చరమోపాయ నిర్ణయం – భగవద్రామానుజుల ఉత్తారకత్వము – 2

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమద్వరవరమునయే నమః
శ్రీవానాచల మహామునయే నమః

చరమోపాయ నిర్ణయం

<< భగవద్రామానుజుల ఉత్తారకత్వము – 1

గత అధ్యాయములో  (https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2016/12/01/charamopaya-nirnayam-ramanujar-our-saviour-1/) భగవద్రామానుజుల ఉత్తారకత్వ ప్రభావము కొన్ని అనుభవాల మూలముగా తెలుసుకున్నాము! ఇక ఈ అధ్యాయములో స్వామివారి ఉత్తారకత్వ వైభవమును మరి కొన్ని ఐతిహ్యముల మూలముగా తెలుసుకొనెదము!!

ఒకానొకప్పుడు అరుళాళ ప్పెరుమాళ్ ఎమ్బెరుమానార్ల శిష్యులైన అనంతాళ్వాన్, ఎచ్చాన్, తొండనూర్ నంబి, మరుదూర్ నంబి మొదలైనవారు ఉడయవర్లను ఆశ్రయించి ఒక సందేహమడిగినారు, “ఈ ఆత్మకు ఆచార్యుడు ఒకరా? పలువురా? ఇంతమంది ఎందులకు? ” ! దానికి ఉడయవర్లు ఆ శిష్యులను వెళ్లి పొన్నాచ్చియార్ అను వారిని అడుగవలసిందిగా చెప్పారు! అప్పుడు వారందరు పొన్నాచ్చియార్ అమ్మగారి తిరుమాళిగకు చేరుకొని తమ సందేహాన్ని వారి వద్ద విన్నవించారు! అప్పుడు పొన్నాచ్చియార్ అమ్మగారు తమ శిరోజాలని ముడివిప్పి విదిలించి మరల ముడి వేసుకుని, “ఈ సందేహమును దాసురాలు తీర్చజాలదు! అబలయైన దాసురాలికి అంత జ్ఞానమేమున్నది? స్వామివారే మీ సందేహము తీర్చగలరు? ” అని వారికి సమాధానము చెప్పి నేలపై పడియున్న ఒక నూలు పోగును తల మీద పెట్టుకుని లోపలి వెళ్లిపోయారు! శిష్యులు చేసేది లేక మరల ఉడయవర్ల వద్దకు వచ్చి నిలబడిరి! ఉడయవర్లు వారితో, “కార్యము నెరవేరినదా?”అని అడుగగా వారు లేదని బదులిచ్చిరి! అంతట ఉడయవర్లు వారితో, “మీరు వెళ్ళినప్పుడు వారు ఏమి చేసినారు?” అని అడుగగా వారు పొన్నాచ్చియార్ తమ జుత్తు ముడిని విప్పి జుత్తు విదిలించి తిరిగి ముడి వేసుకున్నారని, నేలపై పడియున్న ఒక నూలు పోగు శిరస్సుపై వేసుకుని లోపలి వెళ్లిపోయారని బదులిచ్చారు! దానికి ఉడయవర్లు, “అయితే మీకు సమాధానం దొరికింది! ఆమె తన చేష్టల ద్వారా మీకు సమాధానం చెప్పారు! మీకు అర్థం కాలేదే?”, అనగా శిష్యులు వారికి సాష్టాంగ దండం సమర్పించి, “మా అజ్ఞానాన్ని మన్నించి సవివరంగా దేవరవారే తెలియజేవలసింది!” అని ప్రార్థించిరి! దానికి ఉడయవర్లు వారి పట్ల వాత్సల్యము గలవారై వారితో ఇటుల చెప్పిరి, “ఆమె తమ జుట్టు ముడి విప్పి జుత్తు విదిలించడమంటే – ఈ ఆత్మకు ఆచార్యులు పలువురు ఉండవచ్చును (తల్లిదండ్రులు, చదువు చెప్పే గురువులు, ఈ ప్రకృతి ఇలా జీవుడికి రకరకాల గురువులు ఉండవచ్చును )! అయితే ఆత్మకు ప్రాప్యమును కలిగించే (అంటే మోక్షమును ఇచ్చు) ఆచార్యుడు మాత్రం ఒక్కరే! అదే ఆమె తిరిగి తన జుత్తు ముడి వేసుకొనుటకు అర్థము! నేలపై పడి ఉన్న కావినూలు తీసి శిరస్సుపై ధరించుటలో అర్థం ఆత్మకు ప్రాప్యమును కలిగించే ఆచార్యుడు చతుర్థాశ్రమమైన సన్యాసమును స్వీకరించి కాషాయత్రిదండ ధారుడైన ఎమ్బెరుమానార్ అనగా మమ్ములను సూచించారు! అక్కడ ఉండకుండా లోపలి వెళ్ళుటలో అంతరార్థం అటువంటి ఆచార్యుని గుట్టుగా మనస్సులో స్థిరంగా నిలుపుకుని ‘పేణి క్కొణర్న్దు పుహుదు వైత్తుక్కొండేన్ ‘(ఆదరించి తీసుకువచ్చి విశ్లేషించకుండా హృదయంలో నిలుపుకున్నాను) అనునట్లు ప్రేమతో ఆచార్యుని ఆరాధిస్తూ వారి నామస్మరణ చేయుటయే శిష్యునికి ఉపాయము అని పొన్నాచ్చియార్ మీకు చేసి చూపించారు! కనుక మీరందరు అదే విధమైన నిష్ఠను కలిగి జీవించండి! ” అని బదులిచ్చిరి!

ఒకనాడు ఉడయవర్లు ఏకాంతంలో ఉన్న సమయములో ఎంబార్, వడుగనంబి వారి వద్దకు వెళ్లి, “మధురకవియాళ్వార్ నమ్మాళ్వార్ల విషయములో ‘తేవు మత్తఱియేన్’-నీవు తప్ప వేరు దైవమెరుగను- అని శేషత్వ-శరణ్యత్వ-ప్రాప్యత్వములు ఆళ్వార్లే అని నిశ్చయించుకుని ప్రథమపర్వమును (భగవత్స్మరణం) సైతం విడిచిపెట్టి తదేకనిష్ఠులై ఉన్న అటువంటి శ్రద్ధ మాకు కూడా కలిగేలా దేవరవారు ఆశీర్వదించవలసింది!”, అని ప్రార్థించగా ఉడయవర్, “మధురకవులు నమ్మాళ్వార్ల వద్ద కలిగి ఉన్న నిష్ఠను మీకు ఇదివరకే అనుగ్రహించియున్నాను కదా? ఇంకేమి సంశయము? “, అని అడుగగా వారు,”అటువంటి నిష్ఠ యావదాత్మభావిగా జీవితాంతం కలిగియుండేలా అనుగ్రహించవలసింది! ” అని ప్రార్థించిరి! ఉడయవర్లు పరమ సంతోషముతో శిష్యులంటే ఇటులకదా ఉండవలెనని మనస్సులో భావించి, “‘ఉపాయోపేయ భావేన తమేవ శరణం వ్రజేత్’-ఉపాయము ఉపేయము నీవేనను భావముతో శరణు వేడవలెను- అను రీతిలో ఉపాయోపేయ రూపములు రెండునూ మా వద్ద ఉండుట చేత “తేవు మత్తఱియేన్ ” అను రీతిలో మాకు శరణు వేడిన మీకు లోటు ఉండదు! ఇది మీకే గాక మీ సంబంధిసంబంధులకు వర్తించగలదు” అని బదులిచ్చెను!

గమనిక : ఇక మిగిలిన వ్యాసంలో  ఆళవందార్లు మరియు నాథమునుల సంబంధమును నిశితంగా తెలియజేయడమైనది.

మనకు ఒక సందేహము కలుగవచ్చు , “మనము ఆశ్రయించెడి ఆచార్యునకు ఈ లీలావిభూతిలో ఉన్న రోజులలో ఉపాయత్వము మాత్రమే కాక, ప్రాప్య భూమి అనబడే పరమపదంలో కూడా ఉపాయత్వము కలదా?” అంటే ప్రాప్యభూమి యందు కూడా ఆచార్యునకు ఉపాయత్వము కలదు! దీనిని స్వామి ఆళవందార్లు స్తోత్ర రత్నములో ఈ విధముగా అనుగ్రహించారు :

తస్మై నమో మధుజిదంఘ్రి సరోజ తత్వ

జ్ఞానానురాగా మహిమాతిశయాంత సింనే !

నాధాయ నాథమునయే అత్ర పరత్రచాపి

నిత్యం యదీయ చరణౌ శరణం మదీయం !!

అర్థము – మధుమర్దియైన శ్రీమన్నారాయణుని శ్రీచరణముల పట్ల అచంచలమైన ప్రేమ,భక్తి కలిగి నిజజ్ఞాన పూర్ణులైన నాథమునులే నాకు యజమాని! వారి దివ్యసన్నిధి ఈ భూలోకమందు మరియు పరమపదమందును నాకు ఆశ్రయము!

మరియు విష్ణుపురాణ సూక్తియగు, “సాధ్యభావే మహా బాహో! సాధనై: కిం ప్రయోజనం ? ” అనగా – సాధ్యభావం సిద్ధించినపుడు ఇక సాధనములతో ఏమి ప్రయోజనం ? (అంటే దక్కవలసింది దక్కినపుడు ఇక సాధనాలతో ఏమి ప్రయోజనం ?).
కానీ, భట్టర్ అనుగ్రహించిన శ్రీరంగరాజస్తవములో ఈ విధముగా తెలిపారు (87వ శ్లోకము – ఉత్తర శతకం)

ఉపాదత్తే సత్తాస్థితి స్వనియమానాద్యైశ్చిదచితౌ
స్వముద్దిశ్య శ్రీమానితి వదతి వాగుపనిషది !

ఉపాయోపేయత్వె తదిహ తవ తత్త్వం నతు గుణౌ

అతస్త్వామ్ శ్రీరంగేశయ! శరణమవ్యాజ్యమభజం !!

అర్థము – ఓ శ్రీరంగేశ! శ్రీమన్నారాయణుడివై నీవు భూజాతులైన చిత్తులు (బుద్ధి జీవులు ) అచిత్తుల (బుద్ధి రహిత జీవులు) యొక్క సేవలను సృష్టి, స్థితి, నియమములనెడి పరికరముల ద్వారా స్వీకరించెదవని ఉపనిషత్తులు ఘోషించుట చేత చేతనులకు నీవే ఉపాయము మరియు ఉపేయము అనుట అతిశయోక్తి కాదు! అది సత్యము ! అటువంటి నిన్ను నేను ఆశ్రయిస్తున్నాను!

అన్నందువలన ఈ ఉపాయోపేయములు రెండు భగవానుడి స్వరూపములు! అయితే ఉపాయము బయటికి ప్రకాశిస్తుంది ఉపేయము అంతర్గతముగా  ఉండును! అయితే ఈ స్వరూపములు భగవానుడి విషయములోనే కదా? అంటే ఆచార్యుని విషయములో కూడా స్వీకరించవచ్చును ! ఆళవందార్లు శాయించిన, “ఉపాయోపేయ భావేన…. ” అన్న విధముగా ఆచార్యునకు ఉపాయోపేయత్వములు రెండూ స్వరూపములై ఉండును! అందుకనే “అత్ర పరత్రాచాపి…  ” అని చెప్పబడింది ! మరియు “త్వమేవ… ” అనుటలో భావం ఇటువంటి స్వరూపములు ఆచార్యునియందు “మాత్రమే” ప్రకాశించును అని రూఢి చేసినట్లు ఉన్నది ! కనుక చరమపర్వమందు ఇతర సహాయ సంబంధములను సహించనిదై ఉండును ! (అనగా చరమోపాయ నిష్టలో ఆచార్యుడు తప్ప ఇక వేరే ఇతర సహాయములు పనిచేయవు అని అర్థము) ! కార్యకాలములో చరమపర్వము (చరమోపాయ నిష్ఠ) అన్నిటికంటే ఉత్తమమై ఉండును! కనుక చరమపర్వము ప్రథమపర్వము కన్నా ఏ విధముగా గొప్పదో క్లుప్తముగా చూద్దాం :

  •  భగవానుడు తనను ఆశ్రయించిన భక్తులను తన యొక్క సర్వతంత్ర స్వతంత్రత చేత మోక్షములోనో లేక తిరిగి సంసారములోనో ఉంచును! కనుక భగవానునిని ఆశ్రయించిన భక్తునికి మోక్షము తథ్యమని నమ్మరాదు (ఉడయవర్ల కాలములో సింహాచలంలో పరమ నృసింహ భక్తుడైన కృష్ణమాచార్యుని గాథ ద్వారా తెలియవచ్చును )! కానీ ఆచార్యుడు తన శిష్యుడు ఏ విధంగానైనా తరించాలని తపనపడి తమ యొక్క నిర్హేతుక కృప చేత భగవానునికి పురుషకారము చేత మోక్షమును ఇప్పించును!
  • భగవానుడు ఆచార్య సంబంధము కలిగిన భక్తుని మాత్రమే స్వీకరించును ! కానీ కృపాపూర్ణుడైన ఆచార్యుడు ఎవరినైనా తన శిష్యునిగా స్వీకరించి భగవంతునితో సంబంధమును కలిగించును!
  • ఆచార్యుడు అజ్ఞాని అయిన తన శిష్యునికి భగవద్విషయమును తానే ఉపదేశించి భగవంతుని సేవించే విధమును నేర్పును కానీ శిష్యుని జ్ఞానార్జనలో ఒంటరిగా విడిచిపెట్టడు! కానీ భగవానుడు జ్ఞానవంతుడై ఆచార్య సంబంధము కలిగిన జీవుని మాత్రమే అనుగ్రహించును!
  • కనుక మోక్షము విషయములో మనలోని సంశయములు దూరం చేసి తనను ఆశ్రయించిన వారికి పరమపదము తథ్యమని ఉపదేశించిన ఉడయవర్ల చరణయుగళాన్ని ఆశ్రయించి మధురాకవియాళ్వార్లు నమ్మాళ్వార్ల పట్ల కలిగియుండిన “తేవు మత్తఱియేన్…. ” అనెడి నిస్సంశయ, అన్యధా శరణ నాస్తి అనెడి నిర్దుష్టమైన భక్తి ప్రపత్తులు ఉడయవర్ల సన్నిధిలోనూ కలిగియుండుటలో ఎటువంటి ఆలోచన చేయనక్కరలేదు!

