Author Archives: Sridevi

విరోధి పరిహారాలు – 15

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవుల రోజువారీ జీవితంలో వివిధ రూపాలలో ఎదుర్కొంటున్న అడ్డంకుల గురించి ఎమ్పెరుమానారు, వంగి పురత్తు నంబికి వివరిస్తారు. వంగి పురత్తు నంబి ఈ విశేషాలను ఒక అద్భుతమైన గ్రంథ రూపంగా “విరోధి పారిహారంగళ్ (విరోధి పరిహారాలు) అనే గ్రంథంలో గ్రంథస్తపరిచారు.

ఈ సంచికలోని శీర్షికలు శ్రేణిగా ఆంగ్లములో ఈ పుస్తకము –  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/virodhi-pariharangal/ లో చూడవచ్చు.

దయచేసి మునుపటి శీర్షికను ఇక్కడ చుడండి – https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/08/06/virodhi-pariharangal-14/ .

46. సేవ  విరోధి – ఎమ్పెరుమాన్ ఆరాధనలో అవరోధాలు

శ్రీవైష్ణవ పరిభాషలో సేవకి అనేక అంశాలు ఉన్నాయి. సాధారణంగా పెరుమాళ్ళని దర్శనం చేసుకోవటాన్ని, అంటే వారిని చూచుటను సేవ అంటారు. దండవత్ ప్రణామాలు (సాష్టాంగ నమస్కారాలు) సమర్పించడం, అంజలి (నమస్కారం) జోడించడం కూడా సేవ అంటారు. పాసుర పఠనం, గ్రంథాలను చదవడం కూడా సేవగా గుర్తించవచ్చు . సంగ్రహంగా చెప్పాలంటే, సాంప్రదాయకంగా, ఏ రకమైన కైంకార్యమైనా సేవ అంటారు. అనేక విభిన్న అంశాలు – ప్రధానంగా ఆలయంలో ఎమ్పెరుమాన్ ఆరాధనకు సంబంధించినవి ఈ శీర్షికలో వివరించబడ్డాయి.

