అంతిమోపాయ నిష్టై – 5

శ్రీః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమద్ వరవరమునయే నమః
శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

అంతిమోపాయ నిష్ఠ

ఆళ్వాన్, భట్టర్, నాచ్చియార్ మరియు నంపేరుమాళ్

మునుపటి వ్యాసములో,
(https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/07/31/anthimopaya-nishtai-4/), మనము ఎంపెరుమానార్ల భగవద్ కృపను గమనించాము. మన పూర్వచార్యుల యొక్క అనేక సంఘటనలను గురించి ఈ వ్యాసములో తెలుసుకొందాము.

కూరత్తాళ్వాన్ కి పుత్రునిగా భట్టర్ జన్మించిరి. వారిని పెరియ పెరుమాళ్ స్వంత తనయునిగా దత్తత స్వీకరించి, వారిని పెరియ పిరాట్టితో కలిసి పెంచిరి. భట్టరు వారు మన సంప్రదాయమునకు ముఖ్యులు. ఒకసారి, ఒక బ్రాహ్మణ బాటసారి శ్రీరంగమునకు వచ్చి, భట్టరు వారి సభకు వెళ్ళిరి. వారితో “పశ్చిమ ప్రాంతమైన మేల్కొటే / తిరునారాయణ పురముకు చేరువలో, వేదాంతి అనే విద్వాన్ కలరు. వారి జ్ఞానము మరియు శిష్యులు మీకు సాటి అయినవారు” అని పలికిరి. “ఓహ్! అలాంటి విద్వాన్ వున్నారా?” అని భట్టర్ అడిగిరి. అవునని పలికి, ఆ బ్రాహ్మణుడు శ్రీరంగమును వీడి, వేదాంతి గారి పురమును చేరి, వారి సభకు చేరారు. వారు “వేదాంతి, ఇరు నదుల మధ్య ( శ్రీరంగము ) భట్టర్ అనే విద్వాన్ మీతో సరైన జ్ఞానము మరియు శిష్యులతో కలరు” అని తెలుపగా, వేదాంతి “భట్టర్ నాకు సమ ఉజ్జీలా? ” అని ప్రశ్నించారు. ఆ బ్రాహ్మణుడు “అవును, వారు శబ్ద, తర్క, పూర్వ మీమాంస, ఉత్తర మీమాంస మొ ॥లగు గ్రంధములలో దిట్ట”. అనిరి. దానికి వేదాంతి “ఇంతవరకు నా సమ ఉజ్జీలు లేరని భావించాను. అనేక మంది విద్వాంసులను ఓడించాను. ఆరు విజయ పలకలపై వున్నాను. అవి షడ్ దర్శనములు (ఆరు తాత్విక పాఠశాలలు – న్యాయ, వైశేషిక, సాంఖ్య, యోగ, పూర్వ మీమాంస, ఉత్తర మీమాంస).” కాని భట్టర్ నా కన్నా అన్నింటిలో దిట్ట అని ఈ బ్రాహ్మణుడు భావిస్తున్నాడే, అని వేదాంతి తలంచారు. ఆ బ్రాహ్మణుడు శ్రీరంగమునకు తిరిగి పయనమై, భట్టరును కలిసి, మీ గొప్పతనమును వేదాంతికి తెలియజేసానని చెప్పగా, “నా జ్ఞానము గురించి ఏమి తెలియజేసారు” అని అడిగిరి. దానికి ఆ బ్రాహ్మణుడు “మీరు శబ్దము, తర్కము మరియు వేదాంత సారముల యందు దిట్ట” అని తెలియజేసాను అనిరి. భట్టరు బదులిస్తూ, “ఓ బ్రాహ్మణవర్యా, మీరు అన్ని ప్రాంతాలకు పయనిస్తారు మరియు అనేక విద్వాంసులను కలుస్తారు కదా. నా విద్వత్తు మొత్తము మీకు తెలిసినను, నా వేదాంత జ్ఞానమును మాత్రమే తెలియజేసినారే” అనిరి. ఆ బ్రాహ్మణుడు “ఇంకను ఏమని చెప్పగలను, మీరు వేదాంత శాస్త్రము నందు నిష్ణాతులు గదా!” అనిరి. దానికి భట్టరు “నేను తిరు నెండుంతన్డగము (అనువాదకుని గమనిక: తిరుమంగై ఆళ్వార్ చే దివ్యముగా రచింపబడిన గ్రంధము. వేదాంత సారమును సుందరముగాను మరియు మన సంప్రదాయములోని అన్ని అంశములను బోధించిన రచన.) నందు నిష్ణాతుడనని” చెప్పవలసినది అని పలికిరి. వేదాంతిని శ్రీవైష్ణవము లోనికి రప్పించుటకై, భట్టరు తలంచారు. (అనువాదకుని గమనిక : గురుపరంపర ప్రాభవములోని 6000 వ పడి గుర్తించినటుల, ఎంపెరుమానారే స్వయముగా వేదాంతిని సంస్కరించాలని తలంచినను, వారి వయో భారముచే పయనించలేక, భట్టరును ఆ కార్యానికై ఆదేశించారు.) భట్టరు పెరియపెరుమాళ్ళని కలిసి “పశ్చిమ ప్రాంతములో వేదాంతి అను మహా విద్వాంసుడు కలరు. అక్కడికి వెళ్ళి వారిని సంస్కరించుటకు, మీ అనుమతిని, ఆ కార్యములో విజయుడగుటను మరియు వారిని రామానుజ సిద్దాంతము నందు నాయకుడిని చేయుటకై మీ ఆశీర్వాదము కావలెనని” వేడుకొనిరి. భట్టరు కోరికను మన్నించుతూ, పెరుమాళ్ పితృ బాంధవ్యము వలన, తన స్వంత కైంకర్యపరులను కూడా వారితో కలిసి పంపించిరి .

భట్టర్, నంజీయర్

అనేక మంది శ్రీవైష్ణవులతో కూడి భట్టరు, వేదాంతి వున్న ప్రాంతానికి చేరుకొనిరి. వారితో వచ్చిన కైంకర్యపరులు భట్టరును కీర్తిస్తూ, ‘పరాశర భట్టర్’ ‘వేదాచార్య భట్టర్’ విచ్చేసినారని, అనేక వాయిద్యములను మ్రోగిస్తూ, వైభవముగా చాటించారు. వారు భగవానుని అనేక ఆభరణములను మరియు అందమైన దుస్తులను (పెరియపెరుమాళ్ ధరించినవి, వారి తనయులైనందు వలన) ధరించి వున్నారు. ఆ సమయములో అచ్చటి కొందరు బ్రాహ్మణులు వీరితో “మీరు ఎవరు? ఎచ్చటి నుండి విచ్చేసారు? మీరు మెరిసిపోతున్నారు? ఇచ్చట పండుగ జరుగుతున్నదా? ఎచ్చటకు వెళ్ళుతున్నారు?” అని ప్రశ్నించిరి. “నేను భట్టరును. వేదాంతితో చర్చకు వెళ్ళుచున్నాను” అనిరి. దానికి ఆ బ్రాహ్మణులు “మీరు ఇంత ఆడంబరముగా, ఉత్సాహముగా వెళ్లినచో, వారిని కలువలేరు. వారు తమ నివాసములోనే వున్ననూ, వారి శిష్యులు మీతో ఒకరి తరువాత ఒకరు చర్చకు దిగి, అనేక మాసములు చర్చించగలరు. చివరకు మీరు వారితో చర్చను వదులుకోవాలి ” అనిరి. భట్టరు తరుణోపాయము ఏమిటి అని అడుగగా, ఆ బ్రాహ్మణులు “వేదాంతి మిక్కిలి ధనవంతుడు. పేద బ్రాహ్మణులకు తన నివాసమునందే అన్న సంతర్పణ నిత్యము చేయును. మీ హడావిడి వదులుకొని, పేద బ్రాహ్మణునిగా ఒక్కరే వెళ్ళుడు” అనిరి. భట్టరు అంగీకరించి, పేద బ్రాహ్మణునిగా ఒక కాషాయ వస్త్రమును పైన కప్పుకొని, కమండలము చేబూని, అన్న సంతర్పణ జరుగు స్థలమునకు, ఇతర బ్రాహ్మణులతో కూడి చేరుకున్నారు.

వేదాంతి ఆ మంటపములో ఉన్నత ఆసనముపై ఆసీనుడై, అన్నార్తులై వచ్చిన బ్రాహ్మణులను ఆనందముతో గమనిస్తున్నారు. వారందరి నుంచి విడివడి, భట్టరు వేదాంతిని కలుసుకొనుటకై వెళ్ళిరి. వేదాంతి “కుమారా! నీవేల ఇచ్చటకు వచ్చితివి?” అని అడుగగా, భట్టరు “నేను భిక్షకై వచ్చితిని” అని అనిరి. వేదాంతి “అయినచో అన్న సంతర్పణ జరుగు స్థలమునకు వెళ్ళుము” అనిరి. భట్టరు “నాకు బిక్ష వలదు” అనిరి. వేదాంతి ఇతను పేదవానిగానే వున్నను, విద్వాంసుడు కావచ్చునని తలంచి, “మీకు బిక్షగా ఏమి కావలెను” అనిరి. వెంటనే భట్టరు “తర్క బిక్ష” అనిరి. (మీతో చర్చ కావలెను). అప్పుడు వేదాంతికి బాటసారి బ్రాహ్మణుని మాటలు స్ఫురణకు రాగా, ఇతను భట్టరు కావచ్చును. ఆతనికి తప్ప నా ముందుకు వచ్చి చర్చకు ఆహ్వానించే సాహసము వేరెవరికి లేదు అని తలంచిరి.” “నాతో చర్చకు ఎవరు రాగలరు? మీరు భట్టారేనా?” అని ప్రశ్నించిరి. భట్టరు “అవున ” అని పలికి, కమండలమును, కాషాయ వస్త్రమును విసర్జించి, శాస్త్రసారమును గంభీరముగా చర్చించుటను ప్రారంభించిరి. వెంటనే వేదాంతి ఆసనము నుంచి క్రిందకు దిగి, భట్టరు పాదపద్మములపై వ్రాలి, తనను అంగీకరించి, శుద్ధునిగా చేయమని ప్రార్ధించిరి. భట్టరు తన ఆశయము ఇంత త్వరగా నెరవేరినందులకు సంతోషించి, వేదాంతిని స్వీకరించి, వారికి పంచ సంస్కారములను గావించిరి. భట్టరు “ప్రియ వేదాంతి! మీకు అన్ని శాస్త్రములు విదితములు. వాని గురించి మీకు వివరించనక్కర లేదు. విశిష్టాద్వైతమే నిజమైన సిద్దాంతము. మీరు మాయావాదము పూర్తిగా వీడి, శ్రీమన్నారాయణుని పరమాత్మునిగా అంగీకరించుము మరియు రామానుజ దర్శనమునకు మార్గదర్శకులుగా మొదలు పెట్టుడు” అని పలికిరి. భట్టరు తిరుగు ప్రయాణమునకు సిద్ధము కాగా, వారితో వచ్చిన అందరు కైంకర్యపరులు (ఇంతవరకు బయటనే వేచి వున్నారు) వైభవముగా రాగా, భట్టరును దివ్య ఆభరణములు, దుస్తులతో మరల అలంకరించి, పల్లకీని అధిరోహింపజేసిరి. వారికి అనేక మంది చామరములతో, వింజామరలతో వీస్తూ వుండగా తిరుగు ప్రయాణమైరి. వారి సంపదను, శిష్యులను, వైభవమును తిలకించిన వేదాంతి, గద్గద స్వరముతో “మీరు విశిష్ట వ్యక్తులు. నేను చాలా అల్పుడను (మాయావధము బోధిస్తూ, భౌతికవాదుల కంటే అల్పుడనైతిని). కాని మీరు అనేక అరణ్యములు, పర్వతములు దాటి, దయతో ఇచ్చటకు వచ్చి, నా దుస్థితిని గమనించి, మిక్కిలి దయతో నన్ను స్వీకరించిరి.” అని మరల భట్టరు గారి పాదపద్మములపై బడినారు.

తదుపరి వేదాంతి, “పెరియ పెరుమాళ్ళు మీరు వేరు కాదు. వారి సౌందర్యమును, సున్నితత్త్వమును మీ ద్వారా మాకు దర్శనము చేయించిరి. భగవానుని ఆపన్నహస్తములను నేను అనంత కాలముగా అనుభవించక తప్పించుకున్నాను. నా అసహాయ స్థితిని చూసి, మీరు పేద బ్రాహ్మణుని రూపము ధరించి, అహంకార పూరితుడనైన నన్ను అంగీకరించినారు. నాపై దయతో మీరు ధరించిన ఈ రూపము ఊహకందనిది మరియు గమనించుట దుర్లభము”, అని మరల విలపించిరి. తదుపరి భట్టరు, వేదాంతిని పైకి లేపి, “నీవు ఇచ్చటనే ఆనందముగా నివసింపుమని” ఓదార్చి, శ్రీరంగమునకు పయనమైరి.

కొంత కాలము పిదప, ఆచార్యుని ఎడబాటును భరించలేక, వేదాంతి శ్రీరంగమునకు వెళ్ళవలెనని నిశ్చయించుకున్నారు. కాని వారి భార్యలు అడ్డుకొనగా, తన ఆస్తిని వారికి పంచుటకు నిశ్చయించుకున్నారు. తన సంపద మొత్తమును మూడు భాగములుగా చేసి, తన ఇరువురి భార్యలకు ఒక్కొక్క భాగమును పంచి, మిగిలిన భాగమును తన ఆచార్యునకు (భట్టరు) ఇచ్చుటకు శ్రీరంగమునకు పయనమైరి. శ్రీరంగమును చేరి, తన వంతు ఆస్తి మొత్తమును, ఎట్టి సంకోచము లేకుండా, భట్టరునకు సమర్పించిరి. వేదాంతి యొక్క కృతజ్ఞతకు, దీక్షకు మిక్కిలి సంతోషించిన భట్టరు “నం జీయర్ వందార్”, “మన జీయర్ వచ్చిరి” అని ప్రకటించి, వారిని ఆలింగనము చేసికొనిరి. నంజీయర్ని సదా తమ సహచరునిగా చేసికొని, వారికి అన్ని ముఖ్యమైన బోధనలను భట్టరు అనుగ్రహించిరి. భట్టరును నంజీయర్ సంపూర్ణముగా అంగీకరించి / ఆరాధించుతూ, మరి ఏ అన్య దేవతలను ఆరాధనకై తలంచలేదు. అప్పటి నుంచి వేదాంతిని భట్టరు “నంజీయర్” అని సంబోధించగా, వారు నంజీయర్ గా పేరుగాంచారు. మన జీయర్ (మామునిగళ్) ” నంజీయర్ శతవత్సరములు జీవించినారని, తిరువాయ్మొళికి నూరు మార్లు అర్ధమును బోధించి, శతాభిషేకము (తిరువాయ్మొళికి 100 మార్లు బోధించుటచే) చేసినారని పలికిరి.

నిత్యము భట్టరు సేవలో వుంటూ, వారి అనుమతితో నంజీయర్ తిరువాయ్మొళికి 9000 పడి అను వ్యాఖ్యానము అనుగ్రహించిరి. వారు తమ శిష్యులతో మీలో ఎవరైనను, ఈ వ్యాఖ్యానమునకు చక్కని వివరణ వ్రాయగలరా అని అడిగిరి. శిష్యులు “ఇక్కడ వరదరాజన్ అని వున్నారు. వారు అన్ని ప్రసంగాలను ఆలకిస్తున్నారు. వారు చక్కగా వ్రాయగలరు” అనినారు. తదుపరి నంజీయర్, వరదరాజన్ వారిని పిలచి నీ చేతి వ్రాత నమూనాను చూపమనిరి. వరదరాజన్ అంగీకరించి, చేతి వ్రాత చూపగా, చాలా అందముగా వున్నదని నంజీయర్ తలంచిరి. అయినను, ఈ వ్యాఖ్యానము తిరువాయ్మొళిపై గనుక, దీనిని మంచి అర్హత కలిగిన శ్రీవైష్ణవునిచే వ్రాయించవలెను గాని, క్రొత్తగా పంచ సంస్కారము పొంది, శ్రీవైష్ణవుని భౌతిక రూపము గల వ్యక్తి వలన కాదని తలంచిరి. నంజీయర్ గారి దివ్య తలంపును గ్రహించిన వరదరాజన్, తనకై తాను వారి ముందు మోకరిల్లి, “కృపతో నన్ను మీకు తృప్తి కలుగునటుల శుద్ధి చేయుము. మీ సేవకై వున్నాను” అనిరి.

నంజీయర్, నంపిళ్ళై

నంజీయర్ ఆనందముతో, వరదరాజన్ ను గుర్తించి, ఆశీర్వదించిరి. వారికి 9000 పడి వ్యాఖ్యానమును పూర్తిగా వివరించి, వ్రాయమనిరి. వరరాజన్ అంగీకరించి, తన స్వస్థలమునకు వెళ్లి, పని ముగించుకొని, తిరిగి నంజీయర్ వద్దకు రాగలననిరి. దీనిని నంజీయర్ అంగీకరించిరి. వరదరాజన్ తన గ్రామమునకు వెళ్ళుటకు, కావేరి నదిని ఈదుతూ దాటవలసివున్నది. ఒక వస్త్రములో ఆ గ్రంధమును మూట చుట్టి, తన శిరస్సుపై ధరించి ఈదుచుండగా, ఒక పెద్ద అల వచ్చి ఆ గ్రంధము కొట్టుకు పోయినది. వరదరాజన్ మిక్కిలి బాధపడి, ఇప్పుడు ఏమి చేయవలెనని చింతించిరి. అప్పుడు నంజీయర్ చే తనకు దివ్యముగా అనుగ్రహింపబడిన ఆ గ్రంధమును స్ఫురణకు తెచ్చుకొని, మరల వ్రాయుట నారంభించిరి. తమిళ భాషలో దిట్ట అయిన వరదరాజన్, ఆ గ్రంధమును వ్రాయుచు, దానిపై తగిన వివరణలను, గూడార్ధములను పొందుపరిచిరి. తదుపరి వారు నంజీయర్ ను చేరి, ఈ నూతన గ్రంధమును వారి పాదపద్మములకు సమర్పించిరి. నంజీయర్ గ్రంధమును చూసి, తాను మొదట వ్రాసిన దానివలె వున్నను, కొన్ని ప్రత్యేక విశ్లేషణలు, అర్ధములు కలవని గ్రహించి, అమితానందము పడిరి. “ఇది చాలా అద్భుతముగా వున్నది, కాని నేను వివరించిన దానికన్నా కొంత వ్యత్యాసముగా వున్నది. ఏమి జరిగినదని” అడిగిరి. వరదరాజన్ భయముతో మౌనముగానుండగా, నంజీయర్ “చింత వలదు, ఏమి జరిగెనో తెలుపుము” అనిరి. దానికి వరదరాజన్ “కావేరి నదిలో నిండుగా నీరు ఉండుటచే, ఆ గ్రంధమును నా శిరస్సుపై ధరించి, ఈదుచుండగా, ఒక పెద్ద అల వచ్చి ఆ గ్రంధము నీటిలో కొట్టుకుపోయెను. కాని మీ యొక్క కృపచే గ్రంధమును స్ఫురణకు తెచ్చుకొని మరల రచించినాను” అని పలికిరి. వారి జ్ఞాపకశక్తికి, తెలివితేటలకు నంజీయర్ అమితానందముతో, వారిని ఆలింగనము చేసికొనిరి. వారు వరదరాజన్ ను “మా ప్రియ పిళ్ళై తిరుక్కళ్ళికన్ఱి” అని ప్రకటించిరి. వారిని సదా తమ సహచరులుగాను మరియు వారికి అన్ని లోతైన గూడార్ధములను వివరించిరి. మన జీయర్ (మామునిగళ్) “ఏ రోజు నుంచి నంజీయర్, వరదరాజన్ ను “నంపిళ్ళై” అని పిలిచినారో, అప్పటి నుండి వారు నంపిళ్ళై గా ప్రసిద్ధి చెందినారు” అని పేర్కొన్నారు.

మన జీయర్ ఈ సంఘటనలను ఉపదేశరత్తిన మాలై 50 వ పాశురములో వివరించిరి.

నమ్పెరుమాళ్ నమ్మాళ్వార్ నంజీయర్ నమ్పిళ్ళై ఎన్బర్
అవరవర్ తమ్ ఏఱ్ఱత్తాల్
అన్బుడైయోర్ శాఱ్ఱు
తిరునామన్గళ్ తాన్ ఎన్ఱు నన్నెన్జే!
ఏత్తదనై చ్చొల్లి నీ ఇన్ఱు

సాధారణ అనువాదము: నంపెరుమాళ్, నమ్మాళ్వార్, నంజీయర్, నంపిళ్ళై వీరందిరికి “నం – మన” అను ముందుగా వచ్చు పదముతో మొదలగుటకు కారణము వారి విశిష్టమైన కీర్తియే. (ఇంకను ఇలా వివరించిరి – నంపెరుమాళ్ శఠగోపన్ ను నమ్మాళ్వార్ గాను, నంజీయర్ వరదరాజన్ ను నంపిళ్ళై గాను కీర్తించిరి). వారికి మిక్కిలి ప్రియులైనవారు, ఇట్టి ప్రియమైన నామములను వారికి ఒసంగినారు. ఓ, ప్రియమైన మనసా! ఇట్టి సంఘటనలను వారి నామములను వల్లిస్తూ, కీర్తించుము.

నంపిళ్ళై మహిమలు ఎంత గొప్పవనగా, “ఇంద్రుడు, బ్రహ్మ, రుద్రుడు, స్కంధుడు మొ ॥ పదములను ఇంక నుంచి ఈ జగత్తులో నేర్వవలసిన పని లేదు. నంబూరు వరదర్ (నంపిళ్ళై) భవంతి నుంచి కొన్ని పదములను పట్టుకొనినచో (అవి ముత్యముల వంటివి) వారందరు భాగ్యవంతులే.”

అనువాదకుని గమనిక: నడువిల్ తిరువీధి పిళ్ళై భట్టరు జీవిత చరిత్ర నుంచి ఈ విషయములను సులభముగా గ్రహించవచ్చును. వారు నంపిళ్ళై ప్రవచనముల నుండి గ్రహించిన రామాయణ శ్లోకమును వివరించుటచే, వారిని మహారాజుగారు విశేష సంపదలచే సత్కరించిరి. ఈ మొత్తము సంఘటనను మనము క్రింది లింకు ద్వారా చూడవచ్చును.
https://guruparamparai.wordpress.com/2013/0/4/20/naduvil-thiruvidhi-pillai-bhattar/.

అనువాదకుని గమనిక: ఈ విధముగా మనము భట్టరు వారి భగవత్ కృపకు పాత్రులై, శుద్ధిగావింపబడిన నంజీయర్ ను మరియు వారికి భట్టరు పై గల సంపూర్ణ ఆధారత్వమును, శరణాగతిని చూచినాము. నంజీయర్ మరియు నంపిళ్ళైల మధ్య వున్న అనుబంధమును, తద్వారా ఆచార్య / శిష్య లక్షణములు ఎంత సుందరముగా వ్యక్తీకరించబడినవో గమనించినాము.

అడియేన్ గోపీ కృష్ణమాచార్యులు, బొమ్మకంటి, రామానుజ దాసన్.

మూలము: http://ponnadi.blogspot.com/2013/06/anthimopaya-nishtai-5.html

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

శ్రీ రామానుజ వైభవము

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః  శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

ఎంపెరుమానార్లు మన సంప్రదాయానికి చేసిన ఎనలేని కృషిని ప్రతి ఒక్కరూ చిరకాలము గుర్తుంచుకునేలా స్వయంగా శ్రీ రంగనాథుడు మన సత్ సంప్రదాయానికి ఎంపెరుమానార్ దరిశనము (రామానుజ దర్శనం) అని నామకరణము చేశారు, అని మాముణులు ఉపదేశ రత్నమాలలో తెలియజేశారు. శ్రీరామానుజులు ఈ సత్ సంప్రదాయానికి స్థాపకులు కాదు, ఈ సంప్రదాయానికి వారు ఏకైక ఆచార్యులు కాదు. కానీ వారు ఈ సంప్రదాయాన్ని ముందుండి దృఢంగా మర్గదర్శకత్వము వహించి నిత్యము వర్ధిల్లేలా చేశారు, ఈ కారణంగా వారు గొప్పగా కీర్తింపబడ్డారు. వారు చేసిన కృషి ఎంత అపారమైనదంటే, మనము ఎంతో ప్రయత్నిస్తే , ఎంపెరుమానార్ల మహిమలను కొంత వరకు సంగ్రహించి అర్థం చేసుకోవడానికి సాధ్యము కావచ్చు. కానీ కీర్తి ప్రతిష్ఠల గురించి వివరించుట ఎవరికైనా కష్టమే. కానీ మన అద్భుతమైన గురువు పరంపర ద్వారా వారి సంబంధము కలిగి ఉండటం మన అదృష్టం, ఆ శక్తితో ఎంపెరుమానార్ల  మహిమలను కొద్ది కొద్దిగా ఆనందిద్దాం.

జన్మము మరియు ప్రారంభ రోజులు

ఈ ప్రసిద్ధమైన శ్లోకములో “అనంతః ప్రథమమ్ రూపం లక్ష్మణశ్చ తతః పరం బలభద్రః తృత్ల్యస్తు కలౌ కశ్చిద్ భవిష్యతి”,

ఈ శ్లోకములో అనేక యుగాలలో ఆదిశేషుని అనేక అవతారాల గురించి వివరించబడింది, వారి కలియుగ అవతారం గురించి కూడా సూచించబడింది. శ్రీరామనుజులు ఆదిశేషుని కలియుగ అవతారమని చరమోపాయ నిర్ణయంలో వివరించబడింది.

రామానుజ నూఱ్ఱందాదిలో, “మణ్మిశై యోనిగళ్ తోఱుం పిఱంతు ఎంగళ్ మాధవనే కణ్ణుఱ నిఱ్కిలుం కాణగిల్లా ఉలగోర్గళెల్లాం అణ్ణల్ ఇరామానుశన్ వందు తోన్ఱియ అప్పొళుతే నణ్ణరు జ్ఞానం తలైక్కొణ్డు నారణఱ్కాయినరే” అని అముదనార్లు ఎంబెరుమానుడి అవతారము కంటే ఎంపెరుమానార్ల అవతారము గొప్పదని కీర్తుంచారు. మాముణులు ఈ విషయాన్ని, “మనందరి స్వామి అయిన శ్రీమన్నారాయణుడు ఈ భూమిపైన అనేక అవతారములెత్తినప్పటికీ, ఈ లోక వాసులు అతడిని స్వామిగా స్వీకరించలేదు. కానీ ఈ ప్రపంచంలో ఎమ్పెరుమానార్లు అవతరించిన వెంటనే (శ్రీభాష్యం మొదలైనవి వివరించి), ప్రపంచ ప్రజలు వాస్థవ జ్ఞానాన్ని అర్థం చేసుకొని భగవానుడికి దాసులైనారు.

మాముణులు కూడా తమ ఆర్తి ప్రబంధంలో శ్రీ రామానుజుల జన్మని ఇలా కీర్తించారు, “ఎనైప్పోల్ పిళై సెయ్వార్ ఇవ్వులగిల్ ఉణ్డొ, ఉనైప్పోల్ పొఱుక్క వల్లార్ ఉణ్డో అనిత్తులగుం వాళప్పిఱంత ఎతిరాశ మామునివా ఏళైక్కు ఇరంగాయ్ ఇని”. అనగా “తప్పులు చేసే నా వంటివాడు మరొకడు ఉన్నాడా,  వాటిని క్షమించే మీ వంటి వారు మరొకరెవరైనా ఉన్నారా?  అందరి ఉద్ధరణకై అవతరించిన ఓ యతులకు రాజా! దయచేసి నాకు సహాయం చేయండి”.

వీటి నుండి, భగవద్ రామానుజులు మనందరి కష్టాలను తొలగించి, మనల్ని ఉద్దరించి ఆధ్యాత్మిక లోకంలో మనచే భగవానుడి నిత్య సేవ చేయించడానికి అవతరించారని మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు.

వారు కేశవ సోమయాజి, కాంతిమతి అమ్మలకు కుమారుడిగా జన్మించారు. వారి మేన మామగారు అయిన పెరియ తిరుమలై నంబి “ఇళైయాళ్వార్” అని వారికి నామకరణము చేసి, తాప సంస్కారము నిర్వహించి శ్రీవైష్ణవంలోకి ప్రవేశింపజేశారు.

తమ ప్రారంభ రోజుల్లో, వారు యాధవప్రకాశుల వద్ద వేదాంతం అభ్యసించారు, వారు “భేదాభేదం” సిద్దాంత  ప్రతిపాదకులు (ఒకే సమయంలో బ్రహ్మం/ఆత్మ  విభిన్నమైనవి మరియు ఏకమైనవి కూడా). ఒక ప్రశ్న తలెత్తవచ్చు – వారు వేరే సిద్ధంతపు పండితుల వద్ద ఎందుకు అభ్యాసము చేశారు అని? ఎందుకంటే, వాళ్ళ తత్వశాస్త్రాన్ని పూర్తిగా అర్థం చేసుకొని, వారి లోపాలను బయటపెట్టి, విశిష్ట అధ్వైత సిద్దాంత విధానాన్ని స్థాపించడానికి వారు అలా చేశారని మన పెద్దలు వివరించారు. ఈ సూత్రాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి పెరియవచ్చాన్ పిళ్లై తమ ఆచార్యులైన నంపిళ్ళైలను పెరియ తిరుమొళి 5.8.7 వ్యాఖ్యానములో కీర్తించిన విధానాన్ని మనము గమనించాలి. వారు “అంతణన్ ఒరువన్” (అద్వితీయ బ్రహ్మణ) అని వివరిస్తూ ఇలా అన్నారు – “ముఱ్పడ ద్వయత్తైక్కేట్టు, ఇతిహాస పురాణంగళైయుం అతిగరిత్తు, పరపక్ష ప్రతిక్షేపత్తుక్కుడలాగ న్యాయమీమాంసైకళుం అతిగరిత్తు, పోతుపోక్కుం అరుళిచెయలిలేయాంపడి పిళ్ళైయైప్పోలే అతిగరిప్పిక్క వల్లవనైయిరే ఒరువన్ ఎన్బతు”, ఎవరైతే పప్రథమంగా ద్వయం అనుసందానము చేసి, తరువాత ఇతర సిద్దాంతముల చర్చలలో నెగ్గడానికి పురాణాలు, ఇతిహాసాలు, న్యాయం, మీమాంసము నేర్చుకుంటారో, ఆళ్వార్ల అరుళిచ్చెయల్ని (దివ్య ప్రబందాలను) వాటి అర్థములను నేర్చుకుంటూ మరియు బోధిస్తూ నంపిళ్ళై వారిలా తమ సమయాన్ని గడుపుతారో, వారిని విశిష్ట పండితుడని చెప్పవచ్చు). దీని నుండి మనం మన సిద్ధాంతాన్ని స్థాపించడానికి పూర్వ పక్షాన్ని (ఇతర తత్వవేత్తల వాదనలు) నేర్చుకోవడం యొక్క ప్రాముఖ్యతను అర్థం చేసుకోవచ్చు.

యాదవప్రకాశుల వద్ద శ్రీ రామానుజుల విధ్యాభ్యాస సమయంలో, వారి మధ్య కొన్ని విభేదాలు తలెత్తుతాయి. తత్వశాస్త్రంలో రామానుజులకి ఉన్న అపారమైన జ్ఞానం, ఇతరులకు వివరించే సామర్థ్యం కారణంగా కూడా వారు ప్రజాదరణ పొందసాగారు, ఈ కారణంగా శ్రీ రామానుజుల ప్రసిద్దిని వారు సహించలేక యాదవ ప్రకాశుల శిష్యులు కాశి యాత్రలో వారిని చంపాలని కుట్ర పన్నారు. కానీ సరైన సమయములో గోవిందులు (భవిష్యత్తులో ఎంబార్ అవుతారు) ఇచ్చిన సూచనతో, శ్రీ రామానుజులు వారి పన్నాగం నుండి తప్పించుకుంటారు. అడవిలో దారి తప్పిన శ్రీ రామానుజులకు సహాయం చేయడానికి బోయవాడి వేషంలో శ్రీ వరదరాజ పెరుమాళ్ (దేవ పెరుమాళ్) పెరుందేవి తాయర్లు వచ్చి తిరిగి వారిని కాంచీపురానికి చేర్చుతారు.

పంచ సంస్కారము

ఈ సమయంలో, శ్రీ రామానుజులు కాంచీపురంలో దేవ పెరుమాళ్ళ అంతరంగ సేవకుడైన తిరుక్కచ్చి నంబిని కలుసుకుంటారు. పూవిరుందవల్లి గ్రామస్థులైన వారు దేవ పెరుమాళ్ళకి క్రమం తప్పకుండా వింజామర సేవని అందిస్తుండేవారు. వారు యామునాచార్యుల ప్రియ శిష్యులు. దేవ పెరుమాళ్ళకు నంబి పట్ల ఉన్న గొప్ప అనుబంధం కారణగా వారితో నిత్యము సంభాషించేవాడు. శ్రీ రామానుజులు నంబి ఆదేశాన్ని స్వీకరించి, సమీపంలో ఉన్న బావి నుండి ప్రతిరోజూ దేవ పెరుమాళ్ళ కోసం నీరు తీసుకువచ్చే కైంకర్యాన్ని చేయ సాగారు. ఇప్పటికి, శ్రీ రామానుజులకు రక్షకాంబతో వివాహమై కాంచీపురంలో స్థిరపడ్డారు. వారిలో కొన్ని సందేహాలు తలెత్తినప్పుడు  దేవ పెరుమాళ్ళతో స్పష్టం చేయాలనుకొని, ఆ సందేహాలకు (అవి ఏమిటో చెప్పకుండా) సమాధానాలు పెరుమాళ్ళను అడిగి చెప్పమని నంబిని అభ్యర్థిస్తారు. నంబి శ్రీ రామానుజులు స్థితిని పెరుమాళ్ళకి వివరిస్తారు, పెరుమాళ్ళు నంబి ద్వారా శ్రీ రామానుజులకు 6 సూచనలు (ఆరు వార్తలు) అందిస్తారు. అవి:

  • నేను సర్వోన్నతుడిని
  • జీవాత్మ (ఆత్మ) మరియు పరమాత్మ (భగవానుడు) భిన్నమైనవి, ఒకటి కాదు
  • పూర్ణ శరణాగతియే నన్ను పొందే సాధనము
  • అలాంటి శరణాగతి చేసిన వ్యక్తి వారి ఆఖరి క్షణాల్లో నన్ను స్మరించాల్సిన అవసరం లేదు (నేను వారిని స్మరిస్తాను)
  • ఈ జన్మ తరువాత శరణాగతి చేసిన ఆ వ్యక్తి మోక్షాన్ని పొందుతాడు
  • మహా పూర్ణ (పెరియ నంబి) స్వామిని ఆచార్యులుగా స్వీకరించు

ఈ సంఘటన శ్రీ రామానుజుల జీవితంలో ఒక ముఖ్యమైన మలుపు తీసుకుంది.

తిరుక్కచ్చి నంబి దేవ పెరుమాళ్ళ ఈ ఆరు సూచనలను (వార్తలను) శ్రీ రామనుజులకి వివరించి, వారి మనస్సులో ఉన్న సందేహాలకి సమాధానములు దొరికాయా అని అడుగుతారు. శ్రీ రామనుజులు నంబికి తమ ప్రణామాలు సమర్పించుకొని, దొరికాయని ధృవీకరిస్తారు. పెరుమాళ్ళు మరియు శ్రీరామనుజుల దివ్య మనస్సుల సమకాలీకరణకు నంబి ఆశ్చర్యపోతారు. ఈ వార్తలను విన్న తర్వాత, శ్రీరామనుజులు పెరియ నంబిని కలవడానికి శ్రీరంగానికి బయలుదేరారు.

నాథమునుల మనవడు అయిన అళవందార్ల (యమునాచార్యులు) ప్రధాన శిష్యులు పెరియ నంబి. దీనికి ముందు, సంప్రదాయానికి మొట్టమొదటి ఆచార్యులుగా ఉన్న అళవందార్లు, ఒకానొక సమయంలో కాంచీపురానికి వెళ్ళినపుడు కొంత దూరము నుండి శ్రీ రామరాజులను చూసి గొప్ప బోధకుడు కావాలని ఆశీర్వదిస్తారు. శ్రీ రామరాజులు కూడా, అళవందార్ల గురించి విన్న తరువాత, వారి శిష్యులు కావాలనుకున్నారు. కానీ అళవందార్లని కలుసుకోవాలని వారు శ్రీరంగము కావేరీ నది ఒడ్డుకి చేరే సమయానికి, మూడు నెరవేరని కోరికలతో అళవందార్లు పరమపదానికి చేరుకుంటారు. అవి 1) వ్యాస మరియు పరాశర ఋషుల పట్ల కృతజ్ఞత చూపించడం, 2) నమ్మాళ్వార్లకి కృతజ్ఞతలు, 3) బ్రహ్మ సూత్రానికి భాష్యము వ్రాయడం. మూడు ముడుచుకున్న వేళ్లతో అలవందార్ల దివ్య చరమ తిరుమేనిని చూసినప్పుడు, శ్రీరామరాజులు ఆ కోరికలను నెరవేరుస్తానని ప్రతిజ్ఞ చేస్తారు, వెంటనే ముడుచుకున్న వేళ్లు విప్పుకుంటాయి. ఆ తర్వాత శ్రీరామరాజులు నిరాశగా కాంచీపురానికి తిరిగి వచ్చి తన కైంకర్యాన్ని కొనసాగించ సాగారు. అనంతరం శ్రీరంగంలోని శ్రీవైష్ణవులు పెరియ నంబిని శ్రీ రామరాజులకు సంస్కారము గావించి సంప్రదాయ తదుపరి నాయకుడిగా తీర్చి దిద్దమని వారిని ప్రార్థించారు. పెరియ నంబి, శ్రీ రామరాజులను తన శిష్యుడిగా చేర్చుకోవాలనే ఉద్దేశ్యంతో కాంచీపురానికి బయలుదేరారు.

వారిద్దరూ కాంచీపురానికి దగ్గరగా ఉన్న మధురాంతకం అనే పట్టణంలో కలుసుకుంటారు. శ్రీ రామరాజులు ఏరికాత్త పెరుమాళ్ళ ఆలయానికి చేరుకుని, సపరివార సమేతంగా పెరియ నంబిని చూసి, తన ప్రణామాలను సమర్పించి, తనను శిష్యుడిగా స్వీకరించమని నంబిని అభ్యర్థిస్తారు. అందరూ కలసి కాంచీపురానికి వెళ్లి అక్కడ సంస్కారాలు పూర్తి చేయవచ్చని పెరియ నంబి వారు సూచిస్తారు. కానీ శ్రీ రామనుజులు ఎంతో అస్థిరత ఉన్న ఈ ప్రపంచంలో, తాను ఆళవందార్ల శిష్యుడిగా మారే అవకాశాన్ని కోల్పోయాడని, అలాంటివి మళ్లీ జరగకూడదనుకుంటున్నానని విన్నపిస్తారు. కావున, వారు వెంటనే నంబీని పంచ సంస్కారాన్ని చేయమని పట్టుబట్టగా నంబి సరేనంటారు. ఆ విధంగా శ్రీ రామానుజులు శాస్త్రం నిర్దేశించిన విధంగా సరైన పద్ధతిలో ఆచార్యుల ఆశ్రయం పొందడం యొక్క ప్రాముఖ్యతను ప్రదర్శించారు. ఆ తర్వాత వారందరూ కాంచీపురానికి చేరుకుంటారు, పెరియ నంబి తమ కుటుంబంతో కలిసి కొంతకాలం అక్కడ ఉండాలని నిర్ణయించుకుంటారు.

కాంచీపురంలో పెరియ నంబిని  తిరుక్కచ్చి నంబి స్వాగతిస్తారు. ఆపై వారు దేవ పెరుమాళ్ళకు  మంగళాశాసనము సమర్పిస్తారు. ఆ తరువాత, శ్రీ రామానుజులు పెరియ నంబి కోసమై తన నివాసంలోని ఒక భాగంలో వారికి ఉండడానికి సౌకర్యం కల్పించారు. పెరియ నంబి తన కుటుంబంతో ఆరు నెలలు అక్కడే ఉంటూ దివ్య ప్రబంధము, రహస్యాలు మొదలైనవి బోధిస్తారు.

సన్యాసాశ్రమ స్వీకారము

ఒకసారి, ఒక శ్రీవైష్ణవుడు శ్రీ రామానుజుల నివాసానికి వెళ్లి తాను ఆకలితో ఉన్నానని చెప్పగా, వారు తమ ధర్మ పత్నితో కొంచము అన్నము పెట్టమనగా, ఆవిడ ఏమీ మిగలలేదని చెప్తుంది. ఆ శ్రీవైష్ణవుడు నిరాశతో వెళ్ళిపోతాడు, శ్రీ రామానుజులు వంటగదిలోకి వెళ్ళి చూడగా ఆహార అవశేషాలు కనిపిస్తాయి. వారికి క్రోధము ముంచుకు వచ్చి ఆ కోపాన్ని తన భార్యపై చూపిస్తారు. గతంలో కూడా, రక్షకాంబ (శ్రీ రామానుజుల ధర్మ పత్ని) తిరుక్కచ్చి నంబి పట్ల అనుచితంగా వ్యవహరిస్తుంది. శ్రీ రామానుజులు తిరుక్కచ్చి నంబి యొక్క శేష ప్రసాదము పొందాలనే ఉద్దేశ్యముతో వారిని భోజనానికి తన నివాసానికి ఆహ్వానిస్తారు, తిరుక్కచ్చి నంబి వారి గొప్పతనాన్ని అర్థము చేసుకోకుండా,  శ్రీ రామానుజుల అంతరార్థాన్ని గమనించకుండా, వారు ప్రసాదం స్వీకరించిన తరువాత ఆ శేషాన్ని విసిరివేసి ఆ ప్రదేశాన్ని కడిగి శుద్దిచేస్తుంది. చివరికి, ఒకసారి బావిలో నుండి నీళ్ళు తోడుకునే సమయంలో రక్షకంబకి మరియు పెరియ నంబుల ధర్మ పత్నికి మధ్య గొడవ జరుగుతుంది. పెరియ నంబి తీవ్ర మనస్తాపానికి గురై, శ్రీ రామానుజులకు చెప్పకుండా తన కుటుంబంతో  శ్రీరంగానికి తిరిగి వెళ్ళిపోతారు. తర్వాత శ్రీ రామనుజులు జరిగిన విషయము గురించి తెలుసుకుని తీవ్రంగా బాధపడతారు.

వేంటనే భగవానుడి పట్ల పూర్తి నిబద్ధతతో తన లక్ష్యాన్ని నిర్దేశించుకొని సన్యాస ఆశ్రమం స్వీకరించాలని నిర్ణయించుకుంటారు. వారు కాంచీపురం దేవ పెరుమాళ్ళ ఆలయంలోని అనంత సరస్సు పుష్కరిణిలో పవిత్ర స్నానమాచరించి, దేవ పెరుమాళ్ళ వద్దకి వెళ్ళి, అతడిని ఆచార్యునిగా స్వీకరించి, సన్యాసులకు అనుగుణమైన త్రిదండము, కాషాయం మొదలైనవి ప్రసాదించమని అభ్యర్థించారు.  దేవ పెరుమాళ్ళు  శ్రీ రామానుజుల కోరికను మన్నించి, సన్యాస ఆశ్రమాన్ని ప్రసాదించి, వారికి  “రామానుజ ముని” అని నామకరణము చేసి, వారు ఉండటానికి ఒక మఠాన్ని కూడా ఇస్తారు. ఇది విన్న ముదలియాండాన్ మరియు కూరత్తాళ్వాన్లు వెంటనే కాంచీపురం చేరుకున్నారు, శ్రీ రామానుజుల నుండి పంచ సంస్కారాన్ని స్వీకరించి, నిత్యము వారికి సేవ చేయడం ప్రారంభించారు. యాదవప్రకాశులు కూడా, వారి తల్లి సలహా మేరకు, శ్రీ రామానుజుల శిష్యులు అవుతారు. ఆ విధంగా శ్రీ రామానుజులు రామానుజ మునిగా మారి సన్యాస జీవితాన్ని అద్భుతంగా ఆచరించడం ప్రారంభించారు.

శ్రీ రామానుజులు యతిరాజ (సన్యాసులకు నాయకుడు) గా ప్రసిద్ధి చెంది, యాదవ ప్రకాశులని తమ శిష్యుడిగా స్వీకరిస్తారు, వారిచే సన్యాస ఆశ్రమ స్వీకారము చేయించి గోవింద జీయర్ అని నామకరణము చేస్తారు. అతను శ్రీవైష్ణవ సన్యాసుల నిత్య ఆచరణలను వివరించే వ్యాఖ్యనము  “యతి ధర్మ సముచ్యం” అనే  వివరణాత్మక గ్రంథాన్ని వారు రచించేలా చేశారు. ఇది యాదవప్రకాశులను స్వీకరించిన శ్రీ రామనుజుల ఔన్నత్య భావాన్ని చూపుతుంది (ఇంతకు ముందు వారిని చంపడానికి ప్రయత్నించారు). వారికి విలువైన కైంకర్యాలను అప్పగిస్తారు.

కాంచీపురంలో ఉండి, వారు విలువైన శాస్త్ర భాగాలను ముదలియాండాన్ మరియు కూరత్తాళ్వాన్లకి బోధిస్తారు.

శ్రీ రంగ ప్రవేశము

శ్రీ రామానుజులను  శ్రీరంగంలోకి తీసుకువచ్చి సంప్రదాయాన్ని గొప్ప శిఖరాలకు ఎదిగించాలనే కోరికతో శ్రీరంగనాథుడు శ్రీ వరదరాజులని శ్రీ రామానుజులను పంపమని  అభ్యర్థనను పంపుతారు. శ్రీరంగనాథుని అభ్యర్ధనను శ్రీ వరదరాజ పెరుమాళ్ళు పట్టించుకోరు. ఒక ప్యూహ రూపంగా, శ్రీరంగనాథుడు తిరువరంగ పెరుమాళ్ అరాయర్ని శ్రీ వరదరాజుల ముందు దివ్య కీర్తనలను పాడమని, పెరుమాళ్ళని మెప్పించి  శ్రీరామానుజులను బహుమానంగా పొందమని కాంచీపురానికి పంపుతారు. అరయార్ కాంచీపురానికి చేరుకుని, తిరుక్కచ్చి నంబి ద్వారా ఎంబెరుమానుడిని సమీపించి, శ్రీ వరదరాజుల ముందు పాడతారు, అరైయర్ పాటకి శ్రీ వరదరాజుల మైమరచిపోతాడు. “నీకు ఏమి కావాలో కోరుకో, అనుగ్రహిస్తాను” అని శ్రీ వరదరాజు చెప్పిన వెంటనే, అరయార్ స్వామి తనతో పాటు శ్రీరామానుజులను  శ్రీరంగానికి పంపమని కోరతారు. ఎంపెరుమాన్ శ్రీరామానుజుల సహవాసాన్ని కోల్పోవలసి వస్తున్నందుకు బాధపడతారు – కానీ మాట ఇచ్చినందున, అరైయర్‌తో పాటు యతిరాజుని పంపుతాడు.

శ్రీరంగం చేరుకున్న తరువాత, అరైయర్ మరియు యతిరాజులకు గొప్ప స్వాగతం లభిస్తుంది. వారిరువురూ పెరియ పెరుమాళ్ (శ్రీరంగనాథుడు) సన్నిధికి చేరుకోగా, పెరియ పెరుమాళ్ళు వారిని ఎంతో సంతోషంగా స్వీకరిస్తారు. శ్రీరంగనాథుడు యతిరాజులకి “ఉడయవర్” (ఆధ్యాత్మిక మరియు భౌతిక జగత్తుకి యజమాని) అనే బిరుదును ప్రదానం చేస్తాడు, వారికి ఒక మఠాన్ని కేటాయించి, ఆలయ కార్యకలాపాలను పూర్తిగా సంస్కరించమని ఆదేశిస్తాడు. శ్రీ రామానుజులతో  సంబంధము ఉన్న వారందరికీ ముక్తిని ప్రసాదిస్తానని అభయమిస్తారు. పెరియ నంబికి ఎంతో రుణపడి ఉన్నానని భావిస్తూ ఉడయవర్లు వారికి ధన్యవాదాలు సమర్పించుకుంటారు. పెరియ నంబులు కూడా సంప్రదాయానికి మంచి రోజులు రాబోతున్నాయని చూచి ఎంతో ఆనందిస్తారు.  ఉదయవర్లు శ్రీరంగంలో తన సమయాన్ని గడపుతూ గొప్ప నైపుణ్యంతో ఆలయ నిర్వహణలను సంస్కరించడం ప్రారంభించారు.

అలా శ్రీ రామానుజులు శ్రీరంగంలో ఉండి ఆలయ విధులను సమర్ధవంతంగా నిర్వహించారు. గోవింద (యదవప్రకాశులతో పాటు తీర్థయాత్రకు వెళుతున్నప్పుడు తన ప్రాణాలను కాపాడిన వారి పిన్నమ్మ కుమారుడు) శివ భక్తుడిగా మారి కాళహస్తీలో ఉంటున్నవారిని  శ్రీ రామానుజులు  తిరిగి సంప్రదాయములోకి తీసుకురావాలని ఆశించారు. పెరియ తిరుమలై నంబిని కాళహస్తికి వెళ్ళి శివభక్తుడిగా మారిన గోవిందుడిని సంస్కరించమని కోరతారు. వారు ఆళవందార్ల స్తోత్ర రత్నం మరియు దివ్య ప్రబంధ పాశురాల ఆధారంగా శ్రీమాన్నారాయణుడి  ఆధిపత్యాన్ని వివరిస్తారు. ఆ సూచనలను అలా కొన్ని సార్లు విని విని వారి మనస్సు మారి పరిశుద్దులై  శైవ సంబంధాన్ని విడిచిపెట్టి, ఒక్కసారిగా పెరియ తిరుమలై నంబి పాద పద్మాల యందు పడిపోతారు. నంబి వారిని ఎంతో సంతోషంతో స్వీకరించి, అతనికి పంచ సంస్కారాన్ని నిర్వహించి వెంట తీసుకొని వెళతారు. గోవిందులు నంబితో పాటు  తిరుమలలో ఉండి, అవసరమైన అన్ని పరమార్థాలను నేర్చుకుంటూ, పూర్తిగా నంబిని సేవిస్తారు. చివరికి గోవిందులు తిరిగి శ్రీరంగంలోకి వచ్చి శ్రీ రామానుజులతో శాశ్వతంగా ఉండిపోతారు.

వారి ఆచార్యులు

శ్రీ రామానుజులు పెరియ నంబుల తిరుమాలిగై (నివాసం) కి వెళ్లి, ముఖ్యమైన విషయాలన్నీ తనకు భోదించమని అభ్యర్థించారు. నంబి సంతోషించి, శ్రీ రామానుజులకు అత్యంత దివ్యమైన ద్వయ మహా మంత్రం యొక్క దివ్య అర్థాలను బోధిస్తారు. వారు శ్రీ రామానుజులను “ఈ అంశంలో తెలుకోవలసింది ఇంకా చాలా ఉంది; ఆళవందార్ల ప్రియ శిష్యుడైన తిరుక్కోష్ఠియూర్ నంబి వద్దకు వెళ్లి వారి వాద్ద అభ్యసించండి” అని ఆదేశిస్తారు.

