Category Archives: thathva thrayam

తత్త్వత్రయం – భగవంతుడు అనగా ఎవరు?

శ్రీ:  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమద్వరవరమునయే నమః  శ్రీవానాచల మహామునయే నమః

తత్త్వత్రయం

<< అచిత్తు: పదార్థము అనగా నేమి?

  • శ్రీ పిళ్ళై లోకాచార్యుల “తత్వత్రయం” అను ఈ గ్రంథమును శ్రీమణవాళ మహాముణుల యొక్క దివ్య వ్యాఖ్యాన సహితముగా చిదచిదీశ్వర తత్వముల యొక్క వైభవమును తెలుసుకొనుటకు సాగిస్తున్న మన ప్రయాణములో ఈ అధ్యాయములో సర్వ విశిష్టమైన ఈశ్వర తత్వమును గూర్చిన విషయములను తెలుసుకొందాం !!

పరిచయం

  • ఈ అధ్యాయములో సర్వోన్నతమైన ఈశ్వర తత్వమును మరియు ఈశ్వరేతర తత్వములైన చిదచిత్తులతో వైశేషిక బేధమలను ఆమూలాగ్రముగా విశ్లేషించెదము!!

స్వరూపము – దాని నిజ తత్వము

ఈశ్వర తత్వము యొక్క స్వభావము:
  • అశుభ గుణాలకు అతీతము – అనగా సృష్టిలోని అని మంగళకరమైన, శుభములైన పరిణామములు భగవంతుని యొక్క దివ్య కళ్యాణ గుణములే!
  • భావాతీతుడు – అనగా కాలము (కాలాతీతుడు – భూతభవిష్యద్వర్తమాన కాలముల యందు ఉండెడివాడు), ప్రదేశము (సర్వాంతర్యామి – అన్ని ప్రదేశముల యందు తన ఉనికి కలిగి ఉండెడివాడు), వస్తువు (స్థావర, జంగమ, జడ, చరాచర వస్తువుల యందు ఆత్మగా ఉండెడివాడు)!
  • అపార జ్ఞానమూర్తి, అనంత కరుణారసార్ణవుడు.
  • అనేకములైన దివ్యకల్యాణ గుణములకు నిలయుడు, అఘటిత ఘటనా సమర్థుడు.
  • సృష్టి స్థిత్యంత కార్యములను సమర్థముగా నిర్వహించెడివాడు.
  • చతుర్విధ పురుషార్థముల ద్వారా చేతనుల చేత ఆశ్రయించబడేవాడు – అలాగే చేతనులకు చతుర్విధ పురుషార్థములను ఒసగే వాడు.
  • చతుర్విధగాములు ఆశ్రయించెడివాడు – భగవద్గీత 7.6 లో శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ చెప్పిన విధముగా చతుర్విధగాములు:  ఆర్తులు – సంసారములో అలమటించెడివారు, అర్ధార్ధులు –  ప్రాపంచిక సుఖసంపదలను అర్థించెడివారు, జిజ్ఞాసువులు – మోక్షము అర్థించెడివారు; జ్ఞానులు – అర్థభావ రహిత స్థితిలో ఉండెడివారు.
  • అనంత దివ్యరూపములు కలిగినవాడు
  • శ్రీభూనీళాది దేవేరులకు ప్రాణసఖుడైనవాడు

జీవాత్మ ఎటుల శరీరాలు మార్చినను దాని యొక్క మూల తత్వము నశించదో అటులనే అన్ని జీవుల యందు అంతర్యామిగా ఉన్నప్పటికిన్నీ పరమాత్మ యొక్క మూల స్వరూపము చెక్కుచెదరదు!

భగవత్కల్యాణ గుణములు
ఈశ్వరుని యొక్క అమేయ దివ్య కళ్యాణ గుణములు:
  • నిత్యము – ఎల్లపుడు ఉండెడివి
  • అనంతము – పరిమితులకు అందనివి
  • అనేకము – లెక్కించనలవి కానివి
  • నిర్హేతుకము – కార్యకారణములతో తెలియనలవి కానివి
  • నిర్మలము – లోపము చూపజాలనివి
  • నిరుపమానము – సర్వతంత్ర స్వతంత్రుడైన ఈశ్వరుని యొక్క దివ్య కల్యాణ గుణములను వర్ణించుటకు ఉపమానములు దొరకవు
అయితే అనంతమైన భగవత్కళ్యాణ గుణములను మూడు వర్గములుగా విభజించవచ్చు! అవి,
  • వాత్సల్యము: ఈశ్వరుని శరణుజొచ్చిన శిష్టుల యెడ ప్రేమగా అనుకూలముగా ప్రవర్తించుట – వాత్సల్యములో తిరువెంకటనాథుని గొప్పగా చెప్పెదరు.

  • సౌశీల్యము: ఎటువంటి ఆడంబరములు, భేషజములు లేక ఉన్నతులకు, కడువారికి కూడా అందేలాగ అందరి యెడ సమానమైన చిత్తముతో ప్రవర్తించుట – శ్రీ రామచంద్ర మూర్తి యొక్క కళ్యాణ గుణములలో సౌశీల్యము చెప్పుకోదగిన గుణము – అటు విభీషణునితో, హనుమంతునితో, ఇటు గుహునితో ఒకే విధమైన స్నేహనిరతి కలిగినవాడు శ్రీరాముడు.

  • సౌలభ్యము: అందరికి సులభముగా దొరికేవాడు! శ్రీ కృష్ణ పరమాత్మకు ఈ గుణము బహు విశేషముగా వర్తిస్తుంది!

అలాగే మరికొన్ని విశేషమైన భగవద్గుణములు,

  • మార్దవము: మృదుత్వము – శారీరకముగానూ, మానసికముగాను పరమాత్మ మృదు స్వభావి
  • ఆర్జవము: యోగ్యత, పెద్దరికము, న్యాయమూర్తిత్వము
  • దుష్టులు, అధర్మచారులైన వారిని నిర్జించగల శౌర్యము, వీర్యము కలవాడు!
  • సర్వజ్ఞత్వము: సర్వ విషయముల యందు అవగాహన కలిగినవాడు
  • శక్తి: సృష్టి యందలి అన్ని కార్యములను నడిపించగల శక్తి కలిగినవాడు
  • బలము: విశ్వగమనానికి సహాయపడగల సామర్థ్యము బలము కలిగినవాడు
  • ఐశ్వర్యము: సృష్టిని నియంత్రించ గలవాడు
  • వీర్య: ప్రతి శక్తులను సమర్థవంతముగా ఎదుర్కొనగల సామర్థ్యము కలవాడు
  • తేజస్సు: అపరిమితమైన ప్రకాశము కలిగినవాడు

భగవత్కళ్యాణగుణములు – వాటి ఉద్దేశ్యము

  • భగవంతుని యొక్క అనంతమైన కళ్యాణ గుణములకు ఉద్దేశ్యములు, లక్షణములు కలవు! అవి,
    • భగవంతుని యొక్క జ్ఞానము తమను అజ్ఞానులలుగా భావించే వారికి సహాయపడుటకుకు
    • భగవంతుని యొక్క శక్తి అతనిని ఆశ్రయించినవారిని రక్షించుటకు
    • భగవంతుని యొక్క క్షమ తప్పు ఒప్పుకుని శరణని ఆశ్రయించినవారిని అనుగ్రహించుటకు
    • భగవంతుని యొక్క కృప సంసార బాధలలో అలమటించుచున్నవారిని ఉద్ధరించుటకు
    • భగవంతుని యొక్క వాత్సల్యము తెలియక చేసిన తప్పుల వలన తన భక్తులకు పడ్డ కర్మల నుంచి కాపాడుటకు
    • భగవంతుని యొక్క శీలము అణగారిన కడజాతి వారి చెంత చేరుటకు
    •  భగవంతుని యొక్క ఆర్జవము తనను నమ్మని వారిని కూడా అనుగ్రహించుటకు
    • భగవంతుని యొక్క మార్దవము తనను విడిచి ఉండలేని అమాయక భక్తులను ఊరడించుటకు
    • భగవంతుని యొక్క సౌలభ్యము తన చెంతకి చేరలేని వారి చెంతకు తాను చేరి వారిని అనుగ్రహించుటకు
    ఇలా భగవంతుని యొక్క కళ్యాణగుణములకు అనేక దివ్య లక్షణములు చెప్పవచ్చును!
    భగవంతుని దివ్య గుణముల యొక్క సాక్షాత్కారము
     
    • భగవంతుడు ఈ సంసారములో అలమటిస్తున్న తన భక్తులను ఉద్ధరించుటకు ఎల్లప్పుడూ ప్రయత్నిస్తూనే ఉండును
    • ఈశ్వరుడు ప్రారబ్ధపీడితులైన జీవులను ఉద్ధరించుటకు సహాయము చేస్తూండును
    • ఈశ్వరుడు తనను శరణుజొచ్చిన వారి యొక్క జన్మ జ్ఞాన స్వభావ లక్షణములు గమనించక వెంటనే వారికి సహాయపడును.
    • తనను తాను రక్షించుకోలేని లేక మరే విధమైన సహాయ సాధనము లేని దుర్భర జీవులను ఈశ్వరుడు పట్టించుకుని సహాయపడును.
    • ఈశ్వరుడు జీవులను తనవైపు తిప్పుకొనుటకు దివ్య లీలలను ప్రదర్శించును. ఉదాహరణకు  కృష్ణావతారములో శ్రీ కృష్ణ పరమాత్మ ప్రదర్శించిన అద్భుతమైన దివ్యలీలలు.
    • ఈశ్వరుడు ఎల్లపుడు తనను జీవులకు అందుబాటులోనే ఉంచుతాడు.
    • జీవులకు సహాయపడటమే వ్రతముగా కలిగి ఉంటాడు!
    • ఈశ్వరుడు జీవుల నుంచి బదులు ఆశించక జీవులు వారి వారి తాహతిని బట్టి సమర్పించే చిన్న కానుకను కూడా స్వీకరించి వారికి అపరిమితమైన లాభమును చేకూరుస్తాడు!
    • ఈశ్వరుడు తనను శరణు జొచ్చినవారికి ఐహిక సుఖ భోగముల లాలస తగ్గించి వారిని మోక్ష సాధనవైపు మనసును మరలుస్తాడు!
    • ఈశ్వరుడు శరణాగతుడైన భక్తుడు చేసిన తెలిసి తెలియని పొరబాటులను తన భార్య శ్రీమహాలక్ష్మి ఎత్తి చూపిననూ తాను మాత్రం వాటిని విస్మరించి వాత్సల్యముతో క్షమించి రక్షిస్తాడు!
    •  ఈశ్వరుడు జీవులలో లోటుపాట్లను, పసి పిల్లల ఉచ్చిష్టములను తల్లి సహించినట్లుగా, సహిస్తాడు!
    •  తన శిష్టులు దూరమైతే వారికన్నా ఈశ్వరుడే ఎక్కువగా దుఃఖించును.
    • ఆవు అప్పుడే పుట్టిన లేగదూడను సాకుటకు కోడె దూడలను దూరము పెట్టినట్లు, జీవుడు భగవంతునికి శరణాగతి చేసినచో అతనిని తన దేవేరులు, నిత్యసూరులకంటే మిన్నగా ఈశ్వరుడు ఆదరించి రక్షిస్తాడు!
భగవంతుని కారణత్వం – సనాతన కారణత్వం

మనకు కనిపించే ఈ సృష్టిలోని పిండాండము నుంచి బ్రహ్మాండము వరకు సృష్టి చేసినవాడు చతుర్ముఖ బ్రహ్మ ! ఈ చతుర్ముఖ బ్రహ్మను కూడా సృష్టించిన పరబ్రహ్మమే ఈశ్వరుడైన శ్రీ మహా విష్ణువు! ఇంకా,