పెరియ పెరుమాళ్ – శ్రీరంగం
ఆళ్వార్
ఆచార్యుల మధ్య ఎమ్పెరుమానార్
  • దివ్య దేశాలు, అభిమాన  స్టలములు మొదలైన వాటి యాత్రకు వెళ్లేటప్పుడు, (ప్రధానంగా అర్చావతార) ఎమ్పెరుమాన్ తో సంబంధం లేని ఇతర ప్రదేశాలకు వెళ్ళకూడదు. మనం అలాంటి ప్రదేశాలకు ఒకవేళ వెళ్ళవలసి వచ్చినప్పుడు, అటువంటి ప్రదేశాల యొక్క ప్రత్యేక లక్షణాలను విస్మరించాలి. మన మనస్సు భగవత్ విషయం (భగవాన్కు సంబంధించిన విషయాలు) పై మాత్రమే పెట్టాలి, ఇంక దేనిపైన కాదు. అనువాదకుల గమనిక: ఈ రోజుల్లో, దివ్య దేశాల యాత్రకు వెళ్లేటప్పుడు, ప్రజలు సమీప పర్యాటక ఆకర్షణలు, మార్కెట్లు, కొనుగొళ్ళు మొదలైనవాటికి కూడా వెళ్ళుతున్నారు. దివ్య దేశ యాత్రలకు వెళ్లేటప్పుడు అలాంటి చర్యలలో పాల్గొనకపోవడమే మంచిది. ప్రతి ఒక్కరినీ ఉద్ధరించాలనే గొప్ప సంకల్పముతో ఎమ్పెరుమాన్ స్వయంగా అర్చావతార రూపంలో అవతరించిన ప్రదేశాలు దివ్య దేశాలు. ఇక్కడ ఎమ్పెరుమాన్,  సౌలాభ్యం (సులభంగా ప్రాప్యత) మరియు కృపను అభివ్యక్తం చేస్తున్నారు. అటువంటి దివ్య దేశాల యొక్క కీర్తిని గ్రహించి, ఆళ్వార్ల పాసురాలతో, ఆచార్యల స్తోత్రములతో ఎమ్పెరుమాన్కి మంగలాసాసనం చేయడంపై పూర్తి దృష్టి పెట్టాలి.
  • దేవాలయాలు మరియు గోపురాలు చూసినప్పుడు, అది మొదట ఎమ్పెరుమాన్ ఆలయమా / గోపురమా కాదా అని విచారణ చేయాలి. అవి ఇతర దేవతలు లేదా అవైధిక విశ్వాసాలు సంబంధించిన దేవాలయాలు అయితే, మర్యాద సమర్పణ చేయవలసిన అవసరం లేదు. ఎమ్పెరుమాన్ ఆలయమా / గోపురమా కాదా అని విచారణ చేయకుండా పొరపాటున మర్యాదలు సమర్పిస్తే, అలాంటి సంధర్భంలో తప్పుకు పశ్చాత్తాపపడి శుద్ధి చేసుకోవాలి. ఈ సంధర్భంగా, తిరువాయ్మొళి 4.6.6కి నాంపిల్లై వారు ఇచ్చిన ఈడు వ్యాఖ్హ్యానంలో గుర్తించబడిన ఈ క్రింది సంఘటనను మనం గుర్తు చేసుకోవచ్చు. వాణ్డర్ మరియు చొణ్డర్ (పిళ్ళై ఉఱంగా విల్లి దాసు యొక్క మేనల్లుళ్ళు) ఉఱైయూర్ రాజు (అకళంగ నాట్టాళ్వాన్) కు రక్షక బఠులుగా పనిచేస్తుండేవారు. ఒకసారి వాళ్ళు రాజుతో కలిసి నడుస్తున్నప్పుడు, వారు ఒక జైన దేవాలయాన్ని చూశారు (నిర్మాణాత్మకంగా విష్ణు ఆలయానికి సమానంగా కనిపిస్తున్నది). వారిని పరీక్షించాలనుకుంటున్న రాజు, “చూడండి, అక్కడ పెరుమాళ్ ఆలయం ఉంది! నమస్కారం చేయండి” అని చెబుతాడు. ఇది విన్న వారు చటుక్కున క్రింద పడి పూర్తి సాష్టాంగ నమస్కారం చేస్తారు. కానీ ఘోరమైన పొరపాటు చేశామని వారు గ్రహించి – మూర్ఛపోతారు. అందరూ అవాక్కైపోతారు, రాజు తన సిబ్బందిని  పిళ్ళై ఉఱంగా విల్లి దాసును తీసుకురమ్మని పంపుతారు. ఉఱంగా విల్లి దాసులు ఆ స్థలానికి చేరుకుని ఏమి జరిగిందో వింటారు. వారు తన చరణ కమలాల ధూళిని వారి నుదుటిపైన పూస్తే వెంటనే ఇద్దరూ స్పృహలోకి వస్తారు. ఈ విధంగా, దేవతాంతరముల  ఆరాధనకు సంబంధించి ఏదైనా పొరపాటు జరిగితే , శ్రీవైష్ణవుల యొక్క శ్రీపాద ధూలి (చరణ కమలాల ధూళి) ని స్వీకరించడం ద్వారా శుద్ధి కావచ్చని మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు.
  • ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క దేవాలయాలు లేదా గోపురాలను చూసినపుడు, వెంటనే గొప్ప ఆనంద అనుభూతి చెందాలి, నమస్కారాలు చేయాలి, వాహనాల నుండి దిగాలి (ఒక వేళ ప్రయాణం చేస్తుంటే) చెప్పులు / బూట్లు విప్పాలి (ఒక వేళ వాటిని ధరిస్తే). అలా చేయకపోవడం గొప్ప నేరం.
  • చెప్పులు / బూట్లతో దివ్య దేశములలోకి ప్రవేశించుట. కనీసం, ఆలయం ఉన్న వీధిలోకి ప్రవేశించే ముందు చెప్పులు / బూట్లు విప్పాలి.
  • ప్రవేశద్వారం వద్ద గడపకి నమస్కారం చేయకుండా ఆచార్యులు, శ్రీవైష్ణవుల యొక్క తిరుమాళిగ (నివాసం) లోకి ప్రవేశించకూడదు.
  • ఆచార్యులు మరియు శ్రీవైష్ణవుల తిరుమాళిగ (ల) కి వెళ్ళకుండా నేరుగా ఎమ్పెరుమాన్ ఆలయానికి వెళ్ళడం. ఆచార్యుల నివాసం ఆలయానికి సమీపంలో ఉన్నట్లైతే, అక్కడకు వెళ్లి, ఆచార్యులను మరియు ఆచార్యుల తిరువారాధన ఎమ్పెరుమాన్ ని ఆరాధించిన తరువాత మాత్రమే, ఆలయానికి వెళ్లాలి. అనువాదకుల గమనిక: మనకు  ఎమ్పెరుమాన్ ని చూపించేవారు ఆచార్యులు. శ్రీవైష్ణవులు మనలను ఆచార్యులవైపు మార్గనిర్దేశం చేసి, ఎమ్పెరుమాన్ గురించి గొప్ప సూత్రాలను వివరిస్తారు. కాబట్టి, ఎమ్పెరుమాన్ని ఎల్లప్పుడూ ఆచార్యులు మరియు శ్రీవైష్ణవుల ద్వారా సమీపించాలి, స్వతంత్రంగా ఎప్పుడూ సమీపించకూడదు. నమ్మాళ్వార్ ఈ విషయాన్ని తిరువాయ్మొళి 4.6.8 లో ఇలా అన్నారు “వేదం వల్లార్గళై క్కొండు విణ్ణోర్ పెరుమాన్ తిరుప్పాదం పణిందు” – వేదంలో నిపుణులైన శ్రీవైష్ణవుల ద్వారా నిత్య సూరులకు యజమాని అయిన ఎమ్పెరుమాన్ కమల పాద పద్మాలను ఆరాధించండి.
  • ప్రవేశద్వారం వద్ద సాష్టాంగ నమస్కారాలు సమర్పించకుండా ఆలయంలోకి వెళ్ళకూడదు.
  • ఉత్తరీయంతో నడుం పై భాగం కప్పుకొని ఆలయంలోకి ప్రవేశించుట. అనువాదకుల గమనిక: మనల్ని దాసులు (ఎమ్పెరుమాన్ సేవకులు) అని పిలుస్తారు. దాసులు ఎప్పుడూ నడుము వస్త్రాంతో ఛాతీని కప్పి ఉంచకూడదు (కనీసం యజమాని ముందు). కేరళ దేవాలయాలలో ఈ సూత్రాన్ని ఇప్పటికీ ఆచరణలో చూడవచ్చు, అక్కడ పురుషులు ఆలయంలోకి ప్రవేశించే ముందు చొక్కాలు తీసివేస్తారు మరియు మహిళలు సాంప్రదాయ దుస్తులతో (చీరలో) మాత్రమే ఆలయంలోకి ప్రవేశిస్తారు. వానమామలై (తోతాద్రి), వంటి కొన్ని పాండ్యనాడు దివ్య దేశాల (దక్షిణ) లో కూడా ఇది ఆచరణలో చూడవచ్చు.
  • ఎమ్పెరుమాన్ మరియు బలి పీఠం (పరివార దేవతలకు మొదలైన వారికి సమర్పణలు ఇచ్చే ప్రదేశం) మధ్యలో ప్రవేశించకూడదు.
  • అప్రదక్షిణ  (సవ్యదిశకి వ్యతిరేకంగా) పద్ధతిలో ఆలయంలోకి ప్రవేశించుట. సన్నిధులకు సవ్యదిశలో వెళ్ళాలి.
  • ప్రధాన సన్నిధి (గర్భగుడి) బయట ఉన్న మెట్టుపై నడవడం / అడుగు పెట్టడం సరైన మర్యాద కాదు. పెరుమాళ్ తిరుమొళి 4.9 లో తిరుమల వేంకటేశ్వరునితో కులశేఖర ఆళ్వార్ ఈ మాటలు చెప్పడం మనం గుర్తుకు తెచ్చుకోవచ్చు  “పడియాయ్ క్కిడంతు ఉన్ పవళవాయ్ కాణ్బేనే” – నీ సన్నిధి వద్ద మెట్టు (గడప) లా మారి సంతోషంగా ముత్యం లాంటి నీ ముఖాన్ని ఆరాధిస్తాను.
  • ఆలయం చుట్టూ ఉన్న వివిధ సన్నీధులను ఆరాధించకుండా నేరుగా ములావిరాట్టు (ప్రధాన) సన్నీధికి వెళ్ళకూడదు. సాధారణంగా తాయార్ సన్నిధి, ఆళ్వారుల / ఆచార్యుల సన్నిధి, మొదలైనవి ప్రధక్షిణంలో ఉంటాయి. ఆలయ ప్రధాన సన్నీధిలోకి ప్రవేశించే ముందు వీరందరినీ మొదట సేవించాలి. అనువాదకుల గమనిక: పూర్వ దినచర్య 23 వ స్లోకంలో ఎఱుంబి అప్పా ప్రతిరోజూ శ్రీరంగం ఆలయంలో మాముణులు మంగళసాసనం చేసే క్రమాన్ని వివరించారు. “దేవి గోదా యతిపతి సటద్వేశిణౌ రంగసృంగం సేన నాతో విహగ వృషబః స్రీనిధి స్సింధుకన్యా భూమా నీలా గురుజనవృతః పూరుషచ్చేత్యమీషం అగ్రే నిత్యం వరవర మునేరంగ్రియుగ్మం ప్రపధ్యే”  – ప్రతిరోజూ, నేను మణవాళ మాముని యొక్క చరణ కమలాలను ఆండాళ్ నాచియార్, ఎమ్పెరుమానార్, నమ్మాళ్వార్, శ్రీరంగ విమనం, విశ్వక్సేనులు, గరుడ ఆళ్వార్, శ్రీ మహాలక్ష్మి ఐశ్వర్యమైన శ్రీరంగనాథుడిని ,  ఆళ్వారులు / ఆచార్యలు శ్రీ భూ నీళా సమేత పరమపదనాథు (పరమపదనాథుని సన్నీధిలో)ని సమక్షంలో ఆరాధిస్తాను.  ఈ శ్లోకంలో ఎఱుంబి అప్పా  శ్రీరంగ ఆలయం మరియు వివిధ సన్నిధుల వరుసను చిత్రీకరణ చేసారు. మన సాంప్రదాయంలో మనం మొదట ఆచార్యలను, ఆళ్వర్లను, తాయార్ని ఆరాధించిన తరువాత ఎమ్పెరుమాన్ సమీపిస్తాము.
  • దేవాలయం యొక్క దివ్య విమానం (గోపురం) నీడలపై అడుగు పెట్టడం ఒక అడ్డంకి – ఎప్పుడూ అలా చేయకూడదు.
  • దివ్య  ద్వారపాలకుల (జయ / విజయులు) అనుమతి తీసుకోకుండా ఆలయంలోకి ప్రవేశించడం సరైనది కాదు. సన్నీధిలోకి ప్రవేశించే ముందు, తిరుప్పావై 16 వ పాసురమును  “నాయగనాయ్ నిన్ఱ” పఠించాలి – ఈ పాసురంలో, ఆండళ్ నాచియార్, ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క సన్నీధిలోకి ప్రవేశించే ముందు ద్వార పాలకుల అనుమతి పొందెందుకు సరైన మర్యాదను మనకు ఏర్పాటు చేసారు. అనువాదకుల గమనిక: మన ఇంట్లో పెరుమాళ్ తిరువారధనం ప్రారంభించడానికి ముందు, ఈ పాసుర పారాయణం చేసిన తరువాత, ఆపై కోయిల్ ఆళ్వార్ (పూజ గది) తలుపులు తెరవాలి.
  • విశ్వక్సేనుల అనుమతి తీసుకోకుండా ఆలయంలోకి ప్రవేశించడం ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుల గమనిక: విశ్వక్సేనులు పరమపదంలో భగవాన్ యొక్క ముఖ్య కార్య నిర్వాహకులు మరియు ప్రధానమైన నిత్యసూరులు (భగవాన్ యొక్క సహచరులు) కూడా. మన గురుపరంపరలో కూడా ఉన్నారు, మన గురుపరంపర క్రమం ఇలా ఉంటుంది: పెరియ పెరుమాళ్, పెరియ పిరాట్టి, విశ్వక్సేనులు, నమ్మాళ్వార్, నాథమునులు, మొదలైనవారు …. మాణవాళ మాముణులు వరకు. కాబట్టి, ఎమ్పెరుమాన్ సన్నిధి లోకి ప్రవేశించే ముందు అతని అనుమతి తీసుకోవడం సముచితం.
  • మనం ఎప్పుడూ మన ఆచార్యల ద్వారా ఎమ్పెరుమాన్ ని సమీపించాలి. అనువాదకుల గమనిక: ఎమ్పెరుమాన్తో మన శాశ్వతమైన సంబంధాన్ని గుర్తుచేసిన వ్యక్తి ఆచార్య. మనం ఎల్లప్పుడూ వారి పట్ల కృతజ్ఞతతో ఉండాలి మరియు ఎప్పుడూ మన ఆచార్యల ద్వారా ఎమ్పెరుమాన్ ని సమీపించాలి. మన ఇంటి పెరుమాళ్లకు తిరువారాదనం చేస్తున్నప్పుడు కూడా, మనల్ని మన ఆచార్య హస్తాలుగా భావించి, ఆచార్యల తరపున తిరువారాధనం చేయాలి.
  • ఏ సిగ్గు లేకుండా సన్నీధికి నేరుగా మధ్యలో ప్రవేశించడం ఒక అడ్డంకి. ఎంతో భక్తితో, వినయంతో పక్కన నుంచి  జాగ్రత్తగా సన్నీధిలోకి ప్రవేశించాలి.
  • కుడి వైపున ఖాళీ ఉన్నప్పుడు, ఎడమ వైపుకు వెళ్లి, ఎమ్పెరుమాన్ను అక్కడ నుండి పూజించడం అడ్డంకి.
  • సంసారుల (భౌతికంగా ఆలోచించే వ్యక్తులు) సమక్షంలో ఎమ్పెరుమాన్ ని ఆరాధించడం ఒక అడ్డంకి. వీలైనంత వరకు చేయకూడదు.
  • ఎమ్పెరుమాన్ ని వారి దివ్య చరణాల నుండి దివ్య ముఖం వరకు నెమ్మదిగా మన నేత్రాలు, హృదయం పూర్తి సంతృప్తి చెందే వరకు పూజించాలి. అలా చేయకపోవడం ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుల గమనిక: ఎమ్పెరుమాన్ ని ఆరాధించడానికి అత్యంత ఆదర్శవంతమైన ఉదాహరణ తిరుప్పాణి ఆళ్వారులు. వారు అమలానాదిపిరాన్ రచించారు, ఇందులో పెరియ పెరుమాళ్ యొక్క దివ్య శరీర భాగాలను అందంగా వర్ణించారు. చివరిలో, పెరియ పెరుమాళ్ను చూసిన మరియు ఆనందించిన ఈ కళ్ళు మరేదీ చూడలేవని వారు ప్రకటించారు. అలా మన వైఖరి కూడా ఉండాలి.
  • ఎమ్పెరుమాన్ను తిరుపల్లాండు మరియు ఇతర దివ్య ప్రబంద పాసురములతో (దివ్య దేశానికి  ప్రత్యేకమైనవి) మరియు పూర్వాచార్య స్తొత్రాల (పెద్దల నుండి విన్నవి) యొక్క పఠనం / జ్ఞాపకంతో పూజించాలి.
  • భౌతికంగా దృష్టి సారించిన స్లోకములను పఠించకూడదు, భౌతికంగా ఆలోచించే వ్యక్తులు చేసే విధంగా మనం ఆరాధించకూడదు.
  • భౌతిక ప్రయోజనాలను పొందాలనే కోరికతో ఎమ్పెరుమాన్ ని పూజించకూడదు. అనువాదకుని గమనిక:  పొయిగై ఆళ్వార్ ముదల్ తిరువందాది పాసురం 26లో వివరిస్తూ – ” ఎళువార్ తుళాయానై వళువా వగై నినైందు వైగళ్ తొళువార్ వినైచ్ చుడరై నందువిక్కుం వేంగడమే  వానోర్ మనచ్ చుడరైత్ తూణ్డుం మలై” – మూడు రకాల జనులు తిరువెంకటముడయాన్ దగ్గరకు వెళతారు – లౌకిక ప్రయోజనాలు కావాలనుకునే వారు, కైవల్యం కావాలనుకునే వారు మరియు చివరకు శాశ్వత కైంకర్యం కావాలనుకునే వారు. ఈ మూడు రకాల మనుషుల కోసం, తిరుమల కొండ అడ్డంకులను తొలగిస్తుంది (వారు కోరుకున్నది సాధించడానికి). ఇందులో, మనం “ఇన్ తుళాయానై వళువా వగై నినైందు వైగల్ తొళువార్” – ఎమ్పెరుమాన్ ని ఏ దోషం, కళంకము లేకుండా నిరంతరం పూజించేలా ఉండాలి.
  • ఎమ్పెరుమాన్ ని ఆరాధించేటప్పుడు, వారిపై పూర్తి దృష్టి పెట్టాలి. అలా దృష్టి ఉండక పోవడం అడ్డంకి.
  • ఎమ్పెరుమాన్ ని ఆరాధించేటప్పుడు వారి మీదే మనస్సు స్థిరపరచాలి. ఎక్కడా స్థిరంగా ఉండని ఈగ లాగా ఎగురుతూ ఉండకూడదు.
  • దేవాలయాలలో పెరుమాళ్ తిరువారాదనం,   ఎమ్పెరుమాన్ భోగం సమర్పణల తరువాత, బలి పీఠంపైన పరివార దేవతలకు ప్రసాదం ఇవ్వబడుతుంది. ఆ తరువాత సాత్తుముఱై (పాసురముల పూర్తి) జరుగుతుంది. మధ్యలో వదిలి వెళ్ళాకూడదు (అనగా, తిరువారాదనం తరువాత).
  • ధూపం (సుగంధం), దీపం, తిరువందిక్కాప్పు (ధ్రుష్టి దోషాలు నివారించడానికి చేసే హారతి), ఎమ్పెరుమాన్కు భోగం సమర్పించడం మొదలైనవటువంటి ఉపచారము (సేవలు) లను పూర్తిగా గమనించాలి / ఆనందించాలి మరియు తగిన పాసురములను పఠించాలి. అలా చేయకపోవడం, వేరే వాటిపై దృష్టి పెట్టడం ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుల గమనిక:  జీయర్ పడి తిరువారాదన క్రమంలో, మాముణులు మన ఇళ్లలో తిరువరాధనం ఎలా నిర్వహించాలో అందంగా వివరించారు. తిరువారాదనం నిర్వహిస్తున్నప్పుడు, శ్రీవైష్ణవులు సాధారణంగా అనేక సమయాల్లో అనేక పాసురములను పఠిస్తారు. తిరుమంజనం (దివ్య స్నానం) సమయంలో, మనం పంచ సూక్తం, పెరియాళ్వార్ తిరుమోళిలోని వెణ్ణెయ్ అళైంత కుణుంగుం పదిగం మొదలైనవి  పఠించాలి. ఎమ్పెరుమాన్ ని అళంకరించే సమయంలో, చందనం సమర్పించే సమయంలో గంధత్వారం(శ్రీ సూక్తం) శ్లోకం, పూసుం చాంతు (తిరువాయ్మొళి) పాసురం పఠించాలి. తిరు ఆభరణాలు మరియు దండలు అర్పించేటపుడు, స్పురత్కిరీటాంగ హరకంటికా (స్తోత్ర రత్నం) శ్లోకం, చూట్టు నన్ మాలైగళ్ (తిరువిరుతం). ధూపం సమర్పణ సమయంలో, పరివతిల్ ఈసనైప్ పాడి (తిరువాయ్మొళి) పారాయణం చేస్తారు. దీపం సమర్పణ సమయంలో, వైయం తగళియా (ముదల్ తిరువంతాది), అన్బే తగళియా (ఇరండం  తిరువంతాది), తిరుక్కాండేన్ (మున్రామ్ తిరువంతాది) పఠిస్తారు. హరతి సమయంలో, ఇందిరణోడు బిరమన్ (పెరియాళ్వార్ తిరుమోళి పదిగం, ఇక్కడ పెరియ ఆళ్వార్ తిరువెళ్ళఱై  పెరుమాళ్పై వారి శ్రద్ధను చూపిస్తుంన్నారు) పదిగాన్నిపఠిస్తారు. దేవాలయాలలో,  ఎమ్పెరుమాన్కు ప్రత్యేకమైన ఉపచారములను సమర్పించేటపుడు, మనము దానిపై సంపూర్ణ దృష్టి కేంద్రీకరించాలి,  ఆ ఉపచారమునకు సంబంధించిన పాసురాలను పఠించాలి.
  • భౌతికవాదమైన నృత్యాలపై మరియు పాటలపై దృష్టి పెట్టి ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క అర్చా విగ్రహాన్ని విస్మరించకూడదు.
  • ఆరిపోతున్న దీపాన్ని చూసి (ఎమ్పెరుమాన్/ ఆళ్వార్లు/ ఆచార్యల సన్నిధిలో ) వెంటనే దాన్ని సరిచేసి మరళా వెలిగేలా చేయక పోవడం  ఒక అడ్డంకి. శ్రీవచన భూషణం 382 సూత్రం యొక్క వ్యాఖ్యానంలో లలితా చరిత్రం గురించి దయచేసి చూడండి. అనువాదకుల గమనిక: శ్రీవచన భూషణంలో, పిళ్ళై లోకాచార్యులు ఒక పురాణ చరిత్రమును (పురాణాలలో కీర్తించ బడిన సంఘటన) చెబుతున్నారు, ఒక ఎలుక అనుకోకుండా దీపంలో ఒక ఒత్తును గుచ్చుతూ దీపాన్ని ప్రకాశించేలా చేస్తుంది. ఆ ఎలుక మరు జన్మలో  అందమైన కన్యగా జన్మించి ఆమె కాశి రాజును వివాహమాడుతుంది. మునుపటి జన్మలో కర్మ కారణంగా, క్రమేణా ఆమె తరువాత ఎమ్పెరుమాన్ని  దీపాల ఆరాధన చేయుటకు చాలా ఇష్టపడేది. ప్రపన్నులం అయిన మనం, మంచి జన్మ కావాలని కైంకర్యం చేయము, అయినప్పటికీ మనం ఎమ్పెరుమాన్ పట్ల భక్తితో సహజమైన చర్యగా కైంకార్యం చేస్తాము.
  • నేలపై ధూళిని చూసి  (ఎమ్పెరుమాన్ / ఆళ్వార్లు/ ఆచార్యల సన్నీదిలో) వెంటనే శుభ్రం చేయకపోవుట. నమ్మాళ్వార్  తిరువాయ్మొళి 10.2.7 లో “కడైత్తలై చీయ్క్కప్పెత్తాళ్ కడువినై కళైయళామే” – ఆలయాన్ని ఊడవడం తుడవడం ద్వారా మన పాపాలు  తొలుగుతాయి. అనువాదకుల గమనిక: తిరుక్కణ్ణమంగై ఆణ్డాన్ వారి సర్వస్వాన్ని వదులుకొని తిరుక్కణ్ణమంగై భక్తవత్సల ఎమ్పెరుమాన్ సన్నీదిలో శాష్వతంగా ఉండిపోయారన్నది అందరికీ తెలిసిందే.  వారు   ఆలయంలో ఊడ్చే కైంకర్యం ఎంతో ప్రీతిగా క్రమం తప్పకుండా ఆ కైంకార్యం చేసే వారు.  నాచియార్ తిరుమోళి మొదటి లోనే, పెరియవాచాన్ పిళ్ళై చెప్తూ , తిరుక్కణ్ణమంగై ఆణ్డాన్ ఊడ్చే కైంకర్యమే వారి అంతిమ లక్ష్యంగా (ఏదో సాధించడానికి కాదు) నిర్వహించేవారు అని వారిని కీర్తించారు. తిరువాయ్మొళి 9.2.1 వ్యాఖ్హనంలో, నంపిళ్ళై ఒక ముఖ్యమైన అంశాన్ని అందంగా వివరించారు.  ఇక్కడ పాసురంలో, నమ్మాళ్వార్  ఎమ్పెరుమాన్తో  “మేము అనేక తరాల నుండి ఆలయాన్ని శుభ్రపరచడం మొదలైన అనేక కైంకర్యాలు చేస్తున్నాము”. ఇక్కడ ఒక ప్రశ్న తలెత్తుతుంది. ప్రపన్నులు పూర్తిగా ఎమ్పెరుమాన్నే ఏకైక ఉపాయంగా స్వీకరిస్తారు.  వ్యక్తిగత ప్రయత్నంలో వారి ప్రమేయం ఉండదు – కాబట్టి అసలు కైంకర్యాలు కూడా ఎందుకు చేయాలి? తిరుక్కణ్ణమంగై ఆణ్డాన్ పాల్గొన్నఈ క్రింది సంఘటన ద్వారా దీనిని నంపిళ్ళై అందంగా వివరించారు. వారి తరగతిలో ఒక సహచరుడు (నాస్తికుడైన) ఆణ్డాన్ను ప్రశ్నిస్తాడు. స్వయం ప్రయత్నం కాకపోతే నేలను శుభ్రం చేయడం , తుడవడం ద్వారా తనను తాను ఎందుకు ఇబ్బంది పెడుతున్నారని అడుగుతాడు. ఆణ్డాన్ అతనికి దుమ్ము ఉన్న ప్రదేశాన్ని మరియు దుమ్ము లేని ప్రదేశాన్ని చూపిస్తారు – మనం చేసిన దానికి ఫలితం ఇది అంతే అని చూపిస్తారు – ఈ స్థలం శుభ్రం అయ్యింది – ఇంకేమీ లేదు అని అంటారు. “శుభ్రమైన ప్రదేశం మరియు మురికి ప్రదేశం మధ్య వ్యత్యాసాన్ని గుర్తించగలరా?” అని అడుగుతారు. ఈ విధంగా, కైంకర్యం  చేయడం దాస భూతుల (సేవకుని) యొక్క సహజమైన స్వభావం అని మరియు కైంకర్యం  (సేవ) ఉపాయం కాదని మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు. శ్రీవచన భూషణంలో, పిళ్ళై లోకాచార్యులు సూత్రం 88 లో అందంగా వివరిస్తూ, “భౌతికంగా నడుచుకునే వ్యక్తి తన కోసం (లేదా అతని ప్రియమైనవారి కోసం) లౌకిక కోరికలను తీర్చడానికి ఎన్నో పనులు చేస్తాడు, అలాంటప్పుడు ఒక ప్రప్పన్నుడికి  ఎమ్పెరుమాన్కి సేవ చేయాలనే కోరిక ఎంత ఉండాలి, పరమానందకరమైన భగవాన్ కి సేవ చేయడమే జీవాత్మ యొక్క నిజమైన స్వభావం సముచితం కూడా” అని అంటారు.
  • ఎమ్పెరుమాన్ ధరించే వస్త్రాలు, తిరు ఆభరణాలు, దండలు మొదలైనవాటిని చూసేటప్పుడు, వాటిని ఎమ్పెరుమాన్ కోసం ఆనందించాలి. “నేను వాటిని ధరిస్తే బాగుంటుంది” అని అనుకోకూడదు.
  • ఎమ్పెరుమానుకి భోగాన్ని సమర్పించే ముందు  నోరూరించుట, ఆపై వాటిని ప్రసాదంగా అందరికీ పంచుట. అనువాదకుల గమనిక: అన్నీ సహజంగానే ఎమ్పెరుమాన్కు చెందినదే, వారు ప్రతిదాన్ని ఆస్వాదించడానికి అర్హుడు. వారు కృపతో, వాటిని స్వీకరించి అవశేషాలను మనకిచ్చి ఆశీర్వదిస్తారు. తన అవశేషాలను మనకిచ్చినందుకు ఎమ్పెరుమాన్కి మనము కృతజ్ఞులై ఉండాలి. ఎందుకంటే,  గీతా శాస్త్రములో, ఎమ్పెరుమాన్కి అర్పించకుండా ఏదైనా తినడం అంటే పాపాలను తినడం లాంటిది అని వివరించబడింది. కాబట్టి, ఎమ్పెరుమాన్కి సమర్పించే ముందు వారి కోసం తయారుచేసిన మరియు ఉంచబడిన ఆహారాన్ని చూడటం గొప్ప పాపం.
  • ఈ క్రింద  చెప్పబడినవి ఆలయాల లోపల చేయకూడదు.
    • కాళ్ళు చాచుట – కాళ్ళు  ఎప్పుడూ మడుచుకొని ఉంచుకోవాలి.
    • వస్త్రం (పంచ వగైరా) పైకి మడచ కూడదు – సరైన రీతిలో ధరించాలి.
    • ఆవలించకూడదు.
    • సోమరితనంతో చేతులు/కాళ్ళు చాచకూడదు.
    • తల విదిలించి జుట్టును విరపోసుకోకూడదు.
    • గోర్లను కొరకడం లేదా కత్తిరించుకోకూడదు.
    • తుమ్మడం, ముక్కు చీదుట
    • ఉమ్ముట
    • ఆకూ, వక్కా,పొగాకు మొదలైనవి నములుట చేయకూడదు.
    • శరీరం పైభాగాన్నివస్త్రంతో కప్పకూడదు.
    • నిద్రపోవుట, కునుకు తీయుట
    •  ముచ్చట్లాడుట
    • గట్టిగా నవ్వి చేతులు చప్పట్లు కొట్టకూదడదు
    • గట్టిగా అరిసి ఎవరినీ పిలవకూడదు.
    • ఇతరులను తిట్టుట
    • ఇతరులను కోపగించుట
    • వినమ్రత లేకుండా అహంకరంతో ఉండుట
  • ఆలయం లోపల లౌకిక ఆలోచనల వ్యక్తులతో మాట్లాడటం / చర్చించడం చేసి శ్రీవైష్ణవులను విస్మరించడం ఒక అడ్డంకి
  • భాగవతులను సేవించకుండా భగవన్ని సేవించుట.
  • మన ఆచార్యుల కైంకర్యానికి దూరంగా ఉండటం.  అనువాదకుని గమనిక: ఉపదేశ రత్న మాల 64 వ పాసురం లో మాముణులు  చాలా ముఖ్యమైన సూత్రాన్ని గుర్తుచేస్తున్నారు. “ఆచార్యులకు ఈ భౌతిక ప్రపంచంలో ఉన్నంత వరకు మాత్రమే మన  ఆచార్యులకు సేవ చేయగలము. ఇది గ్రహించిన తరువాత కూడా,  ఆచార్యులకు సేవ చేయకపోతే మనం ఏమి చెప్పగలము?”
  • మనం మన ఆచార్యులకు  నీడలా ఉండి అనుసరించి వారికి ఎప్పుడూ సేవ చేయాలి. ఎంబార్ను “రామానుజ పదచ్ చాయా” గా కీర్తిస్తారు – శ్రీ రామానుజుల యొక్క పాద పద్మాల నీడగా ఉండేవారు. పెరియాళ్వార్  తిరుమోళి చివరి భాగాన్ని (చివరి పాసురం యొక్క చివరి పంక్తి) మనం కూడా గుర్తుకు తెచ్చుకోవచ్చు “చాయై పోలప్ పాడ తాముం అణుక్కర్గళే”. అనువాదకుని గమనిక: ఈ పాసుర వ్యాఖ్యానంలో, పెరియవాచాన్ పిళ్ళై ఒక మంచి సంఘటనను వివరించారు. కొంతమంది శ్రీ వైష్ణవులు ఎంబార్‌ దగ్గరకు వచ్చి ఈ వాక్యానికి అర్ధాన్ని వివరించమని అడుగుతారు. ఈ వాక్యము యొక్క అనువాదం ఇది – “నీడ వలె పాడగలవాడు ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క ప్రియమైన సేవకులు” – కానీ ఇది స్పష్టంగా ఆనిపించడం లేదు. ఎంబార్‌  అంటారు “నేను దీని అర్థం ఎమ్బెరుమానార్ నుంచి వినలేదు, ఇప్పుడు వారు తిరుక్కోష్టియూర్ నంబిని కలవడానికి వెళ్ళారు. కానీ ఇప్పుడు మీరు అడిగారు కాబట్టి నేను మీకు ఈ విషయం వివరిస్తాను” అని చెప్పి ఎమ్బెరుమానార్ యొక్క పాదుకలను తీసుకొని తన శిరస్సుపై ఉంచి కొంచెము సేపు ధ్యానం చేస్తారు. కొద్దిసేపటి తరువాత వారు కళ్ళు తెరిచి, “ఇప్పుడు ఎమ్బెరుమానార్ దీని యొక్క అర్ధాన్ని నాకు వివరించారు. మీరు వినవచ్చు. దీనిని పాద వల్లార్ – చాయై పోల – తాముం అణుక్కర్గళే, అని తీసుకోవాలి.  అనగా, ఈ పాసురములను పాడగలిగేవాడు, నీడ లాగా అవుతాడు వారికి చాలా ప్రియమైనవాడుగా ఉంటాడు” అని అంటారు.