అయితే మనకు ఇంకొక సందేహము కలుగవచ్చు! పూర్వాచార్యులైన ఆచార్యులందిరికినీ ఉడయవర్లే ఉత్తారుకులని చెప్పుకున్నప్పుడు, మరి ఆళవందార్లు నాథమునుల విషయములో ఉపాయత్వమును నిశ్చయించుకున్నదెట్లు? దానికి సమాధానం – నాథమునులే కదా నమ్మాళ్వార్ల వద్ద రహస్యార్థములన్నీయును మరియు స్వప్నార్థములను భవిష్యదాచార్య విగ్రహముతో సహా పొంది తమ అంత్యకాలమందు వాటిని తమ శిష్యులైన ఉయ్యాక్కొండారుకు ఇచ్చి భవిష్యత్తులో అవతరించబోవు ఆళవందార్ల విషయమును వారికి చెప్పి, “ఈశ్వరమునులకు కలుగబోవు కుమారునికి రహస్యార్థములను ఉపదేశించవలసింది! ” అని తెలిపినందువల్ల వారు అలాగే వేచియుండి తమ కాలమందు ఆళవందార్లు అవతరించకపోవుట చేత తమ శిష్యులైన మణక్కాల్ నంబికి ఆ బాధ్యతను అప్పజెప్పగా మణక్కాల్ నంబి ఆచార్య దివ్యాజ్ఞను అనుసరించి తమ కాలములో అవతరించిన ఆళవందార్లకు రహస్యార్థములను ఉపదేశించి మరియు భవిష్యదాచార్య విగ్రహమును వారికి అనుగ్రహించిరి! దానికి ఆళవందార్లు నాథమునుల వల్లనే కదా తమకు శ్రీసంప్రదాయ విద్య అబ్బినదని సంతోషించి, “తాము పుట్టక మునుపే గర్భములోనే సంపదను పొందిన రీతిగా విశేష కటాక్షమును పొంది, సంప్రదాయార్థములను తెలియపరచి, భవిష్యదాచార్య విగ్రహమును చూపి ఆ భవిష్యదాచార్యులైన ఉడయవర్లు తమకాలములోనే అవతరించగా వారిని దర్శించే భాగ్యాన్ని కలుగచేసి సద్వారకముగా స్వప్నదర్శనమును అనుగ్రహించి ఇంత ఉపకారమును ఒనర్చిన నాథమునులకు నేనేమి ప్రత్యుపకారము చేయగలనని ” చింతించి ఆళవందార్లు నాథమునుల పట్ల ఉండెడి ప్రత్యుపకార భావము యావదాత్మభావిగా ఉండునని తెలియపరచగోరి, “నాథమునులు నిశ్చయించిన విషయమువరకు ఎందుకు, నాకు ఇంత ఉపకారము చేసిన నాథమునులే నాకు సర్వస్వము కదా!”, అని పలికారు ఆళవందార్లు ! అదే దాని భావము! నిజానికి నాథమునుల మనోభావమే ఆళవందార్ల మనోభావము !

అలా ఆళవందార్లు నాథమునుల పట్ల ప్రాప్యమునకు తగిన ఉపాయత్వభావమును పొందుటయే కాక  నమ్మాళ్వార్ల పట్ల కూడా, “సర్వం యదేవ నియమేవ మదన్వయానాం! ఆద్యస్య నః కులపతేర్వకుళాభిరామం శ్రీమత్తదంఘ్రి యుగళం ప్రణమామి మూర్ధ్నా!!” (స్తోత్ర రత్నం -5), (నా వంశమునకు చెందినవారికందరికిని శ్రీశఠకోపుల పాదద్వయమే సమస్తమో ఆ శ్రీచరణయుగళాన్నే ఆశ్రయిస్తున్నాను!) అని అందరికి, తమకు ఆళ్వార్ల శ్రీచరణాలే ఉపాయముగా నిశ్చయించుకున్నట్లు అయినది! అక్కడే “మదీయ శరణం.. ” అన్నందువలన తామొక్కరినే చెప్పి ఉపాయత్వమును చెప్పుటచే ఆళ్వార్లు తమకు చేసిన ఉపకారమునకు బద్ధులై తత్సమృద్ధి సూచకంగా చెప్పినట్లు స్పష్టమవుచున్నది !!

ఇక తరువాతి వ్యాసములలో ఉడయవర్ల యొక్క ఉత్తారకత్వమును నిరూపించే మరికొన్ని ఐతిహ్యములను చెప్పుకుందాము!

— అడియేన్ శ్రీనివాస రామానుజ దాసన్

మూలము:  https://ponnadi.blogspot.in/2012/12/charamopaya-nirnayam-ramanujar-our-saviour-2.html

పొందుపరిచిన స్థానము: https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

సరళతమ శ్రీవైష్ణవ మార్గదర్శిక – అపచారములు – అపచారముల నిర్మూలన

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమద్వరవరమునయే నమః
శ్రీవానాచల మహామునయే నమః

శ్రీవైష్ణవ సరళతమ మార్గదర్శిని

<< ఐదు ముఖ్యమైన అంశములు

చాణ్డిలి – గరుడ సంఘటన(గరుడాళ్వార్ ఒక ఏకాంత ప్రదేశంలో/పర్వతంపై  నివసిస్తున్న చాణ్డిలిని  చూచి స్మరించినప్పుడు తన రెక్కలు కాలిపోయాయి- చాణ్డిలి అనే మహాభక్తురాలు ఒక పర్వతముపై నివసిస్తు భగవధ్యానం చేసుకొనేది. ఒక సమయమున గరుడాళ్వార్ ఆ పర్వతం మీదుగా వెళ్తూ  ఈవిడని చూసి ‘ఏమిటి ఈ తపస్విని దివ్యదేశములోకాని పవిత్రక్షేత్రములోకాని నివసిస్తు ధ్యానం చేసుకోవచ్చుగా అని తలచారు (భాగవతాపచారం) వెంటనే తన రెక్కలకు అగ్నిఅంటుకుంటుంది. అనగా భాగవతులు ఏ ప్రదేశములో నివసిస్తే అదే గొప్పక్షేత్రం- ఈ శ్రీసూక్తి శ్రీవచనభూషణంలోనిది )

ఈ వ్యాసమునందు వివిధ రకముల అపచారములు వాటిని శ్రీవైష్ణవులు తొలగించుకొనే విధానములను తెలుసుకుందాము.

శ్రీవైష్ణవులకు శాస్త్రం పరమప్రమాణం- అన్ని విధులను శాస్త్రమునే ఆధారంగా తీసుకొని చేస్తారు. శాస్త్రం అనగా మనం ఏది చేయాలో(విధి) ఏది చేయకూడదో(నిషిద్ధమో) తెలుపుతుంది. సాధారణంగా శాస్త్రం మనకు నిత్యకర్మలను మరియు నైమిత్తిక కర్మలను అనుష్ఠించాలని అలాగే ఆస్తేయం (దొంగతనం), ఇతరుల సంపదను ఆశించడం, హింస మొదలైనవి చేయకూడదని విధిస్తుంది. మన  పూర్వాచార్యులు శాస్త్రసారమును గ్రహించి మనకై అందించారు.

పిళ్ళైలోకాచార్యులు తమ శ్రీవచనభూషణ దివ్యశాస్త్రమున సూత్రం 300 నుండి 307 వరకు నాలుగు విషయముల యందు అశక్తులుగా (చేయకుండ) ఉండాలని సూచించారు.

  • అకృత్య కరణం- శాస్త్రనిషిద్ధమైన వాటిలో అనాసక్తిగా ఉండడం.
  • భగవదపచారం- భగవంతుని ఎడల అపచారపడడం.
  • భాగవతాపచారం- భాగవతులయందు(భక్తుల యందు)అపచారపడకుండా ఉండడం.
  • అసహ్యాపచారం- ఏ కారణం లేకుండానే భగవత్/భాగవతులందు అపచారపడడం.

వీటిని విపులంగా తెలుసుకుందాం:

అకృత్య కరణం:-శాస్త్రం మనకు వీటి నుండి దూరంగా ఉండమని నిర్ధేశిస్తుంది.

పరహింస: జీవహింస కూడదు. అనగా  వృక్షమునకు గాని చీమగాని  హాని కలిగించరాదని శాస్త్రవచనం.

పర స్త్రోత్రం: మనకు భగవానుడు కంఠం అనుగ్రహించినది తనని తన భక్తులని  కీర్తించడానికే కాని ఇతరులను కాదు.

పరదారపరిగ్రహణం: పరుల భార్యలను చెరపట్టరాదు/ ఏవిధంగానైనను  వారి యందు దుష్ఠఆలోచనలు  చేయకూడదు.

పరద్రవ్యాపహరణం: ఒకరు ఇచ్చే వరకు వారి సంపదను గాని ధనమును కాని ద్రవ్యమును కాని ఆశించరాదు.

అసత్య కథనం:  సత్యమునకు వ్యతిరేఖముగా పలుకరాదు.

అభక్షభక్షణం: తినే ఆహారపదార్థములు 3రకముల దోషములను కలిగి ఉంటాయి. జాతిదుష్ఠములు, ఆశ్రయదుష్ఠములు మరియు నిమిత్తదుష్ఠములు. దీనికై ఆహారనియమాలు (http://ponnadi.blogspot.in/2012/07/SrIvaishNava-AhAra-niyamam_28.html అనే  వ్యాసమును చూడండి.

ఇంకా చాల నియమనిభంధనములు మనకు మనుస్మృతిలో లభిస్తాయి.

శ్రీవైష్ణవులు ప్రధానంగా సామన్యశాస్త్రవిధులను నిర్వర్తించి నిషేధవిధులను త్యజించాలి.

భగవదపచారం:‌ పిళ్ళైలోకాచార్యులు క్రమంగా నిషేధవిధులను తెలుపుతు భగవదపచారం గురించి విశేషంగా  తెలుపుతున్నారు. దీనికి ఆచార్యసార్వభౌములైన మణవాళమామునులు విశేషమైన వ్యాఖ్యానమును అనుగ్రహించారు. ఈ క్రిందివి భగవదపచారములు.

  • దేవాంతరములతో(ఇతర దేవతలతో) శ్రీమన్నారాయణున్ని సమానముగా తలచరాదు. శ్రీవైష్ణవులు శ్రీమన్నారాయణుడే సర్వేశ్వరుడని ధృడముగా విశ్వసించాలి. ఎవరైతే సర్వేశ్వరుడైన(బ్రహ్మ, శివ, ఇంద్ర వరుణ మరియు అగ్ని మొదలైనవారికి కూడ), అంతర్యామో(లోపల ఉండి అన్నీ నడిపించేవాడో),అతనికి సముడుకాని అధికుడికాని లేరో అతడే శ్రీమన్నారాయణుడు. ఈ విషయపరిఙ్ఞానంచేత దేవాంతరములకు దూరంగా ఉండాలి.
  • అవతారములను అనగా రామకృష్ణాది అవతారములను సామాన్య మానవులుగా తలచరాదు. భగవానుడు ఈ సాంసారికలోకం (భౌతికజగత్తు)లో పరమపదములో ఉన్నట్లు అన్ని కళ్యాణగుణములతో ప్రకాశిస్తాడని తెలుసుకోవాలి. స్త్రీగర్భమున జన్మించడం,  దినమున జన్మించడం, వనవాసక్లేశములను అనుభవించడం మొదలైనవి అతని లీలలు మాత్రమే కాని మనలాగా కర్మబంధములు కావు. ఈ సంసారక్లేశములు అనుభవిస్తున్న జీవాత్మల ఉద్ధరణకై తన ఇచ్ఛతో చేయునటువంటివి. కావున మనకై ఈ కష్ఠములను అనుభవిస్తున్నాడు, అంతమాత్రమున మనవలె మానవజన్మ అని తలచరాదు.

వర్ణాశ్రమ ధర్మములు:

ప్రతిఒక్కరు వర్ణాశ్రమధర్మములను విధిగా పాటించాలి. కారణం భగవానుడు ఇలా అన్నాడు  “ శ్రుతి స్మృతి మమ ఏవ ఆఙ్ఞా.. ఆఙ్ఞా చేధి మమ ద్రోహి , మత్ భక్తోపి  న వైష్ణవః” –  శ్రుతి స్మృతి రెండుకూడ నా ఆఙ్ఞలే  కావున వీటిని ప్రతిఒక్కరు విధిగా అనుసరించాలి, వీటిని పాటించని వారు నా భక్తులైనప్పటికి వారు నా ద్రోహులు, వీరు అవైష్ణవులుగా పరిగణింపబడతారు. ఈ ప్రత్యేక  సందర్భమును పురస్కరించుకొని మామునులు  శ్రీవైష్ణవులు  తిరువారాధన చేసేసమయమున వినియోగించు వైదికమంత్రాలను, సన్యాసులు వక్కపొడిని సేవించుట వంటి శాస్త్రనిషిద్ధ విషయాలను తెలిపారు.

అర్చామూర్తి విలువను తెలుపుతు- అది ఏ లోహముతో తయారైనదని పరిశీలించడం- భగవానుడు భక్తుల సౌలభ్యార్థం మరియు ప్రీతికోసం మనం కోరినరూపాన్ని ధరిస్తాడు- మనం ఈ  అర్చావిగ్రహం  బంగారముతో తయారైనదని చాలా గొప్పదని- ఇది రాతితో తయారైనదని- ఇది కేవలం చిత్రమేనని భేధములు చూపుట భగవదపచారం. ఇలా మూర్తి యొక్క విలువను గణించడం మన మాతృమూర్తి పవిత్రతను గణించడమే అని శాస్త్రవచనం.

జీవుడు స్వంత్రంతుడు  అని భావిస్తే- మన స్వాత్రంత్య బుద్దే అన్నీ పాపములకు మూలకారణం. శాస్త్రరీత్యా ఇది క్షమింపరాని దొంగతనం. కాని ఈ జీవుడు భవంతునికి పారతంత్రుడు కావున భగవానునిని ప్రకారమే నడుచుకోవాలి.

భగవానుని ద్రవ్యమును అపహరించుట- అతని భోగము(ఆహారపదార్థం), తిరువాభరణములను, వస్త్రములను   ,  అలాగే అతని స్థిరాస్తులైన స్థలం మొదలైన వాటిని అపహరించుట. నేడు ఇవి సర్వసాధారణమైనవి.