  • ఈశ్వరుడు ఈ చరాచర సృష్టికి కారణ భూతుడు.
  • పదార్ధముల యొక్క మూల వస్తువులైన అణువులు సనాతనమని నమ్మలేము!
  • ఒకవేళ విశ్వములో పదార్థము వలన జీవులు జీవులలో మూలకణములు సృష్టి కాబడినచో దానిని సృష్టించిన తత్వము ఒకటి ఉండవలెను!
  •  దేవతలలో బద్ధ చేతనులుగా చెప్పబడే బ్రహ్మ రుద్రాది ప్రభృతులు సృష్టి మొదలు పుట్టి ప్రలయ సమయమున భగవంతునిలోకి లీనమయ్యెదరను శాస్త్ర సత్యమును బట్టి వారునూ సనాతులు కాజాలరని తెలియుచున్నది!
  • కనుక పై పదార్థములను దేవతలను లోకాలను సృష్టి చేసి స్థితి కూర్చి లయం చేసుకోగల మహోన్నత శక్తికి ఈశ్వరుడు అని పేరు!
  • కనుక జగత్తుకు కారణ భూతుడైన శక్తి ఈశ్వరుడే! అయితే ఈ కారణత్వము భగవంతునికి అజ్ఞానము చేతనో లేక కర్మ చేతనో రాలేదు! అది ఒక కేవలం ఈశ్వరుని యొక్క సంకల్ప మాత్రము చేత జరుపబడిన సృష్టి కార్యము!!
  • సృష్టి స్థితి లయములు భగవంతుని సంకల్ప పరిణామాలు! ఆ కార్యముల వల్ల భగవంతునికి ప్రయోజనము కానీ వాటి యందు నిమిత్తము కానీ లేక కర్మానుభవము కానీ ఉండదు! ఇదంతా కేవలం ఒక లీలగా భగవంతుడు చేయుచున్నాడు!
  • భగవంతుని లీలామాత్రకమైన సృష్టి ప్రళయముతో ముగుస్తుంది! ఆటలాడుకొనుచున్న పిల్లలు ఇసుక కోట కట్టుకుని మరల ఆ కోటను చిదిమేసినట్లుగా భగవంతుడు లీలగా జగత్తును సృష్టి చేసి మరల తనలోకి లయమొనర్చుకొనును!
  • భగవంతుడు తననే ఈ చరాచర సృష్టిగా మార్చుకొనును! కనుక సృష్టి యొక్క మూల పదార్ధం కూడా భగవంతుడే!
  • కారణత్వములు మూడు: ఉపాధాన కారణత్వం (కార్యమునకు కావలసిన వస్తువు), నిమిత్త కారణత్వం (కార్యము చేయువాడు), సహకార కారణత్వం (కార్యసాధనలో ఉపకారములు): మట్టితో పాత్ర చేయునపుడు మన్ను ఉపాధానము, కుమ్మరివాడు నిమిత్తము మరియు తిరగలి యంత్రము సహకారము అగును-మట్టి పాత్ర నిర్మాణములో ఈ మూడు వస్తువులు కారణత్వము వహించును!
  • జగత్కార్యమునకు తానూ కారణ భూతుడైయున్ననూ ఈశ్వరుని యొక్క సహజ స్వరూపము మార్పు చెందదు! అందుకని భగవంతునికి నిర్వికారుడని ఒక నామము కలదు!
  • సాలీడు తన లాలాజలంతో దారములల్లి గూడుకొట్టుకుని మరల ఆ గూడును తానే మింగివేసినట్లు, భగవంతుడు తనలోని భాగమైన బ్రహ్మపదార్థము చేత చిదచిత్తులను సృష్టి చేసి మరల ప్రళయములో తనలోకి లయము చేసుకొనును!

సృష్టి – స్థితి – లయ

ఈశ్వరుడే కారణ భూతుడై ఈ మూడు కార్యములను నిర్వహించును! విశ్వసృష్టి శూన్య దశ నుంచి పంచ భూతముల వరకు తయారు చేసి జీవులను ప్రభవించి తానే అంతర్యామిగా వారిలో ప్రకాశించును!

సృష్టి
  • జడ పదార్థము నుంచి జీవ పదార్థమును ప్రభవింపజేయుట
  • జీవాత్మలకు ఇంద్రియ సహితముగా శరీరమును కూర్చుట
  •  జీవులలో బుద్ధిని సృజించి పెంచుట
స్థితి
  • సృష్టించిన జీవుల మనుగడకు తోడ్పడి వారిని అభివృద్ధి చేయుట!
  • సర్వకాల సర్వావస్థల యందు తాను జీవునికి తోడుగా యుండి అనుకూల మనస్సును కలుగజేయుట – మొక్క పెంచునపుడు నీరు భూమి నుండి మొక్కలోకి ఎగబాకి ఎదుగుదలకు ఊతమిచ్చినట్లు ఈశ్వరుడు జీవుని ఎదుగులలో తోడ్పడును!
  • ఋషుల చేత వేదము, ధర్మ శాస్త్రములు జీవులకు అందించుట – తద్వారా జీవుని బుద్ధిని  ధర్మానువర్తిగా చేయుట
  • తాను శ్రీ రామ కృష్ణాది అవతారాలు ఎత్తి జీవుల మధ్య తిరుగుతూ తాను ధర్మమును ధర్మశాస్త్రములను ఆచరించి జీవునికి చూపుట!
  • జీవాత్మలు అథోగతి పాలు కాకుండా వారిని శాస్త్ర జ్ఞాన రూపమున రక్షించుట!
  • వారిలో అంతర్యామిగా మనస్సాక్షిగా మారి సన్మార్గము చూపుట!

లయ (సంహారం)

  • ధర్మ మూలము మరిచి అధర్మ మార్గమున చరించుచున్న జీవాత్మల వలన సృష్టి ఇబ్బంది పడుతున్న సమయమున సామూహిక కర్మానుభవ సాక్షిగా ప్రళయము జరుగును
  • ప్రళయము జగత్తును స్థితి దశ నుంచి శూన్య దశకు చేర్చును.
  • సంహారముగా ఈశ్వరుని అంతర్యామిగా చేర్చుకుని రుద్రుడు, అగ్ని, కాలము ప్రచోదన చేసి వినాశనమును కలిగించును.
  • వినాశనము భగవంతుని యొక్క తమోగుణ రూపము.
భగవానుని స్వాతంత్రత
  • సృష్టి క్రమములో భగవంతుడు స్వాతంత్రుడై స్వయం నియంతృత్వముతో సృష్టి చేయును
  • జీవులు వారి వారి కర్మ వాసనాలను బట్టి రకరకాల రూపములు దాల్చి సృష్టించబడుదురు! వారిలో సుఖపడువారు కొందరు దుఃఖపడువారు మరికొందరు! జీవుల కర్మ ఫలితములకు భగవంతడికి ఎటువంటి నిమిత్తము లేదు! (నమ్మాళ్వార్లు సాయించినట్లు తిరువాయ్మొళి 3.2.1)
భగవానుని అనంత దివ్య రూపములు
 
భగవంతుని గుణ, స్వభావముల కంటే అతని దివ్య రూపములు మిక్కిలి రమ్యములు, అవి:
  • అనాది స్వరూపము
  • సమమైనవి
  • నిత్యమై సత్యమై నిజ జ్ఞానరూపకమైనది
  • జీవుని బంధించిన శరీరము వలె కాక భగవంతుని రూపము అతని నిజ తత్వము చూపించునట్లుగా అపౌరుషేయమైనదై ఉండును
  • మిక్కిలి ప్రకాశవంతమైనదై ఉండును
  • అనంత దివ్య కల్యాణ గుణ మిళితమైయుండును
  • ఋషులు తమ తపస్సులలో దర్శించనలవి కాని అద్భుతమై సత్వ గుణోపేతమై ఉండును
  • ఏ రూపము దర్శిస్తే ఇక ప్రాపంచిక రుచులపట్ల ఆసక్తి సన్నగిల్లునో అట్టి మహోన్నతమైన దివ్య రూపము ఈశ్వర రూపము
  • ముక్తాత్మలు, దివ్యసూరులు అనుక్షణం సేవించి దర్శించే దివ్యరూపము
  • అన్ని బాధలను తొలగించునట్టి శక్తి కలది
  • లీలావతారములకు మూలమైనది
  • అన్ని తనలో ఇముడ్చుకున్నది! అన్నిటియందు తాను ఇమిడియున్నది!
  • శంఖచక్రగదాపద్మాది దివ్యాయుధాభరణ ధరితమైనది!

అటువంటి భగవత్స్వరూపము అయిదు విధములుగా దర్శించవచ్చును,. అవి:

  • పరత్వము: పరమపదము యందు ఉండెడి దివ్యరూపము (వైకుంఠనాథుడు, పరమపదనాథుడు)
  • వ్యూహము: లోకాలలో కనిపించి సంచరించెడి రూపములు (ప్రద్యుమ్న, సంకర్షణాది రూపములు)
  • విభవము: అవతార రూపములు (మత్స్యకూర్మాది దివ్యావతార రూపములు)
  • అర్చ: స్వయంభువుగా లోకులు అర్చించుకొనుటకు ఏర్పడిన రూపములు (తిరుమల, శ్రీరంగేత్యాది దివ్యక్షేత్రములలో మూర్తులు)
  • అంతర్యామి: చేతనాచేతన శరీరములలో మనస్సులోపలి హృద్పద్మమందు వెలసిన రూపము
  • ఈ రూపములు క్లుప్తముగా ఇచట వర్ణించబడినవి: http://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-parathvadhi.html.

పరత్వ రూప లక్షణము

  • బ్రహ్మాండమునకు వెలుపల వెలసిన అనంతానంద నగరి పరమపదము! అనంతమైన దివ్య ప్రకాశముతో కాలాతీత నియమమున దివ్య సూరులు, ముక్తులు నివసించెడి పరబ్రహ్మలోకమది!
  • సర్వత్రా మంగళకర శకునములతో ఆ పరమపద నగరము అలరారుచుండును
  • అచట పరబ్రహ్మము పరవాసుదేవునిగా, అనంతగరుడవిశ్వక్సేనాది నిత్యసూరిగణముల దివ్య కైంకర్యములను స్వీకరిస్తూ, శ్రీభూనీలాది దేవేరీయుతుడై, అచట మణిమయ మండపము నందు కుర్మాసనముపై ఆదిశేషుడు సింహాసనమవగా, దానిమీద ధర్మ పీఠముపై కూర్చుని, దివ్యాన్గనలు చామరములు వీచుచుండగా సర్వాకాలంకార విభూషితుడై, పాదముల వద్ద వైనతేయుడు నిలుచుండగా, సర్వదివ్య కళ్యాణ గుణసమన్వితుడై, పరాత్పరుడిగా, పరత్వరూపుడైన శ్రీమన్నారాయణుడు తన భక్తులకు ప్రప్రన్నులకు అమితమైన సంతోషాన్ని కలిగించుట కొరకు పరమపదమందు సేవ శాయించును!
వ్యూహ రూప లక్షణము
  • పరవాసుదేవుడైన పరమపదనాథుడు వ్యూహ వాసుదేవునిగా రూపమును పొందును! ఈయనే క్షిరాబ్ధి నాథుడైన శ్రీ మహావిష్ణువు!
  • భౌతిక లోకముల యొక్క పరిపాలనా బాధ్యతలు నిర్వర్తించుట కొరకు శ్రీ మహాలక్ష్మితో కూడి పరమాత్మ పాల కడలిని రాజధానిగా చేసుకొని సృష్టి స్థితి లయములను కార్యములు నిర్వర్తించుచుండును!
  • వ్యూహ వాసుదేవుడు సంకర్షణునిగా, ప్రద్యుమ్నునిగా, అనిరుద్ధునిగా మరో మూడు రూపములు దాల్చును!
  • సంకర్షణుడు – జ్ఞానము, బలము అనే గుణములు కలిగి, జీవులయందు శరీరాత్మ భేదములు కలిగించుచుండును. వేదశాస్త్రముల యందలి జ్ఞానమునకు కారణభూతుడితడు! సంకర్షణుడే ప్రద్యుమ్నునిగా ఆవిర్భవించును!
  • ప్రద్యుమ్నుడు ఐశ్వర్యము, వీర్యమనే గుణములకు అధిపతి యితడు! శరీరియందు మనస్సును అధిష్టించి ఉండును! ధర్మాధర్మ విచక్షణ శరీరిలో ఉద్దీపించే శక్తే ప్రద్యుమ్నుడు! జీవులలో మంచి బుద్ధి కలిగించి సత్కర్మాచరణకు ప్రేరేపిస్తాడు! తద్వారా జగత్తులో ధర్మము నడిచే విధముగా చేసే శక్తి ఈ ప్రద్యుమ్నుడు! అంతే కాక జీవులను సృజించుట, వర్ణాశ్రమ ప్రక్రియలకు బాధ్యుడు కూడా ఈ ప్రద్యుమ్నుడే! ప్రద్యుమ్నుడు పిదప అనిరుద్ధునిగా రూపు దాల్చును!
  • అనిరుద్ధుడు – అనిరుద్ధుడు కాలాన్ని నడిపించేవాడు! శక్తి, తేజస్సు ఇతని గుణములు! అలాగే జీవులలో సత్వరజస్తమో గుణములకు కారకుడు యితడు!
విభవం:

శ్రీమహావిష్ణువు యొక్క దశావతారలకు విభవ అవతారాలని పేరు. అయితే ఈ దశావతారాలే కాక ఇంకా ఎన్నో అవతారాలు కలవు. విభావావతారములను రెండు విధములుగా వర్గీకరించవచ్చును, అవి:

  • ముఖ్యావతారములు:
    • ఇవి శ్రీ రామకృష్ణాది దశావతారములు. భగవానుడు దుష్టశిక్షణ, శిష్టరక్షణార్థం తన స్వయం సంకల్పము చేత అవతరించేవి ముఖ్య అవతారములు.
    • ముముక్షవులు ధ్యానించి ఉపాసించవలసిన అవతారములు ఇవి.
    • భగవానుడు పరమపదంలో ఉండెడి తనయొక్క అపూర్వమైన గుణగణములను ఈ అవతారములలో తన కలిగియుండును.
    • పరమపదములో భగవంతునికి ఉండెడి తేజస్సంపద అవతార సమయమందు కూడా కలిగియుండును.
    • దీపమును వెలిగించిన అగ్గిపుల్ల కంటే దీపము మిక్కిలి ప్రకాశమానమై వెలిగినట్లు పరమపదమందలి భగవంతుని ప్రకాశవిశేషము మరింతగా ఈ ముఖ్యావతారములందు బయల్వెడును.
  • గౌణావతారములు:
    • భగవానుడు తానే స్వయముగా అవతరించిననూ అవతరించకపోయిననూ తన యొక్క శక్తి విశేషమును మరియొక జీవునియందు ప్రవేశపెట్టి లోక కళ్యాణమును తలపెట్టును.
    • ప్రాపంచిక కార్యములు తలపెట్టుటకు అవతరించుట చేత గౌణావతారములు ముముక్షువులకు అంత ముఖ్యము కాదు.
    • ఈ గౌణవతరములు రెండు విధములు, అవి:
      • స్వరూపావేశం: భగవంతుడు తన యొక్క దివ్యమైన తేజస్సు ద్వారా జీవులను ఉత్తేజపరిచి భగవత్కార్యమును జరిపించుట. ఉదా: వ్యాస మహర్షి, పరశురాముడు, మొ||
      • శక్త్యావేశం: భగవంతుడు తన యొక్క శక్తిని దివ్యాంశగా ప్రవేశపెట్టి జీవుల చేత కార్యములు చేయించుట. ఉదా: బ్రహ్మ రుద్రాది దేవతాంశలు
    • భగవంతుడు ఎప్పుడు అవతరించినా పూర్తిగా తన యొక్క స్వయం సంకల్పం చేత అవతరించును.
    • తాను అవతరించుటకు కారణమును భగవంతుడే గీతలో (4.8) చెప్పియున్నాడు, “పరిత్రాణాయ సాధూనాం వినాశాయ చ దుష్కృతాం ధర్మ సంస్థాపనార్థాయ…. “. సాధువులైన తన యొక్క భక్తులను రక్షించుట కొరకు, దుష్ట బుద్ధులను వినాశన చేయుటకు మరియు ధర్మగ్లాని ఏర్పడ్డ ప్రతి సమయందు లోకమును సంస్కరించి ధర్మమును పునః ప్రతిష్ఠ కావించుటకు భగవంతుడు అవసరమైనపుడు అవతరించును.
    • కొన్ని అవతారములలో భగవంతుడు మునులచేత శాపమును పొంది భూమియందు జీవునిగా అవతరించుట పురాణ కథలలో చూచెదము. అయితే అది కేవలం ఒక లీల మాత్రమే! ఇది ఒక రహస్యము! అసలు నిజము భగవంతుని యొక్క స్వతంత్ర సంకల్పమే!

అంతర్యామి

  • జీవాత్మలందు నిర్హేతుక కృప కలిగిన భగవంతుడు జీవుల మనస్సులలో హృదయాంతర్వర్తియై అంతర్యామిగా కొలువుండును.
  • ధ్యానము యోగము ద్వారా మోక్షసాధన చేయు ముముక్షువులకు మొదటగా స్వామి అంతర్యామిగా దర్శనమిచ్చును.
  • ముముక్షువును సర్వకాల సర్వావస్థల యందు గమనించు మనస్సాక్షియే భగవంతుని యొక్క అంతర్యామి స్వరూపము.
  • జీవుల హృదయ మందిరములో కొలువైన భగవంతుడు ఎల్లప్పుడూ జీవులను రక్షిస్తూ ఉండును.

అర్చావతారము

  • పరవ్యూహవిభవాది అవతారములలో భగవంతుడు దేశకాల ధర్మాది పరిమితులకు లోబడి చరించును.
  • అయితే, పొయిగైయాళ్వారు ముదల్ తిరువదందాది, 44 వ పాశురములో కీర్తించినట్లుగా  అర్చావతారములలో భగవంతుడు భక్తులు కోరుకున్న చోట, కోరుకున్న విధముగా కొలువై ఉండును.
  • ఆలయములో విగ్రహరూపములో వేంచేసి ఉండే దివ్యమూర్తికి అర్చావతారం అని నామము.
  • భగవంతుని అర్చావతారములు ఆళ్వార్లు మంగళాశాసనము చేసినవి 108 దివ్యదేశములు
  • ఇవే కాక భగవద్, ఆచార్యాభిమాన క్షేత్రములు, మానవ నిర్మితములైన రకరకాల ఆలయములలో రకరాకల రూపములలో (శయన, ఉపవిష్ట, ఉత్తిష్ఠ భంగిమలలో) భగవంతుడు సేవ శాయించును.
  • అర్చావతారములో, మిగిలిన అవతారములలో ఉన్న అన్ని దివ్యలక్షణములు ఉండును. అవి సౌశీల్య, సౌలభ్య, వాత్సల్య గుణవిశేషములు.
  • అర్చావతారములో భగవంతుడు భక్తుని యొక్క దోషములన్నిటిని క్షమించి మిక్కిలి అనుగ్రహదృష్టి చేత భక్తుని కైంకర్యములను స్వీకరించును.
  • భక్తుడు వేదవిహితమైన ఆగమ పద్ధతులలో షోడశోపచారములతో భగవంతుని సేవించుకొనవలెను.
  • అర్చావతారము యొక్క పరిపూర్ణ వివరము:
    • అర్చా విగ్రహ రూపములో భగవంతుడు భక్తునికి తన అమేయమైన వైభవము యొక్క రుచిని చూపించును
    • జన్మ కర్మ జ్ఞాన వివక్ష లేకుండా అర్చారూపము అందరి జీవులకు నెలవగును
    • భగవంతుని యొక్క దివ్య గుణానుభవమును అర్చావతార మూలముగా ముముక్షువులు పొందవచ్చును. పూర్వము ఆళ్వారాచార్యులందరూ అర్చా రూపమైన పరమాత్మను సేవించి తరించినవారే! (ఆళ్వారాచార్య వైభవము ఈ క్రింది లింకులో చదవవచ్చును. http://ponnadi.blogspot.in/p/archavathara-anubhavam.html)
    • భగవంతుడు సర్వతంత్ర స్వతంత్రుడైననూ, సర్వ జీవ కోటికి ఆధార భూతుడైననూ, అర్చా రూపమైన విగ్రహరూపములో భక్తుల చేత ఉపచారములు స్వీకరించుచు భక్త పరాధీనుడై ఉండును.
    • అయిననూ తన యొక్క నిర్హేతుక కృప చేత, భక్తుల యెడ అమితమైన కరుణ చేత భగవంతుడు విగ్రహరూపుడై మన చెంతనే ఉండి అమితమైన వాత్సల్యముతో మనము తెలిసి తెలియక చేసేది అపచారములను క్షమించి మన ఐహిక కామ్యములను ఈడేర్చును.

ముగింపు

అత్యంత సంక్లిష్టమైన, మర్మగర్భమైన చిదచిదీశ్వర తత్వములను తెలిపే “తత్వ త్రయము” అనే గ్రంథమును స్థాళీపులాక న్యాయముగా చూచితిమి!శ్రీ పిళ్ళై లోకాచార్యులు అనుగ్రహించిన  “కుట్టి భాష్యము” గా కీర్తింపబడే ఈ గ్రంథమునకు శ్రీమణవాళ మహాముణులు అనుగ్రహించి వ్యాఖ్యానములో మరిన్ని లోతైన అర్థములు, వివరణలు కలవు. అయిననూ మన శక్తి కొలది ఈ దివ్య గ్రంథమును తెలుసుకొనుటకు మనకు శక్తిని ఆసక్తిని ఒసగిన పూర్వాచార్యులకు, ఆళ్వార్లకు శ్రీ శ్రీయ: పతులకు పల్లాండు పాడెదము! వారు అనుగ్రహించిన ఇటువంటి అద్వితీయమైన గ్రంథముల కన్నను వేరు సంపద లేదు మనకు!

దాసునికి ఈ తత్వత్రయం గ్రంథమును పరిచయము చేసి దాని అర్థమును వివరించిన శ్రీ ఉ. వే. ప్రతివాది భయంకరం సంపత్ స్వామికి సదా రుణపడి ఉందును!

“శ్రీమతే రమ్యజామాతృ మునింద్రాయ మహాత్మనే

శ్రీరంగ వాసినే భూయాత్ నిత్యశ్రీర్నిత్య మంగళమ్ ”

మంగళాశాసన పరై: మదాచార్య పురోగమై:

సర్వైశ్చ పూర్వైరాచార్యై: సత్కృతాయాస్తు మంగళమ్

అడియేన్ శ్రీనివాస రామానుజ దాసన్

మూలము: http://ponnadi.blogspot.com/2013/03/thathva-thrayam-iswara-who-is-god.html

పొందుపరిచిన స్థానము: https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

తత్త్వత్రయం – అచిత్తు: పదార్థము అనగా నేమి?

శ్రీ:  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమద్వరవరమునయే నమః  శ్రీవానాచల మహామునయే నమః

తత్త్వత్రయం

<< చిత్తు: నేను ఎవరు?

  • గత అధ్యాయములో  (https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2018/04/24/thathva-thrayam-chith-who-am-i/), చిత్తు (జీవాత్మ) యొక్క తత్వము తాలూకు వివరములను తెలుసుకున్నాము.
  • శ్రీ పిళ్ళై లోకాచార్యుల “తత్వత్రయం” అను ఈ గ్రంథమును శ్రీమణవాళ మహాముణుల దివ్య వ్యాఖ్యాన సహితముగా చిదచిదీశ్వర తత్వముల యొక్క వైభవమును తెలుసు కొనుటకు సాగిస్తున్న మన ప్రయాణములో ఈ అధ్యాయములో అచిత్తు, అనగా స్థూల పదార్థమును గూర్చి వివరాలను తెలుసుకొందాము.

