు. శ్రీ రామానుజులు దుఃఖ సాగరంలో బాధపడుతుండగా, కూరత్తాళ్వాన్ ఉపశమనం చేకూరుస్తారు. ఎలా అంటే, ప్రయాణ సమయంలో శ్రీ రామానుజులు విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నపుడు కూరత్తాళ్వాన్ మొత్తం గ్రాంథాన్ని కంఠస్తం చేసుకుంటాడు. వాళ్ళు శ్రీరంగానికి తిరిగి వస్తారు. శ్రీ రామానుజ కూరత్తాళ్వానుల సహాయంతో శ్రీ భాష్యం (బ్రహ్మ సూత్రానికి వివరణాత్మక వ్యాఖ్యానం) పూర్తి చేస్తారు. శ్రీ రామానుజులు అప్పుడు కాశ్మీర్కు తిరిగి వెళ్లినపుడు శారదా పీఠంలో స్వయంగా సరస్వతి దేవి ఎంతో ఆనందంతో స్వాగతం పలుకుతుంది. ఆమె అతని నుండి భాష్యాన్ని స్వీకరించి తన దృష్టితో అనుగ్రహిస్తుంది. గొప్ప సాహిత్య  స్పష్టతతో ఉన్న భాష్యాన్ని చూసి ఎంతో ఆనందంతో శ్రీ రామానుజులను “శ్రీ భాష్యకార” అనే బిరుదుతో సత్కరిస్తుంది. శ్రీ రామానుజులు ఉపనిషత్తులకు  ప్రత్యేక వ్యాఖ్యానం వ్రాయలేదు. రామానుజులు శ్రీనివాసుని (తిరువెంకటేశ్వరుడు) ఎదుట వేదార్థ సంగ్రహం ఉపన్యాసమిచ్చారు. ఈ వేదార్థ సంగ్రహంలో, అధ్వైతులచే తప్పుగా అన్వయించబడిన ఉపనిషత్తుల అంశాలను ఆయన ప్రత్యేకంగా ప్రస్తావించారు. అహం బ్రహ్మాసి, తత్వమసి మొదలైన పదబంధాలను అధ్వైతులు తప్పుగా అర్థం చేసుకోగా,  అలాంటి పదబంధాలను సరైన ప్రమాణాల ద్వారా వేదార్థ సంగ్రహంలో స్పష్టంగా వివరించారు. ఈ విధంగా, శ్రీ రామానుజుల ఈ గొప్ప రచనల ద్వారా బ్రహ్మం యొక్క అద్భుతమైన అంశాలను  సందేహం లేకుండా సహజమైన రీతిలో మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు.
  • కైంకర్యం (పరంపదంలో) అత్యోన్నత లక్ష్యమని అర్థం చేసుకోకపోవడం ఒక అడ్డంకి. శ్రీమన్నారాయణుడను చేరుకోవడం పరమ పురుషార్థం (అత్యోన్నత లక్ష్యం). భగవత్ అనుభవం (భగవానుడిని అనుభవించే పరమానందం) ఈ లక్ష్య సాధనలో మొదటి మెట్టు. అలాంటి అనుభవం అతని అద్భుతమైన గుణాలను తెలుసుకోవాలనే ప్రీతి మనలో ఏర్పడుతుంది. అలాంటి ప్రేమ వారి ఆనందానికై  కైంకర్యం వైపు నడిపిస్తుంది. అనువాదకుల గమనిక: “అకిన్చిత్కరస్య శేషత్వ అనుపపత్తిః” అని చెప్పినట్లుగా – మన నిజ స్వరూపమైన దాస్యత్వం చిన్న చిన్న కైంకర్యాలు చేయడంతో సిద్దమౌతుంది. శేషత్వంలో స్థిరమవుటయే విముక్తి, అని విముక్తి గురించి వేదాంతం వివరిస్తుంది. శేషత్వం ఆత్మ యొక్క ప్రధాన గుణం. ఆ శేషత్వం భగవత్ ప్రీతికై సంపూర్ణ నిస్వార్థ కైంకర్యానికి దారి తీయాలి. అత్యోన్నత లక్ష్యం గురించి మరేదైనా ఇతర అవగాహన, కేవలం ఒక అపార్థం మాత్రమే అవుతుంది.
