Category Archives: virodhi parihaaraalu

విరోధి పరిహారాలు – 15

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవుల రోజువారీ జీవితంలో వివిధ రూపాలలో ఎదుర్కొంటున్న అడ్డంకుల గురించి ఎమ్పెరుమానారు, వంగి పురత్తు నంబికి వివరిస్తారు. వంగి పురత్తు నంబి ఈ విశేషాలను ఒక అద్భుతమైన గ్రంథ రూపంగా “విరోధి పారిహారంగళ్ (విరోధి పరిహారాలు) అనే గ్రంథంలో గ్రంథస్తపరిచారు.

ఈ సంచికలోని శీర్షికలు శ్రేణిగా ఆంగ్లములో ఈ పుస్తకము –  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/virodhi-pariharangal/ లో చూడవచ్చు.

దయచేసి మునుపటి శీర్షికను ఇక్కడ చుడండి – https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/08/06/virodhi-pariharangal-14/ .

46. సేవ  విరోధి – ఎమ్పెరుమాన్ ఆరాధనలో అవరోధాలు

శ్రీవైష్ణవ పరిభాషలో సేవకి అనేక అంశాలు ఉన్నాయి. సాధారణంగా పెరుమాళ్ళని దర్శనం చేసుకోవటాన్ని, అంటే వారిని చూచుటను సేవ అంటారు. దండవత్ ప్రణామాలు (సాష్టాంగ నమస్కారాలు) సమర్పించడం, అంజలి (నమస్కారం) జోడించడం కూడా సేవ అంటారు. పాసుర పఠనం, గ్రంథాలను చదవడం కూడా సేవగా గుర్తించవచ్చు . సంగ్రహంగా చెప్పాలంటే, సాంప్రదాయకంగా, ఏ రకమైన కైంకార్యమైనా సేవ అంటారు. అనేక విభిన్న అంశాలు – ప్రధానంగా ఆలయంలో ఎమ్పెరుమాన్ ఆరాధనకు సంబంధించినవి ఈ శీర్షికలో వివరించబడ్డాయి.