తరువాతి భాగం మనం వచ్చే సంచికలో కొనసాగిద్దాము.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

హిందీలో : http://ponnadi.blogspot.com/2014/02/virodhi-pariharangal-15.html

మూలము : https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

విరోధి పరిహారాలు – 14

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవుల రోజువారీ జీవితంలో వివిధ రూపాలలో ఎదుర్కొంటున్న అడ్డంకుల గురించి ఎమ్పెరుమానారు, వంగి పురత్తు నంబికి వివరిస్తారు. వంగి పురత్తు నంబి ఈ విశేషాలను ఒక అద్భుతమైన గ్రంథ రూపంగా “విరోధి పారిహారంగళ్ (విరోధి పరిహారాలు) అనే గ్రంథంలో గ్రంథస్తపరిచారు.

ఈ సంచికలోని శీర్షికలు శ్రేణిగా ఆంగ్లములో ఈ పుస్తకము –  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/virodhi-pariharangal/ లో చూడవచ్చు.

దయచేసి మునుపటి శీర్షికను ఇక్కడ చుడండి –  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/07/08/virodhi-pariharangal-13/ .

ఎమ్బెరుమానార్ వారి కాలక్షేప గోష్టి

45.  శ్రవణ విరోధి  – వినడంలో అవరోధాలు (భగవాన్ మరియు  భాగవతుల యొక్క మహిమలు) 

శ్రవణ౦ అనగా వినడం. ఈ విభాగంలో, మనం ఏమి వినాలి, ఏమి వినకూడదో వివరించబడింది. అనువాదకుని గమనిక: శ్రీ భాగవతంలో, ప్రహ్లాదుడు తొమ్మిది విధాల  భక్తిని వివరించారు – శ్రవణ౦ కిర్తనం విష్ణోః స్మరణం పాద సేవనం అర్చనమ్ వందనం దాస్యం సఖ్యం ఆత్మ నివేదనం – శ్రీమన్నారాయణుడిని గురించి వినాలి, స్మరించాలి, గానం చేయాలి, వారి చరణ కమలాల సేవ చేయాలి, వారిని ఆరాధించాలి, వారిని కీర్తించాలి, వారిని సేవించాలి, వారితో స్నేహం చేయాలి మరియు వారికి తమను అర్పించాలి వంటివి ఎమ్పెరుమాన్ పట్ల భక్తిలో పాల్గొనడానికి  తొమ్మిది మార్గాలు. వీటిలో, శ్రవణ౦ మొదట వివరించబడింది, ఎందుకంటే ఇది చాలా ముఖ్యమైన అంశం కాబట్టి. దాని గురించి ఇప్పుడు చూద్దాం.

  •  భగవత్ చర్చా సమయంలో వ్యర్థపు మాటలాడుటను ఖండించాలి. అలా చేయకపోవడం ఒక అడ్డంకి. ఎవరైనా సంపూర్ణ భగవత్ విషయంలో (ఎమ్పెరుమాన్ సంబంధించిన విషయాలు) మునిగి ఉన్నప్పుడు, వారు సంభాషించేది ఏదైనా సహజంగా భగవత్ విషయంగా మారుతుంది. జ్ఞాన సారం పాసురం 40 లో, “అన్బర్ చోల్లుమవిడు చురుతియాం”  (భగవాన్ యొక్క ప్రియమైన భక్తుల సాధారణ సంభాషణలు కూడా ప్రమాణాలుగా (ప్రామాణికమైనవి) మారతాయి. అనువాదకుని గమనిక: వరవరముని వారి ఉత్తర దినచర్యలో, ఎరుంబి అప్పా మాముణులను ప్రార్థిస్తూ “ప్రియమైన స్వామీ! దయచేసి నా ఆలోచనలన్నీ మీపైనే కేంద్రీకృతమై ఉండేలా ఆశీర్వదించండి, నా పలుకులన్నీ మీ మహిమకై పలకాలి, నా శారీరిక చర్యలన్నీ మీ సేవ / మహిమకై చేయాలి, ఇంకా నేను ఇక్కడ ప్రస్తావించనవి ఏవైనా ఉంటే అవి కూడా మీ ఆనందం కోసం చేయనివ్వండి” – ఇది నిజమైన శ్రీవైష్ణవుడు యొక్క స్థితి – వాళ్ళు  ఎల్లప్పుడూ ఎమ్పెరుమాన్ మరియు ఆచార్యల ఆనందాన్నిచూస్తారు – కాబట్టి వారు సహజంగా ఏమి చేసినా ఎమ్పెరుమాన్ మరియు ఆచార్యులను ప్రసన్నులను చేస్తుంది.
  • వినేటప్పుడు ఆ విషయంపై పూర్తి ఏకాగ్రత లేకపోవడం అడ్డంకి. మనస్సు యొక్క ఏకాగ్రత పూర్తిగా నిర్దిష్ట విషయాలపై ఉంచాలి. ఇది ఒక సామాన్య విషయమని వినకూడదు, పూర్తి ప్రాముఖ్యతను అర్థం చేసుకోకుండా తరువాత “నేను కూడా భగవత్ విషయం విన్నాను” అని ప్రగల్బాలు పలుకకూడదు.
  • భగవత్ విషయం వింటున్నప్పుడు, వేరే వాటిపై దృష్టి పెట్టడం గొప్ప అడ్డంకి.
  • మనకు తెలియని ఒక అంశం గురించి విన్నప్పుడు, జాగ్రత్తగా విని మరియు దానిని సరిగ్గా అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించాలి. మన తలను ఊపుతూ “అవును, సరైనదే” నని, అది తెలిసిందేనని నటించకూడదు.
  • జ్ఞానులైన పండితులు కొన్ని సూత్రాలను చక్కగా వివరిస్తున్నప్పుడు, మనం తమ స్వంత జ్ఞానాన్ని చూపుతూ ప్రగల్భాలతో అంతరాయం కలిగించకూడదు. సరిగ్గా వివరించబడుతున్న విషయాలలో లోపాలు చూపడం కూడా సరైనది కాదు.
  • భగవత్ విషయం గురించి చక్కనైన వివరణ ఎవరైనా చెప్పడం విన్నప్పుడు వారిపై అసూయపడటం ఒక అడ్డంకి. భగవత్ విషయంలొ ఇతరుల వికాసాన్ని చూసి అసూయ పడకూడదు. అనువాదకుని గమనిక: ఆర్తి ప్రభాంధంలో, మాముణులు వారి గురించి పాసురం 55లో వివరిస్తూ “పిఱార్ మినుక్కమ్ పొఱామై ఇల్లాప్పెరుమైయుమ్ పెఱ్ఱ ఓమే” – ఖచ్చితంగా ఇతరుల పెరుగుదల చూసి నేను అసూయపడను.  ఇది ఒక గొప్ప గుణం, సాధించడం చాలా కష్టం. శ్రీ వైష్ణవులు అందరు ఇతర శ్రీవైష్ణవులు కీర్తించబడినపుడు సహజంగా సంతోషంగా ఉండాలి.
  • భగవత్ విషయం యొక్క మంచి మాటలను విన్నప్పుడు మెచ్చుకోకపోవడం ఒక అడ్డంకి. కొన్ని మంచి మాటలు చెప్పబడినప్పుడు మరియు మంచి పనులు చేయబడినప్పుడు మర్యాదపూర్వకంగా  వ్యవహరించడం మరియు హృదయపూర్వకంగా వారిని అభినందించడం మంచిది.
  • తనకన్నా ఎక్కువ తెలివిగల సబ్రాహ్మచారుల పట్ల అసూయపడటం, ఆ అసూయను వ్యక్తం చేయుట ఒక అడ్డంకి.  అనువాదకుని గమనిక:  సాటి శ్రీవైష్ణవుల వికాసానికి ఒక శ్రీవైష్ణవుడు సహజంగా ఆనందించాలి,  సాటి శ్రీవైష్ణవులు బాధపడుతున్నప్పుడు బాధ అనుభవించాలి. అవగాహన ఉన్న వ్యక్తి యొక్క నిజమైన గుణం ఇది. సాటి శ్రీవైష్ణవులకు మంచి జరిగినప్పుడు మన స్వంత పిల్లలకు మంచి జరిగినట్లుగా భావించి మనం ఆనందపడాలి (సాధారణంగా ప్రతి ఒక్కరూ తమ పిల్లలు ప్రకాశిస్తూ సంతోషంగా ఉండటం చూసి ఆనందిస్తారు).
  • భగవాన్ యొక్క దివ్య గుణాలైన సౌలభ్యం (సులువుగా లభించుట), సౌశీల్యం (అందరితో స్వేచ్ఛగా కలవడం) మొదలైనవి విన్నప్పుడు మన హృదయం కరిగిపొవాలి. అలా చేయకపోవడం ఒక అడ్డంకి. రోలుకి కట్టిన  నిస్సహాయ స్తితిలో ఉన్న శ్రీక్రిష్ణుడిని జ్ఞాపకం చేసుకున్న తరువాత 6 నెలలు నమ్మాళ్ల్వారు స్పృహ కోల్పోయిన సంఘటన మనం గుర్తు చేసుకోవచ్చు.
  • భగవత్ విషయాన్ని  (ఎమ్పెరుమాన్ కు సంబంధించిన విషయాలు) గొప్ప భక్తితో హృదయపుర్వకంగా శ్రవణం చెయాలి. నిరాసక్తితో భక్తి లేకుండా వినడం ఒక అడ్డంకి.
  • దైవసంబంధమైన భావనలతో శారీరికంగా స్పందించక పొవుట ఒక అడ్డంకి. “ఆహ్లాధస్తీత నేత్రాంబు:  పులకీకృత గాత్రవాన్” – ఎమ్పెరుమాన్  నామాలను విన్నప్పుడు ఆనంద బాష్పాలతో భావోద్వేగముతో శారీరక మార్పులను (రోమాలు నిక్కరపొడుచుకొని నిలబడుట మొదలైనవి) అనుభవించుట. అనువాదకుల గమనిక: ఈ అంశాలను భగవాన్ స్వయంగా గరుడ పురాణంలో తన భక్తి యొక్క ఎనిమిది లక్షణాలను వివరిస్తూ , వారి దివ్య గుణాల గురించి వినేటప్పుడు దివ్య భావాలను అనుభవించుట కూడా ఒక లక్షణం అని వివరిస్తారు. వారు “నా భక్తులు తప్పనిసరిగా ఈ క్రింది ఎనిమిది లక్షణాలు కలిగి ఉంటారు – 1) ఎమ్పెరుమాన్  యొక్క భక్తులపై అమితమైన ప్రేమ కలిగి ఉండుట, 2)  ఎమ్పెరుమాన్ ఆరాధనను ఆనందించట, 3) ఎమ్పెరుమాన్ ను  తాను ఆరాధించుట, 4) అహంకారం లేకుండా ఉండుటం, 5) ఎమ్పెరుమాన్ గురించి వినడంలో ఆసక్తి చూపుట , 6) ఎమ్పెరుమాన్ గురించి విన్నప్పుడు / ఆలోచించేటప్పుడు / మాట్లాడేటప్పుడు శారీరక మార్పులు (రోమాలు నిక్కరపొడుచుకొని నిలబడుట వంటివి) చెందుట 7) ఎల్లప్పుడూ ఎమ్పెరుమాన్ గురించి ఆలోచించుట, 8) ఎమ్పెరుమాన్ ఆరాధనకు ప్రతిఫలంగా భౌతిక ప్రయోజనాలు ఆశించకపోవుట. అలాంటి భక్తులు మ్లేచులు అయినప్పటికీ, వారు బ్రాహ్మణ పండితులచే, కైంకర్యపరారులచే మరియు సంసారులచే ఆరాధనీయులు. అలాంటి వారు పండితుల నుండి జ్ఞానాన్ని పొందుటకు, జ్ఞానాన్ని పంచుటకు కూడా అర్హులు “.
  • మన సత్ సాంప్రదాయ సూత్రాలను విన్న తరువాత, వాటిని పూర్తిగా పాటించాలి. అలా చేయకపోవడం ఒక అడ్డంకి. ఆండాళ్ నాచియార్ నాచియార్ తిరుమొళి 11.10లో  “మెయ్మై ప్పెరువార్తై విట్టుచిత్తర్ కీట్టిరుప్పర్” – పెరియాళ్వార్ (మా నాన్నగారు) చరమ శ్లోక శ్రవణం చేసిన తరువాత అదే ప్రకారంగా వారి జీవితం సాగించారు. ఇది ఆస్తీక లక్షణం (శాస్త్రాన్ని నమ్మినవాడు అనే దానికి అసలు అర్ధం). సూత్రాలను పాటించకపోవడం నిజంగా తమ స్వభావానికి హాని కలిగిస్తుంది.
  • సదాచార్యుల (నిజమైన ఆచార్య) నుండి వినకపోవడం ఒక అడ్డంకి. సదాచార్యులు అంటే పెద్దల నుండి (ప్రామాణికమైన ఆచార్యలు) ప్రామాణికంగా జ్ఞానాన్ని పొందిన వారు, ఆలోచించి ఇతరులకు వివరించేవారు. మన పూర్వాచార్యుల  ఆచార వ్యవహారములను నేర్చుకునేవారు. అలాంటి గొప్ప వ్యక్తులను మాత్రమే సదాచార్యులు అంటారు. ఈ విషయాన్ని మాముణులు ఉపదేశ రత్నమాల పాసురం  61 లో ” జ్ఞానం అనుష్ఠానం ఇవై నన్ ఱాగవే ఉడైయనాన గురు” – జ్ఞానమును పూర్తిగా ఇమిడ్చుకొని వాటిని సమర్థవంతంగా అనుసరించే వారు ఆచార్యులు.
  • సదాచార్యుల నుండి విలువైన జ్ఞానాన్ని నేర్చుకున్న తరువాత, అర్హత లేని వ్యక్తులకు బోధించడం ఒక అడ్డంకి. నిజమైన అర్హత – నేర్చుకోవాలనే కోరిక, ఆ జ్ఞానంపై  విశ్వాసం కలిగి ఉండటం.
  • అవైష్ణవుల నుండి భగవత్ విషయం వినడం ఒక అడ్డంకి. అవైష్ణవులు అనగా దేవతాంతర సంభంధం ఉన్న వ్యక్తి – రుద్రుడు , దుర్గ, బ్రహ్మ, ఇంద్రుడు, స్కందుడు, వంటి ఇతర దేవతలతో సంబంధం. అనువాదకుని గమనిక: తిరుమంగై ఆళ్వార్ పెరియ తిరుమొళిలో వివరిస్తూ అన్నారు, దేవతాంతర సంభంధం ఉన్న వారితో మనకు ఏ సంబంధం ఉండకూడదు. పెరియ తిరుమోళి 8.10.3లో – మఱ్ఱ మోర్ దెయ్వం ఉళదెన్ఱు ఇరుప్పారోడు ఉఱ్ఱఇలేన్ – ఇతర దేవతల సంబంధం ఉన్న వారితో నేను ఏ సంబంధం పెట్టుకోను, వారు భగవత్ విషయమును అందిస్తున్నప్పటికీ, వారి అభిమాన దేవతలకు సంబంధించిన వారి వ్యక్తిగత ప్రయోజనాల రంగు ఉండవచ్చు – అందువల్ల వారి నుండి వినకుండా ఉండటం మంచిది. వారు భాహ్యులు  (వైధిక వ్యవస్థకు వెలుపల ఉన్న వ్యక్తులు) కావొచ్చు లేదా కుదృష్ఠులు (వైధిక వ్యవస్థను స్వీకరించినవారు కాని వాటి అర్థాలను తప్పుగా అర్థం చేసుకునేవారు) కావొచ్చు – వారి వివరణ ఏదైనా ఎల్లప్పుడూ సత్ సాంప్రదాయ సూత్రాలకు విరుద్ధంగా ఉంటాయి – కాబట్టి అలాంటి వ్యక్తులతో జాగ్రత్తగా ఉండాలి. వారి నుండి దూరంగా ఉండాలి. 
  • సత్ సాంప్రదాయ విషయాలకు మినహా ఏమీ వినకూడదు. సత్ సాంప్రదాయలో సరిగ్గా శిక్షణ పొందిన పండితుల నుండి మాత్రమే శ్రవణం చేయాలి. అనువాదకుని గమనిక: మునుపటి సూత్రం మాదిరిగానే – సరైన సూత్రాలపై శిక్షణ లేని పండితుల నుండి మనం విన్నప్పుడు, గందరగోళంతో, వాస్తవమైన సూత్రాలను తప్పుగా గ్రహించే అవకాశం ఉంటుంది. అందువల్ల అలాంటి వ్యక్తుల నుండి దూరంగా ఉండటం మంచిది. తొండరడిప్పొడి ఆళ్వార్ తిరుమాలై 7 వ పాసురంలో “కలైయఱక్ కఱ్ఱ మాన్తర్ కాణ్బరో కెట్పరో తామ్” – నేర్పరులైన పండితులు అవైధిక విషయాల శ్రవణం చేయరు.  పెరియ వాచాన్ పిళ్ళై వారి వ్యాఖ్యానంలో ఒక సంఘటన వివరించారు. కూరత్తాళ్వాన్ తన చిన్న వయస్సులో ఒక సంధర్భంలో బౌద్ధ వచనాల్ని కొన్ని విని ఇంటికి ఆలస్యంగా వస్తారు. వారి తండ్రి ఈ ప్రవర్తనతో కలత చెంది, ఆళ్వానుకి శ్రీపాద తీర్థాన్ని ఇచ్చి శుద్ధి చెసిన తరువాత అతన్ని ఇంటి లోపలికి రానిస్తారు.
  • భగవాన్ మరియు  భాగవతుల మహిమల గురించి విన్నప్పుడు బ్రహ్మానందాన్ని పొందాలి. అలాగే భగవాన్ మరియు  భాగవతులను అవమానించినప్పుడు (శిశుపాలుడు చేసినట్లు) కూడా టక్కున చెవులు మూసుకొని ఆ ప్రదేశాన్ని వదిలివేయాలి. అలా చేయకపోవడం ఒక అడ్డంకి.
  • తిరుమంత్రం, ద్వయం మరియు చరమ శ్లోకం వంటి చరమార్థం (అత్యున్నతమైన సూత్రాలు) బాగా అర్థం చేసుకోవాలి మరియు రోజువారీ జీవితంలో అమలు చేయాలి. చరమార్థం అంటే చరమ శ్లోకం అని కూడా అర్ధం. అనువాదకుని గమనిక: చరమార్థం అంటే తుదకు ఆచార్యులను సాధనంగా మరియు లక్ష్యంగా స్వీకరించుట. అరుళాళ పెరుమాళ్ ఎమ్పెరుమానార్ అదే సూత్రాన్ని జ్ఞాన సారం మరియు ప్రమేయ సారం ప్రభంధములలో వివరించారు. శ్రీవచన భూషణ దివ్య శాస్త్రాంలో, పిళ్ళై  లోకాచార్యులు మనలను ఉద్ధరించడానికి ఆచార్యుల అనుగ్రహమే  అంతిమ మార్గమని తెలియ చెప్పారు. విళాంచోలై పిళ్ళై అదే సూత్రాన్ని తమ  సప్త గాధయ్ లో ఏడు పాసురములుగా వివరించారు. మాముణులు అదే సూత్రాన్ని ఉపదేశ రత్నమాల చివర్న అద్భుత రీతిలో వివరించారు.
  • భగవత్ విషయం గురించి చర్చిస్తున్నప్పుడు రుద్రుడు  బ్రహ్మ, ఇంద్రుడు మొదలైన ఇతర దేవతలకు సంబంధించిన విషయాలను తీసుకురాకూడదు.