శ్రీ రామానుజులు వెంటనే దివ్య పట్టణమైన తిరుక్కోష్ఠియూర్ కి బయలుదేరతారు. పట్టణంలోకి ప్రవేశించిన తరువాత, ఆ పట్టణ వాసులకి తిరుక్కోష్ఠియూర్ నంబి తిరుమాలిగ ఎక్కడ ఉందని అడుగుతారు. వారు చూపించిన దిశలో ప్రతి అడుగుకి సాష్ఠాంగ ప్రణామములు సమర్పించుకుంటూ వెళ్ళి వారి తిరుమాలిగకి చేరుకుంటారు, అప్పుడు నంబి మహిమను తెలుసుకున్న ఆ పట్టణ వాసులు ఆశ్చర్యపోతారు. శ్రీ రామానుజులు నంబి పాద పద్మాల యందు పడి, రహస్య అర్థాలను బోధించమని ప్రార్థించారు. కానీ నంబి అతనికి అర్థాలు నేర్పాలని పెద్దగా ఆసక్తి చూపరు, శ్రీ రామానుజులు నిరాశతో శ్రీరంగానికి తిరిగి వస్తారు.

శ్రీ రామానుజులు శ్రీరంగానికి తిరిగి వచ్చిన తరువాత, వారు తిరుక్కోష్ఠియూర్ నంబి నుండి రహస్య అర్థాలను నేర్చుకోవాలని ఆరాటపడుతుండేవారు. నంబి ఒకసారి శ్రీరంగానికి వచ్చినపుడు, తిరిగి వస్తుండగా, శ్రీరామనుజులకి రహస్య అర్థాలను బోధించమని నంపెరుమాళ్ళు నంబిని ఆదేశిస్తారు. శాస్త్రం ప్రకారం, అంకితమైన సేవ చేయని వారికి ఈ రహస్య అర్థాలను నేర్పరాదని నంబి నంపెరుమాళ్ళతో పలుకగా,  మంచి శిష్యుడిగా ఉండే అన్ని అర్హతలు శ్రీరామనుజులలో ఉన్నందున, అతనికి నేర్పడంలో తప్పేమీ లేదని నంపెరుమాళ్ళు అంటారు. అప్పుడు నంబి శ్రీ రామానుజులని తిరుక్కోష్ఠియూర్ వచ్చి అర్థాలను తెలుసుకోమని ఆదేశిస్తారు. శ్రీ రామానుజులు తిరుక్కోష్ఠియూర్కి వెళ్ళగా, తరువాత మరో సారి రమ్మని నంబి శ్రీ రామానుజులను తిరిగి పంపిచేస్తారు. అలా 18 సార్లు జరుగుతుంది. పరిస్థితిని తట్టుకోలేక, శ్రీ రామానుజులు తిరుక్కోష్ఠియూర్ నంబి యొక్క శిష్యుని ద్వారా తాను ఆ అర్థాలను తెలుకోవాలని ఆరాటపడుతున్నట్లు వారికి తెలియజేస్తాడు. చివరికి నంబి ఆ అర్థాలను బోధించడానికి అంగీకరించగా, శ్రీ రామానుజులు గితా చరమ స్లోకము యొక్క రహస్య అర్థాలను వారి నుండి తెలుసుకుంటారు. అర్హత లేని వారికి ఈ అర్థాలను చెప్ప వద్దని నంబి శ్రీ రామానుజులను ఆదేశిస్తారు. కానీ శ్రీ రామానుజులు ఈ అర్థాలను తెలుసుకోవాలని కోరుకునే వారికి అర్థాలను వెల్లడి చేస్తారు. ఇది విన్న నంబి క్రోధితులై శ్రీ రామానుజులను రమ్మని కబురు పంపుతారు. శ్రీ రామానుజులు వచ్చి నంబికి ఇలా వివరిస్తారు – రహస్య అర్థాలు తెలుసుకున్నవారు ఆ యదార్థ జ్ఞానాన్ని పొందడం ద్వారా ఉద్దరింపబడతారు అని వివరిస్తారు. శ్రీ రామానుజుల ఔన్నత్య స్వభావాన్ని అర్థం చేసుకొని, నంబి వారిని “ఎంపెరుమానార్” (ఎంపెరుమానుడు శ్రీమన్నారాయణుడి కంటే గొప్పవాడు) అని ప్రశంసిస్తారు. ఆ తరువాత నుండి మన సంప్రదాయము కూడా “ఎంపెరుమానార్ దరిశనం” (శ్రీ రామానుజ దర్శనం) అని పిలువబడింది. ఆపై కూరత్తాళ్వాన్లు మరియు ముదలియాండాన్ల అభ్యర్థన మేరకు ఎంపెరుమానార్లు వారికి  రహస్య అర్థాలను బోధిస్తారు.

తదనంతరం, తిరుక్కోష్ఠియూర్ నంబి  ఎంపెరుమానార్లకి తిరువాయ్మొళి యొక్క అర్థాలను బోధించమని తిరుమలై ఆణ్డాన్లని ఆదేశించారు. ఎంపెరుమానార్లు  ఉత్సాహంగా ఆణ్డాన్ వారి  నుండి అవసరమైన అన్ని అర్థాలను నేర్చుకోవడం ప్రారంభించారు. కొన్ని సందర్భాలలో, ఆణ్డాన్ మరియు ఎంపెరుమానార్ల మధ్య  కొన్ని పాశురార్థాలపై భిన్నాభిప్రాయాలు ఏర్పడతాయి. తిరువాయ్మొళి 2.3.3 వ “అఱియాక్ కాలత్తుల్లే” పాశురము నేర్చుకుంటున్నప్పుడు, ఎంపెరుమానార్లు  భిన్న అర్థాలను ఇవ్వడంతో ఆణ్డాన్ వారు బాధపడి వారి ఉపన్యాసాన్ని ఆపివేస్తారు. ఈ జరిగిన సంఘటన గురించి విన్న తిరుక్కోష్ఠియూర్ నంబి వెంటనే శ్రీరంగానికి బయలుదేరతారు. వారు ఎంపెరుమానార్ల గొప్పతనాన్ని ఆణ్డాన్ వారికి వివరించి, ఉపన్యాసాలను తిరిగి కొనసాగించమని ఆదేశిస్తారు. ఆండన్ వారు అంగీకరించి ఎంపెరుమానార్లకి తమ బొధనలు పునః ప్రారంభిస్తారు. తరువాత మరొక చిక్కు ఏర్పడి “ఆళవందార్లు అయితే  ఇలా వివరించరు” అని ఎంపెరుమానార్లు  అంటారు. “ఆళవందార్లను ఎన్నడూ కలవని నీకు ఎలా తెలుసు?” అని ఆండన్ వారు ప్రశ్నించగా, ఎంపెరుమానార్లు  “నేను ఆళవందార్లకి ఏకలవ్య శిష్యుడిని” అని బదులిస్తారు. అది విన్న ఆణ్డాన్ వారు, తిరుక్కోష్టియుర్ నంబి నోట ఎంపెరుమానార్ల వర్ణనని విని, అది స్వయంగా ఎంపెరుమానార్ల  నుండే విని గ్రహిస్తారు. ఎంపెరుమానార్లు ఒక విశేష అవతార పురుషులని వారు గ్రహించి, ఆళవందార్ల నుండి తాను వినలేకపోయిన అర్థాలను వినాలని ఆశిస్తూ ఎంపెరుమానార్లతో అతి గౌరవంగా వ్యవహరిస్తారు.

తిరువాయ్మొళి ఉపన్యాసాము పూర్తి అయిన తర్వాత, వారు పెరియ నంబి వద్దకి తిరిగి వెళతారు.  పెరియ నంబి ఎంపెరుమానార్లని వెళ్లి తిరువరంగ ప్పెరుమాళ్ అరైయర్లని సేవించి వారి నుండి కొన్ని రహస్య అర్థాలు నేర్చుకోవాలని సూచిస్తారు. ఎంపెరుమానార్లు  అరైయర్ల వద్దకి వెళ్లి, వారికి పాలు సిద్ధం చేయడం, పసుపు నూరడం వంటి సేవలు 6 నెలల పాటు నిష్ఠగా చేస్తారు. ఒకసారి ఎంపెరుమానార్లు నూరి సమర్పించిన పసుపు అరయార్ స్వామికి అంతగా నచ్చదు, వారు తమ  అసంతృప్తిని వ్యక్త పరచగా వెంటనే ఎంపెరుమానార్లు మరో పసుపు ముద్దని సిద్ధం చేసి వారికి సమర్పిస్తారు. అరైయర్ స్వామి ఎంతో సంతృప్తి పడతారు. అరయార్ స్వామి ఆనందంతో, ఆచార్యులపై సంపూర్ణంగా ఆధారపడాలనే “చరమోపాయం” (అత్యున్నత సాధనం) యొక్క రహస్య సూత్రాన్ని వారికి బోధిస్తారు.

ఎంపెరుమానార్లు  అనేక మంది ఆచార్యుల నుండి ఎందుకు అభ్యాసము చేయవలసి వచ్చిందని ఎవరైనా ఆశ్చర్యపోవచ్చు. ఒక రాజు యువరాజుకి శిక్షణ ఇవ్వమని అనేక మంత్రులను నియమించినట్లే, ఆళవందార్లు తమ అనేక శిష్యులకు తన జ్ఞాన సంపదనిచ్చి సరైన సమయంలో ఆ జ్ఞానాన్ని ఎంపెరుమానార్లకు అందించమని ఆదేశించారు. ఆళవందార్ల ఈ శిష్యులందరూ శ్రీరామానుజుల పట్ల గొప్ప అనుబంధం మరియు గౌరవాన్ని కలిగి ఉండేవారు, ఎందుకంటే వారు ఆళవందార్లకి చాలా ప్రియమైనవారు కనుక. ఈ కారణంగా ఎంపెరుమానార్ల కంటే మునుపటి ఆచార్యులు ఎంపెరుమానార్ల ఆచార్యులుగా గొప్ప ఖ్యాతిని పొందారు, ఇక ఎంపెరుమానార్ల  శిష్యుల గురించి ప్రత్యేకంగా చెప్పనవసరం లేదు, వారితో ఉన్న అనుబంధం కారణంగా వారి శిష్యులు గొప్ప కీర్తిని సాధించారు. ఎలాగైతే ఒక హారము మధ్యలో ఉన్న పతకము అటు ఇటు రెండు వైపులా అందాన్ని ఇస్తుందో అలాగే, ఎంపెరుమానార్లు కూడా వారి ముందు మరియు తరువాత ఆచార్యులకు ఎంతో కీర్తిని జోడించి ఇచ్చారు..

గద్య త్రయ పఠనము

తరువాత, అద్భుతమైన పంగుని ఉత్తరము రోజున శ్రీరంగంలో శ్రీరంగనాయకి రంగనాథుల ఎదుట ఎంపెరుమానార్లు గద్య త్రయాన్ని సేవించారు. వారు మన ఇంట్లో భగవానుడిని ఆరాధించే పద్ధతిని వివరిస్తూ నిత్య గ్రంధాన్ని కూడా సంకలనం చేశారు.

ఈ సమయంలో, ఎంపెరుమానార్లు శ్రీరంగంలో భిక్షాటన చేసి ఆ భిక్షని స్వీకరిచేవారు. శ్రీరంగ కోవెలలో వీరు చేసిన సంస్కరణలకి  ఇష్టపడని కొంతమంది, ఒక మహిళ సహాయముతో వారికి విషముతో కూడిన అన్నాన్ని భిక్షగా పెట్టే ఏర్పాటు చేశారు. ఆమె ఇష్టపడకున్నా ఆదేశాన్ని అనుసరించి, బాధతో ఎంపెరుమానార్లకి భిక్షని ఇచ్చింది. ఎంపెరుమానార్లు  ఏదో తప్పు జరుతుందని గమనించి, ఆ ఆహారాన్ని కావేరీ నదికి పడవేసి ఉపవాసము ఉంటారు. ఈ సంఘటన గురించి విన్న తిరుక్కోష్ఠియూర్ నంబి వెంటనే శ్రీరంగానికి చేరుకుంటారు. మండే ఎండలో ఎంపెరుమానార్లు వారికి స్వాగతం పలికేందుకు  కావేరీ ఒడ్డుకు వెళతారు. నంబిని చూసి,  తమ ప్రణామాలను ఆ మండే ఇసుకపైన అర్పించుకుంటారు, నంబి తనను లేవమని ఆజ్ఞాపిస్తారని అలాగే వేడి ఇసుకపైన వేచి ఉంటారు. నంబి ఒక క్షణం ఆశ్చర్యపోతుండగా, ఎంపెరుమానార్ల శిష్యుడు కిడంబి ఆచ్చాన్ నంబితో “ఇంత గొప్ప ఆచార్యుడిని ఇంత వేడిలో ఎలా బాధపడనివ్వగలరు మీరు?” అని అంటూ ఎంపెరుమానార్లని పైకి లేపుతారు. నంబి ఆచ్చాన్తో ఇలా అన్నారు, “నన్ను అగౌరవపరిచినప్పటికీ నీవు ఎంపెరుమానార్లని కంటికి రెప్పలా చూసుకుంటావని నేను గమనించాను. కాబట్టి, ఎంపెరుమానార్లకై  ప్రతిరోజూ నీవు ప్రసాదాన్ని సిద్ధం చేయాలి” అని ఆదేశిస్తారు. ఈ విధంగా, ప్రతి ఒక్కరూ ఎంపెరుమానార్ల పట్ల తమ శ్రద్దా భక్తులను చూపించారు.

యజ్ఞ మూర్తి ఓటమి

ఆ రోజుల్లో యజ్ఞ మూర్తి అనే ఒక మాయావాద పండితుడు అనేక విజ్ఞానులను చర్చలలో ఓడించి గొప్ప ప్రశంసలు అందుకుంటూ, సన్యాసిగా తమ శిష్య సంపదతో వారణాసిలో ఉంటుండేవారు. వారు శ్రీ రామానుజుల గురించి విని శ్రీరంగానికి చేరుకొని, శ్రీ రామానుజులను చర్చకి ఆహ్వానిస్తారు. చర్చకు శ్రీ రామానుజులు అంగీకరిస్తారు. యజ్ఞ  మూర్తి “నేను చర్చలో ఓడిపోతే, నీ పాదుకలను నా శిరస్సుపై మోసి, మీ పేరుతో పాటు మీ తత్వాన్ని స్వీకరిస్తాను”, ఉడయవర్లు  “నేను ఓడిపోతే ఈ సాహిత్యాన్ని మానేస్తాను” అని ఇరువులు చర్చకు ముందు ఒప్పందము ఏర్పరచుకుంటారు. ఇద్దరి మధ్య 17 రోజుల పాటు తీవ్ర చర్చ జరిగింది. 17 వ రోజున, యజ్ఞ  మూర్తులు గెలవడం ప్రారంభించి, ఆ రోజు చర్చ సమాపనము చేసుకొని గొప్ప గర్వంతో వెళ్లిపోతారు. శ్రీ రామానుజులు నిరాశతో వారి పేరరుళాళ పెరుమాళ్ళతో (వారి మఠం తిరువారాధన పెరుమాళ్) ఇలా మొరపెట్టుకున్నారు: “ఆళ్వార్ల నుండి ఆళవందార్ల వరకు పుష్కలంగా పోషించబడిన ఈ గొప్ప సంప్రదాయం నా కారణంగా నేల మట్టమవబోతుంది; ఒక మాయావాది చేత నాశనం అవుతుంది; ఇదే నీ సంకల్పమైతే, అలాగే కానివ్వు” అని మననము చేసుకుంటూ ప్రసాదం కూడా తినకుండా నిద్రలోకి జారుకున్నారు. మధ్యరాత్రిలో పేరరుళాళ పెరుమాళ్ళు కలలో కనిపించి, ఆళవందార్ల రచనలను ప్రయోగించి యజ్ఞ  మూర్తిపై విజయం సాధించమని ఆదేశిస్తారు.

మర్నాడు మేల్కొని శ్రీ రామానుజులు ఎంతో ఉత్తేజముతో తమ నిత్య అనుష్ఠానములు గావించుకొని తమ మఠ పెరుమాళ్ళ నుండి సెలవు తీసుకుంటారు. వారి గంభీర రాకను చూసి, యజ్ఞ  మూర్తులు గొప్ప జ్ఞానులు కనుక, ఈ విషయంలో ఏదో దివ్య జోక్యము ఉందని గ్రహించి, ఒక్కసారిగా శ్రీ రామానుజుల దివ్య పాదాల వద్ద పడి “నా ఓటమిని నేను స్వీకరిస్తున్నాను” అని ప్రకటిస్తారు. ఆశ్చర్యపోతూ, శ్రీ రామానుజులు “మీరు ఇంకా చర్చించకూడదనుకుంటున్నారా” అని అడగగా,  “పెరియ పెరుమాళ్ళు మీతో సంభాషించినందున, నాకు మీరు వేరు పెరియ పెరుమాళ్ళు వేరు కాదు అని అర్థమైంది. మీ సమక్షంలో నేను ఇక ఎలా నోరు తెరవగలను. అని యజ్ఞ మూర్తులు తెలియజేస్తారు. అయినా గానీ శ్రీ రామానుజులు బ్రహ్మం యొక్క గొప్ప గుణాలను వివరించి మాయావాద సూత్రాలను నాశనం చేస్తారు. యజ్ఞ మూర్తులు సమ్మతించి తన ఏకదండాన్ని (మాయావాద సన్యాసులు ధరించే ఏక దండం) విరిచి వేసి, తనకి త్రిదండ సన్యాసం (శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయ సన్యాసం) ప్రసాదించమని శ్రీ రామానుజులని అభ్యర్థించారు. పేరరుళాళ పెరుమాళ్ళ దివ్య జోక్యానికి జ్ఞాపకార్థముగా, తన నామాన్ని స్వీకరిస్తానని యజ్ఞ మూర్తుల  ప్రతిజ్ఞని నెరవేర్చడానికి, శ్రీ రామానుజులు వారికి  “అరుళాళ పెరుమాళ్ ఎంపెరుమానార్” అన్న నామాన్ని ప్రసాదిస్తారు. శ్రీ రామానుజులు స్వయంగా వారికి దివ్య ప్రబంధముల నిగూఢ అర్థాలను బోధిస్తారు. అరుళాళ పెరుమాళ్ ఆ తర్వాత ఎంపెరుమానార్లతోనే ఉంటూ తమ అంకితభావాన్ని నిరూపించుకున్నారు.

తిరుమల యాత్ర మరియు కైంకర్యాలు

ఉడయవర్లు శ్రీరంగంలో మహా అద్భుత రీతిలో ఆళ్వాన్, ఆండన్, అరుళాళ పెరుమాళ్ ఎంపెరుమానార్లు మొదలైనవారికి విద్యా బోధనలు కొనసాగిస్తున్నారు. అనేక మంది పండితులు ఉడయవర్ల మహిమల గురించి విని వారి ఆశ్రయం పొందాలని శ్రీరంగానికి చేరుకుంటారు. అనంతాళ్వాన్, ఎచ్చాణ్, తొండనూర్ నంబి, మరుదూర్ నంబి ఉడయవర్లను తమ ఆచార్యులుగా స్వీకరించడానికి వచ్చినప్పుడు, వాళ్ళని  అరుళాళ పెరుమాళ్ ఎంపెరుమానార్ల  శిష్యత్వం స్వీకరించమని వారు నిర్దేశిస్తారు. వాళ్ళు సంతోషంగా వారిని ఆచార్యులుగా స్వీకరిస్తారు. అరుళాళ పెరుమాళ్ ఎంపెరుమానార్లు వారిని ఎంపెరుమానార్ల పాద పద్మాలపైనే  పూర్తిగా ఆధారపడి ఉండాలని వారికి సూచిస్తారు.

తరువాత, ఉడయవర్లు తిరువాయ్మొళి అర్థాలను బోధించారు. వారు “ఒళివిల్ కాలం” దశకాన్ని వివరించడం మొదలుపెట్టినప్పుడు, “తిరుమల తిరుపతికి వెళ్ళి అక్కడ ఒక తోటను ఏర్పాటు చేసి, ప్రతిరోజూ తిరువేంకటముడయానుడికి పూల దండలు తయారు చేయడానికి ఎవరైనా సిద్ధంగా ఉన్నారా” అని అడిగారు. అనంతాళ్వాన్లు ఒక్కసారిగా పైకిలేచి ఈ కైంకర్యాన్ని నేను చేస్తాను అని స్వీకరిస్తారు. ఎంపెరుమానార్లు వారిని ఈ కైంకర్యాన్ని చేయమని ఆశీర్వదిస్తారు. అనంతాళ్వాన్లు  తిరుమలకు వెళ్ళి, ఒక కొలను మరియు తోటని నిర్మించి, ఆ తోటకి “ఇరామానుశ” అని పేరు పెట్టి తిరువేంకటముడయానుడికి సేవ చేయడం ప్రారంభిస్తారు.

ఉడయవర్లు కూడా తీర్థయాత్రకు వెళ్లాలని ఆశిస్తూ, నంపెరుమాళ్ళ అనుమతిని కోరతారు. అనుమతి పొందిన తరువాత, తిరుక్కోవళూర్ మరియు కాంచీపురంలో మంగళాశాసనాలు సమర్పించుకొని ఆ తరువాత తిరుమలకి బయలుదేరుతారు.

ఉడయవర్లు తమ శిష్యులతో కలిసి తిరుమల వైపు ప్రయాణిస్తుండగా మధ్యలో వాళ్ళు దారి తప్పుతారు. వారు దగ్గర్లో ఒక రైతును చూసి అతడిని దారి అడుగగా, ఆ రైతు మార్గాన్ని స్పష్టంగా వివరించడంతో, ఉడయవర్లు ఆ రైతుని అమానవుడిగా (శ్రీవైకుంఠం మార్గంలో మనకి దారిచూపించి నడిపించే వాడు) భావించి, ఎంతో కృతజ్ఞతతో సాష్ఠాంగ ప్రణామాలు అర్పించుకుంటారు. చివరికి వారు తిరుపతి కొండ వద్దకి చేరుకుని క్రింద ఆళ్వార్లను సేవిస్తారు.  వారు కొంతకాలం తిరుపతిలోనే ఉండి, అక్కడి రాజుని తన శిష్యుడిగా చేర్చుకుంటారు. తమ అనేక శిష్యులను అక్కడే స్థిరపరుస్తారు. ఈ వార్త విన్న అనంతాళ్వాన్లు మరియు అనేకమంది వచ్చి ఉడయవర్లని స్వాగతించి, తిరువేంకటముడయానుడికి మంగళాశాసనం చేయడానికి కొండపైకి రమ్మని ప్రార్థిస్తారు. అతి పవిత్రమైన ఆ కొండపైకి ఆళ్వార్లు కూడా అడుపెట్టలేదు, నేనెలా కాలు పెట్టగలను అని నిరాకరిస్తారు. కానీ శిష్యులు బ్రతిమాలగా, కొండ క్రింద స్నానమాచరించి తమను తాము శుద్ధి చేసుకొని,  పరమపదంలో ఎంపెరుమానుడి దివ్య  సింహాసనాన్ని భక్తితో అధిరోహిస్తున్నంత వినయముతో తిరుమల కొండపైకి ఎక్కడం ప్రారంభిస్తారు.

రాగానే, తిరుమల నంబి వారు ఆ తిరుమల వేంకటనాధుని తరపున నుండి స్వాగతం పలుకుతారు. ఉడయవర్లకి తమ ఆచార్యులు అయిన తిరుమలై నంబి వారు స్వాగతం పలకడం చూసి ఇబ్బందికరముగా అనిపించి, “నన్ను ఆహ్వానించడానికి మీ అంతటి వారు కాని, మామూలు మనిషి ఎవరూ కనిపించలేదా?” అని ప్రశ్నించగా, నంబి వినయంగా సమాధానమిస్తూ “నేను చుట్టూ వెతికాను కానీ నాకు నాకంటే తక్కువైన వ్యక్తి ఎవరూ కనిపించలేదు” అని అంటారు. అది విన్న ఉడయవర్లు మరియు వారి శిష్యులు ఆశ్చర్యపోతారు. ఆ తరువాత, జీయర్లు, ఏకాంగులు, ఆలయ కైంకర్యపరర్లు అందరూ వచ్చి ఉడయవర్లని స్వాగతిస్తారు. ఉడయవర్లు ఆలయం చుట్టూ ప్రదక్షణగా వెళ్ళి, స్వామి పుష్కరిణిలో స్నానమాచరించి, ద్వాదశ ఊర్ధ్వ పుండ్రాలను ధరించి, వరాహ పెరుమాళ్ళని సేవించుకొని, ప్రధాన ఆలయంలోకి ప్రవేశిస్తారు. అక్కడ విశ్వక్సేనులను సేవించి, ఆ తిరువేంకటనాధునికి మంగళశాసనాలు సమర్పించుకుంటారు. తిరుమల నిత్యసూరులకు నివాసము కాబట్టి రాత్రికి అక్కడ ఉండలేమని, వారు తిరుపతికి (కొండ క్రిందకి) తిరిగి వెళ్లాలని నిర్ణయించుకుంటారు. కానీ నంబితో పాటు అందరూ వారిని 3 రోజులు అక్కడే ఉండమని ప్రార్థించి ఒప్పిస్తారు. ఉడయవర్లు ఎటువంటి ప్రసాదం తీసుకోకుండా ఆ తిరువేంకటనాధుని దివ్య సౌందర్యాన్ని ఆస్వాదించుచూ అక్కడే 3 రోజులు ఉండిపోతారు. ఆ తరువాత, ఆ తిరువేంకటనాధుని వద్ద సెలవు తీసుకుంటానని అనుమతి కోరగా, ఆ సమయంలో ఆ తిరువేంకటనాధుడు ఉడయవర్లను నిత్య విభూతి మరియు లీలా విభూతి రెండింటికి స్వామిగా ప్రకటించి వారికి వీడ్కోలు పలుకుతారు.

వారు తిరుమలకి వీడ్కోలు పలికి, క్రింద తిరుపతిలో ఒక సంవత్సరం పాటు ఉంటారు. ఈ సమయంలో వారు తిరుమలై నంబి నుండి శ్రీ రామాయణాన్ని, వాటి నిగూఢ అర్థాలను నేర్చుకుంటారు. ఉపన్యాసాలు ముగిసిన పిదప, వారు శ్రీరంగానికి తిరిగి వేళ్ళడానికి నంబి నుండి అనుమతి కోరుతారు. నంబి ఉడయవర్లకి బహుమతి ఇవ్వాలని అనుకున్నప్పుడు, సంప్రదాయ స్థాపించే ప్రయత్నాలలో తనకి సహాయంగా గోవింద పెరుమాళ్ళని (తిరుమలై నంబి ప్రియ శిష్యుడు) తనతో పాటు పంపించమని ఉడయవర్లు ప్రార్థిస్తారు. నంబీ సంతోషంగా ఉడయవర్లతో  గోవింద పెరుమాళ్ళని పంపుతారు. ఉడయవర్లు  శ్రీరంగానికి తిరుగు ప్రయాణం ప్రారంభించారు.

ఉడయవర్లు  గోవింద పెరుమాళ్ళతో గడికాచలం (షోలింగూర్) చేరుకుని అక్కరక్కని  ఎంపెరుమాన్లకి మంగళశాసనాలు సమర్పించుకుంటారు. తరువాత తిరుప్పుట్కుళి చేరుకుని జటాయు మహారాజుకి, మరగాతవల్లి తాయర్లని, విజయరాఘవ ఎంపెరుమానుడికి మంగళశాసనాలు సమర్పించుకుంటారు. ఆపై వారు కంచి చుట్టూ ఉన్న వివిధ దివ్య దేశాలను  దర్శించుకొని, తిరుక్కచ్చి నంబి వద్దకి చేరుకుంటారు. ఈ సమయంలో, గోవింద పెరుమాళ్ళు తమ ఆచార్యులైన పెరియ తిరుమలై నంబి నుండి దూరమైన బాధ కారణంగా నిర్జీవముగా ఉంటారు.  అతని దుఃఖాన్ని అర్థం చేసుకున్న ఉడయవర్లు, గోవింద పెరుమాళ్ళని వెళ్లి  తమ ఆచార్యుల దర్శనము చేసుకోమని కొందరు శ్రీవైష్ణవులను తోడుగా పంపుతారు. వారు కంచిలోనే ఉండి, తిరుక్కచ్చి నంబితో పాటు దేవ పెరుమాళ్ళని సేవించుకుంటారు. గోవింద పెరుమాళ్ళు తిరుమలై నంబి నివాసానికి చేరుకుని తలుపులు మూసి ఉన్నందున ద్వారం వద్దనే వేచి ఉంటారు. ఆ ఊరి వాసులు గోవింద పెరుమాళ్ళ రాక గురించి తిరుమల నంబికి సమాచారం అందించినప్పుడు, వారు తలుపు తెరవడానికి నిరాకరించి,  ఉడయవర్ల వద్దకి తిరిగి వెళ్లి వారినే ఏకైక శరణుగా భావించమని ఆదేశిస్తారు. గోవింద పెరుమాళ్ళు తమ ఆచార్యుల దివ్య సంకల్పాన్ని పూర్తిగా అర్థం చేసుకుని, ఉడయవర్ల వద్దకి తిరిగి చేరుకుంటారు.  గోవింద పెరుమాళ్ళ వెంట తోడుగా వెళ్లిన శ్రీవైష్ణవులు ఉడయవర్లకి జరిగిన సంఘటన గురించి వివరిస్తారు. తిరుమలై నంబి వారి ఆదేశాలను విని ఉడయవర్లు చాలా సంతోషిస్తారు.

తిరిగి శ్రీరంగంలో

తరువాత, వారు కాంచీపురం నుండి బయలుదేరి శ్రీరంగం చేరుకుంటారు. స్థానిక శ్రీవైష్ణవులు వారిని ఉత్సాహంగా స్వాగతిస్తారు,  ఉడయవర్లు సరైన క్రమంలో (సన్నిధుల) వెళ్లి పెరియ పెరుమాళ్ళ సన్నిధికి చేరుకుంటారు. పెరియ పెరుమాళ్ళు వారిని ఎంతో ప్రేమతో స్వాగతించి, ప్రయాణం విషయాల గురించి ఆరా తీసి, తీర్థం, శ్రీ శఠగోపము మొదలైన గౌరవాలను అందిస్తారు.  ఉడయవర్లు శ్రీరంగంలో  సంప్రదాయ బోధనలను కొనసాగిస్తారు.

గోవింద పెరుమాళ్ళు కూడా చాలా సంతోషంగా కాళక్షేపాలు (ఉపన్యాసాలు) మరియు కైంకర్యాలలో పాల్గొనసాగారు. అది చూసి కొందరు శ్రీవైష్ణవులు గోవింద పెరుమాళ్ళను ప్రశంసించగా, వారు స్వీకరించి సంతోషపడతారు. అది చూసి, ఉడయవర్లు అతనితో “ఎవరైనా ప్రశంసిస్తే, ఆ ప్రశంసలను నేరుగా స్వీకరించ కూడదు. అందుకు బదులుగా, ప్రశంసలు అందుకునే అర్హత నాకు లేదని చెప్పాలి” అని వివరిస్తారు. ఇది విన్న గోవింద పెరుమాళ్ళు ఇలా సమాధానమిచ్చాడు – “నేను కాళహస్తిలో అల్ప స్థితిలో ఉండేవాడిని. ఇప్పుడు ఎవరైనా నన్ను ప్రశంసిస్తే, అది కేవలము మీ గొప్ప కృప కారణంగా నేను సంస్కరించబడి ప్రశంసలు అందుకునే స్థితికి తీసుకువచ్చింది – కాబట్టి వాస్థవానికి ఈ ప్రశంసలన్నీ మీకు మాత్రమే చెందుతాయి ”. ఇది విని ఎంబెరుమానార్లు గోవింద పెరుమాళ్ళకి గొప్ప నిష్ఠని అనుగ్రహిస్తారు. వారు గోవింద పెరుమాళ్ళని ఆలింగనం చేసుకొని, “నీ మంచి గుణాలను నాకు కూడా ఇవ్వుము” అని అంటారు.  ప్రాపంచిక సుఖాల పట్ల గోవింద పెరుమాళ్ళ నిర్లిప్తత గమనించిన ఎంబెరుమానార్లు వారిని సన్యాసాశ్రమ స్వీకారము చేపట్టమని ఆదేశించారు. వారు సన్యాసాశ్రమ స్వీకారము చేసి ఎంబెరుమానార్లు నుండి ‘ఎంబార్’ అన్న నామాన్ని పొందుతారు.

అనంతరం, అరుళాళ పెరుమాళ్ ఎంపెరుమానార్లు మన సంప్రదాయంలోని సారాన్ని వెలికి తీసి జ్ఞాన సారము మరియు ప్రమేయ సారము అనే రెండు గ్రంథాల రచన గావించారు.

కాశ్మీర్ యాత్ర మరియు శ్రీ భాష్యము

ఎంపెరుమానార్లు వేదాంత సూత్రాలను స్పష్టంగా స్థాపించాలన్న సంకల్పముతో, కూరత్తాళ్వాన్ మరియు ఇతర శిష్యులతో కలిసి భోదాయన వృత్తి గ్రంథాన్ని (బ్రహ్మ సూత్రానికి వ్యాఖ్యానం) పొందడానికి కాశ్మీర్కి వెళతారు. ఆ గ్రంథాన్ని సేకరించి శ్రీరంగం వైపు తిరుగు ప్రయాణము ప్రారంభం చేస్తారు. దారిలో, కశ్మీర్ నుండి కొంతమంది దుండగులు గ్రంథాన్ని లాక్కొని పారిపోతారు. ఎంపెరుమానార్లు గ్రంథాన్ని పూర్తిగా చదవను కూడా లేదు అని విచారపడుతుండగా,  కూరత్తాళ్వాన్లు వారిని ఓదార్చి,  ఎంపెరుమానార్లు విశ్రమిస్తుండగా తాను ఆ గ్రంథాన్ని చదివానని తెలుపుతారు. శ్రీరంగం తిరిగి వచ్చిన అనంతరం, ఎంపెరుమానార్లు బ్రహ్మా సూత్రము యొక్క వ్యాఖ్యానాన్ని తాను చెబుతుండగా కూరత్తాళ్వాన్లని వ్రాయమని ఆదేశిస్తారు. వివరించిన సూత్రాలలో ఏమైనా భిన్నాభిప్రాయాలు ఉంటే, అక్కడే వ్రాయడం ఆపివేయమని ఆదేశిస్తారు. ఒకసారి, ఆత్మ యొక్క నిజమైన స్వభావాన్ని ఎంపెరుమానార్లు వివరిస్తున్నప్పుడు, వారు శేషత్వం (సేవకు) గురించి నొక్కిచెప్పకుండా దానిని జ్ఞాతృత్వము (జ్ఞాన నివాసం) అని వివరిస్తారు. ఆళ్వాన్లు వెంటనే వ్రాయడం ఆపివేస్తారు, ఎందుకంటే ఆత్మకి అతి ముఖ్యమైన స్వభావం శేషత్వ జ్ఞానం కాబట్టి. ఎంపెరుమానార్లు కోపంతో ఆళ్వాన్లకి తాను చెప్పింది వ్రాయమని ఆగ్రహిస్తారు.  ఆదేశిస్తారు. ఆళ్వాన్ అప్పటికీ నిరాకరించగా ఎంపెరుమానార్లు తన క్రోధాన్ని అణచుకోలేకపోతారు. ఎంపెరుమానార్ల ఈ చర్య గురించి ఏమనుకుంటున్నారో తన సహచరులు అడిగినప్పుడు, ఆళ్వాన్ కేవలం “వారు యజమాని, నేను వారి యాజమాన్యాన్ని. వారికి నాపై పూర్తి హక్కులు ఉన్నాయి” అని తెలుపుతారు. కొంత సమయము తర్వాత, ఎంపెరుమానార్లు పరిస్థితిని విశ్లేషించి, తన తప్పును గ్రహించి, ఆళ్వాన్లకి క్షమాపణ కోరి, సరైన అర్థాలను వ్యాఖ్యానిస్తారు. ఈ విధంగా శ్రీభాష్యం, వేదాంత దీపం, వేదాంత సారం, వేదాంత సంగ్రహం, గీతా భాష్యముని ఎంపెరుమానార్లు అనుగ్రహించారు. ఈ విధంగా,  ఈ సూత్రాలకు స్పష్టమైన  వ్యాఖ్యానము చేసి ఆళవందార్ల దుఃఖాన్ని తొలగించారు.

దివ్య దేశ యాత్ర

శ్రీవైష్ణవులు ఉడయవర్ల వద్దకి వెళ్లి, “యతిరాజులు మీరు ఇతర సిద్దాంతులను ఓడించి మన సిద్దాంతాన్ని స్థాపించారు. ఇక దయచేసి తీర్థయాత్రకు వెళ్లి వివిధ దివ్య దేశాలను కూడా సేవించండి.” అని విన్నపించుకుంటారు. వారితో ఏకీభవిస్తూ, ఉడయవర్లు వారితో పాటు నంపెరుమాళ్ళ వద్దకి వెళ్లి తన తీర్థయాత్రను ఆరంభించుటకు వారి అనుమతి కోరతారు. నంపెరుమాళ్ళు వారిని అనుమతిస్తారు.

ఎందరో శ్రీవైష్ణవులతో కలిసి ఉడయవర్లు తమ తీర్థయాత్రను ప్రారంభించి, భారత దేశములోని అనేక దివ్య దేశాలను క్షేత్రాలను సేవిస్తారు. వారు చోళ నాడుతో ప్రారంభించి, ఆ ప్రాంతంలో ఉన్న తిరుక్కుడందైతో పాటు అనేక దివ్యదేశాలను దర్శిస్తారు. ఆ తరువాత తిరుమాలిరుంజోళై, ఆ ప్రాంతంలో దివ్యదేశాలను సేవించి, తిరుప్పుల్లాణికి వెళ్లి సేతు సముద్రాన్ని దర్శించుకొని, ఆళ్వార్ తిరునగరికి చేరుకుంటారు. వారు నమ్మాళ్వార్ ‘పొలిందు నిన్ఱ పిరాన్’ కి మంగళాశాసనాలు సమర్పించుకుంటారు. నమ్మాళ్వార్లు ఎంపెరుమానార్లని చూసి సంతోషించి, వారికి సకల మర్యాదాలు ఇస్తారు. ఉడయవర్లు నవ తిరుపతిలోని అన్ని దేవాలయాలను సేవిస్తారు. అంతటా వారు అనేక వ్యతిరేక తత్వవేత్తలను ఓడించి, విశిష్ట అధ్వైత తత్వాన్ని దృఢంగా స్థాపిస్తారు.

తర్వాత వారు తిరుక్కుఱుంగుడికి చేరుకుంటారు. నంబి ఉడయవర్లని స్వాగతించి అర్చక ముఖేన వారితో సంభాషిస్తారు. తాను “వివిధ రూపాలలో అవతారము దాల్చిన తర్వాత కూడా నేను ఇంత మంది శిష్యులను సంగ్రహించలేకపోయాను, ఇంత మందిని నీవు ఎలా సంస్కరించగలుగుతున్నావు?” అని నంబి ప్రశ్నిస్తారు. “నీవు శిష్యుడిగా అడిగితే మాత్రమే నేను నీకు జవాబు ఇస్తాను” అని ఉడయవర్లు చెబుతారు. నంబి (తిరుక్కురుంగుడి పెరుమాళ్) వెంటనే ఉడయవర్లకి సింహాసనాన్ని అందించి వినయంగా పక్కన నిలుచుంటారు. ఉడయవర్లు తమ ఆచార్యులైన పెరియ నంబిని సింహాసనంపై ధ్యానిస్తూ, తాను సింహాసనం పక్కన ఆసీనమై ఉండి, ద్వయ మహా మంత్ర విశిష్ఠతని నంబికి వివరిస్తూ, ఈ ద్వయ మహా మంత్ర శక్తితోనే ఈ పవిత్ర మార్గాన్ని అందరినీ స్వీకరించమని ప్రేరేపిస్తాను అని వివరిస్తారు. నంబి సంతోషించి, శ్రీరామనుజులను తమ ఆచార్యులుగా స్వీకరించి, పరమానందముతో వారికి “శ్రీవైష్ణవ నంబి” అన్న నామధేయాన్ని ప్రసాదిస్తారు.

అనంతరం, ఉడయవర్లు తిరువణ్పరిసారం, తిరువాట్టాఱు, తిరువనంతపురాన్ని సేవిస్తారు.  వారు తిరువనంతపురంలో ఒక మఠాన్ని స్థాపించి, ఆ ప్రాంతంలో అనేక తత్వవేత్తలపై గెలుపుని సాదిస్తారు. ఆ తర్వాత వారు ఈ ప్రాంతంలోని ఇతర దివ్యదేశాల పెరుమాళ్ళని సేవించుకొని పశ్చిమ తీరం గుండా వెళ్లి ఉత్తర భారతదేశములోకి ప్రవేశిస్తారు. వారు మథుర, శాలగ్రామం, ద్వారక, అయోధ్య, భద్రికాశ్రమం, నైమిశారణ్యం, పుష్కరం, అలాగే గోకులం, గోవర్ధనం, బృందావనం మొదలైన చోట్ల తమ మంగళశాసనాలు సమర్పిస్తారు, ఎందరో అన్య తత్వశాస్త్ర పండితులను ఓడిస్తారు.

వారు కాశ్మీర్‌ కి చేరుకుని సరస్వతీదేవి స్వయంగా అధ్యక్షత వహించే సరస్వతి భండారానికి (సాహిత్య కేంద్రం) వెళ్తారు. ఆమె స్వయంగా ఉదయవర్లని స్వాగతించి, ఛాందోగ్య ఉపనిషత్తు శ్లోకమైన  “తస్య యతా కప్యాసం” అర్ధాన్ని వివరించమని అడుగుతుంది (బాల్యంలో  శ్రీరామానుజులకు వారి గురువులు యాదవ ప్రకాశులకు మధ్య ఈ శ్లోకము కారణాగానే విభేదాలు తలెత్తుతాయి). ఉడయవర్లు దానికి లోతైన వివరణ ఇచ్చి సరైన అర్థాన్ని స్థాపిస్తారు. సరస్వతి దేవి ఆ వివరణతో ఎంతో సంతోషించి, శ్రీభాష్యాన్ని (బ్రహ్మ సూత్ర వ్యాఖ్యానం) తన శిరస్సుపై ఉంచి వారిని స్తుతిస్తుంది. వారికి “శ్రీ భాష్యకారర్” అనే బిరుదుతో కీర్తించి, శ్రీ హయగ్రీవ భగవానుడి అర్చామూర్తిని వారికి అందజేస్తుంది. తాను ఎందుకు అంత సంతోషించారని ఉడయవర్లు అడిగినప్పుడు, సరస్వతి దేవి బదులిస్తూ – గతంలో శంకరుడు ఆమెను దర్శించాలని  వచ్చినపుడు అదే శ్లోకానికి అర్థాన్ని అడుగగా, వారు దానిని ఖచ్చితమైన వివరణ ఇవ్వలేక అసంబద్ధమైన వివరణ ఇచ్చారు. ఆమె “నాకు నచ్చిన సరైన అర్థాన్ని నీవు వివరించినందున, నేను సంతోషిస్తున్నాను” అని తెలుపుతుంది. ఇది చూసిన పండితులు ఉత్తేజితులై ఉడయవర్లతో వివాదానికి దిగుతారు. ఉడయవర్లు వాళ్ళందరినీ చర్చలో ఓడించి సిద్దాంతాన్ని పునః స్థాపిస్తారు. ఇది చూసిన ఆ ప్రాంతపు రాజు దిగ్భ్రాంతులై ఉడయవర్లకి శిష్యులౌతారు. చర్చలో ఓడిన పండితులు కోపంతో ఉడయవర్లకి చేతబడి చేసి చంపడానికి ప్రయత్నిస్తారు. కానీ అది వారిపై తిరగబడి వాళ్ళల్లో వాళ్ళు కొట్టుకోవడం ప్రారంభిస్తారు. రాజు వచ్చి అందరినీ కాపాడమని ఉడయవర్లని అభ్యర్థించగా, వాళ్ళని చివరకు వారు శాంతపరచుతారు. వారందరూ ఉడయవర్ల శిష్యులుగా మారతారు.

తరువాత వారు వారణాసికి వెళ్లి గంగలో పవిత్ర స్నానం గావించుకొని కణ్డమెన్నుం కడి నగరం దివ్య దేశ పెరుమాళ్ళని దర్శించుకుంటారు. తరువాత పురుషోత్తమ ధామన్ (జగన్నాథ పురి) కి చేరుకుని జగన్నాధ ఎంపెరుమానుడికి మంగళశాసనాలు సమర్పించుకుంటారు. మాయావాద సిద్దాంత వేత్తలను ఓడించి అక్కడ ఒక మఠాన్ని స్థాపిస్తారు. ఆపై వారు శ్రీ కూర్మము, సింహాద్రి, అహోబిలం మొదలైన క్షేత్రలను దర్శిస్తారు.

వారు చివరికి తిరుమలకి చేరుకుంటారు. ఆ సమయంలో, కొంతమంది శైవులు మూలవర్లైన తిరువేంకటేశ్వరులు రుద్ర స్వరూపులని ఒక సమస్య తలెత్తుతారు. ఉడయవర్లు అప్పుడు ఇలా అంటారు – “మీరు మీ స్వామి ధరించే విశేష ఆయుధాలు/చిహ్నాలను వారి ముందు ఉంచండి, మేము వారి ముందు శంఖ చక్రాలని ఉంచుతాము. వారికి నచ్చిన ఆయుధాలని ఎంచుకొని తన స్వరూపాన్ని వారినే స్వయంగా నిర్ణయించుకోనివ్వండి.” అని అంటారు. అందరినీ సన్నిధిలో నుండి బయటకు పంపించి, తాళం వేసి ఆ రాత్రికి అందరూ వెళ్లిపోతారు. వాళ్ళు ఉదయాన్నే తిరిగి వచ్చి తలుపు తెరిచి చూచి నపుడు, ఉడయవర్లు మరియు ఇతర శ్రీవైష్ణవులు సంతోషపడేలా భగవానుడు శంఖ చక్రాలతో అలంకృతులై ఉంటారు. ఆ తర్వాత ఉడయవర్లు తిరుపతికి దిగి వచ్చి అక్కడి నుండి ముందుకి తన ప్రయాణాన్ని కొనసాగిస్తారు.

ఆ తరువాత వారు ఆ ప్రాంతములోని కాంచీపురం, తిరువల్లిక్కేణి, తిరునీర్మలై మొదలైన ఇతర దివ్య దేశాలను సేవిస్తారు. ఆపై వారు మధురాంతకము చేరుకొని తొండై మండలములోని అనేక పండితులను జయించుతారు. తరువాత తిరువహీంద్రపురం మరియు కాట్టుమన్నార్కోయిల్ దివ్య దేశాలను దర్శిచారు.

ఈ విధంగా, వారు అనేక దివ్య దేశాలను సేవించి తమ యాత్రని పూర్తి చేసుకొని తిరిగి శ్రీరంగానికి చేరుకుంటారు. శ్రీ రంగములో అమలనాదిపిరాన్ ని పఠించి పెరియ పెరుమాళ్ళని సేవిస్తారు. పెరియ పెరుమాళ్ళు వారి క్షేమాన్ని అడగగా, “నిత్యము నీ చింతన చేసే మాకు, చింతలు ఉండవు” అని ఉడయవర్లు బదులిస్తారు. వారు శ్రీ రంగములోనే ఉంటూ వారి నిత్య కైంకర్యాలను నిర్వహించసాగుతారు.

భట్టర్ల జననం

శ్రీరంగంలో ఈ సమయంలో, ఒక రోజు కూరత్తాళ్వాన్  వర్షం కారణంగా తన భిక్షాటన కోసం బయటకు వెళ్లలేకపోయారు. వారు తన సాయంత్రం అనుష్టానాలను పూర్తి చేసుకొని, ఆ పూటకి ప్రసాదాన్ని తీసుకోలేదు. రాత్రి అయ్యింది, నంపెరుమాళ్ళ ఆలయములో నైవేధ్య ఘంటానాదము మ్రోగిస్తున్నారు. వారి ధర్మ పత్ని ఆండాళ్, తన భర్త యొక్క ఈ స్థితికి దుఃఖిస్తూ, “మీ భక్తుడు ఇక్కడ ఉపవాసం ఉన్నాడు, నీవు అక్కడ విందు భోజనము చేస్తున్నావు” అని నంపెరుమాళ్ళతో ఆమె మొరపెట్టుకుంది. ఆమె మనోభావన అర్థం చేసుకున్న నంపెరుమాళ్ళు వెంటనే తన సేవకులతో ప్రసాదాన్ని ఆళ్వాన్ తిరుమాలిగకి పంపుతాడు. వారి రాకతో ఆళ్వాన్ ఆశ్చర్యపోయి అతని భార్య వైపు చూడగా, ఆమె జరిగిన విషయం వెల్లడిచేసింది. తన దుస్థితిని ఎంపెరుమానుడిపై మోపడం ఆళ్వాన్ కి నచ్చలేదు. అయినా కనీ వారు 2 గుప్పిళ్ళ ప్రసాదము తీసుకొని, కొంత తాను తిని మిగిలినది తన భార్యకు ఇచ్చారు. ఈ రెండు గుప్పిళ్ళ ప్రసాదముతో  ఆండాళ్ ఇద్దరు అందమైన శిషువులకు జన్మనిస్తుంది. 11 రోజుల అశౌచం తరువాత, 12 వ రోజున, ఎంబార్ మరియు ఇతర శ్రీవైష్ణవులతో కలిసి ఎంపెరుమానార్లు ఆ శిశువులను ఆశీర్వదించడానికి ఆళ్వాన్ నివాసానికి ఆసక్తిగా వెళ్ళారు. ఎంబార్ని పిల్లలను తన వద్దకు తీసుకురమ్మని ఎంపెరుమానార్లు చెప్పాగా, ఎంబార్ భట్టర్ని తన చేతిలో తీసుకుని వస్తారు. ఎంపెరుమానార్లు  పిల్లలను ప్రేమగా తన చేతిలో తీసుకొని ఆశీర్వదిస్తారు. వారు ఎంబార్‌తో ఇలా అంటారు “ఈ బిడ్డలో ఒక దివ్యమైన కాంతిని నేను చూస్తున్నాను, ఒక దివ్య సుగంధము వెదజల్లుతున్నాడు. నీవు ఏమైనా చేశావా?” అని అడుగుతారు. ఎంబార్ సమాధానమిస్తూ “నేను ఈ పిల్లలకు రక్షణగా ద్వయ మహా మంత్రాన్ని పఠించాను” అని అంటారు. “ఓ, నీవు నాకంటే ఒక అడుగు ముందే ఉన్నావు. నీవే ఈ పిల్లలకి ఆచార్యునిగా ఉండు” అని ఎంపెరుమానార్లు ఎంబార్ని ఆదేశిస్తారు. ఆపై వారు పరాశర మహర్షి, వేదవ్యాస మహర్షి జ్ఞాపకార్థం ఆ పిల్లలకి “పరాశర భట్టర్” , వేదవ్యాస భట్టర్  , అని నామకరణం చేసి ఆళవందార్లకు తాను చేసిన రెండవ ప్రతిజ్ఞని నెరవేరుస్తారు. తమ పర్యవేక్షణలో ఎంబార్ల తో పిల్లలకి  సమాశ్రయణం చేస్తారు. వారు పరాశర భట్టర్ని పెరియ పెరుమాళ్ (శ్రీ రంగనాథుడు) పెరియ పిరాట్టి (శ్రీ రంగనాయకి) వారికి దత్తతు ఇవ్వమని ఆళ్వాన్ని ఆజ్ఞాపించారు. ఆళ్వాన్ అంగీకరిస్తారు. పరాశర భట్టర్ పసితనమంతా పెరియ పిరాట్టి చూసుకున్నది, పెరియ పెరుమాళ్ళ ముందు నైవేద్యము ఉంచినప్పుడు, పెరుమాళ్ళకు ముందే నేరుగా భట్టర్ తన చేతిని కుండలో పెట్టి తినేవారు, పెరియ పెరుమాళ్ళు సంతోషంగా ఆ తర్వాత భోగాన్ని స్వీకరించేవారు. భట్టర్ అతి చిన్న వయస్సులోనే అత్యంత తెలివైన వ్యక్తిగా ఎదిగి, ఎంపెరుమానార్లు మరియు ఎంబార్ల కాలము తర్వాత మన సంప్రదాయానికి నాయకుడు అవుతారు.
ఎంబార్ల పూర్వాశ్రమ సోదరుడు, శిరియ గోవింద ప్పెరుమాళ్ళ భార్య ఒక బిడ్డకు జన్మనిస్తుంది,  ఎంపెరుమానార్లు అతనికి “శ్రీ పరాంకుశ” అని నామకరణం చేసి, ఆళవందార్లకి తాను ఇచ్చిన మూడవ ప్రతిజ్ఞని నెరవేర్చుతారు.
ముదలియాండాన్ ఎంపెరుమానార్ల పట్ల ఎంతో భక్తి భావముతో ఉండేవారు. ఎంపెరుమానార్లు కూడా అతని పట్ల ఎంతో ప్రేమతో ఉండేవారు. పెరియ నంబి కుమార్తె అయిన అత్తుళాయ్ ఇంట్లో పని మనిషిగా వెళ్లమని ఆదేశించినప్పుడు, సంశయం లేకుండా, వారు ఎంపెరుమానార్ల ఆదేశాలను పాటిస్తారు.
ఎంపెరుమానార్ల ఆచార్యులైన పెరియనంబి, ఆళవందార్ల ప్రియ శిష్యుడు మాఱనేర్ నంబి యొక్క చరమ సంస్కారాలు చేసినప్పుడు, స్థానిక శ్రీవైష్ణవులు వారిని విరోధిస్తారు. ఎందుకంటే పెరియ నంబి ఒక బ్రాహ్మణుడు,  మాఱనేర్ నంబి ఒక నీచ జాతికి  చెందినవాడు. వాళ్ళు వెళ్లి ఎంపెరుమానార్లకి ఫిర్యాదు చేస్తారు. ఎంపెరుమానార్లు పెరియ నంబిని పిలిచి వివరణ అడుగగా, పెరియ నంబి మాఱనేర్ నంబి యొక్క గొప్పతనాన్ని వివరించి తాను చేసినది సబబేనని సమర్థిస్తారు.  ఎంపెరుమానార్లు సంతోషించి, అక్కడ ఉన్న అందరితో, తాను పెరియనంబితో ఎల్లప్పుడూ ఏకీభవిస్తానని, కానీ అందరికీ తెలియజెప్పుడానికి మాత్రమే వారి నుండి ఈ వివరణ కోరారని తెలియజేస్తారు.