పెరియ పెరుమాళ్ – శ్రీరంగం
ఆళ్వార్
ఆచార్యుల మధ్య ఎమ్పెరుమానార్
  • దివ్య దేశాలు, అభిమాన  స్టలములు మొదలైన వాటి యాత్రకు వెళ్లేటప్పుడు, (ప్రధానంగా అర్చావతార) ఎమ్పెరుమాన్ తో సంబంధం లేని ఇతర ప్రదేశాలకు వెళ్ళకూడదు. మనం అలాంటి ప్రదేశాలకు ఒకవేళ వెళ్ళవలసి వచ్చినప్పుడు, అటువంటి ప్రదేశాల యొక్క ప్రత్యేక లక్షణాలను విస్మరించాలి. మన మనస్సు భగవత్ విషయం (భగవాన్కు సంబంధించిన విషయాలు) పై మాత్రమే పెట్టాలి, ఇంక దేనిపైన కాదు. అనువాదకుల గమనిక: ఈ రోజుల్లో, దివ్య దేశాల యాత్రకు వెళ్లేటప్పుడు, ప్రజలు సమీప పర్యాటక ఆకర్షణలు, మార్కెట్లు, కొనుగొళ్ళు మొదలైనవాటికి కూడా వెళ్ళుతున్నారు. దివ్య దేశ యాత్రలకు వెళ్లేటప్పుడు అలాంటి చర్యలలో పాల్గొనకపోవడమే మంచిది. ప్రతి ఒక్కరినీ ఉద్ధరించాలనే గొప్ప సంకల్పముతో ఎమ్పెరుమాన్ స్వయంగా అర్చావతార రూపంలో అవతరించిన ప్రదేశాలు దివ్య దేశాలు. ఇక్కడ ఎమ్పెరుమాన్,  సౌలాభ్యం (సులభంగా ప్రాప్యత) మరియు కృపను అభివ్యక్తం చేస్తున్నారు. అటువంటి దివ్య దేశాల యొక్క కీర్తిని గ్రహించి, ఆళ్వార్ల పాసురాలతో, ఆచార్యల స్తోత్రములతో ఎమ్పెరుమాన్కి మంగలాసాసనం చేయడంపై పూర్తి దృష్టి పెట్టాలి.
  • దేవాలయాలు మరియు గోపురాలు చూసినప్పుడు, అది మొదట ఎమ్పెరుమాన్ ఆలయమా / గోపురమా కాదా అని విచారణ చేయాలి. అవి ఇతర దేవతలు లేదా అవైధిక విశ్వాసాలు సంబంధించిన దేవాలయాలు అయితే, మర్యాద సమర్పణ చేయవలసిన అవసరం లేదు. ఎమ్పెరుమాన్ ఆలయమా / గోపురమా కాదా అని విచారణ చేయకుండా పొరపాటున మర్యాదలు సమర్పిస్తే, అలాంటి సంధర్భంలో తప్పుకు పశ్చాత్తాపపడి శుద్ధి చేసుకోవాలి. ఈ సంధర్భంగా, తిరువాయ్మొళి 4.6.6కి నాంపిల్లై వారు ఇచ్చిన ఈడు వ్యాఖ్హ్యానంలో గుర్తించబడిన ఈ క్రింది సంఘటనను మనం గుర్తు చేసుకోవచ్చు. వాణ్డర్ మరియు చొణ్డర్ (పిళ్ళై ఉఱంగా విల్లి దాసు యొక్క మేనల్లుళ్ళు) ఉఱైయూర్ రాజు (అకళంగ నాట్టాళ్వాన్) కు రక్షక బఠులుగా పనిచేస్తుండేవారు. ఒకసారి వాళ్ళు రాజుతో కలిసి నడుస్తున్నప్పుడు, వారు ఒక జైన దేవాలయాన్ని చూశారు (నిర్మాణాత్మకంగా విష్ణు ఆలయానికి సమానంగా కనిపిస్తున్నది). వారిని పరీక్షించాలనుకుంటున్న రాజు, “చూడండి, అక్కడ పెరుమాళ్ ఆలయం ఉంది! నమస్కారం చేయండి” అని చెబుతాడు. ఇది విన్న వారు చటుక్కున క్రింద పడి పూర్తి సాష్టాంగ నమస్కారం చేస్తారు. కానీ ఘోరమైన పొరపాటు చేశామని వారు గ్రహించి – మూర్ఛపోతారు. అందరూ అవాక్కైపోతారు, రాజు తన సిబ్బందిని  పిళ్ళై ఉఱంగా విల్లి దాసును తీసుకురమ్మని పంపుతారు. ఉఱంగా విల్లి దాసులు ఆ స్థలానికి చేరుకుని ఏమి జరిగిందో వింటారు. వారు తన చరణ కమలాల ధూళిని వారి నుదుటిపైన పూస్తే వెంటనే ఇద్దరూ స్పృహలోకి వస్తారు. ఈ విధంగా, దేవతాంతరముల  ఆరాధనకు సంబంధించి ఏదైనా పొరపాటు జరిగితే , శ్రీవైష్ణవుల యొక్క శ్రీపాద ధూలి (చరణ కమలాల ధూళి) ని స్వీకరించడం ద్వారా శుద్ధి కావచ్చని మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు.
  • ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క దేవాలయాలు లేదా గోపురాలను చూసినపుడు, వెంటనే గొప్ప ఆనంద అనుభూతి చెందాలి, నమస్కారాలు చేయాలి, వాహనాల నుండి దిగాలి (ఒక వేళ ప్రయాణం చేస్తుంటే) చెప్పులు / బూట్లు విప్పాలి (ఒక వేళ వాటిని ధరిస్తే). అలా చేయకపోవడం గొప్ప నేరం.
  • చెప్పులు / బూట్లతో దివ్య దేశములలోకి ప్రవేశించుట. కనీసం, ఆలయం ఉన్న వీధిలోకి ప్రవేశించే ముందు చెప్పులు / బూట్లు విప్పాలి.
  • ప్రవేశద్వారం వద్ద గడపకి నమస్కారం చేయకుండా ఆచార్యులు, శ్రీవైష్ణవుల యొక్క తిరుమాళిగ (నివాసం) లోకి ప్రవేశించకూడదు.
  • ఆచార్యులు మరియు శ్రీవైష్ణవుల తిరుమాళిగ (ల) కి వెళ్ళకుండా నేరుగా ఎమ్పెరుమాన్ ఆలయానికి వెళ్ళడం. ఆచార్యుల నివాసం ఆలయానికి సమీపంలో ఉన్నట్లైతే, అక్కడకు వెళ్లి, ఆచార్యులను మరియు ఆచార్యుల తిరువారాధన ఎమ్పెరుమాన్ ని ఆరాధించిన తరువాత మాత్రమే, ఆలయానికి వెళ్లాలి. అనువాదకుల గమనిక: మనకు  ఎమ్పెరుమాన్ ని చూపించేవారు ఆచార్యులు. శ్రీవైష్ణవులు మనలను ఆచార్యులవైపు మార్గనిర్దేశం చేసి, ఎమ్పెరుమాన్ గురించి గొప్ప సూత్రాలను వివరిస్తారు. కాబట్టి, ఎమ్పెరుమాన్ని ఎల్లప్పుడూ ఆచార్యులు మరియు శ్రీవైష్ణవుల ద్వారా సమీపించాలి, స్వతంత్రంగా ఎప్పుడూ సమీపించకూడదు. నమ్మాళ్వార్ ఈ విషయాన్ని తిరువాయ్మొళి 4.6.8 లో ఇలా అన్నారు “వేదం వల్లార్గళై క్కొండు విణ్ణోర్ పెరుమాన్ తిరుప్పాదం పణిందు” – వేదంలో నిపుణులైన శ్రీవైష్ణవుల ద్వారా నిత్య సూరులకు యజమాని అయిన ఎమ్పెరుమాన్ కమల పాద పద్మాలను ఆరాధించండి.
  • ప్రవేశద్వారం వద్ద సాష్టాంగ నమస్కారాలు సమర్పించకుండా ఆలయంలోకి వెళ్ళకూడదు.
  • ఉత్తరీయంతో నడుం పై భాగం కప్పుకొని ఆలయంలోకి ప్రవేశించుట. అనువాదకుల గమనిక: మనల్ని దాసులు (ఎమ్పెరుమాన్ సేవకులు) అని పిలుస్తారు. దాసులు ఎప్పుడూ నడుము వస్త్రాంతో ఛాతీని కప్పి ఉంచకూడదు (కనీసం యజమాని ముందు). కేరళ దేవాలయాలలో ఈ సూత్రాన్ని ఇప్పటికీ ఆచరణలో చూడవచ్చు, అక్కడ పురుషులు ఆలయంలోకి ప్రవేశించే ముందు చొక్కాలు తీసివేస్తారు మరియు మహిళలు సాంప్రదాయ దుస్తులతో (చీరలో) మాత్రమే ఆలయంలోకి ప్రవేశిస్తారు. వానమామలై (తోతాద్రి), వంటి కొన్ని పాండ్యనాడు దివ్య దేశాల (దక్షిణ) లో కూడా ఇది ఆచరణలో చూడవచ్చు.
  • ఎమ్పెరుమాన్ మరియు బలి పీఠం (పరివార దేవతలకు మొదలైన వారికి సమర్పణలు ఇచ్చే ప్రదేశం) మధ్యలో ప్రవేశించకూడదు.
  • అప్రదక్షిణ  (సవ్యదిశకి వ్యతిరేకంగా) పద్ధతిలో ఆలయంలోకి ప్రవేశించుట. సన్నిధులకు సవ్యదిశలో వెళ్ళాలి.
  • ప్రధాన సన్నిధి (గర్భగుడి) బయట ఉన్న మెట్టుపై నడవడం / అడుగు పెట్టడం సరైన మర్యాద కాదు. పెరుమాళ్ తిరుమొళి 4.9 లో తిరుమల వేంకటేశ్వరునితో కులశేఖర ఆళ్వార్ ఈ మాటలు చెప్పడం మనం గుర్తుకు తెచ్చుకోవచ్చు  “పడియాయ్ క్కిడంతు ఉన్ పవళవాయ్ కాణ్బేనే” – నీ సన్నిధి వద్ద మెట్టు (గడప) లా మారి సంతోషంగా ముత్యం లాంటి నీ ముఖాన్ని ఆరాధిస్తాను.
  • ఆలయం చుట్టూ ఉన్న వివిధ సన్నీధులను ఆరాధించకుండా నేరుగా ములావిరాట్టు (ప్రధాన) సన్నీధికి వెళ్ళకూడదు. సాధారణంగా తాయార్ సన్నిధి, ఆళ్వారుల / ఆచార్యుల సన్నిధి, మొదలైనవి ప్రధక్షిణంలో ఉంటాయి. ఆలయ ప్రధాన సన్నీధిలోకి ప్రవేశించే ముందు వీరందరినీ మొదట సేవించాలి. అనువాదకుల గమనిక: పూర్వ దినచర్య 23 వ స్లోకంలో ఎఱుంబి అప్పా ప్రతిరోజూ శ్రీరంగం ఆలయంలో మాముణులు మంగళసాసనం చేసే క్రమాన్ని వివరించారు. “దేవి గోదా యతిపతి సటద్వేశిణౌ రంగసృంగం సేన నాతో విహగ వృషబః స్రీనిధి స్సింధుకన్యా భూమా నీలా గురుజనవృతః పూరుషచ్చేత్యమీషం అగ్రే నిత్యం వరవర మునేరంగ్రియుగ్మం ప్రపధ్యే”  – ప్రతిరోజూ, నేను మణవాళ మాముని యొక్క చరణ కమలాలను ఆండాళ్ నాచియార్, ఎమ్పెరుమానార్, నమ్మాళ్వార్, శ్రీరంగ విమనం, విశ్వక్సేనులు, గరుడ ఆళ్వార్, శ్రీ మహాలక్ష్మి ఐశ్వర్యమైన శ్రీరంగనాథుడిని ,  ఆళ్వారులు / ఆచార్యలు శ్రీ భూ నీళా సమేత పరమపదనాథు (పరమపదనాథుని సన్నీధిలో)ని సమక్షంలో ఆరాధిస్తాను.  ఈ శ్లోకంలో ఎఱుంబి అప్పా  శ్రీరంగ ఆలయం మరియు వివిధ సన్నిధుల వరుసను చిత్రీకరణ చేసారు. మన సాంప్రదాయంలో మనం మొదట ఆచార్యలను, ఆళ్వర్లను, తాయార్ని ఆరాధించిన తరువాత ఎమ్పెరుమాన్ సమీపిస్తాము.
  • దేవాలయం యొక్క దివ్య విమానం (గోపురం) నీడలపై అడుగు పెట్టడం ఒక అడ్డంకి – ఎప్పుడూ అలా చేయకూడదు.
  • దివ్య  ద్వారపాలకుల (జయ / విజయులు) అనుమతి తీసుకోకుండా ఆలయంలోకి ప్రవేశించడం సరైనది కాదు. సన్నీధిలోకి ప్రవేశించే ముందు, తిరుప్పావై 16 వ పాసురమును  “నాయగనాయ్ నిన్ఱ” పఠించాలి – ఈ పాసురంలో, ఆండళ్ నాచియార్, ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క సన్నీధిలోకి ప్రవేశించే ముందు ద్వార పాలకుల అనుమతి పొందెందుకు సరైన మర్యాదను మనకు ఏర్పాటు చేసారు. అనువాదకుల గమనిక: మన ఇంట్లో పెరుమాళ్ తిరువారధనం ప్రారంభించడానికి ముందు, ఈ పాసుర పారాయణం చేసిన తరువాత, ఆపై కోయిల్ ఆళ్వార్ (పూజ గది) తలుపులు తెరవాలి.
  • విశ్వక్సేనుల అనుమతి తీసుకోకుండా ఆలయంలోకి ప్రవేశించడం ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుల గమనిక: విశ్వక్సేనులు పరమపదంలో భగవాన్ యొక్క ముఖ్య కార్య నిర్వాహకులు మరియు ప్రధానమైన నిత్యసూరులు (భగవాన్ యొక్క సహచరులు) కూడా. మన గురుపరంపరలో కూడా ఉన్నారు, మన గురుపరంపర క్రమం ఇలా ఉంటుంది: పెరియ పెరుమాళ్, పెరియ పిరాట్టి, విశ్వక్సేనులు, నమ్మాళ్వార్, నాథమునులు, మొదలైనవారు …. మాణవాళ మాముణులు వరకు. కాబట్టి, ఎమ్పెరుమాన్ సన్నిధి లోకి ప్రవేశించే ముందు అతని అనుమతి తీసుకోవడం సముచితం.
  • మనం ఎప్పుడూ మన ఆచార్యల ద్వారా ఎమ్పెరుమాన్ ని సమీపించాలి. అనువాదకుల గమనిక: ఎమ్పెరుమాన్తో మన శాశ్వతమైన సంబంధాన్ని గుర్తుచేసిన వ్యక్తి ఆచార్య. మనం ఎల్లప్పుడూ వారి పట్ల కృతజ్ఞతతో ఉండాలి మరియు ఎప్పుడూ మన ఆచార్యల ద్వారా ఎమ్పెరుమాన్ ని సమీపించాలి. మన ఇంటి పెరుమాళ్లకు తిరువారాదనం చేస్తున్నప్పుడు కూడా, మనల్ని మన ఆచార్య హస్తాలుగా భావించి, ఆచార్యల తరపున తిరువారాధనం చేయాలి.
  • ఏ సిగ్గు లేకుండా సన్నీధికి నేరుగా మధ్యలో ప్రవేశించడం ఒక అడ్డంకి. ఎంతో భక్తితో, వినయంతో పక్కన నుంచి  జాగ్రత్తగా సన్నీధిలోకి ప్రవేశించాలి.
  • కుడి వైపున ఖాళీ ఉన్నప్పుడు, ఎడమ వైపుకు వెళ్లి, ఎమ్పెరుమాన్ను అక్కడ నుండి పూజించడం అడ్డంకి.
  • సంసారుల (భౌతికంగా ఆలోచించే వ్యక్తులు) సమక్షంలో ఎమ్పెరుమాన్ ని ఆరాధించడం ఒక అడ్డంకి. వీలైనంత వరకు చేయకూడదు.
  • ఎమ్పెరుమాన్ ని వారి దివ్య చరణాల నుండి దివ్య ముఖం వరకు నెమ్మదిగా మన నేత్రాలు, హృదయం పూర్తి సంతృప్తి చెందే వరకు పూజించాలి. అలా చేయకపోవడం ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుల గమనిక: ఎమ్పెరుమాన్ ని ఆరాధించడానికి అత్యంత ఆదర్శవంతమైన ఉదాహరణ తిరుప్పాణి ఆళ్వారులు. వారు అమలానాదిపిరాన్ రచించారు, ఇందులో పెరియ పెరుమాళ్ యొక్క దివ్య శరీర భాగాలను అందంగా వర్ణించారు. చివరిలో, పెరియ పెరుమాళ్ను చూసిన మరియు ఆనందించిన ఈ కళ్ళు మరేదీ చూడలేవని వారు ప్రకటించారు. అలా మన వైఖరి కూడా ఉండాలి.
  • ఎమ్పెరుమాన్ను తిరుపల్లాండు మరియు ఇతర దివ్య ప్రబంద పాసురములతో (దివ్య దేశానికి  ప్రత్యేకమైనవి) మరియు పూర్వాచార్య స్తొత్రాల (పెద్దల నుండి విన్నవి) యొక్క పఠనం / జ్ఞాపకంతో పూజించాలి.
  • భౌతికంగా దృష్టి సారించిన స్లోకములను పఠించకూడదు, భౌతికంగా ఆలోచించే వ్యక్తులు చేసే విధంగా మనం ఆరాధించకూడదు.
  • భౌతిక ప్రయోజనాలను పొందాలనే కోరికతో ఎమ్పెరుమాన్ ని పూజించకూడదు. అనువాదకుని గమనిక:  పొయిగై ఆళ్వార్ ముదల్ తిరువందాది పాసురం 26లో వివరిస్తూ – ” ఎళువార్ తుళాయానై వళువా వగై నినైందు వైగళ్ తొళువార్ వినైచ్ చుడరై నందువిక్కుం వేంగడమే  వానోర్ మనచ్ చుడరైత్ తూణ్డుం మలై” – మూడు రకాల జనులు తిరువెంకటముడయాన్ దగ్గరకు వెళతారు – లౌకిక ప్రయోజనాలు కావాలనుకునే వారు, కైవల్యం కావాలనుకునే వారు మరియు చివరకు శాశ్వత కైంకర్యం కావాలనుకునే వారు. ఈ మూడు రకాల మనుషుల కోసం, తిరుమల కొండ అడ్డంకులను తొలగిస్తుంది (వారు కోరుకున్నది సాధించడానికి). ఇందులో, మనం “ఇన్ తుళాయానై వళువా వగై నినైందు వైగల్ తొళువార్” – ఎమ్పెరుమాన్ ని ఏ దోషం, కళంకము లేకుండా నిరంతరం పూజించేలా ఉండాలి.
  • ఎమ్పెరుమాన్ ని ఆరాధించేటప్పుడు, వారిపై పూర్తి దృష్టి పెట్టాలి. అలా దృష్టి ఉండక పోవడం అడ్డంకి.
  • ఎమ్పెరుమాన్ ని ఆరాధించేటప్పుడు వారి మీదే మనస్సు స్థిరపరచాలి. ఎక్కడా స్థిరంగా ఉండని ఈగ లాగా ఎగురుతూ ఉండకూడదు.
  • దేవాలయాలలో పెరుమాళ్ తిరువారాదనం,   ఎమ్పెరుమాన్ భోగం సమర్పణల తరువాత, బలి పీఠంపైన పరివార దేవతలకు ప్రసాదం ఇవ్వబడుతుంది. ఆ తరువాత సాత్తుముఱై (పాసురముల పూర్తి) జరుగుతుంది. మధ్యలో వదిలి వెళ్ళాకూడదు (అనగా, తిరువారాదనం తరువాత).
  • ధూపం (సుగంధం), దీపం, తిరువందిక్కాప్పు (ధ్రుష్టి దోషాలు నివారించడానికి చేసే హారతి), ఎమ్పెరుమాన్కు భోగం సమర్పించడం మొదలైనవటువంటి ఉపచారము (సేవలు) లను పూర్తిగా గమనించాలి / ఆనందించాలి మరియు తగిన పాసురములను పఠించాలి. అలా చేయకపోవడం, వేరే వాటిపై దృష్టి పెట్టడం ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుల గమనిక:  జీయర్ పడి తిరువారాదన క్రమంలో, మాముణులు మన ఇళ్లలో తిరువరాధనం ఎలా నిర్వహించాలో అందంగా వివరించారు. తిరువారాదనం నిర్వహిస్తున్నప్పుడు, శ్రీవైష్ణవులు సాధారణంగా అనేక సమయాల్లో అనేక పాసురములను పఠిస్తారు. తిరుమంజనం (దివ్య స్నానం) సమయంలో, మనం పంచ సూక్తం, పెరియాళ్వార్ తిరుమోళిలోని వెణ్ణెయ్ అళైంత కుణుంగుం పదిగం మొదలైనవి  పఠించాలి. ఎమ్పెరుమాన్ ని అళంకరించే సమయంలో, చందనం సమర్పించే సమయంలో గంధత్వారం(శ్రీ సూక్తం) శ్లోకం, పూసుం చాంతు (తిరువాయ్మొళి) పాసురం పఠించాలి. తిరు ఆభరణాలు మరియు దండలు అర్పించేటపుడు, స్పురత్కిరీటాంగ హరకంటికా (స్తోత్ర రత్నం) శ్లోకం, చూట్టు నన్ మాలైగళ్ (తిరువిరుతం). ధూపం సమర్పణ సమయంలో, పరివతిల్ ఈసనైప్ పాడి (తిరువాయ్మొళి) పారాయణం చేస్తారు. దీపం సమర్పణ సమయంలో, వైయం తగళియా (ముదల్ తిరువంతాది), అన్బే తగళియా (ఇరండం  తిరువంతాది), తిరుక్కాండేన్ (మున్రామ్ తిరువంతాది) పఠిస్తారు. హరతి సమయంలో, ఇందిరణోడు బిరమన్ (పెరియాళ్వార్ తిరుమోళి పదిగం, ఇక్కడ పెరియ ఆళ్వార్ తిరువెళ్ళఱై  పెరుమాళ్పై వారి శ్రద్ధను చూపిస్తుంన్నారు) పదిగాన్నిపఠిస్తారు. దేవాలయాలలో,  ఎమ్పెరుమాన్కు ప్రత్యేకమైన ఉపచారములను సమర్పించేటపుడు, మనము దానిపై సంపూర్ణ దృష్టి కేంద్రీకరించాలి,  ఆ ఉపచారమునకు సంబంధించిన పాసురాలను పఠించాలి.
  • భౌతికవాదమైన నృత్యాలపై మరియు పాటలపై దృష్టి పెట్టి ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క అర్చా విగ్రహాన్ని విస్మరించకూడదు.
  • ఆరిపోతున్న దీపాన్ని చూసి (ఎమ్పెరుమాన్/ ఆళ్వార్లు/ ఆచార్యల సన్నిధిలో ) వెంటనే దాన్ని సరిచేసి మరళా వెలిగేలా చేయక పోవడం  ఒక అడ్డంకి. శ్రీవచన భూషణం 382 సూత్రం యొక్క వ్యాఖ్యానంలో లలితా చరిత్రం గురించి దయచేసి చూడండి. అనువాదకుల గమనిక: శ్రీవచన భూషణంలో, పిళ్ళై లోకాచార్యులు ఒక పురాణ చరిత్రమును (పురాణాలలో కీర్తించ బడిన సంఘటన) చెబుతున్నారు, ఒక ఎలుక అనుకోకుండా దీపంలో ఒక ఒత్తును గుచ్చుతూ దీపాన్ని ప్రకాశించేలా చేస్తుంది. ఆ ఎలుక మరు జన్మలో  అందమైన కన్యగా జన్మించి ఆమె కాశి రాజును వివాహమాడుతుంది. మునుపటి జన్మలో కర్మ కారణంగా, క్రమేణా ఆమె తరువాత ఎమ్పెరుమాన్ని  దీపాల ఆరాధన చేయుటకు చాలా ఇష్టపడేది. ప్రపన్నులం అయిన మనం, మంచి జన్మ కావాలని కైంకర్యం చేయము, అయినప్పటికీ మనం ఎమ్పెరుమాన్ పట్ల భక్తితో సహజమైన చర్యగా కైంకార్యం చేస్తాము.
  • నేలపై ధూళిని చూసి  (ఎమ్పెరుమాన్ / ఆళ్వార్లు/ ఆచార్యల సన్నీదిలో) వెంటనే శుభ్రం చేయకపోవుట. నమ్మాళ్వార్  తిరువాయ్మొళి 10.2.7 లో “కడైత్తలై చీయ్క్కప్పెత్తాళ్ కడువినై కళైయళామే” – ఆలయాన్ని ఊడవడం తుడవడం ద్వారా మన పాపాలు  తొలుగుతాయి. అనువాదకుల గమనిక: తిరుక్కణ్ణమంగై ఆణ్డాన్ వారి సర్వస్వాన్ని వదులుకొని తిరుక్కణ్ణమంగై భక్తవత్సల ఎమ్పెరుమాన్ సన్నీదిలో శాష్వతంగా ఉండిపోయారన్నది అందరికీ తెలిసిందే.  వారు   ఆలయంలో ఊడ్చే కైంకర్యం ఎంతో ప్రీతిగా క్రమం తప్పకుండా ఆ కైంకార్యం చేసే వారు.  నాచియార్ తిరుమోళి మొదటి లోనే, పెరియవాచాన్ పిళ్ళై చెప్తూ , తిరుక్కణ్ణమంగై ఆణ్డాన్ ఊడ్చే కైంకర్యమే వారి అంతిమ లక్ష్యంగా (ఏదో సాధించడానికి కాదు) నిర్వహించేవారు అని వారిని కీర్తించారు. తిరువాయ్మొళి 9.2.1 వ్యాఖ్హనంలో, నంపిళ్ళై ఒక ముఖ్యమైన అంశాన్ని అందంగా వివరించారు.  ఇక్కడ పాసురంలో, నమ్మాళ్వార్  ఎమ్పెరుమాన్తో  “మేము అనేక తరాల నుండి ఆలయాన్ని శుభ్రపరచడం మొదలైన అనేక కైంకర్యాలు చేస్తున్నాము”. ఇక్కడ ఒక ప్రశ్న తలెత్తుతుంది. ప్రపన్నులు పూర్తిగా ఎమ్పెరుమాన్నే ఏకైక ఉపాయంగా స్వీకరిస్తారు.  వ్యక్తిగత ప్రయత్నంలో వారి ప్రమేయం ఉండదు – కాబట్టి అసలు కైంకర్యాలు కూడా ఎందుకు చేయాలి? తిరుక్కణ్ణమంగై ఆణ్డాన్ పాల్గొన్నఈ క్రింది సంఘటన ద్వారా దీనిని నంపిళ్ళై అందంగా వివరించారు. వారి తరగతిలో ఒక సహచరుడు (నాస్తికుడైన) ఆణ్డాన్ను ప్రశ్నిస్తాడు. స్వయం ప్రయత్నం కాకపోతే నేలను శుభ్రం చేయడం , తుడవడం ద్వారా తనను తాను ఎందుకు ఇబ్బంది పెడుతున్నారని అడుగుతాడు. ఆణ్డాన్ అతనికి దుమ్ము ఉన్న ప్రదేశాన్ని మరియు దుమ్ము లేని ప్రదేశాన్ని చూపిస్తారు – మనం చేసిన దానికి ఫలితం ఇది అంతే అని చూపిస్తారు – ఈ స్థలం శుభ్రం అయ్యింది – ఇంకేమీ లేదు అని అంటారు. “శుభ్రమైన ప్రదేశం మరియు మురికి ప్రదేశం మధ్య వ్యత్యాసాన్ని గుర్తించగలరా?” అని అడుగుతారు. ఈ విధంగా, కైంకర్యం  చేయడం దాస భూతుల (సేవకుని) యొక్క సహజమైన స్వభావం అని మరియు కైంకర్యం  (సేవ) ఉపాయం కాదని మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు. శ్రీవచన భూషణంలో, పిళ్ళై లోకాచార్యులు సూత్రం 88 లో అందంగా వివరిస్తూ, “భౌతికంగా నడుచుకునే వ్యక్తి తన కోసం (లేదా అతని ప్రియమైనవారి కోసం) లౌకిక కోరికలను తీర్చడానికి ఎన్నో పనులు చేస్తాడు, అలాంటప్పుడు ఒక ప్రప్పన్నుడికి  ఎమ్పెరుమాన్కి సేవ చేయాలనే కోరిక ఎంత ఉండాలి, పరమానందకరమైన భగవాన్ కి సేవ చేయడమే జీవాత్మ యొక్క నిజమైన స్వభావం సముచితం కూడా” అని అంటారు.
  • ఎమ్పెరుమాన్ ధరించే వస్త్రాలు, తిరు ఆభరణాలు, దండలు మొదలైనవాటిని చూసేటప్పుడు, వాటిని ఎమ్పెరుమాన్ కోసం ఆనందించాలి. “నేను వాటిని ధరిస్తే బాగుంటుంది” అని అనుకోకూడదు.
  • ఎమ్పెరుమానుకి భోగాన్ని సమర్పించే ముందు  నోరూరించుట, ఆపై వాటిని ప్రసాదంగా అందరికీ పంచుట. అనువాదకుల గమనిక: అన్నీ సహజంగానే ఎమ్పెరుమాన్కు చెందినదే, వారు ప్రతిదాన్ని ఆస్వాదించడానికి అర్హుడు. వారు కృపతో, వాటిని స్వీకరించి అవశేషాలను మనకిచ్చి ఆశీర్వదిస్తారు. తన అవశేషాలను మనకిచ్చినందుకు ఎమ్పెరుమాన్కి మనము కృతజ్ఞులై ఉండాలి. ఎందుకంటే,  గీతా శాస్త్రములో, ఎమ్పెరుమాన్కి అర్పించకుండా ఏదైనా తినడం అంటే పాపాలను తినడం లాంటిది అని వివరించబడింది. కాబట్టి, ఎమ్పెరుమాన్కి సమర్పించే ముందు వారి కోసం తయారుచేసిన మరియు ఉంచబడిన ఆహారాన్ని చూడటం గొప్ప పాపం.
  • ఈ క్రింద  చెప్పబడినవి ఆలయాల లోపల చేయకూడదు.
    • కాళ్ళు చాచుట – కాళ్ళు  ఎప్పుడూ మడుచుకొని ఉంచుకోవాలి.
    • వస్త్రం (పంచ వగైరా) పైకి మడచ కూడదు – సరైన రీతిలో ధరించాలి.
    • ఆవలించకూడదు.
    • సోమరితనంతో చేతులు/కాళ్ళు చాచకూడదు.
    • తల విదిలించి జుట్టును విరపోసుకోకూడదు.
    • గోర్లను కొరకడం లేదా కత్తిరించుకోకూడదు.
    • తుమ్మడం, ముక్కు చీదుట
    • ఉమ్ముట
    • ఆకూ, వక్కా,పొగాకు మొదలైనవి నములుట చేయకూడదు.
    • శరీరం పైభాగాన్నివస్త్రంతో కప్పకూడదు.
    • నిద్రపోవుట, కునుకు తీయుట
    •  ముచ్చట్లాడుట
    • గట్టిగా నవ్వి చేతులు చప్పట్లు కొట్టకూదడదు
    • గట్టిగా అరిసి ఎవరినీ పిలవకూడదు.
    • ఇతరులను తిట్టుట
    • ఇతరులను కోపగించుట
    • వినమ్రత లేకుండా అహంకరంతో ఉండుట
  • ఆలయం లోపల లౌకిక ఆలోచనల వ్యక్తులతో మాట్లాడటం / చర్చించడం చేసి శ్రీవైష్ణవులను విస్మరించడం ఒక అడ్డంకి
  • భాగవతులను సేవించకుండా భగవన్ని సేవించుట.
  • మన ఆచార్యుల కైంకర్యానికి దూరంగా ఉండటం.  అనువాదకుని గమనిక: ఉపదేశ రత్న మాల 64 వ పాసురం లో మాముణులు  చాలా ముఖ్యమైన సూత్రాన్ని గుర్తుచేస్తున్నారు. “ఆచార్యులకు ఈ భౌతిక ప్రపంచంలో ఉన్నంత వరకు మాత్రమే మన  ఆచార్యులకు సేవ చేయగలము. ఇది గ్రహించిన తరువాత కూడా,  ఆచార్యులకు సేవ చేయకపోతే మనం ఏమి చెప్పగలము?”
  • మనం మన ఆచార్యులకు  నీడలా ఉండి అనుసరించి వారికి ఎప్పుడూ సేవ చేయాలి. ఎంబార్ను “రామానుజ పదచ్ చాయా” గా కీర్తిస్తారు – శ్రీ రామానుజుల యొక్క పాద పద్మాల నీడగా ఉండేవారు. పెరియాళ్వార్  తిరుమోళి చివరి భాగాన్ని (చివరి పాసురం యొక్క చివరి పంక్తి) మనం కూడా గుర్తుకు తెచ్చుకోవచ్చు “చాయై పోలప్ పాడ తాముం అణుక్కర్గళే”. అనువాదకుని గమనిక: ఈ పాసుర వ్యాఖ్యానంలో, పెరియవాచాన్ పిళ్ళై ఒక మంచి సంఘటనను వివరించారు. కొంతమంది శ్రీ వైష్ణవులు ఎంబార్‌ దగ్గరకు వచ్చి ఈ వాక్యానికి అర్ధాన్ని వివరించమని అడుగుతారు. ఈ వాక్యము యొక్క అనువాదం ఇది – “నీడ వలె పాడగలవాడు ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క ప్రియమైన సేవకులు” – కానీ ఇది స్పష్టంగా ఆనిపించడం లేదు. ఎంబార్‌  అంటారు “నేను దీని అర్థం ఎమ్బెరుమానార్ నుంచి వినలేదు, ఇప్పుడు వారు తిరుక్కోష్టియూర్ నంబిని కలవడానికి వెళ్ళారు. కానీ ఇప్పుడు మీరు అడిగారు కాబట్టి నేను మీకు ఈ విషయం వివరిస్తాను” అని చెప్పి ఎమ్బెరుమానార్ యొక్క పాదుకలను తీసుకొని తన శిరస్సుపై ఉంచి కొంచెము సేపు ధ్యానం చేస్తారు. కొద్దిసేపటి తరువాత వారు కళ్ళు తెరిచి, “ఇప్పుడు ఎమ్బెరుమానార్ దీని యొక్క అర్ధాన్ని నాకు వివరించారు. మీరు వినవచ్చు. దీనిని పాద వల్లార్ – చాయై పోల – తాముం అణుక్కర్గళే, అని తీసుకోవాలి.  అనగా, ఈ పాసురములను పాడగలిగేవాడు, నీడ లాగా అవుతాడు వారికి చాలా ప్రియమైనవాడుగా ఉంటాడు” అని అంటారు.