తరువాతి భాగం మనం వచ్చే సంచికలో కొనసాగిద్దాము.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

హిందీలో : http://ponnadi.blogspot.com/2014/02/virodhi-pariharangal-14.html

మూలము : https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

ద్రమిడోపనిషత్ ప్రభావ సర్వస్వం 24

శ్రీ:  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః   శ్రీమద్వరవరమునయే నమః

ద్రమిడోపనిషత్ ప్రభావ సర్వస్వం

 << ద్రమిడోపనిషత్ ప్రభావ సర్వస్వం – 23

ఉపనిషత్ వాక్యాలు పరస్పర విరుద్ధంగా గోచరిస్తాయి, వేరు వేరు అర్థాలను చెప్పినట్లుగా కనపడతాయి. కానీ తరచి చూస్తె సత్యం బోధపడుతుంది.

కొన్ని వాక్యాలు జీవాత్మ పరమాత్మా వేరని చెప్పగా మరికొన్ని అభేదం చెపుతాయి.

               వేదాంతులెవరూ జీవాత్మ తత్వాన్ని తృణీకరించలేరు. లోకంలో సుఖదుఃఖాలను అనుభవించేది ఎవరు? అని ప్రశ్నిస్తే ఖచ్చితంగా ఏతత్వజ్ఞాని కూడా పరమాత్మ అని చెప్పరు. కావున జీవాత్మ భావాన్ని అంగీకరించేతీరాల్సి వుంటుంది.  పైగా పరమాత్మ, జీవాత్మ ఒకటే అని సిధ్దాంతికరించిన వారు కూడా లోకంలో సుఖదుఃఖాలను అనుభ వించే జీవాత్మ పరమాత్మను పోలిన వాడని చెపుతారు కానీ పరమాత్మ అని చెప్పారు.. ఇలా చెప్పటం వలన జీవపర ఐక్యం అన్న వాదన బోధింపబడుతుంది . జీవాత్మ పరమాత్మ భావాలు ఒకటి కాదు, అందుకని వ్యతిరేకమైనవి కావు. జీవాత్మ అనేవాడు పరమాత్మ యొక్క మనో, జ్ఞాన, ఉపాదుల వలన ఏర్పడిన వాడు అని చెప్పటం వలన జీవాత్మ పరమాత్మా ఒక్కటే అన్న సిద్దాంతం చేయబడింది. వేదాంత సిద్దాంతలన్నింటిలో జీవాత్మ పరమాత్మ భావాలను ఒప్పుకుంటారు. కానీ అన్వయంలోనే భేదాలు వస్తాయి.

                జీవాత్మ పరమాత్మ సంబంధ విషయమైన ప్రశ్నను పరిష్కరించడంలో వేదాంతులలో భిన్న స్వరాలు వినిపిస్తాయి. అద్వైతులు ఈ భేదభావాన్ని గౌణంగా పరిగణిస్తారు. అద్వైతుల వాదనలో జీవపరభావం  జీవుడికి అజ్ఞానం ఉన్నంత వరకే, ఒకసారి అజ్ఞానం తొలగి జ్ఞానం ఏర్పడితే  జీవుడు పరమాత్మలో ఐక్యం చెందుతాడు. అప్పుడు జీవపర భేదం అన్న ప్రశ్నకు అవకాశమే లేదు అని చెపుతారు. ఈ సిద్దాంతాన్ని నిరూపించటానికి ఉపనిషత్తుల నుండి, వేదాల నుండి అనేక వాక్యాలను ఉటంకిస్తారు.

                 భేద శృతిని చెప్పేవారు విభిన్నమైన రీతిలో వాదిస్తారు. వీరు అద్వైతులు దర్శించిన అభేద శ్రుతులను అంగీకరించరు. జీవాత్మ, పరమాత్మ  వేరు వేరు అన్న తత్వాలని అంగీకరిస్తారు. అచేతన భౌతిక ప్రపంచంలాకాక జీవాత్మ, పరమాత్మ ఇద్దరు స్వతంత్ర ఆత్మలని, చేతనులని, ఇద్దరి మధ్య భేదం ఉందని భావిస్తారు. అజ్ఞానమేజీవాత్మ,పరమాత్మల మధ్య భేద భావానికి కారణమని అద్వైతులు చెప్పే సిధ్దాంతాన్ని పూర్తిగా ఖండిస్తారు. దీనికి వారు లెక్క లేనన్ని ఉపనిషత్ వాక్యాలను ఉదాహరణగా ఉటంకిస్తారు.

                  వీరు తమ వాదనకు అనుకూలమైన శృతి వాఖ్యాలను మాత్రం గ్రహించి, వ్యతిరేకంగా ఉన్నవాటిని పూర్తిగా తృణీకరిస్తారు. అనుకూలమైన వాటిని మాత్రంగ్రహించి  వ్యతిరేకమైన వాటిని వదిలివేయటం శాస్త్ర సమ్మతం కాదు.

                   భేదాభేద వాదులు రెండు ఆత్మలను అంగీకరిస్తున్నారు.  అయితే అది ఎంత వరకు అంటే వాళ్ళు ఏ వాదానికి సంబంధించిన వాళ్ళో అంతవరకు మాత్రమే. వీరు కొత్త విధమైన తత్వావిచారం ఎమీ చేయటం లేదు. ఉన్న దానినే మళ్ళి చెప్పారు. ఈ భేదాభేద వాదాన్ని స్వీకరిం చడానికి కానీ, తృణీకరించడానికి కానీ సరి అయిన ఉపనిషత్ వాక్యాలను ఏవి  ఉదాహరించి చూపటం లేదు.

                 విశిష్టాద్వైతంలో ఉపనిషత్తులకు ప్రత్యేక ప్రాధాన్యత ఉంది. వీరు భేదం లేక ఐఖ్యం అన్న అర్థాన్ని స్పురింపజేసే  ఉపనిషత్ వాక్యాలను గొప్పవని అంగికరించట, తక్కువని త్రుణీకరించటమో లేదు. ఈ ప్రశ్నకు జవాబు ఉపనిషత్ లోనే దొరుకుతుంది దీనికోసం ప్రత్యేకమైన గ్రంధాల నుంచి ఉదాహరించాల్సిన అవసరం లేదు. ఉపనిషత్ చూపే మార్గంలో పొతే చాలు పరిష్కారం దొరుకుతుంది అన్నది వీరి భావాన.

విశిష్టాద్వైతంలో మూడు రకాల ఉపనిషత్ వాక్యాలను పరిగణనలోకి తీసుకుంటారు.

  1. భేదశృతి – జీవాత్మ పరమాత్మా వేరు వేరు అని తెలిపే శృతి వాక్యాలు.
  2. అభేద శృతి –  జీవాత్మ పరమాత్మా వేరు కాదు. ఒకటే అని తెలిపే శృతి వాక్యాలు.
  3. ఘటక శృతి –  జీవాత్మ పరమాత్మా వేరు కాదు అని, వేరు వేరు తత్వాలని తెలిపే శ్రుతులకు భిన్నంగా ఉన్నరెండు రకాల శృతి వాక్యాలను ఏకంగా క్రోడీకరించినవి.

మొదటి రెండు వాదనలను చూసాము కాబట్టి మూడవ వాదనను చూద్దాం.

                   వీటిలో ముఖ్యమైన భాగాలు ప్రాచీన ఉపనిషత్తులుగా చెప్పబడే అంతర్యామి బ్రాహ్మణంలోను, సుభాలోపనిషత్తులోను కనపడతాయి . వీటిలో జీవాత్మకు పరమాత్మకు ఉన్న సంబంధం శరీరాత్మ సంబంధం వంటిదిగా చెప్పబడింది. జీవాత్మ పరమాత్మ ఆధ్యాత్మిక శరీరం, పరమాత్మ చేతనాచేతనములన్నింటిని తన శరీరముగా ఉన్నవాడు. కావున పరమాత్మ జీవాత్మకు అంతర్యామి, అంతరాత్మ. ఈ సంబంధము జీవాత్మకు, పరమత్మకు నిత్యమైంది. ఇది లేకపోతె వారు లేరు. అర్తాత్ జీవాత్మ పరమాత్మ ఇద్దరూ ఒకటే, కానీ. కావున శరీర భేదంతో ఇద్దరూ వేరుగా ఉన్నారు. వాళ్ళు ఒకే వ్యక్తిగా ఉన్నారు. స్వామి రామానుజులు శరీరం, ఆత్మ రెంటిని స్పష్టంగా వివరించారు, ఇది ఇక్కడ అప్రస్తుతం.

            విశిష్టాద్వైతులు అద్వైతం, ద్వైతం, విశిష్టాద్వైతం మూడు నిత్యమని చెపుతారు. జీవాత్మ స్వరూపం, స్థితి, కర్మాచరణ అన్ని పరమాత్మలోనే చేరి వున్నాయి. జీవాత్మ లేకుండా పరమాత్మ, పరమాత్మ లేకుండా జీవాత్మ లేరు. ఈ తత్వంలోనే వారిరువురి స్వరూపం సిద్దిస్తుంది. స్వభావ రీత్యా ఆ రెండు వేరు వేరుగా ఉంటాయి, పరమాత్మ ఈ సంసారంలో కట్టుబడడు, వీటికి అతీతమైన వాడు.  పరమాత్మ సకల కల్యాణగుణ పరిపూర్ణుడు, అపహతపాప్మ.  ఏ పాపములు అంటని వాడు. సర్వజ్ఞుడు, సర్వశక్తుడు, సర్వాంతర్యామి. సృష్టి, స్థితి, సంహారం చేయగల వాడు. కాలప్రమాణాలకు అందనివాడు .జీవాత్మ, సంసారం, సుఖం దుఃఖం కర్మబంధనాలకు కట్టుబడ్డ వాడు తనను తాను రక్షించుకోలేనివాడు, పూర్తిగా పరమాత్మ మీద ఆధారపడిన వాడు, వాడికే స్వాభావికంగా దాసుడు, ఈ విషయాన్ని మరచిపోయిననాడు దుఃఖిస్తున్నాడు. ఈ రకంగా పరమాత్మా, జీవాత్మ పూర్తిగా వేరువేరు తత్వాలు. ఉపనిషత్తులలోని ఘటక శృతి ఆధారంగా ఈ శరీర శరీరీ భావాన్నిబట్టి ఈ రెండు ఒకే సమయంలో వేరుగానూ, ఒకటిగాను  అర్థం చేసుకోవచ్చు . ఈవిధంగా  ఉపనిషత్తులలోని భేదాభేద గందరగోళానికి విశిష్టా ద్వైతంలో పరిష్కారం లభిస్తుంది. విశిష్టాద్వైతం కొత్తదో లేక విప్లవాత్మకమైన మార్పో కాదు. బోధాయనులు, వేదాంతులు,  టంకణులు, ద్రమిడులు, గుహదేవులు, వంటి మహర్షుల మనోభావాలకు సంబందించిన స్మృతి, శృతి, ఇతిహాస, పురాణాలకు సరిపోయే విధంగా వివరించటమే దీని లక్ష్యం. వైధికమైన భారతదేశపు ఉన్నతమైన సంప్రదాయాలను, అర్థవిశేషాలను కాపాడటం, ఈ దేశ ప్రాచిన వేదాంత పరంపరను రక్షించటం విశిష్టాద్వైతం యొక్క లక్ష్యం. ఒక రకమైన వాదన చేసేవారు తక్కువ అని మరొకరు ఎక్కువ అని భావించక అందరిని, అన్నింటిని సమన్వయపరచటయే ఈ సిధ్దాంతంలోని గొప్పదనం. ఉపనిషత్తులలోని సకల వాక్యాలను సమన్వయపరచేదే విశిష్టాద్వైతం. ఉపనిషత్తుల నుండి కర్మ, జ్ఞాన, భక్తి , ప్రపత్తి మార్గాలకు సంబంధించిన సూత్రాలను  క్రోడికరించి ఆచరింప చేయటమే విశిష్టాద్వైతం ఔన్నత్యం.

                మన ఆచార్యులు ఇతర సిధ్ధాంతపరులని చూడకుండా వదిలివేసిన ఘటక శృతులను ఉపనిషత్తులలో శోధించి ప్రవచించగలిగారంటే ఆళ్వార్ల దివ్యప్రబంధమే దానికి పక్కబలంగా ఉపకరించిందని పెద్దల అభిప్రాయము. తిరువాయ్మొళి మొదటి రెండు పత్తులు (రెండు వందల పాశురాలు) బ్రహ్మ సూత్ర సారాన్నే చెపుతున్నది.

                    ఆళ్వార్ల  “ఉడల్ మిసై ఉయిరెన కరన్దెగుం పరన్దుళన్” (తిరువాయ్మొళి 1-1-7) అన్న పాశుర భాగం ఉపనిషత్ వ్యాక్యాలు చెప్పే ఘటక శృతినే వివరిస్తున్నది.

                      శరీర శరీరి  భావాన్ని ఇక్కడ ఆళ్వార్లు చక్కగా చూపించారు. స్వామి రామానుజులు ఈ పాశురాలలో ఉపనిషత్ సారాన్ని, బ్రహ్మసూత్రాలను దర్శించగలిగారు .

