సరళతమ శ్రీవైష్ణవ మార్గదర్శిక – అపచారములు – అపచారముల నిర్మూలన

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమద్వరవరమునయే నమః
శ్రీవానాచల మహామునయే నమః

శ్రీవైష్ణవ సరళతమ మార్గదర్శిని

<< ఐదు ముఖ్యమైన అంశములు

చాణ్డిలి – గరుడ సంఘటన(గరుడాళ్వార్ ఒక ఏకాంత ప్రదేశంలో/పర్వతంపై  నివసిస్తున్న చాణ్డిలిని  చూచి స్మరించినప్పుడు తన రెక్కలు కాలిపోయాయి- చాణ్డిలి అనే మహాభక్తురాలు ఒక పర్వతముపై నివసిస్తు భగవధ్యానం చేసుకొనేది. ఒక సమయమున గరుడాళ్వార్ ఆ పర్వతం మీదుగా వెళ్తూ  ఈవిడని చూసి ‘ఏమిటి ఈ తపస్విని దివ్యదేశములోకాని పవిత్రక్షేత్రములోకాని నివసిస్తు ధ్యానం చేసుకోవచ్చుగా అని తలచారు (భాగవతాపచారం) వెంటనే తన రెక్కలకు అగ్నిఅంటుకుంటుంది. అనగా భాగవతులు ఏ ప్రదేశములో నివసిస్తే అదే గొప్పక్షేత్రం- ఈ శ్రీసూక్తి శ్రీవచనభూషణంలోనిది )

ఈ వ్యాసమునందు వివిధ రకముల అపచారములు వాటిని శ్రీవైష్ణవులు తొలగించుకొనే విధానములను తెలుసుకుందాము.

శ్రీవైష్ణవులకు శాస్త్రం పరమప్రమాణం- అన్ని విధులను శాస్త్రమునే ఆధారంగా తీసుకొని చేస్తారు. శాస్త్రం అనగా మనం ఏది చేయాలో(విధి) ఏది చేయకూడదో(నిషిద్ధమో) తెలుపుతుంది. సాధారణంగా శాస్త్రం మనకు నిత్యకర్మలను మరియు నైమిత్తిక కర్మలను అనుష్ఠించాలని అలాగే ఆస్తేయం (దొంగతనం), ఇతరుల సంపదను ఆశించడం, హింస మొదలైనవి చేయకూడదని విధిస్తుంది. మన  పూర్వాచార్యులు శాస్త్రసారమును గ్రహించి మనకై అందించారు.

పిళ్ళైలోకాచార్యులు తమ శ్రీవచనభూషణ దివ్యశాస్త్రమున సూత్రం 300 నుండి 307 వరకు నాలుగు విషయముల యందు అశక్తులుగా (చేయకుండ) ఉండాలని సూచించారు.

  • అకృత్య కరణం- శాస్త్రనిషిద్ధమైన వాటిలో అనాసక్తిగా ఉండడం.
  • భగవదపచారం- భగవంతుని ఎడల అపచారపడడం.
  • భాగవతాపచారం- భాగవతులయందు(భక్తుల యందు)అపచారపడకుండా ఉండడం.
  • అసహ్యాపచారం- ఏ కారణం లేకుండానే భగవత్/భాగవతులందు అపచారపడడం.

వీటిని విపులంగా తెలుసుకుందాం:

అకృత్య కరణం:-శాస్త్రం మనకు వీటి నుండి దూరంగా ఉండమని నిర్ధేశిస్తుంది.

పరహింస: జీవహింస కూడదు. అనగా  వృక్షమునకు గాని చీమగాని  హాని కలిగించరాదని శాస్త్రవచనం.

పర స్త్రోత్రం: మనకు భగవానుడు కంఠం అనుగ్రహించినది తనని తన భక్తులని  కీర్తించడానికే కాని ఇతరులను కాదు.

పరదారపరిగ్రహణం: పరుల భార్యలను చెరపట్టరాదు/ ఏవిధంగానైనను  వారి యందు దుష్ఠఆలోచనలు  చేయకూడదు.

పరద్రవ్యాపహరణం: ఒకరు ఇచ్చే వరకు వారి సంపదను గాని ధనమును కాని ద్రవ్యమును కాని ఆశించరాదు.

అసత్య కథనం:  సత్యమునకు వ్యతిరేఖముగా పలుకరాదు.