తరువాతి భాగం మనం వచ్చే సంచికలో కొనసాగిద్దాము.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

హిందీలో : http://ponnadi.blogspot.com/2014/02/virodhi-pariharangal-15.html

మూలము : https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

విరోధి పరిహారాలు – 14

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవుల రోజువారీ జీవితంలో వివిధ రూపాలలో ఎదుర్కొంటున్న అడ్డంకుల గురించి ఎమ్పెరుమానారు, వంగి పురత్తు నంబికి వివరిస్తారు. వంగి పురత్తు నంబి ఈ విశేషాలను ఒక అద్భుతమైన గ్రంథ రూపంగా “విరోధి పారిహారంగళ్ (విరోధి పరిహారాలు) అనే గ్రంథంలో గ్రంథస్తపరిచారు.

ఈ సంచికలోని శీర్షికలు శ్రేణిగా ఆంగ్లములో ఈ పుస్తకము –  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/virodhi-pariharangal/ లో చూడవచ్చు.

దయచేసి మునుపటి శీర్షికను ఇక్కడ చుడండి –  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/07/08/virodhi-pariharangal-13/ .

ఎమ్బెరుమానార్ వారి కాలక్షేప గోష్టి

45.  శ్రవణ విరోధి  – వినడంలో అవరోధాలు (భగవాన్ మరియు  భాగవతుల యొక్క మహిమలు) 

శ్రవణ౦ అనగా వినడం. ఈ విభాగంలో, మనం ఏమి వినాలి, ఏమి వినకూడదో వివరించబడింది. అనువాదకుని గమనిక: శ్రీ భాగవతంలో, ప్రహ్లాదుడు తొమ్మిది విధాల  భక్తిని వివరించారు – శ్రవణ౦ కిర్తనం విష్ణోః స్మరణం పాద సేవనం అర్చనమ్ వందనం దాస్యం సఖ్యం ఆత్మ నివేదనం – శ్రీమన్నారాయణుడిని గురించి వినాలి, స్మరించాలి, గానం చేయాలి, వారి చరణ కమలాల సేవ చేయాలి, వారిని ఆరాధించాలి, వారిని కీర్తించాలి, వారిని సేవించాలి, వారితో స్నేహం చేయాలి మరియు వారికి తమను అర్పించాలి వంటివి ఎమ్పెరుమాన్ పట్ల భక్తిలో పాల్గొనడానికి  తొమ్మిది మార్గాలు. వీటిలో, శ్రవణ౦ మొదట వివరించబడింది, ఎందుకంటే ఇది చాలా ముఖ్యమైన అంశం కాబట్టి. దాని గురించి ఇప్పుడు చూద్దాం.

  •  భగవత్ చర్చా సమయంలో వ్యర్థపు మాటలాడుటను ఖండించాలి. అలా చేయకపోవడం ఒక అడ్డంకి. ఎవరైనా సంపూర్ణ భగవత్ విషయంలో (ఎమ్పెరుమాన్ సంబంధించిన విషయాలు) మునిగి ఉన్నప్పుడు, వారు సంభాషించేది ఏదైనా సహజంగా భగవత్ విషయంగా మారుతుంది. జ్ఞాన సారం పాసురం 40 లో, “అన్బర్ చోల్లుమవిడు చురుతియాం”  (భగవాన్ యొక్క ప్రియమైన భక్తుల సాధారణ సంభాషణలు కూడా ప్రమాణాలుగా (ప్రామాణికమైనవి) మారతాయి. అనువాదకుని గమనిక: వరవరముని వారి ఉత్తర దినచర్యలో, ఎరుంబి అప్పా మాముణులను ప్రార్థిస్తూ “ప్రియమైన స్వామీ! దయచేసి నా ఆలోచనలన్నీ మీపైనే కేంద్రీకృతమై ఉండేలా ఆశీర్వదించండి, నా పలుకులన్నీ మీ మహిమకై పలకాలి, నా శారీరిక చర్యలన్నీ మీ సేవ / మహిమకై చేయాలి, ఇంకా నేను ఇక్కడ ప్రస్తావించనవి ఏవైనా ఉంటే అవి కూడా మీ ఆనందం కోసం చేయనివ్వండి” – ఇది నిజమైన శ్రీవైష్ణవుడు యొక్క స్థితి – వాళ్ళు  ఎల్లప్పుడూ ఎమ్పెరుమాన్ మరియు ఆచార్యల ఆనందాన్నిచూస్తారు – కాబట్టి వారు సహజంగా ఏమి చేసినా ఎమ్పెరుమాన్ మరియు ఆచార్యులను ప్రసన్నులను చేస్తుంది.
  • వినేటప్పుడు ఆ విషయంపై పూర్తి ఏకాగ్రత లేకపోవడం అడ్డంకి. మనస్సు యొక్క ఏకాగ్రత పూర్తిగా నిర్దిష్ట విషయాలపై ఉంచాలి. ఇది ఒక సామాన్య విషయమని వినకూడదు, పూర్తి ప్రాముఖ్యతను అర్థం చేసుకోకుండా తరువాత “నేను కూడా భగవత్ విషయం విన్నాను” అని ప్రగల్బాలు పలుకకూడదు.
  • భగవత్ విషయం వింటున్నప్పుడు, వేరే వాటిపై దృష్టి పెట్టడం గొప్ప అడ్డంకి.
  • మనకు తెలియని ఒక అంశం గురించి విన్నప్పుడు, జాగ్రత్తగా విని మరియు దానిని సరిగ్గా అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించాలి. మన తలను ఊపుతూ “అవును, సరైనదే” నని, అది తెలిసిందేనని నటించకూడదు.
  • జ్ఞానులైన పండితులు కొన్ని సూత్రాలను చక్కగా వివరిస్తున్నప్పుడు, మనం తమ స్వంత జ్ఞానాన్ని చూపుతూ ప్రగల్భాలతో అంతరాయం కలిగించకూడదు. సరిగ్గా వివరించబడుతున్న విషయాలలో లోపాలు చూపడం కూడా సరైనది కాదు.
  • భగవత్ విషయం గురించి చక్కనైన వివరణ ఎవరైనా చెప్పడం విన్నప్పుడు వారిపై అసూయపడటం ఒక అడ్డంకి. భగవత్ విషయంలొ ఇతరుల వికాసాన్ని చూసి అసూయ పడకూడదు. అనువాదకుని గమనిక: ఆర్తి ప్రభాంధంలో, మాముణులు వారి గురించి పాసురం 55లో వివరిస్తూ “పిఱార్ మినుక్కమ్ పొఱామై ఇల్లాప్పెరుమైయుమ్ పెఱ్ఱ ఓమే” – ఖచ్చితంగా ఇతరుల పెరుగుదల చూసి నేను అసూయపడను.  ఇది ఒక గొప్ప గుణం, సాధించడం చాలా కష్టం. శ్రీ వైష్ణవులు అందరు ఇతర శ్రీవైష్ణవులు కీర్తించబడినపుడు సహజంగా సంతోషంగా ఉండాలి.
  • భగవత్ విషయం యొక్క మంచి మాటలను విన్నప్పుడు మెచ్చుకోకపోవడం ఒక అడ్డంకి. కొన్ని మంచి మాటలు చెప్పబడినప్పుడు మరియు మంచి పనులు చేయబడినప్పుడు మర్యాదపూర్వకంగా  వ్యవహరించడం మరియు హృదయపూర్వకంగా వారిని అభినందించడం మంచిది.
  • తనకన్నా ఎక్కువ తెలివిగల సబ్రాహ్మచారుల పట్ల అసూయపడటం, ఆ అసూయను వ్యక్తం చేయుట ఒక అడ్డంకి.  అనువాదకుని గమనిక:  సాటి శ్రీవైష్ణవుల వికాసానికి ఒక శ్రీవైష్ణవుడు సహజంగా ఆనందించాలి,  సాటి శ్రీవైష్ణవులు బాధపడుతున్నప్పుడు బాధ అనుభవించాలి. అవగాహన ఉన్న వ్యక్తి యొక్క నిజమైన గుణం ఇది. సాటి శ్రీవైష్ణవులకు మంచి జరిగినప్పుడు మన స్వంత పిల్లలకు మంచి జరిగినట్లుగా భావించి మనం ఆనందపడాలి (సాధారణంగా ప్రతి ఒక్కరూ తమ పిల్లలు ప్రకాశిస్తూ సంతోషంగా ఉండటం చూసి ఆనందిస్తారు).
  • భగవాన్ యొక్క దివ్య గుణాలైన సౌలభ్యం (సులువుగా లభించుట), సౌశీల్యం (అందరితో స్వేచ్ఛగా కలవడం) మొదలైనవి విన్నప్పుడు మన హృదయం కరిగిపొవాలి. అలా చేయకపోవడం ఒక అడ్డంకి. రోలుకి కట్టిన  నిస్సహాయ స్తితిలో ఉన్న శ్రీక్రిష్ణుడిని జ్ఞాపకం చేసుకున్న తరువాత 6 నెలలు నమ్మాళ్ల్వారు స్పృహ కోల్పోయిన సంఘటన మనం గుర్తు చేసుకోవచ్చు.
  • భగవత్ విషయాన్ని  (ఎమ్పెరుమాన్ కు సంబంధించిన విషయాలు) గొప్ప భక్తితో హృదయపుర్వకంగా శ్రవణం చెయాలి. నిరాసక్తితో భక్తి లేకుండా వినడం ఒక అడ్డంకి.
  • దైవసంబంధమైన భావనలతో శారీరికంగా స్పందించక పొవుట ఒక అడ్డంకి. “ఆహ్లాధస్తీత నేత్రాంబు:  పులకీకృత గాత్రవాన్” – ఎమ్పెరుమాన్  నామాలను విన్నప్పుడు ఆనంద బాష్పాలతో భావోద్వేగముతో శారీరక మార్పులను (రోమాలు నిక్కరపొడుచుకొని నిలబడుట మొదలైనవి) అనుభవించుట. అనువాదకుల గమనిక: ఈ అంశాలను భగవాన్ స్వయంగా గరుడ పురాణంలో తన భక్తి యొక్క ఎనిమిది లక్షణాలను వివరిస్తూ , వారి దివ్య గుణాల గురించి వినేటప్పుడు దివ్య భావాలను అనుభవించుట కూడా ఒక లక్షణం అని వివరిస్తారు. వారు “నా భక్తులు తప్పనిసరిగా ఈ క్రింది ఎనిమిది లక్షణాలు కలిగి ఉంటారు – 1) ఎమ్పెరుమాన్  యొక్క భక్తులపై అమితమైన ప్రేమ కలిగి ఉండుట, 2)  ఎమ్పెరుమాన్ ఆరాధనను ఆనందించట, 3) ఎమ్పెరుమాన్ ను  తాను ఆరాధించుట, 4) అహంకారం లేకుండా ఉండుటం, 5) ఎమ్పెరుమాన్ గురించి వినడంలో ఆసక్తి చూపుట , 6) ఎమ్పెరుమాన్ గురించి విన్నప్పుడు / ఆలోచించేటప్పుడు / మాట్లాడేటప్పుడు శారీరక మార్పులు (రోమాలు నిక్కరపొడుచుకొని నిలబడుట వంటివి) చెందుట 7) ఎల్లప్పుడూ ఎమ్పెరుమాన్ గురించి ఆలోచించుట, 8) ఎమ్పెరుమాన్ ఆరాధనకు ప్రతిఫలంగా భౌతిక ప్రయోజనాలు ఆశించకపోవుట. అలాంటి భక్తులు మ్లేచులు అయినప్పటికీ, వారు బ్రాహ్మణ పండితులచే, కైంకర్యపరారులచే మరియు సంసారులచే ఆరాధనీయులు. అలాంటి వారు పండితుల నుండి జ్ఞానాన్ని పొందుటకు, జ్ఞానాన్ని పంచుటకు కూడా అర్హులు “.
  • మన సత్ సాంప్రదాయ సూత్రాలను విన్న తరువాత, వాటిని పూర్తిగా పాటించాలి. అలా చేయకపోవడం ఒక అడ్డంకి. ఆండాళ్ నాచియార్ నాచియార్ తిరుమొళి 11.10లో  “మెయ్మై ప్పెరువార్తై విట్టుచిత్తర్ కీట్టిరుప్పర్” – పెరియాళ్వార్ (మా నాన్నగారు) చరమ శ్లోక శ్రవణం చేసిన తరువాత అదే ప్రకారంగా వారి జీవితం సాగించారు. ఇది ఆస్తీక లక్షణం (శాస్త్రాన్ని నమ్మినవాడు అనే దానికి అసలు అర్ధం). సూత్రాలను పాటించకపోవడం నిజంగా తమ స్వభావానికి హాని కలిగిస్తుంది.
  • సదాచార్యుల (నిజమైన ఆచార్య) నుండి వినకపోవడం ఒక అడ్డంకి. సదాచార్యులు అంటే పెద్దల నుండి (ప్రామాణికమైన ఆచార్యలు) ప్రామాణికంగా జ్ఞానాన్ని పొందిన వారు, ఆలోచించి ఇతరులకు వివరించేవారు. మన పూర్వాచార్యుల  ఆచార వ్యవహారములను నేర్చుకునేవారు. అలాంటి గొప్ప వ్యక్తులను మాత్రమే సదాచార్యులు అంటారు. ఈ విషయాన్ని మాముణులు ఉపదేశ రత్నమాల పాసురం  61 లో ” జ్ఞానం అనుష్ఠానం ఇవై నన్ ఱాగవే ఉడైయనాన గురు” – జ్ఞానమును పూర్తిగా ఇమిడ్చుకొని వాటిని సమర్థవంతంగా అనుసరించే వారు ఆచార్యులు.
  • సదాచార్యుల నుండి విలువైన జ్ఞానాన్ని నేర్చుకున్న తరువాత, అర్హత లేని వ్యక్తులకు బోధించడం ఒక అడ్డంకి. నిజమైన అర్హత – నేర్చుకోవాలనే కోరిక, ఆ జ్ఞానంపై  విశ్వాసం కలిగి ఉండటం.
  • అవైష్ణవుల నుండి భగవత్ విషయం వినడం ఒక అడ్డంకి. అవైష్ణవులు అనగా దేవతాంతర సంభంధం ఉన్న వ్యక్తి – రుద్రుడు , దుర్గ, బ్రహ్మ, ఇంద్రుడు, స్కందుడు, వంటి ఇతర దేవతలతో సంబంధం. అనువాదకుని గమనిక: తిరుమంగై ఆళ్వార్ పెరియ తిరుమొళిలో వివరిస్తూ అన్నారు, దేవతాంతర సంభంధం ఉన్న వారితో మనకు ఏ సంబంధం ఉండకూడదు. పెరియ తిరుమోళి 8.10.3లో – మఱ్ఱ మోర్ దెయ్వం ఉళదెన్ఱు ఇరుప్పారోడు ఉఱ్ఱఇలేన్ – ఇతర దేవతల సంబంధం ఉన్న వారితో నేను ఏ సంబంధం పెట్టుకోను, వారు భగవత్ విషయమును అందిస్తున్నప్పటికీ, వారి అభిమాన దేవతలకు సంబంధించిన వారి వ్యక్తిగత ప్రయోజనాల రంగు ఉండవచ్చు – అందువల్ల వారి నుండి వినకుండా ఉండటం మంచిది. వారు భాహ్యులు  (వైధిక వ్యవస్థకు వెలుపల ఉన్న వ్యక్తులు) కావొచ్చు లేదా కుదృష్ఠులు (వైధిక వ్యవస్థను స్వీకరించినవారు కాని వాటి అర్థాలను తప్పుగా అర్థం చేసుకునేవారు) కావొచ్చు – వారి వివరణ ఏదైనా ఎల్లప్పుడూ సత్ సాంప్రదాయ సూత్రాలకు విరుద్ధంగా ఉంటాయి – కాబట్టి అలాంటి వ్యక్తులతో జాగ్రత్తగా ఉండాలి. వారి నుండి దూరంగా ఉండాలి. 
  • సత్ సాంప్రదాయ విషయాలకు మినహా ఏమీ వినకూడదు. సత్ సాంప్రదాయలో సరిగ్గా శిక్షణ పొందిన పండితుల నుండి మాత్రమే శ్రవణం చేయాలి. అనువాదకుని గమనిక: మునుపటి సూత్రం మాదిరిగానే – సరైన సూత్రాలపై శిక్షణ లేని పండితుల నుండి మనం విన్నప్పుడు, గందరగోళంతో, వాస్తవమైన సూత్రాలను తప్పుగా గ్రహించే అవకాశం ఉంటుంది. అందువల్ల అలాంటి వ్యక్తుల నుండి దూరంగా ఉండటం మంచిది. తొండరడిప్పొడి ఆళ్వార్ తిరుమాలై 7 వ పాసురంలో “కలైయఱక్ కఱ్ఱ మాన్తర్ కాణ్బరో కెట్పరో తామ్” – నేర్పరులైన పండితులు అవైధిక విషయాల శ్రవణం చేయరు.  పెరియ వాచాన్ పిళ్ళై వారి వ్యాఖ్యానంలో ఒక సంఘటన వివరించారు. కూరత్తాళ్వాన్ తన చిన్న వయస్సులో ఒక సంధర్భంలో బౌద్ధ వచనాల్ని కొన్ని విని ఇంటికి ఆలస్యంగా వస్తారు. వారి తండ్రి ఈ ప్రవర్తనతో కలత చెంది, ఆళ్వానుకి శ్రీపాద తీర్థాన్ని ఇచ్చి శుద్ధి చెసిన తరువాత అతన్ని ఇంటి లోపలికి రానిస్తారు.
  • భగవాన్ మరియు  భాగవతుల మహిమల గురించి విన్నప్పుడు బ్రహ్మానందాన్ని పొందాలి. అలాగే భగవాన్ మరియు  భాగవతులను అవమానించినప్పుడు (శిశుపాలుడు చేసినట్లు) కూడా టక్కున చెవులు మూసుకొని ఆ ప్రదేశాన్ని వదిలివేయాలి. అలా చేయకపోవడం ఒక అడ్డంకి.
  • తిరుమంత్రం, ద్వయం మరియు చరమ శ్లోకం వంటి చరమార్థం (అత్యున్నతమైన సూత్రాలు) బాగా అర్థం చేసుకోవాలి మరియు రోజువారీ జీవితంలో అమలు చేయాలి. చరమార్థం అంటే చరమ శ్లోకం అని కూడా అర్ధం. అనువాదకుని గమనిక: చరమార్థం అంటే తుదకు ఆచార్యులను సాధనంగా మరియు లక్ష్యంగా స్వీకరించుట. అరుళాళ పెరుమాళ్ ఎమ్పెరుమానార్ అదే సూత్రాన్ని జ్ఞాన సారం మరియు ప్రమేయ సారం ప్రభంధములలో వివరించారు. శ్రీవచన భూషణ దివ్య శాస్త్రాంలో, పిళ్ళై  లోకాచార్యులు మనలను ఉద్ధరించడానికి ఆచార్యుల అనుగ్రహమే  అంతిమ మార్గమని తెలియ చెప్పారు. విళాంచోలై పిళ్ళై అదే సూత్రాన్ని తమ  సప్త గాధయ్ లో ఏడు పాసురములుగా వివరించారు. మాముణులు అదే సూత్రాన్ని ఉపదేశ రత్నమాల చివర్న అద్భుత రీతిలో వివరించారు.
  • భగవత్ విషయం గురించి చర్చిస్తున్నప్పుడు రుద్రుడు  బ్రహ్మ, ఇంద్రుడు మొదలైన ఇతర దేవతలకు సంబంధించిన విషయాలను తీసుకురాకూడదు.