                     ఇక్కడ మాత్రమే కాదు మరొక సందర్భంలో కూడా ఉపనిషత్తులలోని ప్రశ్నలకు ఆళ్వార్ల తిరువాయ్మొళిలో జవాబు లభిస్తుంది. అది కూడా చూద్దాం.

                    ఉపనిషత్ వాక్యాలు కొన్ని బ్రహ్మ నిర్గుణుడని చెపుతుంది. మరికొన్ని సూత్రాలు బ్రహ్మ సగుణుడని, సకల కళ్యాణ గుణ పరిపూర్ణుడని చెపుతుంది. వివిధ వ్యాఖ్యానాలలో వేరు వేరుగా వివరణ ఇవ్వబడింది. విశిష్టా ద్వైతులు దీనిని రెండు పక్కలుగా వివరించారు. బ్రహ్మకు హేయగుణములు లేవు కానీ కళ్యాణ గుణములున్నాయి అని ఉపనిషత్ వాక్యాల ఆధారంగా  విశిష్టాద్వైతులు వివరణ ఇచ్చారు. హేయగుణములు నిర్గుణం. కళ్యాణ గుణములు సగుణం.

                      ఆళ్వార్ల తిరువాయ్మొళిలోనే ఈ వివరణ కూడా కనపడుతుంది. సకల చరాచర ప్రపంచానికి నాయకుడైన పరమాత్మ సకల కళ్యాణ గుణములు కలవాడు .

                       బ్రహ్మ అన్న పదమే ‘బృ’ అన్న ధాతువు నుండి పుట్టింది. ‘బృ’అంటే పెద్ద అని అర్థము కదా!

                   స్వామి రామానుజులు బ్రహ్మ అన్న శబ్దాన్ని ఆళ్వార్ల తిరువాయ్మొళిలోని పాశురాన్నే తీసుకొని  వివరణ ఇచ్చారు.

‘ఉయర్వర ఉయర్నలం ఉడైయవన్ ఎవన్ వన్’

ఉయర్ వర = అనవధికాతిశయ

ఉయర్ =అసంఖ్యేయ

నలం ఉడైయవన్= పురుషోత్తముడు

ఆళ్వార్ల మనసు ఆచార్యులైన స్వామి రామానుజుల నోట పలకగా విన్నవారే అదృష్టవంతులు కదా!

అడియెన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము : https://srivaishnavagranthams.wordpress.com/2018/02/22/dramidopanishat-prabhava-sarvasvam-24/

archived in https://srivaishnavagranthams.wordpress.com/

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – https://guruparamparai.wordpress.com
SrIvaishNava Education/Kids Portal – http://pillai.koyil.org

ద్రమిడోపనిషత్ ప్రభావ సర్వస్వం 23

శ్రీ:  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః   శ్రీమద్వరవరమునయే నమః

ద్రమిడోపనిషత్ ప్రభావ సర్వస్వం

 << ద్రమిడోపనిషత్ ప్రభావ సర్వస్వం – 22

భగవద్రామానుజులు అనుగ్రహించిన గ్రంధాల లోతైన అధ్యయనము:

                  భగవద్రామానుజుల గ్రంధాలను లోతుగా అధ్యయనము చేస్తేగాని అర్థం కావు.  వారి మాటలలోని అంతరార్థాలను తెలుసుకోకుండా పై పై పదాలను మాత్రమే చదివితే అర్థం కావు. ఆళవందార్లు, ఆళ్వార్లు , భట్టరు , వేదాంతదేశికులు మొదలైన వారి రచనలతో పోల్చి చూసినప్పుడు వీరి శైలి, పదవిన్యాసంలో, వాక్యనిర్మాణంలో అంతరార్థాల  విషయంలో ఈ భేదం స్పష్టంగా కనపడుతుంది.

                  భగవద్రామానుజుల గ్రంధాల అధ్యయనము చేయడానికి ఉద్యమించినవారు పదాలకూర్పును, చెప్పే శైలిని చూసి మురుసిపోయి అక్కడే ఆగిపోతే అంతరార్థాలు బోధపడవు, రామానుజుల మనసు అర్థంకాదు. భగవద్రామానుజుల గ్రంధాలు నమ్మాళ్వార్ల రచనలనే కాక ఇతర గ్రంధాలను కూడా ఎంత విస్తారంగా ప్రతిధ్వనిస్తున్నాయో ఒక్కసారి చూద్దాము.

గీతా భాష్యం ప్రారంభంలో భగవద్రామానుజులు ఆళవందార్లను స్తుతిస్తూ చేసిన తనియన్ ను మొదట చూద్దాం .

యత్పదాంభోరుహధ్యానవిద్వాస్తాశేషకల్మషః  !

వస్తుతాముపయాతోహం యామునేయం నమామితం !!

               భగవద్రామానుజులు పంచాచార్య పదాశ్రితులన్న విషయం జగద్విదితం. ఎందుకు వీరు పంచా చార్యులను ఆశ్రయించారంటే ఆళవందార్లను ప్రత్యక్షంగా ఆశ్రయించలేక పోయారు. భగవద్రామానుజులు శ్రీరంగం చేరక ముందే ఆళవందార్లు పరమపదించటం వలన వారి దగ్గర అధ్యయనం చేయలేక పోయారు. ఆళవందార్లు అప్పటికే తమ ప్రియశిష్యులు ఐదు గురిని రామానుజులకు శ్రీవైష్ణవ సాంప్రదాయ విషయాలన్నింటిని విశదపరచమని ఏర్పాటు చేశారు.  శ్రీకృష్ణుడికి సాందీపుడు అరవై నాలుగు కళలు నేర్పినట్లు ఐదుగురు ఆచార్యులు రామానుజులకు సంప్రదాయ రహస్యాలను బోధించారు. అర్థాత్ భగవద్రామానుజులు ఆళవందార్ల మనోభావాలను ఐదుగురు ఆచార్యుల ముఖంగా అందుకున్నారు. అందువలననే గీతాభాష్య ప్రారంభంలో తమకు ప్రత్యక్షంగా బోధించిన ఆచార్యులను కాక తమ పరమాచార్యులైన ఆళవందార్లను స్తుతించారు.

                  కూరత్తాళ్వాన్,  పరాశరభట్టర్, వేదాంత దేశికులవారు వారి గ్రంధాలలో గురుపరంపరతో సహ ఆచార్యులందరిని ప్రస్తావించారు.  రామానుజులు మాత్రం ఎందుకు గురుపరంపరను, తమ ఆచార్యులను స్తుతించలేదన్న ప్రశ్న ఇక్కడ ఉదయిస్తుంది.

            రామానుజులు ఈ తనియన్లో వారందరిని ప్రత్యక్షంగా ప్రస్తావవించకపోయినా పరోక్షంగా ప్రస్తావన చేశారన్నది స్పష్టంగా కనపడుతుంది. అదెలాగంటే …….

              “యత్పదాంబోరుహ”  అన్న పదంలో “య్, అ, త్ , ప్, అ, త్, అ, మ్, ప్,  ఓ, ర్, ఉ, హ్, అ” అన్న పద్నాలుగు అక్షరాలు ఉన్నాయి. వాటిని ఏడు పాదాలజంటలకు సంకేతంగా తీసుకోవాలి. ఈ ఏడుగురు ఎవరంటే వారి ఆచార్యులైన ఐదుగురు, ఆళవందార్లు , నమ్మాళ్వార్లవిగా స్వీకరించాలి .

                 ఇదే విషయాన్ని మరొక విధంగా చూస్తె “యత్పదాంబోరుహ”  అన్న పదం షష్టి తత్పురుష సమాసంగా తీసుకుంటే ‘యస్య- పదాంబోరుహ ’ అని విడదీయాలి . “ఎవరి పాద పద్మాలో !….” అన్న అర్థం లో

దీనికి  మళ్ళి మూడు రకాలుగా  అర్థం చెప్పుకోవచ్చు .

  1. ఆళవందార్ల శ్రీపాద పద్మాలను వారి తిరుమేనిలో చూసి నమస్కరించటం .
  2. ఆళవందార్ల శ్రీపాదాలు – అంటే … వారిచే అర్చించబడ్డ పరమాత్మ .
  3. ఆళవందార్ల శ్రీపాదాలు – అంటే …  శిష్యులను ఆచార్యుల శ్రీపాదాలుగా భావించడం మన సంప్రదాయం కావున  ఆళవందార్ల శ్రీపాదాలంటే వారి శిష్యులైన రామానుజుల ఆచార్యులు ఐదుగురు.

* “పదాంబోరుహ” అన్న శబ్దం ‘ప’ అన్న అక్షరంతో మొదలవుతుంది. పెరియనంబులు రామానుజులకు పంచ సంస్కారం చేసి మంత్రోపదేశం చేశారు. వారి తిరునామం పరాంజ్ఞుశ దాసులు, ఇక్కడ ‘ప’ అన్న అక్షరం పరాంజ్ఞుశ దాసులకు సంకేతంగా స్వీకరించాలి .

                            పై వివరణ ప్రకారం రామానుజులు తమ గీతా భాష్యంలోని ఆచార్య తనియన్లో గురుపరం పరను స్మరించారని పెద్దలు నిర్వహం చేశారు. కూరత్తాళ్వాన్ శిష్యులైన తిరువరంగత్తముదనార్లు తమ రామానుస నూత్తందాదిలో రామానుజులకు వారి పూర్వాచార్యులతో ఉన్న సంబంధాన్నే ప్రముఖంగా ప్రస్తావించారు.

                           జ్ఞాన సంపన్నుల లక్షణము ఇక్కడ చక్కగా వవరించబడింది. సాధారణ కవులయితే పదముల అర్థంతో ఆగుతారు. జ్ఞానుల రచనలలో అంతరార్థాలను తరచి చూడకపోతే విషయం బోధపడదు. రామానుజులవారు అనుగ్రహించిన గ్రంధాలకు కాలం ఎంత పెరిగినా అర్థాలు మాత్రం నిత్య నూతనంగానే ఉంటాయి.

అడియెన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము : https://srivaishnavagranthams.wordpress.com/2018/02/21/dramidopanishat-prabhava-sarvasvam-23/

archived in https://srivaishnavagranthams.wordpress.com/

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – https://guruparamparai.wordpress.com
SrIvaishNava Education/Kids Portal – http://pillai.koyil.org

ద్రమిడోపనిషత్ ప్రభావ సర్వస్వం 22

శ్రీ:  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః   శ్రీమద్వరవరమునయే నమః

ద్రమిడోపనిషత్ ప్రభావ సర్వస్వం

 << ద్రమిడోపనిషత్ ప్రభావ సర్వస్వం – 21

 

ఆళ్వార్లను ప్రకాశింపచేసిన శ్రీభాష్యం 

              శ్రీభాష్య ప్రారంభంలో చేసిన మంగాళాశాసనము శ్రీనివాసుడికే కాదు నమ్మాళ్వార్లకు కూడా వర్తిస్తుంది. అది ఎలాగా అన్నది చూద్దాం :

అఖిల-భువన-జన్మ-స్తేమ -భంగాది – లిలే

అఖిల-భువన-జన్మ-స్తేమ –భంగాదులుగా వుండువాడు భగవంతుడు. “తేన సహ లీలా యస్య” ఈ పరమాత్మతో ఆయనదే అయిన లీలను ఆడువాడు నమ్మాళ్వార్లు. అందువలన అఖిల-భువన-జన్మ-స్తేమ -భంగాది – లీల నమ్మాళ్వార్లకు కూడా వర్తిస్తుంది.

భగవంతని లీలలను ఆళ్వార్లే పాడారు. ఎన్నుడైయ పందుం కళలుం తంతు పోగు నంబి”  (నా బంతి, కాలు ఇచ్చిపో నంబి )అని, విళైయాడ పోదుమిన్ ఎన్న పొందమై” (ఆట లాడదానికి ఎంత బాగా వస్తున్నావు) అని పాడారు.

ఈ మాటలు మరొక వ్యాఖ్యానానికి హేతువవుతున్నది. – భువన జన్మ  స్తేమ భంగాది లీలా అఖిలం యస్య” భువన జన్మ స్తేమ భంగాది లీలయే ఈ అండ సృష్టికి ప్రధాన కారణము. అర్థాత్ భగవంతుడు అందరికి అన్నీ అయి ఉన్నాడంటే, ఆళ్వార్లు మాత్రము ఉణ్ణుం శోరుం పరుగుం నీరుం, తిన్నుం వేట్రిలైయుం ఎల్లాం కణ్ణన్” అని అన్నారు? మనకు బతకడానికి కొన్ని వస్తువులు, పెరగడానికి కొన్ని వస్తువులు, అనుభవానికి కొన్ని వస్తువులు అవసరమవుతాయి. కానీ ఆళ్వార్లకు అన్నింటికి కృష్ణుడు ఒక్కడే చాలు.

వినత-వివిధ-భూత-వ్రాత-రక్షైక –దీక్షె

సమస్త భువనాలను రక్షించువాడు భగవంతుడే అయినా భక్తుడి దృష్టిలో భగవంతుడు పూర్ణుడుగా కనపడటంలేదు. (స్తనంజయ ప్రజకు) స్తన్యపానంచేసే పిల్లలకు ఆకలి తీరడానికి పాలు  లభించటం వలన  ఆబిడ్డ చూపు తల్లి స్తనములమీదే వుంటుంది. అలాగే భగవత్కైంకర్యం చేసే దాసులకు ఆయన శ్రీపాదలమీదే దృష్టి వుంటుంది .

కోవెలలో భగవంతుడి  శ్రీపాదాలే శ్రీశఠారి లేక శఠగోపురం అని నమ్మాళ్వార్లను  పిలుస్తారు. అంటే నమ్మాళ్వార్లకు భగవంతుడి శ్రీపాదాలకు బేధం లేదు, రెండు ఒక్కటే అని బోధపడుతుంది. రక్ష కావాలని కోరుకునే దాసవర్గానికి భగవంతుడి శ్రీపాదరూపంలో  ఆళ్వారులే లభిస్తారు.

శృతి శిరసి విదీప్తే…..

శృతి శిరస్సుగా పిలవబడేది వేదాంతము.

శృతి శిరసి విదీప్తే అనగా వేదాంతములో బాగా ఆరితేరిన వారు అని అర్థము. వేదాంతము పరబ్రహ్మను తెలుసుకోవటము కొరకేనని నమ్మినవారు ఆళ్వార్లు . అందువలన ఈ ప్రయోగము వారికి సరిపోతుంది.

వేదమే ఆళ్వార్లను, తత్ విప్రాసో విపన్యవో జాక్రవాక్మస్సమింతతే”.  విప్రా అన్న పదం ఆళ్వార్లకే వర్తిస్తుంది. “న సూద్రా భగవద్భక్తా విప్రా భాగవతాస్మ్రుతా”  అన్నట్లు దాసులుగా ఉన్న ఒకరు మాయాలోకంలో చిక్కి ప్రవర్తించరు .  “ఫణస్తుతౌ“, “విపన్యవ” అంటే పరబ్రహ్మ కల్యాణగుణాలను కీర్తించేవారు అన్న అర్థం  ఉన్నందున ఆ పద్దతిలో అసమానమైన పాశురాలను పాడిన ఆళ్వార్లనే సంకేతిస్తుంది. ” తేవిర్ శిరంద తిరుమార్కు తక్క తైవ కవిజ్ఞర్“.   “జాగ్ర వాగ్మస” …..ఎప్పుడు జాగ్రదవస్తలో ఉండటం.  పరమాత్మను తప్ప వేరేవారిని చూడని, వాడిని తప్ప మరేది తలచని , వాడినే అనుభవించే వారు ఆళ్వార్లు .  పై వాక్యానికి అర్థము, వ్యాకరణము కూడా ఆళ్వార్లె.  “కణ్ణార కండుకళివదోర్  కాదలుత్రర్క్కుం ఉండో  కణ్ గళ్ తుంజుదలే” అని పాడారు.

ఈ వేదవాక్యంలోని వి” అనే ప్రయోగాన్ని శ్రీభాష్య శ్లోక చివరి శబ్దమైన “సమిందతే “ లోని  సమ్” ను స్పురింప చేస్తుంది.

బ్రహ్మణి

అన్నింటిలోను పెద్దదని చూపే బృ”  అన్న పదముతో ప్రారంభమవుతున్న ప్రయోగము బ్రహ్మము. పరబ్రహ్మమే ఆళ్వార్ల దగ్గర ప్రేమతో కట్టుబడటమే ఆయన ఔన్నత్యము . పెరియ తిరువందాదిలో ఆళ్వార్లు దీనిని   “యాన్ పెరియన్ , నీ పెరియై ఎన్పడనై  యార్ అరివార్” అని పాడారు. అందువలన పరబ్రహ్మనికి సరిఅయిన పర్యాయపదం పెద్ద.

శ్రీనివాసే

ఆళ్వార్లకు శ్రియః పతిత్వం లేనందున శ్రీనివాసే  అన్న పదాన్ని ఆళ్వార్ల పరంగా అన్వయించటం కుదరదు అనవచ్చు . శ్రియఃపతిత్వం పరమాత్మకు ఎకదేశ హక్కు అయనప్పటికీ ఆళ్వార్లు  శ్రీనివాసులే….ఇంకా తరచి చూస్తే సాంప్రదాయంలో పలువురు శ్రీనివాసులున్నారు .