  • సామ్యపత్తి (జీవాత్మ బ్రహ్మంతో సమాన స్థాయిని సాధించడం) సామరస్యం  (సమాన ఆనందాన్ని పొందడం) అనే కోణంతో మాత్రమే సూచించబడుతుందని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. శ్రుతిలో, “పరమం సామ్యముపైతి”, “సోస్నుతే సర్వాన్ కామాన్ సహబ్రహ్మణా” అని మోక్షం గురించి వివరించబడింది. ముఖ్యంగా,  నిత్యసూరులు, ముక్తాత్మలు, భగవాన్ మధ్య సమాన జ్ఞానం, ఆనందం ఉంటుంది. అయినప్పటికీ, భగవాన్ స్వామిగానే ఉంటాడు, జీవాత్మలు వరికి సేవకులుగానే ఉంటారు.  అనువాదకుల గమనిక: ఎమ్పెరుమాన్ను చేరుకోవడమే జీవాత్మకు నిజమైన అనుగ్రహం. తన వద్దకు చేరుకున్నవారికి, సామ్యాపత్తి మోక్షంతో ఆశీర్వదిస్తాడు, అతను తిరుమంగై ఆళ్వార్ చేత పెరియ తిరుమోళి 11.3.5 లో గుర్తించినట్లు, “తమ్మైయే ఒక్క అరుళ్ చెయ్వర్” – భగవాన్ ముక్తాత్మలకు తన గుణాలను అనుగ్రహిస్తారు అని అర్థం. సామ్యాపత్తి మోక్షం అనగా భగవాన్ కృపతో ముక్తాత్మ ఎనిమిది గుణాలను పొందుతాడు. ఈ గుక్షణాలు భగవాన్లో సంపూర్ణంగా ఉంటాయి. కానీ ఈ ఎనిమిది గుణాలకు మించి ఇంకొన్ని లక్షణాలు ఉన్నాయి, అవి శ్రియః పతిత్వం (శ్రీ మహాలక్ష్మి భర్త కావడం), శేష సాయిత్వం (ఆదిశేషుపై పవలించేవాడు), ఉభయ విభూతి నాతత్వం (నిత్య విభూతి మరియు లీలా విభూతి రెండింటినీ నియంత్రించేవాడు) మొదలైనవి కేవలం భగవానుడికి మాత్రమే ప్రత్యేకమైనవి. ఎనిమిది గుణాలు; అపహతపాప్మా –  పాప విముక్తిడు, విజరః – నిత్య యవ్వనుడు, విమృత్యుః – మరణము లేని వాడు, విశోకః – దుఃఖాలు లేనివాడు, విజిగత్సః – ఆకలి లేని వాడు, అపిపాసః – దాహం లేని వాడు, సత్యకామః – అన్ని కోరికలను తీర్చగల వాడు, సత్యసంకల్పః – ఏ కార్యాన్నైనా పూర్తి చేయగలవాడు.
  •  స్వరూప ఐక్యం (పరమాత్మలో జీవాత్మ విలీనమవుట) ఒక అడ్డంకి. మునుపటి అంశంలో వివరించినట్లుగా, అధ్వైతులు ప్రచారం చేసిన జీవాత్మ బ్రహ్మంగా మారడం అనే సూత్రం కేవలం భ్రమ మాత్రమే.
  • ముక్తి పొందిన తరువాత భగవానుడికి కైంకార్యం చేయుటకు జీవాత్మ అనేక రకాల రూపాలను ధరిస్తాడు. ముక్తి తరువాత శరీరం ఉండదనే భ్రమలో ఉండటం ఒక అడ్డంకి. ముక్తాత్మలకు కైంకార్యం అత్యున్నత లక్ష్యమని మనం అర్థం చేసుకోవాలి. కైంకార్యం చేయటానికి, జీవాత్మకి ఒక శరీరం అవసరం. పొయ్గై ఆళ్వార్ ముదల్ తిరువందాది 53 వ పాసురంలో “చెన్రాల్ కుడైయాం ఇరున్తాల్ చింగాచనమాం నిన్రాల్ మరవడియాం…..” – భగవాన్ నడుస్తున్నపుడు ఆదిశేషుడు గొడుగు రూపంగా మారతాడు, భగవాన్ కూర్చున్నపుడు ఆదిశేషుడు సింహాసనంగా మారతాడు, భగవాన్ నిలుచున్నపుడు ఆదిశేషుడు వారి పాదుకలుగా మారతాడు… కాబట్టి ఆదిశేషుడు (నిత్యసూరుడు) గొడుగు,  సింహాసనం, పాదుకలు, శయ్య మొదలైన రూపాలను ధరించి కైంకర్యమును నిర్వహిస్తాడు. అదేవిధంగా, ముక్తాత్మలు (విముక్తి పొందిన ఆత్మలు) కూడా అనేక కైంకర్యాలలో వేర్వేరు రూపాలను ధరిస్తారు. శరీరం లేకుండా కైంకర్యము ఎలా చేయగలము? చేయలేము కాబట్టి. అనువాదకుల గమనిక: ఈ పాసుర వ్యాఖ్యానంలో, శ్రీ మహాలక్ష్మిని శ్రీమన్నారాయణులను సంతోషపెట్టడానికి ఆదిశేషుడు ఏ రూపమైనా ధరిస్తాడని నాంపిళ్ళై అందంగా వివరిస్తున్నారు.  ఈ పాసురంలో ఆదిశేషుని మాత్రమే ప్రస్తావించబడినప్పటికీ, ఇది పరమపదంలోని అందరు ముక్తాత్మలకు ఉపలక్షణం (ఉదాహరణ) గా చేయబడుతుందని వారు ఉల్లేఖిస్తున్నారు. మనము ఇప్పటికే చంధోగ్య ఉపనిషద్లోని “స ఏకతా భవతి, త్రితా భవతి, …” ఈ ప్రమాణం చూశాము.