తరువాతి భాగం మనం వచ్చే సంచికలో కొనసాగిద్దాము.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

హిందీలో : http://ponnadi.blogspot.com/2014/02/virodhi-pariharangal-14.html

మూలము : https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

విరోధి పరిహారాలు – 13

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవుల రోజువారీ జీవితంలో వివిధ రూపాలలో ఎదుర్కొంటున్న అడ్డంకుల గురించి ఎమ్పెరుమానారు, వంగి పురత్తు నంబికి వివరిస్తారు. వంగి పురత్తు నంబి ఈ విశేషాలను ఒక అద్భుతమైన గ్రంథ రూపంగా “విరోధి పారిహారంగళ్ (విరోధి పరిహారాలు) అనే గ్రంథంలో గ్రంథస్తపరిచారు.

ఈ సంచికలోని శీర్షికలు శ్రేణిగా ఆంగ్లములో ఈ పుస్తకము –  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/virodhi-pariharangal/ లో చూడవచ్చు.

దయచేసి మునుపటి శీర్షికను ఇక్కడ చుడండి – https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/07/07/virodhi-pariharangal-12/.

 దివ్య దేశ అర్చావతార ఎమ్పెరుమాన్ –  దివ్యప్రబంధము యొక్క లక్ష్యము
నమ్మాళ్వారు, ఎమ్పెరుమానార్,  మామునిగళ్ దివ్యప్రబంధ ముఖ్య విస్తారకులు

44. సంకీర్తన విరోధి – మన గానంలో, వాక్కులో వచ్చే విరోధులు (భగవాన్ మరియు భాగవతులను కీర్తించే సమయంలో)

సంకీర్తనము అనగా పాడటం లేదా మాట్లాడటం లేదా చెప్పడం అని అర్థము. ఇది సాధారణంగా వాచిక (పదాలు) కైంకర్యాన్ని సూచిస్తుంది (అనువాదకుని గమనిక: కైంకర్యము మన మనస్సు, పదాలు / ప్రసంగం మరియు శరీరం ద్వారా చేయవచ్చు).