జ్ఞానుల ఉపదేశముల ద్వారా అచిత్ (పదార్థము) యొక్క తత్వమును అర్థం చేసుకొనుట :

పరిచయము:

  • అచిత్తు (జడమైనది, అచేతనమైనది) జ్ఞాన విహీనమై మార్పు, రూపాంతరములకు లోబడి ఉండును.
  • జ్ఞాన విహీనమైన అచిత్తు కేవలం పారతంత్రుల భోగ విశేషముగా మాత్రమే ఉండును.
  • మార్పుకు అతీతమైన చిత్తత్వము వలె కాక అచిత్తు మార్పు ప్రధానమై ఉండగలదు.
  • అచిత్తును మూడు విధములుగా విభజించవచ్చు, అవి:
    • శుద్ధ సత్వము – రజస్తమో గుణ రహితమై నటువంటి శుద్ధాత్మకమైన పదార్థము.
    • మిశ్ర సత్వము: సత్వ – (సత్యపూతము), రజ: (కాముక), తమ: (అజ్ఞానము) గుణ మిళితమైన పదార్థము.
    • సత్వ శూన్యము – సర్వకాల సర్వావస్థల యందు సంపూర్ణ గుణ హీనమైన పదార్థము.

శుద్ధ సత్వము (స్వచ్ఛమైన సత్యము)

పరమపదము: శ్రియఃపతి యగు శ్రీమన్నారాయణుని నివాస స్థానమైన మోక్ష సామ్రాజ్యము: పరమ పవిత్రమైన మండపములు, ఉద్యాన వనములతో కూడిన శ్రీ స్థానము.

  • ఇది రజస్తమో గుణ రహితమై పరమ శుద్ధమైన, సత్యమైన పదార్థము. పరమపదమందలి అన్ని అచిత్పదార్థములనూ శుద్ధ సత్వములుగా వ్యవహరించవచ్చు.
  • దీని సహజ స్వభావములు:
    •  శాశ్వతమైనది
    • ఆనందమునకు, జ్ఞానమునకు నిలయమైనది.
    • కర్మ బద్ధుడైన జీవాత్మ యొక్క ఐహిక కామ్యము వలె గాక పరమాత్మ యొక్క లీలామాత్ర సంకల్పము చేత సృష్టించబడిన విమానములు/ గోపురములు, మండపములు ఇత్యాది రూపములు ధరించి ఉండును.
    • అనంత తేజోమాయమైన రూపము గలది.
    • నిత్యులు (శాశ్వతముగా సంసార ముక్తి పొందినవారు), ముక్తులు (సంసారము నుంచి ముక్తిని పొందినవారు) సైతం వర్ణింపనలవి గానిది. ఇక్కడ మణవాళ మహాముణులకు సైతం సందేహము కలిగినదట! సర్వజ్ఞుడైన భగవానునికి సైతం తెలుసుకొనుటకు సాధ్యము కానంతటి రూపము శుద్ధ సత్వమునకు ఉన్నచో మరి భగవానుడు సర్వజ్ఞుడు ఎట్లు కాగలడు? అని! దానికి పిదప మామునులే సమాధాన పడ్డారట, అనంతమైన శుద్ధసత్వపు నిజ తత్వము ఎఱిగినవాడు భగవానుడు కనుక భగవానుడు సర్వజ్ఞుడు, అని!
    • అపరిమితమైన వైభవము కలది!
  • అచిత్తును గూర్చి కొందరు ప్రకాశవంతమైనదని కొందరు కాదు అని అభిప్రాయం వెల్లడించారు.
  • అయితే అధిక భాగమున అచిత్తును ప్రకాశవంతమైన వస్తువుగా ఒప్పుకొనుట జరిగినది! అచిత్తు ప్రకాశవంతమైన వస్తువు అయినందు వలన నిత్యులకు, ముక్తులకు, మరియు భగవంతునికి గోచరమై యున్నది (అనగా తన అస్తిత్వమును పరమపద మందు నిలుపు కొనుటకు, పరమపద వాసులు గుర్తించుటకు అనువుగా ప్రకాశమును పొంది ఉన్నదని అర్థం)! అయితే సంసారుల చేత చూడనలవి కానిది ఇది!
    • అయితే ఇది ఆత్మ కలిగిన వస్తువు కాదు కనుక తనను గూర్చి తాను తెలుసుకోలేదు.
    • మార్పు చెందే స్వభావము కలిగి ఉండును.
  • అచిత్తు జ్ఞానమునకు కూడా అతీతమై ఉండును,
    • కనుక, ఉపకార ఆవశ్యకత లేకుండా మార్పులు చెందును.
    • తన్మాత్రల (శారీరిక ఇంద్రియములు) ప్రభావము లేనిదై జడమై ఉండును.
మిశ్ర సత్వము (సత్వరజస్తమో గుణ మిళితము):
  • స్వాభావికముగా ఇది,
    • సత్వరజస్తమో గుణ మిళితము.
    • జీవాత్మలను నిజజ్ఞానము తెలుసుకోనివ్వకుండా మనసుకు పొర వలె కమ్మివేయును.
    • జీవాత్మలలో అజ్ఞానమునకు కారణమైనది.
    • శాశ్వతమైనది.
    • జీవాత్మలపై ప్రయోగించుటకు భగవానునికి క్రీడా విశేషమైనది.
    • సమయమును బట్టి (సృష్టి యందు ఒకవిధముగా, అలాగే ప్రళయ మందు మరో విధముగా) తన స్థితిని సారూప్యముగా లేక వ్యతిరిక్తముగా (వ్యక్త, అవ్యక్త రూపములుగా) మార్చుకోగల గుణము కలది.
    • దీనినే ప్రక్రుతి (మార్పుకు నిలయమైనది), అవిద్య (అజ్ఞాన హేతువు), మాయ (పరిణామము విపరీతమై గ్రహించనలవి కానిది) అని వ్యవహరింతురు.
  • నమ్మాళ్వార్లు తిరువాయ్మొళి యందు (10.7.10) పదార్థమును 24 రకములుగా చెప్పియున్నారు, అవి:
    • పంచ తన్మాత్రలు – శబ్ద, స్పర్శ, రూప, రస, గంధములు
    • పంచ జ్ఞానేంద్రియములు – శ్రోత్ర (శబ్ద), త్వక్ (స్పర్శ), చక్షు: (దృష్టి), జిహ్వ (రుచి), ఘ్రాణ (వాసన పీల్చుట)
    • పంచ కర్మేంద్రియములు – వాక్ (నోరు), పాణి (కరములు), పాద (పాదములు), పాయు (విసర్జనంగాములు), ఉపస్థ (జననాంగములు)
    • పంచ భూతములు – ఆకాశము, వాయువు, అగ్ని, జలము, పృథ్వీ
    • మనస్సు – బుద్ధి
    • అహంకారము – జీవుల అస్థిత్వము
    • మహాన్ – అవిర్భుతమైన జీవజాలము
    • మూల ప్రక్రుతి – అనావిర్భుతమైన జీవ జాలము
  • మూల ప్రక్రుతి అనావిర్భావ దశ నుంచి గుణములను / గుణ సమూహమును బట్టి ఆవిర్భవించును.
  • గుణములు మూడు – అవి సత్వ గుణము (జ్ఞానపూర్ణము), రజో గుణము (కాముక స్థితి), తమో గుణము (అజ్ఞానావస్థ)
  • మూల ప్రకృతి యందు ఈ మూడు గుణములు సమ పాళ్ళలో నిండి యుండును.
  • సత్వ రజస్తమో గుణములు మూల ప్రకృతిలో అసమానమై ఉన్నచో జీవ జాలము ఆవిర్భవించును.
  • అవిర్భుతమైన జీవ జాలమందు మహాన్ మొదటి స్థితిగా సంభవించును.
  • మహస్థితి నుంచి అహంకారము ఉద్భవించును.
  • అహంకార స్థితి నుంచి వరుసగా తన్మాత్రలు, జ్ఞాన కర్మేంద్రియాదులు ప్రభవించును.
  • పైన చెప్పిన 24 పదార్థములతో భగవానుడు ఈ సమస్త ప్రకృతిని సృష్టించి యున్నాడు.
  • భగవానుడు కేవలం తన సంకల్ప మాత్రము చేత కార్య కారణ రూపముగా మూల ప్రకృతి నుంచి ఈ సమస్త విశ్వాన్ని సృష్టించియున్నాడు.
  • భగవానుడు బ్రహ్మ, ప్రజాపతులు ఇత్యాది సమస్త జీవ గణాన్నిసృష్టించి వారిలోనే అంతర్యామిగా పరమాత్మగా కొలువై సృష్టి స్థితి లయలను లీలా వినోదియై సలుపుచుండును.

  •  ఈ విశాలమైన విశ్వమునకు సృష్టి కేవలము పరమాత్మ యొక్క సంకల్పము వల్లనే జరిగినది.
  • ఈ అనంతమైన విశ్వములో ఎన్నో బ్రహ్మాణ్డములు ఉన్నవి. ప్రతి బ్రహ్మాణ్డమునకు 14 పొరలు కలవు. సశాస్త్రీయముగా శ్రీమణవాళ మహాముణులు వాటిని గూర్చి చెప్పియున్నారు.

లీలా విభూతి యొక్క నిర్మాణం

లీలా విభూతి యొక్క రూపము (సంసారము –  బాహ్య ప్రపంచము):

  • 7 అథో లోకములు / తలములు/ పొరలు:
    • ఇవి అతల వితల సుతల నితల తలాతల పాతాళ లోకములు. ఇవి భూమికి అథో భాగములో ఉండి పిశాచములకు, సర్పములకు, కొన్ని జాతుల పక్షులకు నెలవై యుండును.
    • ఈ లోకములలో స్వర్గమును మించిన సుందరమైన నగరములు, ఇంద్ర భవనములు ఉండునని చెప్పబడినది.
  • 7 ఊర్థ్వ లోకములు తలములు/ పొరలు:
    • ఇవి భూలోక, భువర్లోక, స్వర్గ లోక, మహో లోక, జనో లోక, తపో లోకములు.
    • భూలోకము – ఇందులో ప్రజాపతులు, మనువులు సంకల్పించి సృష్టించిన మనుష్య జాతి, పశుపక్ష్యాది జంతు జాలము నివాసముండును. ఇది ఏడు ఖండములుగా విభజించ బడియున్నది.
    • భువర్లోకము – ఇది గంధర్వ లోకము: ఇందులో సంగీత దేవతలైన గంధర్వులు నివాసముంటారు.
    • స్వర్గ లోకము: భూర్భువర్లోకముల కార్యకలాపములు చూచే ఇంద్రుడు అతని పరివారము నివసించే లోకము.
    •  మహర్లోకము: ఇచ్చట ఇంద్రత్వము అనుభవించిన పాత ఇంద్రులు, ఇంద్రత్వము కొరకు వేచి ఉండేవారు వంటి మహాత్ములు నివసించే లోకము.
    • జనోలోకము: ఇచ్చట బ్రహ్మ మానస పుత్రులైన సనక సనందనాదులు, ఇతర ఋషులు, బ్రహ్మర్షులు నివసించే లోకము.
    • తపోలోకము: ప్రజాపతులు (సృష్టికి మూల పురుషులు) నివసించే లోకము.
  • సత్య లోకము – ఇచ్చట బ్రహ్మ విష్ణు మహేశ్వరులు మరియు వారి పరివార గణములు నివసించును.
  • ప్రతి బ్రహ్మాణ్డము యందు ఈ పద్నాలుగు భువనములు ఉండును. వీటి పైన పంచ భూతములు, ఆఖరుగా వాటిపై మూల ప్రకృతి పొరగా ఆవరించు ఉండును.