  • ముక్తి అంటే అర్చరాది మర్గం (అర్చిరులతో ప్రారంభమయ్యే మార్గం) ద్వారా ప్రయాణించి ఆఖరున పరమపదాన్ని చేరుకోవడం, జీవన్ముక్తితో భ్రమపడటం (ఈ సంసారంలో ఈ జీవితంలోనే ముక్తి పొందడం) ఒక అడ్డంకి. నిజమైన ముక్తి / మోక్షం అంటే ఈ సంసారంలో జన్మ / మరణ చక్రం నుండి ముక్తి పొందడం, పరమపదం చేరుకోవడం, పరవాసుదేవుని అనుభవించడం, అతనికి నిత్య సేవ చేయడం, వారి పరమానందము కోసమని వివరించబడింది. జీవాత్మ మరణించే సమయంలో తన శరీరాన్ని విడిచిపెట్టి, అర్చరాది మర్గం ద్వారా ప్రయాణిస్తాడు, ఇది స్వయంగా భగవాన్ సహాయమందించిన ప్రకాశవంతమైన మార్గం. ఈ అంతిమ స్థితిని “ముక్తిర్ మోక్షః మహానందః” – పరమానందకరమైన విముక్తి అని అర్థం. శంకరుని అద్వైత తత్వశాస్త్రంలో, “తత్వమసి” వంటి వేదాంతంలోని వాక్యముల అర్ధాలను నేర్చుకోవడం,  “స్వయం బ్రహ్మం” అని అర్థం చేసుకోవడాన్ని ముక్తిగా భావించారు. అద్వైత తత్వశాస్త్రం ప్రకారం జీవాత్మ ఈ జీవితంలోనే విముక్తి పొందుతాడు. కానీ అలాంటి అవగాహన ఒక భ్రమను కలిగింపజేస్తుంది. అనువాదకుల గమనిక: అర్చిరాది మార్గాన్ని నమ్మాళ్వారులు తిరువాయ్మొళి పదిగం 10.9 – “సూళ్విసుమ్బణిముగిల్” లో వివరించారు. అర్చిరాది మార్గం, పరమపదంలోని అమితానందకరమైన అనుభవాన్ని పిళ్ళై లోకాచార్యులు చేత “అర్చిరాది ” అని పిలువబడే ఒక రహస్య గ్రంథంలో వివరించబడింది. పిళ్ళై లోకాచార్యులు ముమ్ముక్షుప్పడి 27వ సూత్రంలో పరమపదంలో భగవానుడిని సేవించాక అనుభవించే అత్యున్నత ఫలితాన్ని, ప్రమేయ శేఖరం మరియు అర్చిరాది గతిలో వివరించారు (వారి 18 రహస్య గ్రంథాలలో రెండు) అని పేర్కొన్నారు. తిరుమోగూర్ ఆప్తన్ పెరుమాళ్ళు అర్చిరాది గతిలో (జీవాత్మాను మోక్ష భూమికి చేర్చే మార్గం) జీవాత్మను తోడు తీసుకువెళతాడని నాయనార్ నమ్మాళ్వారుల దివ్య భావనలను వర్ణిస్తున్నారు. ఆప్తన్ అంటే నమ్మదగిన వాడు అని అర్థం – అతను మనలను సురక్షితంగా పరమపదానికి తీసుకువెళతాడనే నమ్మకం ఉండాలి.