  • వీటిని అపహరించు వానికి సహాయపడడం కూడ అపచారమే. అపహరించిన వాని దగ్గరనుండి గ్రహించినా, అపహరించమని ప్రోత్సహించినా కూడ భగవదపచారమే. “ ఆ వస్తువులు మనం అడగడంలేదు, అయినా వాడు ఇస్తున్నాడు, స్వీకరించుటలో దోషమేమిలేదు కదా!” అని   అనుకొన్నా భగవదపచారమే.  ఇంకా చాలా భగవదపచారములను శాస్త్రం పేర్కొన్నది.

భాగవతాపచారం:

             ప్రాథమికంగా ఇతర శ్రీవైష్ణవులను తనతో సమానమనికాని వారికన్న తాను అధికుడనని  భావించడం భాగవతాపచారం. ఇతర శ్రీవైష్ణవులకన్న తాను అల్ఫుడనని భావించాలి. ఈ విషయమున శ్రీపిళ్ళైలోకాచార్యులు ఇలా అనుగ్రహిస్తున్నారు- మన శ్రీవైష్ణవత్వవృద్ధికి భాగవతాపచారం పరమవిరోధి.   శ్రీవచననభూషణం 190 నుండి 207 సూత్రం వరకు ఈ   భాగవతాపచారములను  పేర్కొన్నారు,  వాటి సారమును పరిశీలిద్దాం‌‌-

  • బాహ్యముగా శ్రీవైష్ణవవేషం ధరించి(వస్త్రధారణ , ఊర్ధ్వపుండ్రధారణ మొదలైనవి) భాగవతాపచారమున చేయుట. ఎలాగేతే చక్కగా మడతపెట్టిన ఒక వస్త్రం అగ్నికి ఆహుతి అయినప్పుడు బాహ్యంగా చూడడానికి అలాగే మడతపెట్టి ఉంటుంది. కాని గాలి వీచినప్పుడు చెల్లాచెదురవుతుంది.
  • వరాహ, నరసింహ, రామ మరియు కృష్ణ మొదలైన భగవతారములయందు హిరణ్యకశిపుడు, రావణుడు తన భక్తులయందు చేసిన అపచారములను చూసి భగవానుడు సహింపలేక పొయ్యాడు.  ఎందుకనగా ఈ సంసారమందు తన భక్తుల వేదనను సహింపలేని భగవానుడు  వివిధ అవతారములను ఎత్తాడు. భక్తులరక్షణార్థం తాను ఎత్తిన అవతారముల రహస్యమును భగవద్గీత 4వ అధ్యాయమున ఇలా చెప్పుకున్నాడు- “యధా యధాహి” “పరిత్రాణాయ సాధూనామ్”  “బహూని మే వ్యతీతాని”, “అజోపి సన్” మరియు “జన్మ కర్మచ మే దివ్యాని”. గీతాభాష్యమున భగవద్రామానుజాచార్యులు మరియు తాత్పర్యచంద్రిక లో వేదాంతాచార్యులు  ఈశ్లోకములను ఉదహరిస్తు తమ భాష్యమును రచించారు.

భాగవతాపచారములు:

  • జన్మచేతకాని, ఙ్ఞానంచేతకాని, వృత్తిచేతకాని,ఆహారపదార్థముల భక్షణచేతకాని, బంధువుల సంబంధముచేతకాని, జన్మించిన స్థలంచేతకాని, నివాసస్థలంచేతకాని  మొదలైన విషయముల ఆధారంగా  భక్తులను అవమానించడం/ వివక్షత చూపడం భాగవతాపచారం.
  • వీటన్నింటిలో జన్మనాధారంగా చేసుకొని అవమానించడం చాలా అపచారం. ఇది భగవానుని అర్చావిగ్రహం ఏ లోహంతో తయారుచేయబడిందో అని విలువకట్టడమంత దోషం. (మాతృమూర్తి యొక్క పవిత్రతను అవమానించడమంత దోషం)
  • మన పూర్వాచార్యులు శ్రీవైష్ణవులతో  వ్యవహరించేటప్పుడు, ప్రవర్తించు విషయమందు చాలా కఠినమైన ప్రమాణాలను పాటించేవారు. వారితో చాలా అప్రమత్తంగా/జాగరూకతతో మెలగాలి. ఉదాహరణకు  ఆచార్యులు కూడ తమ శిష్యులతో ఇలానే వ్యవహరించాలి. ఇలాంటి గౌరవాన్ని పాటించేవారు మన పూర్వాచార్యులు. కాని ఈ నాటి పరిస్థితులు దీనికి భిన్నంగా ఉన్నాయి. శిష్యులెవరు తమ స్వాచార్యులకు కనీస మర్యాదనుకూడ ఇవ్వడంలేదు కదా , “అతను అంత ఙ్ఞాని కాదు” “కావున అతనికి ఎలా మర్యాదనివ్వడం” అనే ధోరణిలో మాట్లాడుతున్నారు. కావున ప్రతిఒక్కరు తమ ఆచార్యులను విధిగా గౌరవించాలి ఇది భగవానుని గౌరవించడం తో సమానం.

భగవదపచార ఫలితములను ఇక్కడ చెప్పబడ్డాయి:

  • త్రిశంఖు ఇక్కడ ఉదాహరణంగా చెప్పబడుతున్నాడు- ఇతను తన ఆచార్యుడైన వశిష్ఠున్ని మరియు అతని కుమారులను ఈ పాంచభౌతికదేహంతో తనను స్వర్గమునకు పంపించాలని పట్టుబట్టాడు. కాని వారు దీనికి నిరాకరించి ఆగ్రహముతో అతనిని చండాలుడి(కుక్కమాంసం తినేవారు)గా మారమని శపించారు. అతనికి ఙ్ఞానమును అందించిన యఙ్ఞోపవీతమే చండాలుడు ధరించే పట్టీగా మారిపోయినది. ఇలా ఉన్నతస్థితిలో ఉండి శ్రీవైష్ణవులు తప్పుచేయుటకు ఉపక్రమిస్తే శాస్త్రప్రకారం చాలా తీవ్రమైన దండనను అనుభవించవలసి వస్తుంది. ఎలాగంటే దేశ ప్రధానమంత్రి అవినీతిలో భాగం పంచుకుంటే అతనిని నీచంగా చూస్తారు, అదే సామాన్య పౌరుడు చేస్తే అంతగా పట్టించుకోరు.
  • తొండరడిపొడి ఆళ్వార్ ఇలా అంటున్నారు,“త్తమర్గళిల్  తలైవరాయ శాది అందణర్గళేలుం”- ఒకడు శ్రేష్ఠమైన బ్రాహ్మణజాతిలో జన్మించి బ్రహ్మోపదేశం(గాయత్రిమంత్రోపదేశం) పొంది, వేదాభ్యాసం పూర్తిచేసుకొని పండితుడైనప్పటికీ ఒకవేల శ్రీవైష్ణవునికి(ఇతర ఙ్ఞానాష్ఠానములులేక కేవలం భగవానుడే రక్ష అని విశ్వసించేవాడు)  అపచారంచేస్తే అతనికి  బ్రాహ్మణత్వం పోయి వెంటనే చండాలుడైపోతాడు. శ్రీవైష్ణవులకు ఎన్ని అపచారములు చేసినా నాకేమి కాలేదు అనిభావించరాదు. బాహ్యంగాగాని శారీరకంగాకాని  మార్పు కనబడకపోవచ్చు.
  • చాణ్డిలి – గరుడ సంఘటన(గరుడాళ్వార్ ఒక ఏకాంత ప్రదేశంలో/పర్వతంపై నివసిస్తున్న చాణ్డిలిని  చూచి స్మరించినప్పుడు తన రెక్కలు కాలిపోయాయి- చాణ్డిలి అనే మహాభక్తురాలు ఒక పర్వతముపై నివసిస్తు భగవధ్యానం చేసుకొనేది. ఒక సమయమున గరుడాళ్వార్ ఆ పర్వతం మీదుగా వెళుతూ ఈవిడని చూసి ‘ఏమిటి ఈ తపస్విని దివ్యదేశములోకాని పవిత్రక్షేత్రములోకాని నివసిస్తు ధ్యానం చేసుకోవచ్చుగా అని తలచారు (భాగవతాపచారం) వెంటనే తన రెక్కలకు అగ్నిఅంటుకుంటుంది. అనగా భాగవతులు ఏ ప్రదేశములో నివసిస్తే అదే గొప్పక్షేత్రం- ఈ శ్రీసూక్తి శ్రీవచనభూషణంలోనిది )
  • పిళ్ళైపిళ్ళై ఆళ్వాన్ అనే వారు చాలాసార్లు భాగవతాపచారం చేయగా కూరత్తాళ్వాన్ వారికి భాగవత వైభవముని తెలిపి వారిని సరిదిద్ది  మరలా భాగవతాపచారం చేయకుండా నిరోధించారు.

చివరగా ప్రధానమైన విషయమమేమనగా , కేవలం ఆచార్య సంబంధమువలననే మనకు మోక్షం లభిస్తుంది, మన ఙ్ఞానానుష్ఠానములచేత కాదు. అదే క్రమమున ఙ్ఞానానుష్ఠానమున్నను అపచారం చేయడం  వలన  సంసారమున అథోగతిని పొందుతాము.

అసహ్యాపచారం- అసహ్యమనగా ఏ కారణం లేకుండ అని అర్థం. భగవంతునికి, ఆచార్యునికి లేదా శ్రీవైష్ణవులకు ఏ కారణం లేకుండ వారి యందు అపచారమునకు ఉపక్రమించుట.

  • భగవంతుని విషయమందు- హిరణ్యకశిపు తాను భగవద్వైభవాన్ని వినదలచుకోలేదు, భగవానుడు కూడ అతని యందు ఏ ద్వేషభావనను ఉంచుకోలేదు.
  • ఆచార్యుని విషయమందు- అతని సూచనలు అనుకరించకపోవుట. అతడు సంపద, అదృష్ఠముల యందు అసమర్థుడని భావించుట.
  • భాగవతుల విషయమందు- శ్రీవైష్ణవులయందు అసూయపడరాదు.

ఈ అపచారములు ఉత్తరోత్తరం బలీయమైనవి. అనగా ముందు చెప్పిన అపచారములకంటే తర్వాత చెప్పినవి పెద్ద అపచారములు. అకృత్య కరణముకన్న భగవదాపచారం, భగవదాపచారం కన్నా భాగవతాపచారం, భాగవతాపచారం కన్నా అసహ్యాపచారం బలీయమైనవి.

మన పూర్వాచార్యులందరు శాస్త్రములయందు గౌరవభావమునుంచేవారు, అలాగే ఎలాంటి అపచారమునకు ఉపక్రమించేవారు కాదు. మన గురుపరపరంలోని ఆచార్యులందరు తమ అవసానదశలో తమ శిష్యులను ఇతర శ్రీవైష్ణవులను పిలిచి  వారకి క్షమాప్రార్థన చేసేవారు. వారి యందు  అపచారపడకపోయినను మన్నింపమని ప్రార్థన చేసేవారు. ఇదీ వారికి శాస్త్రముపై ఉన్న వినమ్రత ,గౌరవం మరియు నమ్మకం.

ఈ అనుష్ఠానమే మనకు మార్గదర్శకం. మన జీవితమున దీనిని పాటించాలి. అనుష్ఠానము వలన ఙ్ఞానాధిక్యమగును. అనుష్ఠానమునకు ఉపకరించేదే ఙ్ఞానం. ఏ ఙ్ఞానమైతే అనుష్ఠానమునకు ఉపకరించలేదో అది అఙ్ఞానమే.

మనం స్పష్ఠముగా తెలుసుకోవలసినది ఏమనగా శ్రీవైష్ణవులయందు ససేమిరా అపచారపడరాదు.  శ్రీవైష్ణవ అపచారం చేయరాదని శాస్త్రమునందు చెప్పిన విషయములను అనుష్ఠించి గ్రంథస్థం చేశారు మన పూర్వాచార్యులు. పూర్వాచార్యులు  మరియు సమకాలీన ఆచార్యులు మనం ఎలా జీవించాలో అనే విషయముపై చాలా గ్రంథాలు వ్రాశారు. ఈ గ్రంథములను చదివి  ఙ్ఞానము పెంచుకొని అనుష్ఠించాలని వారి అభిమతం.

అడియేన్ నల్లా శశిధర్ రామానుజదాసు

మూలం : http://ponnadi.blogspot.com/2015/12/simple-guide-to-srivaishnavam-apacharams.html

పొందుపరిచిన స్థానము: https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
చిన్నారుల కోసం శ్రీవైష్ణవం  – http://pillai.koyil.org

సరళతమ శ్రీవైష్ణవ మార్గదర్శిక – అర్థపంచకం – ఐదు ముఖ్యమైన అంశములు

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమద్వరవరమునయే నమః
శ్రీవానాచల మహామునయే నమః

రీవైష్ణవ సరళతమ మార్గదర్శిని

<< తత్త్వత్రయం – త్రివిధతత్త్వములు

భగవానుడు 6 రూపములలో (తాను ఉండు ఉనికి)వేంచేసి ఉంటాడు- పరత్వం(పరమపదమున), వ్యూహ(పాలసముద్రమున), విభవ(రామకృష్ణాది అవతారములు), అంతర్యామి(యోగుల హృదయములలో నివసించు), అర్చావతారం (దేవాలయాలు,మఠం,గృహములలో ఉన్న విగ్రహరూపం) మరియు ఆచార్యుని  రూపమున.

మిక్క ఇఱైనిలైయుం మెయ్యాం ఉయిర్ నిలైయుం*                                                                                                     తక్క నెఱియుం తడైయాగిత్తొక్కియలుం*                                                                                                                     ఊళ్ వినైయుం వాళ్ వినైయుం  ఓదుం కురుగైయర్ కోన్ *                                                                                  యాళిన్ ఇశై వేదత్తియల్

– తిరువాయ్ మొళికి  పరాశరభట్టర్ అనుగ్రహించిన తనియ

                   ఆళ్వార్ తిరునగరి నివాసి మరియు అధికారియైన నమ్మాళ్వార్ అనుగ్రహించిన  తిరువాయ్ మొళి అను వీణానాదం అతి ముఖ్యమైన ఐదుఅంశములను చాలా శ్రావ్యంగా పలుకుతుందట. ‌అవి – పరాత్పరుడైన శ్రీమన్నారాయణుని (పరస్వరూపం)- జీవాత్మ స్వభావం(జీవాత్మ స్వరూపం)- ఉపాయస్వరూపం(జీవాత్మ పొందవలసినది) – విరోధి స్వరూపం (పరమాత్మను పొందుటకు అడ్డంకులు)- ఉపేయస్వరూపం (పరమాత్మను పొందుటకు పరికరం)  .