అభక్షభక్షణం: తినే ఆహారపదార్థములు 3రకముల దోషములను కలిగి ఉంటాయి. జాతిదుష్ఠములు, ఆశ్రయదుష్ఠములు మరియు నిమిత్తదుష్ఠములు. దీనికై ఆహారనియమాలు (http://ponnadi.blogspot.in/2012/07/SrIvaishNava-AhAra-niyamam_28.html అనే  వ్యాసమును చూడండి.

ఇంకా చాల నియమనిభంధనములు మనకు మనుస్మృతిలో లభిస్తాయి.

శ్రీవైష్ణవులు ప్రధానంగా సామన్యశాస్త్రవిధులను నిర్వర్తించి నిషేధవిధులను త్యజించాలి.

భగవదపచారం:‌ పిళ్ళైలోకాచార్యులు క్రమంగా నిషేధవిధులను తెలుపుతు భగవదపచారం గురించి విశేషంగా  తెలుపుతున్నారు. దీనికి ఆచార్యసార్వభౌములైన మణవాళమామునులు విశేషమైన వ్యాఖ్యానమును అనుగ్రహించారు. ఈ క్రిందివి భగవదపచారములు.

  • దేవాంతరములతో(ఇతర దేవతలతో) శ్రీమన్నారాయణున్ని సమానముగా తలచరాదు. శ్రీవైష్ణవులు శ్రీమన్నారాయణుడే సర్వేశ్వరుడని ధృడముగా విశ్వసించాలి. ఎవరైతే సర్వేశ్వరుడైన(బ్రహ్మ, శివ, ఇంద్ర వరుణ మరియు అగ్ని మొదలైనవారికి కూడ), అంతర్యామో(లోపల ఉండి అన్నీ నడిపించేవాడో),అతనికి సముడుకాని అధికుడికాని లేరో అతడే శ్రీమన్నారాయణుడు. ఈ విషయపరిఙ్ఞానంచేత దేవాంతరములకు దూరంగా ఉండాలి.
  • అవతారములను అనగా రామకృష్ణాది అవతారములను సామాన్య మానవులుగా తలచరాదు. భగవానుడు ఈ సాంసారికలోకం (భౌతికజగత్తు)లో పరమపదములో ఉన్నట్లు అన్ని కళ్యాణగుణములతో ప్రకాశిస్తాడని తెలుసుకోవాలి. స్త్రీగర్భమున జన్మించడం,  దినమున జన్మించడం, వనవాసక్లేశములను అనుభవించడం మొదలైనవి అతని లీలలు మాత్రమే కాని మనలాగా కర్మబంధములు కావు. ఈ సంసారక్లేశములు అనుభవిస్తున్న జీవాత్మల ఉద్ధరణకై తన ఇచ్ఛతో చేయునటువంటివి. కావున మనకై ఈ కష్ఠములను అనుభవిస్తున్నాడు, అంతమాత్రమున మనవలె మానవజన్మ అని తలచరాదు.

వర్ణాశ్రమ ధర్మములు:

ప్రతిఒక్కరు వర్ణాశ్రమధర్మములను విధిగా పాటించాలి. కారణం భగవానుడు ఇలా అన్నాడు  “ శ్రుతి స్మృతి మమ ఏవ ఆఙ్ఞా.. ఆఙ్ఞా చేధి మమ ద్రోహి , మత్ భక్తోపి  న వైష్ణవః” –  శ్రుతి స్మృతి రెండుకూడ నా ఆఙ్ఞలే  కావున వీటిని ప్రతిఒక్కరు విధిగా అనుసరించాలి, వీటిని పాటించని వారు నా భక్తులైనప్పటికి వారు నా ద్రోహులు, వీరు అవైష్ణవులుగా పరిగణింపబడతారు. ఈ ప్రత్యేక  సందర్భమును పురస్కరించుకొని మామునులు  శ్రీవైష్ణవులు  తిరువారాధన చేసేసమయమున వినియోగించు వైదికమంత్రాలను, సన్యాసులు వక్కపొడిని సేవించుట వంటి శాస్త్రనిషిద్ధ విషయాలను తెలిపారు.

అర్చామూర్తి విలువను తెలుపుతు- అది ఏ లోహముతో తయారైనదని పరిశీలించడం- భగవానుడు భక్తుల సౌలభ్యార్థం మరియు ప్రీతికోసం మనం కోరినరూపాన్ని ధరిస్తాడు- మనం ఈ  అర్చావిగ్రహం  బంగారముతో తయారైనదని చాలా గొప్పదని- ఇది రాతితో తయారైనదని- ఇది కేవలం చిత్రమేనని భేధములు చూపుట భగవదపచారం. ఇలా మూర్తి యొక్క విలువను గణించడం మన మాతృమూర్తి పవిత్రతను గణించడమే అని శాస్త్రవచనం.