  • ఈ జీవితం ఆఖరిలో ఒక ప్రప్పన్నగా మన కర్మలు అన్ని శూణ్యం  అయిపోయినప్పటికీ, సూక్ష్మ శరీరం జీవత్మాతో పాటు ప్రయాణిస్తుందని, అది విరజా నదిలో మునిగిన తరువాత మాయమౌతుందని, ఈ విషయంలో సందేహం ఉండటం ఒక అడ్డంకి. భగవాన్ కృప వల్ల మన కర్మలు (సత్కర్మలు / దుష్కర్మలు)  జీవితం ఆఖరిలో  నిర్మూలించబడి, అర్చిరాది గతిలో ప్రయాణిస్తున్నప్పటికీ,  అప్పటికీ  సూక్ష్మ శరీరం ఆ జీవాత్మతో ముడిపడి ఉంటుంది. ఇది భగవత్ సంకల్పం ప్రకారం జరుగుతుంది. పరంపదం సరిహద్దులో (పరంపదం మరియు సంసారాన్ని వేరుచేసే) విరజా అనే పవిత్ర నది ఉంటుంది. జీవాత్మ ఈ నదిలో మునుగుతాడు, భగవాన్ “అమానవ” రూపంలో జీవాత్మ చేయిని పట్టుకొని అతనిని పైకి తీస్తాడు. ఈ కృప స్పర్శతో, సూక్ష్మమైన భౌతిక శరీరం సంపూర్ణంగా నశిస్తుంది (అప్పటి వరకు జీవాత్మ ఈ భౌతిక ప్రపంచంతో ముడుపడి ఉంటాడు).  “భౌతిక అంశాలను పూర్తిగా తొలగించడంతో అజ్ఞానం పూర్తిగా తొలగిపోతుంది”,  ఆ సమయంలో ఆ జీవాత్మ జ్ఞానం పూర్తిగా వికసించి ఉంటుంది.  అనువాదకుల గమనిక: స్థూల శరీరం – పంచ భూతాలతో (ఐదు అంశాలు – భూమి, నీరు, అగ్ని, వాయు, ఆకాశం) కూడి ఉన్నది. సూక్ష్మ శరీరం – మునుపటి అనుభవాలతో కూడి ఉన్న మనస్సు, వాసన / రుచి. మాముణులు ఈ విషయాన్ని అచార్య హృదయం 104 వ చూర్ణిక వ్యాఖ్యానంలో అందంగా వివరించారు. పరమమపదంలో నిత్య సేవ చేయడానికి, సంసారంలో మునిగి ఉన్న ఒక జీవాత్మను తీసుకురావడంలో భగవాన్ ఎన్ని ప్రయత్నాలు చేస్తాడో ఈ చూర్ణికలో  అందంగా వివరించారు. ఈ చూర్ణికలో, అతను కోరుకున్న పంటను పొందడానికి పొలంలో కష్టపడి పనిచేసే ఒక రైతు యొక్క ఉదాహరణను నాయనార్ ఉపయోగించారు. ఈ చూర్ణికలోని ఒక సూత్రం “సూక్ష్మవొట్టుం నీరిలే కళువి” అని వివరిస్తున్నారు. ఇక్కడ నాయనార్ బియ్యం ఉదాహరణగా తీసుకున్నారు, “బియ్యాన్ని నీళ్ళతో కడిగితే సూక్ష్మమైన మురికి కూడా తొలగిపోతుంది, అలాగే విరజా నదిలో మునిగిన తరువాత జీవాత్మ యొక్క సూక్ష్మ శరీరం తొలగిపోతుంది. ఇక్కడ మాముణులు ఒక అద్భుతమైన ప్రశ్నను లేవనెత్తుతున్నారు – జీవాత్మ యొక్క కర్మ పూర్తిగా తొలగించబడినప్పుడు, వాసనా (భౌతిక కోరికల అవశేషాలు) మొదలైన వాటితో కూడిన సూక్ష్మ శరీరం ఎందుకు అవసరం? సూక్ష్మ శరీరాన్ని విరజా నది వరకు తీసుకెళ్లడం భగవాన్ యొక్క సంకల్పం అని వారు స్వయంగా సమాధానం ఇస్తున్నారు, ఎందుకంటే ఒక జీవాత్మ ప్రయాణించడానికి (ఇంకే పనైనా సరే) శరీరం అవసరం. కాబట్టి, జీవాత్మ విరజా నదికి చేరే వరకు అతనిని సూక్ష్మ శరీరంతో చేర్చి ఉంచుతాడు భగవాన్. ఈ సూత్రాన్ని కూడా గట్టిగా స్థాపించడానికి మాముణులు పూర్వాచార్యుల పదాలను ఉల్లేఖిస్తున్నారు. జీవాత్మ విరజా నదిలో మునిగిన తర్వాత, సూక్ష్మ శరీరం తొలగి అమానవన్ స్పర్శతో ఆధ్యాత్మిక శరీరం ఇవ్వబడుతుంది (ఇది కూడా అదే చూర్ణికలో నాయనార్ చేత వివరించబడింది). ఇక్కడ ఎఱుంబి అప్పా యొక్క పాసురం గుర్తు చేసుకోవడం చాలా ముఖ్యం, “మన్నుయిర్గాళ్ ఇంగే మణవాళ మామునివన్ పొన్నడియామ్ సెంగమలప్పోదుగళై ఉన్నిచ్ చిరత్తాలే తీణ్డిల్ అమానవనుం నమ్మై క్కరత్తాలే తీణ్డల్ కడన్”  – ఓహ్, ఇక్కడ స్థిరమై ఉన్న వడా! నమ్మకంతో మణవాళ మాముణుల పాదపద్మాలను తమ తలతో తాకినవారిని, అమానవన్ నియమ బద్ధుడై మమ్మల్ని తాకుతాడు (పరమపాదానికి మమ్మల్ని తీసుకెళ్ళేటప్పుడు) అని అర్థం. ఈ పాసురం మాముణులు యొక్క ఉపదేశ రత్నమాల చివరిలో పారాయణం చేయబడుతుంది.