తిరునారాయణపురం యాత్ర

ఈ సమయంలో, అందరూ శ్రీరంగంలో ఎమ్పెరుమానార్ల మార్గదర్శకత్వంలో సంతోషంగా జీవిస్తున్నప్పుడు, శైవ సిద్దాంత సంబంధం ఉన్న దుష్ట రాజు శివుడి ఆధిపత్యాన్ని స్థాపించాలని ఆశిస్తారు. పండితులందరినీ పిలిచి, శివ ఆధిపత్యాన్ని స్వీకరించి హస్థాక్షేపము చేయమని బలవంతం చేసేవారు. ఆళ్వాన్‌ శిష్యుడైన నాలురాన్ రాజుతో ఇలా అన్నాడు: “అజ్ఞానుల అంగీకారం వల్ల ఏమి లాభము? మీరు శ్రీరామనుజులు మరియు ఆళ్వాన్ని  అంగీకరింప గలిగితే మాత్రమే అది నిజం అవుతుంది. అది విన్న రాజు శ్రీరామనుజులను రాజభవనానికి తీసుకురమ్మని వారి మఠానికి తన సైనికులను పంపుతారు. ఆ సమయంలో శ్రీరామనుజులు వారి స్నానం కోసం వెళ్ళగా, మఠం ఉన్న ఆళ్వాన్ రాజు ఉద్దేశ్యాన్ని అర్థం చేసుకుంటారు. శ్రీరామనుజుల వలె కాషాయ వస్త్రాలు ధరించి, వారి త్రిదండం చేతపట్టుకొని రాజ బటులతో రాజ భవనానికి వెళతారు. తరువాత మఠానికి తిరిగి వచ్చిన శ్రీరామనుజులు జరిగిన విషయం గురించి తెలుసుకుంటారు. రానున్న ఆపద కారణంగా అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోమని హెచ్చరించబడతారు. వారు ఆళ్వన్ వారి శ్వేత వస్త్రాలను ధరించి తమ శిష్యులతో కలిసి శ్రీరంగం నుండి వెళ్లిపోతారు. వారు తప్పించుకున్న విషయం తెలుసుకున్న కొందరు సైనికులు వారిని వెంబడించడం ప్రారంభించారు. కానీ శ్రీరామనుజులు కొంత ఇసుకను చేతిలోకి తీసుకొని పవిత్రం చేసి వారి శిష్యులకు అందించి సైనికులు వచ్చే దారిలో చల్లమని ఆదేశిస్తారు. సైనికులు ఆ ఇసుక మీద అడుగుపెట్టగానే తీవ్ర నొప్పిని అనుభవించి వారిని వెంటాడటం మానుకుంటారు. 
అప్పుడు ఎమ్పెరుమానార్లు సురక్షిత ప్రదేశంగా భావించి మేల్కోటె (తిరునారాయణపురం) వైపు ప్రయాణం మొదలుపెడతారు. అడవి మార్గంలో, వారు నల్లాన్ చక్రవర్తిచే (ఎమ్పెరుమానార్ల శిష్యుడు) నిర్దేశించబడిన కొందరు వేటగాళ్ళని కలుస్తారు. అప్పటికి 6 రోజులు కాలినడకన ప్రయాణిస్తూ ఆకలితో ఉన్న వీరిని  వాళ్ళు స్వాగతిస్తారు. వారు ఎమ్పెరుమానార్ల యోగ క్షేమాలను అడిగి, వారు ఆ శ్రీవైష్ణవులతో ఉన్నారని తెలుకొని,  ఎమ్పెరుమానార్ల దర్శనము పొంది పునీతులౌతారు. వాళ్ళు కొంచం తేనె మరియు ధాన్యం అందించగా, వాటిని ఎమ్పెరుమానార్ల మినహా అందరూ స్వీకరిస్తారు. వాళ్ళని సమీప గ్రామంలో బ్రాహ్మణ కుటుంబం ఉండే చోటికి తీసుకొనివెళ్లి వారి భోజనము కోసం ముడి పదార్థాలను వారికి అందేలా చేస్తారు.
అక్కడ ఉన్న బ్రాహ్మణుడి (కొంగిలాచ్చాన్) భార్య అందరికీ తన ప్రణామాలను అందించి,  వండిన ప్రసాదాన్ని స్వీకరించమని ప్రార్థించింది. తాము అందరి నుండి స్వీకరించలేమని చెప్పి శ్రీవైష్ణవులు ఆహారాన్ని స్వీకరించడానికి నిరాకరించారు. వెంటనే ఆమె తాను ఎమ్పెరుమానార్ల శిష్యురాలని, కొంతకాలం క్రితం శ్రీరంగంలో ఉన్నప్పుడు తాను ఎమ్పెరుమానార్ల చేత సమాశ్రయణం పొందానని వివరించింది. నేను శ్రీరంగంలో ఉండే ఆ రోజుల్లో రాజులు, వారి మంత్రులు వచ్చి ఎమ్పెరుమానార్ల  ఆశీర్వాదాలు తీసుకునేవారు. కానీ వారు ప్రతి రోజూ భిక్షాటనకి వెళ్లేవారు. “ఎందుకు ఈ వ్యత్యాసము?” అని నేను వారిని అడిగినప్పుడు వారు, “వారికి నేను భగవత్ జ్ఞానం ప్రసాదిస్తాను” అని తెలిపారు. అదే జ్ఞానము నాకు కూడా ప్రసాదించమని నేను వారిని ప్రార్థించగా వారు నన్ను సంప్రదాయంలోకి ప్రవేశపెట్టారు. మేము మా స్వస్థలానికి తిరిగి రావాల్సి వచ్చినప్పుడు, వారి ఆశీర్వాదాలు కోరగా, వారు నాకు తమ దివ్య పాదుకలను అనుగ్రహించారు. తరువాత మేము ఇక్కడే ఉండిపోయాము. ఇదంతా విన్న ఎమ్పెరుమానార్లు (తను ఎవరో వెల్లడి చేయకుండా), తన వెంట వచ్చిన శ్రీవైష్ణవులను ఆమె తయారు చేసిన ప్రసాదాన్ని  స్వీకరించమని ఆదేశిస్తారు. కానీ ఆమె కదలికని గమనించమని వారు ఒక శ్రీవైష్ణవుడిని నియమిస్తారు. ఆమె వంట పూర్తి చేసి, పుజ గదిలోకి వెళ్లి, కోయిళ్ ఆళ్వాన్ (పూజ గది) ఎదుట ధ్యానం చేసింది. అర్చామూర్తి భిన్నంగా ఉన్నట్టు ఆ శ్రీవైష్ణవుడు గమనించి ఎమ్పెరుమానార్లకి ఈ విషయాన్ని తెలియజేస్తారు. లోపల ఏమి చేశావని ఎమ్పెరుమానార్లు ఆమెను ప్రశ్నించగా ఆమె సమాధానమిస్తూ “ఎమ్పెరుమానార్లు నాకు ఇచ్చిన దివ్య పాదుకలకు నా ప్రార్థనలు సమర్పించాను, వారికి నైవేధ్యాన్ని అర్పించాను” అని తెలుపుతుంది. వాటిని బయటకు తీసుకురమ్మని అడుగగా, ఆమె తెచ్చిన పాదుకలని గమనించి అవి తనవేనని వారు గుర్తిస్తారు. అప్పుడు వారు ఆమెను “ఎమ్పెరుమానార్లు ఇక్కడ ఉన్నారని నీకు తెలుసా?” అని అడుగగా ఆమె దీపం వెలిగించి అందరి పాదాలను పరిశీలిస్తుంది. ఆమె ఎమ్పెరుమానార్ల దివ్య చరణాలను చూసి పరమానందంతో “ఇవి ఎమ్పెరుమానార్ల దివ్య తిరువడి లాగా ఉంది, కానీ మీరు తెల్ల వస్త్రాలు ధరించి ఉన్నందున నేను గుర్తించలేకపోతున్నాను” అని తెలుపుతుంది. ఎమ్పెరుమానార్లు తమ  గుర్తింపు ఆమెకు వెల్లడి చేసి తాను ఉపదేశించిన సూచనలను తిరిగి చెప్పమంటారు. ఆమె సంతోషంగా వారికి చెప్పగా,  వారు అందరినీ ప్రసాదం తీసుకోమని అనుమతిస్తారు. స్వయంగా వారు మాత్రం భగవానుడికి అర్పించలేదని స్వీకరించరు. అప్పుడు ఆమె కొన్ని పండ్లు, పాలు, బెల్లము వారికి అందించగా వారు వాటిని తమ పెరుమాళ్ళకి సమర్పించిన తరువాత వారు భుజిస్తారు. ఆమె ఆ భాగవతులందరి శేషాన్ని తీసుకొని తన భర్తకు అందజేస్తుంది, కానీ ఆమె తినదు. ఆమె భర్త ఎందుకు అని అడిగినప్పుడు,  “మీరు  ఎమ్పెరుమానార్లను మీ ఆచార్యగా ఇంకా స్వీకరించలేదు. వారు ఎంతో దూరము నుండి మన ఇంటికి వేంచేశారు. మీరు వారిని ఆచార్యులుగా స్వీకరిస్తానని హామీ ఇస్తేనే నేను ప్రసాదం తీసుకుంటాను” అని ఆమె చెప్పగా వారు ఒప్పుకున్న తరువాత ఆమె ప్రసాదం స్వీకరిస్తుంది. మర్నాడు ఉదయం, వారు ఎమ్పెరుమానార్ల వద్దకు వెళ్లి వారికి శరణాగతులౌతారు. ఎమ్పెరుమానార్లు అతనికి మంత్రం ఉపదేశించి శిష్యుడిగా స్వీకరిస్తారు. ఎమ్పెరుమానార్లకు కాషాయ వస్త్రం మరియు త్రిదండం లభిస్తుంది, అక్కడ కొన్ని రోజులు ఉండి, తరువాత పశ్చిమం వైపు ముందుకి తమ ప్రయాణం ప్రారంభిస్తారు.
వారు శాలగ్రామం చేరుకున్నారు. ఆ రోజుల్లో ఆ ప్రదేశము బౌద్ధులు మరియు జైనులతో నిండి ఉండేది. వాళ్ళు శ్రీరామనుజులను పెద్దగా పట్టించుకునే వారు కాదు. అక్కడ ఉన్న చెరువులో తమ దివ్య పాదాలను కడగమని వారు ముదలియాండాన్ ని ఆదేశిస్తారు. ఎమ్పెరుమానార్ల పాద తీర్థముతో పవిత్రమైన ఆ చెరువు నీటిని తీసుకున్న ప్రతి ఒక్కరూ ఎమ్పెరుమానార్ల వైపు ఆకర్షితులయ్యారు. వడుగ నంబి, ఎమ్పెరుమానార్లు తన సర్వస్వంగా భావించి ఆచార్య భక్తికి గొప్ప నిదర్శనమౌతారు. ఆ తర్వాత వారు తొండనూర్ చేరుకొని అక్కడ విఠ్ఠల దేవరాయుల (ఆ ప్రాంతపు రాజు) కుమార్తెని పట్టి పీడుస్తున్న దెయ్యం నుండి ఆమెను విముక్తులను చేస్తారు. ఆ రాజు తమ సపరివార సమేతంగా ఎమ్పెరుమానార్ల శిష్యులౌతారు, ఆ రాజుకి విష్ణు వర్ధన రాయ అన్న నామాన్ని అనుగ్రహిస్తారు. ఇది విన్న 12000 మంది జైన సిద్దాంత వేత్తలు ఎమ్పెరుమానార్లతో వాద్వివాద చర్చకు దిగి వస్తారు, ఎమ్పెరుమానార్లు తమకి వారికి మధ్య ఒక తెర ఉంచి వారందరితో ఒకేసారి చర్చించారు. తెర వెనుక, తమ వేయి పడగల ఆదిశేష రూపాన్ని దాల్చి వారి ప్రశ్నలన్నింటికీ ఒకేసారి సమాధానం ఇస్తారు. ఓడిపోయిన అనేక పండితులు వారి శిష్యులుగా మారతారు. రాజు కూడా ఎమ్పెరుమానార్లని కీర్తిస్తారు.
ఈ విధంగా, ఎమ్పెరుమానార్లు తొండనూర్లో ఉండ సాగారు, వారి తిరుమణ్ నిండుకుందని విచారించ సాగారు. వారు నిద్రిస్తుండగా తిరునారాయణపురం పెరుమాళ్ళు తన కలలో కనిపించి, “తిరునారాయణపురంలో నేను నీ కోసం ఎదురు చూస్తున్నాను. ఇక్కడ తిరుమణ్ కూడా ఉంది” అని అంటారు. రాజు సహాయంతో, ఎమ్పెరుమానార్లు తిరునారాయణపురానికి చేరుకుని పెరుమాళ్ళని సేవించడానికి వెళ్తారు. కానీ ఆశ్చర్యంగా అక్కడ దేవాలయం లేదని గమనిస్తారు. అలసట తీర్చుకోడానికి కాసేపు విశ్రమించగా, ఎంపెరుమాన్ మళ్లీ తన కలలో కనిపించి తాను భూస్థాపితమైన అసలు స్థానాన్ని చూపుతారు. ఎమ్పెరుమానార్లు తవ్వి పెరుమాళ్ళని వెలికితీసి, నమ్మాళ్వార్లు తమ తిరువాయ్మొళిలో  తిరునారణన్ ఎంపెరుమాన్ ని కీర్తిస్తూ సమర్పించిన “ఒరు నాయగమాయ్” పదిగాన్ని అర్పిస్తారు. వారికి  తిరుమణ్ కూడా లభిస్తుంది, తమ శరీరంపై పన్నెండు చోట్ల ఆ తిరుమణ్ ని ధరిస్తారు. పిదప ఆ పట్టణాన్ని ఖాలీ చేయించి, దేవాలయాన్ని పునః నిర్మించి, అక్కడ పెరుమాళ్ళ సేవకై అనేక అర్చకులను ఏర్పాటు చేస్తారు.
ఉత్సవ విగ్రహం లేకపోవడం వలన, ఉత్సవాల నిర్వహణకి అవకాశం లేనందున ఎమ్పెరుమానార్లు విచారిస్తుండగా, పెరుమాళ్ళు మళ్లీ వారి కలలో కనిపించి, “ఢిల్లీ బాద్ షా రాజ భవనంలో రామప్రియుడు (ఉత్సవ మూర్తి) ఉన్నాడని” వెల్లడి చేస్తారు. వెంటనే ఎమ్పెరుమానార్లు ఢిల్లీక్ఇ వెళ్లి, విగ్రహాన్ని తిరిగి ఇవ్వమని రాజును కోరతారు. రాజు వారిని తన కుమార్తె యొక్క అంతఃపురానికి తీసుకువెళ్లి విగ్రహాన్ని చూపిస్తారు. ఆ రాజ కుమార్తె ఆ విగ్రహాన్ని ఎంతో ప్రేమగా చూసుకుంటుంది. పెరుమాళ్ళని చూసి సంతోషించిన ఎమ్పెరుమానార్లు “చెల్లప్పిళ్ళై ఇటురా” అని పిలుస్తారు. పెరుమాళ్ళు ఒక్కసారిగా బయటకు దూకి ఎమ్పెరుమానార్ల ఒడిలోకి వచ్చి కూర్చుంటారు. బాద్ షా ఆశ్చర్యపోతారు, అనేక ఆభరణాలు మొదలైన వాటిని పెరుమాళ్ళకి సమర్పించి, వారిని ఎమ్పెరుమానార్లతో పాటు పంపుతారు. పెరుమాళ్ళ నుండి వీడి ఆ రాజ కుమారి విరహ వేదనని భరించలేక  ఎమ్పెరుమానార్ల గోష్టిని అనుసరించడం ప్రారంభిస్తుంది. తిరునారాయణపురం సరిహద్దులో, పెరుమాళ్ళు ఆమెను ఆండాళ్ని స్వీకరించినట్లుగా ఈ రాజ కుమారిని తనలోకి స్వీకరిస్తారు. ఎమ్పెరుమానార్లు ఆమెకి తుళుక్క నాచియార్ అన్న నామాన్ని ఇచ్చి పెరుమాళ్ళ దివ్య తిరువడి వద్ద ఆమె ప్రతిష్ఠ చేస్తారు. ఉత్సవ విగ్రహాన్ని ఆలయం లోపల పునః ప్రతిష్ఠాపన చేసి అక్కడ ఉత్సవాలను నిర్వహిస్తారు.

శ్రీరంగానికి తిరిగి వచ్చుట

ఈ విధంగా, వారు పన్నెండు సంవత్సరాలు తిరునారాయణపురంలో ఉండి అనేక కైంకర్యాలలో పాల్గొని మన సంప్రదాయ అభివృద్ధి కోసం అనేక శ్రీవైష్ణవులను పోషించారు. శైవరాజు మరణించాడని శ్రీరంగంలోని మారుతి శిఱియాండాన్ ద్వారా విని వారు సంతోషిస్తారు. వారు శ్రీరంగానికి తిరిగి వెళ్ళాలని నిర్ణయించుకుంటారు. వారి శ్రీరంగ ప్రయాణం గురించి విన్న తిరునారాయణపుర శిష్యులు దుఃఖ సాగరంలో మునిగిపోతారు. ఎమ్పెరుమానార్లు వారిని ఓదార్చి వారి కోరిక తీర్చడానికి, అక్కడ తమ విగ్రహం ప్రతిష్టాపనకి ఆమోదము పలుకుతారు. ఈ విగ్రహాన్ని “తమర్ ఉగంద తిరుమేని” అని కీర్తిస్తారు. అనంతరం వారు తిరునారాయణపురం నుండి బయలుదేరి శ్రీరంగం చేరుకొని పెరియ పిరాట్టి మరియు పెరియ పెరుమాళ్ళకి మంగళశాసనం చేసి, మన సంప్రదాయ పోషణ శ్రీరంగం నుండి కొనసాగిస్తారు.
శ్రీరంగంలో, పెరియ పెరుమాళ్ళకి మంగళశాసనం చేసి, ఆలయ ప్రదక్షిణ చేస్తూ తమను తాము పునరుజ్జీవనం చేసుకుంటూ, అన్య శ్రీవైష్ణవులతో పాటు ఉడయవర్లు కూరత్తాళ్వాన్ల తిరుమాలిగకి వెళతారు. ఆళ్వాన్ ఎంతో భక్తితో, ఉడయవర్ల దివ్య పాదాలపై పడి, పట్టుకుని అక్కడే మైమరచి పడుంటారు. ఉడయవర్లు వారిని పైకి లేపి భావపూరులై వారిని ఆలింగనం చేసుకుంటారు, వారి నేత్రములు కోల్పోయిన కూరత్తాళ్వాన్లని చూస్తూ బాధతో మూగబోతారు. వారి కళ్ళ నిండా నీళ్ళు మరియు వణుకుతున్న కంఠ స్వరంతో, వారు ఆళ్వాన్తో “మన దర్శనం (సంప్రదాయం) కోసం, నీవు నీ  దర్శనం (కళ్ళు) కోల్పోయావు” అని బాధతో అంటారు. “నా అపచారాల పరిణామమే ఇది” అని ఆళ్వాన్ వినయంగా అంటారు. ఉడయవర్లు వారిని ఓదార్చుచూ “నీవు ఎలా అపచారానికి పాల్పడగలవు? దీనికి కారణము నా అపచారమే ఉండాలి” అని అంటారు. చివరికి అందరూ తమను తాము కుదుటపరచుకుంటారు,  ఉడయవర్లు తమ మఠానికి తిరిగి వస్తారు.
ఈ సమయంలో, కొంతమంది శ్రీవైష్ణవులు ఉడయవర్ల వద్దకు వచ్చి, తిరుచిత్రకూటం (ఇప్పుడు చిదంబరం అని ప్రసిద్ధి చెందింది) ఆలయాన్ని కొందరు దుర్మార్గులు [శైవులు] ధ్వంసం చేశారని కబురందిస్తారు. పెరుమాళ్ళ ఉత్సవ మూర్తిని సురక్షితంగా తిరుపతికి చేర్చారని వారు తెలుసుకుంటారు. వెంటనే వారు తిరుపతికి బయలుదేరి, శ్రీ గోవిందరాజ పెరుమాళ్ళ మందిర నిర్మాణానికి ఆదేశిస్తారు, గోవిందరాజ పెరుమాళ్ళని పోలి ఉండే నూతన మూల మూర్తిని ప్రతిష్ఠిస్తారు. తిరుమలలో తిరువెంకటేశ్వరునికి మంగళశాసనాలు అందించి, శ్రీరంగానికి బయలుదేరుతారు. మార్గంలో కాంచీపురంలో ఆగి, దేవ పెరుమాళ్ళకి  మంగళశాసనాలు అందించి తిరిగి శ్రీరంగం చేరుకుంటారు. మన సంప్రదాయ పోషణ శ్రీరంగం నుండి కొనసాగిస్తారు.
అనంతరం, ఉడయవర్లు ఆళ్వాన్ని పిలిచి, సమస్థ కోరికలను నెరవేర్చగల దేవ పెరుమాళ్ళని సేవించి తాను కోల్పోయిన దృష్టిని తిరిగి ప్రసాదించమని దేవ పెరుమాళ్ళని ప్రార్థించమని ఆదేశిస్తారు. ఆళ్వాన్ సంకోచిస్తారు కానీ ఉడయవర్లు వారిని అలా చేయమని బలవంతం చేయగా, ఆళ్వాన్ వరదరాజ స్థవం అనుసందానము చేసి, చివరికి తన అంతరంగ నేత్రాలతో పెరుమాళ్ళని చూడాలని ప్రార్థిస్తారు. పెరుమాళ్ళు సంతోషంగా వారికి ఆ వరాన్ని ప్రసాదిస్తారు, ఈ విషయాన్ని ఆళ్వాన్  ఉడయవర్లకి వివరిస్తారు. ఉడయవర్లు దానితో సంతృప్తి చెందకుండా, ఆళ్వాన్ని కాంచీపురానికి తీసుకువచ్చి దేవ పెరుమాళ్ళ ఎదుట  వరదరాజ స్థవం పూర్తిగా పఠించమని ఆళ్వాన్ని కోరుతారు. ఉడయవర్లు మరొక కార్య పూర్తికై వేరొక చోటికి వెళ్ళగా, ఆ సమయంలో ఆళ్వాన్ తన  పారాయణం పూర్తి చేస్తారు. దేవ పెరుమాళ్ళు తన కోరిక ఏమిటో అడగమంటారు. “నేను పొందిన ఫలము నాలూరాన్ కూడా పొందాలి” అని అంటారు. దేవ పెరుమాళ్ అనుగ్రహిస్తారు. ఉడయవర్లు తిరిగి వచ్చి జరిగిన విషయాన్ని తెలుకొని తన కోరికను పాటించనందుకు పెరుమాళ్ళు మరియు ఆళ్వాన్ ఇద్దరినీ ఆగ్రహిస్తారు. దేవ పెరుమాళ్ళు అప్పుడు దేవ పెరుమాళ్ళని మరియు ఉడయవర్లను ఇరువురినీ చూసేలా దృష్టిని ఆళ్వాన్ కి ప్రసాదిస్తారు. ఆళ్వాన్ పునీతులై దేవ పెరుమాళ్ళ దివ్య అలంకరణ, ఆభరణాలు మొదలైనవి దర్శిస్తారు.  ఉడయవర్లు సంతృప్తి చెందుతారు.

కోయిల్ అణ్ణర్గా మారుట

ఉడయవర్లు నాచియార్ తిరుమొళి అర్థాల ఉపన్యాసమిస్తున్నప్పుడు, వారు “నాఱు నఱుం పొళిల్” పాశుర అర్ధాన్ని వివరించడం ప్రారంభించారు. ఇది తిరుమాలిరుంజోలై ఎంపెరుమానుడికి 100 ఆండల పాయసము మరియు 100 ఆండల వెన్నను సమర్పిస్తానని ఆండాళ్ కోరికకు సంబంధించిన పాశురమిది. వెంటనే ఉడయవర్లు తిరుమాలిరుంజోలై దివ్య దేశానికి బయలుదేరి ఆండాళ్ తరపున వారు సమర్పిస్తారు. ఆ తర్వాత వారు శ్రీవిల్లిపుత్తూర్కి వెళ్లి ఆండాళ్ రంగమన్నార్ ఎంపెరుమన్ లకి తమ మంగళాశాసనాము సమర్పింస్తారు. ఒక సోదరుడిలా ఉడయవర్లు తన కోరికను నెరవేర్చినందుకు సంతోషించి వారిని”నం కోయిల్ అణ్ణర్” (శ్రీరంగం నుండి వచ్చిన నా అన్న) అని పిలుస్తుంది. ఆ తర్వాత వారు ఆళ్వార్తిరునగరికి వెళ్లి ఆళ్వార్కి మరియు ఆదినాతర్లకి తమ మంగళాశాసనాలు సమర్పించుకొని తిరిగి శ్రీరంగానికి వచ్చి  మన సంప్రదాయ పోషణ శ్రీరంగం నుండి కొనసాగిస్తారు.

వారి శిష్యులు

వారికి ఉన్న అనేక శిష్యులతో పాటు 74 సింహాసనాధిపతులను కూడా వారు స్థాపించారు (సంప్రదాయానికి నాయకత్వం వహించి అందరికీ ఉపదేశాలు ఇచ్చే ఆచార్యులు). వారి కాలంలో, అనేక శ్రీవైష్ణవులు వివిధ కైంకర్యాలలో నిమగ్నమై ఉండేవారు:
  • కూరత్తాళ్వాన్, ముదలియాండాన్, నడాదూర్ ఆళ్వన్, భట్టర్ మొదలైనవారు వారికి శ్రీభాష్య ప్రచారములో సహకరించేవారు. 
  • అరుళాళ ప్పెరుమాళ్ ఎంపెరుమానార్ ఎంపెరుమానార్ల పెరుమాళ్ళకి తిరువారాధనము చేసేవారు. 
  • కిడంబి ప్పెరుమాళ్ మరియు కిడంబి ఆచ్చాన్ తిరుమడప్పళ్ళిని (వంట గది) చూసుకునేవారు. 
  • ఉడయర్ల కోసము తైల తయారీ వడుగ నంబి చూసుకునేవారు. 
  • గోమడత్తాళ్వాన్ ఉడయర్ల పాత్రలు, పాదులను ఎత్తుకెళ్లేవారు. 
  • పిళ్ళై ఉఱంగా విల్లి దాసర్ కరువూలం (ఆభరణాలు మొదలైనవి) చూసుకునేవారు.
  • అమ్మంగి పాలు తయారు చేస్తే ఉక్కలాళ్వాన్ ప్రసాదము పంచిపెట్టేవారు. 
  • ఉక్కలమ్మాళ్ తిరువాలవట్ట (వింజామర) కైంకర్యము చేసేవారు. 
  • మారుతి ప్పెరియాణ్డాన్ ఉడయర్లు ఉపయోగించే చిన్న చిన్న పాత్రలను ఎత్తుకునేవారు.
  • మారుతి చ్చిఱియాణ్డాన్ మఠము కోసము సరుకులు చూసుకునేవారు. 
  • తూయ ముని వేళం పవిత్ర జలాలు తెచ్చేవారు. 
  • తిరువరంగమాళిగైయార్ శ్రీ బండారం చూసుకునేవారు. 
  • వండర్ మరియు సెండర్ (పిళ్ళై ఉఱంగా విల్లి దాసర్ల అల్లుళ్ళు) రాజు వద్ద ఉద్యోగము చేసి ఆ పెద్ద మొత్తాన్ని మఠంలో ఇచ్చేవారు. 
  • ఇరామానుశవేళైక్కారర్ ఉడయవర్లకి అంగ రక్షకుడిగా ఉండేవారు. 
  • అగళంగ నాట్టాళ్వాన్ ఇతర సిద్దాంతపు పండితులతో చర్చలలో పల్గొనేవారు.

వారి కీర్తిని వెల్లడిచేసినవారు

ఉడయవర్ల గొప్పతనాన్ని పెరియ పెరుమాళ్, తిరువేంకటముడైయాన్, పేరరుళాళన్, తిరునారాయణ ప్పెరుమాళ్, ఆళగర్, తిరుక్కుఱుంగుడి నంబి, నమ్మాళ్వార్, శ్రీమన్ నాథమునిగళ్, ఆళవందార్, పెరియ నంబి, తిరుక్కోష్ఠియూర్ నంబి, తిరుమలై నంబి, తిరుమాలై ఆండాన్, ఆళ్వార్ తిరువరంగప్పెరుమాళ్ అరైయర్, వారి అనేక శిష్యులు, బ్రహ్మ రాక్షసి మరియు మూగ వ్యక్తి అందరూ కొనియాడారు. సంక్షేపముగా చూద్దాము.
  • పెరియ పెరుమాళ్ళు ఉడయవర్లకి ఉభయ విభూతులను అనుగ్రహించి వారి అనుచరులకు విరివిగా పంచమని అనుమతించారు. 
  • పెరియ పెరుమాళ్ళు ఉడయవర్లకి అనుగ్రహించిన బిరుదుని పునః దృవీకరిస్తూ  తిరువేంకటముడైయాన్ (తిరుమల తిరుపతి) వారిని “ఉడయవర్” అని స్థాపించారు. వారు ఉడయవర్లకి మాట ఇచ్చినందుకు తుంబైయూ క్కొండి అనే పెరుగు అమ్మే స్త్రీకి మోక్షాన్ని అనుగ్రహించారు. 
  • పేరరుళాళన్ (కాంచీపురం) యజ్ఞమూర్తుల చర్చలో ఓడించేందుకు ఉడయవర్లకి సహాయం చేస్తారు. యాదవ ప్రకాశులకు సమాశ్రయణం చేసి తమ శిష్యులుగా స్వీకరించమని ఆదేశిస్తారు. 
  • తిరునారాయణన్ (మేల్కోటె) ఉడైయవర్లచే ఆ దివ్య క్షేత్రాన్ని పునః నిర్మితం చేయించి, సెల్వ పిళ్ళైని (ఉత్సవర్లు) ఎత్తుకొని ఆలింగనం చేయించుకొని ఉడైయవర్లకి ప్రియ పుత్రుడైనారు.
  • యవర్ల గొప్పతనాన్ని అళగర్ (తిరుమాలిరుంజోలై) రెండు సంఘటనలలో తెలిపారు – ఉయవర్ల ఆచార్య పరంపరలో వస్తున్నారని పెరియ నంబి వారసులను ఉడైయవర్ల శిష్యుల బృందంలో చేరమని ఆదేశించడం, ఉడైయవర్లకి శరణాగతులైన వారు ఎన్నడూ అనాధులు కారు అని కిడంబి ఆచ్చాన్ కి తెలుపుతారు.
  • తిరుక్కుఱుంగుడి నంబి ఉడైయవర్లని తమ ఆచార్యులుగా స్వీకరించి, శ్రీవైష్ణవ నంబిగా ప్రసిద్ధికెక్కారు
  • నమ్మాళ్వార్లు ఈ ప్రపంచంలో బాధపడుతున్న ఆత్మల గురించి చింతించారు, కానీ తర్వాత ఎంపెరుమానార్లు అవతరించబోతున్నారని చూసి సంతోషంగా “పొలిగ! పోలిగ! పోలిగ!” అని పాడారు.
  • శ్రీమన్ నాథమునులు ఇలా అన్నారు – “మనం బోధిస్తే కొద్దిమంది ఆత్మలకు మాత్రమే సహాయపడతాము, కానీ శ్రీరామానుజులు బోధించినట్లయితే, అది అందరికీ ప్రయోజనకరంగా ఉంటుంది, వీర నారాయణపురం సరస్సు పట్టణంలోని అందరికీ ఉపయోగకరంగా ఉన్నట్లు”.
  • ఆళవందార్లు ఉడయవర్లని “ఆం ముదల్వన్ము”(మన సంప్రదాయానికి తగిన నాయకుడు) అని కీర్తించారు.
  • పెరియ నంబి శ్రీరామానుజుల మధ్య ఆచార్య శిష్యుల సంబంధం ఉన్నప్పటికీ వారి గొప్పతనాన్ని పరిగణనలోకి తీసుకుని ఆయనకు నమస్కారం చేశారు.
  • తిరుక్కోష్టియూర్ నంబి ఉడయవర్లకి “ఎంపెరుమానార్” (ఎంపెరుమాన్ కంటే గొప్పైనవాడు) అనే బిరుదును ప్రదానం చేశారు.
  • తిరుమలై ఆండాన్ కి  ఉడయవర్లతో కొన్ని విభేదాలు ఉండేవి. వారు ఉడయవర్ల గొప్పతనాన్ని గ్రహించిన తర్వాత, వారిని గొప్పగా కొనియాడి తన కుమారుడిని ఉడయవర్ల శిష్యుడిగా మారమని ఆదేశించారు.
  • తిరువరంగ ప్పెరుమాళ్ అరైయర్ “ఆచార్య అభిమానం” అనే అతి గోప్యమైన బోధనలను ఉడయవర్లకి వివరిస్తారు, వారి కుమారుడిని ఉడయవర్ల శిష్యుడిగా మారమని ఆదేశించారు.
  • ఉడయవర్ల శిష్యులు వారి దివ్య తిరువడి యందు పూర్తి విశ్వాసాన్ని కలిగి ఉండి, వారినే ఉపాయము మరియు ఉపేయముగా భావించారు.
  • అముదనార్లు ఇరామానుశ నూఱ్ఱందాది రచించారు. క్రమేణా ఈ ప్రబందము నాలాయిర దివ్య ప్రబంధంలో భాగమైంది.
  • బ్రహ్మ రాక్షసుడు (స్థానిక రాజు యొక్క కుమార్తెని ఆవహించిన రాక్షసుడు) యాదవ ప్రకాశులను కాదని శ్రీ రామానుజులను నిత్యసూరులకు నాయకుడని కీర్తించాడు.
  • యవర్ల అనుగ్రహముతో ఒక మూగ వ్యక్తి కొన్ని సంవత్సరాలు అదృశ్యమయ్యాడు, మళ్లీ కనిపించి “ఉయవర్లు మరెవరో కాదు, విశ్వేశ్వరుడు” అని తెలిపి మళ్లీ అదృశ్యమవుతాడు.
  • ఈ విధంగా అనేక మంది ఉయవర్ల గొప్పతనాన్ని చాటారు. శ్రీమన్ నాథమునుల నుండి మొదలు పెట్టి అనేక ఆచార్యులు ఉండగా, ఉయవర్లకి ప్రత్యేక గొప్పతనం ఎందుకు అంటే? ఇది దేని వలన అంటే –భగవానుడు అనేక అవతారాలు ధరించినా, గీతను బోధించడం, శరణగతులకు ఆశ్రయం మొదలైన విశేష లీలల కారణంగా. శ్రీ రాముడు మరియు శ్రీ కృష్ణుడు విశేషంగా కీర్తింపబడ్డారు.
  • అనేక దివ్యదేశాలు ఉన్నప్పటికీ, కోయిల్ (శ్రీరంగం), తిరుమల (తిరుపతి), పెరుమాళ్ కోయిల్ (కాంచీపురం) మరియు తిరునారాయణపురం వంటి క్షేత్రాలకు ఆచార్యుల ప్రత్యేక సంబంధము ఉన్న కారణంగా వారిని విశేషంగా కీర్తించారు.
  • ఎంతో మంది ఋషులు ఉన్నప్పటికీ, వేద వ్యాస భగవాన్, పరాశర భగవాన్, శౌనక భగవాన్, సుఖ భగవాన్, నారద భగవాన్ మొదలగు వారు వేదం, వేదాంతం, పురాణ మరియు ఇతిహాసంలో వారి సహకారం కారణంగా వారిని విశేషంగా కీర్తించారు.
  • అనేక మంది ఆళ్వార్లు ఉన్నప్పటికీ, వాస్థవాలు, సిద్ధాంతాలు మొదలైన వాటిని స్పష్టంగా వెల్లడిచేసినందుకు నమ్మాళ్వార్లని వవిశేషంగా కీర్తించారు.
  • అదేవిధంగా, ఉడయవర్లు ఈ అంశాలన్నింటిలో ముఖ్యమైన సహకారం అందించి మన సిద్ధాంతం మరియు సంప్రదాయానికి బలమైన రహదారి వేసి మన సంప్రదాయానికి విశేషంగా పోషణ అందించారు.

వారి తుది దినాలు

ఉడయవర్ల శిష్యులందరూ వారి ఆచార్య నిష్ఠ కారణంగా, ఎంపెరుమానార్లు నమ్మాళ్వార్ల తిరువడి కావడం చేత, నమ్మాళ్వార్లు స్వయంగా తమ తిరువాయ్మొళి “పొలిగ పొలిగ పొలిగ” పదిగములో ఎంపెరుమానార్ల అవతార కాలజ్ఞానము చేసినందున ఎంపెరుమానార్ల దివ్య చరణాలకు సంపూర్ణ శరణాగతులై ఉండేవారు. అలాగే, ఆళ్వార్ల తిరువాయ్మొళి ఆధారంగా మన సంప్రదాయాన్ని స్థాపించినందున, ఉడయవర్లను నమ్మాళ్వార్ల విశేష శిష్యుడిగా కీర్తించారు. వారిని ఆళవందార్ల  ప్రియ శిష్యుడిగా కూడా భావిస్తారు, ఎందుకంటే వాళ్ళు ఒకరినొకరు కలుసుకోక పోయినప్పటికీ వారు ఆళవందార్ల  దివ్య హృదయాన్ని పూర్తిగా అర్థం చేసుకొని వారి కోరికలను నెరవేర్చారు.

శ్రీ రామాయణం, విభీషణ శరణాగతి ఘట్టం ద్వారా శరణాగతి సూత్రాన్ని ఉడయవర్లు వివరిస్తున్నప్పుడు, పిళ్ళై ఉఱంగా విల్లి దాసర్ కలవరపడ్డారు. ఉడయవర్లు గమనించి, దాసర్ని కారణమేమిటో అడిగారు. దాసర్లు, ” తన సమస్థం విడిచిపెట్టి శ్రీరాముడికి శరణాగతి చేయాలని వచ్చిన విభీషణుడితో అంత నిరీక్షణ చేయిస్తే, మన స్థితి ఏమిటి? మనకి మోక్షం లభిస్తుందా?” అని అడిగారు. ఉడయవర్ల “నా తనయా విను! నాకు మోక్షం లభిస్తే నీకు మోక్షం లభిస్తుంది; పెరియ నంబి లభిస్తే నాకు లభిస్తుంది; ఆళవందార్లు పొందితే, పెరియ నంబి పొందుతారు, అలా నమ్మాళ్వార్ల వరకు ఇది వర్తిస్తుంది. నమ్మాళ్వార్లు తమకి ముక్తి లభించిందని అప్పుడే తమ తిరువాయ్మొళిలో చాటారు; కాబట్టి నీకు ఖచ్చితంగా మోక్షము లభిస్తుంది ” అని చెప్పి దాసర్లని ఓదార్చారు.

మనకి మోక్ష సాధనము ఎంపెరుమానార్లని, వారిని వారి భక్తులని సేవించుటయే మన లక్ష్యమని రామానుశ నూఱ్ఱందాది దివ్య ప్రబంధంలో అముదనార్లు స్థాపించారు.

భవిష్యత్తులో అందరు కొలిచి పూజించేలా ఎంపెరుమానార్ల అర్చా మూర్తిని చేసి, వారి జన్మస్థలమైన శ్రీపెరుంబుదూర్లో ప్రతిష్టించడానికి తనకి అనుమతి ఇవ్వమని ముదలియాండాన్ ఎంపెరుమానార్ల కోరుతారు. ఎంపెరుమానార్ల ఆదేశాల మేరకు ఒక అందమైన అర్చా మూర్తిని ఒక భక్తుడైన శిల్పి తయారు చేస్తాడు.  ఎంపెరుమానార్లు సంతృప్తి పడేల శ్రీరంగంలో తయారు చేయబడిన ఆ అర్చా మూర్తిని వారు ఆలింగనము చేసుకొని శ్రీపెరుంబుదూర్కి పంపి గురు పుష్యమి నాడు (తై పూసం) అక్కడ ప్రతిష్ఠాపన చేయిస్తారు.

ఈ విధంగా ఉడయవర్లు 120 సంవత్సరాలు అద్భుతమైన జీవితాన్ని కొనసాగిస్తున్నారు. వారు ఇక ఈ భౌతిక జగతిని వీడి, నిత్యసూరులతో ఆధ్యాత్మిక లోకానికి చేరుకోవాలనే తపనను అనుభవిస్తుంటారు. వారు గద్య త్రయం పఠించి పెరియ పిరాట్టి ద్వారా పెరియ పెరుమాళ్ళని ఆశ్రయించి తనని వెంటనే ఈ భౌతిక కంకెళ్ళ నుండి విడుదల చేయమని పెరియ పెరుమాళ్ళని ప్రార్థింస్తారు. ఆ రోజు నుండి 7 రోజున ఎంపెరుమానార్లను విముక్తులను చేయాలని పెరియ పెరుమాళ్ళు నిర్ణయించుకొని ఆ విషయాన్ని వారికి తెలియజేస్తారు. అప్పుడు ఎంపెరుమానార్ల “నాతో ప్రత్యక్షంగా కానీ పరోక్షంగా కానీ సంబంధం ఉన్న వారందరూ నాలాగే అదే ఫలము పొందాలి” అని పెరుమాళ్ళని ప్రార్థించగా ఆతడు సంతోషంగా అంగీకరిస్తాడు. పెరియ పెరుమాళ్ళకి వీడ్కోలు పలికి ఉడయవర్లు గంభీరముగా బయటకు వచ్చి తమ మఠానికి చేరుకుంటారు. తరువాత 3 రోజులు వారు తమ శిష్యులకు అద్భుతమైన ఉపదేశార్థాలను కురిపిస్తుంటారు. శిష్యులందరూ “ఆచార్యులు అకస్మాత్తుగా ఎందుకు ఇన్ని  అద్భుతమైన ఉపదేశార్థాలను మనకి బోధిస్తున్నారు?” అని ఆశ్చర్యపోతారు. ఇక వారితో విషయాన్ని దాచలేక ఎంపెరుమానార్లు – “నేను ఈ రోజు నుండి మొదలు నాలుగవ రోజున పరమపదానికి అధిరోహించాలనుకుంటున్నాను, పెరుమాళ్ళు కూడా అందుకు సమ్మతించారు” అని దయతో వెల్లడి చేశారు. అది విన్న శిష్యుల గుండెలు పగిలి, ఉడయవర్లు వారిని విడిచిపెట్టిన వెంటనే వారందరూ తమ ప్రాణ త్యాగము చేస్తామని అంటారు. అది విన్న ఉడయవర్లు “మీరు అలా చేస్తే, మీరు నా సంబంధులు కారని భావిస్తాను, కాబట్టి మీరు అలా చేయవద్దు ” అని వారిని ఓదార్చారు.

అనంతరం ఎంపెరుమానార్లు అందరికీ విలువైన ఉపదేశాలను ఇస్తూనే ఉన్నారు, తన శిష్యులకు వివిధ బాధ్యతలను అప్పగిస్తారు. కూరతాళ్వాన్ల ప్రియమైన కుమారుడైన పరాశర భట్టర్ పట్ల ప్రతి ఒక్కరూ అంకితభావముతో ఉండాలని వారు ఆదేశిస్తారు. తాను ఎవరిపట్లైనా అమైనా అపరాధాలు చేసి ఉంటే క్షమాపణ కోరి మళ్లీ తమ తుది ఉపదేశాలను అనుగ్రహిస్తారు.  వారు ప్రధానంగా, అందరూ ప్రతి ఒక్కరి గుణాలను ప్రశంసిస్తూ సహోదరుల వలె సహరిస్తూ  పనిచేయాలని అందరినీ సూచిస్తారు. ప్రతి ఒక్కరూ ఫలమాశించకుండా కైంకర్యాలపై దృష్టి పెట్టాలని ఆదేశిస్తారు. శ్రీవైష్ణవులను ఎప్పుడూ ద్వేషించకపోవడం, లౌకిక వ్యక్తులను కీర్తించకపోవడం యొక్క ప్రాముఖ్యతను కూడా వారు నొక్కి చెబుతారు.

తర్వాత వారు భట్టర్ని పెరియ పెరుమాళ్ళ సన్నిధికి తీసుకువచ్చి, అతని తీర్థ గౌరవాలను స్వీకరించిన తరువాత ఇకపై సంప్రదాయానికి భట్టర్ నాయకత్వం వహిస్తారని ప్రకటిస్తారు. ఎంపెరుమానార్లు భట్టర్ని మేల్కోటెకి వెళ్లి వేదాంతిని (భవిష్యత్తులో వారిని నంజీయర్ అని పిలువబడతారు) సంస్కరించమని ఆదేశిస్తారు. ఎంబార్ వరిష్ఠ ఆచార్యులైనందున వారున్నంత కాలము తమ శిష్యుడైన భట్టర్కి మార్గనిర్దేశం చేస్తారు. పరమపదాన్ని అధిరోహించే రోజున, వారు తమ నిత్య అనుష్టాన క్రమాలు –  స్నానము చేయడం, 12 పుండ్రాములు (తిలకం) ధరించడం, సంద్యావందనం మొదలైనవి చేసి, గురుపరంపరను ధ్యానిస్తూ, పద్మాసనములో కూర్చుని తమ తిరువాధన పెరుమాళ్ళకి తిరువారాధన చేసి, పరవాససుదేవునిని తమ మనస్సులో ఉంచుకొని, ఆళవందార్ల దివ్య స్వరూపాన్ని ధ్యానిస్తూ, తమ విశాల నేత్రాలను తెరిచి, తమ శిరస్సుని ఎంబార్ ఒడిలో ఉంచి, తమ దివ్య పాదాలను వడుగ నంబి ఒడిలో ఉంచి, దివ్య తేజముతో ఆదిశేషుని రూపములో పరమపదానికి అధిరోహిస్తారు. అది వీక్షించిన వారి శిష్యులందరూ వేరు లేని చెట్టులా నేల మీద పడి వారి హృదయం పగిలేలా విలపిస్తారు. కొంతసేపు తర్వాత వారు తమను తాము ఓదార్చుకుంటారు. పెరియ పెరుమాళ్ళు తనకి కలిగిన నష్టాన్ని గ్రహించి నిరాశకు గురై తాంబూలము తీసుకోకుండ నిరాకరిస్తారు. అప్పుడు వారు తమ సామాగ్రిని ఉత్తమ నంబి ద్వారా పంపుతారు. మఠంలో, ఎంపెరుమానార్ల విమల చరమ తిరుమేనికి స్నానము గావించి, 12 పుండ్రాలను ధరింపజేసి ధూప దీప ఉపచారములు అందిస్తారు. పిళ్ళాన్ వారి అభిమన పుత్రుడు అయినందున ఎంపెరుమానార్ల పవిత్ర చరమ కైంకర్య ఉపచారాలను వారు నిర్వహిస్తారు. శ్రీరంగంలోని శ్రీవైష్ణవులు ఉపనిషత్తులు, దివ్య ప్రబంధ సేవాకలములు గొప్ప ఆర్భాటంగా ఏర్పాటు చేస్తారు. వారుని తీసుకువెళ్లే వీధులలో బాజా బజంత్రీలు, మేళ తాళాలు, అరైయర్ల సేవ, స్తోత్ర పఠనము, పుష్పాలు, బియ్యంతో అత్యంత వైభవంగా ఏర్పాట్లు చేస్తారు. పెరియ పెరుమాళ్ళ ఆదేశాల మేరకు, నంపెరుమాళ్ళ వసంత మండపం క్రింద త్రవ్వి యతి సంస్కార విధి ప్రకారం ఎంపెరుమానార్లని భూమిలో ఉంచుతారు. అనంతరం, పెరియ పెరుమాళ్ళ ఆదేశాల మేరకు వారి దివ్య చరమ తిరుమేనిని ఉంచిన మండపము పైన ముదలియాండాన్లు ఎంపెరుమానార్ల ఒక ప్రత్యేక విగ్రహాన్ని ప్రతిష్టిస్తారు .