  •  జ్ఞానేంద్రియములు స్థూల మరియు విశాల పదార్థముల నుంచి కర్మేంద్రియముల చేత జ్ఞానమును పొందును.  కర్మేంద్రియములు బాహ్య కర్మలను ఆచరించును. బుద్ధి ఇంద్రియములను నియంత్రించుచు వాటి ధర్మములు అవి ఆచరించుటకు సహాయపడును.
  • పంచీకరణం అనగా భగవానుడు రకరకాల పదార్థములను తగు పాళ్ళలో కలిపి సృష్టి చేసిన విధానము.
సత్వ శూన్యము (కాలము):
  • మూల ప్రకృతి నుంచి పదార్థము ఆవిర్భవించుటకు హేతువైన ఉత్ప్రేరకమునకు కాలము అని పేరు.
  • కాలము పరిపరి విధములైన కొలమానములలో అన్వయించబడినది.
  • ఆది అంతము లేని శాశ్వతమైన తత్వము కాలము.
  • భగవానుని క్రీడా వస్తువు.
  • భగవానుడే కాల స్వరూపుడు.
  • మామునులు నడువిల్ తిరువీధి పిళ్ళై భట్టర్ అనుగ్రహించిన కాల విశ్లేషణను ఇక్కడ వివరించారు:
    • నిమేషము: కనురెప్ప కాలము. కొలవ దగ్గ అత్యల్ప కాలము.
    • 15 నిమేషములు: ఒక కాష్ఠము.
    • 30 కాష్ఠములు: ఒక కల
    • 30 కలలు: 1 ముహూర్తము
    • 30 ముహుర్తములు: 1 దినము
    • 30 దినములు: 1 మాసము: 2 పక్షములు (శుక్ల, కృష్ణ)
    • 2 మాసములు: 1 ఋతువు
    • 3 ఋతువులు: 1 అయనము (ఉత్తరాయన దక్షిణాయములు)
    • 2 అయనములు: 1 సంవత్సరము
    • 360 మానవ సంవత్సరములు: 1 దేవతా సంవత్సరము
  • శుద్ధ సత్వ, మిశ్ర సత్వ అచిత్తత్వములు భోగ్య విశేషములు. అవి పరమపదస్థులు, జీవాత్మల చేత అనుభవించదగ్గవి.
  • శుద్ధ సత్వము అథో భాగమందు మరియు పార్శ్వములలో అపరిమితముగా విస్తరించబడి ఉండును. కానీ ఊర్థ్వదిశ యందు పరిమితముగా విస్తరించి ఉండును.
  • మిశ్ర సత్వము పార్శ్వములలో మరియు అథోముఖంగా పరిమితమై ఉండును. కానీ ఊర్ధ్వ దిశలో అపరిమితముగా విస్తరించి యుండును.
  • అయితే కాలమునకు ఎటువంటి పరిమితులు లేవు. అది అన్ని లోకముల యందు విస్తరించబడి యుండును.
  • అయితే కాల తత్వము పరమపదంలో స్థిరముగా అనంతముగానూ, సంసార మందు అస్థిరంగా క్షణ భంగురమై కదులును. అయితే పెరియ వాచ్చాన్ పిళ్ళై “తత్వ త్రయ వివరణం” అనే గ్రంథములో కాలము పరమపదములోనూ, సంసారములోనూ సమముగా వ్యవహరించునని చెప్పినారని మామునులు ప్రస్తావించెను. అయితే ఇప్పుడు ఈ గ్రంథము లుప్తమైయున్నది. అయితే తర్వాతి కాలములలో ఎందరో ఆచార్యులు కాల తత్వము పరమపదంలో సంసారములో ఒకే విధముగా అన్వయించదని చెప్పియుండుట చేత సంసారము దృష్ట్యా కాలము మారుతూ ఉండునను సత్యమును గ్రహించి కాలము అస్థిరమైనదిగా పరిగణించబడినది.
  • కొందరు అసలు కాలమే లేదని వాదించెదరు. అయితే తర్కమున ఆ వాదము నిలువబోదు గనుక శాస్త్రము ఆ వాదమును పరిగణించదు.

ముగింపు

ఈ విధముగా ఈ అధ్యాయములో శుద్ధ సత్వ (పరమపద సంబంధితమైనది), మిశ్ర సత్వ (సంసార సంబంధమైనది), మరియు సత్వ శూన్యమైన (ఉభయ సత్వములకు సంబంధించిన) అచిత్స్వరూపమును లవలేశముగా తెలుసుకున్నాము. అనంత జ్ఞాన ప్రదాయమైన ఆచార్య సన్నిధిలో ఇటువంటి నిగూఢ రహస్యములైన శాస్త్ర విషయములు కాలక్షేపముగా విన్నచో మరింత విశదంగా ఈ విషయములు అవగతమవుతాయి.

శ్రీమతే రమ్యజామాతృ మునింద్రాయ మహాత్మనే |
శ్రీరంగ వాసినే భూయాత్ నిత్యశ్రీర్నిత్య మంగళం ||

మంగళాశాసన పరైర్మదాచార్య పురోగమై: |
సర్వైశ్చ పూర్వైరాచార్యై: సత్కృతాయాస్తు మంగళమ్ ||

తరువాతి అధ్యాయములో ఈశ్వర తత్వమును గూర్చి తెలుసుకొందాము.

అడియేన్ శ్రీనివాస రామానుజ దాసన్

మూలము: http://ponnadi.blogspot.in/2013/03/thathva-thrayam-achith-what-is-matter.html

పొందుపరిచిన స్థానము: https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

తత్త్వత్రయం – చిత్: నేను ఎవరు?

శ్రీ:  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమద్వరవరమునయే నమః  శ్రీవానాచల మహామునయే నమః

తత్త్వత్రయం

<< శ్రీ పిళ్ళైలోకాచార్యుల తత్వ త్రయ గ్రంథ పరిచయము

జ్ఞానుల ఉపదేశముల ద్వారా చిత్ (ఆత్మ) తత్వమును అర్థం చేసుకొనుట :

పరిచయము:

  • సామాన్య జనుల నుంచి శాస్త్రజ్ఞులు, జ్ఞానుల వరకు సమాధానము తెలియగోరే గొప్ప ప్రశ్న “నేను ఎవరిని?” అని. అలాగే ప్రకృతి అంటే ఏమిటి? దాని సృష్టి కర్త ఎవరు? అనే ప్రశ్నలు కూడా ఉత్పన్నమవుతాయి!
  • తరతరాలుగా అనేక నాగరికతలలో జ్ఞానులు ఈ మూడు వస్తువుల గురించి కొత్త విషయములు తెలుసుకొనుటకు అన్వేషణ సాగిస్తూనే ఉన్నారు.
  • సనాతన ధర్మం వేదము, వేదాంగము, స్మృతి ఇతిహాస పురాణములపై ఆధారపడి యుండుట చేత పై మూడు (చిదచిదీశ్వరులు) విషయముల గూర్చి చక్కగా వివరిస్తుంది.
  • గీతాచార్యుడు (శ్రీమన్నారాయణుడు), నమ్మాళ్వార్లు, శ్రీ పిళ్ళై లోకాచార్యులు మరియు స్వామి మణవాళ మహాముణులు తమ తమ గ్రంథములలో చిదచిదీశ్వర తత్వములను అద్భుతముగా చెప్పియున్నారు.
  • ముఖ్యముగా శ్రీ పిళ్ళై లోకాచార్యులు రచించిన ఈ “తత్వ త్రయం” గ్రంథము మరియు స్వామి మణవాళ మహాముణులు రచించిన వ్యాఖ్యానము సామాన్యులు కూడా సులువుగా అర్థము చేసుకొను రీతిలో మలచబడియున్నవి.
  • ముముక్షువులు చిదచిదీశ్వర తత్వము గూర్చి తెలుసుకోకుండా సాధన చేయుట కష్ట సాధ్యమే అవుతుంది. కనుక ఆస్తికులు, ప్రపన్నులు తత్వ త్రయము గూర్చి తప్పక తెలుసుకొనవలెను.
ఆత్మ యొక్క నిజమైన తత్వము
  • ఆత్మ, పాంచ భౌతికమైన స్థూల శరీరము ఒకటి కాదు.
  • ఆత్మ యొక్క గుణములు:
    1. ప్రకాశవంతమైనది: తన అస్తిత్వమును పూర్తిగా తెలుసుకొన్నది మరియు స్వయం ప్రకాశమైనది.
    2. అమితానందమైనది: ఎప్పుడూ బ్రహ్మానంద స్థితిలో ఉండునది.
    3. అక్షయమైనది: సృష్టి నాశనములు లేనిది.
    4. అగోచరమైనది: బాహ్య దృష్టికి కానరానిది.
    5. అణ్వాత్మకమైనది: స్థూల దృష్టితో దర్శించలేనంత అల్పమైనది.
    6. దురవగతమైనది: ఇంద్రియముల చేత గ్రహించనలవికానిది.
    7. అభేద్యమైనది: భాగించుటకు, విభజించుటకు సఖ్యము కానిది.
    8. మార్పులేనిది: మార్పు చెందే గుణము లేనిది.
    9. జ్ఞానపూర్ణమైనది.
    10. భగవానుని చేత నియంత్రించబడునది.
    11. భగవంతునికి దాస్యము  చేయుటయే ఆత్మకు  స్వాభావికము.

ఆత్మకు శరీరమునకు, ఇంద్రియములకు, బుద్ధికి, శ్వాసకు గల భేదములు :

  • శరీరేంద్రియములను “నా శరీరము”, “నా బుద్ధి”, “నా ఇంద్రియములు” అని వ్యవహరిస్తుంటాము. “నేను” అనునది ఆత్మ కాగా పైన చెప్పిన ఉదాహారణలలోని శరీరాదులు ఆత్మకు చెందిన వస్తువులుగా ఆపాదించవచ్చు.
  • ఆత్మ గూర్చి ఎరుక ఎల్లప్పుడూ ఏదోక రూపములో ఉండును కానీ శరీరాదుల ఎరుక ఎల్లప్పుడూ ఉండదు.
  • ఉదాహరణకు నిద్రావస్థయందు శరీరస్మృతి ఉండదు కానీ ఆత్మ యొక్క ఉనికి (జాగృతముగా) ఉండును. కనుకనే నిద్ర మేల్కొనగానే మనము ఎవరో తిరిగి తెలుసుకొనగలుగుతున్నాము. అలాగే చేతికి మత్తు మందు ఇస్తే చేయి స్పర్శ కోల్పోతుంది కానీ మిగిలిన శరీరము చైతన్యముతో ఉంటుంది. అదే ఆత్మయొక్క గుణము.
  •   అందుచేత ఆత్మ వేరు, శరీరాదులు వేరు.

పై గమనికల ద్వారా శరీరేంద్రియములు, ఆత్మ వేరు అన్న విషయము మనకు అర్థమవుతుంది.

  • పై గమనికలలో బేధములను ఇతరులు ఆక్షేపించవచ్చు. తర్కము ఎల్లప్పుడూ సాధ్యమే. అయితే మనకు శృతి స్మృతి పురాణాదులు ప్రమాణము కనుక పూర్వాచార్యుల సూక్తులు వాటిపై ఆధారపడినవి కనుక మనము పై గమనికలను ఒప్పు కొనవలెను. శాస్త్ర  ప్రమాణము దుర్బేధ్యమైనది, తర్కమునకు అందనిది కనుక దానినే ఒప్పుకొనవలెను.

అందుచేత శరీరము వేరు ఆత్మ వేరు. ఆ రెండు వస్తువులు వేరైనను ఒకదానికి మరొకటి సంబంధము కలిగి యుండి పరస్పరము ఆధారమైనవి. ఈ విషయము బాగా అర్థము చేసుకోగలిగితే మనకు శారీరిక సంబంధిత విషయములపై ఆసక్తి తగ్గనారంభిస్తుంది.

శరీరములోని మార్పు ఆత్మ యొక్క శరీర ప్రయాణము:
  • భగవానుడు భగద్గీతలోని రెండవ అధ్యాయములో ఆత్మ శరీరము గూర్చి చక్కగా వర్ణించాడు.
  • 13వ శ్లోకములో, “ఆత్మ శరీరములో ప్రవేశించిన పిదప శరీరమునకు జననము, బాల్యము, కౌమార్యము, యవ్వనము, వార్ధక్యం,మరణము అనెడి స్థితులు కలిగి ఆత్మ ఒక శరీరమును వదిలి మరొక శరీరమునకు ప్రయాణించును. ఈ విషయము తెలిసినచో శరీరము పట్ల మమకారము పట్టదు.”
  • 22వ శ్లోకములో, “పాడైపోయిన దుస్తులను విడిచి మనము కొత్త దుస్తులు ఎలా తొడుక్కుంటామో అలాగే ఆత్మ క్షిణించిన ఒక శరీరమును విడిచి మరొక శరీరమునకు ప్రయాణము చేయును”.

కనుక శరీరము క్షయమగును కానీ ఆత్మ క్షయమవదు.