  • సంసారం నుండి ముక్తి పొందడనికి ఒక మార్గంగా వివరించబడిన భక్తి యోగం పట్ల భయం ఉండటడం, భగవాన్ చేరుకోవడానికి ప్రపత్తి నిజమైన మార్గమని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. ముక్తి కోసం (పరమపదంలో నిత్య కైంకర్యం) శాస్త్రంలో వివరించిన అనేక మార్గాలు ఉన్నాయి. భగవానుడిని చేరడానికి ఉన్నతమైన మార్గంగా శాస్త్రంలో నియమించబడిన భక్తియోగమని భగవద్గీతలో వివరించబడింది. కానీ ఈ భక్తి యోగం జీవత్మ యొక్క సొంత ప్రయత్నం మీద ఆధారపడి ఉంటుంది కాబట్టి, ఇది జీవత్మ సహజ స్వరూపమైన శేషత్వం (దాస్యం) మరియు పారతంత్రియం (ఆధారపడటం) కి విరుద్ధమౌతుంది. ఆ విధంగా మన ఆళ్వారులు, ఆచార్యలు భక్తి యోగాన్ని ఉపాయంగా తిరస్కరించారు, ప్రపత్తిని (పూర్ణ శరణాగతి) మాత్రమే ఉపాయం గా పరిగణించాలి, ఇది జీవాత్మకు సహజమైనది. మన పూర్వాచార్యుల అడుగు జాడలను అనుసరించడమే మనకు సముచితం.
  • ప్రపత్తి అనే పదం నేరుగా భగవాన్ని సూచిస్తుందని స్పష్టత లేకపోవడం ఒక అడ్డంకి. ప్రపత్తి అనేది శరణాగతి – భగవానుడికి  లొంగిపోవడం, వారిని ఆశ్రయంగా స్వీకరించడం. “మనము” అతనిని పట్టుకున్నట్లు అనిపించినప్పటికీ, అది నిజం కాదు. శారణాగతి యొక్క అసలు అర్ధం “త్వమేవ ఉపాయ భూతో మే భవ – ఇతి ప్రార్థనా మతిః” -ఇది ఒక మానసిక ప్రార్థన “నీవే నాకు ఉపాయంగా ఉండు”. అంటే ప్రపత్తి స్థానంలో, స్వయంగా భగవానుడే ఉపాయం అవుతాడు. అతను ఉపాయం కాబట్టి, “నేను శరణాగతి చేస్తున్నాను” అనే మన భ్రమతో కూడిన ఆలోచన ఉపాయం కాదు. అతను మాత్రమే ఉపాయం మరియు ఏకైక ఉపేయం కూడా. ఈ విధంగా ప్రపత్తి కూడా భగవానుడిని మాత్రమే సూచిస్తుందని చెప్పవచ్చు. అనువాదకుని గమనిక: గీతా చరమ స్లోకంలో, భగవాన్ అన్ని ధర్మాలను విడిచిపెట్టి, అతనికి మాత్రమే లొంగిపోమని, అతను అన్నిబాధల నుండి విముక్తుడుని చేస్తానని అర్జునుడిని ఆదేశిస్తాడు. పిళ్ళై లోకాచార్యులు ముముక్షుప్పడిలో ఈ చరమ స్లోకాన్ని అందంగా వివరిస్తున్నారు. ఇక్కడ శ్రీ కృష్ణ పరమాత్మ “మాం ఏకం శరణం” అని అంటున్నారు – నన్ను మాత్రమే ఉపాయంగా స్వీకరించు అని అర్థం. పిళ్ళై లోకాచార్యులు “ఏక” పదానికి విస్తృతమైన వివరణ ఇచ్చారు. శరణాగతి చర్య కూడా ఉపాయం కాదని, భగవాన్ మాత్రమే ఉపాయమని ఈ “ఏక” పదం నిర్ధారిస్తుందని ఇక్కడ వారు గుర్తుచేస్తున్నారు. అనేక సూత్రాలలో, “ఏక” పదం వివరించబడింది. ఈ సూత్రాలను స్పష్టంగా అర్థం చేసుకోవడానికి మాముణుల అందమైన వ్యాఖ్యానంతో ముమ్ముక్షుప్పడి కాలక్షేపం వినాలి.