క్రమంగా, ఎంపెరుమానార్లు పరమదానికి చేరుకున్నారన్న వార్త అనేక శ్రీవైష్ణవుల వరకు చేరుకుంటుంది. వారు తీవ్ర వేదనకు గురౌతారు. వారి నుండి వీడినందుకు విరహాన్ని భరించలేక కొందరు తక్షణమే తమ జీవితాన్ని త్యాగము చేస్తారు. శ్రీరంగం చేరుకున్నవారు భట్టర్ని తమ ఎదుట చూసి తమను తాము ఓదార్చుకొని సంతోషిస్తారు.

ఈ విధంగా ఎంపెరుమానార్లు ప్రతి ఒక్కరి అభ్యున్నతి కొరకై పరిపూర్ణ జీవితాన్ని గడిపారు. పెరుమాళ్ళ మహిమలను వివరించవచ్చు కానీ ఎంపెరుమానార్ల మహిమలను ఎవరూ వివరించలేరు. ఎంపెరుమానార్ల సహస్రాబ్ధి (1000 వ సంవత్సర వేడుకలు) వరకు, మనము వారి జీవితం మహిమలను ఆస్వాదించాము. ఆ అనుభవం మన హృదయంలో శాశ్వతంగా ఉంచుకొని మన ఆళ్వార్లు మరియు ఆచార్యుల ఆకాంక్షలకు తగినట్లుగా నిజమైన రామనుజ దాసులుగా జీవిద్దాము.

శ్రీమన్ మహాభూతపురే శ్రీమత్ కేశవ యజ్వనః |
కంతిమద్యాం ప్రసూదాయ యతిరాజాయ మంగళం ||

శ్రీమతే రమ్యజామాతృ మునీంద్రాయ మహాత్మనే |
శ్రీరంగవాసినే భూయాత్ నిత్యశ్రీర్ నిత్య మంగళం ||

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

గమనిక :  http://ponnadi.blogspot.com/2017/04/sri-ramanuja-vaibhavam.html

మూలము : https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – https://guruparamparai.wordpress.com
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

అంతిమోపాయ నిష్టై – 4

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః  శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

అంతిమోపాయ నిష్ఠ

మునుపటి వ్యాసములో, (https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/07/19/anthimopaya-nishtai-3/), నిజమైన శిష్యుని లక్ష్యణాలను మనము గమనించాము. ఈ వ్యాసములో మన పూర్వాచార్యుల యొక్క జీవితములలోని అనేక సంఘటనల గురించి మనము తెలుసుకొందాము.

ఒకసారి, వడుగనంబి, ఎంపెరుమానార్ల కోసము పాలను కాగపెడుతున్నారు. ఆ సమయములో చక్కగా అలంకృతుడైన నంపెరుమాళ్ ఊరేగింపులో భాగముగా ఉత్సవముగా, వారి మఠము ముందుకు విచ్చేసారు. ఉడయవర్లు బయటకు వెడలి, నంపెరుమాళ్ళకి మంగళాశాసనము చేసి, వడుగనంబిని, వడుగా! బయటకు వచ్చి, ఎంపెరుమానార్ల దర్శనము చేసుకో అని పిలిచారు.” దాసన్, నేను బయటకు వచ్చి మీ దైవము దర్శనము చేసుకొంటే, నా దైవమైన మీ కోసము కాచే పాలు పొంగిపోతాయి. అందుకే నేను ఇప్పుడు బయటకు రాలేను” అని సమాధానము ఇచ్చారు. మన జీయర్ (మాముణులు) వడుగనంబి నిష్ఠ గురించి తమ ఆర్తిప్రబంధములో 11వ పాశురములో ఈ క్రింది విధముగా ప్రార్ధించారు.

ఉన్నై ఒళియ ఒరు దెయ్వమ్ మఱ్ఱఱియా
మన్నుపుగళ్ పేర్ వడుగనమ్బి తన్నిలైయై
ఎన్ఱనక్కు నీ తన్తు
ఎతిరాసా ఎన్నాళుమ్ ఉన్ఱనక్కే ఆట్కొళ్ ఉగన్

యతిరాజా! అద్భుతమైన వడుగనంబి నీవు తప్ప అన్య దైవము ఎరుగడు, అట్టి సమానమైన నిష్ఠను నాకు దయతో ప్రసాదించగలరని మరియు నీ సేవకే నేను పూర్తిగా ఆనందముగా అంకితమవ్వాలని నన్ను ఆశీర్వదించుము.

మన జీయర్ (మాముణులు) ఈ క్రింది మూడు సూత్రములను / సంఘటనలను నిరంతరము వివరిస్తూవుంటారు. వీనిలో, రెండవ ఘటనను ఆచార్య ముఖతః సరిగా ఆలకించి, ఆకలింపు చేసుకోవాలి.

ఎవరైతే భౌతిక సుఖములపై ఆసక్తి కలిగి ఉన్నారో, వారు మంచి వైద్యునికి దగ్గరవుతారు (తన శరీరము బాగుగా ఉండవలెనని). ఎవరైతే ఆధ్యాత్మికత పై దృష్టి నిలుపుతారో, వారు సదాచార్యునికి సన్నిహితులవుతారు (ఆత్మ పై శ్రద్ధ నిలుపుటకు).

ఒకసారి, నంబిళ్ళై తన ప్రియ శిష్యుడైన వడక్కు తిరువీధిపిళ్ళైతో తన భార్యకు ఒక ముఖ్య కార్యమునకు సహాయము చేయమని ఆదేశించారు. కొంత సమయము పిదప నంబిళ్ళై “కృష్ణా! నా చర్యపై నీ అభిప్రాయమేమిటని (తన భార్యకు ఒక కార్యమునకై సహాయము చేయమని చెప్పినందులకు)? ” అడిగారు. దానికి వడక్కుతిరువీధిపిళ్ళై సమాధానమిస్తూ “నేను నిరంతరము మీ ఇరువురికి అందుబాటులో వున్నానని (మీకు మరియు మీ భార్యకు ) భావిస్తాను”. అని పలికారు. (అనువాదకుని గమనిక: మనము తాయారు మరియు ఎంపెరుమాన్ లకు ఎలా వినియోగ పడుతామో అలా). మహదానంద భరితుడైన నంబిళ్ళై, నిజమైన శిష్యుడు ఇట్టి లక్షణమే కలిగి ప్రవర్తిస్తాడని పలికారు. (అనువాదకుని గమనిక: మనము ఇతర సంప్రదాయముల వలె కాక శ్రీలక్మి మరియు శ్రీమన్నారాయణుని ఇరువురిని కలిపి ఆరాధించుతాము – ఇది మన విశిష్ట లక్షణము).

ఒకసారి, పిళ్ళైలోకాచార్యులు తమ శిష్యులలో ఒకరిని (ఆమె నిర్మల హృదయురాలు) తనకు స్వేద తీరుటకై వింజామర వీయమన్నారు. దానికి ఆమె “మీ దివ్య తిరుమేనికి కూడా ఇట్టి స్వేద వంటి అవస్థ కలుగునా?” అని అడిగింది. పిళ్ళైలోకాచార్యులు “అవును – ఈ దేహానికి కూడా స్వేద కలుగును. నాచియార్ తిరుమొళి 12.6 లో ఆండాళ్ గుర్తించినట్లు, భగవానునికి కూడా స్వేద కలుగును” అని పలికారు. ఆ విధముగా, ఆమె నమ్మకము వమ్ము కాకుండా, ఆండాళ్ పలుకులతో, సరి అయిన సమాధానమిచ్చారు. (అనువాదకుని గమనిక: మనము కూడా మన ఆచార్యుని స్వరూపమును, ఈ జగత్తులో జీవించి వున్నప్పుడు కూడా, కేవలము భౌతిక శరీరముగా కాక దివ్యమైనదిగా భావించవలెను. అటులనే భగవానుని లీల వలన ఆయన దివ్య స్వరూపము వలె, అది కూడా స్వేద కలిగి వుండును. దీనినే, పిళ్ళైలోకాచార్యులు చక్కని ప్రమాణముతో అద్భుతముగా సాయించారు.

శ్రీ ఉడయవర్ల కాలములో, యాజ్ఞమూర్తి అనే మహా అద్వైత విద్వాన్ (తదుపరి అరుళాల పెరుమాళ్, ఎంపెరుమాన్ అయ్యారు) ఉండేవారు. వారికి కల అనేక మంది శిష్యులు శాస్త్రములోని అనేక అంశములను అభ్యసించారు. వారు అహంకార పూరితులై, తమ శిష్య బృందముతో మరియు సాహిత్యరచనలతో శ్రీరంగమునకు విచ్చేసిరి. వారు ఉడయవర్లను సాహిత్య చర్చకై సవాలు చేసిరి మరియు చర్చ మొదలైనది. ఆ చర్చ 17 దినములు జరిగిన పిదప, 18 వ దినమున యజ్ఞమూర్తి పోటీలో పైచేయి సాధిస్తూవున్నారు. ఆ రోజుకు చర్చ ముగించి, యజ్ఞమూర్తి ఆనందముతో నిష్క్రమించారు. ఉడయవర్లు తన మఠమునకు చేరి, పెరుమాళ్ళ తిరువారాధనను ముగించుకొని, తనపై తానే చింతాక్రాంతులై, ఎంపెరుమాన్లతో “ఇప్పటి వరకు నీ స్వరూపము, ఆకారము, గుణములు, సంపద మొ ||నవి శాస్త్రము ప్రకారము యధార్ధములని స్థాపించావు. కాని ఇప్పటి నా కాలములో, ఒక అసత్యవాది ద్వారా (ఎవరైతే అంతా మిధ్య – అసత్యము అని ప్రకటిస్తున్నారో) వానిని నశింపజేయాలని తలస్తే, అలానే చేయుము.” అని మొరపెట్టుకొన్నారు. తదుపరి వారు యోగము (నిద్ర) లోకి, ప్రసాద స్వీకరణ చేయకనే జారుకున్నారు. వారికి స్వప్నములో ఎంపెరుమాన్ సాక్షాత్కరించి “మీకు యోగ్యుడైన ఒక శిష్యుని ఏర్పాటు చేసితిని. ఆతనికి అన్ని సూత్రములను విశదీకరించుము  ఆళవందార్లు చేసిన విధముగా), వానిని ఆతడు స్వీకరించి, మీకు శిష్యుడు కాగలరు” అని పలికారు.

ఉడయవర్లు మేల్కొని, తన దివ్య స్వప్నమునకు ఆశ్చర్యపడినారు. వారు అమితానందముతో అనేక ప్రమాణములను ధ్యానించారు.  రామానుజ నూత్రందాది 88 “వలిమిక్క చీయమిరామానుసన్ మఱై వాదియరామ్ పులిమిక్కతెన్ఱు ఇప్పువనత్తిల్ వన్దమై”  క్రూరపులులతో నిండిన అరణ్యములో, ఒక శక్తివంతమైన మృగేంద్రుడు ప్రవేశించి వానిని ఎలా నశింపజేయునో, అటులనే ఈ జగత్తున అసత్య ప్రమాణములను ప్రచారము చేయు కుదృష్థి మనస్సుగల శిక్షకులను నశింపజేయుటకై శ్రీరామానుజులు ఉద్భవించి, వారిని నశింపజేయుదురు (శుద్ధి చేయుదురు). మరుసటి ఉదయము ఉడయవర్లు గెలుపొందిన సింహము వలె, చర్చాసభకు విచ్చేసిరి. వారి పరమానందమైన స్వరూపమును గాంచిన యాజ్ఞమూర్తి గందరగోళుడై” నిన్న వారు నిష్క్రమించినపుడు పాలిపోయి ఉన్నారే, నేడు దేదీప్యమానముగా గొచరిస్తున్నారు – ఇది మానవ చర్య కానేరదు – ఎదో దైవికమైన సంబంధము వలననే సంభవము” అని యోచించి, ఉడయవర్ల పాదపద్మములపై ప్రణమిల్లినారు. “ఏమిది? మీరు ఇంక చర్చకు రారా? ” అని ఉడయవర్లు ప్రశ్నించారు. దానికి యాజ్ఞమూర్తి “పెరియ పెరుమాళ్ మీకు దర్శన మిచ్చి, మార్గోపదేశము చేసినారు కదా! మీకు మరియు పెరియ పెరుమాళ్ళకు వ్యత్యాసము లేదు. కావున నేను ఏ మాత్రము మీ ముందు నిలిచి మాటలాడే యోగ్యత లేని వానిని. దయతో నన్ను మీ శిష్యునిగా స్వీకరింపుడు” అని ప్రాధేయపడినారు. ఉడయవర్లు మిక్కిలి సంతశిం వారికి” అరుళాల పెరుమాళ్ ఎంపెరుమానార్” ( పెరరూళాలన్ మరియు తన నామముతో జోడించి) అని నామకరణము చేసిరి. వారిని (శ్రీవైష్ణవ సన్యాస ఆశ్రమమునకు) ఆశీర్వదించి, ఒక పెద్ద మఠమును నివాసమునకై  ప్రసాదించారు. “మీకు అన్ని శాస్త్రములు తెలియును. వాంఛలను విడనాడి, శ్రీమన్నారాయణుని పాద పద్మములను ఆశ్రయించవలసినది. మీకు అన్నియును తెలియును, నేను వివరించనవసరము లేదు. మీరు మరియు మీ శిష్యులు విశిష్టాద్వైత సిద్దాంతములను పరమానందముగా చర్చించు సమయమిది” అని ఉడయవర్లు పలికారు. అరుళాళ పెరుమాళ్ ఎంపెరుమానార్ కృతజ్ఞతతో ఆ మఠములో నివసించసాగారు.

ఎంపెరుమానార్ – శ్రీపెరుంబుదూర్, అరుళాళ పెరుమాళ్ ఎంపెరుమానార్ – తిరుప్పాడగం

తదుపరి, శ్రీ వైష్ణవ జంట శ్రీరంగమునకు వచ్చిరి. వారు అచ్చటి ప్రజలను “ఎంపెరుమానార్” మఠము ఎక్కడ? అని విచారించారు. వారు “ఏ ఎంపెరుమానార్ మఠము” అని అడుగగా, ఆ శ్రీవైష్ణవులు అమితాశ్చర్యముతో “మేము మన సంప్రదాయములో ఒకే ఎంపెరుమానార్ వున్నారని భావిస్తున్నాము. ఇద్దరు వున్నారా?” అనినారు. దానికి ఆ ప్రజలు “అవును, ఇచ్చట ఎంపెరుమానార్లు మరియు అరుళాళ పెరుమాళ్ ఎంపెరుమానార్లు అను ఇరువురు వున్నారు” అని బదులిచ్చారు. దానికి ఆ శ్రీవైష్ణవులు “ఆహ! మేము ఆ రెండవ వారి గురించి వినలేదు. శ్రీభాష్యకారుల గురించే వచ్చాము” అని పలికారు. వారికి ఎంపెరుమానార్ల మఠమునకు మార్గము చూపగా, వారు అచ్చటకు చేరుకొన్నారు.
ఈ సంభాషణలను ఆలకించిన అరుళాల పెరుమాళ్ ఎంపెరుమానార్లు “ఓహో మేము ఉడయవర్లతో కాకుండా వేరు మఠములో నివసించుటచే, ప్రజలు తమను కూడా ఒక ఉడయవర్లతో సమానుడిగా భావిస్తున్నారని” తలంచారు. తాము పెద్ద దోషమే చేశాము అని దుఃఖించారు. మరుక్షణమే వారి మఠమును తొలగించాలని ఆదేశించారు మరియు ఎంపెరుమానార్ల మఠమునకు జేరి, వారి పాదపద్మములపై మోకరిల్లి” నేను అనంత కాలముగా అహంకార పూరితుడనై, మీ నీడలో లేను. కాని ఇప్పుడు మీ నీడకు చేరినను, నన్ను విడిగా వేరు మఠములో ఉంచారు. ఇదేనా నా గురించి మీరు ఆలోచించినది” అని వాపోయారు. ఉడయవర్లు ఆశ్చర్యముతో ఏమి జరిగినదని అడిగారు. వారికి జరిగిన సంఘటనను వివరించారు.
ఉడయవర్ నీకు ఏమి చేయగలను అని అడుగగా,
అరుళాళ పెరుమాళ్ ఎంపెరుమానార్ “నేటి నుంచి నేను మీకు నీడగా, మీ పాదపద్మములను అనుసరించునటుల మరియు మీకు నిత్య సేవా కైంకర్యము చేసే భాగ్యమును” ప్రసాదించగలరని ప్రార్ధించారు. ఎంపెరుమానార్లు అంగీకరించి, వారిని మఠములో వసించమని మరియు మన సంప్రదాయములోని అనేక సూక్ష్మములను వారికి బోధించారు. ఎంపెరుమానార్ల సేవ తప్ప అన్య భావము లేక, వారు ఆనందముగా అచ్చట వసించసాగారు. ఎంపెరుమానార్ల వద్ద అభ్యసించిన సూక్ష్మముల ద్వారా, వారు రెండు అద్భుతమైన ప్రబంధములను, అందరికి సులువుగా బోధపడే విధముగా రచించిరి. అవియే జ్ఞానసారము మరియు ప్రమేయసారము. వాని ద్వారా శిష్యునికి ఆచార్యులే పరమ ఆరాధ్యదైవమని నిరూపించినారు మరియు వారి పాదపద్మములే మనకు శరణు, “శరణాగతి మార్గాన్ని బోధించే ఆచార్యులే, శిష్యునికి శరణు”, “శ్రీమన్నారాయణుడే స్వయముగా మన ఆచార్యులుగా దర్శనమవుతారు”, అని మనకు మార్గనిర్దేశనము గావించారు. పై విషయాలను జ్ఞానులైన శ్రీ అరుళాళ పెరుమాళ్ ఎంపెరుమానార్లు మనకు కృప చేసారని, మన జీయర్ మాముణులు సాయించిరి.

అనువాదకుని గమనిక: పై విధముగా మనము ఎంపెరుమానార్లు తమ భగవత్ కృపచే వడుగ నంబి మరియు అరుళాళ పెరుమాళ్ ఎంపెరుమానార్ల మనస్సును శుద్ధి చేయుటను మరియు వారు తమ వంతుగా ఎంపెరుమానార్లపై పూర్తిగా ఆధారపడుటను మరియు వారికి శరణాగతి చేయుటను గమనించినాము.

అడియేన్ గోపీ కృష్ణమాచార్యులు, బొమ్మకంటి, రామానుజ దాసన్.

మూలము: http://ponnadi.blogspot.com/2013/06/anthimopaya-nishtai-4.html

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

అంతిమోపాయ నిష్టై – 3

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః  శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

అంతిమోపాయ నిష్ఠ

ఇంతకు ముందు విషయములలో, ( https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/03/04/anthimopaya-nishtai-2/ ) ఆచార్యుని వైభవమును మనము గమనించాము. ఈ విభాగములో మనము శిష్య లక్షణమును తెలుసుకొందాము.

తిరువరంగత్తు అముదనార్లు, ఆళ్వాన్, ఎంబెరుమానార్లు

శిష్య లక్షణముపై మరికొన్ని అంశాలు :

  • ఉపదేశరత్తిన మాలై 72 – ఇరుళ్ తరుమా ఞాలత్తే। ఇన్బముఱ్ఱు వాళుమ్। తెరుళ్ తరుమ॥ దేశికనై చ్చేర్ న్దు।। –  దివ్యదేశములలోని ఎంపెరుమాన్లను, భాగవతులను సంపూర్ణ జ్ఞానముతో సేవించుచు, పరమానందముతో జీవించుచున్న ఆచార్యుని శరణాగతి చేయుటయే, ఈ అంధకార బంధురమైన జగత్తున అవసరము.
  • పెరియాళ్వార్  తిరువాయ్మొళి 4.4.2 – కుఱ్ఱమిన్ఱి గుణమ్ పెరుక్కి గురుక్కళుక్కు అనుకూలరాయ్ – శిష్యుడు లోపరహితుడై వుంటూ, ఆచార్యునికి ఎల్లప్పుడు అనుకూలుడై ఉండవలెను.
  • నాన్ముగన్ తిరువందాది 18 – వేఱాగ ఏత్తియిరుప్పారై వెల్లుమే మఱ్ఱవరై చ్చాత్తి యిరుప్పార్ తవమ్ – భగవానుని ఆరాధించే వారి తపస్సు కన్నా, భాగవతులను ఆరాధించే వారి తపస్సు ఉత్తమము.
  • నాచ్చియార్ తిరుమొళి 10.10 – విట్టుచిత్తర్ తంగళ్ దేవరై వల్లపరిసు వరువిప్పరేల్ అదు కాణ్డుమే – పెరియాళ్వార్ కణ్ణ్ ను ఆహ్వానించి, ఏ విధముగానైనా రప్పించగలిగేతే, నేను ఆ సమయములో ఆతనిని దర్శించగలనని ఆండాళ్ పలికారు.
  • కణ్ణినున్ శిరుత్తాంబు తనియన్ – వేఱొన్ఱుమ్ నానఱియేన్ – నాకు నమ్మాళ్వార్లు తప్ప మరి ఏదిగాని (ఎవరు గాని) తెలియదు.
  • కణ్ణినున్ శిరుత్తాంబు 2 – దేవుమఱ్ఱఱియేన్ – నమ్మాళ్వార్లు తప్ప వేరే ఇతర భగవానులను నేను ఎరుగను
  • శ్రీ రామాయణం – శత్రుఘ్నో నిత్యశత్రుఘ్నః – శత్రుఘ్నుడు భరతుని పై అంకితభావముతో వుండి, శ్రీరాముడిని సేవించే కోరికను కూడా అధిగమించి, భరతునిపైననే సేవానిరతిని చూపును
  • శ్రీ వచన భూషణం 411 – వడుగ నమ్బి ఆళ్వానైయుం ఆణ్డానైయుమ్ ఇరుకఱైయర్ ఎన్బర్ – వడుగనంబి (ఎంపెరుమానార్లు అయిన రామానుజలవారికి పూర్తిగా శరణాగతి కలిగి) ఈ విధముగా అనేవారు. కూరతాళ్వాన్ మరియు ముదలియాండన్ లు ఎంపెరుమాన్ మరియు ఎంపెరుమానార్లపై ఆధారపడి వుంటారు. ( కాని తను మాత్రము పూర్తిగా ఎంపెరుమానార్లపై మాత్రమే ఆధారపడి వున్నారు)
  • ఇరామానుశ నూఱ్ఱన్దాది 1 – ఇరామానుశన్ శరణారవిందం నామ్ మన్ని వాళ నెఞే శొల్లువోం అవన్ నామఙ్గళే – ఎంపెరుమానార్ల యొక్క పూజ్య పాదాలపై విడదీయలేని విశ్వాసము పెంపొందుటకు మనము నిత్యము శ్రీరామానుజ నామాలను పారాయణ చేయాలి
  • ఇరామానుశ నూఱ్ఱన్తాది 28 – ఇరామానుశన్ పుగళ్ అన్ఱి ఎన్ వాయ్ కొఞిప్పరవకిల్లాదు, ఎన్న వాళ్విన్ఱు కూడియతే – నా జీవితము ఇప్పుడు అద్భుతముగా వుంది, ఏల అనగా నేను శ్రీరామానుజుని దివ్య / శుభప్రదమైన గుణములను మాత్రమే కీర్తిస్తున్నాను.
  • ఇరామానుశ నూఱ్ఱన్తాది 45 – పేఱొన్ఱు మఱ్ఱిల్లై నిన్ శరణన్ఱి, అప్పేరళిత్తఱ్కు ఆఱొన్ఱుమ్ ఇల్లై మఱ్ఱ చ్చరణన్ఱి –  అముదనార్లు ఎంపెరుమానార్ల గురించి – నా జీవిత లక్ష్యము నీ పూజ్య పాదములను సేవించుట. ఆ లక్ష్యమును సాధించుటకు నీ పూజ్య పాదములే నాకు మార్గము.
  • ఇరామానుశ నూఱ్ఱన్తాది 48 – నిగరిన్ఱి నిన్ఱ ఎన్ నీశదైక్కు నిన్నరుళిన్ కణ్ అన్ఱి ప్పుగల్ ఒన్ఱుమిల్లై అర్ట్కుం అహుతే పుగల్ – నాలో అమితమైన లోపాలు వున్నాయి. నీ దయ వల్లనే, నేను శుద్ధి పొందుతాను. నీ దయ పొందడానికి, నేను ఏమి చేయనవసరము లేదు, నీ దర్శన మాత్రముచే నీ దయను నేను పొందగలను.
  • ఇరామునుశ నూఱ్ఱన్తాది 56 – ఇరామానుశనై అడైన్తపిన్ ఎన్వాక్కు ఉరైయాదు ఎన్ మనమ్ నినైయాదు ఇని మఱ్ఱొన్ఱైయే –  శ్రీరామానుజుల ఆశ్రయము పొందిన తరువాత, నా పలుకులు మరి ఎవరి కీర్తిని గానము చేయవు మరియు నా మనస్సు మరి ఏ విషయమును ఆలోచించదు.
  • ఇరామానుశ నూఱ్ఱన్తాది 79 – ఇరామానుశన్ నిఱ్క వేఱు నమ్మై ఉయ్యక్కొళ్ళవల్ల దెయ్వమ్ ఇన్ఙి యాతెన్ఱు ఉలర్ందు అవమే ఐయప్పడా నిఱ్పర్ వైయత్తుళ్ళోర్ నల్లఱివిళ న్తే – ఎంపెరుమానార్లు ప్రతి ఒక్కరికి నిజమైన జ్ఞానమును ఇచ్చి, వారిని ఉద్ధరించాలని నిరీక్షిస్తూ ఉండగా, ప్రజలు అజ్ఞానముతో తమను ఉద్ధరించే భగవానునికై వెదుకుట నాకు బాధాకరముగా వున్నది.
    ● ఇరామానుశ నూఱ్ఱన్తాది104 – కైయిల్ కనియన్న కణ్ణనై క్కాట్టిత్తరిలుం ఉన్దనన్ మెయ్యిల్ పిఱఙ్గియ శీరన్ఱి వేణ్డిలన్ యాన్ – ఎంపెరుమాన్ అయిన శ్రీ కృష్ణుని దర్శనము నాకు నీవు కలిగించినను (తన భక్తులకు ఎవరైతే సౌందర్యానికి, సులభ ప్రాప్యతకు ప్రతీకలో), నేను నీ యొక్క దివ్య స్వరూపము మరియు గుణములు పైననే దృష్టి కలిగి ఉండుటచే, మరి ఏ విషయము నాకు అనవసరము
  • ఇరామానుశ నూఱ్ఱన్దాది106 – ఇరుప్పిడమ్ వైకున్దం వేఙ్గడం, మాలిరుఞ్జోలైయెన్నుమ్ పొరుప్పిడం మాయనుక్కెన్బర్ నల్లోర్, అవై తమ్మొడుం వన్దు ఇరుప్పిడం మాయన్ ఇరామానుశన్ మనత్తు ఇన్ఱు అవన్ వన్దు ఇరుప్పిడం ఎన్దన్ ఇదయత్తుళ్ళే తనక్కిన్బుఱవే – గొప్ప ఆత్మ జ్ఞానులు శ్రీమన్నారాయణుని శ్రీవైకుంఠము, తిరువేంకడము (తిరుమల), తిరుమాలిరుంజోలై మొదలగు క్షేత్రములలో నివశించుతారని ప్రకటించుతారు. కాని భగవానులు తమ సమస్త పరివారసహితుడై సుందరమైన శ్రీరామనుజుల వారి హృదయములో నివశించుతారు. అట్టి రామానుజులు నా హృదయములో శాశ్వత ఆనందాన్ని ఇస్తూ నివశించుతున్నారు
  • రామానుశ నూఱ్ఱన్తాది 108 – నంతలైమిశైయే పొఙ్గియ కీర్తి ఇరామానుశనడి ప్పూమన్నవే! – అట్టి రామానుజుల వారి పుణ్య పాదములు నాకు శిరోధార్యములు.
    అనువాదకుని గమనిక : పైన పేర్కొన్న పాశురముల ద్వారా, శిష్యుడు ఆచార్యుని ఎల్లప్పుడూ ఎలా ధ్యానించవలెను, అతని సేవకై ఎలా తహతహలాడవలెను మరియు ఆతనిని ఎల్లప్పుడూ ఎలా సంతోషపెట్టవలెను అనునవి నిరూపించబడెను. తదుపరి అరులాల పెరుమాళ్ ఎంపెరుమానార్ యొక్క జ్ఞానసారం నుంచి అనేక పాశురములు తెలియజేస్తున్నాము.

అరుళాళ పెరుమాళ్ ఎంపెరుమానార్

ఙ్ఞాన సారం 30
మాడుం మనైయుం మఱై మునివర్
తేడుమ్ ఉయర్ వీడుం శెన్నెఱియుం – పీడుడైయ
ఎట్టెళుత్తుం తందవనే ఎన్ఱిరాదార్ ఉఱవై
విట్టిడుగై కణ్డీర్ విది

శాస్త్రము ప్రకారము, మనము భౌతిక సంపదను మరియు ఆధ్యాత్మిక సంపదను ఆచార్యునిగా భావించవలెను. ఏలనన, వారి ద్వారానే మనకు అష్టాక్షరీ మహామంత్రము యొక్క వివరణ బోధింపబడినది. ఈ భావనకు విరుద్ధముగా తలచువారి సాంగత్యమునకు మనము దూరముగా ఉండవలెను.

ఙ్ఞాన సారం 31
వేదమొరు నాంగిన్ ఉట్పొదిన్ద మెయ్ ప్పొరుళుం
కోదిల్ మను ముదల్ నూల్ కూఱువదుం – తీదిల్
శరణాగతి తంద తన్ ఇఱైవన్ తాళే
అరణాగుమం ఎన్నుం అదు

అష్టాక్షరీ మహామంత్రము (వేదముల యొక్క సారము) మరియు స్మృతులు (మనువు ద్వారా పొందినవి) శరణాగతి అనే మార్గమును ఆచార్యుల ద్వారా మాత్రమే మనకు చూపించబడినాయని ఖచ్చితముగా ప్రకటించినవి. కావున ఆచార్యులే శిష్యునికి శరణు.

ఙ్ఞాన సారం 36
విల్లార్ మణి కొళిక్కుం వేన్గడ ప్పొఱ్ కున్ఱు ముదల్
శొల్లార్ పొళిల్ సూళ్ తిరుప్పతిగళ్ – ఎల్లాం
మరుళాం ఇరుళోడ మత్తగత్తు త్తన్ తాళ్
అరుళాలే వైత్త అవర్

నిజమైన శిష్యుడు, భగవానుని నివాస స్థలములైన తిరువేంకటము (మరియు పరమపదము, క్షీరాబ్ది, మొదలైనవి) తన ఆచార్యునిలోనే దర్శింప గలడు. కారణము ఆచార్యులు తమ అమిత కరుణ చూపి శిష్యుని అజ్ఞానమును పారద్రోలగలరు.

ఙ్ఞాన సారం 37
పొరుళుం ఉయిరుం ఉడమ్బుం పుగలుం
తెరుళుం గుణముం శెయలుం – అరుళ్ పురింద
తన్ ఆరియన్ పొరుట్టా చ్సన్గ్కఱ్పమ్ శెయ్బవర్ నెన్జ్చు
ఎన్నాళుం మాలుక్కిడం

ఏ శిష్యులు తమ సంపదను, బాంధవ్యములను, జ్ఞానమును, చర్యలను, ఇతరములను తమ ఆచార్యుని వద్ద వదలినారో, అట్టి వారి హృదయములో సర్వేశ్వరుడు శాశ్వతముగా / పరమానందముగా నివాసముండును.

ఙ్ఞాన సారం 38
తేనార్ కమల త్తిరుమామగళ్ కొళునన్
తానే గురువాగి త్తన్ అరుళాల్ – మానిడర్కా
ఇన్నిలత్తే తోన్ఱుదలాల్ యార్క్కుమ్ అవన్ తాళిణైయై
ఉన్నువదే శాల ఉఱుం

శ్రీ మహాలక్ష్మి యొక్క పతి అయిన శ్రీమన్నారాయణుడే ఆచార్యునిగా మనకు దర్శనమిస్తూ , జీవాత్మాలను తమ అపార కరుణతో ఉద్ధరించగలరు. వారి పూజ్య పాదములనే మనము సంపూర్ణముగా శరణు చేయుటే తరుణోపాయము.

శిష్యునికి ఆచార్యునిపై ప్రేమ / బాంధవ్యము నిండి ఉండవలెను.

అనువాదకుని గమనిక : పిళ్ళై లోకాచార్యుని ద్వారా శ్రీవచణ భూషణ దివ్య శాస్త్రము నందు వివరింపబడిన శిష్య లక్షణములు తదుపరి తెలుసు కొందాము.

సూత్రము 243: మనము ఈ సంసారములో ఉన్నందువల్ల కొన్ని విషయాలను గురించి ఆలోచించాలి.

  • మనమే (ముఖ్యముగా మన శరీరము) మన ఆత్మకు ముఖ్య విరోధులము – అదియే మన అహంకారమునకు (స్వ స్వాతంత్రియము) మరియు భౌతిక విషయ లాలస పై ఆసక్తి కి కారకము.
  • సంసారులు (విషయ వాంచిత్తులు) సర్పముల వలే భయావహులు – ఏలనన వారు మన విషయ లోలత్వమును పెంచి సంసారములోనే వుంచుదురు.
  • శ్రీవైష్ణవులే మనకు నిజమైన బంధువులు – వారే మనను విషయ లోలత్వము నుంచి విడదీసి, భగవత్ విషయములపై ఆసక్తిని /ఆధ్యాత్మిక భావనలను కలుగజేయుదురు.
  • ఎంపేరుమానే తండ్రి – మన హితమునే వారు ఎల్లప్పుడూ వాంచించెదరు కావున.
  • ఆచార్యులు, ఆకలిగొన్న వ్యక్తి ఆహారమునకై ఎట్లు తపించునో, అట్లు మన ఆధ్యాత్మిక ఆకలిని తీర్చు (జ్ఞానమును) అందించుదురు.
  • శిష్యుడు మనకు మిక్కిలి ప్రేమ పాత్రుడు – ఏలనన అతనితో మన భగవద్ అనుభవమును అతను ఇష్టపడున్నట్లు / ఆనందించేట్లు పంచగలము మరియు మనము కూడా భగవద్ విషయమును ఆనందించగలము.

ఇట్టి మానసిక భావనతో, మనము ఈ విధానముగా ఆలోచన చేయాలి

  • అహంకారము వలన మన నిజమైన శ్రేయోభిలాషులను (శ్రీవైష్ణవులు) విడిపోవుట జరుగును.
  • ధనము (భౌతిక సంపద) అవైష్ణవులపై అనుబంధమునకు చేర్చును – ఏ క్షణమున సంపద వెనుక మనము పయనిస్తామో, అప్పటి నుంచి అవైష్ణవులకు నమస్కరించుతూ, వారి సహాయముకై ఎదురు చూడవలసి వస్తుంది. అట్టి సందర్భములలో, మనము అవైష్ణవులపై ప్రశంసలను పెంచుకొంటాము (వారి పనులలో గొప్ప వారే అయినను) – కాని ఈ పొగడ్తలు ప్రమాదకరము ఏలనన, అవి భగవద్విషయము పై కావు మరియు మనను ఆ చేష్టలపై మళ్ళించును.
  • కామము (వ్యామోహము) మనను స్త్రీ లోలులనుగా చేయును (వారు మనను వదిలినను) భగవద్గీత లో శ్రీ కృష్ణ పరమాత్మ తెలియజేసారు – అనుబంధము మనను కాముకులుగా చేయును మరియు తద్వారా వాంచ్చలు కలిగి, పిచ్చివారుగా మారి, విజ్ఞత కోల్పోతాము, సంసారపు అట్టడుగునకు పడిపోతాము.

ఈ విధమైన మనస్సుతో, ఆత్మ గుణములపై (శమము, దమము, సత్వము, మొదలలైన) సంపూర్ణ విశ్వాసము పెంపొందించుకుని, అవి మన ప్రయత్నముల వలన గాక, మన ఆచార్యుని ద్వారా పరమాత్మ దయ వలన లభించినవనే భావనతో వుంటూ మరియు ఈ విధముగా నడచుకోవలెను.

  • భౌతికమైన వాంఛలపై అభిమానమును విడువవలెను
  • భగవద్విషయముపై అనుబంధము పెంచుకోవలెను
  • ప్రాపంచిక / భౌతిక వస్తువులు మనను నిజముగా ఆనందిపజాలవని అర్ధము చేసుకొనుటను మొదలిడ వలెను
  • మన శరీరము నిలబడుటకు భగవంతునికి నివేదింపబడిన ప్రసాదమును స్వీకరించుట లేదా తిరువారాధన తరువాత చివరిగా ప్రసాదమును వినియోగించుట (మనము వండిన ఆహారము పరమాత్మకు నివేదించుటచే, అది ప్రసాదము అగును. దానిలో కొంత మనము స్వీకరించవలెను).
  • మన జీవితములో కలుగు దుఃఖము / బాధలను మనము ఈ విధముగా ఆలోచిస్తూ సంతోషముగా స్వీకరించవలెను.
  • మన కర్మ ఫలము – మనము ఇంతవరకు అనేక పుణ్య / పాప కర్మలను చేశాము, వాని ఫలితములను మనము అనుభవించాలి, తద్వారా మన కర్మను తగ్గించుకోగలము.
  • ఎంపెరుమానుడి కృపా ఫలము – ఎంపెరుమానుడికి మనము ఇప్పటికే లొంగిపోయాము, కనుక మన సంచిత కర్మలను (కర్మల యొక్క పెద్ద మూట) ఆయన క్షమించినాడు. మనకు స్వల్ప దుఃఖమును మాత్రమే ఇచ్చి, సంసారముపై అనిష్టతను కలిగించి, పరమపదమును చేరవలెనని కోరుకుంటున్నారు – కాని ఇక్కడ మంచి జీవితము లభించితే, మనము తిరిగి సంసార లంపటములో పడగలము. అందువలన, ఎంపెరుమాన్ మనపై మిక్కిలి దయతో స్వల్ప కష్టములను మన కర్మానుసారము కలిగించి, మనకు పరమపదముపై ప్రేమ కలుగునటుల చేయును.
  • ఎంపెరుమాన్ను జేరుటకు మనము చేయు అనుష్టానమే ఉపాయము అను తలంపును వీడాలి. ఎంపెరుమాన్ మనకు చేయుచున్న సహాయములను అర్ధము చేసుకొని, ప్రతీది ఆయన కైంకర్యముగా చేయాలి.
  • మన పూర్వాచార్యులు మరియు గొప్పవారైన శ్రీవైష్ణవులు సాయించిన జ్ఞానము మరియు అనుష్టానముల పై అనుబంధము కలిగి ఉండవలెను.
  • జీవాత్మలపై అవధులులేని ప్రేమచే ఎంపెరుమాన్ దివ్యదేశములలో ఉన్నందువల్ల, వానిపై మనము అత్యంత అనుబంధముతో వుండాలి.
  • స్వామికి మంగళాశాసనము చేయాలి – ఎంపెరుమానుడికి ఈ ప్రమాదకరమైన సంసారములో ఎట్టి ఆపద రాకూడదని ప్రార్ధిస్తూ – ఏలనన, అనేక అర్చావిగ్రహములు తస్కరింప / ఎదిరింప / రూపుభిన్నము చేయబడుతున్నాయని మనము గమనిస్తున్నాము. ఎంపెరుమాన్ ఎల్లప్పుడు క్షేమముగా వుండాలని మనము ప్రార్ధించాలి. ఇదే ఎంపెరుమానుడిపై అత్యంత భక్తికి పరాకాష్ట. దీనినే పెరియాళ్వార్, ఆండాళ్, ఎంపెరుమానార్లు మొదలైనవారు నిరూపించారు.
  • భౌతిక విషయములపై విరక్తితో వుండాలి.
  • పరమపదము చేరుకోవాలని ధృడమైన కోరిక వుండాలి – నమ్మాళ్వార్ల వలే ఎంపెరుమాన్ వద్ద ప్రతి దినము ఆర్తితో మోక్షము కొరకు, శాశ్వతముగా పరమపదములో కైంకర్యము చేయాలని వేడుకోవాలి.
  • శ్రీవైష్ణవుల వద్ద వినయముగా వుండుట అభ్యసించాలి మరియు అవైష్ణవులకి ఎట్టి సేవను చేయరాదు.
  • ఆహార నియతి పాటించాలి – ఆహార అలవాట్లను క్రమబధీకరించు కోవాలి. (http://ponnadi.blogspot.in/2012/07/srivaishnava-AhAra-niyamam_28.html)
  • శ్రీవైష్ణవుల సాంగత్యము ఆశించాలి
  • అవైష్ణవుల కలయికను వదలించుకోవాలి.

సూత్రము 274 – శిష్యుని యొక్క సిసలైన లక్షణములు.

ఈ సూత్రములో మంచి శిష్య లక్షణములను (సరియైన శిష్యుడు) ఎవరైతే సంపూర్ణముగా ఆచార్యునిపై ఆధారపడునో తెలుసుకొందాము. అవి :

  • వాస్తవ్యమ్ ఆచార్య సన్నిదియుం భగవద్ సన్నిదియుం – నివాస స్థలము ఆచార్యుని సన్నిధానము ( అది లభించక పోతే ) ఎంపెరుమాన్ సన్నిధానము
  • వక్తవ్యమ్ ఆచార్య వైభవముమ్ స్వ నికర్షముమ్ – మాటలాడు విషయము ఆచార్యుని వైభవమును కీర్తించుట గాని, తన దోషములను తెలుపుట గాని
  • జప్తవ్యమ్ గురు పరమ్పరైయుమ్ ద్వయముమ్ – గురు పరంపర / ద్వయ మంత్రము యొక్క ధ్యానము / అనుష్టానము
  • పరిగ్రాహ్యమ్ పూర్వాచార్య వచనముమ్ అనుష్టానముమ్ – పూర్వాచార్యుల సూచనలను మరియు వారి చరితను ఆమోదించుట
  • పరిత్యాజ్యమ్ అవైష్ణవ సహవాసముమ్ అభిమానముమ్ – అవైష్ణవుల సహవాసమును విసర్జించుట మరియు అవైష్ణవులు మనను తమ వారు అని అనిపించే ఎట్టి కార్యమును చేయరాదు
  • కర్తవ్యమ్ ఆచార్య కైంకర్యముమ్ భగవత్ కైంకర్యముమ్ – ఆచార్యుని, ఎంపెరుమానుడిని సేవించుట కర్తవ్యము గావలెను

నిజమైన శిష్యునికి వుండవలసిన నడవడికపై మరికొన్ని సూత్రములు.

  • సూత్రము 275 – ఆచార్యుని ఎలా సేవించు కోవాలి అనే అంశముపై శిష్యుడు శాస్త్రమును ఆధారము చేసుకోవాలి మరియు ఆచార్యుని ఆదేశాలను పాటించాలి.
  • సూత్రము 298 – శిష్యుని జ్ఞానమునకు మూలము ఆచార్యుని దైవికమైన లక్షణములు; ఆచార్యుని దోషములే శిష్యుని అజ్ఞానము; ఆచార్యుని సేవించుటే శిష్యుని సమర్ధత; శాస్త్రము సమ్మతించని చర్యలను విడనాడుటపై చొరవే శిష్యుని అసమర్ధత.
  • సూత్రము 321 – నిజమైన శిష్యునికి అర్ధము.
  1. ఆచార్యుని సేవించుట తప్ప వేరే ఎట్టి ఇతర లక్ష్యము లేకుండుట.
  2. ఎల్లప్పుడు ఆచార్యుని ఆనందింపజేయుటకై మరియు వారి నుండి జ్ఞాన సముపార్జనకై ఆచార్యుని సేవించుట,
  3. ఎవరైతే ఈ సంసారమును వదిలించుకుంటారో, ఒక్క క్షణము కూడా ఆచార్యుని ఎడబాటును భరించలేరో
  4. ఎవరైతే ఆచార్యునిచే బోధింపబడిన భగవద్విషయము మరియు ఆచార్యుని సేవపై గొప్ప అనుబంధము కలిగి వుంటారో
  5. ఎవరైతే భగవానుని మరియు భాగవతుల (తన ఆచార్యుని మరియు వారి తోటి శ్రీవైష్ణవులతో సహా) కీర్తిని ఆలకించునపుడు అసూయ చెందరో
  • సూత్రము 322 – ఆచార్యునిపై శిష్యుడు గొప్ప అనుబంధం పెంపొందించుకుని, దాని వలన ఆచార్యుడే తిరుమంత్రము, భగవానుడే తిరుమంత్ర లక్ష్యము, కైంకర్యమే ఫలితము అని భావిస్తూ, అజ్ఞానమును, భౌతిక ఆనందమును విడనాడాలి.
  • సూత్రము 323 – ఈ సూత్రమునే పరమాచార్యులైన ఆళవందార్లు, నమ్మాళ్వార్లపై సాయించిన “మాతా పితా యువతయా” అను శ్లోకములో వివరించారు. వారు నమ్మాళ్వార్లు వైష్ణవ కులపతి (వైష్ణవులకు నాయకుడు) అనియు మరియు తనకు అన్నియు నమ్మాళ్వార్లే అని నిరూపించారు.
  • సూత్రము 327 – ఆచార్యునికి ఏది అనందము కలుగజేయునో, అది శిష్యుడు చేయవలెను.
  • సూత్రము 328 – ఆచార్యుని సంతోషముపై శిష్యుడు ధ్యాస కలిగి వుండాలి.
  • సూత్రము 329 – ఈ విధముగా శిష్యుడు ఆచార్యుని ఆనందముపై ధ్యాస కలిగి, తన యొక్క గౌరవమునకై ఏ మాత్రము ఆలోచింప రాదు.
  • సూత్రము 330/331 – శిష్యుడు ఆచార్యుని ఆగ్రహమునకు గురి అయినను, అది తన మంచికే అని భావించవలెను. కావున, ఆచార్యులు తనపై ఏల ఆగ్రహించిరో అని శిష్యుడు తలపరాదు.
  • సూత్రము 333 – ఆచార్యుని శారీరిక / భౌతిక అవసరములపై శిష్యుడు ధ్యాస కలిగి వుండవలెను.
  • సూత్రము 349 – తన జీవితాంతము వరకు శిష్యుడు, ఆచార్యునిపై విశ్వాసము కలిగి వుండవలెను. “ఆచార్యుడు తన హృదయమును సంస్కరించెను” మరియు “తన మనస్సును భగవానుని పూజించుటకై శుద్ధి చేసెను” అని శిష్యుడు సదా భావించవలెను.
  • సూత్రము 450 – ఎంపెరుమాన్ యొక్క పంచ వివిధ స్వరూపములను (పర, వ్యూహ, విభవ, అంతర్యామి మరియు అర్చావతారము) తన ఆచార్యునిగా భావించి, వారి అవసరములను నిత్యమూ తీర్చాలి. http://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-parathvadhi.html

కావున, తన ఆచార్యుని పాదపద్మములే శిష్యునికి ఈ సంసారములోను, పరమపదమునను అంతిమ లక్ష్యముగా భావించాలి.

ఆచార్యుని భౌతిక అవసరములు తనవిగా భావించి, వానిని శిష్యుడు నేరవేర్చవలెను.  శిష్యుడు తన సంపదను ఇస్తున్నాను అని భావించుట (ఆ సంపద అంతకు మునుపే ఆచార్యుని సంపద అయినదని భావించాలి), తన జ్ఞానమును నశింప జేసుకొనుట అగును. ఆచార్యుని దయ పొందుట మాత్రమే సరిపోదు – ఆచార్యునికి పూర్తిగా వినియోగమునకై వుండాలి – అప్పుడే భగవానుని యొక్క పూర్తి జ్ఞానము కలుగును. ఆచార్యుని వలన తనకు ఏమి దక్కినదని శిష్యుడు ఎల్లపుడు ఆలోచిస్తే, తను ఇంకా ఏమి తెలుసుకోలేదని మరియు ఆచార్యుని నుంచి ఇంకా చాలా నేర్వవలసినది కలదని అర్ధమగును. ఆచార్యుని సేవకు కలిగిన అనేక అవకాశములు చేజార్చు కొన్నందులకు మిక్కిలి ఆందోళనతో వుండును. శిష్యుడు తన ఆచార్యుని ఆగ్రహ అనుగ్రహములను సమ దృష్టితో స్వీకరించి మరియు రెండింటిని ఆదర్శముగా భావించాలి. ఎంతో తెలివి గలిగిన శ్రీశబరి సుందరుడైన శ్రీరాముని ఆహ్వానించెను, కొన్ని ఫలములను సమర్పించెను మరియు తన ఆచార్యుని సేవకు (పరమ పదములో నున్న) పయనమగుటకు అనుజ్ఞ వేడెను, శ్రీరాముని సేవను కూడా వదులు కొనుటకు ఇష్టపడి.

మన స్వామి (మణవాళ మామునిగళ్) కూడా తమ ఆచార్య నిష్ఠను మరియు అట్టి ఆచార్య నిష్ఠ యొక్క కీర్తిని అనేక ప్రబంధముల రచన, ఉపదేశ రత్తినమాలై, యతిరాజ వింశతి మరియు ఆర్తి ప్రబంధముల ద్వారా అందించారు.

భవిష్యదాచార్యులు, తిరువాయ్మొళి పిళ్ళై, మాముణులు

ఉపదేశ రత్తిన మాలై 61
ఙ్ఞానమ్ అనుట్టానమ్ ఇవై నన్ఱాగవే ఉడైయ నాన
గురువై అడైన్దక్కాల్
మానిలత్తీర్! తేనార్ కమల త్తిరుమామగళ్ కొళునన్
తానే వైకున్దం తరుమ్

జ్ఞానము మరియు ఆచరణ గల నిజమైన ఆచార్యుని యొక్క ఆశ్రయము పొందిన శిష్యులను, ఓహ్ ఈ జగత్తులోని జనులరా, శ్రీమన్నారాయణులు తానే దీవించి పరమపదములో దివ్య కైంకర్యమును ఒసగును.

ఉపదేశ రత్తిన మాలై 62
ఉయ్య నినైవుణ్డాగిల్ ఉఙ్గురుక్కళ్ తం పదత్తే వైయుం
అన్బు తన్నై ఇన్ద మానిలత్తీర్!
మెయురైక్కేన్ పైయరవిల్ మాయన్ పరమపదం ఉఙ్గళుక్కామ్
కైయిలఙ్గు నెల్లిక్కని

ఓహ్ ఈ జగత్తులోని ప్రజలారా, మీరు ఉద్ధరింపబడుటకు, ఆచార్యునిపై సంపూర్ణ అనుబంధమును పెంపొందించుకోవలెను. తద్వారా, భగవానుని (శేష తల్పముపై వున్న) నివాస స్థానమైన పరమపదమును సులువుగా పొందగలరు, చేతిలోని ఫలమువలే.

ఉపదేశ రత్తిన మాలై 64
తన్నారియనుక్కుత్తాన్ అడిమై శెయ్ వదు
అవన్ ఇన్నాడు తన్నిల్ ఇరుక్కుమ్ నాళ్
అన్నేర్ అఱిన్దుమ్ అదిలాశై ఇన్ఱి
ఆచారియనై ప్పిరిన్దిరుప్పారార్ మనమే! పేశు

ఆచార్యుని సేవ చేస్తూనే శిష్యుడు, వారి ద్వారా ముఖ్య అర్ధములను గ్రహించవచ్చును. అతడు తన ఆచార్యుని విడనాడాలని ఏనాడూ తలంపరాదు.