  •  భగవాన్ యొక్క సౌలభ్యాన్ని (సరళత) గురించి చర్చిస్తున్నపుడు వారి ఆధిపత్యము గురించి మాట్లడుట ఒక అడ్డంకి. గుణ కీర్తనం – ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క అద్భుతమైన గుణాలను స్మరించుట మరియు వాటి గురించి చర్చించుట. ఎమ్పెరుమానునికి రెండు ప్రత్యేక లక్షణాలు (ఇంకెవరికీ లేనివి) ఉన్నాయి – సంపూర్ణ పవిత్రమైన లక్షణాలతో ఉండుట మరియు అపవిత్ర గుణాలు లేకుండుట. వారి పవిత్ర గుణాలు రెండు వర్గాలు – భగవానుని పరత్వాన్ని (ఆధిపత్యాన్ని) సూచించే గుణాలు మరియు భగవానుని సౌలభ్యాన్ని (సరళతను) సూచించే గుణాలు.  మనం నమ్మాళ్వార్ తిరువాయ్మొళి పాశురం 1.3.4లో జ్ఞాపకము చేసుకోవచ్చు, “యారుమోర్ నిలైమైయనేన ఆఱివరియ ఎమ్పెరుమాన్ యారుమోర్ నిలైమైయనేన ఆఱివెళియ ఎమ్పెరుమాన్” – ఎమ్పెరుమాన్ ని సులభంగా అవగతం చేయలేమని (పరత్వం) చూపిస్తారు మరియు వారిని సులభంగా అవగతం చేయగలమని(సౌలభ్యం) కుడా చూపిస్తారు. వారి పరత్వానికి గరిష్ట పరిమితి లేదు, అలాగే వారి సౌలభ్యానికి కానిష్ట పరిమితి లేదు. వారి సరళత్వం రెండు లక్షణాలలో చూడవచ్చు: సౌలభ్యం (సులభంగా అందుబాటులో ఉండటం / చేరుకోవడం) మరియు సౌశీల్యం (తనకున్న ఆధిపత్య గుణాన్ని అలక్ష్యం చేసి ఇతరులతో కలసిపోవుట). వారు పవిత్రమైన మరియు సుప్రసిద్ధ లక్షణాలతో వివిధ అవతారాలలో దిగి వచ్చినప్పటికీ, వారి సరళత కారణంగా తెజోమయులై ప్రకాశించారు. వారి సరళత కారణంగా వారి భక్తుల హృదయాలను కరిగించివేస్తారు. నమ్మాళ్వారు తిరువాయ్మొళి 1.3.2 లో  “ఇళైవరుమియల్వినన్” అని అన్నారు. తిరువాయ్మొళి 1.3.1లో, ఆళ్వార్ వెన్న దొంగిలించి నందుకు యశోదాదేవి కట్టివేసిన కృష్ణుడిని గుర్తుచేసుకుంటున్నారు. “ఎత్తిఱం! ఊరాలినోడు ఇణైన్తిరుంతు ఏ౦గియ ఎళివే” (ఇది ఎలా సాధ్యం?  ఇంత సులభంగా రోలుకి కట్టబడ్డాడు, వారి నిస్సహాయ స్వభావమును ప్రదర్శిస్తున్నారు  (సర్వోపరి అయినప్పటికే కూడా) అని సుదీర్ఘకాలం వరకు మూర్ఛపోతుంది అని చెప్పబడింది.  తిరుప్పావైలో, ఆండాళ్ నాచియార్  వివరిస్తూ అన్నారు గోవిందా (ఆవుల మంద – పశువులను కాపే పశుకాపరి) అన్న పేరు  కృష్ణుడికి చాల ప్రియమైన పేరు, పెద్ద పేరు కుడా (ఇది అతని సరళత్వం వివరిస్తుంది).  “నారాయణ” (వారి ఆధిపత్య గుణాన్ని తెలుపుతుంది) అనే పేరు చిన్నది.  గోపికలు “చిఱుప్పేరళైత్తానవుం చీఱి అరుళతే ఎమిఱైవా” ఓ! స్వామి, చిన్న పేరుతో మేము మిమ్మల్ని పిలిస్తే, దయచేసి మాపై కోపగించుకోకండి. గుణవాన్ (వాల్మికీ రచించిన శ్రీ రామాయణంలో శ్రీ రాముని సుగుణాలలో ఒకటి) శ్రీ రాముడు సౌలభ్యానికి (సులభమైన సౌలభ్యం) మరియు సౌశీల్యానికి నిధి వంటి వారు అని వివరించబడింది (అందరితో కలిసిపోయే). కాబట్టి, సరళత మీద దృష్టి కేంద్రీకరించే లక్షణాల గురించి మాట్లాడుతున్నప్పుడు, తన ఆధిపత్యాన్ని చర్చించకూడదు – ఇది ఎప్పటికీ తగదు.
  • భగవానుని స్వయం ప్రయోజనంగా భావించి కీర్తించ కూడదు (ఎమ్పెరుమాన్ని స్తుతించుటయే  మన లక్ష్యం – భగవాన్ నుండి ప్రతిఫలం ఆశించి ప్రార్ధించరాదు). సంపద లేదా ఖ్యాతిని ఆశించి భగవానుని ప్రార్ధించట ఒక అడ్డంకి.  భగవంతుని యొక్క కళ్యాణ గుణాలను చెప్పిన/పాడిన చెప్పేవారిని, వినేవారికి ఇద్దరికీ ఆనందకరమైన రీతిలో కీర్తించాలి.
  • అసంపూర్ణమైన / లోపమున్న వ్యక్తిత్వాలను మహిమపరచుట అనేది ఒక అడ్డంకి. ఇది దేవతాన్తరములకు దూరంగా ఉండమనే సంకేతంగా మనం అర్థం చేసుకోవాలి. అనువాదకుని గమనిక: ఎమ్పెరుమాన్ అన్ని పవిత్రమైన గుణాలకు నివాసం, అపవిత్రమైన గుణాలకు విరుద్ధంగా ఉంటారు. పూర్తిగా భగవాన్, భగవతాలకు అంకితమై ఉన్న శ్రీవైష్ణవులు కూడా మనం స్తుతించేందుకు పూర్తి అర్హులు. కానీ రుద్రుడు, బ్రహ్మ, ఇంద్రుడు, స్కందుడు, ధర్గ, తదితరులు వంటి ఇతర దేవతలు ఈ సంసార బంధంలో చిక్కుకున్న ఆత్మలుగా ఉంటారు. ఈ సంసారలో కొన్ని అంశాలపై భగవాన్ చేత అధికారం ఇవ్వబడినప్పటికీ, వారు పరిమితులై అనేక సార్లు రజస్సు తమస్సు గుణాల అధీనులై ఉన్నారు. కాబట్టి, వారు శ్రీవైష్ణవులచే కీర్తించబాడడానికి అర్హులు కారు.
  • భగవాన్ యొక్క స్తుతిని కేవలం అవి సంస్కృతంలో లేవని తిరస్కరించుట. భగవంతుడిని ఏ భాషలోనైనా స్తుతించవచ్చు. అనువాదకుని గమనిక: సంస్కృతం దేవ భాషగా (దివ్య భాష)  ప్రశంసించారు. వేదం సంస్కృత  భాషలో ఉంది, పూర్తిగా ఎమ్పెరుమాన్ కీర్తి ప్రతిష్టలతో కూడి ఉంది. కానీ ఎన్నో ఇతర భాషల్లో ఎమ్పెరుమాన్ని మహిమపరిచే అనేక సాహిత్యాలు ఉన్నాయి. అళగీయ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ (పిళ్ళై లోకాచార్యుల యొక్క దివ్య సోదరుడు) ఒక అద్భుత ప్రబంధ (గద్యం) మైన ఆచార్య హృదయం అనే గ్రంథం, అనేక సూత్రాల సమీకరణ, తమిళంలో రచించారు. ఈ ప్రబంధంలో, ఆళ్వారుల పుట్టుకకు సంబంధం లేకుండా, వారి కీర్తి అపరిమితమైనది అని చెప్పబడింది. ఎందుకంటే వారు స్వయంగా ఎమ్పెరుమాన్ చేత ఆశీర్వదించబడ్డారు, అందువలన ఆళ్వారులు పూర్ణ శరణాగతులు; వారు వ్రాసిన భాషతో సంబంధం లేకుండా (తమిళ్), 4000 దివ్యప్రబంధములు దివ్యమైనవి, ఎందుకంటే అవి కేవలం ఎమ్పెరుమాన్ని మాత్రమే స్తుతిస్తున్నాయి, ఎందుకంటే అవి నాలుగు వేదాల సారం కాబట్టి. అందువలన వారు ఆళ్వారులను మరియు వారి దివ్యప్రబంధముల యొక్క మహిమను స్థాపించి, ప్రతి శ్రీవైష్ణవుడు అభ్యాసం చేయాలని నిరూపించారు.
  • లౌకిక ప్రవృత్తి కల వ్యక్తులను (శ్రీమంతులు, రాజకీయంగా శక్తివంతులు, మొదలైన వారిని ) పొగుడుట. భగవంతుడిని స్తుతించవలసిన నాలుక/నోరుతో ఇతర దేవతాంతరులను కీర్తించుట ఒక అడ్డంకి.  నమ్మాళ్వారు తిరువాయ్మొళి 3.9.1 లో అన్నారు ” ఎన్నావిళ్ ఇంకవి యాన్ ఒరువర్క్కుం కొడుక్కిలేన్, ఎన్నప్పన్ ఎమ్పెరుమాన్ ఉళనాగవే” –  నా నాలుక ఎమ్పెరుమాన్ తప్ప ఇంకెవ్వరినీ స్తుతించదు, ఎమ్పెరుమాన్ నా తీయని స్తుతి కోసం వేచి ఉంటారు.
  • సర్వాధికారాన్ని (అందరికీ అర్హతఉన్న) అధికృధాదికారంగా (యోగ్యమైన వ్యక్తులకు మాత్రమే అర్హత) భావించుట. ఉదాహరణకు, వేదం త్రైవర్ణికులు (మొదటి 3 వర్ణముల వారు – బ్రాహ్మణ, క్షత్రియ, వైశ్య) నేర్చుకోవచ్చు మరియు చదవవచ్చు. అయితే దివ్యప్రబంధము చదువుటకు, మంగళాశాసనం చేయుటకు ప్రతి ఒక్కరూ అర్హులు. అనువాదకుని గమనిక: అదే సూత్రాన్ని అళగీయ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ ఆచార్య హృదయం చూర్ణిక 73 లో వివరించారు – మృత్ గతం పోలన్ఱే పొఱ్కుడం – ఒక మట్టి కుండ బంగారు కుండ వంటిది కాదు. బంగారం సహజంగా స్వచ్ఛమైనది. అది ఎప్పుడైనా ఎవరైనా ముట్టుకోవచ్చు. కాని మట్టి కుండకు అనేక నిబంధనలు ఉన్నాయి, కొంతమంది మాత్రమే కొన్ని సందర్భాలలో మాత్రమే తాక వచ్చు – అనధికారిక సమయంలో అనధికార వ్యక్తులు తాకినప్పుడు, అవి పవిత్ర కార్యలకు పనికిరావు. బంగారపు పాత్రలకు అలాంటి నిబంధనలు లేవు. అదేవిధంగా, ఆళ్వార్ల పాసురాలు పవిత్రమైనవి,  ఏ వ్యక్తి అయినా అనుసంధానం చేయవచ్చు.
  • ఒక శ్రీవైష్ణవునిగా మారిన (సత్ సాంప్రదాయ సూత్రాల సరైన అవగాహనతో) ​​తరువాత, ఆళ్వారుల మరియు ఆచార్యులచే వ్రాయబడని పాసురాలను చదువుట ఒక అడ్డంకిగా చెప్పవచ్చు. అనువాదకుని గమనిక: ఆళ్వారులు ఎమ్పెరుమానునిచే కలుషితం లేని జ్ఞానంతో ఆశీర్వదించబడ్డారు. మన పూర్వాచార్యులు  ఆళ్వారులచే  ఆశీర్వదించబడ్డారు. వారు రాసినది ఏది కూడా సొంత స్వార్థం లేకుండా పూర్తిగా స్వచ్ఛమైనవి. కాబట్టి, మన ఆచార్యులు మరియు ఆళ్వారులచే వ్రాయబడిన వాటిని ఖచ్చితంగా చదవాలి మరియు పాటించాలి. ఇతర వ్యక్తుల స్థితిలో (ఎమ్పెరుమానుని భక్తులైనప్పటికీ, శుద్ధ సాంప్రదాయ ఆచార్య పరంపరను పాటించని వారు) వారి సొంత నిష్ఠపై, అవగాహనపై ఆధారపడతారు, ఆ సందర్భంలో కొంతవరకు ఉపాయాంతరములు (కర్మ, జ్ఞాన, భక్తి యోగములు మొదలైన ఉపాయములుగా) , ప్రయోజనాంతరం (శ్రీమన్నారాయణకు నిస్వార్థ కైంకర్యమునకు బదులుగా ఇతర లాభాలను ఆశించుట) మరియు దేవతాంతరములు (ఇతర దేవతల స్తుతి) కలవచ్చు. కాబట్టి, అటువంటి సాహిత్యానికి దూరంగా ఉండటం ఉత్తమం, ఎందుకంటే,  స్వచ్ఛమైన మరియు మిశ్రమ (కలిసిన) సాహిత్యానికి మధ్య వ్యత్యాసాన్ని మనం గుర్తించలేని స్తితిలో ఉంటాము.
  • ఇటువంటి ఆళ్వారుల, ఆచార్యుల సాహిత్యమును సరైన ఆచార్యుల ఆధ్వర్యం లో నేర్చుకోవాలి.  మనం సొంతంగా  వాటిని అధ్యయనం చేయుట లేదా అధికారం లేని వారి నుంచి నేర్చుకొనుట ఒక అడ్డంకి.
  • భగవాన్ యొక్క నామ సంకీర్తనం పరిశుద్దీకరణ ప్రక్రియగా కాకుండా ఆనందకరమైన ప్రక్రియగా సంతోషంగా చేయాలి. అలా చేయక పోవుట ఒక అడ్డంకి. భగవాన్ నామాలను పలికితే స్వచ్ఛమైన బ్రహ్మానందానికి దారితీస్తుంది. మధురకవి ఆళ్వార్ వారి కణ్ణినుణ్ చిఱుతాంబు 1 లో “కురుగూర్ నంబి  ఎన్ఱక్కాల్ అణ్ణిక్కుం అముదూఱుం ఎన్నావుక్కే” అని అన్నారు – నేను నమ్మాళ్వార్ నామమును పలికినప్పుడు నా నాలుకపై స్వచ్ఛమైన తేనె రుచి యొక్క అనుభవం కలుగుతుంది. నమ్మాళ్వార్ తిరువాయ్మొళి 7.9.11లో “ఎంగనే సొల్లిలుం ఇన్బం పయక్కుమే” – అయితే నేను ఎమ్పెరుమానుని ఎలా స్తుతించినా అది బ్రహ్మానందానికి దారితీస్తుంది అని అన్నారు. అనువాదకుని గమనిక: తొండరడిప్పొడి ఆళ్వార్ తిరుమాలైలో నామ సంకీర్తనం యొక్క పూర్తి మహిమలను తెలిపారు. పెరియ వాచ్చాన్ పిళ్ళై  ఈ ప్రబంధం యొక్క అద్భుతమైన అర్థాన్ని వారి వ్యాఖ్యానంలో వ్రాసారు. మొదటి పాశురంలో, నామ సంకీర్తనం యొక్క పావనత్వాన్ని(వాటి పవిత్రతను మరియు కీర్తించువారిని పవిత్రం చేసే సామర్థ్యం గురించి) కీర్తించారు.  రెండవ పాశురంలో, నామ సంకీర్తనం యొక్క భోగ్యత్వాన్ని(తీయనిది, పరమ భోగ్యమైనది) కీర్తించారు.  రెండు అంశాలు ముఖ్యమైనవి. పెరియ వాచ్చాన్ పిళ్ళై వారు ముందు పావనత్వానికి తరువాత భోగ్యత్వాన్ని ఉంచడానికి కారణాన్ని అందంగా వివరిస్తున్నారు – నామ సంకీర్తనంతో పరిశుద్దులు అయిన తరువాత సంపూర్ణమైన బ్రహ్మానందము సరిగ్గా పొందగలము.
  • భాగవతుల నామాలను పలుకకుండా భగవాన్  నామాలను కీర్తించుట ఒక అడ్డంకి. భగవాన్ నామ సంకీర్తనం మరియు భాగవత నామ సంకీర్తనం రెండూ సమానంగా ఘనమైనవి (వాస్తవానికి భగవాన్ నామ సంకీర్తనం కంటే భాగవత నామ సంకీర్తనం గొప్పది). కాబట్టి, రెండూ చేయాలి. మనము మునుపటి వివరణను గుర్తు తెచ్చుకోవచ్చు – మధురకవి ఆళ్వార్ వారి కణ్ణినుణ్ చిఱుతాంబు 1 లో “కురుగూర్ నంబి  ఎన్ఱక్కాల్ అణ్ణిక్కుం అముదూఱుం ఎన్నావుక్కే” – నేను నమ్మాళ్వారి నామమును పలికినప్పుడు నా నాలుకలో స్వచ్ఛమైన తేనె రుచి యొక్క అనుభవం కలుగుతుంది అని అన్నారు.
  • స్వతంత్రంగా ఆచార్యుల ముందు వారి అనుమతి లేకుండా మాట్లాడట /పఠి౦చుట మొదలు పెట్టడం, వారు అనుమతి ఇచ్చిన తరువాత పఠి౦చక పోవుట అడ్డంకి. అనువాదకుని గమనిక: పిళ్ళై లోకాచార్యుల వారి “అర్ధ పంచకం” చివరిలో వివరించారు, శ్రీవైష్ణవులు  (ఐదు ముఖ్యమైన సూత్రాలను అర్ధం చేసుకున్నవాడు) కొంతమంది వ్యక్తుల ముందు కొన్ని లక్షణాలను స్పష్టంగా ప్రదర్శించాలి. అందులో, భగవాన్ ముందు వినయం / సాత్వికము ప్రదర్శించాలి.  ఆచార్యుల ముందు అజ్ఞానం స్పష్టంగా ప్రదర్శించాలి (అంటే, తన స్వంత తెలివితేటలను ప్రదర్శించటానికి బదులుగా వారి నుండి ప్రతిదీ నేర్చుకోవాలని కోరుకోవాలి) మరియు భౌతికంగా ఆలోచించే వ్యక్తుల ముందు వాళ్ళకి భిన్న స్వభావం (ఒక శ్రీవైష్ణవుడని) ప్రదర్శించాలి. అంతేగాక, ఆచార్యుల భగవత్ /భాగవత విషయాల గురించి శిష్యులు మాట్లాడటం చూసి, గొప్ప ఆనందాన్ని అనుభవిస్తారు – ఎప్పుడైనా ఆచార్యులు ఎవరినైనా మాట్లాడమని ఆదేశిస్తే ఆ సమయంలో తిరస్కరించకూడదు – ఆ సమయంలో భగవాన్ మరియు భాగవతుల యొక్క మహిమలను గురించి వినయంగా మాట్లాడాలి.
  • గోష్టిలో (సామూహిక పారాయణం) లో ఉన్నప్పుడు, స్వతంత్రంగా మనము పారాయణం మొదలుపెడితే అడ్డంకి అవుతుంది. సాధారణంగా, గోష్తికి నాయకుడు “శాతిత్తరుళ” అంటే మొదలు పెడదాము అని  ఉంటారు. ఆ తరువాత, మనం పారాయణం చేయుట ప్రారంభించాలి. ఇది సరైన మర్యాద.
  • అధిపతులు ప్రారంభించిన తర్వాత మనం తరువాత భాగంతో ప్రారంభించక పోవుట. అనువాదకుని గమనిక: అహంకారంతో, వారు పైనాయకుడిగా ఉన్నామని చూపించడానికి కేవలం వాళ్ళు మాత్రమే ప్రారంభించవచ్చు. అలాంటి వ్యక్తులు, గోష్ఠిలో ఇతరులు మార్గనిర్దేశం చేస్తున్నపుడు దయచేసి వాళ్ళు నోరు మూసుకోవచ్చు. అది మంచి మర్యాద (ప్రవర్తన) కాదు.
  • పాశురం యొక్క రెండవ భాగాన్నిపఠించుటకు సంకోచించుట. అనువాదకుని గమనిక: సాధారణంగా, పండితులు / పై స్థాయిలో ఉన్న అధ్యాపకులు పాశురం యొక్క మొదటి భాగాన్ని పఠించిన తరువాత ఇతరులు (క్రింద స్థాయిలో, మొదలైన వాళ్ళు) పాశురం యొక్క రెండవ భాగాన్ని పఠించాలి. ఈ పద్ధతిలో అంతరాయం లేకుండా పారాయణం కొనసాగించ వచ్చు  మరియు పఠించేవారికి మధ్య మధ్య సరియైన విరామానికి అవకాశం కల్పించి ఎక్కువ సేపు పారాయాణ౦ చేయుటకు కూడా అవకాశం ఉంటుంది. ఇది దివ్యప్రబంధ సేవాకాలంలో ప్రామాణిక పద్ధతి. పరిస్థితిని బట్టి, ఏ సంకోచం లేకుండా రెండవ భాగాన్ని చదివేందుకు ఎవరైనా సిద్ధంగా ఉండాలి.
  • వేగంగా పఠించి అక్షరాలను / పదాలను మ్రింగివేయుట/ తప్పుగా పలుకుట  అనేది ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుని గమనిక:  దివ్యప్రబంధము అందరికీ అర్థం అయ్యి అందారూ చదవ గలిగేలా నెమ్మదిగా చదవాలి.  వారి స్వంత సౌలభ్యము కోసం వేగంగా చదివేసి పదాలను మ్రింగి వేయకూడదు.
  • గోష్ఠిలో ఎవరైనా శ్రీవైష్ణవుడు ఏదైనా తప్పుగా చదివినప్పుడు, వారిపైన నవ్వడంగానీ ఎగతాళి చేయడం కానీ చేయకూడదు.  ఆ వ్యక్తిని బహిరంగంగా సరిదిద్దకూడదు. వినయముతో ఏకాంతముగా వారికి తెలియజేయాలి.
  • ప్రతి ప్రబంధం యొక్క మొదటి మరియు చివరి పాశురం రెండుసార్లు పఠించాలి. అలా చదవక పోవుట ఒక అడ్డంకి.  కొన్నిప్రత్యేక సంధర్భములున్నాయి.  (అనువాదకుని గమనిక: చరమ కైంకర్యం సమయంలో, మొదలైన సమయాల్లో  అన్ని పాసురాలు ఒక్కసారి మాత్రమే చదువుతారు) – మరింన్నివివరాలకు పెద్దలను సంప్రదించండి.
  • శడకోపన్ అని విన్నప్పుడు అంజలి (రెండుచేతులు కలిపి నమస్కరించుట) జోడించక పోవుట ఒక అడ్డంకి. ప్రభంధం / పదిగం యొక్క చివరి పాసురంలో, సాధారణంగా నమ్మాళ్వారు యొక్క పేరును (పాసురంలో భాగంగా) పఠిస్తారు. ఆనవాయితీగా ఆ సమయంలో, మనము దక్షిణ దిశ వైపు తిరిగి (ఆళ్వార్ తిరునగరి భారత దేశం దక్షిణంలో ఉన్నందున) నమస్కరించాలి. అనువాదకుని గమనిక: ఇతర ఆళ్వారులకు కూడా ఇది వర్తిస్తుంది. అళగీయ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ ఈ సూత్రాన్ని కణ్ణినుణ్ చిఱుతాంబు వ్యాఖ్యానంలో మరియు ఆచార్య హృదయములో వివరించారు – నమ్మాళ్వారు యొక్క పేరు వినగానే శ్రీవైష్ణవులు వారు మనకి చేసిన ఉపకారమునకు కృతజ్ఞత తెలుపుతూ తప్పనిసరిగా దక్షిణ దిశ వైపు అంజలి జోడించి నమస్కరించాలి.  బాధాకరమైన విషయమేమిటంటే, ఈ రోజుల్లో గొప్ప నేర్పరులు కూడా సేవాకల సమయంలో నమ్మాళ్వారుల పేరు విన్నప్పుడు నమస్కారం చేయరు.  ఇక్కడ ఈ సందర్భంగా నమ్మాళ్వారు గురించి చెప్పబడింది, ఇదే సూత్రం అందరూ ఆళ్వారులకు వర్తిస్తుంది.
  • దివ్యప్రబంధ పఠనానికి సాఱ్ఱుమురై (సరైన పూర్తయింది) చేయక పోవుట. దివ్యప్రబంధ పారాయణం చేసేటపుడల్లా,  సరైన ప్రక్రియను అనుసరించాల్సి ఉంటుంది. మనం సాధారణ౦గా తనియన్లతో మొదలుపెట్టి, ప్రత్యేక క్రమంలో ప్రత్యేకమైన ప్రబంధాలను పఠి౦చి చివర్లో ఆ ఆలయం, మఠం, తిరుమలైగై (నివాసము) పరిపాటి ప్రకారంగా  సాఱ్ఱుమురై చేస్తాము. సరైన నియమం/క్రమం లేకుండా కేవలం దివ్యప్రబంధ౦  పఠి౦చుట సరి కాదు.
  • ఇతరులకు దివ్యప్రబంధ౦ బోధించేటప్పుడు, ప్రతిఫలంగా వస్తువులు / ద్రవ్య లాభాలను ఆశించరాదు. అనువాదకుని గమనిక: దివ్యప్రబంధ యొక్క పూర్తి దృష్టి ఎమ్పెరుమాన్ కైంకర్యం మరియు మంగళాశాసనంపై  పూర్తిగా దృష్టి ఉంటుంది. కాబట్టి, ఇతరులకు దివ్యప్రబంధ౦ బోధన యొక్క పూర్తి  ఉద్దేశ్యము ఎమ్పెరుమానుకి మంగళాశాసనం చేయుటకై ఇతరులను ప్రేరేపించుట.  అది మాత్రమే లక్ష్యం – ఏ ఇతర ఆకాంక్షలకు చోటు లేదు.
  • డబ్బు కోసం దివ్యప్రబంధ౦ పారాయణం చేయకూడదు. వెల కట్టి ఆళ్వారుల దివ్యప్రబంధములను  అమ్మడం లేదా దివ్యప్రబంధ పారాయణం ఉద్యోగంగా చేయుట గొప్ప పాపం. దివ్యప్రబంధ పారాయణం చేసినపుడు కొంత సంభావనం (సమర్పణలు) స్వీకరించ వచ్చు – కాని, పారాయణం చేసిన వారు హక్కుగా భావించి అడగకూడదు.
  • దేవతా౦తర ఆరాధనలో నిమగ్నమై ఉన్న వారి ఇళ్ళలో దివ్యప్రబంధ౦ పారాయణం చేయకూడదు. అలా చేస్తే పారాయణం చేసేవారి స్వరూపాన్ని ప్రభావితం చేస్తుంది. ఇది భౌతికంగా ఆలోచించే వ్యక్తులు స్నానం చేసే ఒక నదీతీరాన నిత్య కర్మానుష్టానం చేస్తున్నట్లుగా ఉంటుంది –  స్వచ్ఛంగా ఉన్న వారి నిష్ఠను కలుషితం చేస్తుంది. దేవతా౦తర ఆలయ సమీపంలో ఉన్నపుడు నమ్మాళ్వారి పేరు విన్నప్పుడు కూడా, నమస్కారం చేయవలసిన అవసరం లేదు అని చెప్పబడింది (ఎందుకంటే పొరపాటుగా దేవతా౦తరులకు నమస్కారం చేసినట్లగును).
  • విష్ణు సహస్రనామం, ఎళై ఎతలన్ (తిరువాయ్మొళి 5.8), ఆళియెళ (తిరువాయ్మొళి 7.4) పాసురాలను వ్యాధులు నయం కావాలన్న సంకల్పంతో పఠి౦చుట ఒక అడ్డంకి. ఇక్కడ చెప్పబడిన పాశురాలు మరియు  విష్ణు సహస్రనామం పఠించడం వల్ల వ్యాధుల నుండి విముక్తులౌతామని సాధారణంగా వివరించబడింది. కానీ మనం ఏ విధ౦గా కూడా శరీరాన్ని చూడకూడదు, ఇది సరికాదు. కాని ఇతరులను నయం చేయడానికి చదివి వినిపించడం సమంజసమే.
  • ఆచార్యులను స్తుతించకుండా  భగవానుని స్తుతించుట ఒక అడ్డంకి. సాధారణంగా ప్రబంధ౦ పారాయణమునకు ముందు తనియన్లు చదవబడతాయి. ముదలియాండాన్ వివరణను మనము గుర్తు చేసుకోవచ్చు “గురుపరంపరా మంత్రం చెప్పకుండా ద్వయమంత్రాన్ని  పఠించడం  దేవతాంతరులను ఆరాధించి నట్లు౦డును”. అనువాదకుని గమనిక: మనము అనేక పుర్వాచార్య స్తోత్ర గ్రంధాలలో, ఆళవందార్ యొక్క స్తోత్రరత్నం, ఆళ్వాన్ యొక్క స్తవములు, భట్టార్  యొక్క శ్రీరంగరాజ స్తవం మొదలైన వాటిలో గమనించవచ్చు, మొదటి అనేక శ్లోకాలు గురుపరంపర, ఆళ్వారులు మరియు ఆచార్యులను స్తుతించిన తరువాత అసలు  స్తోత్రము ప్రారంభమవుతుంది. పిళ్ళై లోకాచార్యుల ఇదే సూత్రాన్ని శ్రీవచన భూషణ దివ్య శాస్త్రం సూత్రం 274లో “జప్తవ్యం గురుపరంపరైయుం ద్వాయముం – మనం నిరంతరం గురు పరమపరా మంత్రం (అస్మత్ గురుభ్యో నమః…..శ్రీధరాయ నమః) మరియు ద్వయ మహా మంత్ర జపం చేస్తూ ఉండాలని వివరించారు.  మామునులు వారి వ్యాఖ్యానంలో వివరిస్తూ  – గురుపరంపర అంటే వారి స్వంత ఆచార్యుల నుండి శ్రీమన్నారాయణ (ప్రతి ఒక్కరికి ప్రథమాచార్యులు) వరకు, ద్వయం ఇటువంటి గురుపరంపరాచార్యులు మనకు అనుగ్రహించిన ప్రసాదము అని అర్థం.