  • శరణాగతి చర్యను పరిశీలిస్తే అది అధికారి విశేషణం (అర్హత కలిగిన వ్యక్తి యొక్క లక్షణం) ఉపాయమని భావించడం ఒక అడ్డంకి. మునుపు వివరించినట్లుగా, శరణాగతి చర్య కేవలం మోక్షం కోరుకునే వ్యక్తి యొక్క గుణం మాత్రమే – మరేమీ కాడు. ఉపాయంగా భ్రమపడటం సముచితం కాదు. అనువాదకుల గమనిక: అధికారి విశేషణం అంటే వ్యక్తిని గుర్తించే ప్రత్యేక లక్షణం. ఇక్కడ అధికారి మోక్షాన్ని కోరుకునేవాడు – అటువంటి జీవాత్మలకు, భగవానుడికి శరణాగతి చేయుట స్వాభావిక చర్య, ఇది జీవాత్మ యొక్క నిజమైన స్వభావం. ముమ్ముక్షుప్పడి సుత్రం 55 లో, పిళ్ళై లోకాచార్యులు “శేషత్వమే ఆత్మావుక్కు స్వరూపం” – భగవానుడికి దాసునిగా ఉండటం జీవాత్మ యొక్క వాస్తవ స్వభావం. జీవాత్మ ఒక సేవకుడని, శ్రీహరి స్వామి అని అనేక ప్రామాణాల ద్వారా మాముణులు అందంగా స్థాపించారు. తరువాతి సుత్రాంలో, అతను “శేషత్వమిల్లాదపోదు స్వరూపమిల్లై” – శేషత్వం లేనప్పుడు, వాస్తవ స్వరూపం ఉండదు. కాబట్టి, జీవత్మ స్వభావం ప్రకారం, భగవాన్కు శరణాగతి చేయడం సహజమైన చర్య మాత్రమే – దీనిని విశేష మార్గంగా పరిగణించలేము. ఈ సూత్రాన్ని వివరించడానికి కాలక్షేపంలో విన్న మంచి ఉదాహరణలు ఇక్కడ ఇవ్వడం జరిగింది. ఒక పరోపకారి తమ గృహంలో జనాలకు భోజనం పెడుతున్నాడు. తినాలని అనుకున్నవాళ్ళు అక్కడకు వస్తారు. ఇక్కడ ఆహారానికి ఉపాయం (మాధ్యమం) అందరికీ భోజనం పెట్టాలనే పరోపకారి యొక్క దయగల చేష్ట. కానీ అక్కడ తినాలనుకునేవారికి “ఆకలి” ఉండాలి – ఈ ఆకలి అధికారి విశేషణం – ఆకలి లేకుండా, వడ్డించినా తినలేడు. కానీ ఈ ఆకలి అనేది ఉపాయం (మాధ్యమం) కాదు  – ఇది తినడానికి ఇష్టపడే వారి సహజ గుణం మాత్రమే.
  • పురుషాకారం లేకుండా శరణాగతి చేయడం ఒక అడ్డంకి. సాధారణంగా పురుషకారం అంటే సిఫార్సు చేయడం.  ఇది మన అభ్యున్నతికై భగవానుడిని ఉపాయంగా ఉండమని  ఒప్పించే ఒక చర్య. మనలో కృత్య అకరణం (శాస్త్ర ఆజ్ఞలను పాటించక పోవడం), అకృత్య కరణం (శాస్త్రంలో నిషేధించబడిన చర్యలలో పాల్గొనడం), భగవత్ అపచారం (భగవాన్ పట్ల అపచారం), భాగవత అపచారం (వారి భక్తుల పట్ల అపచారం) మొదలైన వాటితో నిండి ఉన్న వాళ్ళము కనుక, భగవాన్ మనలను తిరస్కరించవచ్చు. లోపాలతో ఉన్నా కానీ దివ్య మాత శ్రీ మహాలక్ష్మి మన సిఫార్సు భగవానునితో చేసి  స్వీకరించమని అతనిని ఒప్పించి, మన పట్ల అతని సంరక్షణను సులభతరం చేస్తుంది. పురుషాకారం యొక్క ప్రధాన అర్ధం ఇది. పురుషాకారం లేకుండా చేసిన ఏ శరణాగతి అయినా విఫలమవుతుందని చెప్పవచ్చు. అనువాదకుల గమనిక: శ్రీ మహాలక్ష్మి తాయార్ యొక్క పురుషాకార పాత్రను మన పూర్వాచార్యులు విస్తారంగా వివరించారు. ఎమ్పెరుమానార్ తమ శరణాగతి గద్యంలో మొదట తాయార్ వద్దకు వేళ్లి, ఆపై భగవానుడికి