జీవుడు స్వంత్రంతుడు  అని భావిస్తే- మన స్వాత్రంత్య బుద్దే అన్నీ పాపములకు మూలకారణం. శాస్త్రరీత్యా ఇది క్షమింపరాని దొంగతనం. కాని ఈ జీవుడు భవంతునికి పారతంత్రుడు కావున భగవానునిని ప్రకారమే నడుచుకోవాలి.

భగవానుని ద్రవ్యమును అపహరించుట- అతని భోగము(ఆహారపదార్థం), తిరువాభరణములను, వస్త్రములను   ,  అలాగే అతని స్థిరాస్తులైన స్థలం మొదలైన వాటిని అపహరించుట. నేడు ఇవి సర్వసాధారణమైనవి.

  • వీటిని అపహరించు వానికి సహాయపడడం కూడ అపచారమే. అపహరించిన వాని దగ్గరనుండి గ్రహించినా, అపహరించమని ప్రోత్సహించినా కూడ భగవదపచారమే. “ ఆ వస్తువులు మనం అడగడంలేదు, అయినా వాడు ఇస్తున్నాడు, స్వీకరించుటలో దోషమేమిలేదు కదా!” అని   అనుకొన్నా భగవదపచారమే.  ఇంకా చాలా భగవదపచారములను శాస్త్రం పేర్కొన్నది.

భాగవతాపచారం:

             ప్రాథమికంగా ఇతర శ్రీవైష్ణవులను తనతో సమానమనికాని వారికన్న తాను అధికుడనని  భావించడం భాగవతాపచారం. ఇతర శ్రీవైష్ణవులకన్న తాను అల్ఫుడనని భావించాలి. ఈ విషయమున శ్రీపిళ్ళైలోకాచార్యులు ఇలా అనుగ్రహిస్తున్నారు- మన శ్రీవైష్ణవత్వవృద్ధికి భాగవతాపచారం పరమవిరోధి.   శ్రీవచననభూషణం 190 నుండి 207 సూత్రం వరకు ఈ   భాగవతాపచారములను  పేర్కొన్నారు,  వాటి సారమును పరిశీలిద్దాం‌‌-

  • బాహ్యముగా శ్రీవైష్ణవవేషం ధరించి(వస్త్రధారణ , ఊర్ధ్వపుండ్రధారణ మొదలైనవి) భాగవతాపచారమున చేయుట. ఎలాగేతే చక్కగా మడతపెట్టిన ఒక వస్త్రం అగ్నికి ఆహుతి అయినప్పుడు బాహ్యంగా చూడడానికి అలాగే మడతపెట్టి ఉంటుంది. కాని గాలి వీచినప్పుడు చెల్లాచెదురవుతుంది.
  • వరాహ, నరసింహ, రామ మరియు కృష్ణ మొదలైన భగవతారములయందు హిరణ్యకశిపుడు, రావణుడు తన భక్తులయందు చేసిన అపచారములను చూసి భగవానుడు సహింపలేక పొయ్యాడు.  ఎందుకనగా ఈ సంసారమందు తన భక్తుల వేదనను సహింపలేని భగవానుడు  వివిధ అవతారములను ఎత్తాడు. భక్తులరక్షణార్థం తాను ఎత్తిన అవతారముల రహస్యమును భగవద్గీత 4వ అధ్యాయమున ఇలా చెప్పుకున్నాడు- “యధా యధాహి” “పరిత్రాణాయ సాధూనామ్”  “బహూని మే వ్యతీతాని”, “అజోపి సన్” మరియు “జన్మ కర్మచ మే దివ్యాని”. గీతాభాష్యమున భగవద్రామానుజాచార్యులు మరియు తాత్పర్యచంద్రిక లో వేదాంతాచార్యులు  ఈశ్లోకములను ఉదహరిస్తు తమ భాష్యమును రచించారు.

భాగవతాపచారములు:

  • జన్మచేతకాని, ఙ్ఞానంచేతకాని, వృత్తిచేతకాని,ఆహారపదార్థముల భక్షణచేతకాని, బంధువుల సంబంధముచేతకాని, జన్మించిన స్థలంచేతకాని, నివాసస్థలంచేతకాని  మొదలైన విషయముల ఆధారంగా  భక్తులను అవమానించడం/ వివక్షత చూపడం భాగవతాపచారం.
  • వీటన్నింటిలో జన్మనాధారంగా చేసుకొని అవమానించడం చాలా అపచారం. ఇది భగవానుని అర్చావిగ్రహం ఏ లోహంతో తయారుచేయబడిందో అని విలువకట్టడమంత దోషం. (మాతృమూర్తి యొక్క పవిత్రతను అవమానించడమంత దోషం)
  • మన పూర్వాచార్యులు శ్రీవైష్ణవులతో  వ్యవహరించేటప్పుడు, ప్రవర్తించు విషయమందు చాలా కఠినమైన ప్రమాణాలను పాటించేవారు. వారితో చాలా అప్రమత్తంగా/జాగరూకతతో మెలగాలి. ఉదాహరణకు  ఆచార్యులు కూడ తమ శిష్యులతో ఇలానే వ్యవహరించాలి. ఇలాంటి గౌరవాన్ని పాటించేవారు మన పూర్వాచార్యులు. కాని ఈ నాటి పరిస్థితులు దీనికి భిన్నంగా ఉన్నాయి. శిష్యులెవరు తమ స్వాచార్యులకు కనీస మర్యాదనుకూడ ఇవ్వడంలేదు కదా , “అతను అంత ఙ్ఞాని కాదు” “కావున అతనికి ఎలా మర్యాదనివ్వడం” అనే ధోరణిలో మాట్లాడుతున్నారు. కావున ప్రతిఒక్కరు తమ ఆచార్యులను విధిగా గౌరవించాలి ఇది భగవానుని గౌరవించడం తో సమానం.

భగవదపచార ఫలితములను ఇక్కడ చెప్పబడ్డాయి:

  • త్రిశంఖు ఇక్కడ ఉదాహరణంగా చెప్పబడుతున్నాడు- ఇతను తన ఆచార్యుడైన వశిష్ఠున్ని మరియు అతని కుమారులను ఈ పాంచభౌతికదేహంతో తనను స్వర్గమునకు పంపించాలని పట్టుబట్టాడు. కాని వారు దీనికి నిరాకరించి ఆగ్రహముతో అతనిని చండాలుడి(కుక్కమాంసం తినేవారు)గా మారమని శపించారు. అతనికి ఙ్ఞానమును అందించిన యఙ్ఞోపవీతమే చండాలుడు ధరించే పట్టీగా మారిపోయినది. ఇలా ఉన్నతస్థితిలో ఉండి శ్రీవైష్ణవులు తప్పుచేయుటకు ఉపక్రమిస్తే శాస్త్రప్రకారం చాలా తీవ్రమైన దండనను అనుభవించవలసి వస్తుంది. ఎలాగంటే దేశ ప్రధానమంత్రి అవినీతిలో భాగం పంచుకుంటే అతనిని నీచంగా చూస్తారు, అదే సామాన్య పౌరుడు చేస్తే అంతగా పట్టించుకోరు.
  • తొండరడిపొడి ఆళ్వార్ ఇలా అంటున్నారు,“త్తమర్గళిల్  తలైవరాయ శాది అందణర్గళేలుం”- ఒకడు శ్రేష్ఠమైన బ్రాహ్మణజాతిలో జన్మించి బ్రహ్మోపదేశం(గాయత్రిమంత్రోపదేశం) పొంది, వేదాభ్యాసం పూర్తిచేసుకొని పండితుడైనప్పటికీ ఒకవేల శ్రీవైష్ణవునికి(ఇతర ఙ్ఞానాష్ఠానములులేక కేవలం భగవానుడే రక్ష అని విశ్వసించేవాడు)  అపచారంచేస్తే అతనికి  బ్రాహ్మణత్వం పోయి వెంటనే చండాలుడైపోతాడు. శ్రీవైష్ణవులకు ఎన్ని అపచారములు చేసినా నాకేమి కాలేదు అనిభావించరాదు. బాహ్యంగాగాని శారీరకంగాకాని  మార్పు కనబడకపోవచ్చు.
  • చాణ్డిలి – గరుడ సంఘటన(గరుడాళ్వార్ ఒక ఏకాంత ప్రదేశంలో/పర్వతంపై నివసిస్తున్న చాణ్డిలిని  చూచి స్మరించినప్పుడు తన రెక్కలు కాలిపోయాయి- చాణ్డిలి అనే మహాభక్తురాలు ఒక పర్వతముపై నివసిస్తు భగవధ్యానం చేసుకొనేది. ఒక సమయమున గరుడాళ్వార్ ఆ పర్వతం మీదుగా వెళుతూ ఈవిడని చూసి ‘ఏమిటి ఈ తపస్విని దివ్యదేశములోకాని పవిత్రక్షేత్రములోకాని నివసిస్తు ధ్యానం చేసుకోవచ్చుగా అని తలచారు (భాగవతాపచారం) వెంటనే తన రెక్కలకు అగ్నిఅంటుకుంటుంది. అనగా భాగవతులు ఏ ప్రదేశములో నివసిస్తే అదే గొప్పక్షేత్రం- ఈ శ్రీసూక్తి శ్రీవచనభూషణంలోనిది )
  • పిళ్ళైపిళ్ళై ఆళ్వాన్ అనే వారు చాలాసార్లు భాగవతాపచారం చేయగా కూరత్తాళ్వాన్ వారికి భాగవత వైభవముని తెలిపి వారిని సరిదిద్ది  మరలా భాగవతాపచారం చేయకుండా నిరోధించారు.