ఉపదేశ రత్తిన మాలై 65
ఆచారియన్ శిచ్చన్ ఆరుయిరై ప్పేణుమవన్
తేశారుమ్ శిచ్చనవన్ శీర్ వడివై ఆశైయుడన్ నోక్కుమవన్ ఎన్నుం
నుణ్ణఱివై క్కేట్టు వైత్తుం
ఆర్ క్కుం అన్నేర్ నిఱ్కై అరిదామ్

శిష్యుని ఆధ్యాత్త్మిక ప్రగతికై (జీవాత్మ) ఆచార్యుల దృష్టి వుంచవలెను.
ఆచార్యుని దివ్య స్వరూపముపై (భౌతిక ప్రగతి) శిష్యుని దృష్టి ఉండవలెను. ఇట్టి గాఢమైన లక్షణము ఎరింగినను, ఆచరణము కష్టసాధ్యము.

ఉపదేశ రత్తిన మాలై 66
పిన్బళగరామ్ పెరుమాళ్ శీయర్
పెరున్దివత్తిల్ అన్బదువుమఱ్ఱు
మిక్క ఆశైయినాల్ నమ్పిళ్ళైక్కు ఆన అడిమైగళ్ శెయ్
అన్నిలైయై నన్నెఞ్ఙే! ఊనమఱ ఎప్పొళుదుమ్ ఓర్

ఓహ్ ప్రియ మానసమా! పిన్బళగరామ్ పెరుమాళ్ జీయర్ వారికి పరమపదముపై ఎట్టి ఆసక్తి లేదు, ఏలనన, వారు తమ ఆచార్యులైన నమ్పిళ్ళైను పరమానందముగా సేవించారు. అట్టి అంకిత భావముగల మరియు అంకితులైన శిష్యులకై మనము ఎల్లప్పుడూ ధ్యానించాలి.

మామునిగళ్ యతిరాజ వింశతి స్తోత్ర ప్రారంభములో “రామానుజం యతిపతిమ్ ప్రణమామి మూర్ ధ్నా” (శ్రీ రామానుజుల పాదపద్మములకు సాష్టాంగ ప్రణామములు) అని సాయించి, ” తస్మాత్ అనన్య శరణో భవతి ఇతి మత్వా” (నాకు శ్రీ రామానుజులు మాత్రమే శరణము తప్ప ఇతరులు కాదు) అని ముగించినారు.

మామునిగళ్ తన ఆచార్యులైన తిరువాయ్మొళి పిళ్ళై వారి దివ్య ఆజ్ఞ మేరకు, అందులోని ఇరువది దివ్య శ్లోకములలో శ్రీ రామానుజులను కీర్తిస్తూ వారి సేవకై తపించారు (శ్రీ రామానుజులపై గల గొప్ప అనుబంధమును గమనించి ,ఆళ్వార్ తిరునగరిలోని భవిష్యద్చార్యుని సన్నిధిలో నిత్య పూజా కైంకర్యము చేయు భాగ్యము మాముణులకు, తిరువాయ్మొళి పిళ్ళై కలుగజేసిరి).

చివరిగా ఆర్తి ప్రబంధము 55 లో, తన స్వభావమునకు సంపూర్ణ దీవెనలు పొందినారని మామునిగళ్ భావించారు.

తెన్నరంగర్ శీరరుళుక్కు ఇలక్కాగ ప్పెఱ్ఱోమ్
తిరువరంగమ్ తిరుప్పతియే ఇరుప్పాగ ప్పెఱ్ఱోమ్
మన్నియ శీర్ మాఱన్ కలై ఉణవాగ ప్పెఱ్ఱోమ్
మదురకవి శొల్పడియే నిలైయాగ ప్పెఱ్ఱోమ్
మున్నవరామ్ నమ్ కురవర్ మొళిగళ్ ఉళ్ళ ప్పెఱ్ఱోమ్
ముళుతుమ్ నమక్కవై పొళుతు పోక్కాగ ప్పెఱ్ఱోమ్
పిన్నై ఒన్ఱు తనిల్ నెన్జు పేరామల్ పెఱ్ఱోమ్
పిఱర్ మినుక్కమ్ పొఱామై ఇల్లా ప్పెరుమైయుమ్ పెఱ్ఱోమే

శ్రీ రంగనాధుని సంపూర్ణ దీవెనలు తనకు గలవు (ఒక సంవత్సర కాలము మామునిగళ్ చేసిన కాలక్షేపమును ఆలకించిన, నంపెరుమాళ్ వారికి ఇట్టి మహద్భాగ్యమును కలిగించిరి. తదుపరి మామునిగళ్ తమ ఆచార్యులని అంగీకరించి, “శ్రీ శైలేశ దయా పాత్రం” అను తనియను ప్రసాదించిరి).

నన్ను శ్రీ రంగములోనే నివసించమని నంపెరుమాళ్ళు అజ్ఞాపించారు.

నేను నమ్మాళ్వార్ల పాశురములనే భుక్తిగా పొంది, ఎల్లప్పుడు పరమానందము పొందుట నా భాగ్యము.

మధురకవి ఆళ్వార్ల యొక్క ఆచార్య నిష్ఠ అడుగు జాడలను అనుసరించుట నా భాగ్యము.

ఎల్లప్పుడూ ఆళ్వార్ల / ఆచార్యుల గొప్ప కార్యములను ధ్యానించే భాగ్యము కలుగుట నా భాగ్యము.

నా పూర్తి సమయము వారి కార్యములపైనే వినియోగించుట నా భాగ్యము.

అన్య విషయములపై గాక, ఆళ్వార్లు / ఆచార్యుల కార్యములపై మాత్రమే నా మనస్సు సంపూర్ణముగా కేంద్రికరించుట నా భాగ్యము.ఇతర శ్రీవైష్ణవుల కీర్తిపై నాకు ఎట్టి అసూయ లేకుండుట నా భాగ్యము.

అనువాదకుని గమనిక: ఇటు పిమ్మట, మన పూర్వాచార్యుల జీవితముల నుంచి అనుభవపూర్వక వివిధ సంఘటనలను గమనించి, వారు తమ ఆచార్యులపై ఎలా పూర్తిగా ఆధారపడినారో, మొదటి మూడు వ్యాసములలో వివరించిన విధముగా, తెలుసుకొందాము.

సశేషం.

అడియేన్ గోపీ కృష్ణమాచార్యులు, బొమ్మకంటి, రామానుజ దాసన్.

మూలము: http://ponnadi.blogspot.com/2013/06/anthimopaya-nishtai-3.html

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

విరోధి పరిహారాలు – ముగింపు

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవుల రోజువారీ జీవితంలో వివిధ రూపాలలో ఎదుర్కొంటున్న అడ్డంకుల గురించి ఎమ్పెరుమానారు, వంగి పురత్తు నంబికి వివరిస్తారు. వంగి పురత్తునంబి ఈ విశేషాలను ఒక అద్భుతమైన గ్రంథ రూపంగా “విరోధి పారిహారంగళ్ (విరోధి పరిహారాలు) అనే గ్రంథంలో గ్రంథస్తపరిచారు.

ఈ సంచికలోని శీర్షికలు శ్రేణిగా ఆంగ్లములో ఈ పుస్తకము –  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/virodhi-pariharangal/ లో చూడవచ్చు.

దయచేసి మునుపటి శీర్షికను ఇక్కడ చుడండి –  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/05/01/virodhi-pariharangal-46/

ఎమ్పెరుమానార్, వంగి పురత్తు నంబి

పిళ్ళై లోకాచార్యులు, అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్, మణవాళ మాముణులు

ఇప్పటి వరకు, ఈ అద్భుతమైన గ్రంథంలో వివరించిన అన్ని అడ్డంకులను చాలా వివరంగా చూశాము. ఇప్పుడు మనం అన్ని అడ్డంకులను, ఆ అడ్డంకులు తొలగితే లభించే ఫలితాలను తెలియజేసే చివరి విభాగం చూద్దాము.

  1. సంసారంపైన (ఇల్లు, భార్య, పిల్లలు మొదలైనవి) వ్యామోహం వదులుకుంటే, స్వర్గానికి చేరుకుంటాము. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/02/10/virodhi-pariharangal-1
  2. ఈ లౌకిక గ్రహాలలో భౌతిక సుఖ కోరికలు తొలగించబడినప్పుడు, వారికి  స్వర్గ సుఖాలు పొందాలనే కోరిక ప్రారంభిస్తారు. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/02/10/virodhi-pariharangal-1
  3. స్వర్గ సుఖాలు పొందాలనే కోరిక తొలగిన్నప్పుడు, వారికి స్వయం సాక్షాత్కారం అవుతుంది.
    https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/02/10/virodhi-pariharangal-1
  4. స్వర్గ సుఖాలపై ఆసక్తి తగ్గించుకోవాల్సిన అవసరం ఉందని అర్థం చేసుకున్న తరువాత, వారు ఆత్మానుభవం పొందడం ప్రారంభిస్తారు.    https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/02/10/virodhi-pariharangal-1
  5. ఆత్మానుభవముపై  ఆసక్తి తగ్గించుకోవాల్సిన అవసరం ఉందని అర్థం చేసుకున్న తరువాత, వారు భగవత్ అనుభవం పొందడం ప్రారంభిస్తారు.      https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/02/10/virodhi-pariharangal-1
  6. ఆత్మానుభవ కోరికలు తొలగిన్నందున, భగవత్ అనుభం కోసం కోరిక ప్రారంభమవుతుంది.    https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/02/10/virodhi-pariharangal-1
  7. జ్ఞానం / ఆనందంతో నిండి ఉన్న ఒక అత్యున్నత తత్వంగా బ్రహ్మ అన్న భావన నుండి దూరమైనపుడు,  మన హృదయం భగవాన్ యొక్క అనేక దివ్య గుణాలను ఆస్వాదించడం ప్రారంభిస్తుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/02/10/virodhi-pariharangal-1
  8. భగవత్ సౌదర్యం నుండి మన దృష్ఠి మరలించినపుడు, మన భగవత్ శేషత్వం వృద్ధి చెందుతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/02/10/virodhi-pariharangal-1
  9. భగవత్ శేషత్వం పట్ల రుచి తగ్గినపుడు, భాగవతుల పట్ల దాసత్వం వృద్ధి చెందుతుంది.
    https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/02/10/virodhi-pariharangal-1
  10. కర్మ, జ్ఞాన, భక్తి యోగాలు ఉపాయాలు అన్న అపోహ తొలగినప్పుడు, భగవానుడు ఏకైక ఉపాయం అన్న విశ్వాసం మరింత దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/20/virodhi-pariharangal-2/
  11. ఉపాయాంతరములు అతి కష్టమైన స్వయం ప్రయత్నాలు అని,  ఫలితం తొందరగా పొందలేమని అర్థం చేసుకున్నప్పుడు, ప్రపత్తి (శరణాగతి)పై విశ్వాసం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/20/virodhi-pariharangal-2/
  12. అగ్ని, ఇంద్రుడు మొదలైన  దేవతాంతరముల పట్ల మన దాస్య కోరిక తొలగినపుడు, భగవాన్ పట్ల మన దాస్య కోరిక మరింత దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/20/virodhi-pariharangal-2/
  13. దేవతాంతరముల సేవ మానుకోవాలి అని గ్రహించినపుడు,  జీవాత్మ యొక్క సహజ స్వరూపమైన భగవత్ సేవ అతనిలో / ఆమెలో ఉదయిస్తుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/20/virodhi-pariharangal-2/
  14. తమ శరణాగతి  ఉపాయం (మాధ్యమం) కాదని స్పష్టంగా అర్థం చేసుకున్న తరువాత, భగవాన్ ఉపాయం అని అర్థం చేసుకుంటాడు. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/20/virodhi-pariharangal-2/
  15. శాస్త్రంలో సూచించిన కార్యాలలో పాల్గొన్నపుడు (స్వతంత్రంగా), సాధనాంతరములు (కర్మ, జ్ఞాన, భక్తి యోగం) ఫలిస్తాయి. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/20/virodhi-pariharangal-2/
  16. తనను తాను (స్వతంత్రంగా) ఉద్ధరించుకోవాలనే ఆసక్తి  తొలగినపుడు, మనలో సిద్దోపాయం (భగవానుడు ఉపాయమని) దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/20/virodhi-pariharangal-2/
  17. ఉపాయం (మాధ్యమం) లోని అడ్డంకి తొలగినపుడు, మనలో భగవాన్ ఉపాయమన్న భావన  దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/26/virodhi-pariharangal-3/
  18. ఉపేయం (లక్ష్యం) లోని అడ్డంకి తొలగినపుడు,  భగవాన్ (కైంకర్యం) మాత్రమే అత్యున్నత లక్ష్యం అన్న భావన https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/26/virodhi-pariharangal-3/
  19. ఉపేయం (లక్ష్యం) లోని మూడు ప్రధాన అడ్డంకులు తొలగినపుడు, భగవానుడికి అపరిమితమైన, శాశ్వతమైన మరియు అత్యంత ఆనందకరమైన కైంకర్యం చేయాలనే అంతిమ లక్ష్యం మనలో దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/26/virodhi-pariharangal-3/
  20. మూల ప్రమాణాలని అర్థం చేసుకోవడంలో ఉన్న అడ్డంకి తొలగినపుడు, శాస్త్రం  విశ్వాసం మనలో  దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/27/virodhi-pariharangal-4/
  21. జీవాత్మను నిరంతరం వెంబడిస్తున్న అడ్డంకి శాశ్వతంగా తొలగినపుడు, నిజమైన ఆత్మ స్వభావం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/27/virodhi-pariharangal-4/
  22. శాశ్వతమైన అడ్డంకి తొలగినపుడు, ప్రాపంచిక సుఖాల పట్ల నిర్లిప్తత తనలో దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/27/virodhi-pariharangal-4/
  23. తాత్కాలికమైన అడ్డంకులు తొలగినపుడు, శాశ్వతమైన ఆనందం దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/27/virodhi-pariharangal-4/
  24. జీవాత్మ యొక్క యదార్థ స్వరూపం యొక్క అడ్డంకి తొలగినపుడు, జీవాత్మను భగవానుడు పూర్తిగా ఆనందించాలని  మనసుపూర్వకంగా అర్థం చేసుకుంటారు. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/03/27/virodhi-pariharangal-4/
  25. పరమాత్మ యొక్క నిజమైన స్వరూపాన్ని అర్థం చేసుకోవడంలో అడ్డంకి తొలగినపుడు, భగవత్  పారతంత్రియం (ఆధారపడుట) మనలో దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/04/17/virodhi-pariharangal-5/
  26. తన సుఖం అన్న వైఖరి తొలగినపుడు, తన పట్ల నిరసక్తి దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/04/17/virodhi-pariharangal-5/
  27. భగవాద్ ఆనందం యొక్క అడ్డంకి తొలగినపుడు, నియంత్రించాలనే కోరిక పట్ల నిర్లిప్తత దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/04/17/virodhi-pariharangal-5/
  28. భగవానుడి‌తో  ఐక్యత యొక్క అడ్డంకి తొలగినపుడు, భగవానుడిని చేరుకోవడం సులభ సాధ్యమన్న భావన దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/04/17/virodhi-pariharangal-5/
  29. భగవత్ విరహ అడ్డంకి తొలగినపుడు, భగవానుడి‌తో సుదీర్ఘ ఐక్యతా భావన దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/04/17/virodhi-pariharangal-5/
  30. ప్రాపంచిక సుఖాల యొక్క అడ్డంకి తొలగినపుడు, ఇంద్రియాలపై నియంత్రణ / విజయం దృఢమౌతుంది.
    https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/04/21/virodhi-pariharangal-6/
  31. విశ్వాసంలో ఉన్న అడ్డంకి తొలగినపుడు, అత్యున్నత విశ్వాసం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/04/21/virodhi-pariharangal-6/
  32. తమ ప్రవృత్తిలోని అడ్డంకి తొలగినపుడు, భగవాన్ యొక్క ఆనందంపై దృష్టి కేంద్రీకరించే కార్యాలు దృఢమౌతాయి. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/04/21/virodhi-pariharangal-6/
  33. నివృత్తి (నిష్క్రియాత్మకత) లోని అడ్డంకి తొలగినపుడు, అటువంటి కార్యాలలో నిర్లిప్తత దృఢమౌతాయి. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/04/21/virodhi-pariharangal-6/
  34. నిద్రలో ఉన్న అడ్డంకి తొలగినపుడు, తమ యదార్థ స్వరూపం యొక్క పూర్తి సాక్షాత్కారం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/06/01/virodhi-pariharangal-7/
  35. మేల్కోవడంలో ఉన్న అడ్డంకులు తొలగినపుడు, వాస్తవికత గురించి జ్ఞానం ఏర్పడి దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/06/01/virodhi-pariharangal-7/
  36. నడకలో ఉన్న అడ్డంకి (మార్గం, పనులు మొదలైనవి) తొలగినపుడు, మళ్ళీ ఈ సంసారంలోకి తిరుగి రావాలన్న (మరొక జన్మ తీసుకోవడం) భావన తొలగి దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/06/02/virodhi-pariharangal-8/
  37. నిలబడటం ఉన్న అడ్డంకి తొలగినపుడు, పరమదంలో భక్తుల మధ్య ఆనందంగా నిలబడటం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/06/02/virodhi-pariharangal-8/
  38. అవసరమైన అంశాలలో ఉన్న అడ్డంకి తొలగినపుడు, ఈ ప్రస్తుత శరీరం మచ్చలేని తుది శరీరం (పరమపదాన్ని అధీష్ఠించే ముందు)  అని దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/06/06/virodhi-pariharangal-9/
  39. శారీరక స్వచ్ఛతలోని అడ్డంకి తొలగినపుడు, ఆత్మ యొక్క స్వచ్ఛత దృఢమౌతుంది.
    https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/06/06/virodhi-pariharangal-9/
  40. స్నాన అడ్డంకి తొలగినపుడు, విరాజా నదిలో స్నానం చేయడం (పరమపద ప్రవేశానికి ముందు) ఏర్పాటు చేయబడుతుంది.https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/06/06/virodhi-pariharangal-9/
  41. మన ప్రవర్తనలో ఉన్న అడ్డంకి తొలగినపుడు, సంప్రదాయం ఆధారిత ప్రవర్తన  (పూర్వాచార్యుల యొక్క ప్రవర్తన ) దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/06/23/virodhi-pariharangal-10/
  42. గుణం / లక్షణంలో ఉన్న అడ్డంకి తొలగినపుడు, విలక్షణత్వం (గొప్పతనం) దృఢమౌతుంది.
    https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/06/30/virodhi-pariharangal-11/
  43. సంస్మరణంకు సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, అటువంటి సంస్మరణం యొక్క స్వచ్ఛత దృఢమౌతుంది.
    https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/07/07/virodhi-pariharangal-12/
  44. పాడటం / మాట్లాడటంలో ఉన్న అడ్డంకి తొలగినపుడు, వాక్కు శుద్ధి దృఢమౌతుంది.
    https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/07/08/virodhi-pariharangal-13/
  45. వినికిడికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, సత్ సాంప్రదాయం (నిర్మలమైన సంప్రదాయం) యొక్క స్వచ్ఛత తనలో దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/08/06/virodhi-pariharangal-14/
  46. సేవలో ఉన్న అడ్డంకి తొలగినపుడు, భగవాన్ అటువంటి సేవను ఆనందంగా స్వీకరించడం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/08/10/virodhi-pariharangal-15/
  47. సమారాధనం (ఆరాధన) లోని అడ్డంకి తొలగినపుడు, భగవాన్ అటువంటి ఆరాధనను సంతోషంగా స్వీకరించడం దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/08/25/virodhi-pariharangal-16/
  48. నమస్కారం / సాష్టాంగం చేయడంలో ఉన్న అడ్డంకి తొలగినపుడు, భగవాన్ అటువంటి నమస్కారాన్ని ఆనందంగా స్వీకరించడం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/09/02/virodhi-pariharangal-17/
  49. చేతులు జోడించి నమస్కారాలు చేయడంలో అడ్డంకి తొలగినపుడు, భగవాన్ హృదయాన్ని దొంగిలించడం / బంధించడం జరుగుతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/09/19/virodhi-pariharangal-18/
  50. మన సమయాన్ని గడపడానికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, అటువంటి సమయాన్ని ఉపయోగకరమైన రీతిలో గడపడం పట్ల నిజమైన సంతృప్తి దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/10/02/virodhi-pariharangal-19/
  51. సంపాదించడంలో అడ్డంకి తొలగినపుడు, సాత్విక స్వభావం దృఢమౌతుంది.
    https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/11/17/virodhi-pariharangal-20/
  52. ఇంటికి  సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, సాధు సన్యాసుల రాక యొక్క గొప్ప అదృష్టం/ అనుబంధం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/11/24/virodhi-pariharangal-21/
  53. భూమి / ఆస్థులకు సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, అటువంటి భూమి / ఆస్థుల యొక్క ఫలాలను భగవానుడికి అర్పించడం  దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/11/24/virodhi-pariharangal-21/
  54. ఇతరుల పోషణకు (ఆహారం) సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, వాటిని ఇచ్చేవారు,  ఆనందించేవారుగా స్థిరపడతారు.
    https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/12/01/virodhi-pariharangal-22/
  55. ఆహారానికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, ఉన్నతమైన సత్వం (మంచితనం) దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/12/01/virodhi-pariharangal-22/
  56. తీర్థం (పవిత్ర జలం) లోని అడ్డంకి తొలగినపుడు, వారి అభ్యున్నతి దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/01/06/virodhi-pariharangal-24/
  57. ప్రసాదం (శుద్ధమైన / పవిత్రమైన ఆహారం) లోని అడ్డంకి తొలగినపుడు, తమ శుద్దీకరణ దృఢమౌతుంది.
    https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/02/03/virodhi-pariharangal-25/
  58. వాక్కుకి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, సంసారుల పట్ల భేదం  దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/02/16/virodhi-pariharangal-26/
  59. అనుబంధాలకు సంభందించిన అడ్డంకులు తొలగినపుడు, శ్రీవైష్ణవ లక్షణాలు / గుణాలు దృఢమౌడతాయి. గమనిక: శ్రీ ఉ. వె. వి వి రామానుజం స్వామి ప్రచురించిన ఈ పుస్తకంలో “సంగ విరోధి” విభాగంలో లేదు.
  60. సంబంధాలకు సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, నిత్య బంధువు అయిన భగవానుడి గురించి జ్ఞానం దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/03/15/virodhi-pariharangal-27/
  61. అనురాగానికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, భగవత్ ప్రాప్తి దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/03/16/virodhi-pariharangal-28/
  62. భక్తికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, మన దాసత్వం (భగవాన్ దాసత్వం) దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/03/16/virodhi-pariharangal-28/
  63. దాసత్వానికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, యజమాని (భగవాన్) గురించి మన జ్ఞానం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/04/21/virodhi-pariharangal-29/
  64. స్నేహానికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, అందరి పట్ల అనుకూలత దృఢమౌతుంది.
    https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/04/23/virodhi-pariharangal-30/
  65. సమర్పణలోని అడ్డంకి తొలగినపుడు, మన సంపత్తి  మరియు భగవత్ సంపత్తి యొక్క జ్ఞానం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/05/12/virodhi-pariharangal-31/
  66. తత్వశాస్త్రం అడ్డంకి తొలగినపుడు, ఆచార్యుల స్వీకరణ దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/06/23/virodhi-pariharangal-32/
  67. ఆశ్రమానికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, భగవాన్ పట్ల మాత్రమే మన అంకితభావం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/07/01/virodhi-pariharangal-33/
  68. జాతి (జన్మ) లోని అడ్డంకి తొలగినపుడు, భాగవత సేవ గురించి జ్ఞానం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/08/08/virodhi-pariharangal-34/ 
  69. నమ్మదగిన సూత్రాలకు సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, అటువంటి నమ్మదగిన సూత్రాల యొక్క నిష్కల్మశమైన స్వభావంపై నమ్మకం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/08/12/virodhi-pariharangal-35/ 
  70. నమ్మదగని సూత్రాలలో ఉన్న అడ్డంకి తొలగినపుడు … (గమనిక: ఈ వాక్యం మూలంలో లేదు). https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/08/29/virodhi-pariharangal-36/
  71. సిద్ధాంతానికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, అత్యంత గౌరవనీయమైన ప్రణామాల పట్ల విశ్వాసం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/09/12/virodhi-pariharangal-37/,    https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/09/24/virodhi-pariharangal-38/ and  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/10/31/virodhi-pariharangal-39/
  72. వాస్తవానికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, అత్యంత పవిత్రమైన ప్రమేయం (లక్ష్యం – భగవాన్) గురించి జ్ఞానం దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/11/15/virodhi-pariharangal-40/https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/01/17/virodhi-pariharangal-41/ and https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/01/24/virodhi-pariharangal-42/
  73. పురుషత్వానికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, భగవాన్ యొక్క భార్యగా మన స్వరూపం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/01/31/virodhi-pariharangal-43/ 
  74. అంతిమ క్షణాలను అర్థం చేసుకోవడంలో ఉన్న అడ్డంకి తొలగినపుడు, సంపూర్ణ శరణాగతి చేసిన ప్రపన్నత దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/03/12/virodhi-pariharangal-44/ 
  75. సందేహాలకు సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, వారు భగవాన్, భాగవతులు, ఆచార్యులు మరియు విషేశ శాస్త్రం (భాగవత ధర్మానికి ప్రాధాన్యతనిచ్చే శాస్త్రం) యొక్క దివ్య పదాలపై నమ్మకం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/03/22/virodhi-pariharangal-45/
  76. సాంగత్యానికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, భగవన్ జ్ఞానం దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/03/22/virodhi-pariharangal-45/ 
  77. సంతానానికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, వైష్ణవ సంతానం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/03/22/virodhi-pariharangal-45/ 
  78. వర్ణానికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, ఆత్మ యొక్క వర్ణం, అంటే శేషత్వం దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/03/22/virodhi-pariharangal-45/
  79. జపానికి (పారాయణం) సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, ద్వయ మహామంత్రం యొక్క అడ్డంకి లేని నిరంతర పారాయణం ఏర్పాటు చేయబడుతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/03/22/virodhi-pariharangal-45/
  80. ఆరాధనకు సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, భగవాన్ ఆరాధన దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/03/22/virodhi-pariharangal-45/ 
  81. స్వామిత్వానికి సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, భగవాన్ యొక్క అత్యున్నత స్వామిత్వం గురించిన జ్ఞానం దృఢమౌతుంది. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/05/01/virodhi-pariharangal-46/
  82. వర్జించతగ్గ అంశాలకు సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, సాత్విక ఆహారం, సాత్విక గ్రంథంపై విశ్వాసం మరియు సాత్విక పనులు దృఢమౌతాయి. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/05/01/virodhi-pariharangal-46/
  83. తప్పించకూడని అంశాలకు సంభందించిన అడ్డంకి తొలగినపుడు, ఈ శరీరం చివరిలో అంతిమ లక్ష్యాన్ని సాధన దృఢమౌతుంది.  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/05/01/virodhi-pariharangal-46/

ఒక జీవాత్మకు ఈ అడ్డంకులు అతని స్వరూప, స్థితి మరియు ప్రవృత్తికి సంబంధించినవి. భగవత్ స్వరూపాన్ని వెల్లడిచేసే ప్రణవంపై నిరంతరం చింతన ద్వారా, జీవాత్మ యొక్క స్వభావం మరియు అస్తిత్వానికి సంబంధించిన అడ్డంకులు తొలగించబడతాయి. నమః యొక్క చింతన ద్వారా జీవత్మ యొక్క  స్థితికి సంబంధించిన అడ్డంకులు తొలగించబడతాయి. భగవాన్ చేత ప్రేరేపించబడిన భగవత్ కార్యములను, తాను మాత్రమే పూర్తిగా ఆనందించే భగవత్ కార్యములను వెల్లడించే “నారాయణ” శబ్ధం పై ధ్యానం ద్వారా, జీవాత్మ యొక్క కార్యములకు సంబంధించిన అడ్డంకులు తొలగించబడతాయి. ఈ విధంగా, నిజమైన ఆచార్యులకు సేవ చేయడం ద్వారా, మూడు భాగాలున్న తిరుమంత్రార్ధాలను నేర్చుకోవడం, అడ్డంకులను తొలగించి తమ జీవితాన్ని గడపాలని వివరించబడింది. అనువాదకుల గమనిక: తిరుమంత్రం యొక్క ప్రాముఖ్యత ఇక్కడ తెలియజేయబడింది. తిరుమంత్రం అతి ముఖ్యమైన సూత్రాలకు ఆధారం. తిరుమంత్రం ద్వయ మహామంత్రం మరియు చరమ స్లోకంలో తిరుమంత్రం మరింత వివరించబడింది. రాహస్య త్రయం అని పిలువబడే ఈ మూడింటిని అర్హత గల ఆచార్యల నుండి నేర్చుకోవాలి. ఆచార్యులకు సేవ చేయడం కూడా చాలా ముఖ్యమైనది. మాముణులు నిరంతరం ద్వయ మహామంత్ర పారాయణం చేస్తారని మరియు ద్వయ మహామంత్రం  యొక్క అర్ధాలను నిరంతరం ధ్యానం చేస్తారని పూర్వ దినచర్య 9 వ స్లోకాంలో ఎరుమ్బి అప్పాచే వివరించబడింది. ద్వయ మహా మంత్రాన్ని పఠించే ముందు గురు పరంపర మంత్రాన్ని (అస్మద్ గురుభ్యో నమః … శ్రీధారాయ నమః) పఠించాలని పిళ్ళై లోకాచార్యులు కూడా నొక్కిచెప్పారు. ఈ విధంగా, ఒక శ్రీవైష్ణవునిగా, త్వరగా తమ అడ్డంకులను తొలగాలని కోరుకొని మన పూర్వాచార్యుల సూచనలకు అనుగుణంగా ఈ ప్రపంచంలోనే అద్భుతమైన జీవితాన్ని గడపడంపై దృష్టి పెట్టాలి,  చివరకు పరమపదానికి చేరుకొని ఆ దివ్య దంపతులకు సంపూర్ణ ఆనందం కోసం నిత్య సేవ చేయాలని ఆశపడాలి. 

ఈ విధంగా భగవత్ రామానుజాచార్యుల చేత అనుగ్రహించబడిన “విరోధి పరిహారాలు” కి వంగి పురత్తు నంబి యొక్క వ్యాఖ్యానం ముగుస్తుంది.

శ్రీ ఉ.వే. వి వి రామానుజం స్వామి

ఈ విధంగా   శ్రీమన్నారాయణ, ఆళ్వారులు, ఆచార్యులు మరియు అస్మదాచార్యుల కృపతో అనువాద ప్రయత్నంలో పాల్గొనడం గొప్ప అదృష్టంగా భావిస్తున్నాను.  సాంకేతికంగా లోతైన ఈ గ్రంథానికి అతి సరళమైన మరియు సమర్థవంతమైన అనువాదాన్ని ఇచ్చిన ఉ.వె. వి వి రామానుజం స్వామికి, మన  సత్ సాంప్రదాయం యొక్క అనేక విలువైన సూత్రాలను నాకు బోధించిన అనేక విద్వానులకు కూడా నా కృతజ్ఞతలు తెలుపుకుంటున్నాను. అలాగే, మన పూర్వాచార్యుల గ్రంథాలను అనువదించే ప్రయత్నాలలో నన్ను నిరంతరం ప్రోత్సహించిన వారికి నా హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతలు తెలుపుకుంటున్నాను. ఈ విధంగా వంగీ పురత్తు నంబికి ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క  తుది సూచనల యొక్క “విరోధి పరిహారాలు” గ్రంథం యొక్క తెలుగు అనువాదం ముగుస్తుంది.

హిందీలో : http://ponnadi.blogspot.com/2014/12/virodhi-pariharangal-conclusion.html

మూలము : https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

విరోధి పరిహారాలు – 46

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవుల రోజువారీ జీవితంలో వివిధ రూపాలలో ఎదుర్కొంటున్న అడ్డంకుల గురించి ఎమ్పెరుమానారు, వంగి పురత్తు నంబికి వివరిస్తారు. వంగి పురత్తునంబి ఈ విశేషాలను ఒక అద్భుతమైన గ్రంథ రూపంగా “విరోధి పారిహారంగళ్ (విరోధి పరిహారాలు) అనే గ్రంథంలో గ్రంథస్తపరిచారు.

ఈ సంచికలోని శీర్షికలు శ్రేణిగా ఆంగ్లములో ఈ పుస్తకము –  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/virodhi-pariharangal/ లో చూడవచ్చు.

దయచేసి మునుపటి శీర్షికను ఇక్కడ చుడండి – https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/03/22/virodhi-pariharangal-45/

శ్రీమన్నారాయణ తో పాటు ఉభయ దేవేరులు – పరమపదము

81. పతిత్వ విరోధి  – స్వామిత్వంలో  అవరోధాలు

“పతిం విశ్వస్య” (భగవాన్ ప్రతి ఒక్కరికీ సర్వశ్రేష్టమైన స్వామి) అని వివరించబడింది. ప్రజాపతి (బ్రహ్మ), పశుపతి (శివుడు), బృహస్పతి (దేవతలకు గురువు), సురపతి (ఇంద్రుడు), ధనపతి (కుబేరుడు), సేనాపతి (స్కందుడు), గణపతి (గణేశుడు) మొదలైన వారిని స్వామిగా భావించడం  భగవానుడి సర్వశ్రేష్టమైన స్వామిత్వానికి విరుద్ధమౌతుంది కాబట్టి అది ఒక అడ్డంకి.

పతి అంటే స్వామి.  “పతిం విశ్వస్య” – శ్రీమన్నారాయణుడు విశ్వం మొత్తానికి ఏకైక స్వామి అని ఉపనిషత్తులో స్థాపించబడింది. ఎన్నో ఇతర దేవతల పేర్లలో  “పతి” ఉంటుంది. ప్రజాపతి – 4 ముఖాల బ్రహ్మ. పశుపతి – శివుడు. బృహస్పతి – దేవతలకు గురువు, సురపతి – అన్ని దేవతలకు నాయకుడు అయిన ఇంద్రుడు. ధనపతి – ధనానికి అధిపతి అయిన కుబేరుడు. సేనాపతి  – కార్తికేయుడు, దేవతల సైన్యానికి సేనాధిపతి. గణపతి – ఏనుగు ముఖంగల గణేశుడు. ఈ దేవతలను స్వామిగా పరిగణించడం తప్పు.

అనువాదకుల గమనిక: సాధారణంగా  పతి అంటే యజమాని, ప్రభువు, నాయకుడు, భర్త మొదలైన ఎన్నో అర్థాలు ఉన్నాయి. శ్రీమన్నారాయణుడను “విశ్వపతి” (విశ్వానికి  ప్రభువు) మరియు “లోక భర్త” (అందరికీ భర్త) అని ఆచార్య హృదయం 121 వ చూర్ణికలో నాయనార్ వర్ణించారు. ఈ పదాలు  నారాయణ సూక్తం (పతిం విశ్వస్య) మరియు శ్రీ రామాయణం (కౌసల్యా లోకభర్తారం స్లోకం) నుండి తీసుకొని నాయనార్ చేత అందంగా కూర్చబడ్డాయి. కాబట్టి, భగవాన్ అందరికీ ప్రభువు/ యజమాని అని అర్ధం. భగవాన్ యొక్క దివ్య అనుగ్రహం కారణంగా ఈ దేవతలకు అటువంటి గౌరవం ఇవ్వబడింది అని అర్థం చేసుకోవాలి. ఆళవందారులు స్తోత్ర రత్నం 11 నుండి 14 వ స్లోకము‌ వరకు ఈ సూత్రాన్ని అందంగా వివరించారు. ముఖ్యంగా 13 వ స్లోకంలో, ” వేదాపహార గురుపాతక దైత్యపీడాతి ఆపద్విమోచన మహిష్ట ఫలప్రదానైః । కోన్యః ప్రజా పసుపతీ పరిపాతి కస్య పదోదకేన స శివః స్వసిరోద్రుదేన ॥” ఇక్కడ, ఆళవందారులు శ్రీమన్నారాయణుడను ప్రశ్నిస్తున్నారు “దేవతలకు ముప్పు వచ్చినపుడు వారిని ఎవరు ఆదుకున్నారు? బ్రహ్మ వేదాలకు దూరమైనపుడు, రుద్రుడు తన సొంత తండ్రి అయిన బ్రహ్మ తలని నరికినపుడు, అసురుల కష్టాల నుండి ఇంద్రుడిని కాపాడటం వంటి విపత్తులు వచ్చినపుడు వారిని ఎవరు ఆదుకున్నారు? నీవు తప్ప ప్రజాపతిని (బ్రహ్మ) మరియు పశుపతిని (రుద్రుడు) ఇంకెవరు రక్షించగలరు? ఎవరి పాదాలను కడిగిన నీటిని శిరస్సున ధరించి రుద్రుడు పవిత్రమైయ్యాడు? “. ఈ స్లోకం పురాణాలలో కీర్తించబడిన సంఘటనల ఆధారంగా వ్రాయబడింది.  ప్రతి ఒక్కరికీ నిజమైన రక్షకుడైన భగవానుడిని ఆళవందారులు  ప్రశ్నిస్తున్నారు.  బ్రహ్మ, శివుడు, ఇంద్రుడు గొప్ప దేవతలు అయినప్పటికీ, వారు కూడా తమ శక్తిని వారిలో అంతర్యామిగా ఉన్న భగవాన్ నుండి పొందుతారు,  కొన్ని కార్య నిర్వహరణలకై అటువంటి శక్తులు వారికి ప్రసాదించబడ్డాయి, విపత్తి పరిస్థితుల్లో వారిని రక్షించేది శ్రీమన్నారాయణుడు మాత్రమే.  బ్రహ్మ దగ్గర నుండి అసురులు వేదాల్ని దొంగిలించినప్పుడు, శ్రీమన్నారాయణుడు హయగ్రీవ రూపాన్ని ధరించి, వేదాన్ని అసురుల నుండి రక్షిస్తాడు. తన తండ్రి బ్రహ్మ యొక్క చతుర్ముఖాలలో ఒకదాన్ని ఛేదించడం వల్ల బ్రహ్మ యొక్క కపాలం రుద్రుని  చేతికి అంటుకుపోతుంది. రుద్రుడు బ్రహ్మ హత్య దోషంతో బాధపడుతున్నప్పుడు, శ్రీమన్నారాయణుడు వద్దకు వెళ్లి వేడుకుంటాడు. భగవాన్ తన వక్షస్థలం నుండి స్వేదం (చెమటను) తీసి చల్లి ఆ కపాలాన్ని ముక్కలు చేసి, రుద్రుడికి దోష విమోచనం చేస్తాడు. అసురులు ఇంద్రుడిపై దాడి చేసినప్పుడల్లా, ప్రతి సారి తనని కాపాడమని  శ్రీమన్నారాయణుడను  ప్రార్థిస్తాడు. బ్రహ్మ తన కమండలం లోని నీటితో శ్రీమన్నారాయణుడి యొక్క పాదపద్మాలను కడిగినప్పుడు, ఆ జలం గంగా నదిగా ప్రవహించడం ప్రారంభిస్తుంది. భాగీరథ మహర్షి ఆ గంగను భూమిపైకి తీసుకురావడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు,  మొదట రుద్రుడు తన జటాజూటంలోకి తీసుకొని ఆ వేగ ప్రవాహాన్ని నియంత్రిస్తాడు. శ్రీమన్నారాయణుడి యొక్క పాదపద్మాల నుండి క్రిందికి ప్రవహించిన పవిత్ర జల స్పర్శ ద్వారా, అతను పవితృడౌతాడు, “శివ” అని పిలువబడ్డాడు, అంటే శుభం/పవిత్రం అని అర్థం. ఈ విధంగా, శ్రీమన్నారాయణుడు ప్రతి ఒక్కరికీ స్వామి అని, అటువంటి అత్యోన్నత ప్రభువును ఇతరులతో జోడించడం ఒక అడ్డంకి అని మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు.

82. వర్జనీయ విరోధి – వర్జనీయమైన వాటిలో అవరోధాలు

శాస్త్రంలో నిషేధించబడిన తామస ఆహారం తీసుకోవడం. ఉదాహరణకు మధ్యం, మాంసాహారం మొదలైనవి భుజించడం, సాత్విక ఆహారాములను (సత్వ స్వభావం గల ఆహారం) తీసుకోకపోవడం, సాత్విక శాస్త్రములను మరియు సాత్విక అనుష్ఠానములను (సత్వ గుణాలను ప్రేరేపించే కార్యాలు) అనుసరించకపోవడం అవరోధాలు.

వర్జనీయం అంటే వర్జించబడినవి అని అర్థం. నిషిద్ధం అంటే నిషేధించబడినవి అని అర్థం. ఆహార పదార్థాలని సాధారణంగా సాత్వికం, రాజసం, తామసం అని మూడు వర్గాలుగా వర్గీకరించారు. సత్వ గుణాన్ని పెంపొందించే పదార్థాలను సాత్విక ఆహారం అంటారు. సోమరితనం, నిద్ర, బద్ధకం మొదలైన వాటికి దారితీసే వాటిని తామస ఆహారం అంటారు. మధ్యం, మాంసం మొదలైన ఆహార పదార్థాలకు దూరంగా ఉండాలి. అదే సూత్రాన్ని ఇతర అంశాలలో కూడా గమనించవచ్చు.
అనువాదకుల గమనిక: మనము ఆహార నియమాలు, ఆహార  పదార్థాల గురించి ఈ శీర్షికలలో చూసాము. https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/12/15/virodhi-pariharangal-23/.

ఆహార నియమాల వివరణ ఇక్కడ చూడవచ్చు  Http://ponnadi.blogspot.in/2012/07/srivaishnava-aahaara-niyamam_28.html వద్ద http: //ponnadi.blogspot

ప్రశ్న ఉత్తరాలను http://ponnadi.blogspot.in/2012/08/srivaishnava-ahara-niyamam-q-a.html. లో చూడవచ్చు.

శాస్త్రంలో నిషేధించిన ఆహార పదార్థాలకు దూరంగా ఉండే ప్రయత్నం చేయాలి. మరోవైపు, శాస్త్రంలో నియమించబడిన  జీవాత్మ గూణాలకు సానుకూలత పెంచే ఆహార పదార్థాలకు దూరంగా ఉండే ప్రయత్నం చేయకూడదు.  అకృత్య కరణం (శాస్త్రంలో నిషేధించబడినవి చేయడం) మరియు కృత్య కరణం (శాస్త్రంలో నిర్దేశించినట్లు చేయకపోవడం) రెండూ ఖండించబడ్డాయి. ఈ రెండింటినీ మానుకోవాలి. మన ఆధ్యాత్మిక అభివృద్ధికి శాస్త్రంలో వివరించిన వాటిని, మన ఆచార్యలు అనుసరించిన వాటిని మనం కూడా అనుసరించే ప్రయత్నం చేయాలి.

83.  అవర్జనీయ విరోధి  – అవర్జనీయమైన వాటిలో అవరోధాలు

అవర్జనీయ – మనము వదులుకోలేనివి – అనివార్యమైనవి. అనువాదకుల గమనిక: ఈ అంతిమ అంశంలో, ముముక్షు (మోక్షాన్ని కోరుకునేవాడు – ప్రత్యేకంగా ప్రపన్నులు, శరణాగతులు),  ముక్త (మోక్షాన్ని పొందిన తరువాత స్థితి) గురించి చాలా ముఖ్యమైన అంశాలు తెలియ చేయబడ్డాయి.