శరణాగతులౌతారు. ద్వయ మహా మంత్రం మన సత్ సాంప్రదాయంలో గొప్పగా కీర్తింపబడింది, ఎందుకంటే ఇది తాయార్ పాత్రను పూర్తిగా కీర్తింస్తుంది. ద్వయం యొక్క మొదటి భాగంలో, శ్రీమన్నారాయణను తాయార్ యొక్క పురుషాకారం (సిఫారసు) తో శరణాగతి చేసి అతన్ని మాత్రమే ఉపాయంగా  స్వీకరించబడాలని వివరించారు. రెండవ భాగంలో, భగవత్ ఆనందాని కొరకు, వాళ్లిద్దరినీ దివ్య జంటగా కలిపి సేవించాలని వివరించబడింది. ముముక్షుప్పడిలో, పిళ్ళై లోకాచార్యులు తాయార్ను,  ఆమె పురుషాకార పాత్రను చక్కగా వివరించారు. 135 వ సూత్రంలో పిళ్ళై లోకాచార్యులు వివరిస్తూ, శ్రీ రామునితో సీతాదేవి ఉన్నందుకు కాకాసురునికి ఎంతో సహాయమైయ్యింది, దురుఉద్దేశంతో  బాధపెట్టాలని వచ్చిన కాకాసురుడిని చివరికి ఆమె సిఫార్సు కారణంగా రక్షింపబడ్డాడు. కానీ మరోవైపు,  శ్రీ రామునితో సీతాదేవి లేనందున రావణుడిని ఆ సమయంలో శ్రీ రాముడు సంహరిస్తాడు. కాబట్టి, భగవాన్కు శరణాగతి చేస్తున్నపుడు, తాయార్ ఉనికి  జీవాత్మను పూర్తిగా భగవాన్  స్వీకరించేలా చేస్తుంది. ఆమె పురుషాకారాన్ని విస్మరించడం అవాంఛనీయ ఫలితాలకు దారి తీస్తుందని నిర్ధారింపబడింది.
  • ఆచార్యుని ఆశ్రయించినపుడు, వారిని స్వతంత్ర ఉపాయానికి (స్వతంత్ర మాధ్యమం) బదులుగా పురుషాకరంగా పరిగణించడం ఒక అడ్డంకి. సాధారణంగా ఆచార్యుని, తాయార్ సేవకుడిగా వర్ణిస్తారు. ఆచార్యులు కూడా తాయార్ వలే, దయగల మనస్సుతో, అందరి పట్ల కారుణ్యంతో ఉంటారు. నిర్లక్ష్య ప్రసక్తి లేకుండా అందరిపట్ల దయగలవారు. కానీ, రామానుశ నూత్తందాది 95 వ పాసురంలో వివరించినట్లుగా, “విణ్ణిన్ తలై నిన్రు వీడళిప్పాన్ ఎమ్మిరామానుశన్” – పరమపదం నుండి ఈ ప్రపంచంలోకి దిగిన తరువాత, మన స్వామి రామానుజులు ముక్తిని (స్వతంత్రంగా) ప్రసాదిస్తారు, ఆచార్యులు స్వతంత్ర ఉపాయంగా పరిగణించవచ్చు. శ్రీవచన భూషణ దివ్య శాస్త్రంలో కీర్తించినట్టుగా సూత్రం 447 యొక్క సారమిది “ఆచార్య అభిమానమే ఉత్తారకం” – ఆచార్య అనుగ్రహమే మనకు అత్యున్నత ఉత్తారకం. అనువాదకుల గమనిక: ఆచార్యులను భగవాన్ అవతారంగా వివరిస్తారు. ఈ అంశంపై పూర్తి వివరాల కోసం దయచేసి http://ponnadi.blogspot.com/2013/06/anthimopaya-nishtai-12.html చూడండి. పిళ్ళై లోకాచార్యులు శ్రీవచన భూషణ దివ్య శాస్త్రం 427 వ సూత్రంలో వివరిస్తూ, భగవాన్‌ను నేరుగా ఆశ్రయించడం వారి చేతులు పట్టుకొని సహాయం చేయమని ప్రార్థించడం లాంటిది, కానీ ఆచార్యుల ద్వారా వారిని ఆశ్రయించడం వారి పాద పద్మాలను పట్టుకొని సహాయం కోరడం లాంటిది. ఆచార్యలను భగవాన్ యొక్క పాద పద్మాలుగా భావిస్తారు. భగవాన్ పాద పద్మాల మాదిరిగానే, ఆచార్యలు కూడా గొప్ప కారుణ్యం గలవారు. అందువలన, వారిని స్వతంత్ర ఉపాయంగా భావిస్తారు.