కర్త కర్మ క్రియ ఆత్మయే:
  • ఆత్మ జ్ఞాన పూర్ణమైనది కనుక కర్త ఆత్మయే.
  • శాస్త్రము ఆత్మ జ్ఞాన పూర్ణమైనదిగా చెబుతున్నది.
  • జ్ఞానము కర్మకు హేతువు. కర్మ అనుభవమునకు హేతువు. కనుక కర్మ, అనుభవము అనునవి జ్ఞానము యొక్క రెండు దశలుగా చెప్పవచ్చు.
  • ఆత్మ శరీరాంతర్గతమై యుండి భూమిపై సత్వ రజస్తమో (ప్రశాంతత, ఆవేశము, నిర్లక్ష్యము) గుణ విరాజితమై యుండును కనుక దానికి అనుగుణముగా ప్రవర్తించును.
  • భగవానుడు ఆత్మకు స్వాతంత్య్రము నిచ్చి ఇష్టారీతిలో వర్తించుటకు అనుమతిచ్చిననూ భగవానుని నిరంకుశ గుణము చేత జీవుని నియంత్రించే అధికారము భగవానునికి కలదు.
  • జీవుడు ఆచరించే ప్రతీ కార్యములోనూ జీవునికి స్వాతంత్య్రము కలదు. భగవానుడు సాక్షిభూతుడై అది గమనించుచూ జీవుడు తన ఇష్టానుసారం చేయు చర్యలకు ఫలితమును అనుగ్రహించును.
  • జీవుడు చేయు కర్మలు శాస్త్రానుసారమా లేక శాస్త్రవిరుద్ధమా నిర్ణయించి భగవానుడు జీవునికి తగిన కర్మ ఫలమును ఇచ్చును. దీని వలన భగవానుడు పరోక్షముగా జీవుని నియంత్రించు చుండును. అయితే కర్మ ఇష్టానుసారముగా ఆచరించే స్వాతంత్య్రత జీవునికి భగవంతుడు ఇచ్చుట చేత తాను చేయు కర్మలకు తానే బాధ్యుడవుతాడు జీవుడు.
  • కొన్ని ప్రత్యేక పరిస్థితులలో భగవానుడే జీవుని కర్మలను పూర్తిగా నియంత్రించి లోకోపకార రీతిలో జీవుని చేత కర్మలు ఆచరింపచేయును. అవి కారణ జన్ముల జీవితాలలో జరుగు సంఘటనలు, వారి కర్మలు మొదలగునవి.
భగవానుని చేత నియంత్రింప బడుట, ఉద్ధరింప బడుట – భగవానునికి దాస్యము చేయుట :

భగవానుని చేత పూర్తిగా నియంత్రించ బడిన జీవుని జీవితములోని కర్మలన్నీ భగవానుడే చేయించు చుండును. అటువంటి వారి జీవితములో వారు ఆచరించిన కర్మలకు బాధ్యులు వారు కాదు. భగవానుడే!

  • శరీరములోని అన్ని చర్యలను జీవుడు నియంత్రించినట్లు, జీవుని పూర్తిగా నియంత్రించు సర్వాంతరాత్మ ఆ భగవంతుడు.
  • భగవంతుడు సర్వజీవులను నియంత్రించువాడు అయిననూ వారి ఇష్టానుసారము జీవించుటకు, శాస్త్రమును అనుష్ఠించుట కొరకు జీవునికి స్వతంత్రత ఇచ్చెను.
  • అనుష్టానము లేనిచో శాస్త్రము అర్థరహితమగును.
  • అందుచేత జీవుడైన ఆత్మ భగవానునిచే నియంత్రించ బడి, ఉద్ధరించ బడుతుంది. జీవుని కర్తవ్యము భగవద్దాస్యము చేయుటయే.
  • కర్మలను ఎలా చేయవలెనో, ఏది విసర్జనీయమో తెలిపేది శాస్త్రము. కర్మ స్వాతంత్య్రము కలిగిన జీవుడు శాస్త్రాన్ని అధ్యయనము చేసి, అనుష్టించి శాస్త్రానుసారముగా జీవించవలెను.
  • జీవుడు కర్మలు ఆచరించునపుడు భగవంతుడు మూడు రూపములలో ఉండును, అవి
    • సాక్షి : జీవుడు ఆచరించు కర్మలను గమనిస్తూ పరోక్షముగానుండును.
    • అంగీకర్త : జీవుడు కర్మలను తాను అనుకున్న విధమున ఆచరించుటకు అంగీకరించును.
    • ప్రేరేపించువాడు : జీవుడు ఆచరించు కర్మలనుంచి పుట్టే మరిన్ని కర్మలను జీవుని చేత ఆచరింపజేయువాడు.
  • భగవంతుడే జీవుని ఉద్ధరించువాడు. జీవుడు భగవానుని గూర్చి అవగాహన కోల్పోయి నప్పుడు తాను అజ్ఞానావస్థలో ఉంటాడు. జీవునికి భగవానుని విషయములో తెలియవలసిన విషయములు:
    • జీవునికి భగవంతునికి సంబంధము ఎట్టిది?
    • భగవత్తత్వము ఎటువంటిది?
    • భగవంతుని కళ్యాణ గుణములు ఏవి?
  • విశ్వాంతరాత్ముడైన భగవంతునికి జీవుడు దాసుడు.
  • అనగా, జీవుడు తన స్వార్థమును విడిచి ఎల్ల వేళలా భగవంతుని సంతృప్తి పరుచుట కొరకు, భగవంతుని ఆనందింప చేయుట కొరకు నిస్వార్థముగా కర్మలు ఆచరించవలెను. జీవము లేని అచిత్తులైన చందనము, పుష్పములు ఎలా అయితే సుగంథములతో మనలను ఆనందింపజేయునో అటులనే జీవుడు భగవానుని సంతోషపరుచుటకు సత్కర్మలు ఆచరించవలెను.
  • చివరగా భగవానుడు వేరు , జీవుడు వేరు అయిననూ భగవంతునికంటే ఇతరమైన ఉనికి జీవునికి లేదు.

ఆత్మలు మూడు రకములు :

  • జీవులు అనంత కోటి కలవు. వాటిని స్థూలముగా మూడు విధములుగా విభజించ వచ్చును. అవి బద్ధాత్మ, ముక్తాత్మ, నిత్యాత్మ
  • బద్ధాత్మ
    • ఇవి సంసార సాగర మందు బంధింపబడి అనాది కాలము నుంచి జనన మరణ చక్రములో తిరుగుచున్నవి.
    • తమ యొక్క నిజతత్వమును ఎరుగక సంసారము శాశ్వతమనుకునే జీవాత్మలు ఈ కోవకు చెందినవి.
    • పూర్తిగా అజ్ఞాన భూయిష్టులై శరీరము, తానూ ఒకటే అనే భ్రమలో జీవించే ఆత్మలను బద్ధాత్మలుగా పరిగణించవచ్చు.
    • సంసారము అశాశ్వతము అని తెలిసినా తాము స్వతంత్రులమని భ్రమించి ఎటువంటి నియంత్రణ లేక సంసారములో చరించే జీవాత్మలు కూడా ఒకరకమైన బద్ధాత్మలే.

  • ముక్తాత్మ
    • ముక్తాత్మలు ఒకకాలములో బద్ధాత్మలై సంసారమందుండి ముముక్షువులై మోక్షము కొరకు సాధన చేసి మోక్షము పొందినవి.
    • భక్తి, జ్ఞాన వైరాగ్యముల చేత సంసార శృంఖలాల నుంచి విముక్తి పొంది, భగవానుని యొక్క నిర్హేతుక కృప చేత మోక్షార్హత పొంది కైవల్య సామ్రాజ్యమును పొందినవి ముక్తాత్మలు.
    • ఇవి మోక్ష సాధన పరిపక్వమైనపుడు అర్చిరాది మార్గాన పయనించి విరజా నదిలో తీర్థమాడి దివ్య శరీరమును పొంది సారూప్య ముక్తిని పొందుతాయి.
    • శ్రీ వైకుంఠము నందు నిత్యసూరులు మరియు ముక్తాత్మల చేత ఆహ్వానించబడి శ్రీ పరమపదనాథుని సన్నిధానములో శాశ్వతానంద స్థితిలో పరమపదంలో పెరుమాళ్ళకు పల్లాండు పాడుతూ అనంత కాలము శ్రీ కైంకర్యములో అన్వయింపబడతాయి.

  • నిత్యాత్మ
    • నిత్యాత్మలు సంసార గంథము ఎన్నడూ అంటనివారు.
    • వారు అహర్నిశలు క్షణక్షణము భగవానుని యందే నిమగ్నులై ఉండును. అది పరమపదమైనా సరే, సంసారమైనా సరే.
    • పరమపదములో నిత్య సూరులు భగవానుని ఆజ్ఞ చేత జీవోద్ధరణకు సంసారలోక మందు అవతరించెడి వారు నిత్యాత్మలు. సంసార మందు ఉండిననూ సంసార వాసనలు వారికి అంటవు.
    • అటులనే పరమపదములో స్వామికి నిత్య కైంకర్యము అన్వయించెడి నిత్య సూరులు ఈ నిత్యాత్మల కోవకు వస్తారు. వారు అనంత, గరుడ విశ్వక్సేనాదులు.
    • పరమపద నాథుడు ఎల్లప్పుడూ నిత్యాత్మలైన నిత్యసూరుల చేత కైంకర్యములను స్వీకరించుచుండును.

  •   అనంత కోటి జీవాత్మలు – వాటి గుణములు
    • చల్లటి నీరు పాత్రలో వేసి నిప్పుపై పెడితే వేడిపడి నట్లు భగవద్దాసులైన జీవాత్మలు సంసారవాసన తగలగానే అజ్ఞానమును, కర్మలు వాటి ఫలితాలకు బద్ధులవుతారు. ఇది బద్ధాత్మల లక్షణము.
    • విషయ ప్రావణ్యము తరుగుతున్న కొద్దీ అజ్ఞానము పోవనారంభిస్తుంది.
    • అనంత కోటి జీవాత్మలు మూడు రకములు – అవి బద్ధాత్మ, ముక్తాత్మ, నిత్యాత్మ – ఇవి ఒక్కొక్కటి అనంత కోటి.
    • శాస్త్రమును సరిగా అర్థం చేసుకోనివారు అందరిలోనూ ఉన్న ఆత్మ ఒకటే అని భ్రమిస్తారు (అద్వైతము కూడా దీన్ని ఒప్పు కోదు). కానీ అది శాస్త్ర విరుద్ధము, తర్క దూరము.
    • అందరిలో ఉన్న ఆత్మ ఒకటే అయితే ఒకరు సంతోషముగా నుంటే మరొకరు బాధగా ఉండ కూడదు. అంతే తర్కము. కనుక ఒక శరీరాన్ని ధరించిన జీవాత్మ ఆ శరీరానికే బద్ధమైయుండును.
    • శాస్త్రానుసారము, కొన్ని నిత్యాత్మలు, కొన్ని ముక్తాత్మలు మరి కొన్ని జీవాత్మలు అనే వేర్పాటు ఉండుట చేత ఒక్కొక్క ఆత్మ ఒక్కొక్క జ్ఞాన దశలో ఉండుట చేత కొన్ని ఆచార్యత్వము వహిస్తే కొన్ని శిష్యత్వము వహిస్తాయి.
    • మోక్షము పొందిన ముక్తాత్మలు కూడా అనంత కోటి ఉంటాయి.
    • మోక్ష మందు కూడా అన్ని ముక్తాత్మలు ఒకే జ్ఞాన స్థితిలో ఉంటాయా అంటే అవును అని చెప్పడం కుదరదు. ఒకే పరిమాణములో, ఒక కుమ్మరి చేత చేయబడి ఒకే ఆకారములో ఉన్న కుండలు కూడా ఒకదానితో మరొకటి వేరుగా ఉంటాయి. ఆ సామ్యాన్ని ఇక్కడ ఉపయోగించుకొని కొన్ని ముక్తాత్మలు భగవంతుని దర్బారులో  భగవద్గుణానుభవము చేస్తుంటే కొన్ని ముక్తాత్మలు పెరుమాళ్ళ ఆజ్ఞ చేత మరల సంసారములో జన్మిస్తూ జనోద్ధరణ చేస్తుంటాయి. ఒకే స్థితిలో కూడా వేరు పాటు గమనించవచ్చు.
    • కనుక సంసారలోక మందు, పరమపద మందు కూడా అనంత కోటి జీవాత్మలు కలవని మనం గమనించవచ్చు.
ధర్మి జ్ఞానం – ధర్మ భూత జ్ఞానం

ఇక జ్ఞానము యొక్క విధములను తెలుసుకుందాము ! జ్ఞానము రెండు రకములు ధర్మి జ్ఞానము – ధర్మము పట్ల ఎరుక

ధర్మ భూత జ్ఞానము – ధర్మమును గూర్చి తెలుసుకొనుట వలన లభించిన జ్ఞానము.