తరువాతి భాగం మనం వచ్చే సంచికలో కొనసాగిద్దాము.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

హిందీలో : http://ponnadi.blogspot.com/2014/02/virodhi-pariharangal-13.html

మూలము : https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

విరోధి పరిహారాలు – 12

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవుల రోజువారీ జీవితంలో వివిధ రూపాలలో ఎదుర్కొంటున్న అడ్డంకుల గురించి ఎమ్పెరుమానారు, వంగి పురత్తు నంబికి వివరిస్తారు. వంగి పురత్తు నంబి ఈ విశేషాలను ఒక అద్భుతమైన గ్రంథ రూపంగా “విరోధి పారిహారంగళ్ (విరోధి పరిహారాలు) అనే గ్రంథంలో గ్రంథస్తపరిచారు.

ఈ సంచికలోని శీర్షికలు శ్రేణిగా ఆంగ్లములో ఈ పుస్తకము –  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/virodhi-pariharangal/ లో చూడవచ్చు.

దయచేసి మునుపటి శీర్షికను ఇక్కడ చుడండి – https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/06/30/virodhi-pariharangal-11/ .

ఎమ్బెరుమాన్, ఆళ్వారులు, ఆచార్యులు – మన ధ్యానం మరియు చింతన యొక్క కేంద్ర బిందువులు
43. స్మరణ విరోధి – మన ఆలోచనలలో / ధ్యానంలో / చింతనలో అవరోధాలు.
స్మరణ అంటే ధ్యానం లేదా చింతన అని అర్థం. ఈ విభాగంలో, మనం దేని గురించి ధ్యానం/చింతన చేయాలి మరియు దేని గురించి ధ్యానం/చింతన చేయకూడదో వంటి అంశాలు వివరించబడ్డాయి.
  • శ్రీ విష్ణు పురాణంలో పేర్కొనబడినట్టుగా “అన్యే తు పురుషవ్యాగ్ర  చేతసా యేపి అపాస్రయః అసుద్ధాస్తే సమస్తాస్తూ దేవత్యాః కర్మయోనయః”  – దేవతాంతర అంశములైన రుద్ర, స్కంద, దుర్గ మొదలైన వారిపై ధ్యానం పెట్టరాదు. అత్యంత కళ్యాణ రూపమైన శ్రీమన్నారాయణునిపైన మన పూర్ణ దృష్టి ఉంచాలి. దేవతాంతరులపై చింతన పెట్టడం ఒక అడ్డంకి. పైగా రూపం లేని, పేరు లేనిదేదో వాటిపైన దృష్టి సాధించడం కష్టం. కాబట్టి, ఎమ్బెరుమాన్ అర్చావతార రూపాలపై మరియు వారి దివ్య నామాలపై సంపూర్ణ దృష్టి పెట్టాలి, ఇది చాలా పవిత్రమైనది మరియు ధ్యానం చేయట కూడా చాలా సులభమైనది.
  • మన ఆచార్యుల దివ్య స్వరూపంపై ధ్యానించక పోవుట ఒక  అడ్డంకి. అనువాదకుని గమనిక:  తిరుక్కోష్టియూర్ నంబి ఒకసారి ఉత్సవ సమయంలో శ్రీరంగానికి వెళతారు. ఉత్సవం పూర్తి అయ్యే వరకు అక్కడే ఉంటారు. ఎమ్బెరుమానార్  నంబికి ఉత్సవ సమయమంతటా సేవ చేసుకుంటారు. నంబి వదిలి వెళుతుండగా, ఎమ్బెరుమానార్ “నేను ఆశ్రయం పొందేందుకు మంచి ఉపదేశాలను కొన్నిప్రసాదించండి” అని నంబిని అడుగుతారు. నంబి కొంతసేపు వారి కళ్ళు మూసుకొని, “మనము ఆలవందారుల ఆధ్వర్యంలో శిక్షణ (ఆధ్యాత్మిక విషయాల్లో) పొందుతున్నాము. ఆ సమయంలో, వారు నది స్నానం చేస్తూ తలక్రిందకు మునిగినపుడు, వారి వీపు పైభాగం మెరుస్తూ ఒక అందమైన రాగి పాత్ర లాగా అనిపించేది. నేను ఆ దివ్య రూపాన్ని శరణు వేడుకుంటాను. మీరు కూడా ఆ దివ్య దృశ్యాన్ని శరణు వేడుకోండి”. – ఈ సంఘటన చాలా ప్రసిద్దమైనది. ఈ సంఘటన 6000 పడి గురు పరంపరా ప్రభావంలో కూడా వివరించబడింది. ఈ సంఘటన మన యొక్క దృష్టి ఆచార్యుల యొక్క దివ్య స్వరూపంపైన దృష్టి ఉంచాలని సూచిస్తుంది. నంబి తిరుక్కోష్టియూర్ ఆలయం యొక్క ప్రధాన గోపురం మిద్దెపైన ఉండి ఆళవందారులపైన  ధ్యానం చేస్తూ, “యమునైతురైవర్” (యామునాచార్యులు) అన్న మంత్రంజపం చేసేవారని చెప్పబడింది. ఈ సంఘటన అంతిమోపాయ నిష్ఠలో వివరించబడింది.
  • భాగవతుల దివ్య సంఘం  మీద ధ్యానం చేయక పోవుట ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుని గమనిక: నమ్మాళ్వారు తిరువాయ్మొళిలో ప్రత్యేకంగా పయిలుం చుడరొళి (2.7) మరియు నెడుమాఱ్కడిమై (8.10) పదిగంలో అనేక పాసురాలలో భాగవతులను కీర్తించారు. కుళశేఖర ఆళ్వారులు భాగవతుల పట్ల తమ ప్రేమ మరియు భక్తిని పెరుమాళ్ తిరుమోళి, తేత్తరుం తిఱల్ (2) పదిగంలో  పంచుకుంటాడు. ఇతర ఆళ్వారులు మరియు ఆచార్యలు కూడా భాగవతుల యొక్క దివ్య అంశాలపై ఎల్లప్పుడూ ధ్యానం మరియు చింతన చేయాలని చాటారు.
  • భౌతికంగా ఆలోచించే వ్యక్తుల యొక్క వివిధ అంశాలపై ధ్యానం చేయుట ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుని గమనిక: తిరుమంగై ఆళ్వార్ పెరియ తిరుమొళి 2.6.1 “నణ్ణాద వాళ్ అవుణార్” పాశురంలో  “నేను ఒక క్షణం కూడా, చల్లని తిరుక్కడల్మల్లై దివ్య దేశంలో నివసిస్తున్న స్థలశయన ప్పెరుమాళ్ పైన  ధ్యానించని వారి గురించి ఆలోచించను”. సంసారులు (భౌతికంగా ఆలోచించే వ్యక్తులు) ఆహారం, వస్త్రాలు, ఉండటానికి సౌకర్యవంతమైన ఇల్లు మొదలైన వాటిపైనే వారి దృష్టి ఉంటుంది కానీ ఆధ్యాత్మిక చింతనపై ఏ విధమైన ఆసక్తి పెట్టరు.
  • భగవాన్ మరియు భాగవతులకు ప్రియమైన దివ్య క్షేత్రాలపై ధ్యానం చేయకుండుట ఒక అడ్డంకి. అంతేకాకుండా, ఎమ్పెరుమాన్, ఆళ్వారులు మరియు ఆచార్యుల సంబంధం లేని ఇతర క్షేత్రాలపై ధ్యానం చేయుట  ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుని గమనిక:  ఎమ్పెరుమాన్ ప్రతి ఒక్కరి పట్లా కరుణాభావంతో వారిని ఉద్దరించడానికి అర్చావతార మూర్తిగా క్రిందకు దిగివస్తారు. వారు ఎన్నో దేవాలయాలు, మఠాలు, తిరుమాలిగలకు (గృహాలు)  గొప్ప కోరిక, ఉత్సాహంతో జీవాత్మకు సహాయ పడాలని వచ్చారు. ఈ క్షేత్రాల్లో, ఆళ్వార్లు పాసురాలు పాడిన వాటిని దివ్య దేశాలు అని పిలవబడ్డాయి. ఆచార్యాలకు ప్రియమైన వాటిని అభిమాన స్థలాలని అంటారు. సాధారణంగా ఇతర శ్రీవైష్ణవులు ప్రియమైన ఎన్నో క్షేత్రాలు  ఉన్నాయి. మన దృష్టి కేవలం భగవాన్, ఆళ్వారులు మరియు ఆచార్యులకు సంబంధం కలిగివున్న క్షేత్రాలపైనే ఉంచాలి.
  • భాగవతులకు ప్రియమైన అంశాలపై చింతన చేయకుండా, సంసారులకు (భౌతికంగా ఆలోచించే వ్యక్తులు) ప్రియమైన అంశాలపై ధ్యానం చేయుట ఒక అడ్డంకి.  అనువాదకుని గమనిక: ఆళ్వారులు మరియు ఆచార్యాల దృష్టి ఎన్నో విధాలుగా ఎల్లప్పుడూ భగవత్ విషయంలో నిమగ్నమై ఉండేది. సంసారుల దృష్టి ఎప్పుడు సంపదను ఆర్జించడంలో, వినోదం, క్రీడలు, లౌకిక సంగీతం మొదలైనవి వంటి ప్రాపంచిక ఆనందాలపై దృష్టి కేంద్రీకరించి ఉంటుంది. ప్రపన్నులుగా, మన ఆళ్వారులు, ఆచార్యాల అడుగుజాడల్లో నడవాలని ఆశించాలి కానీ , సంసారుల అడుగుజాడల్లో కాదు.
  • భగవాన్ మరియు భాగవతుల  యొక్క పవిత్రమైన గుణాలపై చింతన చేయకుండా,  అవైష్ణవుల యొక్క లౌకిక మహిమల గురించి ధ్యానం చేయడం అడ్డంకి.  అనువాదకుని గమనిక: ఉదాహరణకి, భగవాన్ మరియు వారి భక్తులపై దృష్టి కేంద్రీకరించిన ఒక శ్రీవైష్ణవుడిని చూసినప్పుడు, మనము వారి లక్షణాలపై చింతన పెట్టినపుడు, వారిలా పరివర్తనం పొందుతాము. అధిక హోదా వంటి విషయాన్ని, భారీ సంపద (శ్రీవైష్ణవులలో కూడా) వంటి విషయాల్ని మనము చూసినప్పుడు – వారి లౌకిక అభిలాషలకు మనం ప్రభావితం కాకుండా ఉండాలి, అవి మనలను ఈ సంసార బంధాన్ని పెంచుతుంది.
  • ఎమ్పెరుమాన్ అర్చావతార  దివ్య మంగళ విగ్రహము తయారికలో ముడి పదార్థాన్ని విశ్లేషించుట ఒక అడ్డంకి. ఉదాహరణకు, స్వర్ణ విగ్రహం గొప్పదని చెక్క విగ్రహం తక్కువని భావించుట చాలా తప్పు. అనువాదకుని గమనిక:  శాస్త్రంలో అర్చా విగ్రహం యొక్క ముడి పదార్థాన్ని విశ్లేషించడం అనేది సొంత తల్లి యొక్క పవిత్రతను  విశ్లేషించడం వంటిదని  చెప్పబడింది.
  • అదే విధంగా, ఒక శ్రీవైష్ణవుని (భక్తి జ్ఞానంలో పరిపక్వత ఉన్నవాడు)  జన్మ, సంపద, అనుష్ఠానం, మొదలైన వాటిని ప్రశ్నించుట ఒక అడ్డంకి. తిరుమాళైలో, తొండరడిప్పొడి ఆళ్వార్ భాగావతులను చివరిలో ప్రశంసించారు (మేంపొరుళ్ పాశురం తర్వాత).  భాగవతులతో గొప్ప భక్తి  గౌరవాలతో వ్యవహరించాలన్న ఈ పాశురాలను గుర్తుంచుకోవాలి. అనువాదకుని గమనిక: జన్మ ఆధారంగా ఒక శ్రీవైష్ణవుడిని విశ్లేషించుట అనేది ఎమ్పెరుమాన్ అర్చావతార  దివ్య మంగళ విగ్రహము తయారికలో ముడి పదార్థాన్ని విశ్లేషణతో పోల్చ బడినది (ఇది అంతకు ముందే వివరించబడింది) – కాబట్టి అలా చేయుట గొప్ప పాపంగా పరిగణించబడుతుంది .
  • అదేవిధంగా, తమ ఆచార్యులను (వాస్తవానికి వారు భగవాన్ యొక్క అవతారముగా ఉంటారు) కేవలం మానవుడిగా పరిగణనలోకి తీసుకొనుట ఒక అడ్డంకి. ప్రమాణ వాఖ్యం ప్రకారం, “ఆచార్య స్స హరి సాక్షాత్ – చరరూపి నసంశయః” – ఆచార్యులు నడయాడే భగవంతుడు (ఒక చోట స్థిరమైన అర్చావతార ఎమ్పెరుమాన్ లా కాకుండా). ఆచార్యులను ఒక సాధారణ మానవుడని ఎన్నడూ భావించకూడదు.
  • మన ఆచార్యుల పట్ల గొప్ప కృతజ్ఞతాభావం కలిగి ఉండాలి. ఆ భావం కలిగి ఉండక పోవుట ఒక అడ్డంకి.  అనువాదకుని గమనిక:  శ్రీవచన భూషణ దివ్య శాస్త్రంలో, పిళ్ళై లోకాచార్యులు, మనకు ఆచార్యుల  ద్వారా భగవాన్ లభిస్తారని,  భగవాన్ ద్వారా ఆచార్యులు లభిస్తారని తెలుపుతారు. కాబట్టి, ఆచార్యులు భగవంతునితో సరైన సంబంధాన్నికలిగించడం ద్వారా ఈ సంసారము నుండి ఉపశమనం పొందే గొప్ప సహాయం మనకు చేస్తున్నారు. కాబట్టి, ఎప్పటికీ ఈ విషయం గుర్తుంచుకోవాలి. వారి పట్ల  ఎప్పటికీ కృతజ్ఞతాభావం కలిగి ఉండాలి.
  • భాగవతులను (తమ సొంత ఆచార్యులకు సమానంగా పరిగణిస్తారు) తనకు సమానంగా భావించుట  ఒక గొప్ప అడ్డంకి. అనువాదకుని గమనిక: సాధారణంగా అందరి శ్రీవైష్ణవులను తమ సొంత ఆచార్యులకు సమానంగా భావించాలి. శ్రీవచన భూషణ దివ్య శాస్త్రంలో పిళ్ళై లోకాచార్యుల వారు వివరిస్తూ భగవంతుని, భాగవతులను, అసహ్యాపచారములను వివరిస్తూ, తమని తాము వేరొక శ్రీవైష్ణవునికి సమానంగా భావించుట పెద్ద భాగవత అపచారము అని అన్నారు. ఇతర శ్రీవైష్ణవులను తనకంటే, భగవానుడుకంటే  ఎక్కువగా భావించాలి  మరియు వారిని ఎప్పుడూ గౌరవించాలి.
  • ఆళ్వారులు పాసురాలను దివ్యప్రబంధము (దివ్య కీర్తనలు) అని పిలుస్తారు.  వాటిని ప్రసిద్ధంగా “అరుళిచెయళ్” అని పిలుస్తారు. అవి తమిళ్ భాషలో సంకలనం చేయబడ్డాయి. కొంతమంది సంస్కృతం దేవ భాష  (దేవతల భాష) అని  తమిళ్ భాషను తక్కువగా చూస్తారు.  కానీ తిరుముంగై ఆళ్వారు “చెన్నిఱత్త తమిళోసై వడచొల్లాగి” – అనగా “అందమైన తమిళ౦ ధ్వనులు సంస్కృతంగా మారాయి” అని అన్నారు. నాయనార్ ఆచార్య హృదయంలో  (ఆగస్త్యముం అనాది) – అగస్త్య ఋషి చేత బహిర్గతం చేయబడిన తమిళ్ భాష శాశ్వత (ఎప్పటికి) మైనది. ఇది అగస్త్య ఋషి చేత వెల్లడి చేయబడినప్పటికీ, ఇది పురాతనమైనది మరియు సంస్కృతానికి తక్కువగా పరిగణించకూడదు. అనువాదకుని గమనిక: అళగీయ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ తమ ఆచార్య హృదయంలో నమ్మాళ్వార్ మరియు వారి దివ్యప్రబంధము యొక్క కీర్తి గురించి వివరించారు. ఈ రచనలో, ఆళ్వార్ జన్మకు సంభంధం లేకుండా, వారు స్వయంగా ఎమ్బెరుమాన్ చేత ఆశీర్వదించబడడం వలన వారి గొప్పతనం అపరిమితమైనది. అదేవిధంగా, భాషకు (తమిళ్ భాష) సంభంధం లేకుండా దివ్యప్రబంధము  యొక్క గొప్పతనం కూడా అపరిమితమైనది. మనం ఏదైనా సాహిత్యాన్ని కేవలం సంస్కృతంలో వ్రాయబడిందని అంగీకరించ వలసి వస్తే , అప్పుడు మనం బౌద్ధ శాస్త్రాన్నిఅంగీకరించాలి. రచయిత యొక్క పుట్టుక  ఆధారంగా మనము తిరస్కరించ వలసి వస్తే , మహాభారతాన్ని (వ్యాస మహర్షి రాసిన) మరియు భగవత్గీత (శ్రీకృష్ణుడు ఉపదేశించిన) ను తిరస్కరించవలసి ఉంటుంది, ఎందుకంటే రచయితలు ఇద్దరూ ఆబ్రాహ్మణులు కాబట్టి. అందువలన, వారు చాలా అందంగా దృవీకరించినది ఏమిటంటే దివ్యప్రబంధము యొక్క కీర్తి  వ్రాసిన భాష లేదా రచయిత యొక్క పుట్టుక మీద ఆధారపడినది కాదు,  దివ్యప్రబంధములో ఉన్న గొప్ప విషయం వల్ల – అనగా,  శ్రీమన్నారాయణుని దృఢమైన భక్తితో (ఇతర దేవతాన్తరులపై దృష్తి లేకుండా) కీర్తిస్తున్నంత వరకు అది ఆమోదయోగ్యమైనది.
  • ఆత్మ యాత్ర (ఆత్మ కార్యాలు) యొక్క ప్రాముఖ్యతను మర్చిపోయి  మరియు దేహ యాత్ర (శరీరం కార్యాలు) పై దృష్టి కేంద్రీకరించడం ఒక  అవరోధం. ఆత్మ యాత్ర జీవాత్మ యొక్క సంక్షేమం కోరి తదనుగుణంగా ప్రవర్తించుట. దేహ యాత్ర  శరీరము యొక్క సంక్షేమం కోరి తదనుగుణంగా ప్రవర్తించడం అని అర్థం. శారీరిక సౌకర్యవంతమైన జీవనంపై దృష్టి పెట్టి ఆత్మ యొక్క శ్రేయస్సును విస్మరించరాదు.
  • భగవత్ అనుభవానికి  సంభందించని గుణాల ఆలోచనలు అడ్డంకులు. భగవంతునికి దాసులుగా ఉండి వారికి ప్రీతి కలిగించే విధంగా వ్యవహరించుట జీవాత్మ యొక్క అసలైన స్వభావం – దానికి విరుద్ధంమైనది ఏదైనా జీవాత్మ యొక్క స్వభావానికి తగినది కాదు.
  • భగవంతుడే మన ఉపాయము అని వారిపైన ఆధార పడుటను మరచుట ఒక అడ్డంకి.  ఎమ్బెరుమానుని సిద్ధ సాధనం అని పిలుస్తారు – అనగా “ఫలించడానికి ఎప్పుడూ సిద్ధంగా ఉన్న ఉపాయం” అని అర్థము. మనమెప్పుడూ ఆ అంశాన్ని మరచిపోకూడదు.
  • సాధ్య సాధనము (కర్మ, జ్ఞాన, భక్తి యోగములు) లకు దారితీసే ఆలోచలు మన మనస్సులోకి రానించుట.  సాధ్య సాధనము అంటే “తమ సొంత ప్రయత్నం ద్వారా సాధించ వలసిన ఉపాయము”.
  • కేవలం భగవత్ కైంకర్యం పై దృష్టి పెట్టి భాగవత కైంకర్యాన్ని విస్మరించుట ఒక అడ్డంకి.
  • భగవంతునికి, భాగవతులకు (అహంకారంతో) చేసిన సేవల  గురించి గొప్పగా ఆలోచించి పైగా భగవంతునికి, భాగవతులకు మనం చేసిన అనేక ప్రతికూలమైన చర్యల గురించి ఆలోచించక పోవుట.
  •  ప్రత్యేకంగా ఆచార్యులు మనకు చేసిన గొప్ప అనుగ్రహానికి చాలా కృతజ్ఞులై ఉండాలి. అలా చేయక పోవుట ఒక అడ్డంకి.
  • అంతిమ స్మృతి  (శరీరాన్నివిడిచి పెట్టే చివరి క్షణాల్లో భగవంతుని గుర్తుచేసుకోనుట) అవసరం అని భావించుట ఒక అడ్డంకి. కర్మ, జ్ఞాన, భక్తి యోగములను పాటించేవారు అనేక జన్మల తరువాత పరమపదం చేరుకుంటారు. అటువంటి వారికి, చివరి క్షణాలలో భగవంతుని స్మరణ ఖచ్చితంగా అవసరం. కానీ పపన్నులకు, అంతిమ స్మృతి అవసరం లేదు. “అహం స్మరిమి మత్ భక్తం” –  తన భక్తుని చివరి క్షణాల్లో నేను వారిని స్మరించి వారిని ఉద్ధరిస్తాను, ఒక పపన్నునికి మోక్షం ప్రసాదించి పరమపదానికి తీసుకువెళ్ళే బాధ్యత భాగావానునిది.  అనువాదకుని గమనిక:  మన పూర్వాచార్యుల యొక్క జీవితాలలో మనము గమనించగలము, వారి తిరుమేని (శరీరము) ని విడిచే సమయంలో, వారు ఎప్పుడూ వారి ఆచార్యుని (ఎమ్బెరుమాన్కి బదులుగా) పై చింతన ఉంచేవారు. కాబట్టి ఇక్కడ మనం నిర్ధారించవలసినది ఏమిటంటే, మన చివరి క్షణాల్లో స్థిరమైన మనస్సుతో ధ్యానం చేయగలిగితే, భగవంతునికి బదులుగా మన ఆచార్యునిపై ధ్యానం ఉంచాలి – శ్రీవైష్ణవులు ఆచార్యాభిమాన నిష్ఠులు (కేవలం ఆచార్యుని కృపాకటాక్షాలపై ఆధారపడి ఉన్న వారు) కాబట్టి.