           అర్థపంచకం అనగా “ఐదు అంశములు” (అత్యంతావశ్యకంగా తెలుకోవలసినవి). పిళ్ళైలోకాచార్యులు తమ రహస్యగ్రంథములలో ఈ ఐదుఅంశములను  “అర్థపంచకం” అను పేరుతో  కృపచేశారు. ఈ గ్రంథమంతా ఈ ఐదుఅంశముల సంకలమే.

ఈ గ్రంథములోని ఈ విషయాలను పరిశీలిద్దాం:

I – జీవాత్మ – ఇది తిరిగి 5 ఉపవిభాగాలుగా విభజించబడింది.

1) నిత్యసూరులు: పరమపదమున అనాదిగా నివసిస్తున్నవారు. (శ్రీవైకుంఠం-నిత్యం భగవదానందానుభవం చేయు స్థలం)

2) ముక్త్మాత్ములు:  ఆత్మవిమోచనం పొంది పరమపదమును చేరుకున్నవారు( అంటే ఒకానొక జన్మలో సంసారబంధ వాసన కలిగిఉన్నవారు).

3) బద్ధాత్ములు: సంసారబంధముననే అతి అభిలాష కలవారు.

4) కైవల్యులు: మోక్షమును పొందిన ఆత్మలు(సంసారం నుండి విముక్తి పొందిన వారు). కాని ఆత్మాను భవమును కోరుకొనేవారు( అనగా భగవత్ కైంకర్యమునకు అతి దూరులు) భగవదనుభవమున ఆశలేనివారు.

5) ముముక్షువులు: సంసారంలో ఉండి విముక్తినిపొంది భగవానునికి నిత్యకైంకర్యము చేయాలనుకొనేవారు.

II- బ్రహ్మా-  (పరమాత్మ- భగవానుడు) ఐదు రూపములలో భగవానుడు వేంచేసి ఉంటాడు.

1) పరత్వం:  పరమపదమున వేంచేసి ఉండు దివ్యమైనరూపం.

2) వ్యూహం: క్షీరాబ్ధిలో ఉండు అనంతశయనుని రూపాలు. ఇవి సంకర్షణ(సృష్ఠి), ప్రద్యుమ్న(స్థితి) , అనిరుద్ధ(లయ) రూపాలు.

3) విభవ:  శ్రీరామ, శ్రీకృష్ణ వంటి అవతారములు.

4) అంతర్యామి: ఆత్మలోపల నివాసముండువాడు. ఇతను రెండు రూపములచే వేంచేసిఉంటాడు- ఒకటి ఆత్మలోనుండు రూపం, మరొకటి హృదయంలో శ్రీమహాలక్ష్మితో కూడుకొని ఉన్న ప్రకాశించు రూపం.

5) అర్చావతారం: ఆరాధనకు వీలుగా కంటికి కనిపించు రూపం. దేవాలయములు, మఠములు, గృహములలో వేంచేసిఉన్న రూపం.

III – పురుషార్థం: పురుషుని(జీవుని)చేత సాధించ దగినది. ఇది ఐదు విభాగములు

1) ధర్మం:  లోకకళ్యాణార్థం చేయు కార్యములు.

2) అర్థ:  శాస్త్రానుసారం సంపదను ఆర్జించుట.

3) కామ:  ప్రాపంచిక సుఖములు.

4) ఆత్మానుభవం: స్వీయానుభవం

5)భగవత్కైంకర్యం(పరమపురుషార్థం): పరమపదమున భగవానునికి సర్వవిధసేవలు చేయడం. భౌతికశరీరమును వదలి పరమపదమునకు చేరి, దివ్యశరీరమును పొంది, నిత్యసూరులకు ముక్త్మాత్మలకు అర్పింపబడుట.

IV- ఉపాయం: ఇది ఐదు విభాగములు

1) కర్మయోగం: శాస్త్రవిహితమైన  యఙ్ఞం, దానం, తపం మరియు ధ్యానం మొదలైన వాటిని ఆచరించుటచే ఇంద్రియనిగ్రహం పొంది దీనిద్వారా  అష్ఠాంగయోగాదులను అనుష్ఠించి ఆత్మతత్త్వం తెలుసుకొనుట. ఇది ఙ్ఞాన యోగమునకు సహకారిగా ఉండును. ఐహికమైన సంపదలపై నియంత్రణను చేయును.

2) ఙ్ఞానయోగం: కర్మయోగముద్వారా ఆర్జించిన ఙ్ఞానముతో హృదయాంతర్గతుడై మనపైననే తదేక దృష్ఠిసారించిన  భగవానుడైన శ్రీమన్నారాయణున్ని ధ్యానంచేయుట. ఇది భక్తి యోగమునకు దోహదపడి కైవల్యమోక్షమును అందించును.

3) భక్తియోగం: ఙ్ఞానయోగ సహకారంతో స్థిరమైన ధ్యానము ఏర్పడుతుంది, ఇది పరమానందమునకు దారి తీసి పేరుకుపోయిన పాపాలను మరియు దుర్గుణములను తొలగించివేసి  చేరుకోవలసిన లక్ష్యము వైపు  పయణంసాగేలా చేస్తుంది.

4)ప్రపత్తి: భగవానున్ని శరణుజొచ్చుట/ఆధీనమవుట. అత్యంతసులభమైనది మరియు ఆనందానుభవమును కలిగించునది. శీఘ్రముగా ఫలితములనిచ్చునది. ఒకసారి శరణాగతి చేశామా చాలు ఇక ఇతర వ్యాపారములన్నీ దీనికి   అనుగుణంగా భగవత్ సేవలో భాగంగా మారిపోతాయి.

               ఇది కర్మ,ఙ్ఞాన,భక్తి యోగములు అనుసరించలేని వారికి మరియు ఇవి అనుచితంగాలేని వారికి  అత్యంత సులభమైన మార్గం. (తాను భగవానునికి మాత్రమే చెందినవాడిని అనే స్వరూపఙ్ఞానం కలిగినప్పుడు స్వీయరక్షణ , స్వప్రయత్నములు సరైనవికావని తెలుసుకొంటాడు)దీనిలో రెండు విభాగములు   – ఆర్తప్రపత్తి- (ఈ భౌతికజగత్తులో క్షణకాలం కూడ ఉండడం సహించలేక పరమపదంచేరాలని త్వర ఉన్నవారు)మరియు ద్రుపద ప్రపత్తి(పరమపదమునకు చేరుకొనేవరకు ఈ భౌతికజగత్తులో ఉంటు సర్వం భగవానునిపై భారమునుంచి  భగవత్భాగవతఆచార్య కైంకర్యమునుచేస్తుండేవారు).

5) ఆచార్య అభిమానం:  పైన చెప్పబడిన మార్గములన్నీ అనుష్ఠించడం క్లిష్ఠతరమైనప్పుడు ఆచార్యుడే (భగవదాఙ్ఞతో)పరమకృపతో , ప్రేమతో అతనిని స్వీకరించి అతని రక్షణాభారాన్ని తాను స్వీకరించి ఙ్ఞానమునందించి మార్గదర్శం చూపుట. శిష్యుడు తన సర్వస్వం ఆచార్యుడే అని భావించి అతనిని వినమ్రతో సదా అనుకరించాలి.

విశేషసూచన: ఇక్కడ మనం ఉత్తారక ఆచార్యులైన(ఈ సంసారం నుండి ఉజ్జీవింపచేశేవారు)  భగవద్రామానుజులను స్మరించాలి. అలాగే మనకు ఈ ఉత్తారకాచార్యులను చూపినవారిని(స్వాచార్యులను) ఉపకారకాచార్యులుగా భావించాలి. మన పూర్వాచార్యులందరు దీనిని అనుష్ఠానమున ఉంచి భగద్రామానుజుల శ్రీపాదములనే శరణువేడారు.

విశేషంగా తెలుసుకోవాలన్న దీనిని పరిశీలించవచ్చుhttp://ponnadi.blogspot.in/p/charamopaya-nirnayam.html .

మణవాళ మామునులు తమ ఆర్తిప్రబంధమున  భగవద్రామానుజులకు పూర్తిగా వశుడై కైంకర్యంచేసిన వడుగనంబి వలె  తాముకూడ ఉండాలని ఆర్తిచెందారు.

విరోధి  – ఈ అంశం మనను మన లక్ష్యమును చేరుకోకుండ అడ్డగించును. ఇది ఐదు విభాగములు

1)స్వరూపవిరోధి: శరీరమునే ఆత్మగా భ్రమింపచేయును. భగవతేతర అంశములపై ప్రీతిని కలిగించి స్వతంత్రునిగా భ్రమింపచేయును.

2) పరత్వవిరోధి: ఇతర దేవతలను పరత్వముగా భావింపచేయును. దేవతాంతరములను భగవంతునితో సమానమనే భ్రమను కలిగించును.  అల్పదేవతలు సర్వశక్తిమంతులని, భగవానుని అవతారములను సామాన్య మానవునిగా, భగవానుని అర్చామూర్తిని కేవలం బొమ్మ అని భావింపచేస్తుంది.

3) పురుషార్థవిరోధి: భగవానుని కైంకర్యము కన్న ఇతరములపై వ్యామోహమును కలిగించును. భగవానుని సేవలో వ్యక్తిగతతత్త్వమునకు ప్రాధాన్యతను కలిగించును.(భగవానుని నియమమునకు వ్యతిరిక్తముగా)

4) ఉపాయ విరోధి: ఇతరోపాయములకు అధికప్రాధాన్యత నిచ్చుట. ఫలాపేక్షతో ఆశ్రయించడం. పరమపద  కైంకర్యముకన్న వీటిని అధికంగా భావించడం. (సర్వార్థ ఫలముననుగ్రహించు ఆచార్య/భగవానుని కంటే వీటిని అధికంగా నమ్ముట).అన్ని సమస్యలకు భీతి చెందుట.(ఆచార్య/భగవానుని పై నమ్మకలేమి)

5) ప్రాప్తివిరోధి: పొందవలసిన దానిని పొందనీయకుండచేయును. ప్రస్తుతశరీరముతో దుశ్చర్యలను, భగవతాపచార, భాగవతాపచారములను చేయించును.

స్వామి పిళ్ళైలోకాచార్యులు అర్థపంచకమును ఇలా వివరించి(సారం) ముగిస్తున్నారు.

      ఈ అర్థపంచకఙ్ఞానమును పొందిన తర్వాత ముముక్షువు(మోక్షము నందు ఇచ్ఛకలిగినవాడు)వర్ణాశ్రమ ధర్మాలకనుగుణంగా ఆర్జిస్తు, వైష్ణవనియమాలను పాటిస్తు, ఆర్జించిన దానిని తన శరీరపోషణ సరిపడమాత్రమే స్వీకరించి మిగిలినది భగవానునికి/భాగవతులకు  సమర్పించి, ఆచార్యుని కృపతో ఙ్ఞానోదయం పొంది అతనికి సేవచేస్తు జీవించాలి.

         భగవానుని ముందు వినమ్రతతో(భగవానుడే సర్వశ్రేష్ఠుడని భావిస్తు), ఆచార్యుని ముందు అఙ్ఞానిలా (ఆచార్యుడే ఙ్ఞానాధికుడని భావిస్తు) శ్రీవైష్ణవుల యందు ఆదరణ భావనతో(వారి వైభవమును తెలుసు కనుక) , సంసారులయందు హేయభావమును ప్రదర్శిస్తు( భౌతిక సంసారులను దూరపరచుటకు)  ఉండవలెను.

             లక్ష్యసాధనకై త్వర/తృష్ణ కలిగి ఉండాలి, ఈ విధానముపై ప్రగాఢవిశ్వాసం కలిగిఉండాలి, అడ్డంకులను (విరోధములను) అధిగమించాలి, శరీరం పై వ్యామోహమును వదలాలి, ఆత్మపరిపూర్ణత కలిగి ఉండాలి, తనకు తాను రక్షకుడనే విషయంలో అశక్తుడవ్వాలి, భగవానుని యందు కృతఙ్ఞతాభావం కలిగి ఉండాలి, ఆచార్యుని యందు కృతఙ్ఞతా మరియు విశ్వాసమును కలిగి ఉండాలి.

              ఎవరైతే ఆచార్యుల ద్వార ఙ్ఞానము పొంది ఆ ఙ్ఞానమును అనుష్ఠానమున పెడతారో వారు భగవానునికి తన దేవేరల కన్నా, నిత్యసూరుల కన్నా మరియు ముక్తాత్మలకన్నా అధికంగా  ప్రీతిపాత్రుడవతారు.

 ఆళ్వార్ తిరువడిగళే శరణం                                                                                                                        ఎంపెరుమానార్ తిరువడిగళే శరణం                                                                                                                  పిళ్ళైలోచార్యర్ తిరువడిగళే శరణం                                                                                                                    జీయర్ తిరువడిగళే శరణం                                                                                                                               జీయర్ తిరువడిగళే శరణం

అడియేన్ నల్లా  శశిధర్ రామానుజదాస

మూలం:  http://ponnadi.blogspot.in/2015/12/artha-panchakam.html

పొందుపరిచిన స్థానము: https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
చిన్నారుల కోసం శ్రీవైష్ణవం  – http://pillai.koyil.org

సరళతమ శ్రీవైష్ణవ మార్గదర్శిని – తత్త్వత్రయం – త్రివిధతత్త్వములు

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమద్వరవరమునయే నమః
శ్రీవానాచల మహామునయే నమః

శ్రీవైష్ణవ సరళతమ మార్గదర్శిని

<< రహస్యత్రయం

తత్త్వములు  ప్రథానంగా మూడుగా విభజించబడ్డాయి అవి చిత్తు , అచిత్తు మరియు ఈశ్వరుడు.

నిత్యవిభూతి(పరమపదం) మరియు లీలావిభూతి(సంసారికలోకం) లో అసంఖ్యాకమైన జీవాత్మల సమూహములే  చిత్తు. సహజముగానే జీవాత్మలు ఙ్ఞానముతో నిర్మితమై ఙ్ఞానపరిపూర్ణతను కలిగి ఉంటాయి.