  • ముముక్షువు అయిన తరువాత కూడా భౌతిక సంపత్తి, కామ కోరికలు కలిగి ఉండటం, ముముక్షు యొక్క స్వభావానికి అవి తగనివి అని మర్చిపోవటం ఒక అడ్డంకి. అప్రాప్త – సరి తగనివి. అలాంటి కోరికలు ముముక్షువుకి ప్రమాదకరమైనవని అని చెప్పబడ్డాయి. అనువాదకుల గమనిక: ముముక్షు అంటే మోక్షాన్ని కోరుకునేవాడు. ముఖ్యంగా, ఇక్కడ  ప్రపన్నుల (ఆచర్య సంబంధం కలిగి ఉన్న వారు) గురించి చెప్పబడింది. అలాంటి వ్యక్తులు భగవాన్ మరియు భాగవతులకు దాసుడన్న వారి నిజమైన స్వభావాన్ని ఎప్పటికీ మరచిపోకూడదు. ఆస్థిపాస్థులకు, కామ కోరికలను (ఇంద్రియ సుఖం, కుటుంబం, మిత్రులు మొదలైన లౌకిక కోరికలు) ఆశిస్తే, అది భౌతిక జీవితానికి దారి తీస్తుంది, చివరికి మనం ముముక్షు స్థితి నుండి దిగజారిపోతాము. ఎందుకంటే  ప్రాపంచిక సుఖాలను పొందాలనే కోరిక మన మోక్షము యొక్క ఇచ్ఛను ఆవహించేస్తుంది. పిళ్ళై లోకాచార్యులు తత్వ త్రయం యొక్క మొదటి సూత్రంలో, మోక్షం పొందాలనుకున్న ముముక్షుకి, తత్వ త్రయం – చిత్, అచిత్ మరియు ఈశ్వరుడి యొక్క పూర్తి జ్ఞానం ఉండాలని  వివరించారు. ఆ జ్ఞానం పూర్తిగా స్థిరపడిన తర్వాత, లౌకిక కోరికలు ఉండవు. అలాగే ముముక్షుప్పడిలో ద్వయ ప్రకరణం ప్రారంభంలో, పిళ్ళై లోకాచార్యులు ఒక శ్రీవైష్ణవుడికి ఉండ వలసిన ముఖ్యమైన లక్షణాలను వివరించారు. మాముణులు ఈ సూత్రానికి విస్తృతమైన వ్యాఖ్యానం ఇచ్చారు. మొదటి లక్షణం – లౌకిక సుఖాల కోరికలను పూర్తిగా వదులుకోవడం. తరువాత, పరమపదంలో నిత్య కైంకార్యమైన మన లక్ష్యంపైన దృఢ విశ్వాసం ఉంచి, ఆ శాశ్వత కైంకర్యానికై  మన నిరంతర తపన యొక్క ప్రాముఖ్యత గురించి నొక్కిచెప్పబడింది. ఈ విధంగా, ముముక్షు మనస్సులో ఏ రకమైన భౌతిక కోరికలకు చోటు లేదు.
  • అటువంటి భౌతిక కోరికల ఫలితంగా వచ్చే భాగవత అపాచారాలు అడ్డంకులు.  అనువాదకుల గమనిక: ప్రాపంచిక సుఖాల పట్ల మన కోరిక పెరిగినప్పుడు, అటువంటి సుఖాలను పొందేటపుడు భాగవతులను కొన్నిసార్లు  అవమానించడం లేదా నిర్లక్ష్యం చేయడం వంటి అపచారాలు జరుగుతుంటాయి. పిళ్ళై లోకాచార్యుల శ్రీవచన భూషణ దివ్య శాస్త్రంలో పపన్నుని దినచర్య తెలియజేసేటపుడు ఇటువంటి ఒక సూత్రం యొక్క వివరణ ఇచ్చారు. ఇతర విషయాలతో పాటు అహంకారం, భౌతిక సంపద, కామం అనే మూడు విపత్తులకు భయపడాలని, అవి 3 రకాల ప్రమాదాలకు కారణమవుతాయని వారు తెలియజేస్తున్నారు. అహంకారం మనల్ని ఇతర శ్రీవైష్ణవుల‌కు సమానమని భావింపజేసి వారికి తగిన గౌరవం / శ్రద్ధ చూపకుండా  అగౌరవానికి దారితీస్తుంది. డబ్బు ఆశ, వాళ్ళు కావాలనికున్న సంపదను పొందటానికి సంసారులు (భౌతిక ప్రజలు) వద్దకు చేరేలా చేస్తుంది. కామ కోరిక స్త్రీల వద్దకు వెళ్ళేలా చేస్తుంది. ఇవన్నీ చివరకు శ్రీవైష్ణవుల అవమానానికి దారితీస్తాయి కాబట్టి ఇటువంటి ఆపదలకు జాగ్రత్తగా దూరముండాలి.
  • భౌతిక అంశాలను సుఖకరమైనవని భావించి అపోహ పడటం ఒక అడ్డంకి. భౌతిక అంశాలను సుఖకరంగా భావించడం అంటే, అలాంటి భౌతిక సుఖాల పట్ల వైరాగ్యం అభివృద్ధి కాలేదని అర్థం. అనువాదకుల గమనిక: భగవత్ దాసుడన్న తన యొక్క అసలు స్వరూపాన్ని అర్థం చేసుకున్నప్పుడు, భగవత్ సేవ మాత్రమే మనలి ఆనందింపజేస్తుందని అర్థమౌతుంది. పేయాళ్వార్ దీనిని మూన్రాం తిరువంతాది 14 వ  పాసురంలో వివరించారు, “మార్పాల్ మనం సుళిప్ప మంగైయర్ తోళ్ కైవిట్టు” – శ్రీమన్నారాయణుడి పట్ల ప్రీతిని అభివృద్ధి చెందిన తరువాత, స్త్రీ వ్యామోహం (ప్రాపంచిక సుఖం) అదంతకదే మాయమౌతుంది.
  • పరంపదం చేరుకున్న తరువాత, భగవత్ సేవ చేస్తూ తాను ఆనందాన్ని పొందవచ్చు అని భావించుట అవరోధం. ముక్తి పొంది పరంపదం చేరుకున్న తరువాత, భగవానుడిని సేవిస్తున్నప్పుడు ఆనందించేవాడిని నేను అని భావించకూడదు – అది తప్పు. దీనిని నమ్మాళ్వార్ తిరువాయ్మొళి 2.9.4 లో “తనక్కేయాగ ఎనైక్కొళ్ళుమీతే” – నీవు (భగవాన్) నీ ప్రీతి కొరకు నన్ను నీ కైంకర్యానికి వాడుకో అని వివరించారు.
  • తాను ఆనందించాలి అన్న వైఖరి, పరమపదంలో కూడా తానే ఆనందించాలనే కోరికకు కారణమౌతుంది. అటువంటి వైఖరి కలిగి ఉండటం ఒక అడ్డంకి. భోక్తృత్వ బుద్ధి – తనను ఆనందించే వ్యక్తిగా భావించడం. భగవానుడికి ఆనందం కలిగించేందుకు ఆరాటపడాలి. ఆళవందారులు స్తోత్ర రత్నం 46వ శ్లోకంలో “ప్రహర్షయిష్యామి” – నేను భగవానుడికి పరమానందాన్ని ఎప్పుడు కల్పిస్తాను అని ఆరాటపడుతున్నారు. అనువాదకుని గమనిక: – అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ ఆచార్య హృదయం చూర్ణిక 21లో “శేషత్వ భోక్తృత్వంగళ్ పోలన్రే పారతంత్రియం భోగ్యతైగళ్” – పారతంత్రియం (సర్వాధారం) మరియు భోగ్యతైగళ్ (భోగ్య వస్తువు), శేషత్వం (దాస్యం) మరియు భోక్తృత్వంగళ్ (ఆనందించేవాడు) కన్నా ఎక్కువ అని వివరిస్తున్నారు. శేషత్వం ఇక్కడ ఒక బంగారు ఇటుక లాంటిదని (విలువైనది ఇంకా ఆకారం / రూపాన్ని మార్చిన తర్వాత మాత్రమే ఉపయోగించవచ్చు) మరియు పారతంత్రియం బంగారు ఆభరణం లాంటిది (దాన్ని ఉపయోగించవచ్చు) అని ఇక్కడ మాముణులు అందంగా వివరిస్తున్నారు. మన అస్థిత్వం యొక్క ఉద్దేశ్యం భగవానుడికి పూర్తి ఆనందాన్ని కలిగించడమే అని దృఢంగా అర్థం చేసుకోవాలి. ఇక్కడ అర్థం చేసుకోవలసిన ప్రధాన సూత్రం ఏమిటంటే – భగవాన్ స్వామి అని (యజమాని),  జీవాత్మ సేవకుడని (యాజమాని యొక్క ఆస్తి) అని అర్థం చేసుకోవాలి. ఆస్తి అనేది యజమాని యొక్క సుఖం కోసం మాత్రమే ఉంటుంది. జీవాత్మ వివేకము కలవాడు కాబట్టి, భగవాన్ యొక్క ఆనందాన్ని చూసి, తాను వివేకంతో  ఆనందాన్ని వ్యక్తపరుస్తాడు. ఇది చాలా లోతైన సూత్రం, ఆచార్యుల నుండి కాలక్షేపం ద్వారా అర్థం చేసుకోవాలి.
  • పైన పేర్కొన్న సొంత – ఆనందం వైఖరి కారణంగా, “భగవత్ ఆనందం కోసం మాత్రమే” అనే సూత్రాన్ని మరచిపోవడం ఒక అడ్డంకి. భోగ్యం – ఆనందించేది. పరైక భోగ్యత్వం – భగవాన్ చేత మాత్రమే ఆనందింపబడాలి అన్న బలమైన నిశ్చయం. ఈ వైఖరిని కోల్పోకూడదు. అనువాదకుల గమనిక: ఇది మన సత్ సాంప్రదాయం యొక్క అత్యున్నత సూత్రం, “అచిత్వత్ పారతంత్రియం” – అచిత్ లాగా భగవాన్ యొక్క పూర్తి అధీనంలో ఉండటం, భగవాన్ తన ఆనందాన్ని వ్యక్తపరచినపుడు జీవాత్మ లాగా తానూ ఆనందంతో ప్రతిస్పందించడం. ఈ సూత్రాన్ని ద్వయ మహామంత్రం యొక్క రెండవ భాగంలోని “నమః” లో  వివరించబడింది. కులశేఖర ఆళ్వార్ పెరుమాళ్ తిరుమొళి, 4.9 లో,  “పాడియాయ్క్ కిడంతు ఉన్ పవళవాయ్ కాణ్బేనే” –  ఒక మెట్టుగా ఉండి,  నేను నీ అందమైన పెదాలను (ఆనందాన్ని వ్యక్తపరుస్తున్న) చూసి ఆనందించాలనుకుంటున్నాను. ప్రవేశద్వారం వద్ద మెట్టు ఇక్కడ అచిత్, దీనికి జ్ఞానం ఉండదు. కానీ ముఖంలో ఆనందాన్ని చూడటం జ్ఞానం ఉన్నప్పుడు మాత్రమే సాధ్యమౌతుంది. పెరియ వాచాన్ పిళ్ళై  “పాడియాయ్క్ కిడంతు ఉన్ పవళవాయ్ కాణ్బేనే ” అంటే అచిత్వత్ పారతంత్రియం అని అర్థం – మనం అచిత్  లాగా ఉండేలా భగవాన్ పట్ల పారతంత్రియంతో ఉండాలి. ఉదాహరణకు, మనం ఒక పుస్తకాన్ని తీసుకొని దానిని వేరే చోట పెడితే, అది మనల్ని ప్రశ్నించదు – భగవాన్ మనతో ఏదైనా చేసినప్పుడు, మనం కూడా అతన్ని ప్రశ్నించకూడదు. మన కైంకర్యంతో అతను తృప్తి చెందినప్పుడు సంతృప్తిని ఆనందాన్ని చూపిస్తాడు, మనం కూడా ప్రతిస్పందించాలి, లేకపోతే అచిత్తుకి మనకి తేడా ఉండదు. ఉదాహరణకు, ఒక పిల్లవాడిని ఎత్తుకొని ఆడించినపుడు, పిల్లవాడు మనకు స్పందిస్తాడు. అప్పుడు మన ఆనందం రెట్టింపు అవుతుంది. అదే విధంగా, మనము భగవానుడి ఆనందానికి స్పందించిపపుడు, అతని ఆనందం రెట్టింపు అవుతుంది. ఇంతకు మునుపు చూసినట్లుగా, ఆళవందారులు తన స్తోత్ర రత్నం 46వ శ్లోకంలో “కదా … ప్రహర్షయిష్యామి” – భగవత్ ఆనందానికి ఆరాటపడలి.  జీవాత్మ భగవాన్ యొక్క ఆనందానికి ప్రతిస్పందించినపుడు, భగవాన్ పరమానందిస్తాడు. ఆయన సంతోషమే మన కైంకార్యం యొక్క ఏకైక లక్ష్యం.
  • ముక్తాత్మ స్థితిలో, ఆనందించే కోరిక భగవాన్ చేత ప్రేరేపించబడి ఉంటుంది, భగవానుడికి  గొప్ప ఆనందాన్ని ఇస్తుంది,  అతని ఆనందాన్ని పెంచుతుంది, ఇక్కడ అది అడ్డంకి కాదు. తిరువిరుత్తం 33 “అగల్విసుంబం నిలనుం ఇరుళార్ వినైకెడచ్ చెంగోల్ నడావుతిర్”. విముక్తి పొందిన స్థితిలో కూడా, భగవాన్ యొక్క నిత్య సంకల్పం వలన, ముక్తాత్మ తన నియంత్రణ మరియు తను ఆనందించాలనే కోరిక రాకుండా చూస్తాడు. అద్మి  – నేను తింటాను, ఆనందిస్తాను. అహమన్నం – నేను ఆ ప్రభువుకి ఆహారం (ఆనందించే అంశం). అహం అద్మి- నేను తినేవాడిని (ఆనందిస్తున్నాను). దీని అర్థం ఏమిటంటే, భగవాన్ విందుని (జీవాత్మ) ఆనందించడం చాలా ముఖ్యం. భగవాన్ యొక్క ముఖారవిందంలో ఆనందాన్ని చూసి, జీవత్మా కూడా ఆనందాన్ని అనుభవిస్తుంది. పరప్రేరితం – అతనిచే ప్రేరేపించబడినది. జీవాత్మ ఆనందించే ఈ చిన్ని అంశం భగవత్ సంకల్పం ఆధారంగా జీవాత్మలో ఉద్భవిస్తుంది. ఇది అడ్డంకి కాదు. అనువాదకుల గమనిక:  ఈ అంశాన్ని మునుపటి విభాగాలలో వివరంగా చూశాము.  ఆనందించాలనే వైఖరి జీవాత్మలో ఉండటం సహజం. విముక్తి పొందిన పరిస్థితిలో, భగవాన్ మొదట జీవాత్మను ఆనందించి తన కృపను చూపుతాడు. అది చూసిన జీవాత్మ కూడా పరమానందాన్ని అనుభవిస్తాడు. ఒక మంచి ఉదాహరణ ఏమిటంటే, తండ్రి తన బిడ్డను ఎత్తుకొని ఆడిస్తున్నప్పుడు, అతను గొప్ప ఆనందాన్ని అనుభవిస్తాడు. తండ్రి ముఖంలో చిరునవ్వు చూసిన పిల్లవాడు, తాను చిరునవ్వును చిందిస్తూ ప్రతిస్పందిస్తాడు. అది చూసిన తండ్రి మహదానందాన్ని పొందుతాడు. ఈ విధంగా, పరంపదం (శ్రీ వైకుంఠం) లో ఎప్పటికీ ఈ పరమానందానికి అంతం ఉండదు.  ఇది శ్రీమన్నారాయణుడి యొక్క దివ్య సంకల్పం.
  • “అనివార్యమైన అంశాలు” లకు ప్రత్యామ్నాయ వివరణ ఇక్కడ ఇవ్వబడింది. ఆచార్య కైంకర్యానికి (ఇక్కడ) అడ్డంకిగా ఉన్న భగవత్ సౌందర్యం ఈ ప్రపంచంలో (భౌతిక ప్రపంచం) మరియు ఇతర ప్రపంచంలో (పరమపదం – ఆధ్యాత్మిక ప్రపంచం) రెండింటిలోనూ కైంకర్యానికి ప్రధాన అడ్డంకి. భగవాన్ ఆ అడ్డంకిని తొలగించి, జీవాత్మ యొక్క కైంకర్యాన్ని స్వీకకరిస్తాడు. ప్రధానంగా క్రమశిక్షణ లేకుండా ఎన్నో జన్మలలో మనము నిషేధించబడిన పనులు చేయడం వలన ఫలించిన కర్మలు ఈ అవరోధాలు. ఇక్కడ, “అవర్జనియ వీరోధి” కు ప్రత్యామ్నాయ వివరణ ఇవ్వబడింది, ఇది మునుపటి వివరణకు,  ఇక్కడ మరియు అక్కడ – లీలా విభూతి (సంసారం – భౌతిక ప్రపంచం) మరియు నిత్య విభూతి (పరమపదం – ఆధ్యాత్మిక ప్రపంచం) భిన్నమైనది. “సౌదర్యం అంతరాయం” (ముముక్షుపడి 182 – ఆ దివ్య రూపం యొక్క దివ్య సౌందర్యం ఆటంకం) భగవాన్ యొక్క దివ్య సుందర రూపాన్ని చూసినప్పుడు మనము కరిగి కన్నీటి సాగరంలో మునిగిపోతాము, అని పెరియ తిరువంతాది 34వ పాసురంలో “కాలాళుం, నెంజళియుం, కణ్సుళలుం” – మనస్సు కరికి, కాళ్ళు వనికి కళ్ళు తిరుగుతాయి అని వివరించబడింది. ఈ కారణంగా వారు కైంకర్యం సరిగా చేయలేరు. ముఖ్యంగా భాగవతులకు, ఆచార్యలకు కైంకర్యం చేసేవారికి, భగవత్ సౌందర్యాన్ని ఆనందించడం మహా అడ్డంకి అవుతుంది. శ్రీ రామాయణం, అయోధ్య కండం 1.1 లో, “చతృఘ్నో నిత్య సతృఘ్నః – “శతృఘ్న – శత్రువుని శాశ్వతంగా జయించినవాడు”. ఇక్కడ శాశ్వతమైన శత్రువు అంటే ఏమిటి? శ్రీ రాముని యొక్క దివ్య సౌందర్యం, గుణాలు భగవానుడికి కైంకర్యం చేయడంలో అడ్డంకులు అవుతాయి. దీనిని అవర్జనీయ విరోధి (అనివార్యమైన అడ్డంకి) అని వివరించబడింది. గత కర్మల వల్ల అనుకోకుండా తలెత్తే మన ఆచార అనుష్థానాలలోని లోపాలు కూడా ఇక్కడ చేర్చబడ్డాయి. అనువాదకుల గమనిక: ఇక్కడ రెండు ముఖ్యమైన అడ్డంకుల గురించి వివరించబడింది. మొదట భగవత్ సౌందర్యం, మన కైంకర్యంలో అడ్డంవస్తుందని వివరించబడింది. ముముక్షుప్పడిలో, పిళ్ళై లోకాచార్యులు దీనిని ద్వయ ప్రకరణం చివర్లో చక్కగా తెలియజేస్తున్నారు. మన నిజమైన లక్ష్యం దివ్య దంపతులైన శ్రీ మహాలక్ష్మి మరియు శ్రీమన్నారాయణుడు వారి ఆనందం కోసం సేవ చేయడం. కానీ అతని సౌందర్యం మనల్ని మంత్ర ముగ్దులను చేసి మన కైంకర్యంలో అడ్డం వచ్చి ఆపుతుంది. అతని సౌందర్యం మన హృదయాన్ని దోచేసి చలనం లేకుండా చేస్తుంది, కాబట్టి అతని సౌందర్యం కైంకర్యానికి ఒక అడ్డంకి అని మాముణుల వ్యాఖ్యానంలో వివరిస్తున్నారు. కాబట్టి, భగవాన్ ఆ అడ్డంకిని తొలగించి, మనం కైంకార్యం కొనసాగించేలా చేస్తాడు. శతృఘ్నడుని ఉదాహరణ ఇక్కడ చక్కగా వివరించబడింది. అతను ఎన్నడూ శ్రీ రామునివైపు చూసేవాడుకాదట. ఎందుకంటే అతను శ్రీ రాముని వైపు చూస్తే, అతను మైమరచిపోయి భరతునికి (శ్రీ రాముని కైంకర్యంలో లీనమై ఉన్న శుద్ధ భాగవతుడు) చేసే కైంకార్యానికి  బాధ వటిల్లుతుంది. ఇక్కడ వివరించిన రెండవ అంశం గత కర్మల వల్ల చేసే అపచారాల గురించి. పెరియవాచాన్ పిళ్ళై ఈ సూత్రాన్ని తమ సకాల ప్రమాణ తాత్పర్యంలో విస్తృతంగా వివరించారు. ఈ ప్రత్యేక అంశంపై ఇప్పుడు వారి వివరణ చూద్దాం. ఒక ప్రపన్నుడు, భగవానుడికి సంపూర్ణ శరణాగతి చేసిన తరువాత కూడా గత కర్మల కారణంగా వాసనా (గత స్మృతులు),  రుచి (ఇటువంటి పాపాత్మకమైన కార్యములపై అనుబంధం) కారణంగా అపచారములు చేస్తుంటాడు. వీటిని ఉత్తరాగం (ఉత్తర – తరువాతి, అగం – పాపం) అంటారు. ఈ పాపాలు రెండు రకాలుగా అంటారు – కొన్ని ఉద్దేశపూర్వకంగా చేసినవి, కొన్ని తెలియకుండా చేసినవి ఉంటాయి. మరొక వర్గం కూడా ఉంది – ప్రాయశ్చిత్తం చేసిన పాపాలు, ప్రాయశ్చిత్తం చేయని పాపాలు. ప్రాయశ్చిత్తం అంటే చేసిన తప్పుకి క్షమాపన వేడుకొని మళ్లీ ఆ తప్పు చేయకుండా ఉండటం. భగవానుడికి సంబంధించిన విషయాలలో చేసిన పాపాలు, భగవాన్ ముందు ఒప్పుకొని ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకోవాలి. భాగవతుల పట్ల చేసిన తప్పులకు ప్రాయశ్చిత్తం చేయాలి. భగవాన్ జీవత్మ పట్ల ఉన్న అమితమైన ఆప్యాయతతో తాను అనుకోకుండా చేసిన పాపాలను, భాగవతుని పట్ల చేసిన తప్పులకు ప్రాయశ్చిత్తం చేసినపుడు ఆ పాపాలను తొలగిస్తాడు. పాపాలకు ప్రాయశ్చిత్తం చేయకపోవడం మూడవ రకము – 1.) క్రూరమైనవి – శాస్త్రాంలో మరియు మన పూర్వాచార్యులు ఖండించబడిన చర్యలు.  ఇందులో ఇతరుల భార్యలపై కోరిక, మాంసం తినడం, మధ్యపానం చేయడం మొదలైనవి, వారి వర్ణాశ్రమం ప్రకారం సంధ్యావందనం మొదలైనవి చేయకపోవడం. 2) మరింత క్రూరమైనవి – భగవాన్ పట్ల చేసే అపరాధాలు. ఇతర దేవతలను శ్రీమన్నారాయణకు సమానంగా భావించడం, భగవానుడి అవతారాలను కేవలం మానవులుగా పరిగణించడం మొదలైనవి. 3) అతి క్రూరమైనవి – భాగవతులను వారి సంపద, హోదా, జన్మను బట్టి వారిని గౌరవించడం, అగౌరవించడం, నిర్లక్ష్యం చేయడం మొదలైనవి. ప్రాయశ్చిత్తం చేయని ఈ మూడు రకాల పాపాల యొక్క పరిణామాలను ప్రపన్నుడు అనుభవించ వలసి ఉంటుంది. ఒక ప్రపన్నుడు భగవత దయపై మాత్రమే దృష్టి సారించి ఉంటాడు కాబట్టి, అతను చాలా జాగ్రత్తగా ప్రవర్తించి ఈ మూడు రకాల అపరాధాలు చేయకుండా ఉంటాడు. ఒకసారి శరణాగతి చేసిన తరువాత, ప్రపన్నుడు ఎటువంటి పాపాలకు పాల్పడడు. పొరపాటున తప్పు చేసినా, వారు వెంటనే ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకుంటాడు – ఒక ప్రపన్నుడు చేసిన తప్పులకు ప్రాయశ్చిత్తం చేయకపోవడం అనేది ఊహించలేనిది. అందువల్ల, అనుకోకుండా చేసిన పాపాలకు ప్రాయశ్చిత్తం చేసినపుడు భగవాన్ యొక్క గొప్ప కృప కారణంగా అవి తొలగించ బడతాయని అర్థం చేసుకోవచ్చు.

దీనితో మనము ఎమ్పెరుమానార్ చేత వంగి పురత్తు నంబికి ఉపదేశించబడి విరోధాలు,  వంగి పురత్తు నంబి యొక్క వివరణలు,  శ్రీ ఉ. వె. వి వి రామానుజం స్వామి యొక్క సహాయంతో అన్ని అవరోధాలను పూర్తి చేసాము. తరువాతి వ్యాసంలో,  ఇప్పటివరకు చర్చించిన అన్ని అడ్డంకులను సంగ్రహించే ఈ గ్రంథం యొక్క ముగింపు విభాగాన్ని చూస్తాము.

తరువాతి భాగం మనం వచ్చే సంచికలో కొనసాగిద్దాము.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

హిందీలో : http://ponnadi.blogspot.com/2014/12/virodhi-pariharangal-46.html

మూలము : https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

విరోధి పరిహారాలు – 45

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవుల రోజువారీ జీవితంలో వివిధ రూపాలలో ఎదుర్కొంటున్న అడ్డంకుల గురించి ఎమ్పెరుమానారు, వంగి పురత్తు నంబికి వివరిస్తారు. వంగి పురత్తునంబి ఈ విశేషాలను ఒక అద్భుతమైన గ్రంథ రూపంగా “విరోధి పారిహారంగళ్ (విరోధి పరిహారాలు) అనే గ్రంథంలో గ్రంథస్తపరిచారు.

ఈ సంచికలోని శీర్షికలు శ్రేణిగా ఆంగ్లములో ఈ పుస్తకము –  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/virodhi-pariharangal/ లో చూడవచ్చు.

దయచేసి మునుపటి శీర్షికను ఇక్కడ చుడండి – https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/03/12/virodhi-pariharangal-44/

    శ్రీ పార్థసారథి ఎమ్పెరుమాన్తో పాటు శ్రీదేవి, భూదేవి మరియు ఆండాళ్ నాచియార్ – అత్యంత విశ్వాసపాత్రుడు మరియు అరాధనీయుడు

75. అవిశ్వాస విరోధి  – అపనమ్మకంలో అవరోధాలు

బౌతిక వాదులను, దేవతాంతరములను, సామాన్య శాస్త్రమును నమ్మడాన్ని అవిశ్వాస విరోధి అని అంటారు.

విశ్వాసం అంటే నమ్మకం. ఇక్కడ, నమ్మకూడని అంశాలను  మనము నమ్మినప్పుడు, వాటిని అవరోధాలుగా వివరించబడ్డాయి. సామాన్య శాస్త్ర ఆదేశములను పాటించాల్సిన అవసరం ఉంది. కాని, ఒక ప్రపన్నుడు విశేష ధర్మాన్ని (భగవాన్ / భాగవతులకు సేవ) పాటించేటప్పుడు కొన్ని సామాన్య  లోపాలు ఉంటే, అది లోపంగా పరిగణించబడదు.

అనువాదకుల గమనిక: మనము ఇంతకు ముందు వీటిని గురించి  చాలా వివరంగా చర్చించాము. ఇక్కడ 3 అంశాలపై నమ్మకం గురించి తెలియజేస్తున్నారు – సంసారులు (లౌకిక వ్యక్తులు), దేవతాంతరములు (ఇతర దేవతలు) మరియు సామన్య శాస్త్రమును అడ్డంకులుగా తెలియజేయబడ్డాయి.

  • మనము భౌతిక అంశాలపై దృష్టి కేంద్రీకరించినప్పుడు, అటువంటి సహాయాలను పొందడానికి భౌతికవాదులను నమ్మవలసి వస్తుంది. అటువంటి చర్యలలో పాల్గొనడం ద్వారా ఈ భౌతిక సంసారంతో మన అనుబంధం మరింత పెరుగుతుంది. అందువల్ల సంసారులపై నమ్మకం ఉండకపోవడం మంచిది.
  • దేవతాంతరములు విషయానికొస్తే ఇది బ్రహ్మ, శివుడు మొదలైన వాళ్ళతో ప్రారంభమయ్యి మిగతా అందరు దేవతలకు సంబంధించినది. వారందరు కూడా బద్ద ఆత్మలు మాత్రమే. మనము వైధిక కర్మలలో భాగంగా దేవతలను గౌరవించినపుడు, అంతకు మించి వారికి ప్రత్యేకమైన ప్రాముఖ్యత ఎక్కడా ఇవ్వబడలేదు. ఈ విషయానికి సంబంధించి నంపిళ్ళై ఒక సంఘటనను అందంగా వివరించారు.  శ్రీవైష్ణవులు వైధిక కర్మలలో భాగంగా దేవతలను ఆరాధిస్తారు కానీ  ప్రత్యేకంగా వారిని వారి ఆలయాలలో ఆరాధించరు ఎందుకు అని ప్రశ్నిస్తారు. అప్పుడు నంపిళ్ళై శాస్త్ర ఉపదేశాలలోని భాగంగా యజ్ఞాలు, సంధ్యావందనం మొదలైన వాటిని నిర్వహిస్తున్నపుడు ఆయా దేవతలలో అంతర్యామిగా ఉన్న శ్రీమన్నారాయణుడను ఆరాధిస్తాము అని బదులిస్తారు. శ్రీమన్నారాయణుడి ఆధిపత్యాన్ని స్పష్టంగా తెలుసుకున్న తరువాత కూడా వాళ్ళు కొన్ని సందర్భాలలో తమను స్వతంత్రంగా భావించి శ్రీమన్నారాయణుడితో కలహానికి దిగుతారు, ఓడిపోతారు కూడా.
  • శాస్త్రం రెండు వర్గాలుగా విభజించబడింది – సామాన్య శాస్త్రం మరియు విశేష శాస్త్రం. సామాన్య శాస్త్రం అంటే వర్ణాశ్రమ ధర్మం ప్రకారంగా శారీరక మరియు సాధారణ రోజువారీ అనుష్ఠానముల గురించి వివరించేది.  ఇవి చాలా అవసరం. విశేష శాస్త్రం అంటే ఆత్మ మరియు భగవానుడి‌తో ఆత్మ యొక్క  శాశ్వత సంబంధం గురించి వివరిస్తుంది. భగవాన్ మరియు భాగవతులకు చేసే రహస్య సేవలు ఇవి. పెరియాళ్వార్ దీనిని తిరుపల్లాండులో “అత్తాణిచ్ చేవకం” అని వివరించారు. ఆచార్య హృదయంలో, అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ చూర్ణిక 31 లో  – “అత్తాని చేవగతిల్ పోధువానతు నళువుం” –  భగవత్ / భాగవత కైంకర్యం చేస్తున్నప్పుడు, సామాన్య కైంకర్యాన్ని కొంతవరకు ఆలస్యం చేయవచ్చు / దాటివేయవచ్చు అని మాముణులు వ్యాఖానంలో వివరించారు. మరిన్ని వివరాలు https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/06/23/virodhi-pariharangal-10/ లో చర్చించబడ్డాయి. 


76. సంగ విరోధి – మన సాంగత్యములోని అవరోధాలు

భగవత్ జ్ఞానం (భగవాన్ గురించి జ్ఞానం) పొందిన తరువాత కూడా ఇతర  సిద్దాంతాల అనుచరులతో (శైవులు మొదలైన వారు) సంబంధం కలిగి ఉండటం.

సంగం అంటే స్నేహం, సంబంధం. భగవత్  జ్ఞానం అంటే శ్రీమన్నారాయణుడి  ఆధిపత్యానికి సంబంధించిన నిజమైన జ్ఞానం.

అనువాదకుల గమనిక: భగవాన్ గురించి జ్ఞానం అంటే భగవాన్ అత్యోన్నతుడని, మనం అతని నిత్య దాసులమని పూర్తిగా అర్థం చేసుకోవడం అని అర్థం. ఆ వాస్థవ జ్ఞానం పొందిన తర్వాత, మన వైఖరిలో పరివర్తన ఉంటుంది. అప్పుడు మనం భగవాన్ యొక్క ఆధిపత్యాన్ని తిరస్కరించే వారితో  లేదా భగవానుడిని అవమానించే వారితో మనం స్నేహం చేయాలనుకోము. ఆచార్యుల అనుగ్రహంతో మరియు భగవాన్ అనుగ్రహంతో యదార్థ జ్ఞానం లభిస్తుంది. ఆ యదార్థ జ్ఞానం లేని వారు భగవాన్ యొక్క ఆధిపత్యాన్ని అంగీకరించరు. అలాంటి వ్యక్తులతో సన్నిహితంగా ఉండకపోవడమే మంచిది. ఇక్కడ తెలుసుకోవలసిన ముఖ్య విషయం ఏమిటంటే, ఒక శ్రీవైష్ణవుడిగా, అనుకూలమైన వ్యక్తులకు (భగవాన్ గురించి తెలుసుకోవాలని ఇష్టపడేవారు) వారి వర్ణంతో సంబంధం లేకుండా ఈ విషయం పట్ల అవగాహన కల్పించడం మన కర్తవ్యం. ఎందుకంటే, తన అసలు స్వరూపాన్ని గ్రహింపజేసే ఈ జ్ఞానాన్ని వారికి తెలియజేయడం మనం వాళ్ళకు చేసే గొప్ప సహాయం కనుక.

77. సంతాన విరోధి – సంతానం విషయంలో  అవరోధాలు

మన సొంత పుత్రుడైన సరే,  భగవాన్, భాగవతులు మరియు ఆచార్యుల పట్ల ద్వేషంగా/అగౌరవంగా ఉంటే, వరాహ పురాణంలో వివరించిన విధంగా అలాంటి పుత్రుడిని వదులుకోకపోవడం అడ్డంకి.

మాజనిష్ఠ స నో వమ్సేజాతో వాత్రాక్విసృజ్యతాం
ఆజాన్మమరణం యస్య వాసుదేవో నదైవతం

సంతానం అంటే మన సొంత పిల్లలు. మన సొంత పిల్లలు అయిన్నప్పటికీ, భగవాన్ భాగవతులు మరియు ఆచార్యుల పట్ల అపచారములలో పాల్పడినప్పుడు, వారిని వదులుకోవాలి. అలాంటి సంబంధాన్ని తెంచుకోవాలి.

అనువాదకుల గమనిక: ఒక ప్రపన్నుడు, తాను ఇతర అనుకూలమైన ప్రపన్నులతో మాత్రమే కలవడం చాలా ముఖ్యం. పిల్లలు లేదా దగ్గరి బంధువులు, భగవాన్ మరియు భాగవతులకు వ్యతిరేకంగా చూపించే అహంకారాన్ని సహించకూడదు. పిల్లలకి అర్థమైయ్యేలా వివరించే ప్రయత్నంచేయాలి, వారికి సరైన మార్గనిర్దేశం చేయడానికి ప్రయత్నించాలి. కానీ అలాంటి ప్రయత్నాలు విఫలమైనప్పుడు, సంబంధం ఉంచుకోకూడదు. దీనిని కొన్ని ఉదాహరణలతో చూద్దాం. 

  • ప్రహ్లాదుడు శ్రీమన్నారాయణుడి  గొప్ప భక్తుడు. అతని మనవడైన మహాబాలి శ్రీమన్నారాయణుడి పట్ల  భక్తిని అతని నుండి వారసత్వంగా పొందాడు. కానీ అతని దురాశ కారణంగా, అతను ఇంద్రుని సంపదను స్వాధీనం చేసుకుంటాడు, శ్రీమన్నారాయణుడి పట్ల కూడా అప్రియంగా ప్రవర్తిస్తాడు. అది చూసిన, ప్రహ్లాదుడు అతనిని మందలించడానికి ప్రయత్నిస్తాడు, కానీ అది చెవిటి వాడి ముందు శంఖం ఊది నట్లు అయిపోతే, చివరికి తన సంపదంతా కోల్పోవుగాకా అని శపిస్తాడు.
  • కైకేయికిచ్చిన వరం కారణంగా  శ్రీ రాముడు వనవాసానికి వెళ్లినపుడు, భరతుడు అక్కడ ఉండడు. తిరిగి వచ్చినప్పుడు, అతను కైకేయి కారణంగా శ్రీ రాముడు అడవికి పంపబడ్డాడని తెలుసుకొని ఆమెను త్యజిస్తాడు.
  • రావణుడు సీతను అపహరించినప్పుడు, విభీషణుడు తన అన్నకు ఆమెను శ్రీ రాముడికి తిరిగి అప్పజెప్పమని విన్నవిస్తాడు. కానీ రావణుడు విభీషణుడి మాట వినిపించుకోడు. పదే పదే ప్రయత్నించిన తరువాత విభీషణుడు చివరకు రావణుడిని పూర్తిగా వదిలిపెట్టి, శ్రీ రాముని ఆశ్రయాన్ని పొందుటాడు. అతను చివరికి  తన సొంత సోదరుడు రావణుడిని ఓడించటానికి శ్రీ రామునికి సహకరిస్తాడు.


78. వర్ణ విరోధి – మన వర్ణం విషయాలలో అవరోధాలు

వర్ణానికి  విరుద్ధమైన కార్యాలలో పాల్గొనడం ఒక అడ్డంకి.  బ్రహ్మణ, క్షత్రియ, వైశ్య మరియు శూద్రులు అని నాలుగు వర్గాలుగా మనుషులను విభజించారు. ప్రతి వ్యక్తి ,వారి కోసం శాస్త్రంలో నిర్దేశించిన కార్యాలను నిర్వహించాలి. వారి స్వంత  వర్ణానికి విరుద్ధమైన పనులను చేయకూడదు.
అనువాదకుల గమనిక: ఈ విషయం ఇప్పటికే https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/08/08/virodhi-pariharangal-34/ లో చాలా వివరంగా చర్చించబడింది. ప్రతి వర్ణానికి కొన్ని బాధ్యతలు ఉంటాయి. వివిధ వర్ణానికి సంబంధించిన కార్యాలు ఈ క్రింద వివరించబడ్డాయి.

  • బ్రహ్మణ వర్గం వారికి  6 ప్రధాన కార్యాలు గుర్తించబడ్డాయి. అధ్యయనం (వేదాధ్యయనం), అధ్యాపనం (ఇతరులకు వేదాలు బోధించడం), యజనం (తన కోసం యజ్ఞం చేయడం), యాచనం (ఇతరుల కోసం యజ్ఞం చేయడం), దానం (దానధర్మాలు ఇవ్వడం), పరిగ్రహం  (దానధర్మాలు తీసుకోవడం).
  • క్షత్రియులకు, అధ్యయనం (వేదాధ్యయనం), యజ్ఞం (స్వయం కోసం యజ్ఞం చేయడం) మరియు దానం (దానధర్మాలు చేయడం) మాత్రమే వర్తిస్తాయి – ఇతరులకు వేదాలను బోధించడం, ఇతరుల కోసం యజ్ఞం చేయడం మరియు దానం తీసుకోవడం వర్తించవు. కానీ వాటికి బదులుగా, వాళ్ళు ఆయుధాలను చేతపట్టడం, పౌరులను రక్షించడం, దేశాన్ని పరిపాలించడం వాళ్ళకు వర్తిస్తాయి.
  • వైశ్యులకు కూడా, అధ్యయనం (వేదాధ్యయనం), యజ్ఞం (స్వయం కోసం యజ్ఞం చేయడం) మరియు దానం (దానధర్మాలు చేయడం) మాత్రమే వర్తిస్తాయి – ఇతరులకు వేదాలను బోధించడం, ఇతరుల కోసం యజ్ఞం చేయడం మరియు దానం తీసుకోవడం వర్తించవు. కానీ వాటి స్థానంలో, వాళ్ళు వ్యవసాయం చేయడం, గో సంరక్షణ, వ్యాపారం చేయడం మొదలైనవి వాళ్ళకు వర్తిస్తాయి.
  • ఈ మూడు వర్గాల వారికి వారి వారి పనుల్లో సహాయం చేయడం శూద్రులకు వర్తిస్తుంది.

పిళ్ళై లోకాచార్యులు శ్రీవాచన భూషణ దివ్య శాస్త్రం సూత్రాలు 276, 277, 278 లో కైంకర్యం (దాస్యం) గురించి వివరించారు. మొదట 276 లో, “కైంకర్యం రెండు రకాలు” అని చెప్పారు. సూత్రం 276 లో, “వారు అనుకూలమైన వాటిని చేస్తూ  అననుకూలమైన వాటిని చేయకూడదు” అని తెలియజేసారు. సూత్రం 277 లో, “అనుకూలమైనవి/ అననుకూలమైనవి తమ వర్ణం/ఆశ్రమం మరియు వారి అసలైన జీవాత్మ స్వభావంపై ఆధారపడి ఉంటుంది” అని వారు తెలియజేస్తున్నారు. మాముణులు ఈ సూత్రానికి లోతైన వివరణ ఇచ్చారు. నిస్వార్థ వైఖరితో భగవానుడికి అన్ని కైంకర్యాలు (నిత్య, నైమిత్తిక కర్మానుష్ఠానములు మరియు భగవత్ / భాగవతులకు కైంకర్యాలు) నిర్వహించాలని వారు వివరించారు. శాస్త్రం మరియు మన ఆచార్యల నుండి నేర్చుకున్నట్లుగా వర్ణశ్రమ ధర్మాన్ని అనుసరించడం కూడా భగవత్ కైంకర్యంగా చేయాలి, మన సేవలన్నీ భగవాన్ యొక్క దివ్య సంకల్పానికి అనుగుణంగా ఉండాలి.

79. జప విరోధి – మనం చదవడంలో/ స్మరించడంలో  అవరోధాలు

మూల మంత్రం (తిరుమంత్రం) మొదలైనవాటిని పఠించేటప్పుడు అన్ని మంత్రాలకు దేవత అయిన శ్రీమన్నారాయణపై దృష్టి పెట్టడానికి బదులుగా భౌతిక లాభాలను ఆశించడం, ఇతర దేవతల చింతన చేయడం ఒక అడ్డంకి.

మూల మంత్రం అంటే శ్రీ అష్ఠాక్షర మహామంత్రం. మంత్రం త్రాయతి ఇతి మంత్రః  – పఠించే వాడిని రక్షించేది మంత్రం అంటారు. మంత్రం యొక్క దేవత ఎవరో తెలుసుకొని ఆ మంత్రాన్ని పఠించాలి. అష్ఠాక్షర మంత్రానికి శ్రీమన్నారాయణుడు దేవత. అతనికి కైంకర్యం కాకుండా వేరొక మరే ఇతర ప్రయోజనాల గురించి గానీ చింతన చేయడం ఫలితాన్ని ఇవ్వదు.

అనువాదకుల గమనిక: ప్రతి మంత్రంలో  మూడు ముఖ్యమైన అంశాలు ఉంటాయి – ఛందస్సు , ఋషి (మంత్ర ప్రచారం చేసినవాడు), దేవత (మంత్ర ధ్యానం యొక్క కేంద్ర బిందువు).  పిళ్ళై లోకాచర్యులు ముముక్షుప్పడి 4వ సూత్రంలో  – “మంత్రత్తిలుం మంత్రత్తుక్కు ఉళ్లిడాన వస్తువిలుం మంత్ర ప్రధాన ఆచర్యన్ పక్కలిలుం ప్రేమం గనక్క ఉణ్డానాల్ కార్యకరమావతు” అని ఘోషిస్తున్నారు. శిష్యుడికి మంత్రముపై,  భగవానుడిపై (మంత్రం యొక్క కేంద్ర బిందువు),  ఆచార్యునిపై (మంత్రంపై పూర్తి నియంత్రణ కలిగి ఉన్నవారు) సంపూర్ణ విశ్వాసం ఉండాలి. ఈ మూడింటిపట్ల గొప్ప ప్రీతిని  పెంపొందించుకోవాలి అని మాముణులు అందంగా వివరిస్తున్నారు. అతను అదే సూత్రాన్ని వెల్లడి చేసే సమానమైన సంస్కృత స్లోకాన్ని కూడా అందంగా ఉదహరిస్తున్నారు – “మంత్రే తత్  దేవతాయాంచ తతా మంత్రప్రదే గురౌ, త్రిషు భక్తిస్ సదాకార్యా సా హి ప్రధమ సాధనం”. ఈ అన్ని అంశాలపై సరైన అవగాహనతో మంత్రాన్ని జపించడం ఎంతో ప్రయోజనకరంగా ఉంటుంది. ద్వయ మహామంత్రాన్ని వివరించే తిరువాయ్మొళి యొక్క అర్ధాలను ధ్యానించుకుంటూ ద్వయ మహామంత్రాన్ని నిరంతరం అన్ని సమయాలలో పఠించాలి.  మాముణులు ద్వయ మహమంత్రాన్ని నిరంతరం పఠిస్తూ, తిరువాయ్మొళి యొక్క అర్ధాలను ధ్యానిస్తున్నారని తన పుర్వ దినచర్యలో ఎరుమ్బి అప్పా కీర్తించడం మనం చూడవచ్చు. ఇది శ్లోకం 9లో “మంత్ర రత్న అనుసంధాన …” లో చూడవచ్చు.  శ్రీవచన భూషణ దివ్య శాస్త్రం సూత్రం 274 లో “జప్తవ్యం గురుపరంపరైయుం ద్వయముం” –  గురుపరంపర మంత్రాన్ని, ద్వయ మహామంత్రాన్ని నిరంతరం పఠిస్తుండాలి అని పిళ్ళై లోకాచార్యులచే చెప్పబడింది.

80.  ఆరాధన వీరోధి  – పారాయణలో అవరోధాలు

తిరువారాదనం  మన నిజమైన స్వరూపాన్ని తృప్తిపరచడానికి నిస్వార్థ ఉద్దేశ్యంతో చేయకుండా భౌతిక కోరికలు  కలిగి ఉండటం, జాతి (జన్మ), ఆశ్రయ (యజమాని / అధికారి), నిమిత్తం, మాంసాన్ని, మద్యం మొదలైన శాస్త్రవిరుద్దమైన వాటిని తిరువారాధనంలో అర్పించడం అడ్డంకులు.

తిరువారాదన సమయంలో ఎటువంటి వాటిని ఆశించకుండా భగవానుడిని పూజించాలి. ఎమ్పెరుమాన్ ఆరాధన యొక్క ఫలితం పరమానందకరమైన ఆరాధన (మరింకేదీ కాదు). ఇది ఒక అతి సాధారణమైన ప్రఖ్యాతమైన నియమం – “యదన్నః పురుషోభవతి తదన్నస్ తస్య దేవతా” – శాస్త్ర ప్రకారం మనము భుజింపదగిన తినుపదార్థములన్ని మొదట మనం ఆరాధించే పెరుమాళ్కు సమర్పించి ఆపై మనం తీసుకోవాలి. ఉదాహరణకు, శాస్త్రంలో సన్యాసులకు తాబూలం తినడం నిషేధించబడింది, కాబట్టి తిరువారాధనంలో వారు ఆరాధించే పెరుమాళ్కు సమర్పించరు.  అనుష్ఠాన విరోధి (https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/06/23/virodhi-pariharangal-10/) లో చర్చించబడిన అనేక అంశాలను మనం గుర్తు చేసుకోవచ్చు. 

అనువాదకుల గమనిక: తిరువారాదనం అనేది భగవానుడిని పూజించే ప్రక్రియ. దీన్ని http://ponnadi.blogspot.in/2012/07/srivaishnava-thiruvaaraadhanam.html లో వివరంగా వివరించబడింది. భగవానుడిని ఆరాధించడంలో ఉన్న అడ్డంకులు https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/08/25/virodhi-pariharangal-16/ లో వివరంగా వివరించబడ్డాయి. ఆహార పదార్ధాల విషయానికి వస్తే, వాటిని తినడంలో 3 రకాల పరిమితులు తలెత్తుతాయి – జాతి ధుష్టం (ఉల్లిపాయ, వెల్లుల్లి మొదలైనవి), ఆశ్రయ ధుష్టం (అవైష్ణవులతో సంబంధం కలిగి ఉన్న సాత్విక ఆహార పదార్థాలు) మరియు నిమిత్త ధుష్టం (చెడిపోయిన ఆహార పదార్థాలు మొదలైనవి) .ఇవి https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/12/15/virodhi-pariharangal-23/ లో వివరంగా వివరించబడ్డాయి.

తరువాతి భాగం మనం వచ్చే సంచికలో కొనసాగిద్దాము.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

హిందీలో : http://ponnadi.blogspot.com/2014/11/virodhi-pariharangal-45.html

మూలము : https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

విరోధి పరిహారాలు – 44

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవుల రోజువారీ జీవితంలో వివిధ రూపాలలో ఎదుర్కొంటున్న అడ్డంకుల గురించి ఎమ్పెరుమానారు, వంగి పురత్తు నంబికి వివరిస్తారు. వంగి పురత్తునంబి ఈ విశేషాలను ఒక అద్భుతమైన గ్రంథ రూపంగా “విరోధి పారిహారంగళ్ (విరోధి పరిహారాలు) అనే గ్రంథంలో గ్రంథస్తపరిచారు.

ఈ సంచికలోని శీర్షికలు శ్రేణిగా ఆంగ్లములో ఈ పుస్తకము –  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/virodhi-pariharangal/ లో చూడవచ్చు.

దయచేసి మునుపటి శీర్షికను ఇక్కడ చుడండి – https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/01/31/virodhi-pariharangal-43/

74. అంతిమ దశ విరోధి –  అంతిమ  క్షణాలలోని అవరోధాలు 

    వరాహ పెరుమాళ్ (తిరువిడవెంతైలో ఉన్నట్టుగా) –  తన భక్తులకు మొక్షాన్ని ప్రసాదిస్తానని ప్రమాణం చేసినవాడు.

 అంతిమ దశ అంటే మరణ శయ్యపైన ఉన్న చివరి క్షణాలు. మరణం సమీపిస్తున్నప్పుడు, చాలా మంది స్పృహ లేకుండా పడి ఉంటారు. కొంత మంది  తమ చివరి క్షణాల గురించి పూర్తిగా తెలుసి ఉన్న వారు కూడా ఉంటారు. మన ఆచార్యలు రెండు ముఖ్యమైన అంశాలను తెలియజేస్తున్నారు.  ” ‘పేరు తప్పాతు’ ఎన్రు తుణిన్తిరుక్కైయుం, పేత్తుక్కుత్ తవారిక్కైయుం శ్రీవైష్ణవాధికారిక్కు అవస్యాపేక్షితం” –  శ్రీవైష్ణవుడు తన అంతిమ లక్ష్యాన్ని సాధించగలడు అన్న విశ్వాసం కలిగి ఉండాలి మరియు తన అంతిమ లక్ష్యం పట్ల ఆత్రుతగా ఆరాటపడాలి అని వివరించారు. ఈ మొత్తం వివరణ ఈ రెండు ముఖ్యమైన అంశాలపై ఆధారపడి ఉంది. ఇక్కడ ‘పేఱు’ అంటే  శ్రీవైకుంఠం (పరమపదం) చేరుకొని అతని (పెరుమాళ్) ఆనందం కోసం నిత్య కైంకర్యంలో పాల్గొనడమే మనకు అత్యున్నత లక్ష్యం.  అనువాదకుల గమనిక: సామాన్యంగా శాస్త్రంలో, అంతిమ స్మృతిని బాగా నొక్కి చెప్పారు. భగవద్గీత 8.6 లో, శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ “యం యం వాపి స్మరణ్ భావం త్యజతి అంతే కళేవరం తమ్ తమ్ ఏవ ఇతి కౌంతేయ సదా తద్భావ భావితః” – ఓ కుంతీ పుత్ర! ఆత్మ చివరి క్షణాలలో దేనిని స్మరిస్తే, ఆ తరువాతి జన్మలో ఆ రూపాన్ని పొందుతుంది. ఈ కారణంగానే భగవాన్ నామాలను, రూపాలు, లీలల యొక్క స్మరణ చేయాలని నొక్కి చెప్పబడింది. కానీ అంతిమ క్షణాలలో తమ పరిస్థితుల బట్టి, అది సాధ్యమౌతుంది. స్పృహలేని స్థితిలో ఉంటే, వారు ఆ సమయంలో భగవత్ చింతన చేయలేరు. పైగా, తమ లౌకిక బంధాల కారణంగా, ఆఖరి క్షణాలలో భౌతిక అంశాల గురించి ఆలోచించడం ప్రారంభించవచ్చు. జ్ఞాన యోగంలో ప్రావీణ్యం ఉన్న గొప్ప సత్పురుష రాజు అయిన భరతుడు కూడా ఒక జింక పట్ల అనురాగంలో చిక్కుకొని, తమ ఆఖరి క్షణాలలో ఆ జింక గురించి ధ్యానించడం ప్రారంభించాడు. ఫలితంగా అతను తన తరువాతి జన్మలో జింకగా జన్మించాడు. కానీ ఇవన్నీ ఉపాసకులు అయిన కర్మ / జ్ఞాన / భక్తి యోగ నిష్ఠాపరులకు ప్రత్యేకమైనవి. ప్రపన్నులకు ఇది అవసరం లేదు. సంపూర్ణ శరణాగతి చేసిన ఆత్మ భగవాన్ యొక్క నియంత్రణా బాధ్యతలో ఉన్నందున, అతను భగవత్ ధ్యానం చేయగలిగినా చేయలేకపోయినా, ఆ ఆత్మ తప్పకుండా పరమపదం చేరుకుంటుంది. ఎమ్పెరుమానార్ కొన్ని సందేహాలను స్పష్టం చేసుకోవాలనుకున్నప్పుడు, వారు దేవ పెరుమాళుకి రహస్య కైంకర్యం చేస్తున్న తిరుక్కచ్చి నంబి (కాంచిపూర్ణ స్వామి) వద్దకు వెళ్లి, ఆ సందేహాలపై దేవ పెరుమాళ్ సలహా పొందమని కోరతారు. తిరుక్కచ్చి నంబి ఎమ్పెరుమానార్ పరిస్థితి గురించి దేవ పెరుమాళ్ని అభ్యర్థిస్తారు, దేవ పెరుమాళ్ తిరుక్కచ్చి నంబికి 6 వార్తలతో (పదాలు / ఉపదేశాలు) ఆశీర్వదిస్తారు, ఇవి ఎమ్పెరుమానార్ యొక్క సందేహాలను స్పష్టం చేస్తాయని చెప్తారు. తిరుక్కచ్చి  నంబి ఎమ్పెరుమానార్ని తన సందేహాల గురించి అడగరు, దేవ పెరుమాళ్ కూడా ఆ సందేహాలు ఏమిటని తిరుక్కచ్చి నంబిని అడగరు. దేవ పెరుమాళ్  ఎమ్పెరుమానార్ యొక్క మనో హృదయాన్ని తెలుసుకొని, నేరుగా తిరుక్కచ్చి నంబికి సమాధానాలను వెల్లడి చేస్తారు. ఆ 6 విషయాలు – “నేను, శ్రీమన్నారాయణ సర్వశ్రేష్ఠుడిని”, “ద్వంద్వత్వం నిజం”, “ప్రపత్తి (శరణాగతి) మాధ్యమం”, “అంతిమ స్మృతి అవసరం లేదు”, “ప్రపన్నులు ఈ జీవిత చివరలో విముక్తి పొందుతారు”,  చివరకు” పెరియ నంబిని ఆచార్యునిగా స్వీకరించు”. ఇక్కడ అతను ఒక ప్రపన్నునికి అంతిమ స్మృతి (చివరి క్షణాలలో భగవత్ ధ్యానం చేయడం) అవసరం లేదని ప్రత్యేకంగా చెప్పబడింది.  ఇది కూడా వరాహ చరమ శ్లోకం యొక్క ప్రధాన ఉద్దేశ్యం – ఇక్కడ వరాహ పెరుమాళ్ ప్రత్యేకంగా తన పట్ల ఎంతో అంకితభావంతో ఉన్నవారికి (అంటే అతనికి శరణాగతులైన వారికి), తమ తుద దశలో వారు స్పృహ లేని స్థితిలో ఉన్నప్పటికీ, ఆ సమయంలో అతను వారిని గుర్తుచేసుకొని వారిని  పరమపదానికి తీసుకువెళతానని వెల్లడిచేస్తున్నారు.  మన ఆచార్యులలో చాలామంది వారి చివరి క్షణాలలో ప్రత్యేకంగా భగవాన్ గురించి ధ్యానం చేయకుండా తమ స్వంత ఆచార్యుడి గురించి చింతన చేశారని మన పూర్వాచార్యుల జీవితంలో మనం స్పష్ఠంగా గమనించవచ్చు. ఇప్పుడు మనం అంశంలోకి వెళ్దాం.