తరువాతి భాగం మనం వచ్చే సంచికలో కొనసాగిద్దాము.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

హిందీలో : http://ponnadi.blogspot.com/2014/02/virodhi-pariharangal-12.html

మూలము : https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

విరోధి పరిహారాలు – 11

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవుల రోజువారీ జీవితంలో వివిధ రూపాలలో ఎదుర్కొంటున్న అడ్డంకుల గురించి ఎమ్పెరుమానారు, వంగి పురత్తు నంబికి వివరిస్తారు. వంగి పురత్తు నంబి ఈ విశేషాలను ఒక అద్భుతమైన గ్రంథ రూపంగా “విరోధి పారిహారంగళ్” (విరోధి పరిహారాలు) అనే గ్రంథంలో గ్రంథస్తపరిచారు.

ఈ సంచికలోని శీర్షికలు శ్రేణిగా ఆంగ్లములో ఈ పుస్తకము – https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/virodhi-pariharangal/ లో చూడవచ్చు.

దయచేసి మునుపటి శీర్షికను ఇక్కడ చుడండి – – https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/2019/06/05/విరోధి-పరిహారాలు-10 

42. లక్షణ విరోధి – మన వ్యక్తిత్వం, రూపము మరియు ప్రవర్తనలో వచ్చే అవరోధాలు.

అనేక అంశాలు ఈ భాగంలో చర్చించబడ్డాయి. లక్షణం అనగా ఆకారము, వ్యక్తిత్వం, రూపము అని అర్థాలు. అనువాదకుని గమనిక: మన సంస్కృత సాహిత్యంలో, లక్షణం  అంటే  సాధారణంగా ఒక తత్వము యొక్క గుణాలను మరొక తత్వము నుండి వేరుచేసే ప్రత్యేక లక్షణాలతో ముడిపడి ఉంటుంది. ఈ శీర్షికలో  పంచ సంస్కారంలోని తాపం (తమ భుజాలపై శంఖ చక్రాలను ధరించుట, శరీరంలో 12 భాగాలలో ఊర్ధ్వ పుండ్రాలను ధరించుట), శారీరక రూపం, వస్త్రాధరణ – మొదలైన  కొన్ని అంశాలు వివరించబడ్డాయి . ఈ విభాగంలో చాలా ఆసక్తికరమైన మరియు సూక్ష్మమైన అంశాలు వివరింప బడ్డాయి .

నమ్మాళ్వార్, ఎమ్బెరుమానార్, పిళ్ళై లోకాచార్య, జీయర్ – ఆదర్శ శ్రీవైష్ణవులు

మొట్టమొదటిగా పంచ సంస్కారం (సమాశ్రయణం) లోని భాగమైన తప సంస్కారంపై లోతైన వివరణ చూద్దాము – అది శ్రీవైష్ణవ సాంప్రదాయంలోకి ప్రవేశ ప్రక్రియ.

తప సంస్కారం నిర్వహిస్తున్న ఆచార్యులు 
  • తిరువిలచ్చినై   (భుజాలపై తప ముద్రలు ఉంటే ఆ వ్యక్తికి పంచ సంస్కారం అయ్యిందన్న సూచన) స్పష్టంగా కనిపించాలి.  వేడి చేసిన  శంఖం మరియు చక్రములను ప్రత్యేకమైన మంత్రాలతో భుజాల మీద ఆచార్యులు ముద్రలు వేస్తారు. మొదట్లో కాలిన గాయం లాగా కనిపించవచ్చు, కాని నయం అయ్యి౦తరువాత ఆ గుర్తులు ఎప్పటికీ భుజాలపై ఉండిపోతాయి. ఇంది సమాశ్రయణం (పంచ సంస్కారం) లోని మొదటి సంస్కారం – శ్రీవైష్ణవ సాంప్రదాయంలోకి ప్రవేశమైయ్యే ప్రక్రియ. శ్రీవైష్ణవుల భుజాలపై ఆ ముద్రలు స్పష్టంగా కనిపించుట చాలా అవసరం. భుజాలపై ఆ ముద్రలు స్పష్టంగా కనిపించక పోవుట ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుల గమనిక: అనేక ఆచార్య పీఠాలలో, శంఖ చక్రాలను ఒక మాదిరిగా వేడి చేసి భుజాలపై సున్నితంగా ముద్రలు వేస్తారు – అలా చేస్తే భుజాలపై ముద్రలు స్పష్టంగా ఏర్పడవు.  ఈ పద్ధతి అనేక ఆచార్య పీఠాలలో ఆచరణలగా కనిపిస్తున్నందున, ఈ పద్ధతిని షిష్ఠాచారం (మన పెద్దలచే చేయబడుతున్న) గా పరిగణించవచ్చు.
  • తప సంస్కారమును స్వీకరించడానికి మరొక మార్గం ఉంది – పుష్పాలను ఉపయోగించి – దీనిని పుష్ప సమాశ్రయణం / సంస్కారం అని పిలుస్తారు. ప్రస్తుతం మన సాంప్రదాయంలో ఇది అమల్లోలేదు. ఈ ఆచారమును అషిష్ఠులు (మన పూర్వాచార్యులు కాకుండా ఇతరులు) అనుసరిస్తారు,  అందుచే శ్రీవైష్ణవులు ఈ ఆచారమును అనుసరించడం లేదు.
  • వేడి శంఖ చక్రాలను ఉపయోగించి చేసే తప సంస్కారం మాత్రమే సరైన విధానం. అలా చేయక పోవడం ఒక అడ్డంకి.
  • శారీరక వ్యాధులను నయం చేసేందుకు తప సంస్కారము (వేడి శంఖ మరియు చక్రం ఉపయోగించి) చేయించుకొనుట ఒక అడ్డంకి.
  • ఈ పంచ సంస్కారం యొక్క ప్రయోజనం మనలను అతిపెద్ద వ్యాధి అయిన ఈ సంసారము నుండి  (జననం మరియు మరణం యొక్క పునరావృత చక్రంలో ఉండటం) పరమపదంలో శాశ్వతమైన ఆనందకరమైన భగవానుని నిరంతర శాశ్వత సేవకై మనలను  ఉద్ధరించి మనలను ఉపశమనం కలిగిస్తుందని సరిగ్గా అర్థం చేసుకోవడం అవసరం. ఈ అవగాహన లేకుండా ఈ పంచ సంస్కారం చేయించుకొనుట ఒక అడ్డంకి.
  • శంఖ చక్రములు భగవాన్ యొక్క శాశ్వత వ్యక్తిత్వ స్వరూపాలు. వారు తమ ప్రియమైన యజమాని యొక్క చిహ్నాలను ధరిస్తున్నామని  పరమానందముతో వాటిని ధరించాలి. ఆ ఆనందం లేకపోవడం ఒక అడ్డంకి.
  • ఒక శ్రీవైష్ణవునిగా మారిన తరువాత సంసారుల  (లౌకిక ప్రవ్రుత్తి కల మనుషులు) నుండి దూరంగా ఉండాలి. సంసారుల నుండి వేరైనందుకు సిగ్గుపడకూడదు.
  • ఒక శ్రీవైష్ణవునిగా మారిన తరువాత ఇతర శ్రీవైష్ణవులకు దగ్గరవ్వాలి, వారితో ప్రేమగా ఉండాలి. “ఇప్పుడు నన్ను శ్రీవైష్ణవులు స్వీకరిస్తారు” అని ఆలోచిస్తూ గొప్ప ఆనందం అనుభూతిని పొందాలి. అటువంటి ఆనందం కపోవుట ఒక అడ్డంకి.