లక్ష్మణో లక్ష్మీసంపన్న ….లక్ష్మణుడు లక్ష్మీ సంపన్నుడు

సతునాగవర శ్రీమాన్ ……గజేంద్రుడు కూడా శ్రీమంతుడే ,

అంతరిక్షగత శ్రీమాన్ ……విభీషణుడు నడి సముద్రం మీద నిలబడ్డాడు. అయినా అయన  శ్రీమంతుడే, ఇక్కడ ఉదాహరించిన వారి శ్రీ ఒక్కోక్కరికి ఒక్కొక్క విధంగా చెప్పబడింది. అది ఎలాగంటే లక్ష్మణుడికి శ్రీ అంటే కైంకర్యం. గజేంద్రుడుకి శ్రీ అంటే ఆయన శ్రీమన్నారాయణునికి తన చేతిలోని పుష్పాన్ని సమర్పించాలని భావించిన మనఃనైర్మల్యం , విభీషణుడికి తన సమస్తసంపదలను, బందువులని వదిలివేసి శ్రీరాముడిని శరణాగతి చేయటం శ్రీ అవుతుంది.

ఇక ఆళ్వార్ల విషయానికి వస్తే. వ్యాఖ్యాతలు వారి దగ్గర శ్రీ ఉండటం కాదు వారె శ్రీ కదా అని చాలా అందంగా చెప్పారు. ఇంకా ఆళ్వార్లు పాడిన పాశురాలలో ప్రపన్నాధికారుల గుణాలన్నీ ఉండటం వలన శ్రీనివాసుడు తానే అమ్మవారిలా మారారు. అప్పుడు ఆళ్వార్లె  శ్రీనివాసునిగా మారారు అని కూడా భావించవచ్చు .

ఈ విధంగా భగవద్రామానుజులు శ్రీమన్నారాయణుని అనుభవించినట్లుగా ఆళ్వార్లను అనుభవించారు అని స్పష్టమవుతున్నది.  భగవద్రామానుజుల శ్రీభాష్య రచనలో ప్రారంభం నుండి చివరిదాకా ఆళ్వార్ల ప్రభావం స్పష్టంగా కనపడుతుంది.

శ్రీభాష్యంలోని చివరి సూత్రమైన అనావృత్తిశబ్దాద్ అనావృత్తిశబ్దాద్‘. ఇందులోని అనావృత్తి శబ్దానికి అర్థం ఈ మాయా బంధనాలు వదిలి ముక్తిని పొందిన జీవాత్మ ఈలోకానికి తిరిగి రాదు .

తిరిగి రానందుకు కారణము , శబ్దాత్” అంటే వేదం చెపుతున్నది కావున …వేదం , న చ పునరావర్తతే  న చ పునరావర్తతే “ అంటుంది. ఈ మాయా బంధనాలు వదిలి వెళ్ళిన జీవాత్మ తిరిగి రావటం లేదు. ఇది వేదాంత సూత్రం, కానీ ఉన్నతమైన జ్ఞానం గలవారు, సాంప్రదాయబద్దమైనవారు అయిన రామానుజులు ఈ సూత్రానికి వ్యాఖ్యాతలలా కాక  ఒక ముఖ్యమైన విషయాన్ని దర్శించారు. పరబ్రహ్మనికే ఎందుకు శృతి కట్టుబడి వుంది? వేదాంతులందరికి జీవుడు మొదలైన విషయాలలో భేద భావం ఉన్నా అంతిమంగా మోక్షము లేక విడుదలనే ఎందుకు కోరతారు? అద్వైతికి అవిద్య వలన బాధింపబడిన బ్రహ్మము, ముక్తి  వలన బాధింప బడకుండా ఉంది అన్న విషయాన్ని వివరించటమే పెద్దసమస్య. బ్రహ్మము మునుపే అవిద్యచే బాధింప బడకుండా ఉంటే దానికి బహు అన్న భావమే రాదు. బ్రహ్మము ఒక్కటే. జీవాత్మ తిరిగి రాదు అన్నది మొత్తంగా కాక పరస్పర సంబంధం పరంగానే అంటే బ్రహ్మసూత్రం, వేదాంతం మొత్తం తప్పవుతుంది. అందువలన  బ్రహ్మసూత్రం జీవుడు తిరిగి వస్తాడా? అన్న ప్రశ్నను లేపి వేదము చెప్పటం వలన రాదు అని ప్రకటిస్తున్నది. ఈ సూత్రకారులు అద్వైతంలో దీనిని ఏమాత్రం అంగికరించలేదని ఈ అనుమానాన్ని తోలగదోయటం వలననే తెలుస్తున్నది.   స్వతంత్రమైన పరబ్రహ్మాన్ని నమ్మే ద్వైతికి ఆ పరబ్రహ్మను ఒక శృతి వాక్యంతో కట్టడి చేయటం సాధ్యమా అన్నది ప్రశ్న. పరబ్రహ్మ స్వతంత్రుడు, ఆయన కోరుకుంటే జీవాత్మను  మళ్ళీ ఈలోకానికి పంపగలడు అని భావిస్తాడు..

కానీ ఒక విశిష్టాద్వైతికి ఈ ప్రశ్న తీసివేయ తగినది కాదు, జవాబు చెప్పటం కూడా కష్టమే. ఎందుకంటే జీవాత్మ పరబ్రహ్మానికి ప్రకారము, అందువలన పరబ్రహ్మనికి ప్రకారము అయినవాడు మళ్ళీ ఈలోకానికే రావటమంటే, ఆ విద్యలో ఈ లోకము తెలియుటే అవుతుంది. అయినా, విశిష్టాద్వైతంలో పరబ్రహ్మ మాత్రమే స్వతంత్రుడు, జీవుడిని కట్టడి చేయగల శక్తి గలవాడు.  పరమాత్మా జీవుడిని ఎందుకు మళ్ళీ పంపకూడదు. ఈ ప్రశ్నకు జవాబు తెలుసుకోవటానికి రామానుజులు వేదాంతాన్ని కూడా దాటి వెళ్ళి, పరిశోధించారు. శృతి ఎందుకు ఇలా చెప్పింది అన్నవిషయాన్ని తర్కించి, పురాణ, లౌకిక విషయాలకు అనుగుణంగా జవాబు చెప్పారు.

పరబ్రహ్మకు జీవుడికి మధ్య సంబంధం అంశ/అంశి భావాన్ని దాటి నిజమైన అనుభవం లభించే విధంగా ప్రేమికుడు /ప్రేయసి అనే స్థితి కూడా ఉంది. పరబ్రహ్మకు జీవుడికి ఉండే సంబంధము కేవలం జ్ఞానానికి సంబందించిందేకాక అలౌకికానుభవం కూడా వుంటుంది. ఇది పరమ చేతనుడు చేతనుడిని  ప్రేమతో ఆలింగనం చేసుకునే స్థితి. జీవుని స్థితిని గురించి తెలుసుకోకుండా కేవలం ఆధారంగా ఉండే స్థితిని దాటి పరమ చేతనుడు చేతనుని పొందటంలో అనేక ప్రయత్నాలు, స్థాయిలు ఉన్నాయి. ఆయన అత్రుప్తామ్రుతుడు, అపారమైన ప్రేమ కలవాడు. ఎప్పటికి వదలని అచ్యుతుడు. జీవుడు నాకు ప్రేమప్రదుడని ఊరికే అంటాడా?

దీనికి నమ్మాళ్వార్లు తమ పాశురాలలో జవాబును పొందారు. అనుభవంలో  నమ్మాళ్వార్ల అనుభవానికి సాటి మరొకటి ఉంటుందా? ఈ అనుభవాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకునే రామానుజులు న చ పరమపురుష సత్య సంకల్ప అత్యర్త  ప్రియం జ్ఞానినం లభ్ద్వా కదాచిత్ ఆవర్తయిష్యతి”

స్థిరసంకల్పుడైన పరమపురుషుడు తనకు ప్రియమైన, తనపై మరులు గొన్న చేతనుని ఎంతో శ్రమించి పొందిన తరువాత వదులుతాడా! కృష్ణుడిని తాను తిన్న వెన్నను తిరిగి ఇవ్వమంటే ఇస్తాడా?

చేతనుడిని పొంది అనుభవించటంలో పరమాత్మ కోరిక ఎంతటిదో నమ్మాళ్వార్లు తమ పాశురాలలో ఇలా వివరించారు. ఎన్నిల్ మున్నం పారిత్తు తానెన్నై ముట్ర  ప్పరుగినాన్” అన్నారు. వాడు నన్ను పూర్తిగా అనుభవించాడు. ఈ ప్రేమను వర్ణించడానికి మాటలు చాలవు. అనుభవిస్తేగాని అర్థం కాదు. ఈ విధంగా ప్రేమరోగంలో మునిగివున్న వాడు పొందిన జీవుడిని వదులుతాడా?

     వాసుదేవస్సర్వం ఇతి స మహత్మా  సుదుర్లభః” అని శ్రీకృష్ణుడు గీతలో నిర్వేదంగా చెప్పిన మాటలను శ్రీభాష్యంలో స్వామి రామానుజులు ఉదాహరించి నమ్మాళ్వార్లు పాడిన ఉణ్ణుం చోరుం పరుగుం నీర్ తిన్నుం వెత్తిలైయుం ఎల్లాం కణ్ణన్”  అని అన్నారు. కృష్ణుడు కోరుకున్నదానికి నమ్మాళ్వార్ల పాట జవాబుగా అమరింది.

శ్రీభాష్యం అర్థం చేసుకోవటానికి, అనుభవం పోందటానికి ఆళ్వార్ల శ్రీసూక్తి అనుభవం ఎంతో అవసరం అని రామానుజులవారు తెలియజేసారు.

ఆళ్వార్ల, ఏమ్బెరుమానార్ల, జీయర్ల శ్రీపాదాలే శరణం.

 

అడియెన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము : https://srivaishnavagranthams.wordpress.com/2018/02/20/dramidopanishat-prabhava-sarvasvam-22/

archived in https://srivaishnavagranthams.wordpress.com/

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – https://guruparamparai.wordpress.com
SrIvaishNava Education/Kids Portal – http://pillai.koyil.org

 

ద్రమిడోపనిషత్ ప్రభావ సర్వస్వం 21

శ్రీ:  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః   శ్రీమద్వరవరమునయే నమః

ద్రమిడోపనిషత్ ప్రభావ సర్వస్వం

 << ద్రమిడోపనిషత్ ప్రభావ సర్వస్వం – 20

శ్రీభాష్యం మంగళ శ్లోకము-దివ్య ప్రబంధ అనుభవం –రెండవ భాగము

వినత-వివిధ-భూత-వ్రాత-రక్షైక-దీక్షే

పై శ్లోక భాగానికి అర్థమేమిటో చూద్దాం …..

వినత = సమర్పించబడ్డ

వివిధ = వేరువేరుగా ఉన్న (పలు విధాలుగా ఉన్న)

భూత = జీవాత్మలు

వ్రాత = గుంపులు

రక్షైకదీక్షే= వీటి రక్షణ మాత్రమే లక్ష్యంగా ఉన్నవాడు.

        ఇది పరమాత్మకు మాత్రమే అపాదించదగిన మాట, ( పలు విధాలుగా ఉన్న జీవాత్మలను రక్షణ మాత్రమే తమ లక్ష్యంగా కలవాడని అర్థం.

       ఇది రామానుజులు చెప్పిన అర్థం కాదు . శ్రుత ప్రకాశికా భట్టరు, వేదాంత దేశికులు కూడా వేరు వేరు అర్థాలను చెప్పారు.

       సంస్కృతంలో ఈపదాల అర్థం చూద్దాం . ‘ వ్రాత ‘ అన్న పదానికి సమూహ, పరిషత్  అనే పదలు సమానార్థకాలు. ఇది ఒక గుంపు లేక జాతిని తెలియజేస్తుంది. ఉదాహరణకు  బ్రాహ్మాణ సమూహము…. పెద్ద బ్రాహ్మాణ సమూహాలను  బ్రాహ్మాణులు గుంపుగా ఉన్నచోటును తెలియజేస్తుంది. ఈ సమాసపదము షష్టి తత్పురుషలో ఉంది. రాజపరిషత్ అనే మరొక పదము యొక్క అర్థము రాజుల సమూహము. మంత్రులు,  ప్రజలు, వంటి అందరు ఉండి రాజు అధ్వర్యంలో నడుస్తున్నసభ. ఈ సమాసపదము కూడా షష్టితత్పురుషలో ఉన్నా బ్రాహ్మణ సమూహము వంటిది కాదు.

       అందువలన ఇలాంటి పదాలు ఒక సమూహము, గుంపు  అనే అర్థాలనే కాక రాజుకి, మంత్రికి కుడిన వేరు వేరు అర్థాలను తెలియజేస్తాయి.

      ‘వ్రాత’ అన్న పదము దాసుల సమూహాన్ని మాత్రమే కాకా వారితో సబంధం ఉన్న వాటిని కూడా తెలియజేస్తుంది. ‘వివిధ’  అన్న సంకేతం వీటిని చూపిస్తున్నది. అలాంటి దాసులతో సంబంధం గల వేరు వేరు గుణాలు, స్థితులు, విభజనలు కలిగి వుండవచ్చు అని తెలుస్తున్నది. అయినప్పటికీ అలాంటి భేద భావము చూపకుండా పరమాత్మ అందరిని రక్షిస్తున్నాడు .

దీనిని నిరూపించే ప్రమాణమును చూదాము.

పసుర్ మనుష్యపక్షిర్వా ఏ చ వైష్ణవ సమార్చయాః

తేనైవ తే ప్రయాస్యంతి తద్విష్ణోః పరమం పదం !

           ఒక జంతువో, మనిషో, పక్షియొ ఒక వైష్ణవుడి దగ్గర ఆశ్రయం పొందితే ఆ సంబంధం చేతనే ఆ జీవి ఉన్నతమైన పరమపదమును పొందగలడు. మనిషి అన్న ప్రయోగము జంతువులు, పక్షులు మొదలైన వాటి మధ్య ఉండటమే  పై శ్లోకములోని  గొప్పదనము. మనిషి అన్న ప్రయోగము ప్రత్యేకముగా లేదు, కానీ సంబంధము మాత్రమే ముఖ్యము అని తెలుస్తున్నది.  పరమాత్మ వీడు మనిషి తెలివి గలవాడు అనో, ఇవి జంతువులు తెలివి లెనివనో  భావించక సంబంధము మాత్రమే చూసి రక్షిస్తాడు. ‘ఏవ’ అన్న పదము ఇతరములేవి ముఖ్యము కావు  అని తెలియజేస్తున్నది.

          ఈ అర్థము చాలా ముఖ్యము ఎందుకంటే, ఇది పరమాత్మ యొక్క ఉన్నతమైన గుణాలలో ఒకగుణ విశేషణాన్ని తెలియజేస్తుంది. తమదాసులను కూడా దాటి వారి సంబంధీకులకు కూడా తమకరుణను చూపువాడు అని అర్థము . ఈ అర్థమును గ్రహించ కుంటే ‘వివిధ వ్రాత’ అన్న పదాలు అర్థరహితమైపోతాయి .

          ఈ అర్థమే రామానుజులు కోరుకున్నది, దానినే ఆళ్వార్లు కూడా మనసారా తమ పాశురాలలో పాడారు. ఉదాహరణకు ‘పిడిత్తార్ పిడిత్తార్ వీత్తిరుందు పెరియ వానుళ్ నిలావువారే’ (తిరువాయిమోళి 6-10-11 ), “ఏమర్ కీళ్ మెల్ ఎళుపిరప్పుం విడియా  వెన్నరకత్తు ఎన్నుం సేర్దాల్ మారినరే” అని పలు సందర్భాలలో ఆళ్వార్లు చెప్పారు.

శ్రీనివాస…..

          బ్రహ్మసూత్రాలలో ఎక్కడా లక్ష్మి సంబంధం ప్రత్యేకించి చెప్పినట్లు కనపడదు. కానీ   రామానుజులు గ్రంధ సంగ్రహంగా అనుగ్రహించిన ప్రారంభ శ్లోకంలో పరమాత్మ శ్రీనివాసుడని చెప్పారు. ఇది ఆళ్వార్లందరి కంటే ఉన్నతుడైన  పరమాత్మను శ్రీఃయపతిగా దర్శించి నందు వలన, ‘శ్రీ’ లేని స్వామిని దర్శించలేకపోవటం చేత చెప్పి ఉండవచ్చు.

భక్తి రూపా శేముషీ భవతు …..

          జ్ఞానులకు ఇది ఒక విచిత్రమైన ప్రార్థన. శ్రీనివాసుని గురించిన జ్ఞానము వృద్ది చెందాలనో, శ్రీనివాసుని పై నేను భక్తి కలిగి వుండాలనో కాక శ్రీనివాసునిపై నామనసు భక్తిగా మారాలని కోరుకుంటున్నారు.

          ఈ ఒక్క పదంతో రామనుజులు ఆళ్వార్ల నిష్టను గ్రహించి విశిష్టాద్వైత జీవగర్ర లాంటి తత్వాన్ని ప్రవచించారని బోధపడుతుంది . మనకు జ్ఞానమార్గమని భక్తిమార్గమని రెండు మార్గాలున్నాయి. చారిత్రకంగా ఈ రెండు మార్గాలకు ఉన్న భేదాల గురించి విస్త్రుతంగా చర్చించబడింది.  భగవద్రామానుజుల విశిష్టాద్వైత వేదాంతాన్ని భక్తి మార్గమని తప్పుగా నిర్వచించారు.  ఇందులో ఉన్న గందరగోళం ఏమిటంటే భక్తి మార్గము నిస్సారమైన, వదిలి వేయవలసిన జ్ఞాన మార్గములోని భేదము. జ్ఞాన మార్గము భక్తి అనే ఉత్త భావావేశమైనది అని చెప్పవచ్చు.