  • మరణం తరువాత వదిలి వెళ్ళే ఆస్థిపాస్థులు, భార్యా పిల్లల పట్ల మక్కువ కారణంగా కలవరం చెందడం ఒక అడ్డంకి. ప్రావణ్యం అంటే అనురాగము అని అర్థం. ఇల్లు, భూములు, భార్యా పిల్లలు మొదలైన వాటిని వదిలివెళ్తున్నందుకు బాధపడవచ్చు, ఇది అజ్ఞానం కారణంగా జరుగుతుంది. అనువాదకుల గమనిక:  అంతిమ క్షణాలలో మరణ శయ్యపై ఉన్న  వ్యక్తి యొక్క మానసిక స్థితి గురించి పెరియాళ్వార్ తన పెరియాళ్వార్ తిరుమోళి 4.10 లో “తుప్పుడైయారై …” తో మొదలయ్యే పదిగంలో చాలా లోతుగా వివరించారు. తాను భగవత్ ధ్యానం చేసే స్థిరమైన మనస్సు కలిగి ఉండకపోవచ్చు అని అతను మొదట భగవానుడికి తెలియజేస్తున్నారు, తన ప్రస్తుత సంపూర్ణ శరణాగతి స్థితిని గుర్తుంచుకొని తన ఈ జీవితం చివరిలో (అతని మనస్సు స్థిరంగా ఉండకపోయినా) ముక్తిని ప్రసాదించమని భగవానుడిని అభ్యర్థిస్తున్నారు. ఈ పది పాసురములలో, చివరి క్షణాలలో మనం అనుభవించే బాధలను పెరియాళ్వార్ చాలా విస్త్రుతంగా వివరించారు.  మరణ శయ్యపై ఉన్న వ్యక్తి చుట్టూ తన బంధువులు గట్టి గట్టిగా ఏడుస్తూ తన భయాన్ని ఇంకా పెంచుతుంటారు. అతను ఆ శరీరాన్ని విడిచిపెట్టే ముందు వీలైనంత ఎక్కువ సంపదను తన నుండి లాక్కోవాలని కూడా వారు చూస్తూ ఉంటారు. ఇవన్నిటికి పైగా, తన సొంత భార్యా పిల్లలను, ఆస్తిపాస్తులను విడిచిపెట్టి వెళుతున్నందుకు తనపై తను జాలిపడతాడు. కాని ఆ వ్యక్తికి తాను ఒక జీవాత్మ, తాను ఈ శరీరాన్ని మాత్రమే విడిచిపెడుతున్నాను అన్న జ్ఞానం ఉన్నప్పుడు, వాళ్ళకి ఏ బాధ ఉండదు. ఇటువంటి సాక్షాత్కారం ప్రపన్నులకు సహజమైన గుణం.తనకు ప్రియమైన అతిథి వారి ఇంటికి వస్తానన్నఫ్ఫుడు అతను వచ్చే వరకు ఎదురుచూసిన్నట్లే, ప్రపన్నులు ఆత్రుతగా మృత్యు దేవత కోసం ఎదురుచూస్తారని చెప్పబడింది. ఎందుకంటే, అటువంటి ప్రపన్నులను, మరణించిన తరువాత, వాళ్ళను స్వయంగా భగవాన్ విరజా నది తీరానికి తీసుకువెళతారు (ఇది పరమపదం మరియు సంసారం మధ్యలో ప్రవహిస్తుంది). వారు అర్చిరాది మార్గం గుండా విరజా నదిని దాటి చివరకు  శ్రీమన్నారాయణ యొక్క దివ్య నివాసానికి చేరుకుంటారు. అక్కడ అతన్ని నిత్యసూరులు మరియు ముక్తాత్మలు స్వాగతిస్తారు. తరువాత భగవాన్ కూర్చున్న శేష పర్యంకం (సింహాసనం) పైకి ఎక్కి భగవానుడిని ఆలింగనం చేసుకుంటాడు. ఆ తరువాత, భగవాన్ అతనికి నిత్య కైంకార్యాన్ని ప్రసాదిస్తాదు,  అతను సంతోషంగా చిరకాలం అక్కడే ఉండిపోతాడు. ఆ విధంగా, మరణం తరువాత ఉన్న ఈ అద్భుతమైన జీవితాన్ని చూసి, ప్రప్పన్నులు తమ ఈ శరీరాన్ని విడిచి పెట్టడం గురించి భయపడరు. కానీ ఈ తత్వ అవగాహన లేని సామాన్య పురుషులు, మహిళలు మరణాన్ని ఎదుర్కొనేందుకు చాలా కష్టపడతారు.
  • క్షేత్రాణి మిత్రాణి ” లో వివరించినట్లుగా, అటువంటి అనుబంధాలు/అనురాగాలు అననుకూలమైనవి కావు అని గమనించాలి. అలా ఉండకపోవటం ఒక అడ్డంకి. క్షేత్రాణి , మిత్రాణి – నా ఆస్థిపాస్థులు, నా స్నేహితులు, వంటి అనుబంధాలు. పరమపదం చేరుకోవడానికి ఆటంకాలు. అందువల్ల ఈ కారణాలు (అనుబంధాలు/అనురాగాలు) అననుకూలమైనవి కావని తెలియజేస్తున్నారు.  అనువాదకుల గమనిక: ఎమ్బెరుమానార్ ఈ శ్లోకం శారణాగతి గధ్యంలో ఉల్లేకించారు. “పితరం మాతరం ధారాన్ పుత్రాన్ బంధూన్ సఖీన్ గురూన్, రత్నాని ధనధాన్యాని క్షేత్రాణి చ గృహాణి చ, సర్వధర్మాం శ్చ సంత్యజ్య సర్వకామాన్ శ్చ సాక్షరాన్, లోకవిక్రాంత చరణౌ చరణం తే వ్రజం విభో!” –  ప్రియమైన భగవాన్ (విభో)! నా యొక్క తల్లి తండ్రులు, భార్యాపిల్లలు, బంధు మిత్రులు, గురువులు, విలువైన రత్నాలు, సంపద, నిల్వ ధాన్యం, పొలాలు, ఇళ్ళ పట్ల మక్కువను నిన్ను పొందడానికి వదులుకున్నాను. అన్ని ఇతర మార్గాలు, ఏ కొంచం స్వల్పమైన కోరికలున్న అన్ని మార్గాలను నేను వదులుకుని, ముల్లోకాలను కొలిచిన మీ పాద పద్మాలకు శరణాగతి చేశాను. లౌకిక సంపద పట్ల ఉన్న మక్కువను  తిరస్కరించిన తరువాత భగవాన్ యొక్క పాద పద్మాలు మాత్రమే మన అభ్యున్నతికి ఏకైక మార్గమని స్పష్టంగా తేలుపుతున్నందుకు ఈ శ్లోకం గొప్పగా మహిమపరచబడింది.
  • తిరువాయ్మొళి 9.4.7 పాసురం “మాగ వైకుంఠం కాణ్బత్తర్కు ఎన్మనం ఏకమెణ్ణుం” లో పేర్కొన్నట్లుగా అత్యోన్నత నివాసంపై ఆసక్తి లేకపోవడం ఒక అవరోధం. పరమపదం చేరుకోవటానికి,  అక్కడ ఉన్న భగవానుడిని చూడాలని గొప్ప కోరిక ఉండాలి.  “తిరువాయ్మొళి 2.3.3 లో, ఆళ్వార్  ఈ భౌతిక ప్రపంచంలో  తనని ఉంచి నందుకు తన నిరాశను వెల్లడించాడు” అని తిరుమాలై ఆండాన్ తెలియజేస్తున్నారు. అనువాదకుల గమనిక: ఈ తిరువాయ్మొళి 9.4.7 పాసురానికి నంపిళ్ళై యొక్క ఈడు వ్యాఖ్యానం చాలా స్ఫుటమైనది మరియు అందమైనది కూడా. నరసింహుని యొక్క నిత్య నివాసమయిన శ్రీవైకుంఠం గురించి నిరంతరం ధ్యానం చేస్తున్న నమ్మాళ్వారుల యొక్క స్థితిని వారు వివరించారు. రాత్రి పగలుతో సంబంధం లేకుండా నా మనస్సు పరమపదం గురించి నిరంతరం చింతన చేస్తుందని ఆళ్వార్ తెలియజేస్తున్నారు. సామాన్యంగా జనాలకి ప్రొద్దున రాత్రి పనులు వేరు వేరుగా ఉంటాయి. కాని ఆళ్వారుకి అన్నీఒకటే, నిరంతరం భగవత్ చింతన చేస్తూ ఉండే వారని  నంపిళ్ళై తెలియజేస్తున్నరు.
  • తిరువాయ్మొళి 4.9.7 పాసురం “కొడువులగం కాట్టేలే” లో పేర్కొన్న విధంగా విడిచిపెట్టవలసిన ఈ భౌతిక ప్రపంచాన్ని ద్వేషించకపోవడం ఒక అడ్డంకి. నమ్మాళ్వారులు ఈ భౌతిక ప్రపంచంలో సంసారుల మధ్య ఉండటం “కొడువులగం” – క్రూరమైన ప్రపంచమని అంటున్నారు, “నేను దీన్ని ఇకపై చూడకూడదను కుంటున్నాను” అని అంటున్నారు. అనువాదకుల గమనిక: తన గురించి నిజమైన జ్ఞానాన్ని తెలుసుకున్న వెంటనే, ఈ ప్రపంచంలో జీవాత్మకు ముళ్ళపైన ఉన్నట్టు అనిపిస్తుంది, ఇది తనకు నిరంతర కైంకర్యంలో పాల్గొనడానికి సరిపోదు అని అనిపిస్తుంది. నమ్మాళ్వారులు తన మొదటి ప్రబంధంలోని మొదటి పాసురంలోనే దుఃఖాన్ని వ్యక్తం చేస్తున్నారు – తిరువిరుత్తం 1 – “పొయ్ నిన్ఱ జ్ఞాననుం… ఇనియాం ఉఱామై” – నేను, అజ్ఞానంతో నిండి ఉన్న ఈ ప్రపంచాన్ని భరించలేకపోతున్నాను అని అర్థం. ఆళ్వార్లకు, ఈ ప్రపంచంలో ఉండటం అంటే పాదరక్షలు లేకుండా వేడి ఇసుక మీద నిలబడటం లాంటిది – అది కొన్ని క్షణాలు కూడా సహించలేము. ఈ భౌతిక ప్రపంచంలో మనం అలాంటి విరక్తిని పెంచుకోకపోతే, చివరి క్షణాలలో ఇక్కడి బంధాలను వదులుకోవడం చాలా కష్టం.
  • తిరువాయ్మొళి  పాసురం 1.2.9 లో “పిన్నమాక్కై విడుంపొళుతెణ్ణే” ప్రస్తావించినట్లుగా, ఈ శరీరాన్ని వదులుకోవాలనే కోరిక లేకపోవడం ఒక అడ్డంకి. ఈ అనిత్యమైన శరీరానికి దూరం కావాలని ఎదురుచూడాలి. తిరువాయ్మొళి 6.9.9 లో వివరించినట్లు “కూవిక్కొళ్ళుం కాలం ఇన్నుం కుఱుగాతో?” – ఆ దివ్య ధామానికి చేరుకోవాలని, మరణించే ఆ ఆఖరి క్షణం కోసం ఆత్రంగా ఎదురుచూడాలి అని అర్థం .  అనువాదకుల గమనిక: అచార్య హృదయంలో, అళగియ మనవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ చూర్ణిక 229 లో ఇలా వివరిస్తున్నారు, నమ్మాళ్వార్  తమ 4 ప్రబంధాలలో  భగవానుడిని పరమపదాన్ని ప్రసాదించమని ఆర్తితో 20 సార్లు పిలిచే వరకు భగవానుడు ఎదురుచూశాడని తెలియజేస్తున్నారు. అనేక కారణాల వల్ల భగావనుడు అంత కాలం ఎదురు చూసాడు, కాని ముఖ్యంగా పరమపదం చేరుకోవాలనే నమ్మాళ్వార్ కోరికను సాధ్యమైనంత పరిపక్వ స్థాయికి పెంచాలని, తద్వారా అతన్ని ముముక్షు (మోక్షం కోరుకునేవాడు) అని పిలవడానికి పూర్తిగా అర్హత సాధింపజేయడానికి అని నాయనార్ వివరిస్తున్నారు. నమ్మాళ్వారులు భగవానుడిని పిలుస్తున్న 20 ప్రదేశాలను మాముణులు వ్యాఖ్యానంలో అందంగా వివరించారు, శరణగతులైన వ్యక్తికి పరమపదంలో శాశ్వతంగా భగవానుడితో ఉండాలని గొప్ప కోరిక ఉండాలి, అలాంటి ఉన్నతమైన కోరిక శరణాగతిని పూర్తి చేస్తుంది – లేకపోతే ఆ శరణాగతిని అసంపూర్ణమని పరిగణించబడుతుంది.
  • తిరువాయ్మొళి 10.10.9వ “ఉన్నై ఎన్నాళ్ వందు కూడువన్” పాసురంలో ప్రస్తావించినట్లుగా ఎమ్పెరుమాన్తో నిత్యం ఉండాలనే కోరిక పరిపక్వం చెందిన తరువాత కూడా ఎమ్పెరుమానుని చూడకుండా తాను ఉండగలగడం ఒక అడ్డంకి. పరమపదంలో ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క అత్యంత దివ్య రూపాన్ని నేను ఎప్పుడు చూస్తాను? నేను వ్యక్తిగతంగా అలాంటి ఎమ్పెరుమాన్ని ఎప్పుడు అనుభవిస్తాను? ఇవి నమ్మాళ్వారుల హృదయంలో భావాల అనుభవం. పరమపదంలో ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క పరత్వ రూపాన్ని పొందాలనే కోరిక ఉన్న  దశ ఇది. బాగా పరిపక్వం చెందిన ఈ భక్తి స్థితిని పరమభక్తి అంటారు. అనువాదకుల గమనిక: మునుపటి వివరణ‌లో చెప్పినట్లుగా, భగవానుడి పట్ల భక్తి అత్యున్నత స్థితికి చేరి పరిపక్వం చెందాలి. భక్తిలోని 3 దశలు ఇవి – పరభక్తి, పరజ్ఞానం, పరమ భక్తి ఉన్నాయి. పరభక్తి అనేది ఎమ్పెరుమాన్ గురించి పూర్తి పరిజ్ఞానం ఉన్న స్థితి – ఈ స్థితిలో ఎమ్పెరుమాన్‌తో కలిసి ఉండటం ఆనందాన్ని ఇస్తుంది, భగవాన్ నుండి దూరమైనపుడు దుఃఖాన్ని ఇస్తుంది. పరమ జ్ఞానం అనేది భగవాన్ యొక్క కల్యాణ గుణాలు, నామాలు, రూపాలు మొదలైనవాటిని పూర్తిగా మనస్సులో చిత్రీకరించి మనో నేత్రాలతో చూసుకునే స్థితి. పరమ భక్తి అనేది భగవాన్ పట్ల తమ అత్యున్నత భావాల స్థితి, భగవాన్ లేకుండా తాను ఉండలేకపోవడం అని అర్థం. నాయనార్ వీటిని ఆచార్య హృదయం యొక్క చూర్ణిక 233 లో కీర్తించారు, మాముణులు వాటిని తగినంత అందంగా వివరించారు.
  • తిరువాయ్మొళి 10.6.1 పాసురం “మారులోజి ఎన్” లో పేర్కొన్న విధంగా అర్చావతార ఎమ్పెరుమానుడిపై ఎక్కువ ఆసక్తి కలిగి ఉండటం ఒక అడ్డంకి. మన కోరిక ఆధారంగా భగవాన్ మనకు పరమపదాన్ని ప్రసాదిస్తాడు అని నమ్మాళ్వార్ తెలియజేస్తున్నారు. మనము ఈ ప్రపంచంలో ఇంత వరకు భక్తితో ఆరాధించిన  అర్చావతార ఎమ్పెరుమాన్  పరమపద భగవానుడిని అనుభవించే కోరికను అతను ప్రేరేపిస్తాడు. కాబట్టి, ఇక్కడ వారు పరమపదానికి దగ్గరవుతున్నపుడు తిరువాయ్మొళి చివరలో, అర్చావతార భగవానుడిని “మారుల్” (అపార్థం) అంటారు, ఎందుకంటే ఈ అర్చావతార భగవాన్ అనుభవం ఈ భౌతిక ప్రపంచంలో ఉన్నందున. కానీ అదే ఆళ్వార్, సుళ్విసుంబణిముగిల్ పదిగం (10.9) లో,  అర్చరాది మార్గాన్ని అనుభవిస్తూ, అతను తిరుక్కుదంతై యొక్క ఆరవముదన్ భగవానుడి పట్ల తన భక్తిని చూపించారు. కాబట్టి, అర్చావతారం పట్ల అనురాగం మన స్వభావానికి వ్యతిరేకం కాదని మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు. తిరుమంగై ఆళ్వార్ కూడా తన చివరి క్షణాలలో, తిరునెడుంతాండగం 29 వ పాసురంలో,  “తన్కుదంతైక్ కిదాంత మాలై నెడియానై అదినాయేన్ నినైన్తిట్టేనే” అని కీర్తించారు.  అనువాదకుల గమనిక: శ్రీవైష్ణవులకు అర్చావతార పెరుమాళ్ పట్ల భక్తి ప్రేమలు ఉండటం సహజం. వారు తమ జీవితం మొత్తం అర్చావతార పెరుమాళ్కి సేవచేస్తూ గడుపుతున్నందున, దానికి మించి ఇంకేదీ వారి మనస్సులోకి రాదు. పరాశర భట్టార్ తమ చివరి క్షణాలలో “నేను పరమపదంలో శ్రీరంగనాథుని చూడకపోతే, నేను పరమపదానికి ఒక రంధ్రం చేసి దానిగుండా తిరిగి శ్రీరంగంలోకి దూకుతాను” అని చెప్పడం మనందరికీ తెలిసిన విషయమే. అయినప్పటికీ, పరమపదంలో భగవానుడికి నిత్య సేవ చేయాలనే కోరికతో అర్చావతార ఎమ్పెరుమాన్ పట్ల అనురాగాన్ని తగ్గించుకోవాలి. శ్రీవైష్ణవులకు ఇక్కడి దివ్య దేశాలు మరియు పరమపద అనుభవంలో తేడా లేనప్పటికీ, ప్రత్యేక వ్యత్యాసం ఏమిటంటే – ఈ ప్రపంచంలోని దివ్య దేశాలలో, కైంకర్యంలో అంతరాయాలు ఉంటాయి – ఏది ఏమైనా, సమయం అయ్యిం తరువాత ఆలయం మూసివేయబడుతుంది, భక్తులు ఇంటికి వెళ్లి విశ్రాంతి తీసుకుంటారు. కానీ పరమపదంలో, ముసలితనం, వ్యాధి మొదలైన వాటి ప్రభావం లేకుండా నిరంతర కైంకర్యం చేయవచ్చు. కాబట్టి, శ్రీవైష్ణవులు ఈ ప్రపంచంలో అర్చావతారము  పట్ల ఉన్న అనుబంధాన్ని వదులుకుని, సమయం వచ్చినప్పుడు పరమపదాన్ని అధిరోహించడానికి తమను తాము సిద్ధం చేసుకోవాలి.
  • చివరి క్షణాలలో “ఇప్పుడు నాకు ఆశ్రయం ఏమిటి?” అని ఆలోచించడం,  “భగవానుడికి శరణాగతి చేయుటయే మనకు ఆశ్రయం” అన్నదే నిజమైన ఆశ్రయం అని తెలియకపోవుట ఒక అడ్డంకి. పెరియ తిరుమొళి 2.7.1 లో వివరించినట్లుగా “ఉన్ మనత్తాల్ ఎన్ నినైన్తిరుంతాయ్” – మీరు నన్ను ఎలా రక్షించాలను కుంటున్నావు? మన యొక్క ముక్తి భగవానుడి బాధ్యత, వారి సంకల్పం కూడా. భగవాన్ మనస్సులో ఆ కోరిక ఎప్పుడూ ఉంటుంది. కాబట్టి, తనను తాను ఎప్పుడూ స్వయం రక్షకుడిగా భావించి స్వతంత్రంగా వ్యవహరించకూడదు. “ఇప్పుడు నేను నన్నెలా విముక్తి పరచుకోగలను?” అని స్వతంత్రంగా ఆలోచడం ఒక అడ్డంకి అని అంటారు. శ్రీవచన భూషణ దివ్య శాస్త్రంలో, 69 వ సూత్రంలో “”అంతిమ కాలత్తుక్కు తంజం, ఇప్పోతు తంజమెన్ ఎంగిఱ నినైవు కులైగై” ఎన్ఱు జీయర్ అరుళిచ్చెయ్వర్ ” – ఆఖరి క్షణాలలో మన ఆశ్రయం ఏమిటంటే, “మనల్ని మనం రక్షించుకునే వైఖరిని వదులుకోవాలి, భగవత్ ఆశ్రయాన్నే సంపూర్ణగా స్వీకరించాలి” అని నంజీయర్ తెలియజేస్తున్నారు. అనువాదకుల గమనిక: శ్రీ వచన భూషణ దివ్య శాస్త్రం యొక్క రెండవ ప్రకరణంలో, పిళ్ళై లోకాచార్యులు ప్రపత్తి (శరణాగతి) యొక్క మహిమను వివరించారు. ఈ విభాగంలో, 60 వ సూత్రంతో ప్రారంభించి, ప్రపత్తి  (మనం శరణాగతి చేసే చర్య) కూడా ఉపాయం కాదు కేవలం భగవాన్ మాత్రమే ఉపాయం అని పిళ్ళై లోకాచార్యులు వివరించారు. భగవానుడిపై ఆధారపడినప్పుడు వారికి శరణాగతి చేయుట సర్వ సహజం అని ఇక్కడ స్థాపిస్తున్నారు. సూత్రం 63 లో, భగవాన్ జీవాత్మలను రక్షిస్తున్నపుడు, భగవాన్ జీవాత్మ నుండి ఆశించేది ఏమిటంటే అతన్ని జీవాత్మను రక్షించనివ్వడం. ఎమ్పెరుమాన్ చేత జీవాత్మ రక్షింపబడాలనే కోరిక, అతనికి రక్షణ ఇవ్వడానికి జీవాత్మ భగవానుడిని అనుమతిస్తున్నాడన్న దానికి సూచన అని మాముణులు వ్యాఖ్యానంలో వివరించారు. జీవత్మను రక్షించాలనే భగవాన్ యొక్క కోరిక ముఖ్యమని సూత్రం 66 లో పిళ్ళై లోకాచార్యులు వివరించారు.. తరువాతి సూత్రంలో, భగవాన్ నిరంతరం జీవత్మను రక్షించాలనే కోరికతో ఉంటాడని, ప్రయత్నిస్తుంటారని వివరించారు. జీవాత్మ కోరిక మారినప్పుడు అటువంటి రక్షణ కార్యరూపం దాల్చుతుందని సూత్రం 68 లో వివరించారు. “కోరికలో మార్పు” అంటే “తనను తాను రక్షించుకోవడం నుండి భగవాన్ మీద పూర్తిగా ఆధారపడటమనే వైఖరిలో మార్పు” అని మాముణులు ఇక్కడ అద్భుతంగా వర్ణించారు. ఇది 69 వ సూత్రంలో పిళ్ళై లోకాచార్యుల చేత నంజీయర్ పదాల ద్వారా స్థాపించబడింది. ఈ సూత్రంలో, నంజీయర్  అనారోగ్యంగా ఉన్న ఒక శ్రీవైష్ణవునికి సాన్త్వననిస్తూ  ప్రస్తుతానికి అతనికి ఆశ్రయం ఏమిటి అని అడిగినపుడు, నంజీయర్ వారు తనను తాను రక్షించుకునే ప్రయత్నాలను వదులుకొని,  భగవత్ ఆశ్రయాన్ని స్వీకరించడమే ఏకైక మార్గం అని తెలియజేస్తారు. ఈ విధంగా, భగవాన్ అతన్ని రక్షించనివ్వడం మరియు భగవాన్ కోరికకు లొంగి ఉండడం వంటి జీవాత్మ యొక్క సహజ వైఖరిని “అధికారి విశేషం” గా వివరించబడింది. “అధికారి విశేషం” అనగా శరణాగతి చేసిన వ్యక్తి యొక్క సహజ గుణం, కనీ అది అతని మొక్షానికి ఎన్నడూ ఉపాయం (మాధ్యమం) గా మారదు. ఈ సూత్రాలపై మరిన్ని వివరాలకు ఉత్తమమైన  విద్వాంసుల మార్గదర్శకత్వంలో శ్రవణం చేయవచ్చు.
  • స్పృహ / జ్ఞానం యొక్క అభివ్యక్తత లేకుండా ఒక రాయి/ చెక్క ముక్కలా ఉండకపోవడం ఒక అడ్డంకి. “తతస్తం మ్రియమాణంతు కాష్టపాషాణ సన్నిబం, అహం స్మరామి మద్ భక్తం” – స్వతంత్రంగా మనల్ని మనం సంరక్షించు కోకుండా చలనం లేకుండా ఒక రాయి/ చెక్క ముక్కలా ఉండాలని వరాహ పెరుమాళ్ వివరిస్తున్నారు. నాపై పూర్తిగా ఆధారపడిన అలాంటి వ్యక్తులను, వారి చివరి క్షణంలో నేను వారిని స్మరిస్తాను, వారిని ఉద్ధరిస్తాను. అనువాదకుల గమనిక: శ్రీవైష్ణవ సాంప్రదాయంలో, 3 చరమ శ్లోకములు గొప్పగా మహిమపరచబడ్డాయి. చరమ శ్లోకం అంటే అత్యున్నత మూలసూత్రాలను వెల్లడించే శ్లోకం అని అర్థం. వరాహ చరమ స్లోకం “స్థితే మనసి …” తో మొదలవుతుంది. “సకృతేవ ప్రపన్నాయ…” తో ప్రారంభమయ్యేది శ్రీ రామ చరమ స్లోకం. “సర్వధర్మాన్ పరిత్యజ్య …” తో మొదలయ్యేది కృష్ణ చరమ స్లోకం. భగవాన్ తన భక్తులకు అంతిమ రక్షకుడన్న తన ప్రతిజ్ఞను ఈ స్లోకాములన్నీ వెల్లడిస్తున్నాయి. భగవాన్ యొక్క రక్షణను పూర్తిగా స్వీకరించడం, అతని సంకల్పానికి కోరికలకు కట్టుబడి ఉండటం మన బాధ్యత.
  • చివరి క్షణాలలో మొక్షానికి ఎవైనా ప్రత్యేక నియమాలు ఉన్నాయనుకోవడం, సిద్ద సాధనం (భగవాన్) మన రక్షకుడు అన్న మన సంపూర్ణ విశ్వాసాన్ని దెబ్బతీస్తుందని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. సిద్ద సాధన నిష్ఠ అంటే మనకు ఉపాయం (మధ్యమం), ఉపేయం (లక్ష్యం) రెండూ భగవానుడే అన్న పూర్ణ విశ్వాసం కలిగి ఉండటం. మన స్వంత ప్రయత్నంపై ఆధారపడే ఏ అవసరమైనా మన విశ్వాసాన్ని దెబ్బతీస్తుంది. అనువాదకుల గమనిక: చివరి క్షణాలలో మన ఆలోచన ప్రక్రియకు ప్రత్యేక అవసరాలు ఉన్నాయనుకున్నపుడు, అది మనల్ని స్వతంత్రంగా ఆలోచించేలా చేస్తుంది, ఆ సొంత ఆలోచనా అంశాలను అనుసరించేలా చేస్తుంది. కానీ స్వాతంత్రాన్ని వ్యక్తపరిచే ఇటువంటి ధోరణి జీవాత్మ స్వరూపానికి విరుద్ధం, జీవాత్మలు ఎల్లప్పుడూ భగవానుడిపై సంపూర్ణంగా ఆధారపడి ఉండాలి. అందువల్ల, భగవానుడే సర్వాధారము అన్న ఈ సూత్రాలను పూర్తిగా గ్రహించిన ప్రపన్నులు ఇటువంటి ప్రయత్నాలను అనుసరించరు. భక్తి యోగ నిష్ఠాపరులు, ఇతర ఉపాసకులు, భగవత్గీతలో  వివరించిన విధంగా చివరి క్షణాల్లో ఈ పద్ధతులను పాటిస్తారు. వారి తరుతాతి జన్మ వారు అనుసరించిన చివరి స్మృతి ప్రకారం ఉంటుంది.
  • చివరి క్షణాలలో మనస్సులో తలెత్తే పవిత్రమైన ఆలోచనలు/భావాలు భగవత్ ఉల్లాసాన్ని కలిగిస్తాయని, అవి మన  లక్ష్యంలో భాగమని  తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. మన యదార్థ స్వభావం (భగవత్ విషయంలో నిరంతరం నిమగ్నమై ఉండటం) నుండి ఉత్పన్నమయిన భగవద్ ఆలోచనలు/భావాలు మన అంతిమ ఫలితంలో భాగమవుతాయని తెలుసుకోవాలి. అనువాదకుల గమనిక: నిజమైన ప్రపన్నుడు, తన చివరి క్షణాలలో అతను స్పృహలో ఉంటే మాత్రం  భగవాన్ గురించి మాత్రమే ఆలోచిస్తాడు. వేరే ఇంకేదో సాధించాలని తప్పుగా అర్థం చేసుకోకూడదు. అది కేవలం వారు భగవత్ విషయంలో నిరంతరం నిమగ్నమై ఉండటం వలన, స్వయంగా భగవత్ సంకల్పం యొక్క ఫలితమిది. ఆచార్యలు వారి చివరి క్షణాలలో భగవాన్ వారి హృదయంలో సంపూర్ణంగా అభివ్యక్తమవ్వడం కారణంగా వారు పరమానందంగా ఉండటం మన పుర్వచార్యల జీవితంలో స్పష్ఠంగా గమనించవచ్చు. మన ఆచార్యలు చివరి క్షణాలలో వారి ఆచార్యల పూర్తిగా చింతనలో ఉండి పరమానందాన్ని అనుభవిస్తారు. అత్యున్నత పరిణామమైన  పరమపదంలో భగవానుడి నిత్య కైంకర్యంలోని భాగములు ఇవన్నీ.
  • చివరి క్షణాలలో ఆచార్యుల నామాలను తప్పనిసరిగా ధ్యానించాలని అనుకోవడం ఒక అడ్డంకి. ఈ విషయంతో ప్రారంభించి, ఆచార్యుల యొక్క ప్రాముఖ్యత నొక్కి చెప్పబడింది. చివరి క్షణాలలో ఆచార్యుల నామాలు సాధనం (మాధ్యమం) గా భావించకూడదు. అనువాదకుల గమనిక: భగవత్ కృప వల్ల ఏమి జరిగినా, ఆ పరిస్థితిలో మనం స్వీకరించాలి. దీన్ని బట్టి మనం ఉపాయంగా చేయవలసినది ఏమీ లేదని మనం అర్థంచేసుకోవాలి.
  • నిత్యం ఆచార్యులతో గత సహవాసం (సాంగత్యము) కారణంగా సహజంగా వచ్చే ఆలోచనలు/భావములు పరమపద ప్రయాణంలో ఉపయోగపడతాయని తెలియకపోవటం మరియు అలాంటి ఆలోచనలు తప్పనిసరిగా రావడం అవసరం అనుకోవడం ఒక అడ్డంకి. ఆ క్షణాలలో ఆచార్యుని గుర్తు చేసుకోవడం మంచిది. ప్రయాణపాదేయం –  సుదీర్ఘ ప్రయాణాలకు వెళ్ళినప్పుడు, మన వెంట కొంత ఆహార సామగ్రిని తీసుకువెళతాము. అదేవిధంగా అర్చరాది మార్గంలో పరమపదానికి ప్రయాణించేవారికి, ఆచార్యుని ఆలోచనలు ఆహారం వంటివి. అనువాదకుల గమనిక: సాధారణంగా “పాదేయం పుండరికాక్ష నామ సంకీర్తనం” – సాధారణంగా ప్రయాణించేటప్పుడు భగవాన్నామ సంకీర్తనమే మనకు ఆహారం. అదేవిధంగా, ఇక్కడ చివరి ప్రయాణంలో ఆచార్యలను కీర్తించడం మనల్ని ఆదుకుంటుంది అని నొక్కి చెప్పబడింది.
  • నిత్యం ఆచార్యులతో గత సాంగత్యము కారణంగా సహజంగా వచ్చే ఆలోచనలు/భావములు ఉపాయం (మాధ్యమం) గా పరిగణనలోకి తీసుకోవడం ఒక అడ్డంకి. ఇది ఏదైనా సాధించడానికి ఉపాయంగా మారదు. అనువాదకుల గమనిక: ఇది ముందు వివరించినట్లు గత అనుభవాల కారణంగా ఉన్న సహజ స్మృతులు,  మన అంతిమ లక్ష్యంలోని భాగంగా పరిగణించాలి.
  • ఈ ప్రయాణంలో మనల్ని నడిపించేది మన నిజమైన శ్రేయోభిలాషి “అతడు” అని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. ఈ ప్రయాణంలో మనల్ని నడిపించే మన నిజమైన శ్రేయోభిలాషి అయిన వారు ఆచార్యులు అని మనం తెలుసుకోవాలి. అనువాదకుల గమనిక: సాధారణంగా భగవానుడిని “మార్గబంధు” అని కీర్తిస్తారు – ప్రయాణాల సమయంలో నిజమైన తోడుగా ఉండేవాడు. ఇక్కడ ఆచార్యుడని గురించి కూడా చెప్పవచ్చు. ఈ సూత్రం భగవాన్ మరియు ఆచార్యుడు ఇద్దరికీ వర్తిస్తుంది. తిరుమోగూర్ యొక్క కాళమేగ పెరుమాళ్ను వళిత్తునై / మార్గ బంధు పెరుమాళ్ అని అంటారు. ఎమ్పెరుమానార్ను “శ్రీ విష్ణులోక మణిమండప మార్గదాయి” అని కీర్తిస్తారు. మనకి పరమపద మార్గాన్ని ఇచ్చేవాడు. కాబట్టి, భగవాన్ మరియు ఆచార్యులు ఇద్దరికీ ఇది వర్తిస్తుంది.
  • అనిష్ఠ నివృత్తి (అనవసరమైన అంశాలను తొలగించడం – అజ్ఞానం, మొదలైనవి) మరియు ఇష్ఠ ప్రాప్తి (కావలసినవి సాధించడం – అర్చరాది మర్గంలో వెళ్లడం, పరమపదం చేరుకోవడం మొదలైనవి) మన సొంత ప్రయత్న ఫలితమని భావించడం అవరోధం. అవిధ్య (అజ్ఞానం) అంటే భౌతిక ప్రపంచంలో శారీరక అంశాల బంధం వల్ల ఆర్జించిన జ్ఞానం. భౌతిక శరీరం పోయినప్పుడు, అజ్ఞానం తొలగి, జ్ఞానం పూర్తిగా విస్తరిస్తుంది. ఇది ముక్తుని యొక్క స్థితి. అర్చిరాది గతి అనేది అర్చిస్ (కాంతి) తో ప్రారంభమై పరమపదంలో ముగిసే ఒక దారి. మన సొంత ప్రయత్నంతో ఇవి సంభవించాయని భావించకూడడు.
  • అటువంటి అవరోధాలను తొలగించి,  వరాలను ప్రసాదించే భగవానుడు ఈ ఫలితానికి నిజమైన ఉపకారి అని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుల గమనిక: ఇది చాలా ముఖ్యమైన సూత్రం. “చేతన లాబం ఈశ్వరనుక్కు” – ఒక బద్దాత్మ శుద్ధి చేయబడి ముక్తి పొందినప్పుడు, అతను పరమపదానికి చేరుకుని భగవాన్ నిత్య సేవ చేయడం ప్రారంభిస్తాడు. కాబట్టి, జీవాత్మలను బంధ విముక్తులను చేయడంలో భగవానుడు అత్యున్నత్ సహకారి అని వివరించబడింది.  భగవాన్ యొక్క నిత్య సేవ చేయడమే జీవత్మ యొక్క నిజమైన స్వభావం అయినప్పటికీ,  భగవాన్ యొక్క కృపతో మాత్రమే అతను ఉద్ధరించబడతాడు. ఈ విధంగా, భగవాన్ ప్రతి ఒక్కరికీ యజమానిగా ఉండటం కారణంగా వారు అత్యున్నత శ్రేయోభిలాషి.  శ్రీ వచన భూషణ దివ్య శాస్త్రం 70 వ సూత్రంలో “ప్రాప్తవుం ప్రాపకనుం ప్రాప్తిక్కు ఉగప్పానుం అవనే” – మార్గనిర్దేశం చేసేవాడు, వరాన్ని ఇచ్చేవాడు, లక్ష్యాన్ని సాధించిన పిదప ఆనందాన్ని పొందేవాడు కూడా భగవానుడు అని పిళ్ళై లోకాచార్యులు  వివరించారు. మాముణులు ఈ సూత్రానికి ఒక ఉత్తమమైన వ్యాఖ్యానాన్ని ఇచ్చారు. అతను ఈ సూత్రాలను ప్రమణాలతో వివరించారు. భగవానుడు ప్రాప్త మరియు ప్రాపకుడు కాబట్టి – జీవాత్మ సొంత ప్రయత్నంతో పని లేకుండా,  అంతిమ ఫలితం లభించిన తరువాత పరమానందాన్ని పొందేవాడు కూడా భగవానుడు కాబట్టి – తన ఆనందం కోసం జీవాత్మ ప్రయత్నించకూడదు.
  • ఇష్టా అయిష్టాలలో అనుబంధం కలిగి ఉండటం ఒక అడ్డంకి. భగవాన్ అంతర్యామిగా ఉండటం కారణంగా, ఆ జీవత్మాకు అనుకూలమైన మరియు అననుకూలమైనదాన్ని నిర్ణయించడం అతని బాధ్యత. అనువాదకుల గమనిక: మనం భగవా‌నుడిని అత్యున్నత మార్గం మరియు లక్ష్యంగా స్వీకరించినప్పుడు, మన చర్యలన్నీ ఈ సూత్రం ప్రకారం నడుపుకోవాలి. మన జీవితాల్లో శాస్త్రం (గ్రంథాలు) మరియు అనుష్ఠానం (మన పూర్వాచార్యుల చేత ఆచరించబడినవి) లో వివరించిన వాటిని మనస్ఫూర్తిగా పాటించాలి. మనకు అనుకూలమైన/ అననుకూలమైన అంశాలను మన ఇష్టాయిష్టాలకు బదులుగా శాస్త్రం మరియు ఆచార్యుల సూచనల ద్వారా నిర్ణయించబడాలి. చాలా సార్లు మనము చూస్తుంటాము, కొంతమంది “నేను పూర్తి శరణాగతి చేసాను, ఇక నేను భగవానుడి బాధ్యత” అని చెబుతారు. కానీ వారి ప్రవర్తన శాస్త్రం మరియు శిష్ఠాచారములకు పూర్తి విరుద్ధంగా ఉంటుంది – సామాన్యంగా ఎటువంటి నియమ నిబంధనలను పాటించక తప్పించుకోవడానికి ఇది ఒక సులభమైన మార్గం, పైగా వారు తమను తాము చాలా జ్ఞానులుగా, నిష్ఠాపరులుగా చూపించుకుంటారు. ఆధ్యాత్మికంగా అభివృద్ధి చెందాలని కోరుకునే వారికి ఇటువంటి వైఖరి హానికరం.
  • అలాంటి ఇష్టాలు మరియు అయిష్టాలు, “అహం” లో వివరించబడిన భగవానుడికి సముచితమైనవి అని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుల గమనిక: భగవత్గిత చరమ స్లోకంలో “అహం త్వా సర్వపాపేబ్యో మోక్షయిష్యామి” అని ప్రకటించినట్లుగా – ‘అహం’  అంటే “నేను” అని ధైర్యంగా భగవాన్ మాత్రమే ఘోషించగలడు. భగవాన్ మరియు భాగవతులపై ఆధారపడుటను వ్యక్తపరిచే “అడియేన్”, “దాసుడు” అని మనల్ని మనం ఎప్పుడూ సంభోదించుకోవాలి. అతను మాత్రమే అసలైన యజమాని కాబట్టి, అతనికి మాత్రమే ఇష్టాలు మరియు అయిష్టాలు ఉంటాయి. మన ఇష్టాయిష్టాలు అతన్ని అనుసరించాలి. ఉదాహరణకు, భగవాన్ జ్ఞానులను (బాగా జ్ఞానం ఉండి భగవాన్ పట్ల అంకితభావం ఉన్నవారు) ఇష్టపడతాడని భగవత్గితలో ఉపదేశించారు. శాస్త్రంలో ఉన్న తన సూచనలను ఖండించి, అధర్మాన్ని అనుసరించే వారిని అతను ఇష్టపడడు. మనం కూడా మన జీవితాలను ఆ ప్రకారంగా మలచుకొని, తద్వారా మనం అలాంటి జ్ఞానులకు సేవ చేస్తూ అధర్మ మార్గాన్ని అనుసరించకుండా ఉండాలి.
  • మనకు నిజమైన జ్ఞానాన్ని ప్రసాదించే శాశ్వతమైన యజమాని, మనకు మోక్షాన్ని కూడా ప్రసాదిస్తాడని విశ్వాసం లేకపోవడం ఒక అడ్డంకి. ఆశించేవారికి నిజమైన జ్ఞానాన్ని ఇచ్చేవాడు ఆచార్యుడు. భగవాన్ స్వయంగా ఆచార్యుడిగా వచ్చి మనల్ని తనలోకి చేర్చుకుంటాడు. కాబట్టి ఆయన అసలైన యజమాని, మోక్షాన్ని ప్రసాదించేవాడు. అనువాదకుల గమనిక: భగవానుడిని ‘ముకుంద’ అని పిలుస్తారు – మోక్షాన్ని ఇచ్చేవాడు. మోక్షం అంటే పరమపదంలో నిత్య కైంకార్యం చేయడం. అటువంటి విముక్తిని పొందడానికి, మొదట తన గురించి నిజమైన జ్ఞానం ఉండాలి. చిత్, అచిత్ మరియు భగవాన్ – తత్వ త్రయం గురించి జ్ఞానం ఉండాలి. అలాంటి జ్ఞానాన్ని ఆచార్యుని నుండి శిష్యుడు పొందుతాడు. నిజమైన జ్ఞానం లభించిన తర్వాత, సహజంగానే, బంధ ముక్తులయ్యి పరమపదంలో భగవానుడికి నిత్య సేవలు అందించాలని కోరుకుంటారు. ఈ సంసారం నుండి విముక్తి పొందడం మరియు పరమపదంలో నిత్య కైంకర్యం  పొందడం కేవలం భగవాన్ చేతనే అనుగ్రహింపబడుతుంది.

తరువాతి భాగం మనం వచ్చే సంచికలో కొనసాగిద్దాము.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

హిందీలో – http://ponnadi.blogspot.com/2014/11/virodhi-pariharangal-44.html

మూలము : https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

అంతిమోపాయ నిష్టై – 2

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః  శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

అంతిమోపాయ నిష్ఠ

ఇంతకు ముందు వ్యాసములో(https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2020/05/25/anthimopaya-nishtai-1/), మనము ఆచార్య వైభవము మరియు శిష్య లక్షణముల గురించి అనేక ప్రమాణములు చూసాము. 

ఆచార్య వైభవము గురించి మరికొన్ని విశేషములు – నిజమైన ఆచార్యుని ఆశ్రయము లభించుట మరువలేని అనుభవము. అనంతమైన చీకటి నుంచి, సరియైన ఆచార్యుని ఆశ్రయము నిజమైన వెలుగును వంటిది.

ఈ క్రింద వాటితో అర్థము చేసుకుందాము.

  • “పుణ్యామ్బోజ వికాసాయ పాపద్వాన్త క్షయాయ చ; శ్రీమాన్ ఆవిరబూత్బూమౌ రామానుజ దివాకరః” – ఏ విధముగా తామర పువ్వు భాస్కరుని దర్శించిననే వికసించునో, అట్లే మన సర్వ పాపములు, అజ్ఞానము దివ్యులైన రామానుజుల వారి పుణ్య ప్రదమైన దర్శన భాగ్యముచే తొలగిపోవును .
  • “ఆదిత్య రామ దివాకర అచ్యుత బానుక్కళుక్కు ప్పోగాత ఉళ్ళిరుళ్ నీన్గి, సోశియాత పిఱవిక్కడల్ వఱ్ఱి, వికసియాత పోతిల్ కమల మలర్ న్తతు వకుళ బూషణ బాస్కరోదయత్తిలే” – ఈ లౌకిక జగత్తు లోని అజ్ఞానము, తెలివిలేని తనములు శ్రీరామ , శ్రీకృష్ణ అవతారములతో తొలగింపబడలేదు. కాని, అవి నమ్మాళ్వార్ (వకుళాభరణన్) రాకతో తొలగించబడినవి.

ఈ విధముగా ఆచార్యుని యొక్క రూప దర్శనము వల్ల సంసారము/లౌకిక జగత్తులోని అనంతమైన అజ్ఞానము తొలగించబడునని చెప్పవచ్చు. భాగవతుని దయార్ద దృష్టి ఎవరిపై ప్రసరిస్తుందో, వారి లక్ష్యాన్ని చేరే అన్ని అడ్డంకులు / అవరోధాలు తొలగిపోతాయి. ఎంతటి పాపాత్ములైన వారైనా ఆచార్యుని ఆశ్రయము వల్ల అన్ని కర్మల నుంచి విముక్తి పొంది, పూర్తిగా పుణ్యాత్ములై, దివ్యమైన శ్రీమన్నారాయణుని పరమపద ప్రాప్తి పొందగలరు.

దీనిపై మరింత అవగాహన కొరకు ఈ క్రింది సూచికలు :

ఆర్తి ప్రబంధము – 45

నారాయణన్ తిరుమాల్ నారమ్ నామ్ ఎన్నుమ్ ముఱై

ఆరాయిల్ నెన్జే అనాది అన్ఱో – శీరారుమ్

ఆచారియనాలే అన్ఱో నామ్ ఉయ్ న్దదు ఎన్ఱు

కూచామల్ ఎప్పొళుదుమ్ కూఱు

ఓ మనసా ! జీవాత్మలైన మనకు పరమాత్మ అయిన శ్రీమన్నారాయణుని మధ్య ఉన్న బంధము శాశ్వతమైనది. దీనిని మన ఆచార్యుల దివ్య ఆదేశాలమేర మాత్రమే గుర్తించి జ్ఞానులమౌతాము. అందులకే మన ఆచార్యులపై భయమును వీడి సర్వదా కృతజ్ఞతా భావముతో ఉండవలెను .

శ్రీ వచన భూషణము – సూత్రము 408 మరియు 409

ఉన్ ణ్డపోతొరు వార్ త్తైయుమ్ ఉన్ ణ్నాపోతొరు వార్తైయుమ్ చొల్లువార్ పత్తుప్పేరున్ణ్ డిరే, అవర్గళ్ పాశురమ్ కొన్ ణ్డన్ఱు ఇవ్వర్ త్తమ్ అఱుతియిడువతు

భగవత్ అనుభవము పొందిన పది మంది ఆళ్వార్లు, ఆ సమయములో భాగవతులను కీర్తిస్తారు. కానీ ఆ అనుభవము లేనప్పుడు వారిని అవహేళన చేస్తారు  (ఆ అనుభవము నుంచి దూరమైనామనే అమిత విచారంతో). అట్టి ఆళ్వారుల మాటల ద్వారా  ఆచార్య వైభవమును నిరూపించలేము.

అవర్గళై చ్చిరిత్తిరుప్పార్ ఒరువరున్ ణ్డిఱే; అవర్ పాశురమ్ కొన్ ణ్డు ఇవ్వత్ త్తమ్ అఱుతియిడక్కడవోమ్

నమ్మాళ్వార్లను మాత్రమే సదా కీర్తించే మధురకవి ఆళ్వార్ ఇతర ఆళ్వార్లపై చిన్న చూపుతో వుంటారు . వారి మాటల ద్వారా  ఆచార్య వైభవమును నిరూపించవచ్చు  .

అనువాదకుని సూచన: ఎవరైతే నమ్మాళ్వార్లను భక్తితో అనుసరిస్తారో, వారికి తప్పక శ్రీవైకుంఠము (పరమపదము) ప్రాప్తమగునని మధురకవి ఆళ్వార్లు కణ్ణినుణ్ శిఱుతాంబు చివరి పాశురములో ప్రకటించారు .

నమ్మాళ్వార్ , మధురకవి ఆళ్వార్ , నాథమునిగళ్ కాంచీపురం

నమ్మాళ్వార్ , ఎమ్బెరుమానార్ – ఆళ్వార్ తిరునగరి

అనువాదకుని గమనిక: తదుపరి వివరణలో ఎమ్బెరుమానార్లపై నమ్మాళ్వార్ల పలుకులను వానికి సరియైన మధురకవి ఆళ్వార్ పలుకులతో పోల్చుతున్నారు. అట్టి పోలిక ద్వారా ఆచార్యుని ఉత్కృష్టత సాక్షాత్తు భగవానుని గొప్పదనము కన్నా అధికము అని అర్ధమగుచున్నది. ముద్రితమైన గ్రంథములో ఈ వివరణ సంపూర్ణముగా లేదని గుర్తించబడినది.