ఈ సహజఙ్ఞానం నిత్యానందమైనది. ఎప్పుడైతే జీవాత్మ సహజఙ్ఞానమును పొందునో అప్పుడు అది నిత్యానందమును పొందును. ఈ జీవాత్మ 3గా విభజించబడింది- నిత్యసూరులు(పరమపదమున అనాదిగా ఉండేవారు), ముక్తాత్మ(ఒకానొకప్పుడు సంసారబంధమును ఉండి ముక్తిని పొందినవారు) మరియు బద్ధాత్మలు(ఈ సంసారిక లోకమున సంసారబంధం కలిగినవారు). మరలా ఈ బద్ధాత్మలు రెండుగా విభజించబడ్డారు- మొదటివారు భుభుక్షువులు(సంసారానుభవమును కోరుకొనేవారు) రెండవవారు ముముక్షువులు(ఈ సంసారబాధలనుండి ముక్తిని కోరుకొనేవారు). తిరిగి ఈ ముముక్షువులు రెండు రకములు- కైవల్యార్థులు (స్వీయఆత్మసాక్షాత్కారం/స్వీయానందమును కోరుకొనేవారు) మరియు  భగవత్కైంకర్యార్థులు  (పరమపదమున భగవానునికి కైంకర్యముచేయాలని కోరుకొనేవారు ).

లోతైన విశ్లేషణకై http://ponnadi.blogspot.com/2013/03/thathva-thrayam-chith-who-am-i5631.html . దర్శించండి.

అచిత్తు అనగా  ఈ స్థూలఇంద్రియాలకు గోచరించు వైవిధ్యములు కలిగిన జడవస్తువులు. ప్రళయకాలమున అవ్యక్తముగా(అదృశ్యముగా)ఉండి సృష్ఠిసమయమున వ్యక్తమవుతాయి(దృశ్యముగా). అచిత్తు లీలా మరియు నిత్య విభూతులలో ఉండును. సాధారణముగా ఈ భౌతికజగత్తులో  అచిత్తు స్వరూపఙ్ఞానమును కప్పివేస్తుంది అదే అలౌకికజగత్తులో స్వరూపఙ్ఞానమును ఉత్తేజపరుస్తుంది. మరలా ఈ అచిత్తు మూడు విధములు ఒకటి శుద్ధసత్వం(పరమ సాత్వికమైనది- కేవలం పరమపదముననే అగుపించును)రెండవది మిశ్రసత్వం (తమోరజోగుణమేళనం- ఈ సంసారమున అగుపించును)  మరియు సత్త్వశూన్యం (గుణవిహీనమైనది- అదే కాలం(సమయం)).

లోతైన విశ్లేషణకై http://ponnadi.blogspot.com/2013/03/thathva-thrayam-achith-what-is-matter.html . దర్శించండి.

ఈశ్వరుడు: శ్రీమహాలక్ష్మితో కూడి  సర్వశక్తిమంతుడు, పరమపురుషుడైన  శ్రీమన్నారాయణుడు. భగవానుడు అనగా ఆరు కళ్యాణగుణములు పరిపూర్ణముగా కలిగిన వాడు. అవి ఙ్ఞాన,బల,ఐశ్వర్య,వీర్య,శక్తి మరియు తేజస్సు. ఈ ఆరు కళ్యాణగుణములు తిరిగి అనేక కళ్యాణగుణములుగా విస్తరిస్తాయి. భగవానుడు అన్ని కళ్యాణగుణములకు ఆశ్రయణీయుడు మరియు హేయగుణములకు వ్యతిరిక్తుడు. చిత్తు మరియు అచిత్తులు భగవానునియందు లీనమై ఉంటాయి మరియు వాటికి అతనే ఆధారం- కావున అన్నింటికి ఆధారం మరియు  భరించేవాడు అతనే. అన్నింటికి సర్వాధికారి. చిత్తు అచిత్తులన్ని అతని దివ్యానందమునకై ఉద్భవిస్తున్నాయి.

లోతైన విశ్లేషణకై http://ponnadi.blogspot.com/2013/03/thathva-thrayam-iswara-who-is-god.html . దర్శించండి.

తత్త్వముల మధ్య      సారూప్యతలు:

  • ఈశ్వరుడు మరియు చిత్తు(జీవాత్మ) ఇద్దరు ఙ్ఞానం కలిగిన వారే.
  • చిదచిత్తులు ఈశ్వరుని సొత్తు.
  • ఈశ్వరుడు మరియు అచిత్తులు తమ లక్షణాలను బట్టి చిత్తును పరివర్తనం చెందే సామర్థ్యం కలవారు. ఉదాహరణకు జీవాత్మ అతిగా  భౌతికకార్యకలాపాలయందే నిమగ్నమైనప్పుడు అతను పదార్థముగా రూపాంతరం చెందుతాడు. ఒకవేళ జీవాత్మ భగవద్విషయములందు నిమగ్నుడైతే అతను ఈ సంసారమునుండి విముక్తిని పొంది భగవానుని వలె  ఆనందరూపాన్ని పొందుతాడు.

తత్త్వముల మధ్య భేధములు:

  • అన్నింటికన్న ఈశ్వరునికి భేధము/ఏకైక లక్షణం సర్వేశ్వరత్వం. అనగా సర్వఙ్ఞుడు, సర్వాంతర్యామి, సర్వవ్యాపకుడు.
  • ఈశ్వరుని యందు దాసత్వం అనే విశిష్ఠ లక్షణం చిత్తు కలిగిఉండును.
  • అచిత్తు ఙ్ఞాన శూన్యమైనది. ఇతరులకై మాత్రమే దీని ఉనికి.

పిళ్ళైలోకాచార్యుల తత్త్వత్రయం అను రహస్య గ్రంథమును ఇక్కడ పరిశీలించవచ్చు. http://ponnadi.blogspot.in/2013/10/aippasi-anubhavam-pillai-lokacharyar-tattva-trayam.html .

ఆళ్వార్ తిరువడిగళే శరణం                                                                                                                     ఎంపెరుమానార్ తిరువడిగళే శరణం                                                                                                             పిళ్ళైలోకాచార్యర్ తిరువడిగళే శరణం                                                                                                                     జీయర్ తిరువడిగళే శరణం                                                                                                                               జీయర్ తిరువడిగళే శరణం

అడియేన్ నల్లా  శశిధర్ రామానుజదాస

మూలము : http://ponnadi.blogspot.in/2015/12/thathva-thrayam-in-short.html

పొందుపరిచిన స్థానము: https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

శ్రీవైష్ణవ సరళతమ మార్గనిర్ధేశిక – రహస్యత్రయం

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమద్వరవరమునయే నమః
శ్రీవానాచల మహామునయే నమః

శ్రీవైష్ణవ సరళతమ మార్గదర్శిని

<<  దివ్యప్రబంధం మరియు దివ్యదేశములు

పంచసంస్కారములలో  ఒకటైన మంత్రోపదేశం అనే ప్రక్రియ (రహస్య మంత్రముల ఉపదేశము) చాలా  ప్రథానమైనది. ఈ సంస్కారములో ఆచార్యునిచే మూడు రహస్యమంత్రములు శిష్యునికి ఉపదేశించబడతాయి.  అవి

*తిరుమంత్రం/అష్ఠాక్షరి మహామంత్రం – బదరికాశ్రమములో నారాయణఋషిచే నరఋషికి ఉపదేశించబడింది (వీరిద్దరు భగవానుని అవతారం).

   “ ఓం నమో నారాయణాయ ”  

సంక్షిప్తార్థం: భగవానునికే చెందిన ఈ జీవాత్మ భగవానుని  ముఖోల్లాసమునకై జీవించాలి. సర్వేశ్వరుడైన నారాయణునికి మాత్రమే కైంకర్యమును చేయాలి.

* ద్వయంమంత్రం- విష్ణులోకమున శ్రీమహాలక్ష్మికి శ్రీమన్నారాయణునిచే ఉపదేశించబడింది.

“ శ్రీమన్నారాయణ చరణౌ శరణం ప్రపద్యే ||   శ్రీమతే నారాయణాయ నమః ”   

సంక్షిప్తార్థం: శ్రియఃపతియైన శ్రీమన్నారాయణుని శ్రీపాదములను ఆశ్రయిస్తున్నాను. శ్రియఃపతియై సర్వసులభుడైన నారాయణుని శ్రీపాదముల నిస్వార్థ సేవ చేయుటకు ఉపాయముగా ఆశ్రయించుచున్నాను.

*చరమ శ్లోకం(భగవద్గీతలో భాగం) : కురుక్షేత్ర యుద్ధరంగమున శ్రీకృష్ణుడిచే అర్జునునకు  ఉపదేశించబడింది.

 

సర్వధర్మాన్  పరిత్యజ్య మామేకం శరణం వ్రజ |
అహం త్వాం
 సర్వపాపేభ్యో  మోక్షయిష్యామి మా శుచః ||

సంక్షిప్తార్థం: ఇతరోపాయములన్నింటిని సవాసనగ విడిచి నన్నే ఇతరోపాయ నిరపేక్షకునిగా నమ్మియుండుమా! సర్వశక్తిమంతుడనైన నేను నిన్ను అన్ని ప్రతిబంధకముల నుండి విడిపింతును, దుఃఖింపకుమా!  అని భగవంతుడు ప్రతిఙ్ఞాపూర్వకముగా ఉపదేశించెను.

 ఈ మూడు రహస్య మంత్రములకు  రెండు విధములైన సంబంధబాంధవ్యములున్నాయని మామునులు తమ ముముక్షుపడి వ్యాఖ్యానమున తెలిపారు.(ద్వయమహామంత్ర వివరణలో )

  • విధి –అనుష్ఠానం (సిద్ధాంతం- ఆచరణ) తిరుమంత్రం జీవాత్మ మరియు పరమాత్మల మధ్య సంబంధమును తెలుపుతుంది. చరమశ్లోకం  పరమాత్మ జీవాత్మను తనకు ఆధీనంమవ్వమని ఆదేశిస్తుంది. ద్వయం  జీవాత్మ పరమాత్మను ఆశ్రయించుటకు సదా ధ్యానమును చేయుమని తెలుపుతుంది.
  • వివరణ- వివరణి(సంక్షిప్తవర్ణన) తిరుమంత్రం  ఓం నమో నారాయణ లో   ప్రణవం(ఓం) గురించి తెలుపుతుంది.  ద్వయం , తిరుమంత్రమును వివరించును. చరమశ్లోకం దీనినే అతి వివరంగా తెలుపుతుంది.

ఈ  మూడు రహస్యమంత్రములలో ద్వయమంత్రము  మన పూర్వాచార్యులచే విశేషంగా ధ్యానించబడి   కీర్తింపబడింది. ఇదే మంత్రరత్నముగా(అన్ని మంత్రములలో రత్నం వంటిది)  ప్రసిద్ధిచెందినది. ఈ మంత్రం శ్రీమహాలక్ష్మి  పురుషాకార(మధ్యవర్తిత్వం/సిఫారిస్) పాత్రను తెలుపుతుంది.

శ్రీమహాలక్ష్మితో కూడుకొని ఉన్న శ్రీమన్నారాయణుడే జీవుల ఉజ్జీవనకు ప్రధానకారణం. దేవరాజ గురు (ఎరుంబియప్ప) “వరవరముని దినచర్య” లో మణవాళమామునుల పుణీతమైన దినచర్యను గ్రంథస్థపరిచారు. ఆ విషయమై దీనిలోని 9వ శ్లోకములో-

మంత్రరత్నానుసంధాన సంతత స్ఫురితాధరం| తదర్థతత్త్వ నిధ్యాన సన్నద్ధపులకోద్గమం||

శ్రీమణవాళ మామునుల అధరములు (పెదవులు) నిరంతరం మంత్రరత్నమును అనుసంధించుచుండును. ఈ ద్వయానుసంధానముచే(ద్వయం యొక్క వివరణే తిరువాయ్ మొళి)  వారి శరీరం పులకించిపోయేది- అని వివరణ. కావున ద్వయమంత్రం  ఎప్పుడుకూడ స్వతంత్రముగా అనుసంధించరాదని – గురుపరంపర మంత్రం (అస్మద్గురుభ్యో నమః నుండి శ్రీధరాయ నమః వరకు) అనుసంధానం చేసిన పిమ్మట మాత్రమే ద్వాయానుసంధానం చేయాలని ఇది  ఙ్ఞప్తికి తెస్తుంది.

మన పూర్వాచార్యులలో పరాశరభట్టర్ మొదలుకొని (అష్ఠశ్లోకి), పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై (పరందరహస్యం) , పిళ్ళైలోకాచార్యులు (శ్రియఃపతి పడి,  యాదృచ్ఛికపడి, పరందపడి, ముముక్షుపడి) అళిగియ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్(అరుళిచ్చెయళ్ రహస్యం) మణవాళ మామునులు(ముముక్షుపడి వ్యాఖ్యానం) మొదలైన వారందరు రహస్యత్రయమున వారివారి వ్యాఖ్యానములలో విశదముగా తెలియపరచారు. ఈ ప్రబంధములన్నింటిలో అతి ప్రధానముగా ముముక్షుపడి నిలుస్తుంది మరియు శ్రీవైష్ణవుల కాలక్షేపములలో ఈ గ్రంథమే సింహభాగమును ఆక్రమిస్తుంది.

రహస్యత్రయం ముఖ్యంగా తత్త్వత్రయం  మరియు అర్థపంచకం పైన దృష్ఠిని సారిస్తుంది. శ్రీవైష్ణవులు తెలుకోవలసిన ముఖ్యార్థములలో   ఇది ప్రధానమైనది.

ఆళ్వార్ తిరువడిగళే శరణం                                                                                                                   ఎంపెరుమానార్ తిరువడిగళే శరణం                                                                                                             పిళ్ళైలోకాచార్యర్ తిరువడిగళే శరణం                                                                                                                     జీయర్ తిరువడిగళే శరణం                                                                                                                               జీయర్ తిరువడిగళే శరణం

అడియేన్ నల్లా  శశిధర్ రామానుజదాస

మూలము : http://ponnadi.blogspot.in/2015/12/rahasya-thrayam.html

పొందుపరిచిన స్థానము: https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

శ్రీవైష్ణవ సరళతమ మార్గనిర్ధేశిక – దివ్యప్రబంధం మరియు దివ్యదేశములు

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమద్వరవరమునయే నమః
శ్రీవానాచల మహామునయే నమః

శ్రీవైష్ణవ సరళతమ మార్గదర్శిని

<<  ఆచార్య – గురుపరంపర

paramapadhanathanపరమపదమున శ్రీదేవి (శ్రీమహాలక్ష్మి)భూదేవి , నీళాదేవి  సమేత శ్రీమన్నారాయణుడు తన పరివారమగు నిత్యసూరులతో

కిందటి సంచికలో మనం గురుపరంపరప్రభావం గురించి తెలుసుకున్నాము. ఈ సంచికలో దివ్యదేశములు మరియు దివ్యప్రబంధ వైభవమును తెలుసుకుందాము.