ఆత్మ తత్వము (బద్ధ, ముక్త, నిత్య అను వైవిధ్యముతో సంబంధము లేక) యొక్క నిజ రూపములో రెండు గుణములు కలిగియుండును! అవి,

శేషత్వము : భగవంతునికి శేషునిగా అనగా సేవకుని వలె ఉండుట.

జ్ఞాతృత్వము: భగవద్గుణానుభవ ప్రభావిత జ్ఞానము కలిగియుండుట

  • రెండు గుణములు ఆత్మకు అత్యావశ్యక లక్షణములు
  • ఆత్మ జ్ఞానియై ఉండుట చేత అచిత్తు నుంచి వేరగు చుండును
  • భగవంతునికి శేషుడై ఉండుట చేత భగవానుని నుంచి వేరగు చుండును
  • ధర్మి జ్ఞాన ప్రభావము చేత ఆత్మ స్వాభావిక జ్ఞాన స్వరూపమై ఉండిననూ ధర్మ భూత జ్ఞానమును ఆవశ్యక విశేషముగా పొందవలెను
  • అంటే, ధర్మి జ్ఞానము ఆత్మ యొక్క అనంతమైన, నాశనము లేనట్టి, ఎటువంటి మార్పు లేనట్టి అస్తిత్వ గుణమును సూచిస్తుంది
  • ధర్మ భూత జ్ఞానము ప్రకృతిని, బాహ్య ప్రపంచమును గమనించుట చేత ఆత్మకు అలవడును. అది ఆత్మ యొక్క బుద్ధి పరిపక్వ స్థితిని బట్టి మారుతూ ఉండును
  • నిత్యాత్మలకు ధర్మ భూత జ్ఞానము అనంతమై పూర్తి జ్ఞాన భూత స్థితి కలిగియుండును
  • ముక్తాత్మలకు  ఒకప్పడు పరిమిత స్థితిలో యుండి, ముక్తి పొందిన పిమ్మట పూర్తి వ్యాకోచమై నిత్యులవలె అనంతమై ఉండును
  • ప్రకృతిపై ఆధారపడి జీవించే బద్ధాత్మలకు చాలా పరిమితముగా ధర్మ భూత జ్ఞానము ఉండును
  • నిజమైన జ్ఞానము సత్యమై శాశ్వతమై అనంతమై ఉన్ననూ, సత్త్వరజస్తమో గుణముల వలన జ్ఞానము గ్రహించు ఇంద్రియముల యొక్క పరిమితుల చేత జ్ఞానము పరిమితముగా ఆత్మకు అందును.
  • ఎందుకనగా ఇంద్రియములు సత్త్వరజస్తమో గుణముల వలన అన్ని వేళలా జ్ఞాన గ్రహణకు సిద్ధముగా ఉండవు. కనుక, ధర్మ భూత జ్ఞానము కొన్ని సార్లు పెరగవచ్చు, కొన్నిసార్లు తరగవచ్చు.

ముగింపు :

  • పరిపూర్ణ జ్ఞాన స్థితి పొందు ఆత్మ యొక్క గుణములను గూర్చి చెప్పుట జరిగినది
  • భౌతిక శరీరమును హింసించెడి వస్తువుల (విషం, శస్త్రములు) వలన దుఃఖము ఏర్పడుచున్నది .
    • ఎందుకనగా, ఆత్మ, శరీరము ఒకటే అన్న భ్రాంతి కలుగుట చేత.
    • దానికి కారణము మనము చేయు కర్మలు ఆత్మను శరీరమునకు కట్టి వేసి శరీరాత్మ  భ్రాంతి కలుగజేయుచున్నవి.
    • మనకు పాంచ భౌతికమైన ప్రకృతి గూర్చి పూర్తి అవగాహన లేకపోవుట చేత శస్త్రములు, రోగములు అంటే భయము కలుగుతున్నది. నిజానికి విశ్వవ్యాపకుడగు పరమాత్మ అన్ని పదార్థముల యందు కలడన్న జ్ఞానము పొందిన రోజు శరీరము ఆత్మ వేరనే ఎరుక కలిగి అన్ని భయములు పటాపంచలు అయిపోతాయి. ప్రహ్లాదునికి తనను చంపటానికి సిద్ధం చేసిన విషమో, కౄర మృగములో, మారణాస్త్రములో తనను ఏమీ చేయలేకపోవుటకు కారణము ఇదియే. “ఇందుగలడందు లేడను…. ” చందమున ప్రహ్లాదుడు అన్నిటి యందు ఆ హరిని దర్శించ గలిగెను.
  • భయము కేవలం మన అజ్ఞానము (పరమాత్మ విశ్వ వ్యాపకుడను సత్యమును నమ్మక పోవుట చేత) వలన కలుగు చున్నది
  • కేవలం పరమాత్మ తప్ప మరే వస్తువు ఆత్మకు పడదు. ఒకరికి ఈనాడు ఇష్టమైన వస్తువు రేపు ఇష్టము లేకపోవచ్చును. నేడు హితమైనది రేపు వర్జనీయమగును. కానీ పరమాత్మ మాత్రమే ఆత్మకు శాశ్వతముగా ఉపాయమగు వస్తువు. అందులో సందేహము అవసరము లేదు.
  • ప్రకృతిలోని ప్రతి మార్పుని (శారీరిక మార్పులు సైతం) పరమాత్మకు అనుసంధానము చేసి చూస్తే మనస్సులో మార్పు జరగదు. ఒక నిశ్చలమైన భావన ఏర్పడుతుంది. తద్వారా అశాశ్వతమైన వాటిపై మమకారము తగ్గి శాశ్వతమైన మోక్షము కొరకు మనసు తపిస్తుంది.

చిత్ ప్రకరణము ఇంతటితో ముగిసినది. ఈ అద్వితీయమగు మోక్ష శాస్త్రము ఒక ఆచార్యుని సముఖమున నేర్చినచో మరింత గొప్పగా అవగతపడుతుంది.

శ్రీమతే రమ్యజామాతృ మునీన్ద్రాయ మహాత్మనే |
శ్రీరంగ వాసినే భూయాత్ నిత్యశ్రీర్నిత్య మంగళమ్ ||
మంగళాశాసన పరైర్మదాచార్య పురోగమై: |

సర్వైశ్చ పూర్వైరాచార్యై: సత్కృతాయాస్తు మంగళమ్ ||

ఇక తర్వాతి అధ్యాయములో అచిత్తు యొక్క తత్వమును తెలుసుకుందాము

మూలము: http://ponnadi.blogspot.in/2013/03/thathva-thrayam-chith-who-am-i5631.html

పొందుపరిచిన స్థానము: https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

అడియేన్ శ్రీనివాస రామానుజ దాసన్ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

తత్త్వత్రయం – శ్రీ పిళ్ళైలోకాచార్యుల తత్వ త్రయ గ్రంథ పరిచయము

శ్రీ:  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమద్వరవరమునయే నమః  శ్రీవానాచల మహామునయే నమః

మనము ఇంతవరకు అయిప్పసి (తులా మాసము) మాసములో అవతరించిన ఆళ్వారాచార్యుల దివ్యానుభవములను తెలుసుకుంటున్నాము. మరిన్ని వివరముల కొరకు https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/thathva-thrayam/ లింక్ చూడవచ్చును. ఇప్పుడు మనము పరమ కారుణికులు, దివ్య వైభవము కలిగిన శ్రీ పిళ్ళై లోకాచార్యుల గురించి మరియు వారు రచించిన చిన్న శ్రీభాష్యమైన “తత్వత్రయము” గ్రంథము, దానికి స్వామి మణవాళ మహామునులు అనుగ్రహించిన వ్యాఖ్యానావతారికను తెలుసుకుందాము.

ఎమ్బెరుమానార్, శ్రీ పిళ్ళై లోకాచార్యులు, స్వామి మణవాళ మహామునులు – తిరుప్పవళ వణ్ణం దివ్య దేశం

“తత్వ త్రయము” అను ఈ గ్రంథము “చిన్న శ్రీ భాష్యము” గా మన సంప్రదాయములో ప్రసిద్ధి గాంచినది. శ్రీ భాష్యకార బిరుదాంకితులైన భగవద్రామానుజులు బ్రహ్మ సూత్రములకు అద్భుతమైన, సరళమైన వ్యాఖ్యానమును అనుగ్రహించారు. ఆ వ్యాఖ్యానమే “శ్రీ భాష్యము” గా సుప్రసిద్ధమైనది. విశిష్టాద్వైత సిద్ధాంతమునకు అవసరమైన అన్ని ప్రధాన ప్రమాణములు ఇందులో ఇమిడియున్నవి. అయితే శ్రీ భాష్యము సంస్కృతములో ఉండుట చేత సంస్కృత భాషాప్రవేశము లేనివారికి శ్రీ భాష్యము నందలి విషయములు తెలుసుకొనుటకు కష్టసాధ్యముగానుండెను. శ్రీ పిళ్ళై లోకాచార్యులవారు శ్రీభాష్యము యొక్క సారమును “తత్వ త్రయము” అను గ్రంథములో పొందు పరిచి ద్రావిడ భాషలో సామాన్యులకు సైతం సులభముగా అర్థమగు రీతిలో రచించారు. ఈ గ్రంథములో వేదాంతము నందలి ప్రాథమిక విషయములైన చిత్తు, అచిత్తు మరియు ఈశ్వరుడు అను మూడు విషయముల గూర్చి విశదీకరించుట జరిగినది. తత్వ త్రయం గ్రంథము యొక్క సారాంశము ఈ లింకులో చదువుకొనవచ్చును.

https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2017/02/13/simple-guide-to-srivaishnavam-thathva-thrayam-in-short/

ఇక స్వామి మణవాళ మహాముణులు ఈ గ్రంథమునకు అనుగ్రహించిన ఉపోద్ఘాతమును చూద్దాము.

“అనాది మాయయా సుప్తః” అనునట్లు, అనంతకోటి సంవత్సరాలుగా ఎడతెగని ఈ కాల చక్రములో జీవుడు పంచ భూతాత్మకమైన ఈ ప్రకృతి సంబంధము చేత కర్మలు ఆచరించుచూ వాటి వల్ల సంక్రమించే పుణ్య పాపముల ఫలితముగా జనన మరణ చక్రములో పడి అలమటిస్తున్నాడు. అజ్ఞానమనెడి అంధకారంలో చిక్కుకున్న జీవుడు తాను వేరు ప్రకృతి వేరు అన్న సత్యమును (తెలిసినచో కేవలము భగవత్కళ్యాణ గుణములనే స్మరిస్తూ భగవంతుని అనుభవిస్తూ ఈ ప్రకృతిని విస్మరించెడివాడు) మరచి తానూ ప్రకృతిలో ఒకనిగా భావించి ఈ ప్రకృతినే అనుభవిస్తూ కాలము గడుపుతున్నాడు. అటువంటి అజ్ఞానముతో జీవుడు.

  • “దేహోऽహమ్, మనుష్యోహమ్”, నేను దేహిని, మనుష్యుడును – అనే మాయలో దేహము తానూ ఒకరే అని భ్రమపడుతున్నాడు.
  • “ఈశ్వరోऽహమ్ అహం భోగి”, నేనే ఈశ్వరుడను, స్వతంత్రుడను – తానూ శరీరమూ వేరన్న భావము జీవునికి కలిగిననూ, తానే భగవంతుడనని భావించి, తాను స్వతంత్రుడనని భ్రమిస్తున్నాడు.
  • తాను పరతంత్రుడనని భావించిననూ, భగవంతుని సేవకుడైన జీవుడు, తగు భగవత్కైంకర్యములను చేయక ప్రాపంచిక భోగములలో మునిగి తేలుచున్నాడు.