         విశిష్టాద్వైతం జ్ఞానం మార్గం, భక్తి మార్గం రెండూ  విభిన్నమార్గాలని చెప్పదు, రెండు ఒకటేనని చెపుతుంది. ఆత్మ విషయంలో జ్ఞానం భక్తి రూపమైనది, వేరే రూపమైనది కాదు . అందువలన జ్ఞానము నిస్సారమైన సూత్రాల సమాహారం కాదు.  భక్తి ఉత్త భావావేశమైనది కాదు. నిరతిశయ, నిరవధిక కల్యాణ గుణములతో మన మనసును ఆకర్షించు స్వరూప రూపములతో అందరిని పాలించు ప్రేమ స్వరూపముగా నిర్హేతుకమైన కృపా సముద్రుడు అనే జ్ఞానమే భక్తి .

         భక్తి అంటే పక్వముకాని జ్ఞానహీనుల కోసం ఏర్పాటైన మార్గమని లోకంలో ఒక అపప్రద ఉంది (తాము జ్ఞానవంతులమన్న ఊహ వలన ఇటువంటి ప్రచారము చేసారేమో). ఇది వారు తమను తాము గొప్పగా భావించి చెప్పుకున్న విశేషములు. దీనికి శాస్త్రములో ప్రమాణములు లేవు అని సప్రమాణముగా చెప్పవచ్చు. ఇదే ఆళ్వార్ల ‘మదినలం’ అన్న మాట యొక్క అర్థము .

   

 

రామానుజుల ‘శేముషీ’ ….అమరకోశములో ‘మది’,  ‘శేముషీ’ రెంటికి ఒకే అర్థము చెప్పబడింది. ‘నలం’ (మంచి) అంటే భక్తి .  ఆళ్వార్లు, పరామాత్మ తమకు చేసిన ఉపదేశాల వలన జ్ఞానము జనించింది, భక్తి అంటే పరామాత్మను గురించిన జ్ఞానము అని అంటున్నారు. ఆళ్వార్లు చూపిన మార్గాన్ని రామానుజులు గట్టిగా పట్టుకున్నారు, లోకానికి ప్రకాశవంతమైన మార్గాన్ని చూపించారు, ఆళ్వార్లు వారికి మర్గానిర్దేశకులుగా నిలిచారు.

 

అడియెన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము : https://srivaishnavagranthams.wordpress.com/2018/02/19/dramidopanishat-prabhava-sarvasvam-21/

archived in https://srivaishnavagranthams.wordpress.com/

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – https://guruparamparai.wordpress.com
SrIvaishNava Education/Kids Portal – http://pillai.koyil.org

విరోధి పరిహారాలు – 13

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవుల రోజువారీ జీవితంలో వివిధ రూపాలలో ఎదుర్కొంటున్న అడ్డంకుల గురించి ఎమ్పెరుమానారు, వంగి పురత్తు నంబికి వివరిస్తారు. వంగి పురత్తు నంబి ఈ విశేషాలను ఒక అద్భుతమైన గ్రంథ రూపంగా “విరోధి పారిహారంగళ్ (విరోధి పరిహారాలు) అనే గ్రంథంలో గ్రంథస్తపరిచారు.

ఈ సంచికలోని శీర్షికలు శ్రేణిగా ఆంగ్లములో ఈ పుస్తకము –  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/virodhi-pariharangal/ లో చూడవచ్చు.

దయచేసి మునుపటి శీర్షికను ఇక్కడ చుడండి – https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/07/07/virodhi-pariharangal-12/.

 దివ్య దేశ అర్చావతార ఎమ్పెరుమాన్ –  దివ్యప్రబంధము యొక్క లక్ష్యము
నమ్మాళ్వారు, ఎమ్పెరుమానార్,  మామునిగళ్ దివ్యప్రబంధ ముఖ్య విస్తారకులు

44. సంకీర్తన విరోధి – మన గానంలో, వాక్కులో వచ్చే విరోధులు (భగవాన్ మరియు భాగవతులను కీర్తించే సమయంలో)

సంకీర్తనము అనగా పాడటం లేదా మాట్లాడటం లేదా చెప్పడం అని అర్థము. ఇది సాధారణంగా వాచిక (పదాలు) కైంకర్యాన్ని సూచిస్తుంది (అనువాదకుని గమనిక: కైంకర్యము మన మనస్సు, పదాలు / ప్రసంగం మరియు శరీరం ద్వారా చేయవచ్చు).