శ్రీమన్నారాయణుడు అపరిమితమైన అనంత  కళ్యాణగుణములతో  కూడుకొని ఉన్న సర్వోన్నత  పరతత్త్వం.  తన విశేష నిర్హేతుక కృపాకటాక్షములచే  కొంత మంది జీవాత్మలపై కృపచూపడం వల్ల ఆ జీవాత్మలు ఆళ్వార్లు(శ్రీమన్నారాయణుని గురించి ప్రభోధించిన  వైభవం కలిగిన యోగులు ) అయ్యారు. తాను నిత్యసూరుల(నిత్యాత్మలు)కు , ముక్తుల(ముక్తి చెందిన జీవాత్మలు)కు  కూడా  సర్వతంత్రస్వతంత్రనియామకుడు అయినా, ఎల్లవేళలా ఒక వేదనలో ఉండేవారు.

ఆ ఆవేదన అంతా లౌకిక సంసారమున బంధింపడిన జీవాత్మలకొరకై, ఎందువలెననగా, పరమాత్మ సమస్త జీవులకు తండ్రిలాంటి వాడు, తన సంతానం ఈ సంసారమున  జరామరణచక్రంలో పరిభ్రమిస్తుంటే చూసి భరించనివాడు. సరే ఇక్కడ ఒక ప్రశ్న  ఉత్పన్నమవుతుంది- సర్వశక్తిమంతుడైన  భగవానునకు వేదన / బాధ ఉంటుందా?  అనుకుంటే, మరి భగవానుడు సత్యకాముడు(అన్నీ కోరికలు తీరినవాడు) మరియు సత్యసంకల్పుడు (తన సంకల్ప మాత్రముచే అన్నింటిని నెరవేర్చుకొను వాడు)  కదా – దీనికి మన పూర్వాచార్యులు ఇలా తెలిపారు- ఈ జీవాత్మల ఉజ్జీవనముకొరకై ఉండు ఆవేదన కూడ అతని కళ్యాణ గుణమే. ఎలాగనగా  సర్వతంత్రస్వాతంత్ర్యము కలిగిన తండ్రి తన సమీపాన ఉన్న  సంతానంతో సంతోషంగా ఉన్నను తన బాధ అంతా తన నుండి దూరంగా ఉండి కష్టపడుతున్న సంతానం పైనే  ఉండును కదా. భగవానుడు కూడ సర్వతంత్రస్వాతంత్ర్యము కలిగినప్పటికి  తన బాధ అంతా  ఈ సంసారంలో అనాదిగా అఙ్ఞానం  మరియు అవిద్య చే ఆవరించబడిన జీవాత్మల దురవస్థ గురించియే.

ఈ జీవాత్మలు ఉజ్జీవించడానికి భగవానుడు ఈ జీవాత్మలకు సృష్ఠి సమయాన దేహాన్ని మరియు ఇంద్రియాలను, శాస్త్రములను అనుగ్రహిస్తాడు.శ్రీరామ శ్రీకృష్ణుడిగా తానే అవతరిస్తాడు.ఇనన్నీఅనుగ్రహించినప్పటికి ఈ జీవుడు భగవానుని యొక్క పరత్వమునంగీకరించక అఙ్ఞానముతో ఉంటాడు. ఒక వేటగాడు ఒక జింక పట్టుకొనుటకు ఇంకొక జింకను ఎలాగైతే ఎరవేస్తాడో ఆమాదిరి ఈ జీవాత్మలనుద్ధరించుటకు వేరొక జీవాత్మలను ఉద్భవింపచేస్తాడు. వారిలే ఆళ్వార్లుగా పరిగణిస్తాము. ఆళ్వార్లు అనగా భగవంతుని విషయమందు మాత్రమే మునిగినవారని అర్థం. భారతావనిలో దక్షిణ దేశమున  పవిత్రస్థలములయందు ఈ ఆళ్వార్లు అవతరిస్తారని  శ్రీవేదవ్యాసులు శ్రీమద్భాగవతమున  తెలిపినారు.

Azhwars

ఆళ్వార్లు శ్రీమన్నారాయణుడిని కీర్తిస్తు పాశురాలను(పద్యాలను) కృపచేశారు. ఇవన్నీ కలసి సుమారు 4వేల పాశురాలు, కావున వీటిని నాలాయిర దివ్యప్రబంధముగా పేర్కొంటారు. దివ్య మనగా విశేషమైనది అని ప్రబంధమనగా పద్యముల కృతి (కేవలం భగవానున్ని కీర్తించునవి) అని అర్థవివరణ.  ఆళ్వార్లు  అర్చారూపమున భగవానుడు వేంచేసిఉన్న స్థలములను కీర్తించారు వాటినే దివ్యదేశములుగా పిలుస్తారు. మొత్తం 108 దివ్యదేశములున్నవి.106 దివ్యద్యదేశములు భారతావనిలో వివిధ ప్రదేశములయందు ఉన్నవి(నేపాల్ తో కూడుకొని). క్షీరాబ్ధి(పాలసముద్రం) ఈ లీలావిభూతికి దూరంగా ఎవరు చేరుకోలేని ప్రదేశం.  మోక్షం పొందిన జీవులు చేరుకొను పరమపవిత్రస్థలం పరమపదం. ఈ 106 దివ్యదేశముల యందు శ్రీరంగం ప్రథానమైనది, ఆ తరువాత తిరుమల, కాంచీపురం, ఆళ్వార్ తిరునగరి ,తిరువల్లిక్కేణి మొదలైనవి కొన్ని ముఖ్యదివ్యదేశములు. భగవానుడు ఐదు రూపములందు ఉంటాడు. అవి పరత్వముగా పరమపదమున, వ్యూహరూపమున క్షీరాబ్ధిలో, అంతర్యామిగా జీవుల హృదయములందు, రామకృష్ణాదిగా విభవరూపమున, చివరిదైన రూపముగా అర్చావతారం (విగ్రహరూపం) దివ్యస్థలములందు వేంచేసి ఉంటాడు. ఈ అర్చావతారం సర్వసులభుడిగా అందరికి సదా చేరువలో ఉండే భగవానుని రూపముగా చెప్పబడుతుంది. మన పూర్వాచార్యులందరు దివ్యదేశమున నిత్యనివాసం చేస్తు భగవానునికి, భాగవతులకు కైంకర్యం చేస్తు తమ జీవనాన్ని గడిపారు. పూర్తి వివరణకై   http://koyil.org దర్శించండి.

వేదం/వేదాంతము యొక్క సారం సరళంగా తమిళ దివ్యప్రబంధములో కూర్చబడింది. ఈ దివ్యప్రబంధము యొక్క ముఖ్య ఉద్దేశ్యం  ఙ్ఞానప్రసారం వలన జీవాత్మలను ఉజ్జీవింప చేయడం.  ఆళ్వారుల  ఈ దివ్యప్రబంధం వేల సంవత్సరముల నుండి ఆచార్యుల ద్వారా నాథమునుల నుండి ప్రారంభించబడి శ్రీరామానుజలు మధ్యముగా కొనసాగుతూ శ్రీమణవాళ మామునుల వరకు  పరంంపరగా వస్తున్నది.    అఙ్ఞానులు ఈ  ఆళ్వారుల పాశురములను సాధారణ తమిళ పద్యములుగా భావిస్తున్నారు కాని ఙ్ఞానాధికులైన ఆచార్యులు ఈ పాశురాలు శ్రీమన్నారాయణుని దివ్యతత్త్వమును (భవబంధ విమోచాకాలు) ప్రభోధిస్తున్నాయని, శ్రీమన్నారాయణునికి మనం చేయవలసిన కైంకర్యం ఈ దివ్యప్రబంధం ద్వారా అవగతమగుచున్నదని విశదపరిచారు. మన పూర్వాచార్యులు  తమ జీవితాన్నంతటిని ఈ ప్రబంధ అభ్యాసమునకై మరియు ఉపదేశించుటకే వెచ్చించారు.

azhwar-madhurakavi-nathamuni

ఆళ్వారుల అనంతరం దివ్యప్రబంధమునకు కొంత కాలం గడ్డుపరిస్థితి ఏర్పడింది.  క్రమంగా నమ్మాళ్వారుల అవతార స్థలమైన ఆళ్వార్ తిరునగరి యందు నాథమునులు బహుశ్రమకోర్చి నాలాయిరదివ్యప్రబంధమును అర్థానుసంధానముగా నమ్మాళ్వార్ కృపతో వారి వద్ద నుండి పొందారు.  ఈ  దివ్యప్రబంధమును నాథమునులు నాలుగు విభాగాలుగా చేశారు. ఇది అందరికి సుపరిచితమే. నాథమునులు ఈ ప్రబంధమును తమ శిష్యులకు నేర్పించి ప్రచారం గావించారు. అలాగే నమ్మాళ్వార్ విషయమున మధురకవిఆళ్వార్ పరమభక్తితో అనుగ్రహించిన కణ్ణినుణ్ శిరుత్తాంబును నాథమునులు వారి గౌరవార్థం నాలాయిరదివ్యప్రబంధమున చేర్చారు.

Ramanuja_Sriperumbudur

ఆదిశేషుల అవతారమైన శ్రీరామానుజులు గురుపరంపర ద్వారా వస్తున్న ఈ విశేషమును యామునాచార్యుల కృపచే  వివిధ ఆచార్యుల ద్వారా అభ్యసించారు. ఆళ్వారుల వైభవమును మరియు వారి కృతులను శ్రీరామానుజులు సమాజంలోని వివిధ స్థాయిలలో ఉన్న ప్రజలందరికి   ప్రచారం గావించి శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయమును ప్రబలపరిచారు. శ్రీరామానుజుల విశేష కృషి ఫలితంగా ఈ సంప్రదాయమునకు ‘శ్రీరామానుజదర్శనం’ అని స్వయంగా శ్రీరంగనాథునిచే స్థాపించబడింది. అలాగే శ్రీరామానుజుల విషయంగా శ్రీతిరువరంగత్తముదనారు అనుగ్రహించిన రామానుజనూత్తందాదిని నాలాయిరదివ్యప్రబంధమున మన పూర్వాచార్యులచే చేర్చబడింది.   ఈ శ్రీరామానుజనూట్ఱ్రందాది ప్రపన్న గాయత్రిగా ప్రసిద్ధి చెందినది – ఎలాగైతే బ్రాహ్మణులు గాయత్రిని ప్రతిరోజు పఠిస్తారో అలాగే ప్రతి  ప్రపన్నులు (పంచసంస్కారము పొందినవారు ) ప్రతిరోజు విధిగా దీనిని పఠించాలి.

nampillai-goshti1
 నంపిళ్ళై కాలక్షేపగోష్ఠి

నంపిళ్ళైగారు ఆ కాలమున(శ్రీరామానుజులు,ఎంబార్, భట్టర్ మరియు నంజీయర్ పరంపర తరువాత) గొప్ప ఆచార్యులుగా విరాజిల్లుతుండేవారు. వీరు శ్రీరంగమున నిత్యవాసం చేయుచు  ఆకాలమున శ్రీవైష్ణవసంప్రదాయమునకు అధికారిగా వెలుగొందేవారు. వీరికాలమున శ్రీరంగమున  నాలాయిరదివ్యప్రబంధమునకు అతిప్రాధాన్యం ఇవ్వబడేది.  పెరియపెరుమాళ్-శ్రీరంగనాథుని సన్నిధిన  వీరు  కాలక్షేపమున సదా నిమగ్నమై ఉండేవారు. పెరియపెరుమాళ్ నిలబడి గవాక్షం/కిటికి గుండా వీరి ప్రవచనమును శ్రవణం చేసేవారట. అలాగే నంపిళ్ళై శిష్యులు కూడా దివ్యప్రబంధ అర్థమును ప్రచారం గావించారు. నంపిళ్ళై  ప్రధానశిష్యులు వ్యాఖ్యానచక్రవర్తి (వ్యాఖ్యాతలలో  శ్రేష్ఠులు)అను బిరుదాంకితులైన  పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై  నాలాయిర దివ్యప్రబంధమునకు వ్యాఖ్యానాన్ని అనుగ్రహించి పూర్వాచార్యులచే బహు ప్రశంసించబడ్డారు.   నంపిళ్ళై  మరొక ప్రధానశిష్యులు   వడక్కుతిరువీథిపిళ్ళై, నంపిళ్ళై యొక్క   నాలాయిర దివ్యప్రబంధ ప్రవచనములను గ్రంథస్థపరిచారు. తిరువాయ్ మొళి కి ఉన్నవీరి  వ్యాఖ్యానము ‘ఈడు’ (ఈడు ముపత్తు ఆరాయిరప్పడి) గా ప్రసిద్ధిచెందినది.

pillailokacharya-goshtiపిళ్ళైలోకాచార్యుల కాలక్షేప గోష్ఠి

నంపిళ్ళై అనంతరం ఈ సత్సాంప్రదాయమున పిళ్ళైలోకాచార్యులు   ఉత్తరాధికారిగా ఉండి  దివ్యప్రబంధ రహస్యార్థములను తమ రహస్యత్రయగ్రంథములో పొందుపరచారు. ఈ రహస్యార్థములు వివిధ ఆచార్యులచే వివిధ గ్రంథములలో వివరింపబడ్డాయి.   పిళ్ళైలోకాచార్యులు ఈ రహస్యార్థాలను తమ అష్ఠాదశ రహస్యగ్రంథములలో పొందుపరిచారు. కాని వారి చరమ దశలో శ్రీరంగం మొఘల్  ఆక్రమణదారులచే బంధింపబడి అన్ని నాశానం చేయబడ్డాయి.  .పిళ్ళైలోకాచార్యులు  ఆక్రమణదారులనుండి తాము  నంపెరుమాళ్ (శ్రీరంగనాథుని ఉత్సవమూర్తి) తో  తప్పించుకున్నారు. కాని ప్రమాదవశాత్తు వారు అటవీ ప్రయాణ క్లిష్ఠములనుండి తప్పించుకోలేక పరమపదమును చేరుకున్నారు. చాలాకాలం ఈ విపత్తును శ్రీరంగప్రజలు అనుభవించారు. కొన్ని దశాబ్ధముల తర్వాత  ఆక్రమణదారులు నిష్క్రమించి ప్రశాంత వాతావరణం నెలకొన్న తర్వాత నంపెరుమాళ్ శ్రీరంగం తిరిగి చేరుకొన్నారు.