  • ఉపాయం మరియు ఉపేయాన్ని రెండు వేర్వేరు తత్వాలుగా పరిగణించడం ఒక అడ్డంకి. పరమపదం చేరుకొని భగవానుడికి వారి ప్రీతి కోసం నిత్య సేవ చేయడమే అత్యోన్నత లక్ష్యం. ఈ అత్యోన్నత లక్ష్యాన్ని సాధించడానికి, అతను మాత్రమే సాధనం. ఈ విధంగా, భగవాన్ మాత్రమే ఉపాయం మరియు ఉపేయం కూడా.
  • భగవాన్ యొక్క జగత్ శరీరత్వం (అన్ని విశ్వాలలో అంతర్యామిగా నివసించి ఉండటం) మొదలైన తత్వాలను స్వీకరించని వివిధ తత్వశాస్త్ర సంస్థలకు చెందిన వ్యక్తులతో సంబంధం కలిగి ఉండటం ఒక అడ్డంకి. నమ్మాళ్వార్ తిరువాయ్మొళి 1.1.7వ పాసురంలో  “ఉడన్మిసై ఉయిరెనక్కరన్తెంగుం పరన్తుళన్” – ఆత్మ శరీరం మొత్తంలో వ్యాపించినట్టుగా, భగవాన్ విశ్వం మొత్తంలో వ్యాపించి ఉన్నాడు అని వివరించారు. ఇక్కడ అన్ని విశ్వాలలోని ప్రతి అస్తిత్వంలో ఎమ్పెరుమాన్ ఉన్నారు, అన్ని అస్తిత్వాలు ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క శరీరం – ఇది విశిష్ఠాద్వైత సిద్ధాంతం. రావణుడిని వధించి విజయం సాధించిన తరువాత బ్రహ్మ శ్రీ రాముడిని గొప్పగా కీర్తించారు. వారు శ్రీ రాముని యొక్క ఆధిపత్యాన్ని దృఢంగా స్థాపిస్తూ ఇలా వర్ణించారు,  “సీతా లక్ష్మి భవాన్ విష్ణుః” –  శ్రీమహాలక్ష్మి సీతగా, నీవు విష్ణువుగా.  “జగత్ సర్వం శరీరంతే” – ఈ జగత్తు మొత్తం నీ యొక్క శరీరం అని వివరిస్తున్నారు. కానీ కుద్రుష్టులు (శాస్త్రాన్ని తప్పుగా అర్థం చేసుకునేవారు) ఈ సూత్రాలను అంగీకరించరు. అందువలన, అలాంటి వ్యక్తులతో స్నేహం చేయకూడదు.  అనువాదకుల గమనిక: విష్ణువు సర్వవ్యాపి. వాసుదేవ అనగా అన్ని చోట్లా నివసించేవాడు. నారాయణ అనగా ప్రతిదానికీ నిలయంగా ఉన్నవాడు, అన్నింటిలో ఉన్నవాడు కూడా. భగవాన్ యొక్క ఈ మూడు నామాలు వారి సర్వవ్యాపకత్వాన్ని సూచిస్తాయి. ఆయన అన్నింటిలో ఆత్మగా ఉండటం వల్ల తన జగత్ శరీరత్వం స్థాపించబడింది. ఇది చాలా సరళమైన విషయం. ఆత్మకు ఒక శరీరం ఉన్నట్టుగా, పరమాత్మకు ఈ విశ్వం శరీరం లాంటిది.  ఈ సారూప్యతలో ఉన్న ఒకే ఒక్క తేడా ఏమిటంటే – శరీరంలోని ఒక భాగంలో ఆత్మ ఉండి, జ్ఞానం ద్వారా శరీరమంతా వ్యాపించి ఉంటుంది (అనగా, శరీరంలోని ప్రతి భాగంలోనూ ఆత్మ భౌతికంగా ఉండదు) – దీనికి కారణం ఆత్మ అణు (సూక్ష్మ) స్వరూపమైనది. కానీ పరమాత్మ విభుడు (సర్వవ్యాప్తి) – కాబట్టి, అతను ఈ విశ్వంలోని ప్రతి కణంలోనూ భౌతికంగా ఉంటాడు. వేదాంతం యొక్క ఈ సూత్రాన్ని వివిధ సంస్థల పండితులు స్వీకరించరు. మనలో ఈ జ్ఞాన బలం లేకపోతే అలాంటి వ్యక్తులతో స్నేహం మనలో ప్రతికూలమైన ప్రభావం చూపిస్తుంది. అందువల్ల అలాంటి వ్యక్తులతో స్నేహం చేయకూడదని  ఇక్కడ చెప్పబడింది.

తరువాతి భాగం మనం వచ్చే సంచికలో కొనసాగిద్దాము.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

హిందీలో : http://ponnadi.blogspot.com/2014/10/virodhi-pariharangal-39.html

మూలము : https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org