పరమాచార్యులైన నమ్మాళ్వార్ల పదాలు :

శ్రీ మధురకవి ఆళ్వార్ల పదాలు :

అప్పొళుతైక్కప్పొళుతు ఎన్ ఆరావముదమ్ – ప్రతి క్షణము  భగవానుడే నాకు దివ్య అమృత తుల్యుడు తెన్కురుకూర్ నమ్బి ఎన్ఱక్కాల్ అణ్ణిక్కుమ్ అముదూరుమ్ ఎన్నావుక్కే –  నమ్మాళ్వార్ల నామములు  నేను పలుకుటే,  నాకు అమృత తుల్యము
మలక్కు నావుడైయేన్ – ఎమ్బెరుమాన్ కీర్తిని వర్ణించి పాడుటయే నాకు అత్యంత రుచికరము. నావినాల్ నవిఱ్ఱు ఇన్బమెయ్తినేన్ – నమ్మాళ్వార్ కీర్తిని గురించి భాషించినప్పుడు, నేను చాలా ఆనంద పరవశుడనౌతాను .
అడిక్కీழ் అమర్ న్దు పుగున్తేన్ – తిరువేంకటముడయాన్ చరణ కమలముల వద్ద ఆశ్రయము పొందినాను. మేవినేన్ అవన్ పొన్నడి మెయ్ మ్మైయే – నమ్మాళ్వార్ యొక్క  సువర్ణ పాదపద్మములకు నిక్కముగా లొంగిపోయాను
కణ్ణనల్లాల్ దెయ్వమిల్లై – కణ్ణన్ ఎమ్పెరుమానార్ వంటి దైవము వేరొకరు లేరు దేవు మఱ్ఱఱియేన్ – నమ్మాళ్వార్ తప్ప వేరొక దైవమును నేను ఎరుగను 
పాడి ఇళైప్పిలమ్ – భగవంతుని దివ్య లీలా గానము నేను ఎన్నడూ వీడను పాడిత్తిరివనే – నేను సదా నమ్మాళ్వార్ కీర్తిని గానము చేస్తూ విహరిస్తూ వుండెదను
ఇన్ఙే తిరిన్తేర్క్కిళుక్కుఱ్ఱేన్ – ఈ జగత్తులో  భగవానుని ఆరాధించే ప్రజలకు ఈ జగత్తులోనే కలిగే నష్టము ఏమిటి? తిరితన్తాగిలుమ్ దేవ పిరానుడై క్కరియకోల తిరువురు కాణ్బన్ నాన్ – నిత్యసూరులకే నాయకుడైన ఆ భగవంతుని దివ్యరూపాన్ని ఈ జగత్తులో ఆరాధించుటను నేను వీక్షిస్తాను. ఆచార్యునిపై నిష్టాగరిష్ఠుడైన మధురకవి ఆళ్వార్లు కూడా ఎమ్పెరుమానార్ను ఆరాధిస్తారు, ఏలనన, వారి ఆచార్యులను ఆనందపరుచుటకై.
ఉరియ తొణ్డన్ – భగవంతుని దాసులలైన వారికి సరియైన దాసులు.  నమ్బిక్కాళురియన్ – నంబిక్కాళురియన్ – నమ్మాళ్వార్ల  యొక్క రియైన దాసులు (భగవంతుని సేవకులు).
తాయాయ్త్ తన్తైయాయ్ – భగవానుడే నా మాతా పితరులు (వారు నా యందు సంపూర్ణ వాత్సల్యము కలిగి యుండిరి.) అన్నైయాయ్ అత్తనాయ్ నమ్మాళ్వారే  నా మాతా పితరులు (వారు నా యందు సంపూర్ణ వాత్సల్యము కలిగి యుండిరి)
ఆళ్గిన్ఱాన్ ఆళియాన్ – దివ్యమైన చక్రమును ధరించిన భగవానుడే నన్ను నియంత్రించును ఎన్నైయాణ్డిడుమ్ తన్మైయాన్ – నన్ను నమ్మాళ్వార్ నియంత్రించును
కడియనాయ్ క్కంజనై క్కొన్ఱ పిరాన్ – కంసుని సంహరించి భగవానుడు నాకు చాలా సహాయము చేసెను. ఇచ్చట ఆళ్వార్ చూపించేదేమనగా, భగవానుడు ఇతర భాగవతులకు చేసిన ఉపకారములు తమకు చేసినవిగా భాగవతులు గమనించవలెను. శడగోపన్ – పుట్టుకతో మనను ఆవహించిన “శఠం ” అను అఙ్ఞానమును నమ్మాళ్వార్లు పారద్రోలినారు.
యానే ఎన్తనతే ఎన్ఱిరున్తేన్ –  నేను అహంకారము, కాముతో నిండి ఉన్నాను. నమ్బినేన్ పిఱర్ నన్ పొరుళ్ తన్నైయుమ్ నమ్బినేన్ మడవారైయుమ్ మున్బెలామ్) – ఆత్మ నాది అనే  భావనతో నేను  ఉన్నాను ( అది భగవంతుని సొత్తు అని అర్ధము చేసుకోవటానికి బదులుగా ) మరియు మగువలు నాకు ఆనందాన్ని ఇవ్వడానికే అని భావించాను .
ఎమరేళెళుపిఱప్పుమ్ మాసతిరిత్తుపెఱ్ఱు – భగవంతుని గొప్ప దీవెనలు నాకు ఆశీర్వచనముగా అనేక జన్మలుగా లభిస్తున్నాయి. ఇన్ఱు తొట్టుమ్ ఎళుమైయుమ్ ఎమ్పిరాన్ – ఇంక నా తదుపరి  జన్మలకు నమ్మాళ్వారులే నా దైవము.
ఎన్నాల్ తన్నై ఇన్తమిళ్ పాడియ ఈశన్ – నా పలుకుల ద్వారా భగవానుడు తన కీర్తిని చాటాడు. నిన్ఱు తన్ పుగళ్ ఏఱ్ఱ అరుళినాన్ – నమ్మాళ్వార్ల ఆశీర్వచనము లభించుటచే,  నేను వారి కీర్తిని చాటుతున్నాను.
ఒట్టుమో ఇని ఎన్నై నెగిక్కవే – నా నిష్ఠ నుండి వానుడు నన్ను క్రింద వేయునా (లేదు). ఎన్ఱుమెన్నై ఇగళ్ విలన్ కాణ్మినే –  నా నిష్ఠ నుంచి నమ్మాళ్వార్లు నన్ను ఎన్నడు పడవేయరు.
మయర్వఱ మదినలమ్ అరుళినన్ – భగవంతుని ఆశీర్వచనము వల్ల నాకు దోషరహితమైన దివ్య జ్ఞానము లభించినది ఎణ్డిశైయుం అఱియ ఇయమ్బుకేన్ ఒణ్తమిళ్ శఠగోపన్ అరుళైయే – నేను నమ్మాళ్వార్ యొక్క దివ్య క్షమా గుణమును అన్ని ప్రాంతాలకు ప్రచారము చేస్తాను (దోషరహితమైన జ్ఞానము వారి ఆశీర్వచనము వల్ల లభించుటచే)
అరుళుడైయవన్ – భగవానుడు దయా స్వరూపుడు అరుళ్కణ్డీర్ ఇవ్వులగినిల్ మిక్కతే – మొత్తము భౌతిక జగత్తు కంటే నమ్మాళ్వార్ యొక్క దయా గుణము గొప్పది
పేరేనెన్ఱు ఎన్ నెన్జు నిఱైయప్ పుగున్తాన్ – నా హృదయములో ప్రవేశించిన భగవానుడు నన్ను ఎన్నడూ వీడనని ప్రకటించారు నిఱ్కప్పాడి ఎన్నెన్జుళ్ నిఱుత్తినాన్ – శాస్త్ర సారాన్ని దృఢముగా విశదీకరించి నా హృదయమును సదా వారు  ఆక్రమించిరి  (భాగవత శేషత్వము- భాగవతులకు సేవనందించుట)
వళువిలా అడిమై శెయ్య వేణ్డుమ్ నామ్ – వివిధ మార్గాలద్వారా భగవంతునికి మనము లోపరహితమైన సేవలు అందించాలి ఆళ్ పుక్క కాదల్ అడిమై ప్పయనన్ఱే – సేవాపరత్వము ద్వారా ఉత్పన్నమైన ప్రేమ / బంధుత్వములు నమ్మాళ్వార్లపై శాశ్వత సేవాపరత్వమునకు దారి చూపును
పొరుళల్లాత ఎన్నై ప్పొరుళాక్కి అడిమై కొణ్డాయ్ – భగవానుడు నన్ను అజ్ఞానము నుంచి జ్ఞానము వైపు మరల్చి, తన సేవకై నియమించెను పయనన్ఱాగిలుం పాంగల్లరాగిలుం శెయల్ నన్ఱాగ త్తిరుత్తిప్పణి కొళ్వాన్ – దేనికి పనికిరాని నన్ను నమ్మాళ్వార్ శుద్ధిచేసి, ఆయన సేవకై నియమించెను
ఆరాత కాతల్ – భగవంతునిపై అంతులేని ప్రేమ కలదు ముయల్గిన్ఱేన్ ఉన్తన్ మొయ్కళ్ క్కన్బైయే – మీ పాద పద్మములపై ప్రేమ / బంధుత్వము పెంపొందించుటకే ప్రయత్నించుచున్నాను
కోలమలర్ ప్పావైక్కన్బాగియ ఎన్ అన్బేయో – నేను భగవంతునికి ప్రియతముడను. (భగవానుడు శ్రీమహాలక్ష్మికి ప్రియతముడు) తెన్కురుగూర్ నగర్ నమ్బిక్కు అన్బనాయ్ – ఆళ్వార్ తిరునగరిని నియంత్రించు నమ్మాళ్వార్లకు నేను ప్రియతముడను
ఉలగమ్ పడైత్తాన్ కవి – గొప్ప కవి మధురకవి – మధురమైన (తీయని) కవి
ఉరైక్కవల్లార్క్కు వైగున్తమాగుమ్ తమ్మూరెల్లామ్ – తిరువాయ్మొ ని ఎవరైతే పారాయణ చేస్తారో, ఆ స్థలము వైకుంఠము (పరమపదము) గా మారిపోవును. నమ్బువార్ పది వైగున్తమ్ కాణ్మినే – ఎవరైతే ఆచార్య నిష్ట కలిగి, నా మాటలను విశ్వసించి నడచుకొంటారో, వారు వైకుంఠము (పరమపదము) చేరుకుందురు.

అనువాదకుని గమనిక: ఈ క్రింది భాగములలో, ఆచార్యుని లక్షణములు, గొప్పదనము పిళ్ళై లోకాచార్యుని శ్రీ వచనభూషణము నుంచి గ్రహించి మణవాళ మాముణుల వ్యాఖ్యానము ద్వారా చక్కగా తెలియజేయబడినది.

పిళ్ళైలోకాచార్యులు, మణవాళ మామునిగళ్ – శ్రీ పెరుంబుదూరు

  • సూత్రము 308 – శిష్యుని శ్రేయస్సే దృష్టిగా ఆచార్యుని ద్వారా ఇవ్వబడిన సూచనల స్వభావమును, ఫలితమును, శిష్యులు అపార్థము చేసికొనరాదు. అట్టి అపార్ధము వల్ల ఆచార్యుని సంపూర్ణ విఫలము బహిర్గతమగును.
  • సూత్రము 309 – తనకు తాను అపార్థము చేసికొనుట అనగా ‘నేనే ఆచార్యుణ్ణి ‘ (తాను తన ఆచార్యుడి శిష్యుడు అని భావించాలి). శిష్యుణ్ణి అపార్థము చేసికొనుట అనగా ‘ఇతను నా శిష్యుడు‘ అని (ఈ శిష్యుడు తన ఆచార్యుని శిష్యుడు అని భావించాలి). ‘ఫలితమును’ అపార్థము చేసికొనుట అనగా అది భౌతికమని భావించుట, శిష్యుణ్ణి ఉద్ధరించుట, శిష్యుణ్ణి భాగవత కైంకర్యానికై వినియోగించుట, తన సంసారము సాగిస్తూనే సత్సంగము ఉండుట.
  • సూత్రము 310 – పైన తెలిపిన విధముగా ఆచార్యులు ఫలితమును పరిగణించకపోయినా సహజముగా అది జరుగును. శిష్యుని కోరికపై (ఆచార్యుని నిత్య అవసరములు తీర్చే విధముగా పని చేసేవారు). భగవంతుని ఆజ్ఞ మేరకు, శిష్యుడు ఉద్దరించ బడతాడు. ఆచార్యుని కోరికపై భగవత్ కైంకర్యము శిష్యుని ద్వారా ఈడేరును. శిష్యుని కృతజ్ఞతా భావము వల్ల సంసారములో వుంటూనే, నిత్యము అతను ఆచార్యుని తోడుగా వుండును.
  • సూత్రము 311 – నిజమైన ఫలితము (అనగా భగవానుని క్షేమము కాంక్షించుచు శిష్యుడు మంగళాశాసనము గావించుట) ఆచార్యుని నిర్హేతుక కృప వలననే సాధ్యము. ఆచార్యత్వం (ఆచార్యుని స్థితి) స్థాపింపబడుటపై దృష్టి సారించుటకై ఇతరులను మంగళ శాసనము చేయుటపై లక్ష్యమును నిలిపి,  భగవానుని కోరిక ద్వారా సాధించ వచ్చును.
  • సూత్రము 312 – ఆచార్య శిష్య సంబంధము పైన పేర్కొన్న నియమాలు పాటించకుంటే,  వారిరువురు ఆచార్య మరియు శిష్య అని పిలువబడుటకు అర్హత కోల్పోతారు.
  • సూత్రము 313 – తన శిష్యునిపై ఆచార్యునికి కరుణ ఉండాలి మరియు తన ఆచార్యునిపై పూర్తిగా ఆధారపడి ఉండాలి.
  • సూత్రము 314 – శిష్యుని నిజమైన స్వరూపము ఆచార్యుని కరుణ పొందుట ద్వారా తెలియబడును. తన యొక్క ఆచార్యునిపై పూర్తిగా ఆధారపడుటయే ఆచార్యుని నిజ స్వరూపమగును.
  • సూత్రము 315 – తిరుమంత్రమును (ద్వయము మరియు చరమ శ్లోకము) అర్ధ సహితముగా బోధించే వారే నిజమైన ఆచార్యులు.
  • సూత్రము 316 – ఇతరులు ఎవరైతే భగవానుని కీర్తించే మంత్రములను బోధిస్తూ, లౌకిక ప్రయోజనాలపై దృష్టి కేంద్రీకరిస్తారో,  వారు ఆచార్యులు కాజాలరు.
  • (అనువాదకుని సూచన: తదుపరి సూత్రముల ద్వారా తెలియజేయునది ఏమనగా, తిరుమంత్రము తప్ప ఇతర భగవత్ మంత్రములు సంపూర్ణము కావనియు మరియు భగవత్ కైంకర్యమే అంతిమ దీవెనగా దృష్టి సారించవు – ముముక్షుపడిలో ఈ విషయం స్పష్టముగా తెలియజేయబడినది కూడా)
  • సూత్రము 328 – ఆచార్యుని దృష్టి శిష్యుని ఉద్ధరించుటగా ఉండవలెను.
  • సూత్రము 333 – ఆచార్యులు శిష్యుని స్వరూపముని (ఆత్మను) పెంచుటపై శిక్షణ ఇచ్చెదరు.
  • సూత్రము 335 – శిష్యుని భౌతిక కోరికలు పెంచుట ఆచార్యుని ప్రవృత్తికి వ్యతిరేకం.
  • సూత్రము 337 – శిష్యుని భౌతిక అవసరములకు, అతని సంపదనే ఆచార్యులు వినియోగించెదరు.  (ఏలనన, శిష్యుడు తన సంపదనంతను ఆచార్యునికే చెందునని, దానిని ఆచార్యునికి  సమర్పించును)
  • సూత్రము 338 – ఆచార్యులు శిష్యుని సంపదను స్వీకరించరు (ఎప్పుడు శిష్యుడు తన సంపదను స్వయముగా / మనః స్ఫూర్తిగా ఆచార్యునికి సమర్పించరో మరియు ఆ సంపద తనదేనని భావిస్తారో, ఆచార్యులు ఆ సంపదను స్వీకరించరు)
  • సూత్రము 339 – పై సూత్రమున తెలిపినట్టు స్వీకరించినచో, అతనిని బిక్షకునిగా భావించవచ్చు.
  • సూత్రము 340 – నిజమైన ఆచార్యునికి అపారమైన ఆధ్యాత్మిక సంపద కలిగివుండుటచే, వారు ఇతర సంపదలను స్వీకరించరు.
  • సూత్రము 341 – దీని ద్వారా ఆచార్యుని ముఖ్య లక్షణమైన తృప్తి అనే ప్రవృత్తి గోచరము అగుచున్నది.
  • సూత్రము 427 – భగవంతుని శరణు వేడుకొనుట అనగా ఆయన హస్తములను పట్టుకొని సహాయమునకు అభ్యర్దించుట. ఆచార్యుని శరణు వేడుట అనగా భగవానుని పవిత్ర చరణములను ఆశ్రయించి, సహాయమునకై అభ్యర్థించుట (తదుపరిది ఉత్తమము).
  • సూత్రము 430 – స్వయముగా భగవానుడే ఆచార్యునిగా ఉండవలెనని ఇష్టపడును.
  • సూత్రము 431 – అందువలననే అయన పరమాచార్యునిగా (ప్రధమ ఆచార్యులు) మన గురుపరంపరలో వున్నారు, భగవద్గీతను బోధించారు మరియు విభీషణుని శరణాగతిని అంగీకరించారు.
  • సూత్రము 432 – ఆచార్యుని ఋణమును తీర్చుటకై, మనకు భగవానుని అవసరము కలదు మరియు మరియొక ఆధ్యాత్మిక / ఆది భౌతిక ప్రపంచము కూడా అవసరము (ఎలనన భగవానుడు మరియు ఆతని సంపద (రెండు విషయములు) ఆచార్యుని అధీనములో ఉండును మరియు ఆ విధముగా ఆచార్యులు మనను ఋణవిముక్తులుగా దీవించెదరు. అనగా, ఆచార్యులు మనకు చేసిన ఉపకారమును మనము ఎన్నటికీ చెల్లించ లేము.
  • సూత్రము 433 – భగవానునితో మన బాంధవ్యమునకు బంధం (ఈ సంసారములో అనేక జన్మల పుట్టుక) మరియు మోక్షము (పరమపద ప్రాప్తి) అను రెండు విషయములు కారణములు. కాని ఆచార్యునితో బాంధవ్యము మోక్షహేతువే అగును.
  • సూత్రము 437 – ఆచార్యునితో శిష్యుని బాంధవ్యమునకు అవరోధము (విడిపోయినచో) కలిగినచో, శిష్యుడు సంపూర్ణ జ్ఞానుడైనను, నిర్లిప్తుడైనను అది నిరూపయోగమే.
  • సూత్రము 438 – ఏ విధముగా ఒక పుణ్యస్త్రీ ( భర్త జీవించి ఉండగా) వివిధ ఆభరణములు ధరించునో, తన మాంగాళ్యము కోల్పోయినచో (భర్త మరణించిన పిదప), అవే ఆభరణములు ఆమెకు ఆందోళన కారకములగును.
  • సూత్రము 439 – ఆచార్యుని సంభంధము లేనిచో, భగవత్ సంభంధము ఉండదు.
  • సూత్రము 443 – వడక్కు తిరువీధి పిళ్ళై ఈ విధంగా వక్కాణించారు, “యే జీవాత్మ అయితే అన్నింటిని నేనే ఎల్ల వేళలలో నియంత్రిస్తున్నాను అనే భావనలో ఉంటాడో, అతను భగవానుని కృపను కోల్పాతాడు. వారికి ఆచార్యుని దయా గుణమే మోక్ష మార్గము అగును.
  • సూత్రము 447 – ఆచార్యుని దయా గుణము మాత్రమే శిష్యుని ఉద్దరించగలదు.
  • సూత్రము 460 – ఆచార్యుని అభిమానము కొరకు మనము ఈ క్రింది ప్రమాణములపై, ధ్యాస ఉంచుదాము.
    • నాచియార్ తిరుమొళి 10.10 – నల్లవెన్ తొళి – ఇందులో ఆండాళ్ పెరియాళ్వార్ యొక్క భగవానుడు కృష్ణుడని ప్రకటించారు, కృష్ణుడిని తీసుకొని వస్తే, ఆతనిని స్వీకరిస్తాను అని ఆండాళ్ తెలుపుతుంది.
    • నాన్ముగన్ తిరువందాది 18 – మాఱాయ దానవనై – ఇందులో తిరుమళిసై ఆళ్వార్ కీర్తిస్తూ ఎవరైతే నారసింహునికి సంపూర్ణ శరణాగతి చేస్తారో, అట్టి భక్తులకు మనము శరణాగతి చేస్తూ వారి దయను ఆశ్రయించాలి.
    • స్తోత్ర రత్నము – అకృత్రిమ చరణారవిందము – ఇందులో ఆళవందార్లు ఈ విధంగా ప్రకటించారు – తనకున్న జ్ఞానము / భక్తిని పరిగణించకుండా, ఎంబెరుమాన్ కి  అత్యంత ప్రియులు / సంబంధము కల నాథమునులతో తనకున్న బాంధవ్యయము వలన ఎంబెరుమాన్ తనను స్వీకరించగలరు.
    • పురాణ శ్లోకము – పసుర్ మనుష్య పక్షివా – ఒక జంతువు, మనిషి లేక పక్షి – జన్మముతో సంబంధము లేకుండా (శాస్త్రము యొక్క జ్ఞానము పొందుటకు అర్హులైనచో), వారు ఒక వైష్ణవుని సంబంధం ద్వారా సులువుగా పరమపదము పొందగలరు.
  • సూత్రము 461 – ఆచార్యుని దయ ప్రపత్తితో సమానము – ఏలనన అది స్వయం ఉపాయముగాను మరియు ఇతర ఉపాయములకు సహాయకారి గాను అగును.
  • సూత్రము 462 – భక్తి చేయలేని వారికి ప్రపత్తి వున్నది: ప్రపత్తి చేయలేనివారికి, ఆచార్యుని దయ కలదు.
  • సూత్రము 463 – ఆచార్యుని దయకు పాత్రులైనచో అది వారి నిజమైన స్వయం స్వరూపమును నిరూపించును. (అనగా మనము భాగవతుల సేవకులము అని); తదుపరి అది మనము  భగవానుని / భాగవతులను మాత్రమే అంగీకరించి, ఆశ్రయించుట యందలి నిజమైన అవగాహనను పెంపొందించును; చివరిగా అది మనము భగవానుని / భాగవతులకు  నిజమైన కైంకర్యము, సేవా చేయుటపై నియుక్తులను చేయును.

అనువాదకుని సూచన: పైన తెలియజేసిన భాగము శ్రీవచన భూషణ దివ్య శాస్త్రములోని కొన్ని సూత్రముల యొక్క అనువాదము. వీటిని సరియైన ఆచార్యుని ద్వారా బోధన పొంది, అర్ధములను లోతుగా గ్రహించ గలరని నివేదిస్తున్నాము.

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై ఈ విధముగా తెలియజేస్తున్నారు: ఓర్పుతో వుంటూ, లౌకిక లాభాలను ఆశించేవారు ఆచార్యులు కాజాలరు. కానీ శిష్యుల ఉన్నతి కోసము ఆదేశాలను ఇస్తూ వారిని నియంత్రించ గలిగిన వారు నిజమైన ఆచార్యులు. దీనికి విరుద్ధముగా తప్పుగా ప్రవర్తించు ఆచార్యులను వదిలి వేయవలెను.

అట్టి ఆచార్యులు అవసరంలేని / ప్రాపంచిక విషయాలను చర్చిస్తూ వుంటారు.

జీవాత్మను ఉద్ధరించుటపై ఆచార్యుని దృష్టి ఉండవలెను.

ఆచార్యులు తామే సంసార సాగరములో మునగరాదు – కాని వారికి భగవద్విషయముపై గల సంపూర్ణ జ్ఞానముచే సురక్షితులై (సరైయిన అనుష్టానము – శిక్షణ వలన) ఇతరులను కూడా రక్షించవలెను.

శిష్యునకు, ఆచార్యుని దివ్య స్వరూపముపై ధ్యాస వుండినచో చాలు – ఆచార్యుని నుంచి జ్ఞానము / అనుజ్ఞలు కూడా పొందవలసిన అవసరము లేదు.

ఏ విధముగా గరుడ మంత్రము ధ్యానిస్తే పాము కాటు విషము నుంచి విముక్తి కలుగునో, అటులనే ఆచార్యుని స్వరూపమును ధ్యానించుట వల్ల శిష్యునికి సంసారమనే విషము నుంచి విముక్తి లభించును.

బౌతిక సంపద, కామ వాంఛలుపై అనురక్తి లేనందు వల్ల ఆచార్యులు గౌరవప్రదులుగా వుంటారు, శిష్యునికి నిజమైన జ్ఞానమును పెంపొందించుతారు.

తదుపరి భాగములో శిష్యుని నిజమైన ప్రవృత్తి గురించి చర్చించబడును.

సశేషం….

అడియేన్ గోపీ కృష్ణమాచార్యులు బొమ్మకంటి రామానుజ దాసన్.

మూలము : http://ponnadi.blogspot.com/2013/06/anthimopaya-nishtai-2.html

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

విరోధి పరిహారాలు – 43

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవుల రోజువారీ జీవితంలో వివిధ రూపాలలో ఎదుర్కొంటున్న అడ్డంకుల గురించి ఎమ్పెరుమానారు, వంగి పురత్తు నంబికి వివరిస్తారు. వంగి పురత్తునంబి ఈ విశేషాలను ఒక అద్భుతమైన గ్రంథ రూపంగా “విరోధి పారిహారంగళ్ (విరోధి పరిహారాలు) అనే గ్రంథంలో గ్రంథస్తపరిచారు.

ఈ సంచికలోని శీర్షికలు శ్రేణిగా ఆంగ్లములో ఈ పుస్తకము –  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/virodhi-pariharangal/ లో చూడవచ్చు.

దయచేసి మునుపటి శీర్షికను ఇక్కడ చుడండి – https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2021/01/24/virodhi-pariharangal-42/

73. పుంస్త్వ విరోధి  – పురుషత్వంలో అవరోధాలు  

    పెరుమాళ్తో (శ్రీ రాముడు – మరియాదా పురుషోత్తముడు – ఆదర్శ పురుషుడు) సీతా పిరాట్టి, లక్ష్మణ పెరుమాళ్ – శ్రీ పెరుంబుదూర్

పుంస్త్వం అంటే మగతనం / పురుషత్వం – పురుషునిగా ఉండటం. దివ్య ప్రబంధం వ్యాఖ్యానాలలో శారీరక స్థితి ఆధారంగా, మగవారిని “మోవాయెళున్తార్” అని పిలుస్తారు (గడ్డం ఉన్న ప్రాంతాన్ని సూచించే ఎత్తైన దవడ అని అర్థం. ఆడవారిని “ములైయెళున్తార్” అని పిలుస్తారు (ఎత్తైన వక్ష స్థలం ఉన్నవారు అని అర్థం). తమ గత కర్మల ఫలితంగా ఈ బాహ్య / శారీరక గుణాలు పొందుతారు. అత్యోన్నత పురుషుడైన భగవానుడిని “ఉత్తమః పురుషః” అని భగవద్గీతలో వివరించిబడింది. ” స్థ్రీ ప్రాయం ఇతరం జగత్” ప్రమాణంలో వివరించినట్లుగా, ఈ విశ్వంలో కర్మానుసారంగా శరీరం పొందిన స్త్రీ అయినా పురుషుడైన అందరూ స్త్రీ వర్గానికి చెందినవారే అని అర్థం. స్త్రీత్వం యొక్క ముఖ్యమైన గుణాలు ఏమిటంటే పూర్తిగా ఆధారపడటం, వినయంగా ఉండటం, సిగ్గుపడటం మొదలైనవి. జీవాత్మ కూడా అంతర్గతంగా పరమాత్మపై పూర్తిగా ఆధారపడి ఉన్నట్లు గుర్తించబడింది. ఇప్పుడు వ్యాఖ్యానానికి వెళ్దాం. అనువాదకుల గమనిక:  ప్రణవంలో “అ” యొక్క అర్థంగా భగవాన్ని కీర్తించారు. పరాశర భట్టర్ తన అద్భుతమైన అష్ట శ్లోకి (ఎనిమిది అద్భుతమైన శ్లోకాలతో కుడి ఉన్న ఈ ప్రబంధం, రాహస్య త్రయం – తిరుమంత్రం, ద్వయం మరియు చరమ శ్లోకం యొక్క అర్ధాలను సమగ్రంగా వెల్లడిస్తుంది) యొక్క మొదటి శ్లోకమును “అకారార్ధో విష్ణుః” అని ప్రారంభించారు. రక్షకత్వము “అకారం” యొక్క ప్రధాన వివరణలలో ఒకటి. రక్షకత్వం అంటే అనవసరమైన అంశాలను తొలగించి, కావలసిన అంశాలను అందించడం. ఒక్క శ్రీమన్నారాయణుడు మాత్రమే స్వతంత్రుడు, మిగతావారందరూ అతనిపై పూర్తిగా ఆధారపడి ఉంటారు. మన పూర్వాచార్యులు జీవితాల నుండి ఒక ఆసక్తికరమైన సంఘటనను మనం గుర్తు చేసుకోవచ్చు.  పెరియవాచాన్ పిళ్ళై ఈ సంఘటనను తిరునెడుంతాండగం 3వ పాసుర వ్యాఖ్యానంలో తెలియజేస్తున్నారు. పరాశర భట్టర్ పాల మహాసముద్రాన్ని చిలుకుతున్న సంఘటనను వివరిస్తున్నారు. శ్రీ మహాలక్ష్మి పాల సముద్రం నుండి బయటకు వచ్చినప్పుడు, ఆమె నేరుగా శ్రీమన్నారాయణుడి వద్దకు వెళ్లి, అతని వక్షస్థలాన్ని (ఇది ఆమె శాశ్వత నివాసం) అధిరోహించి అతనిని తన భర్తగా స్వీకరిస్తుందని అతను వివరించారు. ఈ సమయంలో, నంజియర్, భట్టర్ను ఇలా ప్రశ్నిస్తారు, “అక్కడ ఎంతో మంది దేవతల సమక్షంలో, బహిరంగంగా ఒక పురుషుని వద్దకు వెళ్ళడానికి ఒక మహిళగా ఆమె సిగ్గుపడలేదా?”. భట్టర్ తెలివిగా “భర్త దగ్గరకు వెళ్ళేటపుడు, అలంకరణ వస్తువులు, బహుమతులు మొదలైనవి తీసుకువెళ్ళే తన చెలికత్తలను చూసి భార్య సిగ్గుపడాలా?” అని జవాబు ఇస్తారు. దీని అర్థం, అక్కడ ఉన్న అందరు జీవాత్మలు (దేవతలు, అసురులు) మగ శరీరాలతో ఉన్నప్పటికీ స్త్రీ స్వభావం గలవారు. ఈ విధంగా, అత్యున్నత స్వాతంత్రం యొక్క ఈ అంశం పురుషత్వంతో ముడిపడి ఉంటుంది,  దీనికి విరుద్ధంగా ఉన్న అంశాన్ని  స్త్రీత్వంతో ముడిపడి ఉంటుంది.

  • గరుడ వాహనుడు అయిన భగవానుడే పురుషోత్తముడు (మగవారిలో ఉత్తముడు) అని  అర్థం చేసుకోవడానికి బదులుగా తనను తాను మగవాడిగా పరిగణించడం ఒక అడ్డంకి. పురుషుడిగా కీర్తించబడే అర్హత ఉన్న ఒకే ఒక్కడు పురుషోత్తముడు. మిగతా జీవాత్మలందరూ ఆడవారి విభాగంలోకి వస్తారు. మగ శరీరం ఆధారంగా తనను తాను మగవానిగా పరిగణించుకోవడం అజ్ఞానం. ఇది కూడా తప్పు. అనువాదకుల గమనిక: గరుడ వాహనత్వం అత్యున్నత బ్రహ్మం యొక్క ముఖ్యమైన గుణం. గరుడను వేదాత్మ అంటారు – వేదం యొక్క ఆత్మ అని అర్థం. భగవాన్ గరుడపై అధిరోహించడం మరియు  భగవాన్ వైపు గరుడ వేళ్లు చూపడం శ్రీమన్నారాయణుడి యొక్క ఆధిపత్యానికి స్పష్టమైన సూచన. అలాగే, శ్రీమన్నారాయణుడిని పురుషోత్తముడు అని పిలుస్తారు – పురుషులలో ఉత్తమమైన వారు. కాబట్టి, పురుషత్వం శ్రీమన్నారాయణకు మాత్రమే సంబంధించినది.
  •  బ్రహ్మ, రుద్రుడు మొదలైన దేవతలను వారి మగ శరీరాలు కారణంగా వారిని మగవారిగా పరిగణించడం ఒక అడ్డంకి. ముందు వివరించినట్లుగా, ఈ సూత్రం దేవతులకు కూడా వర్తిస్తుంది. పురుషోత్తముడితో పోల్చినప్పుడు – మిగతా అందరు దేవుళ్ళు మగ శరీరాలు కలిగి ఉన్నప్పటికీ అతని ఆడ ప్రతిరూపాలు మాత్రమే. దీనికి విపరీతంగా పరిగణనలోకి తీసుకోవడం అజ్ఞానం అవుతుంది.
  • మనలో ఉన్న సహజమైన స్త్రీ స్వభావగుణం అతని సహజ పురుష స్వభావానికి ప్రతిరూపమైనదని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. అతని సంపూర్ణ స్వాతంత్ర గుణానికి సహకరించి అతనిపై పూర్తిగా ఆధారపడటమే మన నిజమైన స్వభావం,  .
  • మన వద్ద ఉన్న మగ శరీరం మన కర్మానుసారంగా పొందినదని,  తాత్కాలికమైనదన్న విషయం తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. మగ దేహం యొక్క ఈ బాహ్య రూపం మన గత కర్మల ఆధారంగా పొందుతాము. మన కర్మ ఆధారంగా వేర్వేరు శరీరాలను ఒకదాని తరువాత ఒకటి పొందుతామని మనం తెలుసుకోవాలి. అనువాదకుల గమనిక: భగవద్గితలో, కృష్ణుడు శరీరాలు మారే ఈ సూత్రాన్ని 2 వ అధ్యాయంలో చాలా విస్తృతంగా వివరించారు. ఉపయోగకరం లేని చిరిగిన పాత వస్త్రం పారవేసి కొత్త వస్త్రం తొడిగినట్లే, జీవాత్మ తన పాత శరీరం విడిచి కొత్త శరీరాన్ని ధరిస్తాడు.  భగవాన్ మరొక ఉదాహరణ కూడా ఇచ్చి  వివరిస్తున్నారు –  ఆత్మ ఒక పసిబిడ్డ శరీరం, పిల్లల శరీరం, యుక్త శరీరం మరియు వృద్ధాప్య శరీరం గుండా వెళుతున్నట్లే, ఆ శరీరానికి కర్మ పూర్తయినప్పుడు, ఆ శరీరం విదిచిపెట్టి కొత్త శరీరం ధరించబడుతుంది. ఈ విధంగా మనం జీవితాంతం వివిధ శరీరాలను పొందుతామని, ఈ శరీరాలలు తాత్కాలికమైనవని మనం సులభంగా అర్థం చేసుకోవచ్చు.
  • అనాది కలాం నుండి పొందిన మగ, ఆడ శరీరాలు అశాశ్వతమైనవి అని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. మనము ఈ సంసారం (భౌతిక ప్రపంచం) లో అనాదిగా ఉంటున్నాము,  మన కర్మ ఫలితాల ఆధారంగా వివిధ శరీరాలను పొందుతున్నాము. కాబట్టి, అవి ఏవీ శాశ్వతం కాదు. ఇది స్వయం స్పష్టమైనది.
  • భగవానుడిపై పూర్తిగా ఆధారపడటం జీవాత్మ యొక్క  స్వభావం అని తెలియకపోవడం ఒక అడ్డంకి. భగవత్ పారతంత్రియం (భగవానుడిపై ఆధారపడటం) అనేది జీవత్మా యొక్క శాశ్వతమైన మరియు అంతర్లీన స్వభావం. పారతంత్రియం అంటే యజమాని (ఈ సందర్భంలో భగవాన్) పూర్తి నియంత్రణలో ఉండటం . అనువాదకుల గమనిక: మనం ఇంతకు ముందు ప్రమాణంలో చూశాము,  “స్వత్వం ఆత్మని సంజాతం స్వామిత్వం బ్రహ్మణి స్థితం” – భగవానుడి ఆస్తిగా ఉండటం జీవత్మా యొక్క స్వభావం, యజమానిగా ఉండటం భగవానుడి స్వభావం. జీవత్మ యొక్క స్వభావం భగవాన్ మీద ఆధారపడి ఉండటం అని దీని నుండి మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు.
  • భగవానుడిపై మన ఆధారపడుట గురించి జ్ఞానం సంపాదించిన తర్వాత కూడా శారీరక పరిస్థితి కారణంగా రవ్వంతైనా స్వాతంత్రం కలిగి ఉండి  తనను తాను మగవాడిగా భావించడం ఒక అడ్డంకి. ఒకసారి మనం పారాంతంత్రియం (ఆధారపడుట) యొక్క నిజమైన జ్ఞానాన్ని పొందిన తరువాత, తనను తాను మగవాడిగా భావించడంలో ఎటువంటి ప్రశ్న లేదు.  స్వాతంతృలమని రవ్వంత భావన మగవారికి సహజంగానే ఉంటుంది. అనువాదకుల గమనిక: ఇక్కడ ప్రాథమిక సమస్య అయిన దేహాత్మాభిమానం (ఆత్మ మరియు శరీరం ఒకటే నని భావించడం) అన్న విషయానికి తిరిగి తీసుకెళుతుంది. ఎన్నో కాలక్షేపములు విన్న తరువాత, సూత్రాలను అర్థం చేసుకున్న తరువాత కూడా మనము, ఆత్మ దేహమని భ్రమపడతాము. శరీరానికి ఆత్మకి మధ్య ఉన్న ఈ ముఖ్యమైన వ్యత్యాసాన్ని పదే పదే ధ్యానించడం, మన రోజువారీ జీవితంలో దీనిని నిరంతరం అనుసరించడం తప్ప వేరే మార్గం లేదు.
  • స్వభావంతో స్త్రీగా భగవాన్ మీద పూర్తిగా ఆధారపడి ఉండి, ఇతర ఆడవారిని (శారీరక సుఖం కోసం) ఆశించుట ఒక అడ్డంకి. భగవాన్ (పరమ పురుషుడు) పై ఆధారపడిన స్త్రీగా (జీవాత్మ) తనను తాను అర్థం చేసుకున్న తరువాత, తనకోసం మరొక స్త్రీని ఆశించడం అజ్ఞానం వల్లనే జరుగుతుంది (ఆత్మకు బదులుగా శరీరంతో తనను తాను అనుబంధించుకుంటాడు). ఇది సముచితం కాదు. ఈ సందర్భంలో మనం శ్రీవచన భూషణ దివ్య శాస్త్రం, సూత్రం 101 “విహిత విషయ నివృత్తి తన్నేఱ్ఱం” ను గుర్తుచేసుకోవాలి. అనువాదకుల గమనిక: సూత్రాలు 99, 100 మరియు 101 లలో, పిళ్ళై లోకాచార్యులు ఇంద్రియ సుఖాల నిర్లిప్తత యొక్క అంశాన్ని మరియు ఇంద్రియాలను పూర్తిగా నియంత్రించ వలసిన అవసరాన్ని గురించి చర్చిస్తున్నారు. ఇంతకుముందు, ప్రాపంచిక సుఖాల నిర్లిప్తత, ఆధ్యాత్మిక పురోగతికి మూలధారమైన అర్హత అని ఆయన పేర్కొన్నారు. మాముణులు ఈ సుత్రమును అనర్గళంగా ప్రమాణాల ద్వారా చాలా అందంగా వివరించారు. 99 వ సూత్రంలో, భౌతిక సంపదను కోరుకునే వ్యక్తులకు, భక్తి యోగంలో నిమగ్నమైన వ్యక్తులకు, చివరకు ప్రపన్నులకు (భగవాన్కు పూర్తిగా శరణాగతులైన వ్యక్తులు) ఈ నిర్లిప్తత అవసరమని పిళ్ళై లోకాచార్యులు వివరించారు.  భౌతిక సంపదను కోరుకునే వ్యక్తులకు, దానిని సాధించే ప్రక్రియలో, వారు తమ భావాలను పూర్తిగా నియంత్రించాల్సిన అవసరం ఉందని మాముణులు వివరించారు. ఉపసాకులు (భక్తి యోగ నిష్ఠాపరులు) మరియు ప్రపన్నులకు నిశ్చయంగా వారు తమ ఇంద్రియాలపై మరియు ప్రాపంచిక సుఖాలపై పూర్తిగా నిర్లిప్తతను కలిగి ఉండాలి. 100 వ సూత్రంలో, ఈ మూడు వర్గాలలో, ప్రపన్నులకు, ఇంద్రియాలపై ఇటువంటి నియంత్రణ చాలా ముఖ్యమైనదని పిళ్ళై లోకాచార్యులు వివరించారు.  ప్రపన్నులకు నిర్లిప్తత యొక్క ప్రాముఖ్యతను తెలియజేయడానికి మాత్రమే పిళ్ళై లోకాచార్యులు ఇతర 2 వర్గాలను చేర్చారని మాముణులు అందంగా తెలియజేస్తున్నారు. 101 వ సూత్రంలో, భౌతిక సంపదను కోరుకునేవారికి మరియు ఉపసాకులకు, శాస్త్రాంలో నిషేధించబడిన వాటిలో నిర్లిప్తత ఉండాలి అని పిళ్ళై లోకాచార్యులు తెలియజేస్తున్నారు. కానీ ప్రపన్నులకు, శాస్త్రంలో అనుమతించబడిన వాటిపై కూడా నిర్లిప్తత ఉండాలి, ఎందుకంటే ఇది స్వరూప విరోధం (జీవాత్మ యొక్క స్వభావానికి విరుద్ధం) అవుతుంది కాబట్టి. శాస్త్ర ప్రకారం శారీరిక సుఖం వివాహం యొక్క సరిహద్దులో అనుమతించబడింది, అయినప్పటికీ,  శారీరక సంబంధం ఎప్పుడు, ఎలా జరగాలనే దానిపై అనేక నిబంధనలు ఉన్నాయి. ఇక్కడ, ప్రపన్నులు తమ భార్య పట్ల కూడా నిర్లిప్తతను చూపించాలని పిళ్ళై లోకాచార్యులు తెలియజేస్తున్నారు.  మాముణులు తమ వ్యాఖ్యానములో ఈ విషయాన్ని చాలా వివరంగా వివరించారు. ఆచార్య మార్గదర్శకత్వంలో వినడం ఉత్తమము. ఈ విషయం తమను భగవతాధీనులమని స్పష్టంగా అర్థం చేసుకోవటానికి సంబంధించినది.
  • భగవాన్ యొక్క దృష్ఠికోణంతో చూసినప్పుడు ప్రతి ఒక్కరూ ఆడవారే అన్న అవగాహన లేకపోవడం ఒక అడ్డంకి. పరమపురుషుని దృష్ఠికోణం నుండి చూసినప్పుడు, సమస్థ జీవాత్మలు ఆడవారే అని తెలుసుకోవాలి.
  • భగవాన్ మరియు భాగవతులను సేవించడానికి తన భార్యతో పాటు తాను దాసుడిగా ఉండకపోవడం ఒక అడ్డంకి. గృహస్థాశ్రమం – భార్యతో కలిసి జీవించడం. శ్రీ రామాయణం “సహపత్న్యా విశాలాక్ష్యా నారాయణముపాకమత్” – శ్రీ రాముడు సీతను వివాహమాడి, తాను స్వయంగా పెరియ పెరుమాళ్ను (శ్రీ రంగనాథుడు) సేవించారు. ఇది గ్రుహస్థాశ్రమ ధర్మం. భార్యా భర్తల సంబంధం ఉన్నప్పటికీ, భగవాన్ ఎదుట స్త్రీ పురుషులిద్దరూ  స్త్రీ స్వభావం కలిగిన వారే. ఇద్దరూ భగవానుకి మాత్రమే లొంగి ఉండలి. అనువాదకుల గమనిక: నాలుగు ఆశ్రమాలలో (బ్రహ్మచర్యం, గృహస్థాశ్రమం, వానప్రస్థం మరియు సన్యాసం). ఇతరులకు సేవ చేయడంపై పూర్తిగా దృష్టి సారించ గలిగిన ఆశ్రమం గ్రుహస్థాశ్రమం. బ్రహ్మచారిగా తాను విధ్యాభ్యాసంపై దృష్టి కేంద్రీకరించి ఉంటాడు. సంపాదించడానికి అవకాశం ఉండడు. వానప్రస్థుడు అడవిలో నివసించి ధ్యానంపై కేంద్రీకరించి ఉంటాడు. ఒక సన్యాసి బోధనపై దృష్టి కేంద్రీకరించి ఉంటాడు, ఎటువంటి సంపాదన ఉండదు. బ్రహ్మచారులు మరియు సన్యాసు సేవ/సంరక్షణకై  గ్రుహస్థుడు మాత్రమే సంపదను సేకరించగలడు.  అలాగే, తీర్థయాత్రలో యాత్రికులు సేవలందు కోవడానికి, స్థానికంగా నివసించే గృహస్థులపై ఆధారపడతారు. ఈ విధంగా గ్రహస్థాశ్రమం పూర్తిగా భగవాన్ (వారి ఇంట్లో మరియు ఆలయంలో తిరువారాధనం) మరియు భాగవతుల (బ్రహ్మచారులు, సన్యాసులు మరియు యాత్రీకులు) పై పూర్తిగా కేంద్రీకృతమై ఉంది. కాబట్టి, సొంత భార్యతో ఇంద్రియ సుఖాలపై దృష్టి పెట్టడానికి బదులు, ఎమ్పెరుమాన్ మరియు శ్రీవైష్ణవుల సేవ చేయడంపై దృష్టి పెట్టాలి.
  • తనను తాను మగ దాసునిగా భావించడం ఒక అడ్డంకి. తనను తాను మగవాడిగా భావించకూడదని ఇప్పటికే వివరించబడింది. అనువాదకుల గమనిక: భగవాన్ మరియు భాగవతులకు తాను ఒక స్త్రీ దాసుడని ఎప్పుడూ తనను తాను పరిగణించాలి.
  • ఈ జ్ఞానాన్ని సంపాదించిన తరువాత, భార్యతో పాటు (మరొక స్త్రీలాగా) పడుకుని, నిజమైన స్వభావాన్ని మరచి ఆమెతో శారీరకంగా వ్యవహరించే ప్రయత్నం చేయడం ఒక అడ్డంకి. భార్య తనను తాను తన భర్తకు సమర్పించినట్లే, మనం కూడా భగవానుడికి సమర్పించుకోవాలి. మనకు మగ శరీరం ఉన్నప్పటికీ, మనకు రవ్వంత కూడా స్వతంతృల మన్న ఆలోచన రాకూడదు. అనువాదకుల గమనిక: ఇక్కడ నిజమైన స్వభావాన్ని అర్థం చేసుకోవటానికి ప్రాధాన్యత ఇవ్వబడింది. తన సొంత భార్యతో పడుకున్నప్పుడు కూడా, లైంగికంగా వ్యవహరించే  ప్రశ్నే లేకుండా స్త్రీతో మరొక స్త్రీ పడుకున్నట్లు అనిపించాలి. అంటే, తన భార్య పట్ల అటువంటి కోరికలేవీ లేనపుడు, ఎంత సన్నిహితంగా ఉన్నా కూడా అలాంటి ఆలోచనలు రావు.  ప్రత్యేకించి భ్రమం (నిజమైన స్వభావంపై సరైన అవగాహన లేకపోవడం) మరియు రాగం (ఇంద్రియ సుఖాలపై ఆసక్తి) గురించి ప్రస్తావించబడింది – ఏ ఒక్కటి ఉన్నా, స్త్రీ పురుషులు శారీరక సంబంధంలో పాల్గొనడం ప్రారంభిస్తారు.
  • ఆళ్వారులు మగ దేహంతో  జన్మించారు, అయినప్పటికీ, వారు స్త్రీ భావంతో (నాయికా భావం) భగవానుని దివ్య స్వరూపానికై తాపత్రేయపడ్డారు. మునుపటి అనుభవాల నుండి వచ్చిన భ్రమ కారణంగా, అటువంటి పాసురములు విని వాటి అర్థాలను తెలుసుకున్న తరువాత కూడా, శారీరక అంశాల పట్ల ఆసక్తి కలిగి ఉండటం మరియు అలాంటి శారీరక ఆనందానికై ఆరాటపడటం అవరోధాలు. ఆళ్వారులు, ఎమ్బెరుమాన్ యొక్క దివ్య స్వరూపాల పైన ప్రత్యేకంగా నమ్మాళ్వారులు మరియు తిరుమంగై  ఆళ్వారులు  నాయికా భావం (స్త్రీ తన పురుషుడి కోసం ఆరాటపడే మానసిక స్థితి) లో అనేక పాసురా‌లను పాడారు. వారు భగవాన్ నుండి తమ విరహ బాధను  తమ పాసురాలలో అద్భుతంగా కురిపించారు. అటువంటి పాసురములు యొక్క బాహ్య మరియు అంతర్గత అర్ధాలను విన్న తర్వాత కూడా, “నేను ఒక పురుషుడిని” అన్న భావనకి తిరిగి వెళ్ళకూడదు, ఇంద్రియ సుఖాల ఆసక్తికై ఆరాటపడకూడదు. దయచేసి తిరుమంగై ఆళ్వారుల తిరుమొళి 1.1.2 చుడండి, “ఆవియే అముదే ఎన నినైన్తురుగి అవరవర్ పణైములై తుణైయా పావియేనుణరాతు ఎత్తనై పగలుం పళుతు పోయొళిన్తన నాళ్గళ్” – నేను పాపిని,  అజ్ఞానంగా తెలియకుండా ఎదిగిన స్తనములున్న మహిళల గురించి ఆలోచిస్తూ, “నా జీవితం! నా మధువు!” అని ఎన్నో నా రోజులు వృధా చేసుకున్నాను. అతను తరువాత శ్రీమన్నారాయణ కృపతో అలాంటి బాధల నుండి విముక్తి పొందారని తెలియజేస్తున్నారు.
  • ఆస్తిక నాస్తికుడు కావడం వల్ల ఆచార్యుల చేత వదిలివేయబడటం ఒక అడ్డంకి. సాధారణంగా, ఆస్తిక నాస్తికుడు భగవంతుడు ఉన్నాడని స్వీకరిస్తారు కానీ దృఢమైన విశ్వాసం ఉండదు,  ఏ సూత్రాలను పాటించరు. మరింత అవగాహన కోసం, దయచేసి ఉపదేశ రత్నమాల 68 వ పాసురం చూడండి, “నాత్తిగరుం నన్నెఱిచేరాత్తిగరుం ఆత్తిగనాత్తిగరుమామివరై ఓర్తు నెంజే! మున్నవరుం పిన్నవరుం మూర్కరెన విట్టు నడుచ్చొన్నవరై నాళుం తొడర్”.  అనువాదకుల గమనిక: ఆస్తికుడు అంటే వేద (ప్రామాణికమైన మూలం) శాస్త్రాన్ని ప్రమాణంగా అంగీకరించేవాడు. ప్రమేయమైన భగవానుడిని శాస్త్రం అనే ప్రమాణం ద్వారా మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు. ఇక్కడ వేద శాస్త్రంలో ఉపనిషత్తులు, స్మృతి, ఇతిహాసం, పురాణములు, పాంచరాత్రం మొదలైనవి ఉన్నాయి. ఆస్తికులకు  వ్యతిరేకమైన వారు నాస్తికులు. అంటే వేద శాస్త్రాన్ని ప్రమాణంగా అంగీకరించనివాళ్ళు. మూడవ వర్గం కూడా ఉంది, ఇది ఆస్తిక – నాస్తిక వర్గం వారు. ఆస్తిక – నాస్తిక అంటే వేద శాస్త్రాన్ని ప్రమాణంగా స్వీకరిస్తారు కాని తమ జీవితంలో అనుసరించే సమయంలో గౌరవించరు. ఈ పాసుర వ్యాఖ్యానంలో, పిళ్ళై లోకం జీయర్ మాముణులు యొక్క సొంత వాక్కులను ఉటంకిస్తూ వీటిని వివరంగా వివరించారు. ఈ పాసురంలోని అతి ముఖ్యమైన అంశం ఏమిటంటే – ఈ పాసురం చివరికి ఆచార్యులకు సంపూర్ణ శరణాగతిపై దృష్టి కేంద్రీకృతమై ఉంది. ఆస్తిక, నాస్తిక మరియు ఆస్తికా-నాస్తిక యొక్క ఈ అంశాన్ని ఈ కోణం నుండి అర్థం చేసుకోవాలి – అనగా, పూర్తిగా విశ్వాసపాత్రంగా ఉండి, ఆచార్యులకు శరణాగతులై ఉండటం, ఆచార్యపై నమ్మకం లేకపోవడం,  విశ్వాసం ఉంటుంది కాని ఆచార్యులను అనుసరించక పోవడం వంటివి.  శిష్యుడు ఆస్తికుడు కావడం వల్ల ఒకవేళ ఆచార్యుడు ఆ శిష్యుడిని వదులుకుంటే, ఆ శిష్యునికి ఇక వేరే దారే లేదు. జ్ఞానం, అనుష్ఠానం (అభ్యాసం) అనే రెండు ముఖ్యమైన అంశాలు ఆచార్యులకు ఉంటాయని ఉపదేశ రత్నమాల ప్రబంధం లో మాముణులు కీర్తించారు. ఇది అందరి శ్రీవైష్ణవులకు వర్తిస్తుంది.
  • సారం (సారాంశం) మరియు అసారం (అన్యమైనవి) అంశాల మధ్య తేడాను గుర్తించనందున పండితులు / పెద్దలచే ఖండించబడటం ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుల గమనిక: ఆచార్యులను ఆశ్రయించడం యొక్క ఉద్దేశ్యం వివేక జ్ఞానం (సారాంశం మరియు అన్యమైనవాటి మధ్య వివక్ష చూపే సామర్థ్యం) పొందడం. సాధారణంగా పాలు నీళ్ళని వేరుచేసే సామర్థ్యం గల హంసను  కీర్తిస్తారు. సారాంశాన్ని కీర్థించి, మన శాస్త్రాంలో కూడా అన్యమైన అంశాలను తీసివేయగలిగి నందుకు మన పూర్వాచార్యులను హంసలుగా కీర్తించబడ్డారు. మన పూర్వాచార్యులు యొక్క అడుగు జాడలను అనుసరించడం మరియు పెద్దల నుండి నేర్చుకోవడం, సారాంశం మరియు బాహ్య అంశాల మధ్య తేడాను గుర్తించే సామర్థ్యాన్ని మనలో అభివృద్ధి చేసుకోవాలి. సారాన్ని అట్టి పెట్టుకొని మరియు అన్య అంశాలను విస్మరించాలి. అన్య అంశాలపై ఎక్కువ ఆసక్తి చూపడం పండితులచే ఖండనకు దారి తీస్తుంది. ఉదాహరణకు, పండితుల అధీనములో అధ్యయనం చేసిన తరువాత కూడా, శారీరక సుఖాలు మొదలైనవాటిని పట్టుకుని, ఆధ్యాత్మిక పురోగతిపై దృష్టి కేంద్రీకరించకపోతే, అలాంటి వ్యక్తులను గొప్ప ఆచర్యులు ఖండిస్తారు.

తరువాతి భాగం మనం వచ్చే సంచికలో కొనసాగిద్దాము.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

హిందీలో : http://ponnadi.blogspot.com/2014/11/virodhi-pariharangal-43.html

మూలము : https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org