 

srisailesa-thanian-small

ఆ శ్రీరామానుజుల పునరవతారమైన మణవాళ మామునులు  ఆళ్వార్ తిరునగరి లో అవతరించారు. మామునులు ,తిరువాయ్ మొళిపిళ్ళై గారి శిష్యులయి వారి  వద్ద మరియు తమ తండ్రిగారి వద్ద వేద వేదాంతములను మరియు దివ్యప్రబంధములను అధికరించారు. వారి ఆచార్యులైన తిరువాయ్ మొళిపిళ్ళై గారి ఆఙ్ఞ మేరకు శ్రీరంగం చేరి తమ జీవితాన్నంతటిని సత్సాంప్రదాయ అభివృద్ధికి అంకితమిచ్చారు. మామునులు తాము స్వయముగా  లుప్తమైన సాంప్రదాయ సాహిత్యాన్ని వెదకి  దానిని పఠనం చేసి  ముందు తరాలవారికి అందేలా వాటిని తాటాకులపై లిఖింపచేసి భద్రపరిచారు.  సాంప్రదాయ వైభవము కాపాడుటకు మరియు  దానిని విస్తరింపజేయుటకు వీరు చేసిన అవిరళకృషి మరియు అకుంఠితదీక్షను లోకానికి తెలియపరచుటకు,  స్వయంగా శ్రీరంగనాథుడు మామునులను వద్ద తిరువాయ్ మొళి కాలక్షేపాన్ని శ్రవణం చేసి,  కాలక్షేపం చివరి రోజున ఓ చిన్ని బాలుని వలె వచ్చి,   వీరిని ఆచార్యులుగా భావించి అత్యంత  వైభవము గల ‘శ్రీశైలేశ దయాపాత్రం’ అను తనియను శిష్యభావనతో  వారికి  సమర్పించారు. కాలక్రమేణ వివిధ ఆచార్యపురుషవంశముల నుండి పరంపరగా వచ్చిన ఆచార్యులు  దివ్యప్రబంధమును తరువాతి వారికి బోధించసాగారు.

భగవానునుని  ఆవేదనను తీర్చి మరియు జీవాత్మ ఉజ్జీవించడము మాత్రమే అవతారప్రయోజనముగా కల ఆళ్వారుల దివ్యప్రబంధములను మన పూర్వాచార్యులు భద్రపరిచారని వారి చరిత్ర ద్వారా తెలుస్తున్నది. శ్రీవైష్ణవులందరు ఈ నాలాయిరదివ్య ప్రబంధమును అర్థయుక్తంగా నేర్చుకొని దీనితోనే  మన జీవితకాలాన్ని వెళ్ళదీయాలి అని పూర్వాచార్యుల అభిమతం.

ఈ క్రింది వాటిని పరిశీలించిన ఆళ్వారుల మరియు దివ్యప్రబంధము యొక్క వైభవం తెలుసుకొనవచ్చు.

దివ్యప్రబంధము యొక్క అనువాదమును  వివిధ భాషలలో  చదవాలన్నదీనిని దర్శించండి  http://divyaprabandham.koyil.org

అడియేన్ నల్లా శశిధర్ రామానుజదాస

మూలము: http://ponnadi.blogspot.in/2015/12/simple-guide-to-srivaishnavam-dhivya-prabandham-dhesam.html

పొందుపరిచిన స్థానము: https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

చరమోపాయ నిర్ణయం – భగవద్రామానుజుల ఉత్తారకత్వము – 1

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమద్వరవరమునయే నమః
శ్రీవానాచల మహామునయే నమః

చరమోపాయ నిర్ణయం

<< భగవద్రామానుజ వైభవ ప్రశస్తి

పూర్వ వ్యాసమందు (https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2016/06/14/charamopaya-nirnayam-ramanujar-avathara-rahasyam/) భగవద్రామానుజుల అవతార రహస్యము తెలుసుకొంటిమి! ఇక ఈ వ్యాసమందు భగవద్రామానుజుల ఉత్తారకత్వమును (జీవులను ఉద్ధరించగల ఉత్తమ తత్వము) పూర్వాచార్యులైన పెద్దల అమృత అనుభవముల మూలముగా తెలుసుకొనెదము!

 తిరువాయిమొழி ప్రవర్తకాచార్యులు – నమ్మాళ్వార్లు , భగవద్రామానుజులు,స్వామి మణవాళమహామునులు -ఆళ్వార్ తిరునగరి

భగవద్రామానుజులు తమ అభిమాన శిష్యులైన తిరుక్కురుగై పిరాన్ పిళ్ళాన్ కు తిరువాయిమొழி కాలక్షేపము గావిస్తున్న సమయమున “పోలిగ! పోలిగ! (తిరు-5-2-1)” దశకము రాగానే పిళ్ళాన్ హర్షాతిరేకముతో పులికితులై ఉండుట గమనించిన ఉడయవర్లు. “పిళ్ళాన్! ఏమి ఆ వైలక్షణ్యము?” అని ప్రశ్నించగా, వారు, “నమ్మాళ్వార్లు దేవరవారి యొక్క అవతారమును కటాక్షించి కదా ఈ దశకమునందు “కలియుమ్ కెడుమ్ కణ్డుకొణ్మిన్- కలి నశిస్తుంది చూడండి!”” అని కీర్తించారు! అలాగే మీరు కూడా “దీనికి మేమే నిరూపణము!” అను విధముగా వేంచేసి ఉన్నారు! ఇదంతయు మనసులో తలచుకుని పులకితుడనై ఆళ్వార్లు అనుభవించిన రీతిలో దేవరవారు ఈ జీవులను ఉద్ధరించుటకు సర్వోత్తారకులుగా అవతరించినవారు! అటువంటి జన్మ విశేషము కలిగిన దేవరవారి తిరుముఖ మూలముగా తిరువాయిమొழிకి అర్థము తెలుసుకొను మహద్భాగ్యమును పొందితిని గదా అను విస్మయమొందుచుంటిని!”, అని బదులిచ్చెను. ఉడయవర్లు సంతోషించి పిళ్ళాన్ ను ఆనాటి రాత్రి పేరరుళాళన్ అయిన వరదరాజ స్వామి సన్నిధికి తోడ్కొని పోయి, తమ తిరువడిగళ్లను అతని శిరస్సుపై ఉంచి, “ఇక ఈ పాదములే మీకు రక్ష అని నమ్మండి! రాబోవు కాలమందు మిమ్ములను ఆశ్రయించిన వారికిన్నీ వీటినే రక్షకములుగా చూపించండి! రేపటినుంచి వరదరాజ స్వామి సన్నిధిలో తిరువాయిమొழிకి విష్ణు పురాణ సాంఖ్యముగా (6000 శ్లోకములు గల విష్ణుపురాణమునకు సామ్యముగా) వ్యాఖ్యానమును రాయండి”, అని ఆదేశించిరి!

ఉడయవర్లు తమ శిష్యులైన కూరత్తాళ్వాన్, ముదలియాణ్డాన్ మరియు అరుళాళ  పెరుమాళ్ ఎమ్బెరుమానార్ లతో కూడి భగవద్విషయమునకు వ్యాఖ్యాన సహిత కాలక్షేపములు గావిస్తున్న రోజులలో ఎందరో ఆచార్యులు ఉడయవర్లను ఆశ్రయించి శిష్యులయ్యారు ! అలా అనంతాళ్వాన్, ఎచ్చాన్, తొండనూర్ నంబి, మరుదూర్ నంబి మొదలగు వారు ఉడయవర్లను ఆశ్రయించిరి! అయితే

ఉడయవర్లు వారిని అరుళాళ  పెరుమాళ్ ఎమ్బెరుమానార్ల చేత సమాశ్రయణము చేయించిరి! అంతట

అరుళాళ  పెరుమాళ్ ఎమ్బెరుమానార్ తమ శిష్యులతో, ” పిచ్చుక కంఠానికి తాటికాయ కట్టినట్టు మీ అందరి బాధ్యత మోయుటకు నాకు శక్తి లేదు! సర్వోత్తారకులైన ఉడయవర్ల శ్రీచరణాలే మీకూ మాకూ మనందరికీ దిక్కు!!”. అని బోధించెను! ఉడయవర్లు కూడా వారితో, “మీకు మా మూలముగా భగవత్సంబంధము కలిగించలేదని దిగులు పడకండి! మీ అందరి యొక్క ఉత్తారక బాధ్యత మా మీదనే ఉన్నది! మా చరణాలనే నిత్యమూ ధ్యానించండి!” అని చెప్పెను!

ఉడయవర్లు వారి శిష్యులు తిరుమల వెళ్ళి తిరువేంగడముడైయాన్ అయిన శ్రీనివాసునికి  మంగళశాసనము చేయుటకు వరదరాజ పెరుమాళ్ళ వద్ద అనుమతి పొంది బయలుదేరిరి! నమ్మాళ్వార్లు “విణ్ణోర్ వెర్పు (తిరు-1-8-3)-నిత్యసూరులు నివసించు కొండ ” అని కీర్తించినట్టు, నిత్యసూరులే నిత్యము వచ్చి స్వామి కైంకర్యము చేసుకునే మహిమాన్వితమైన ఆ తిరుమల పర్వతమును కాలితో తొక్కి అపవిత్రము చేసి కొండను అగౌరవపరచరాదన్న అభిప్రాయము కలిగి ఉడయవర్లు తిరుపతిలోనే నిలిచిపోయినారు! “తానే తొழுమ్ అతిశయుత్తు నొక్కీయే (తిరు-6-5-5)-తానే ఆ దిశను చూస్తూ నమస్కరిస్తున్నది” అన్నట్లుగా తిరుమలేశుడు వేంచేసిన దిశవైపు చేతులెత్తి నమస్కరించి వెళ్ళిపోదామని అనుకున్నారు ఉడయవర్లు! అయితే తాము అంతకుముందే స్వామి కైంకర్యము కొరకు నియమించిన అనంతాళ్వాన్ మరియు తక్కిన శ్రీవైష్ణవులు, “మీరు కొండ ఎక్కనిచో మేము కూడా ఎక్కము! ఇకపై ఎవరును ఎక్కజాలరు! కనుక దేవరవారు అవశ్యం తిరుమల కొండ ఎక్కవలెను!”, అని ప్రార్థించెను! వారి విన్నపము మన్నించి ఉడయవర్లు, “పాదేనాధ్యారోహతి (ఛాన్దోగ్యోపనిషత్ )- ముక్తుడు పాదముతో ఎక్కుతున్నాడు”, శ్రీవైకుంఠనాధుని ఆజ్ఞతో పాదపీఠం పై కాలుమోపి అధిరోహించినట్లే, తిరుమలేశుని ఆజ్ఞానుసారం ఉడయవర్లు తిరుమల కొండ ఎక్కినారు! “ముడియుడై వానవర్ ముఱై ముఱై ఎదిర్గొళ్ల (తిరు-10-9-5)-కిరీటధారులైన నిత్యసూరులు క్రమానుసారముగా ఎదురు వచ్చి ముక్తుని ఆహ్వానించగా”, అనునట్లు తిరుమలలో స్వామి కైంకర్యపరులైన తిరుమలనంబి శ్రీవైష్ణవ పరివారముతో పెరుమాళ్ళ తీర్థప్రసాదములను గైకొని ఎదురు వచ్చి ఉడయవర్లను ఆహ్వానించెను! ఉడయవర్లు భక్తితో దండం సమర్పించి తీర్థప్రసాదములు స్వీకరించి వయోవృద్ధులైన తిరుమలనంబిని ఉద్దేశించి, “మీరు ఇంత శ్రమ తీసుకోవాలా? చిన్నవారు ఎవరూ లేరా? ” అని అడుగగా నంబి, “నాలుగు మాడవీధులలో ఎంత వెదకినను నాకన్నా చిన్నవాడు ఎవరూ కనపడలేదు!సాక్షాత్ ఆ తిరుమలేశుడే వచ్చి స్వాగతం పలకాలి! సర్వ జీవఉద్ధారకులైన మీవంటి మహానుభావుని ఆహ్వానించుటకు నాకు ఏమాత్రము అర్హత లేదు! అయినా పెరుమాళ్ళ యొక్క ఆజ్ఞను అనుసరించి నేను రాక తప్పలేదు”, అని నిగర్వముగా సమాధానమిచ్చెను! వారి యొక్క నిర్మలమైన నిరహంకార మనస్సుకు పులకితులైన ఉడయవర్లు మరి మరి దండం సమర్పిస్తూ సన్నిధిలోకి వేంచేసి పెరుమాళ్ళకు దండం సమర్పించి మంగళాశాసనము చేసి నిలువగా, ఆ ఆనందనిలయవాసుడు పరమానందముతో అర్చకముఖేన ఇట్లనెను, “మేము మీకు మా దక్షిణ గృహమైన శ్రీరంగములో ఉభయవిభుతి ఐశ్వర్యములను ప్రసాదించి జగత్తును ఉద్ధరించుటకు నియమించితిమి కదా! ఇక ఏమి కొరవ ఉన్నదో చెప్పండి! ప్రసాదించెదము!” !