“యోऽన్యథా సంతమానం అన్యథా ప్రతిపద్యతే, కిమ్ తేన న కృతం పాపమ్ చోరేణాత్మాపహారినా”, జీవుడు తన యొక్క స్వరూపజ్ఞానమును (తాను భగవంతుని దాసుడనన్న సత్యమును) విస్మరించి ప్రాపంచిక కార్య కలాపము లందు నిమగ్నుడగుట ఆత్మచౌర్యమే అవుతుంది. తనది కాని వస్తువైన ఆత్మను తనదిగా భావించి తనది కాని శరీరమునకు ఆత్మను ఆపాదించి అశాశ్వతమైన, కర్మ ప్రదమైన ప్రాపంచిక సుఖములను భవించుట పాపములలోకెల్లా మహా పాపమైనదని దీని భావము.

“విచిత్ర దేహ సంపత్తిర్ ఈశ్వరాయ నివేదితుం, పూర్వమేవ కృతా బ్రహ్మన్ హస్తపాదాది సంయుతా”, అని చెప్పినట్లు పూర్వము ప్రళయ సముద్రము నందు విశ్వము గాఢాంధకారమై యుండి, సృష్టి చేయునపుడు, సర్వేశ్వరుడు తన యొక్క నిర్హేతుక కృప చేత అప్పటివరకు అస్థిత్వము లేని జీవునికి శరీరమును, ఇంద్రియములను ఇచ్చి వాటి ద్వారా తనకు దాస్యము చేసి తరించి చివరికి తన శ్రీచరణాలను చేరమని  ఆశీర్వదించెను.

శ్రీనమ్మాళ్వారులుశ్రీరంగనాథుని యందు జీవులను అనుక్షణం ప్రేమతో అనుగ్రహించెడి  “వ్యూహ సౌహార్ద్రత” అను కళ్యాణగుణమును బాగుగా అనుభవించియున్నారు.

తిరువాయ్మొళి  3.2.1 లో, “అన్నాళ్ నీ తంద అక్కైయిన్ వాళి ఉళల్వేన్” అని  చెప్పినట్టుగా, జీవుడు భగవదనుగ్రహము చేత పొందిన శరీరేంద్రియములను దుర్వినియోగ పరుచుచూ భౌతిక సుఖలోలుడై కాలము గడుపుచున్నాడు. నది దాటుటకు పడవను పొంది నది దాటకపోగా, ఆ పడవలో సముద్రములోనికి పోయి అలలాడినట్లు, ఈ జీవుడు పాంచ భౌతిక శరీరమును తానేయని భ్రమించి స్వార్థ పూరిత కర్మలు ఆచరించుచూ సంసార సాగరములో కొట్టుమిట్టాడు చున్నాడు. చేసిన కర్మల ఫలితముగా మరల మరల జన్మించుచూ తాపత్రయ గ్రస్థుడై గర్భస్థ, జన్మ, కౌమార, యవ్వన, మరణ అనెడి దశలను గడిపి చేసిన పాప కర్మల ఫలితముగా నరకముననుభవించి, పుణ్య కర్మల ఫలితముగా ఉత్తమ జన్మలెత్తుతూ అలా పడుతూ లేస్తూ ఈ జననమరణ చక్రములో తిరుగుచున్నాడు. “ఏవం సంస్మృతి చక్రస్థే భ్రామ్యమాణే స్వకర్మభిః జీవే దుఃఖాకులే కృపా కాపి ఉపజాయతే “, అనునట్లు భగవానుడైన శ్రీ మహా విష్ణువు జీవుల పట్ల తనకు గల నిర్హేతుక కృప చేత జీవులను సంసార సాగరము నుంచి ఉద్ధరించుటకు అనేక అవతారాల ఎత్తి ధర్మ రక్షణ, శిష్ట రక్షణ చేస్తూనే ఉన్నాడు. “జాయమానమ్ యమ్ పశ్యేన్ మధుసూదనః సాత్విక స్సతు విజ్ఞేయః సవై మోక్షార్థ చిన్తకః”, జీవుడు తల్లి గర్భములో జనించునపుడు తాను ఎటుల తరించవలెనో తెలుసుకుని సత్యమైన జ్ఞానమును పొంది సాత్వికుడై విష్ణువును ఆశ్రయించి మెలిగినపుడే ముముక్షుత్వము సాధించినవాడు అవుతాడు.   

సత్యమైన నిజ జ్ఞానము పొందేందుకు రెండు దారులు కలవు : 1) శాస్త్రము 2) ఉపదేశము (ఆచార్యోపదేశముగా పొందేది )

శాస్త్రాధ్యయనము వలన కొన్ని ఇబ్బందులు కలవు.
  • “శాస్త్ర జ్ఞానం బహు క్లేశం”, అనునట్లు శాస్త్రాధ్యయనము బహు క్లిష్టతరమైనది. అందు విషయము అంత సులభగా అవగతపడదు. పదములకు గల నానార్థముల వలన శాస్త్ర వాక్యాలకు వివిధములైన అర్థములు స్ఫురించి ఏ అర్థమును అన్వయించు కొనవలెనో తెలియక చివరికి అజ్ఞానావస్థలోనే మిగిలిపోయే ప్రమాదం కలదు.
  • ఒకవేళ అంత శ్రమను ఓర్చి శాస్త్ర జ్ఞానము సొంతముగా పొందగోరిననేమి, “అనంత భారమ్ బహు వేదితవ్యం అల్పచ్చ కాలో బహవశ్చ విఘ్నాః”, అనునట్లు జీవుడు తనకు గల పరిమిత జీవిత కాలములో మరియు, పరిమితమైన బుద్ధి చేత అనంత సాగరమైన శాస్త్రమును తెలియగోరుట అసాధ్యమే అవుతుంది.
  • చివరగా జీవులలో ఆడవారు, శూద్రులు శాస్త్రాధ్యయనమునకు నిషిద్ధులు. అయితే ముముక్షుత్వమునకు వారు అర్హులు.

అయితే శాస్త్రాధ్యయనము చేసిన పెద్దలైన ఆచార్యులను ఆశ్రయించి వారి వద్ద శాస్త్ర జ్ఞానమును ఉపదేశముగా పొందవచ్చును. దానికి ఎటువంటి ఆంక్షలు లేవు. శాస్త్రజ్ఞులైన గురువులు అపారమైన శాస్త్ర జ్ఞానమును అవపోశన పెట్టినవారు గనుక శిష్యుని యొక్క బుద్ధి పరిమితులను బట్టి శిష్యుడు సుకరముగా తరించుటకు ఎంత జ్ఞానము అవసరమో అంతే ఉపదేశిస్తారు. ఏ భాషలో (అంటే అత్యంత క్లిష్టమైన భాషలో శాస్త్రమున్ననూ దానిని సంస్కరించి శిష్యునికి అర్థమగు నట్లు లలితముగా చిన్న చిన్న పదాలతో ఆళ్వార్లు రచించిన పాశురముల వలె గురువు శాస్త్రార్థములను శిష్యునికి ఉపదేశిస్తాడు.) చెబితే శిష్యునికి అర్థమవుతుందో ఆ భాషలో గురువు ఉపదేశిస్తాడు.

అందువలన పరమ కారుణికులైన శ్రీ పిళ్ళై లోకాచార్యులు వేదాంత శాస్త్రమును ఆసాంతం అధ్యయనం చేసిన శాస్త్రజ్ఞులైననూ జీవుల పట్ల గల నిర్హేతుక కృప చేత అందరికీ అర్థమగునట్లు లలితమైన భాషలో వేదాంతమునకు మూల వస్తువులైన చిత్తు, అచిత్తు మరియు ఈశ్వరుడు అను మూడు విషయముల గూర్చి ఈ తత్వ త్రయమను గ్రంథమును రచించియున్నారు.

పూర్వాచార్యులైన నడువిల్ తిరువీధి పిళ్ళై భట్టర్, మరియు పెరియ వాచ్చాన్ పిళ్ళై వంటివారు కూడా క్లిష్టతరమైన వేదాంత శాస్త్రమును సులభ రీతిలో జనులకు అర్థమగునట్లు తమ గ్రంథములు ద్రావిడ భాషలో రచించుటకు కారణం జీవులపట్ల తమకు గల నిర్హేతుక కృప మాత్రమే. ఎందుకంటే మన పూర్వాచార్యులు

  • అహంకార రహితులు
  • జీవుల పట్ల ఎల్లప్పుడూ అక్కర కలిగినవారు
  • ఎప్పుడూ తమ స్వార్ధము, గొప్పతనము చూసుకోనివారు

మరి ఇందరు ఆచార్యులు ఒకే విషయముపై ఇన్ని గ్రంథములు రచించుట ఎందులకు? ఒకరు రచించిన గ్రంథమునే మిగిలిన వారందరునూ ఒప్పుకొని అన్వయించ వచ్చును కదా? దీనికి స్వామి మణవాళ మహాముణులు అనుగ్రహించిన వివరణ చూద్దాము:

  • ఆళ్వార్లు ఏకకంఠులు (అంటే శరీరములు వేరు వేరైననూ పాడిన పాశురములు ఒక్కటే), ఒకే విషయమగు భగవద్గుణానుభవము గురించి పన్నెండుగురు ఆళ్వార్లు ప్రతిపాదించుట చేత శరణాగతి సిద్ధాంతము మరింత స్థిరీకరించబడినది. ఆళ్వార్లు రచించిన దివ్య ప్రబంధమందలి మూల వస్తువు శరణాగతి తత్వమే కదా.  అదే విధముగా పూర్వాచార్యులు కూడా ఏకకంఠులు అగుట చేత దుష్కరమైన వేదాంత తత్వమును వివిధ గ్రంథముల ద్వారా ఒకే విషయమును ఒకే విధముగా ఒక గ్రంథమునకు ఇంకొక గ్రంథము భావ వ్యత్యాసము లేకుండా అంగీకృతముగా నుండు విధమున అనుగ్రహించారు. అందుచేత సిద్ధాంత ప్రమాణములుగా ఈ గ్రంథములు విలసిల్లుచున్నవి.
  •  ఒక గ్రంథమున క్లుప్తముగా వివరించిన విషయము మరొక గ్రంథములో విస్తారముగా చెప్పియుండును. ఇందువలన ఒకదానికి మరొకటి సామరస్యముగానుండును.

ఇదే సూత్రము ఒకే ఆచార్యుడు రచించిన అనేక గ్రంథములకూ వర్తించును. ఒక గ్రంథమందు ప్రతిపాదించిన విషయములను మరొక గ్రంథము ఆదరించుచూ సమన్వయము గలవైయుండును.

శ్రీ పిళ్ళై లోకాచార్యులు, స్వామి మణవాళ మహాముణులు – శ్రీపెరుంబుదూరు

ఈ విధముగా పరమాద్భుతమైన తత్వత్రయ గ్రంథము యొక్క పరిచయము చెప్పబడినది. విశిష్టాద్వైత సిద్ధాంతమందలి క్లిష్టమైన వేదాంత సూత్రములు ఈ గ్రంథములో అత్యంత సులభతరంగా వివరించబడినవి. స్వామి మాణవాళ మహాముణుల యొక్క వ్యాఖ్యానము ఈ గ్రంథమునకు మరింత వన్నె తెచ్చినది. ఈ గ్రంథము నిజానికి ఒక ఆచార్యుని ఆశ్రయించి వారి ముఖేన వినదగిన శాస్త్రము. ఆ అవకాశము లేని వారికి ఈ అనువాదం ఒక సుగమవారధిగా ఉపయోగపడుతుందని ఆశిస్తున్నాము. పరమ కృపా పూర్ణులైన మన పూర్వాచార్యుల దివ్య శ్రీచరణాలను మనసా స్మరించి ఈ గ్రంథములోని మరిన్ని విషయాలను వచ్చే అధ్యాయాలలో తెలుసుకుందాము!

అడియేన్ శ్రీనివాస రామానుజ దాసన్

మూలము : http://ponnadi.blogspot.in/2013/10/aippasi-anubhavam-pillai-lokacharyar-tattva-trayam.html

పొందుపరిచిన స్థానము: https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org