  •  భగవాన్ యొక్క సౌలభ్యాన్ని (సరళత) గురించి చర్చిస్తున్నపుడు వారి ఆధిపత్యము గురించి మాట్లడుట ఒక అడ్డంకి. గుణ కీర్తనం – ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క అద్భుతమైన గుణాలను స్మరించుట మరియు వాటి గురించి చర్చించుట. ఎమ్పెరుమానునికి రెండు ప్రత్యేక లక్షణాలు (ఇంకెవరికీ లేనివి) ఉన్నాయి – సంపూర్ణ పవిత్రమైన లక్షణాలతో ఉండుట మరియు అపవిత్ర గుణాలు లేకుండుట. వారి పవిత్ర గుణాలు రెండు వర్గాలు – భగవానుని పరత్వాన్ని (ఆధిపత్యాన్ని) సూచించే గుణాలు మరియు భగవానుని సౌలభ్యాన్ని (సరళతను) సూచించే గుణాలు.  మనం నమ్మాళ్వార్ తిరువాయ్మొళి పాశురం 1.3.4లో జ్ఞాపకము చేసుకోవచ్చు, “యారుమోర్ నిలైమైయనేన ఆఱివరియ ఎమ్పెరుమాన్ యారుమోర్ నిలైమైయనేన ఆఱివెళియ ఎమ్పెరుమాన్” – ఎమ్పెరుమాన్ ని సులభంగా అవగతం చేయలేమని (పరత్వం) చూపిస్తారు మరియు వారిని సులభంగా అవగతం చేయగలమని(సౌలభ్యం) కుడా చూపిస్తారు. వారి పరత్వానికి గరిష్ట పరిమితి లేదు, అలాగే వారి సౌలభ్యానికి కానిష్ట పరిమితి లేదు. వారి సరళత్వం రెండు లక్షణాలలో చూడవచ్చు: సౌలభ్యం (సులభంగా అందుబాటులో ఉండటం / చేరుకోవడం) మరియు సౌశీల్యం (తనకున్న ఆధిపత్య గుణాన్ని అలక్ష్యం చేసి ఇతరులతో కలసిపోవుట). వారు పవిత్రమైన మరియు సుప్రసిద్ధ లక్షణాలతో వివిధ అవతారాలలో దిగి వచ్చినప్పటికీ, వారి సరళత కారణంగా తెజోమయులై ప్రకాశించారు. వారి సరళత కారణంగా వారి భక్తుల హృదయాలను కరిగించివేస్తారు. నమ్మాళ్వారు తిరువాయ్మొళి 1.3.2 లో  “ఇళైవరుమియల్వినన్” అని అన్నారు. తిరువాయ్మొళి 1.3.1లో, ఆళ్వార్ వెన్న దొంగిలించి నందుకు యశోదాదేవి కట్టివేసిన కృష్ణుడిని గుర్తుచేసుకుంటున్నారు. “ఎత్తిఱం! ఊరాలినోడు ఇణైన్తిరుంతు ఏ౦గియ ఎళివే” (ఇది ఎలా సాధ్యం?  ఇంత సులభంగా రోలుకి కట్టబడ్డాడు, వారి నిస్సహాయ స్వభావమును ప్రదర్శిస్తున్నారు  (సర్వోపరి అయినప్పటికే కూడా) అని సుదీర్ఘకాలం వరకు మూర్ఛపోతుంది అని చెప్పబడింది.  తిరుప్పావైలో, ఆండాళ్ నాచియార్  వివరిస్తూ అన్నారు గోవిందా (ఆవుల మంద – పశువులను కాపే పశుకాపరి) అన్న పేరు  కృష్ణుడికి చాల ప్రియమైన పేరు, పెద్ద పేరు కుడా (ఇది అతని సరళత్వం వివరిస్తుంది).  “నారాయణ” (వారి ఆధిపత్య గుణాన్ని తెలుపుతుంది) అనే పేరు చిన్నది.  గోపికలు “చిఱుప్పేరళైత్తానవుం చీఱి అరుళతే ఎమిఱైవా” ఓ! స్వామి, చిన్న పేరుతో మేము మిమ్మల్ని పిలిస్తే, దయచేసి మాపై కోపగించుకోకండి. గుణవాన్ (వాల్మికీ రచించిన శ్రీ రామాయణంలో శ్రీ రాముని సుగుణాలలో ఒకటి) శ్రీ రాముడు సౌలభ్యానికి (సులభమైన సౌలభ్యం) మరియు సౌశీల్యానికి నిధి వంటి వారు అని వివరించబడింది (అందరితో కలిసిపోయే). కాబట్టి, సరళత మీద దృష్టి కేంద్రీకరించే లక్షణాల గురించి మాట్లాడుతున్నప్పుడు, తన ఆధిపత్యాన్ని చర్చించకూడదు – ఇది ఎప్పటికీ తగదు.
  • భగవానుని స్వయం ప్రయోజనంగా భావించి కీర్తించ కూడదు (ఎమ్పెరుమాన్ని స్తుతించుటయే  మన లక్ష్యం – భగవాన్ నుండి ప్రతిఫలం ఆశించి ప్రార్ధించరాదు). సంపద లేదా ఖ్యాతిని ఆశించి భగవానుని ప్రార్ధించట ఒక అడ్డంకి.  భగవంతుని యొక్క కళ్యాణ గుణాలను చెప్పిన/పాడిన చెప్పేవారిని, వినేవారికి ఇద్దరికీ ఆనందకరమైన రీతిలో కీర్తించాలి.
  • అసంపూర్ణమైన / లోపమున్న వ్యక్తిత్వాలను మహిమపరచుట అనేది ఒక అడ్డంకి. ఇది దేవతాన్తరములకు దూరంగా ఉండమనే సంకేతంగా మనం అర్థం చేసుకోవాలి. అనువాదకుని గమనిక: ఎమ్పెరుమాన్ అన్ని పవిత్రమైన గుణాలకు నివాసం, అపవిత్రమైన గుణాలకు విరుద్ధంగా ఉంటారు. పూర్తిగా భగవాన్, భగవతాలకు అంకితమై ఉన్న శ్రీవైష్ణవులు కూడా మనం స్తుతించేందుకు పూర్తి అర్హులు. కానీ రుద్రుడు, బ్రహ్మ, ఇంద్రుడు, స్కందుడు, ధర్గ, తదితరులు వంటి ఇతర దేవతలు ఈ సంసార బంధంలో చిక్కుకున్న ఆత్మలుగా ఉంటారు. ఈ సంసారలో కొన్ని అంశాలపై భగవాన్ చేత అధికారం ఇవ్వబడినప్పటికీ, వారు పరిమితులై అనేక సార్లు రజస్సు తమస్సు గుణాల అధీనులై ఉన్నారు. కాబట్టి, వారు శ్రీవైష్ణవులచే కీర్తించబాడడానికి అర్హులు కారు.
  • భగవాన్ యొక్క స్తుతిని కేవలం అవి సంస్కృతంలో లేవని తిరస్కరించుట. భగవంతుడిని ఏ భాషలోనైనా స్తుతించవచ్చు. అనువాదకుని గమనిక: సంస్కృతం దేవ భాషగా (దివ్య భాష)  ప్రశంసించారు. వేదం సంస్కృత  భాషలో ఉంది, పూర్తిగా ఎమ్పెరుమాన్ కీర్తి ప్రతిష్టలతో కూడి ఉంది. కానీ ఎన్నో ఇతర భాషల్లో ఎమ్పెరుమాన్ని మహిమపరిచే అనేక సాహిత్యాలు ఉన్నాయి. అళగీయ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ (పిళ్ళై లోకాచార్యుల యొక్క దివ్య సోదరుడు) ఒక అద్భుత ప్రబంధ (గద్యం) మైన ఆచార్య హృదయం అనే గ్రంథం, అనేక సూత్రాల సమీకరణ, తమిళంలో రచించారు. ఈ ప్రబంధంలో, ఆళ్వారుల పుట్టుకకు సంబంధం లేకుండా, వారి కీర్తి అపరిమితమైనది అని చెప్పబడింది. ఎందుకంటే వారు స్వయంగా ఎమ్పెరుమాన్ చేత ఆశీర్వదించబడ్డారు, అందువలన ఆళ్వారులు పూర్ణ శరణాగతులు; వారు వ్రాసిన భాషతో సంబంధం లేకుండా (తమిళ్), 4000 దివ్యప్రబంధములు దివ్యమైనవి, ఎందుకంటే అవి కేవలం ఎమ్పెరుమాన్ని మాత్రమే స్తుతిస్తున్నాయి, ఎందుకంటే అవి నాలుగు వేదాల సారం కాబట్టి. అందువలన వారు ఆళ్వారులను మరియు వారి దివ్యప్రబంధముల యొక్క మహిమను స్థాపించి, ప్రతి శ్రీవైష్ణవుడు అభ్యాసం చేయాలని నిరూపించారు.
  • లౌకిక ప్రవృత్తి కల వ్యక్తులను (శ్రీమంతులు, రాజకీయంగా శక్తివంతులు, మొదలైన వారిని ) పొగుడుట. భగవంతుడిని స్తుతించవలసిన నాలుక/నోరుతో ఇతర దేవతాంతరులను కీర్తించుట ఒక అడ్డంకి.  నమ్మాళ్వారు తిరువాయ్మొళి 3.9.1 లో అన్నారు ” ఎన్నావిళ్ ఇంకవి యాన్ ఒరువర్క్కుం కొడుక్కిలేన్, ఎన్నప్పన్ ఎమ్పెరుమాన్ ఉళనాగవే” –  నా నాలుక ఎమ్పెరుమాన్ తప్ప ఇంకెవ్వరినీ స్తుతించదు, ఎమ్పెరుమాన్ నా తీయని స్తుతి కోసం వేచి ఉంటారు.
  • సర్వాధికారాన్ని (అందరికీ అర్హతఉన్న) అధికృధాదికారంగా (యోగ్యమైన వ్యక్తులకు మాత్రమే అర్హత) భావించుట. ఉదాహరణకు, వేదం త్రైవర్ణికులు (మొదటి 3 వర్ణముల వారు – బ్రాహ్మణ, క్షత్రియ, వైశ్య) నేర్చుకోవచ్చు మరియు చదవవచ్చు. అయితే దివ్యప్రబంధము చదువుటకు, మంగళాశాసనం చేయుటకు ప్రతి ఒక్కరూ అర్హులు. అనువాదకుని గమనిక: అదే సూత్రాన్ని అళగీయ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ ఆచార్య హృదయం చూర్ణిక 73 లో వివరించారు – మృత్ గతం పోలన్ఱే పొఱ్కుడం – ఒక మట్టి కుండ బంగారు కుండ వంటిది కాదు. బంగారం సహజంగా స్వచ్ఛమైనది. అది ఎప్పుడైనా ఎవరైనా ముట్టుకోవచ్చు. కాని మట్టి కుండకు అనేక నిబంధనలు ఉన్నాయి, కొంతమంది మాత్రమే కొన్ని సందర్భాలలో మాత్రమే తాక వచ్చు – అనధికారిక సమయంలో అనధికార వ్యక్తులు తాకినప్పుడు, అవి పవిత్ర కార్యలకు పనికిరావు. బంగారపు పాత్రలకు అలాంటి నిబంధనలు లేవు. అదేవిధంగా, ఆళ్వార్ల పాసురాలు పవిత్రమైనవి,  ఏ వ్యక్తి అయినా అనుసంధానం చేయవచ్చు.
  • ఒక శ్రీవైష్ణవునిగా మారిన (సత్ సాంప్రదాయ సూత్రాల సరైన అవగాహనతో) ​​తరువాత, ఆళ్వారుల మరియు ఆచార్యులచే వ్రాయబడని పాసురాలను చదువుట ఒక అడ్డంకిగా చెప్పవచ్చు. అనువాదకుని గమనిక: ఆళ్వారులు ఎమ్పెరుమానునిచే కలుషితం లేని జ్ఞానంతో ఆశీర్వదించబడ్డారు. మన పూర్వాచార్యులు  ఆళ్వారులచే  ఆశీర్వదించబడ్డారు. వారు రాసినది ఏది కూడా సొంత స్వార్థం లేకుండా పూర్తిగా స్వచ్ఛమైనవి. కాబట్టి, మన ఆచార్యులు మరియు ఆళ్వారులచే వ్రాయబడిన వాటిని ఖచ్చితంగా చదవాలి మరియు పాటించాలి. ఇతర వ్యక్తుల స్థితిలో (ఎమ్పెరుమానుని భక్తులైనప్పటికీ, శుద్ధ సాంప్రదాయ ఆచార్య పరంపరను పాటించని వారు) వారి సొంత నిష్ఠపై, అవగాహనపై ఆధారపడతారు, ఆ సందర్భంలో కొంతవరకు ఉపాయాంతరములు (కర్మ, జ్ఞాన, భక్తి యోగములు మొదలైన ఉపాయములుగా) , ప్రయోజనాంతరం (శ్రీమన్నారాయణకు నిస్వార్థ కైంకర్యమునకు బదులుగా ఇతర లాభాలను ఆశించుట) మరియు దేవతాంతరములు (ఇతర దేవతల స్తుతి) కలవచ్చు. కాబట్టి, అటువంటి సాహిత్యానికి దూరంగా ఉండటం ఉత్తమం, ఎందుకంటే,  స్వచ్ఛమైన మరియు మిశ్రమ (కలిసిన) సాహిత్యానికి మధ్య వ్యత్యాసాన్ని మనం గుర్తించలేని స్తితిలో ఉంటాము.
  • ఇటువంటి ఆళ్వారుల, ఆచార్యుల సాహిత్యమును సరైన ఆచార్యుల ఆధ్వర్యం లో నేర్చుకోవాలి.  మనం సొంతంగా  వాటిని అధ్యయనం చేయుట లేదా అధికారం లేని వారి నుంచి నేర్చుకొనుట ఒక అడ్డంకి.
  • భగవాన్ యొక్క నామ సంకీర్తనం పరిశుద్దీకరణ ప్రక్రియగా కాకుండా ఆనందకరమైన ప్రక్రియగా సంతోషంగా చేయాలి. అలా చేయక పోవుట ఒక అడ్డంకి. భగవాన్ నామాలను పలికితే స్వచ్ఛమైన బ్రహ్మానందానికి దారితీస్తుంది. మధురకవి ఆళ్వార్ వారి కణ్ణినుణ్ చిఱుతాంబు 1 లో “కురుగూర్ నంబి  ఎన్ఱక్కాల్ అణ్ణిక్కుం అముదూఱుం ఎన్నావుక్కే” అని అన్నారు – నేను నమ్మాళ్వార్ నామమును పలికినప్పుడు నా నాలుకపై స్వచ్ఛమైన తేనె రుచి యొక్క అనుభవం కలుగుతుంది. నమ్మాళ్వార్ తిరువాయ్మొళి 7.9.11లో “ఎంగనే సొల్లిలుం ఇన్బం పయక్కుమే” – అయితే నేను ఎమ్పెరుమానుని ఎలా స్తుతించినా అది బ్రహ్మానందానికి దారితీస్తుంది అని అన్నారు. అనువాదకుని గమనిక: తొండరడిప్పొడి ఆళ్వార్ తిరుమాలైలో నామ సంకీర్తనం యొక్క పూర్తి మహిమలను తెలిపారు. పెరియ వాచ్చాన్ పిళ్ళై  ఈ ప్రబంధం యొక్క అద్భుతమైన అర్థాన్ని వారి వ్యాఖ్యానంలో వ్రాసారు. మొదటి పాశురంలో, నామ సంకీర్తనం యొక్క పావనత్వాన్ని(వాటి పవిత్రతను మరియు కీర్తించువారిని పవిత్రం చేసే సామర్థ్యం గురించి) కీర్తించారు.  రెండవ పాశురంలో, నామ సంకీర్తనం యొక్క భోగ్యత్వాన్ని(తీయనిది, పరమ భోగ్యమైనది) కీర్తించారు.  రెండు అంశాలు ముఖ్యమైనవి. పెరియ వాచ్చాన్ పిళ్ళై వారు ముందు పావనత్వానికి తరువాత భోగ్యత్వాన్ని ఉంచడానికి కారణాన్ని అందంగా వివరిస్తున్నారు – నామ సంకీర్తనంతో పరిశుద్దులు అయిన తరువాత సంపూర్ణమైన బ్రహ్మానందము సరిగ్గా పొందగలము.
  • భాగవతుల నామాలను పలుకకుండా భగవాన్  నామాలను కీర్తించుట ఒక అడ్డంకి. భగవాన్ నామ సంకీర్తనం మరియు భాగవత నామ సంకీర్తనం రెండూ సమానంగా ఘనమైనవి (వాస్తవానికి భగవాన్ నామ సంకీర్తనం కంటే భాగవత నామ సంకీర్తనం గొప్పది). కాబట్టి, రెండూ చేయాలి. మనము మునుపటి వివరణను గుర్తు తెచ్చుకోవచ్చు – మధురకవి ఆళ్వార్ వారి కణ్ణినుణ్ చిఱుతాంబు 1 లో “కురుగూర్ నంబి  ఎన్ఱక్కాల్ అణ్ణిక్కుం అముదూఱుం ఎన్నావుక్కే” – నేను నమ్మాళ్వారి నామమును పలికినప్పుడు నా నాలుకలో స్వచ్ఛమైన తేనె రుచి యొక్క అనుభవం కలుగుతుంది అని అన్నారు.
  • స్వతంత్రంగా ఆచార్యుల ముందు వారి అనుమతి లేకుండా మాట్లాడట /పఠి౦చుట మొదలు పెట్టడం, వారు అనుమతి ఇచ్చిన తరువాత పఠి౦చక పోవుట అడ్డంకి. అనువాదకుని గమనిక: పిళ్ళై లోకాచార్యుల వారి “అర్ధ పంచకం” చివరిలో వివరించారు, శ్రీవైష్ణవులు  (ఐదు ముఖ్యమైన సూత్రాలను అర్ధం చేసుకున్నవాడు) కొంతమంది వ్యక్తుల ముందు కొన్ని లక్షణాలను స్పష్టంగా ప్రదర్శించాలి. అందులో, భగవాన్ ముందు వినయం / సాత్వికము ప్రదర్శించాలి.  ఆచార్యుల ముందు అజ్ఞానం స్పష్టంగా ప్రదర్శించాలి (అంటే, తన స్వంత తెలివితేటలను ప్రదర్శించటానికి బదులుగా వారి నుండి ప్రతిదీ నేర్చుకోవాలని కోరుకోవాలి) మరియు భౌతికంగా ఆలోచించే వ్యక్తుల ముందు వాళ్ళకి భిన్న స్వభావం (ఒక శ్రీవైష్ణవుడని) ప్రదర్శించాలి. అంతేగాక, ఆచార్యుల భగవత్ /భాగవత విషయాల గురించి శిష్యులు మాట్లాడటం చూసి, గొప్ప ఆనందాన్ని అనుభవిస్తారు – ఎప్పుడైనా ఆచార్యులు ఎవరినైనా మాట్లాడమని ఆదేశిస్తే ఆ సమయంలో తిరస్కరించకూడదు – ఆ సమయంలో భగవాన్ మరియు భాగవతుల యొక్క మహిమలను గురించి వినయంగా మాట్లాడాలి.
  • గోష్టిలో (సామూహిక పారాయణం) లో ఉన్నప్పుడు, స్వతంత్రంగా మనము పారాయణం మొదలుపెడితే అడ్డంకి అవుతుంది. సాధారణంగా, గోష్తికి నాయకుడు “శాతిత్తరుళ” అంటే మొదలు పెడదాము అని  ఉంటారు. ఆ తరువాత, మనం పారాయణం చేయుట ప్రారంభించాలి. ఇది సరైన మర్యాద.
  • అధిపతులు ప్రారంభించిన తర్వాత మనం తరువాత భాగంతో ప్రారంభించక పోవుట. అనువాదకుని గమనిక: అహంకారంతో, వారు పైనాయకుడిగా ఉన్నామని చూపించడానికి కేవలం వాళ్ళు మాత్రమే ప్రారంభించవచ్చు. అలాంటి వ్యక్తులు, గోష్ఠిలో ఇతరులు మార్గనిర్దేశం చేస్తున్నపుడు దయచేసి వాళ్ళు నోరు మూసుకోవచ్చు. అది మంచి మర్యాద (ప్రవర్తన) కాదు.
  • పాశురం యొక్క రెండవ భాగాన్నిపఠించుటకు సంకోచించుట. అనువాదకుని గమనిక: సాధారణంగా, పండితులు / పై స్థాయిలో ఉన్న అధ్యాపకులు పాశురం యొక్క మొదటి భాగాన్ని పఠించిన తరువాత ఇతరులు (క్రింద స్థాయిలో, మొదలైన వాళ్ళు) పాశురం యొక్క రెండవ భాగాన్ని పఠించాలి. ఈ పద్ధతిలో అంతరాయం లేకుండా పారాయణం కొనసాగించ వచ్చు  మరియు పఠించేవారికి మధ్య మధ్య సరియైన విరామానికి అవకాశం కల్పించి ఎక్కువ సేపు పారాయాణ౦ చేయుటకు కూడా అవకాశం ఉంటుంది. ఇది దివ్యప్రబంధ సేవాకాలంలో ప్రామాణిక పద్ధతి. పరిస్థితిని బట్టి, ఏ సంకోచం లేకుండా రెండవ భాగాన్ని చదివేందుకు ఎవరైనా సిద్ధంగా ఉండాలి.
  • వేగంగా పఠించి అక్షరాలను / పదాలను మ్రింగివేయుట/ తప్పుగా పలుకుట  అనేది ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుని గమనిక:  దివ్యప్రబంధము అందరికీ అర్థం అయ్యి అందారూ చదవ గలిగేలా నెమ్మదిగా చదవాలి.  వారి స్వంత సౌలభ్యము కోసం వేగంగా చదివేసి పదాలను మ్రింగి వేయకూడదు.
  • గోష్ఠిలో ఎవరైనా శ్రీవైష్ణవుడు ఏదైనా తప్పుగా చదివినప్పుడు, వారిపైన నవ్వడంగానీ ఎగతాళి చేయడం కానీ చేయకూడదు.  ఆ వ్యక్తిని బహిరంగంగా సరిదిద్దకూడదు. వినయముతో ఏకాంతముగా వారికి తెలియజేయాలి.
  • ప్రతి ప్రబంధం యొక్క మొదటి మరియు చివరి పాశురం రెండుసార్లు పఠించాలి. అలా చదవక పోవుట ఒక అడ్డంకి.  కొన్నిప్రత్యేక సంధర్భములున్నాయి.  (అనువాదకుని గమనిక: చరమ కైంకర్యం సమయంలో, మొదలైన సమయాల్లో  అన్ని పాసురాలు ఒక్కసారి మాత్రమే చదువుతారు) – మరింన్నివివరాలకు పెద్దలను సంప్రదించండి.
  • శడకోపన్ అని విన్నప్పుడు అంజలి (రెండుచేతులు కలిపి నమస్కరించుట) జోడించక పోవుట ఒక అడ్డంకి. ప్రభంధం / పదిగం యొక్క చివరి పాసురంలో, సాధారణంగా నమ్మాళ్వారు యొక్క పేరును (పాసురంలో భాగంగా) పఠిస్తారు. ఆనవాయితీగా ఆ సమయంలో, మనము దక్షిణ దిశ వైపు తిరిగి (ఆళ్వార్ తిరునగరి భారత దేశం దక్షిణంలో ఉన్నందున) నమస్కరించాలి. అనువాదకుని గమనిక: ఇతర ఆళ్వారులకు కూడా ఇది వర్తిస్తుంది. అళగీయ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ ఈ సూత్రాన్ని కణ్ణినుణ్ చిఱుతాంబు వ్యాఖ్యానంలో మరియు ఆచార్య హృదయములో వివరించారు – నమ్మాళ్వారు యొక్క పేరు వినగానే శ్రీవైష్ణవులు వారు మనకి చేసిన ఉపకారమునకు కృతజ్ఞత తెలుపుతూ తప్పనిసరిగా దక్షిణ దిశ వైపు అంజలి జోడించి నమస్కరించాలి.  బాధాకరమైన విషయమేమిటంటే, ఈ రోజుల్లో గొప్ప నేర్పరులు కూడా సేవాకల సమయంలో నమ్మాళ్వారుల పేరు విన్నప్పుడు నమస్కారం చేయరు.  ఇక్కడ ఈ సందర్భంగా నమ్మాళ్వారు గురించి చెప్పబడింది, ఇదే సూత్రం అందరూ ఆళ్వారులకు వర్తిస్తుంది.
  • దివ్యప్రబంధ పఠనానికి సాఱ్ఱుమురై (సరైన పూర్తయింది) చేయక పోవుట. దివ్యప్రబంధ పారాయణం చేసేటపుడల్లా,  సరైన ప్రక్రియను అనుసరించాల్సి ఉంటుంది. మనం సాధారణ౦గా తనియన్లతో మొదలుపెట్టి, ప్రత్యేక క్రమంలో ప్రత్యేకమైన ప్రబంధాలను పఠి౦చి చివర్లో ఆ ఆలయం, మఠం, తిరుమలైగై (నివాసము) పరిపాటి ప్రకారంగా  సాఱ్ఱుమురై చేస్తాము. సరైన నియమం/క్రమం లేకుండా కేవలం దివ్యప్రబంధ౦  పఠి౦చుట సరి కాదు.
  • ఇతరులకు దివ్యప్రబంధ౦ బోధించేటప్పుడు, ప్రతిఫలంగా వస్తువులు / ద్రవ్య లాభాలను ఆశించరాదు. అనువాదకుని గమనిక: దివ్యప్రబంధ యొక్క పూర్తి దృష్టి ఎమ్పెరుమాన్ కైంకర్యం మరియు మంగళాశాసనంపై  పూర్తిగా దృష్టి ఉంటుంది. కాబట్టి, ఇతరులకు దివ్యప్రబంధ౦ బోధన యొక్క పూర్తి  ఉద్దేశ్యము ఎమ్పెరుమానుకి మంగళాశాసనం చేయుటకై ఇతరులను ప్రేరేపించుట.  అది మాత్రమే లక్ష్యం – ఏ ఇతర ఆకాంక్షలకు చోటు లేదు.
  • డబ్బు కోసం దివ్యప్రబంధ౦ పారాయణం చేయకూడదు. వెల కట్టి ఆళ్వారుల దివ్యప్రబంధములను  అమ్మడం లేదా దివ్యప్రబంధ పారాయణం ఉద్యోగంగా చేయుట గొప్ప పాపం. దివ్యప్రబంధ పారాయణం చేసినపుడు కొంత సంభావనం (సమర్పణలు) స్వీకరించ వచ్చు – కాని, పారాయణం చేసిన వారు హక్కుగా భావించి అడగకూడదు.
  • దేవతా౦తర ఆరాధనలో నిమగ్నమై ఉన్న వారి ఇళ్ళలో దివ్యప్రబంధ౦ పారాయణం చేయకూడదు. అలా చేస్తే పారాయణం చేసేవారి స్వరూపాన్ని ప్రభావితం చేస్తుంది. ఇది భౌతికంగా ఆలోచించే వ్యక్తులు స్నానం చేసే ఒక నదీతీరాన నిత్య కర్మానుష్టానం చేస్తున్నట్లుగా ఉంటుంది –  స్వచ్ఛంగా ఉన్న వారి నిష్ఠను కలుషితం చేస్తుంది. దేవతా౦తర ఆలయ సమీపంలో ఉన్నపుడు నమ్మాళ్వారి పేరు విన్నప్పుడు కూడా, నమస్కారం చేయవలసిన అవసరం లేదు అని చెప్పబడింది (ఎందుకంటే పొరపాటుగా దేవతా౦తరులకు నమస్కారం చేసినట్లగును).
  • విష్ణు సహస్రనామం, ఎళై ఎతలన్ (తిరువాయ్మొళి 5.8), ఆళియెళ (తిరువాయ్మొళి 7.4) పాసురాలను వ్యాధులు నయం కావాలన్న సంకల్పంతో పఠి౦చుట ఒక అడ్డంకి. ఇక్కడ చెప్పబడిన పాశురాలు మరియు  విష్ణు సహస్రనామం పఠించడం వల్ల వ్యాధుల నుండి విముక్తులౌతామని సాధారణంగా వివరించబడింది. కానీ మనం ఏ విధ౦గా కూడా శరీరాన్ని చూడకూడదు, ఇది సరికాదు. కాని ఇతరులను నయం చేయడానికి చదివి వినిపించడం సమంజసమే.
  • ఆచార్యులను స్తుతించకుండా  భగవానుని స్తుతించుట ఒక అడ్డంకి. సాధారణంగా ప్రబంధ౦ పారాయణమునకు ముందు తనియన్లు చదవబడతాయి. ముదలియాండాన్ వివరణను మనము గుర్తు చేసుకోవచ్చు “గురుపరంపరా మంత్రం చెప్పకుండా ద్వయమంత్రాన్ని  పఠించడం  దేవతాంతరులను ఆరాధించి నట్లు౦డును”. అనువాదకుని గమనిక: మనము అనేక పుర్వాచార్య స్తోత్ర గ్రంధాలలో, ఆళవందార్ యొక్క స్తోత్రరత్నం, ఆళ్వాన్ యొక్క స్తవములు, భట్టార్  యొక్క శ్రీరంగరాజ స్తవం మొదలైన వాటిలో గమనించవచ్చు, మొదటి అనేక శ్లోకాలు గురుపరంపర, ఆళ్వారులు మరియు ఆచార్యులను స్తుతించిన తరువాత అసలు  స్తోత్రము ప్రారంభమవుతుంది. పిళ్ళై లోకాచార్యుల ఇదే సూత్రాన్ని శ్రీవచన భూషణ దివ్య శాస్త్రం సూత్రం 274లో “జప్తవ్యం గురుపరంపరైయుం ద్వాయముం – మనం నిరంతరం గురు పరమపరా మంత్రం (అస్మత్ గురుభ్యో నమః…..శ్రీధరాయ నమః) మరియు ద్వయ మహా మంత్ర జపం చేస్తూ ఉండాలని వివరించారు.  మామునులు వారి వ్యాఖ్యానంలో వివరిస్తూ  – గురుపరంపర అంటే వారి స్వంత ఆచార్యుల నుండి శ్రీమన్నారాయణ (ప్రతి ఒక్కరికి ప్రథమాచార్యులు) వరకు, ద్వయం ఇటువంటి గురుపరంపరాచార్యులు మనకు అనుగ్రహించిన ప్రసాదము అని అర్థం.

తరువాతి భాగం మనం వచ్చే సంచికలో కొనసాగిద్దాము.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

హిందీలో : http://ponnadi.blogspot.com/2014/02/virodhi-pariharangal-13.html

మూలము : https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org