అంతట ఉడయవర్లు పెరుమాళ్ళకు దండము సమర్పించి,”స్వామి! కిడందదోర్ కిడక్కై (తిరుమాలై-23)- శయనించిన రూపము అద్వితీయము” అనియు, మరియు, “పిరాన్ ఇరుందమై (తిరు-6-5-5)- స్వామి కూర్చున్న అందము” అనియు మరియు, “నిలైయార నిన్ఱార్(పెరియతిరు-6-9-8)-నిలుచున్న స్వామి అందము “, అనియు దేవరవారి శయన, ఉపవిశ్య, ఉత్తిష్ట భంగిమలు ఎంతో అందముగా ఉంటాయి! శయన సౌందర్యమును శ్రీరంగములో అనుగ్రహించితివి! నిలిచి ఉన్న భంగిమలో నీయొక్క సౌందర్యము హస్తిగిరిలో (కాంచీపురము) అనుభవించితిమి! “అమరర్ మునిక్కణంగళ్ విఱుమ్బుమ్ తిరువేంగడత్తానే! (తిరు-6-10-10)- దేవతలు, మునులు ఎంతో ఇష్టపడే ఓ తిరుమలేశుడా! “, అనునట్లు, ఈ తిరుమలలో గుణనిష్టులు, నీ యొక్క కైంకర్యపరులకు నీ దర్శనమును అనుగ్రహించెడి సన్నివేశం కనులార వీక్షించవలెనన్న కాంక్షతో వరదరాజ స్వామి వద్ద అనుమతి గొని నీ సన్నిధికి వచ్చితిమి!”, అని భక్తి పూర్వకముగా బదులిచ్చెను! అంతట పెరుమాళ్ళు, “అయితే ఇచటకు రండి” అని తమ వద్దకు పిలిచి తమ శ్రీచరణముల వద్ద శిరస్సు వంచమని, “మా తిరువడిని నిత్యమూ స్మరించి దర్శనాన్ని నిర్వహించండి! ఉభయవిభూతులకున్నూ మీరే అధికారి! మీ అభిమానములో ఒదిగినవారే మాకు ఆప్తులు! అందరిని మాకు దాసులు అయ్యే రీతిలో సంస్కరించండి! జగత్తును ఉద్ధరింపచేయుట కొరకే మిమ్ములను మేము అవతరింపచేసితిమి! మీతో సంబంధము కలవారికి ఏ కొరతా ఉండదు! “శూழల్ పల పల(తిరు -1-9-2) – చేసిన ఉపాయములు అనేకములు”,అనునట్లు ప్రపన్నుల కొరకు మేము ఎన్ని అవతారాలెత్తి వెదకినను లభించలేదన్న కొరతతోనే శ్రీవైకుంఠమునకు వెళ్ళిపోయాము! ఆ కొరతను మీరు తీరుస్తారని విశ్వసిస్తున్నాము! మా నమ్మకమును నిజము చేసి చూపించుము!”, అని తిరుమలేశుడు ఉడయవర్లకు బదులిచ్చెను! ఈ విధముగా తిరుమల పెరుమాళ్ళు కూడా ఉడయవర్ల ఉత్తారకత్వమును ప్రతిపాదించెను!

అచట నుంచి ఉడయవర్లు వారి శిష్యగణము తిరుక్కురుంగుడి వెళ్ళిరి. అక్కడ వేంచేసి ఉన్న తిరుక్కురుంగుడి నంబి పెరుమాళ్ళు ఉడయవర్లను సాదరముగా ఆహ్వానించి, వారిని ఆశీర్వదించి వారితో ఇట్లనెను, “”బహూని మే జన్మాని వ్యతీతాని (భగవద్గీత 4-5)- నా జన్మలు అనేకములు గడిచినాయి”, అనునట్లు ఎన్ని జన్మలు లోక కళ్యాణార్థమైన మేము ఎత్తిననూ మాకు మావారని ఎవ్వరూ లభించక, “అసురీం యోని మాపన్నా మూఢా జన్మని జన్మని, మమ ప్రాప్యైవ కౌంతేయ! తతో యాంత్యధమాం గతిమ్ (భగవద్గీత 16-20)- దుష్ట యోనులలో ముఢులై ఎన్నో జన్మలు ఎత్తిన జీవులు నన్ను పొందకనే మరింత అధోగతి పాలవుతున్నారు “, అనునట్లు అసురప్రకృతి కలవారై అధోగతి పాలవుతున్నారు! కానీ ఇప్పుడు అదే జనులు మిమ్ములను ఆశ్రయించి తరించుచున్నారు! ఈ విధముగా మీరు వారిని ఆకర్షించుకున్న ఉపాయమేమి? ఆ ఉపాయము మీరు మాకు కూడా చెప్పవలెను!”, అని తిరుక్కురుంగుడి నంబి ఉడయవర్లను అడుగగా ఉడయవర్లు, “దేవరవారు సర్వజ్ఞులు! అయినా మీరు అడిగినారు కనుక చెప్పెదము! అయితే ఆ ఉపాయము తెలుసుకొనుటకు అడగవలసిన విధము కలదు! ఆ విధమున మీరు అడిగినచో ఆ దివ్య రహస్యమును మీకు చెప్పగలము!”, అని బదులివ్వ నంబి తమ మూలస్థానము నుంచి క్రిందకి వచ్చి కింద చిత్రాసనముపై కూర్చుని ఉడయవర్లను తమ సింహాసనముపై కూర్చుండబెట్టి అందరిని బయటకి పంపించేసి, “ఇప్పుడు అషట్కకర్ణముగా ఉన్నది! అనుగ్రహించవచ్చును!”, అని అనగా ఉడయవర్లు, “నివేశ్య దక్షిణే స్వస్య వినతాంజలి సంయుతం, మూర్ధ్ని హస్తం వినిక్షిప్య దక్షిణం జ్ఞానదక్షిణం, సవ్యం తు హృది విన్యస్య కృపయా వీక్షయేత్ గురుః, స్వాచార్యం హృదయే ధ్యాత్వా జప్త్వా గురుపరంపరామ్, ఏవం ప్రపద్య దేవేశం ఆచార్యం కృపయా స్వయం, అధ్యాపయేన్మన్త్రరత్నం సర్షిచ్ఛన్ధోధిదైవతం- వినయముతో అంజలి చేసిన శిష్యుని తన దక్షిణ దిక్కులో కూర్చొనపెట్టుకుని, అతని తలపై జ్ఞాన దక్షిణమైన కుడి చేతిని ఉంచి, ఎడమ చేతిని తన గుండెపై పెట్టుకుని, గురువు ఆ శిష్యుని కటాక్షించాలి! తన ఆచార్యుని హృదయమందు ధ్యానించి, గురుపరంపరను జపించి,భగవానుని,ఆచార్యుని శరణు వేడి, కృపతో స్వయముగా మంత్రరత్నమును, ఋషి – ఛందస్సు – అధిదేవతల సహితముగా మంత్రమును ఉపదేశించవలెను!”, అనువిధముగా తిరుమంత్రమును మరియు ద్వయమంత్రమును నంబి యొక్క కుడి శ్రీకర్ణమందు ఉడయవర్లు ఉపదేశించిరి!

 

అంతట ఉపదేశము పొందిన నంబి పరమ సంతోషముతో, “మేము ఒకనాడు బదరికాశ్రమమునందు శిష్యాచార్య రూపేణ తిరుమంత్రమును బహిర్గతము చేసితిమి! అచట మేమే శిష్యునిగా మరియు ఆచార్యునిగా ఉండితిమి! కానీ అన్యుని ఆచార్యునిగా స్వీకరించి మేము శిష్యులమై ఉండి ఉపదేశము పొందుట ఇప్పటివరకు జరుగలేదే అనే పెద్ద కొరతతో ఉంటిమి ఇన్నాళ్ళున్నూ! ఆ కొరత నేడు మీమూలముగా తీరినదే! ఇక ఈనాటినుంచి మేము కూడా రామానుజుల శిష్యులలో ఒకరిగా ఆవిర్భవించితిమి కదా! ఈ నాటి నుంచి మేము వైష్ణవ నంబి అయినాము! “, అని అనుగ్రహించిరి! అయితే నంబి యొక్క శిష్యత్వము వారి యొక్క స్వాతంత్ర్య గుణము యొక్క పరాకాష్ట అని తాత్పర్యము! అందరికి ఆదిగురువైన ఆ పరమాత్మ (తిరుక్కురుంగుడి నంబి) రామానుజుల వద్ద శిష్యరికము చేయుటలో ఉన్న ప్రభావమును గుర్తించి వారి వద్ద శిష్యరికమునకు ఆశపడుట కేవలం ఉడయవర్ల యొక్క ఉత్తారకత్వమును లోకమునకు చాటుట కొరకే కదా!

నడాదూరు అమ్మాళ్ శ్రీచరణాలను ఆశ్రయించి పన్నెండు మంది శిష్యులు శ్రీభాష్యమును అధికరించుచున్న కాలమందు, “భక్తిప్రపత్తులు దుశ్శకములు, స్వరూప విరుద్ధములు, విశ్వాసదుర్లభములు కనుక అవి ఆచరించలేని నిస్సహాయుడైన చేతనునికి ఇక ముక్తి ఏవిధంగా కలుగుతుంది? “, అను సంశయమును శిష్యులు అమ్మాళ్ వద్ద అడుగగా వారు, “ఇవి రెండూ లేని వారికి ఉడయవర్ల శ్రీచరణములే దిక్కు! అంతకన్నా వేరే దారి లేదు! నేను నమ్మిన సత్యమూ అదే!”, అని బదులిచ్చెను! అమ్మాళ్ చరమదశలో శిష్యులు వద్దకు చేరి తాము తరించుటకు దారేదని అడుగగా వారు, “భక్తి ప్రపత్తులు ఆచరించండి! అవి దుష్కరములుగా తోచినచో రామానుజుల దివ్య చరణయుగళాన్ని పట్టి ఉండండి! అవే మీకు రక్షకములని విశ్వసించండి! ఇక మీ సంతోషమునకు కొరత రాదు!”, అని బదులిచ్చెను! “ప్రయాణకాలే చతురః స్వశిష్యాన్ పదాంతికస్థాన్, వరదో హి వీక్ష్య, భక్తిప్రపత్తీ యది దుష్కరే వో రామానుజార్యమ్ నమతేత్యవాదీత్!! – వరదులనబడే నడాదూరు అమ్మాళ్ తమ ప్రయాణకాలమందు తమ పాదాలను ఆశ్రయించిన శిష్యులను చూచి, “భక్తి ప్రపత్తులు మీకు ఆచరణ సాధ్యములు కాకున్నచో రామానుజులను శరణాగతి చేయండి!”- అని అన్నారు”, అని చెప్పిన అర్థము సుప్రసిద్ధము కదా!!

కారాంజి గ్రామస్థులైన సోమాసియాణ్డాన్ ఉడయవర్లకు అభిమాన శిష్యులు! చాలా రోజులు శ్రీరంగములో  ఉండి ఆచార్య కైంకర్యము చేసుకొని తమ స్వగ్రామానికి వెళ్ళినారు! అయితే కొన్నాళ్ళకు భార్యాభిమానములో మునిగిన సోమాసియాణ్డాన్ ఆచార్య కైంకర్య విషయమును విస్మయించి ఉడయవర్లను సేవించుటకు శ్రీరంగము వెళ్ళలేదు! సోమాసియాణ్డాన్ తమ స్వగ్రామములో ఉడయవర్లకు ఆలయము కట్టించవలెనని సంకల్పించి విగ్రహము చేయించారు! అయితే విగ్రహము తమకు నచ్చినట్టు రానందున మరియొక శిల్పము చెక్కించవలెనని స్థపతికి చెప్పెను! ఆనాటి రాత్రి సోమాసియాణ్డాన్ కు స్వప్నములో ఉడయవర్లు సేవ సాయించి, “నీవు ఎందుకు నన్ను బాధించి నా విగ్రహము తయారు చేయుచుంటివి? నా పట్ల అభిమానమే ఉత్తారకమని గ్రహించని నీవు నా విగ్రహమునకు ఎట్లు శరణాగతి చేయగలవు?”, అని తెలుపగా ఉలిక్కిపడి లేచిన సోమాసియాణ్డాన్ తాను తప్పు చేయుచున్నట్లు గ్రహించి తమ భార్యను వెంటబెట్టుకుని శ్రీరంగము వెళ్లి ఉడయవర్ల పాదాలపై బడి చంటి పిల్లవాని వలె విలపించెను! అంతట ఉడయవర్లు కారణమేమని అడుగగా సోమాసియాణ్డాన్ తమ స్వప్నవృత్తాన్తమును తెలిపి క్షమించమని ప్రార్థన చేసిరి! దానికి ఉడయవర్లు సమాధానమిస్తూ,”నీకున్న స్త్రీ ఆసక్తి ని వదిలించుట కొరకే మేము అటుల స్వప్నమందు దర్శనమిచ్చితిమి! అంతే కానీ నీ మీద మాకు కోపము లేదు! నీవెక్కడ ఉన్ననూ నీ బాధ్యత మాదే కదా!!నీ యొక్క భారములన్నియు మాపై ఉంచి నిర్భయముగా జీవించుము!!”, అని చెప్పినట్లు మన పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళైగారు అనుగ్రహించిరి!!

కణ్ణియనూర్ ఆచ్చాన్ ధరించిన దుస్తులతోనే కావేరియందు స్నానమాడి (సాధారణముగా స్నానము ధరించిన దుస్తులతో చేయరాదు! వేరే దుస్తులు ధరించి స్నానమాచరించవలెను! చర్మ కైంకర్యములందు, చక్ర స్నానమందు మరియు సత్య ప్రమాణము చేయు సమయమందు మాత్రమే ధరించిన దుస్తులతో స్నానము చేయవలెనని శాస్త్రము చెప్పుచున్నది !) పెరియతిరుమండపమును నందు శ్రీవైష్ణవులందరిని రావించి, శ్రీశఠకోపము తలపైనుంచుకొని ఇట్లు చెప్పిరి:

 

సత్యమ్ సత్యమ్ పునస్సత్యమ్ యతిరాజో జగద్గురుః |
స ఏవ సర్వ లోకానామ్ ఉద్ధర్తా నాస్తి సంశయః ||

అర్థము : ఇది సత్యము ! ఇది సత్యము !ఇదే సత్యము ! మన యతిరాజులే జగద్గురువులు !!వారు మాత్రమే సర్వలోకములను ఉద్ధరించగలవారు!! ఇది నిస్సంశయము!!

అక్కడ గుమిగూడిన అందరిని ఉద్దేశించి ఆచ్చాన్ ఇట్లు ఘోషించెను, “ప్రపన్న కులమునకు చెందిన అందరు శ్రీవైష్ణవులకు భగవద్రామానుజులే రక్షకులు! వారి శ్రీచరణాలు మనకు ఉద్ధారకము! నా మాటను నమ్మండి !”

వచ్చే అధ్యాయములో ఉడయవర్ల ఉత్తారకము గురించి మరిన్ని ఐతిహ్యములు తెలుసుకుందాం !!

— అడియేన్ శ్రీనివాస రామానుజ దాసన్

మూలము: https://ponnadi.blogspot.in/2012/12/charamopaya-nirnayam-ramanujar-our-saviour-1.html

పొందుపరిచిన స్థానము: https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org