చివరగా ప్రధానమైన విషయమమేమనగా , కేవలం ఆచార్య సంబంధమువలననే మనకు మోక్షం లభిస్తుంది, మన ఙ్ఞానానుష్ఠానములచేత కాదు. అదే క్రమమున ఙ్ఞానానుష్ఠానమున్నను అపచారం చేయడం  వలన  సంసారమున అథోగతిని పొందుతాము.

అసహ్యాపచారం- అసహ్యమనగా ఏ కారణం లేకుండ అని అర్థం. భగవంతునికి, ఆచార్యునికి లేదా శ్రీవైష్ణవులకు ఏ కారణం లేకుండ వారి యందు అపచారమునకు ఉపక్రమించుట.

  • భగవంతుని విషయమందు- హిరణ్యకశిపు తాను భగవద్వైభవాన్ని వినదలచుకోలేదు, భగవానుడు కూడ అతని యందు ఏ ద్వేషభావనను ఉంచుకోలేదు.
  • ఆచార్యుని విషయమందు- అతని సూచనలు అనుకరించకపోవుట. అతడు సంపద, అదృష్ఠముల యందు అసమర్థుడని భావించుట.
  • భాగవతుల విషయమందు- శ్రీవైష్ణవులయందు అసూయపడరాదు.

ఈ అపచారములు ఉత్తరోత్తరం బలీయమైనవి. అనగా ముందు చెప్పిన అపచారములకంటే తర్వాత చెప్పినవి పెద్ద అపచారములు. అకృత్య కరణముకన్న భగవదాపచారం, భగవదాపచారం కన్నా భాగవతాపచారం, భాగవతాపచారం కన్నా అసహ్యాపచారం బలీయమైనవి.

మన పూర్వాచార్యులందరు శాస్త్రములయందు గౌరవభావమునుంచేవారు, అలాగే ఎలాంటి అపచారమునకు ఉపక్రమించేవారు కాదు. మన గురుపరపరంలోని ఆచార్యులందరు తమ అవసానదశలో తమ శిష్యులను ఇతర శ్రీవైష్ణవులను పిలిచి  వారకి క్షమాప్రార్థన చేసేవారు. వారి యందు  అపచారపడకపోయినను మన్నింపమని ప్రార్థన చేసేవారు. ఇదీ వారికి శాస్త్రముపై ఉన్న వినమ్రత ,గౌరవం మరియు నమ్మకం.

ఈ అనుష్ఠానమే మనకు మార్గదర్శకం. మన జీవితమున దీనిని పాటించాలి. అనుష్ఠానము వలన ఙ్ఞానాధిక్యమగును. అనుష్ఠానమునకు ఉపకరించేదే ఙ్ఞానం. ఏ ఙ్ఞానమైతే అనుష్ఠానమునకు ఉపకరించలేదో అది అఙ్ఞానమే.

మనం స్పష్ఠముగా తెలుసుకోవలసినది ఏమనగా శ్రీవైష్ణవులయందు ససేమిరా అపచారపడరాదు.  శ్రీవైష్ణవ అపచారం చేయరాదని శాస్త్రమునందు చెప్పిన విషయములను అనుష్ఠించి గ్రంథస్థం చేశారు మన పూర్వాచార్యులు. పూర్వాచార్యులు  మరియు సమకాలీన ఆచార్యులు మనం ఎలా జీవించాలో అనే విషయముపై చాలా గ్రంథాలు వ్రాశారు. ఈ గ్రంథములను చదివి  ఙ్ఞానము పెంచుకొని అనుష్ఠించాలని వారి అభిమతం.

అడియేన్ నల్లా శశిధర్ రామానుజదాసు

మూలం : http://ponnadi.blogspot.com/2015/12/simple-guide-to-srivaishnavam-apacharams.html

పొందుపరిచిన స్థానము: https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
చిన్నారుల కోసం శ్రీవైష్ణవం  – http://pillai.koyil.org

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s