తరువాత ఊర్ధ్వపుండ్రంపైన విస్తారంగా చర్చించబడింది.  ఈ విభాగంలో అనేక సూక్ష్మ విశేషాలను చర్చించ బడ్డాయి. మొదట ఈ అంశంలో కొన్ని ముఖ్యమైన అంశాలను చూద్దాము. తిరుముణ్ – పవిత్రమైన మట్టి. కాప్పు –  ధరించేవారికి రక్షణ. కాబట్టి, ఊర్ధ్వపుండ్రాన్ని తమిళంలో  తిరుముణ్ కాప్పు అని పిలుస్తారు. తిరుముణ్ కాప్పు  త్రిపుండ్రం (3 రేఖలు కలిగి ఉన్నందున) అని కూడా ప్రసిద్ది చెందింది – ఇది క్రింద నుండి పైకి నిలువుగా పెట్టుకుంటారు.  మన పెద్దలు శాస్త్రంలోని తగిన భాగాలు విశ్లేషించి ఊర్ధ్వపుండ్రం గురించి అనేక ముఖ్యమైన అంశాలను నిర్ణయించారు. ఊర్ధ్వపుండ్రం యొక్క గొప్పతనాన్ని శ్రీవైష్ణవులు సరిగ్గా అర్థం చేసుకోవట్లేదు మరియు సరిగ్గా ధరించట్లేదన్న వాస్తవం వారికి సిగ్గు చేటు.

తిరుముణ్ కాప్పు (ఊర్ధ్వపుండ్రం) సరైన పద్ధతిలో (సరైన మూల ఆధారము నుండి నేర్చుకున్న) ఒక స్వచ్ఛమైన మరియు సుందరమైన పద్ధతిలో ధరించాలి. ఈ విషయంలో ఒక సంఘటన గుర్తుకు చేసుకుందాము. చోళరాజు సభలో కూరత్తాళ్వారులు కనుచూపును కోల్పోయిన సంఘటన అందరికి తెలుసు.  శ్రీవైష్ణవులు ఈ సంఘటనతో చాలా భాద పడ్డారు. వారి చూపును కోల్పోయిన సంఘటన గురించి, వారు పడుతున్న పీఢను కూరత్తాళ్వార్ తో పంచుకుంటారు. ఆ సమయంలో, కూరత్తాళ్వార్ గొప్ప వినయపూర్వకంగా అంటారు, “ఇది భాగవత అపచారం యొక్క ఫలితం, నేను ఎవరిదో నుదుట ఊర్ధ్వపుండ్రాన్ని చూసి సరిగ్గా పెట్టుకోలేదని మనస్సులో భావించుంటాను”. కాబట్టి, మన ఊర్ధ్వపుండ్రాన్ని సాధారణంగా / సరికాని రీతిలో పెట్టుకోకూడదు,  పెద్దలు దానిని చూసి బాధను అనుభవిస్తారు. మన పెద్దలకు మరియు ఇతర శ్రీవైష్ణవులకు ఇబ్బంది కలిగించేటట్టుగా మనము ప్రవర్తించ కూడదు. ఇది మన ప్రధాన కర్తవ్యము మరియు బాధ్యత.

తిరుమణ్ స్వచ్చమైన తెల్లని పొడితో తయారు చేస్తారు. దీనిని ధవళ ప్పొడి ( మెరిసే తెల్ల పొడి) అని కూడా పిలుస్తారు. పురాణాల నుండి మనకు అర్థం చేసుకోవలసినది ఏమిటంటే పెరియ తిరువడి నాయనార్  (గరుడాళ్వారులు) శ్వేత ధ్వీపం నుండి ఈ పవిత్ర మట్టిని తెచ్చి భారత దేశంలో కొన్ని ప్రదేశాల్లో ఉంచారు. ఈ కాలంలో తెల్లటి బంకమట్టి రూపంలో తిరునారాయణపురం, అయోధ్య వంటి కొన్ని ప్రదేశాలలో  కనిపిస్తుంది. ఈ తెల్లని బంకమట్టిని తొవ్వి, నీళ్ళల్లో కలిపి, వడకట్టి, ముద్దలుగా చేసి ఎండబెడతారు. అనేక దివ్య దేశాలలో ఇవి కొనుక్కోవచ్చు.

కొన్ని విబేధాలు ఉన్నప్పటికీ – నేను (డాక్టర్ వి. వి. రామానుజం స్వామి) పెద్దల నుండి నేర్చుకున్న మరియు మన సాంప్రదాయానికి సంబంధించిన అనేక సాహిత్యాలలో చదివిన వాటిని మీతో పంచుకున్తున్న్నాను.

పద్మ పీఠం, చెల్వ పిళ్ళై (తిరునారాయణపురం) యొక్క చరణ కమలాలు, చరణ కమలాల వద్ద తాయార్
హరి – పాద – ఆకృతి – పద్మ పీఠానికి ప్రతీక, ఎమ్బెరుమాన్ చరణ కమలాలు, చరణ కమల మధ్యలో తాయార్
  • ఒక పప్పన్నుడు (శ్రీవైష్ణవుడు) తన నుదుటిపై (ఇతర భాగాలతో సహా) శ్వేత మృత్తికా (శ్రీ చూర్ణం) అనే తెల్లని చూర్ణాన్ని ఉపయోగించి ఊర్ధ్వపుండ్రాన్ని ధరించాలి.
  • ఊర్ధ్వపుండ్రాన్ని ధరించేటపుడు భగవాన్ యొక్క తిరునామాలను (దివ్య నామాలు) స్మరించుకోవాలి. ఈ కారణంగా తిరుముణ్ న్ని కూడా తిరునామం అని కూడా పిలుస్తారు (లేదా కొన్నిసార్లు కేవలం నామం అని పిలుస్తారు).
  • నమ్మాళ్వార్ తిరువాయ్మొళి 2.7 పదిగంలో శ్రీమన్నారాయణుని యొక్క ద్వాదశ నామాలను కీర్తించారు. ఈ పదిగ వ్యాఖ్యానం యొక్క పరిచయ విభాగంలో “వైష్ణవత్వ చిన్హమిఱె తిరుద్వాదశ నామం” – పన్నెండు నామాలు / పుండ్రములు వైష్ణవానికి చిహ్నాలు –  శ్రీమన్నారాయణుని చెందినవని సూచన).
  • శరీరంపై ఈ క్రింది 12 భాగాలలో (క్రింది వరుసలో) 12 పుండ్రములను ధరించాలి అని శాస్త్రంలో వివరించబడింది.
  1. నుదుట
  2. కడుపు మధ్య భాగంలో
  3. ఛాతి మధ్య భాగంలో
  4. మెడ మధ్య భాగంలో
  5. కడుపు కుడి వైపున
  6. కుడి భుజము
  7. మెడ కుడి వైపున
  8. కడుపు ఎడమ వైపున
  9. ఎడమ భుజముపైన
  10. మెడ ఎడమ వైపున
  11. వీపులో నడుము పై భాగమున
  12. మెడ వెనక భాగమున
  • తిరువాయ్మొళి 4.4.7 లో, నమ్మాళ్వార్ అన్నారు, “నీరు చేవ్వేయిడక్కణిళ్ తిరుమాలడియార్ ఎన్రోడుం” – ఒక వేళ ఎవరైనా నిలువు తిలకం (ఊర్ధ్వపుండ్రం) ధరించిన వారిని నేను చూస్తే, వారిని శ్రీమన్నారాయణుని దాసులుగా భావించి మెచ్చుకుంటాను. కాబట్టి,  అర్థం చేసుకోవలసినది ఏమిటంటే మనము నిలువుగా మాత్రమే తిలకం ధరించాలి. అనువాదకుడు యొక్క గమనిక: సాధారణంగా ఇప్పుడు శ్రీవైష్ణవులు కుంకుమ, గంధం, బూడిద అడ్డంగా కూడా పెట్టుకుంటున్నారు. అటువంటి వాటి నుండి దూరంగా ఉండాలి.
  • తిరుమణ్ పాదపీట  పద్మముతో (హరి పాదాలను పట్టుకున్న కమలం) హరి పాద ఆకృతి (శ్రీ హరి చరణకమలాల రూపంలో) గా ధరించాలి .  అనువాదకుని నోట్: నమ్మాళ్వార్ తిరువాయ్మొళి 4.5.8 “తణ్ తామరై సుమక్కుం పాద ప్పెరుమాన్” (చల్లని తామర పాద పద్మాలను పట్టుకొని ఉన్న భగవాన్) అని వర్ణించారు.
  • నిలువు గీతలగా పెట్టుకోవాలి. రెండు తెలుపు రేఖలు (కుడి, ఎడమ) ఎమ్బెరుమాన్ యొక్క చరణాలను సూచిస్తు౦ది. మధ్యలో ఉన్న ఎరుపు రేఖ శ్రీమహాలక్ష్మిని సూచిస్తుంది, శ్రీ చూర్ణం అని పిలుస్తారు. శ్రీ చూర్ణం పసుపు పొడి నుండి తయారు చేస్తారు. దీనిని హరిద్రా చూర్ణం అని కూడా పిలుస్తారు. దానిని ఎరుపు రంగులో మారుస్తారు. పద్మ పీటం (దిగువన ఉన్న కమలం) ముక్కు మీద తిరుమణ్ తో మాత్రమే వ్రాయాలి. రెండు తెలుపు రేఖల మధ్య (ఇది ఎమ్బెరుమాన్ యొక్క చరణకమలాలను సూచిస్తు౦ది), కనీసం రెండు అంగుళాల దూరం ఉంచాలి. ప్రతి తెలుపు రేఖ ఒక అంగుళం వెడల్పు ఉండాలి.
  • నుదిటిలో మాత్రమే పద్మ పీటాన్ని పెట్టుకోవాలి. అన్ని ఇతర 11 ప్రదేశాలలో, చరణ కమలాలు పీఠం స్పష్టంగా లేకుండా తిరుమన్ని ధరించాలి.
  • శరీరం యొక్క ప్రతి భాగంలో తిరుమణ్ యొక్క పరిమాణానికి పరిమితులు ఉన్నాయి. ఈ అంశంపై దయచేసి పెద్దలను అడిగి మరింత తెలుసుకోండి.
ఇప్పుడు లక్షణ విరోధి ఉపభాగంలోని అడ్డంకులను చూద్దాము.
  • మన పెద్దలు ఆమోదించని ప్రదేశాల నుండి సేకరించిన తిరుమణ్ ని ఉపయోగించుట ఒక అడ్డంకి.
  • మన పెద్దలు ఆమోదించిన దివ్య దేశాల (తిరునారాయణపురం, శ్రీరంగం, అయోధ్య మొదలైన) నుండి తెచ్చిన తిరుమణ్ని ఉపయోగించక పోవుట ఒక అడ్డంకి.
  • తిరుమణ్ తెచ్చిన దివ్య దేశాల యొక్క మాహాత్మ్యమును అర్ధం చేసుకోకుండా తిరుమణ్ ధరించుట ఒక అడ్డంకి.   “ఓ! ఈ తిరుమణ్ అయోధ్య నుండి తెచ్చినది, అద్భుతం!”, అని మన మనస్సులో ఆలోచనతో  ధరించాలి.
  • ఒక ముముక్షువుగా తెల్ల తిరుమణ్  మాత్రమే ధారణ చేయాలి. అలా చేయక పోవుట ఒక అడ్డంకి.
  • వివిధ లక్ష్యాలను సాధించడానికి వివిధ రంగుల తిరుమణ్లు (మరియు శ్రీచూర్ణం కూడా) ఉన్నాయి. అటువంటి పద్దతులను పాటించుట ఒక అడ్డంకి.
  • మన పూర్వాచార్యులు హరి పాదాకృతి (ఎమ్బెరుమాన్ యొక్క చరణ కమలాల రూపం) ధరించాలని నిర్దేశించారు. ఇతర రకాల పుండ్రాలు కూడా ఉన్నాయి – కాని మన పూర్వాచార్యులు శాస్త్రాన్ని పూర్తిగా విశ్లేషించిన తరువాత హరి పాదాకృతిని ధరించాలని నిర్దేశించారు.
  • చాలా చిన్నతిరుమణ్ (ఒక చిన్న చుక్క రూపంలో) ధరించుట అవరోధం. అనువాదకుడు యొక్క గమనిక: కొంత మంది తిరుమణ్ యొక్క నాలుగు మూలల్లో కేవలం 4 చుక్కలు మాత్రమే ధరిస్తారు – అలాంటి పద్ధతిని సూచిస్తుంది కాబోలు.
  • తిరుమణ్ చాలా సన్న రేఖలుగా పెట్టుకోకూడదు.  అనువాదకుడు యొక్క గమనిక: ముందు వివరించినట్లుగా రెండు నిలువు తెల్ల రేఖల మధ్య దూరం కనీసం 2 అంగుళాలు ఉండాలి.
  • మన పూర్వాచార్యులు నిర్దేశించిన తిరుమణ్ యొక్క సరైన కొలతలు తెలియకుండా తిలకం పెట్టుకొనుట ఒక అడ్డంకి.
  • తిరుమణ్ ని నిర్దేశించిన  12 శరీర భాగాలపై పెట్టుకోవాలి. అలా చేయక పోవుట ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుడు యొక్క గమనిక: మన పూర్వాచార్యులు గ్రంథాలలో ఎప్పుడూ తిరుమణ్ కాప్పును ధరించే వివరణ వచ్చినపుడు, ఎప్పుడూ వారు ద్వాదశ ఊర్ధ్వపుండ్రాల (12 తిరుమణ్ ధారణ) గురించి నిర్దేశించారు –  కాబట్టి రోజు శ్రీవైష్ణవులు 12 ఊర్ధ్వపుండ్రాలను పెట్టుకోవాలి.
  • అలాగే, 12 తిరుమణ్లు (ప్రతి భాగానికి తగిన విధంగా ఎమ్బెరుమాన్ నామాలతో) కేశవ నామం నుండి ప్రారంభించి సరైన క్రమంలో (ముందు వివరించిన విధంగా) ధారణ చేయాలి.
  • మొత్తం 12 తిరుమణ్లు శరీరం యొక్క సరైన భాగాలపై ధరించాలి.
  • తిరుమణ్ ధరించిన తర్వాత, వేళ్ళ గోర్లతో సరిచేయ కూడదు.
  • మధ్యలో శ్రీచూర్ణం లేకుండా తిరుమణ్ని ధరించకూడదు. అనువాదకుడు యొక్క గమనిక: ఒక్క చరమ కైంకర్యం (తుది ఆచారాలు), అశౌచ కాల (బంధువుల జన్మ / మరణ  కలుషిత సమయాల్లో) సమయాల్లో మాత్రమే – తిరుమణ్ మాత్రమే ధరించబడుతుంది – అన్ని ఇతర సమయాల్లో, తిరుమణ్ తో పాటు  శ్రీచూర్ణం కూడా పెట్టుకోవాలి. తిరుమణ్ ఎమ్బెరుమాన్ (చారణ కమలాలు) మరియు శ్రీచూర్ణం తాయారుకి ప్రతీక – వారిని ఒకరి నుండి ఒకరిని వేరు చేయకూడదు – అది పెద్ద అపచారం.
  • తిరుమణ్ని చేతిలో కలిపేటప్పుడు మనం శ్రీ శైలేశ దయాపాత్రం తనియన్, ఆచార్య తనియన్లు, రహస్య త్రయం (తిరుమంత్రం, ద్వయం, చరమ శ్లోకం) మొదలైనవి స్మరించుకోవాలి. ఇతర మంత్రములను తిరుమణ్ని కలిపేటప్పుడు స్మరించరాదు.
  • తిరుమణ్ని సొంత వేళ్లతో మాత్రమే ధారణ చేయాలి. ఏ ఇతర పరికరాలను వాడకూడదు.
  • లౌకిక ధోరణి వారు వాడిన జాలంతో కలిపిన తిరుమణ్ని వాడరాదు.
  • భాగవతలచే ఉపయోగించబడిన నీటితో కలపిన తిరుమణ్ని ధరించక పోవుట ఒక అడ్డంకి – అనగా,  తిరుమణ్ని సిద్ధం చేయటానికి భాగవతులు ఉపయోగించిన నీటిని వాడాలి.
  • ఆచార్యుల కొరకై తెచ్చిన జలాన్నిమన తిరుమణ్ని కలపడానికి వాడటం ఒక అడ్డంకి.
  • సంసారుల (లౌకికంగా ఆలోచించే మనుషులు) ముందు తిరుమణ్ ధారణ చేయకూడదు.
  • సంసారుల (లౌకికంగా ఆలోచించే మనుషులు) నుండి తిరుమణ్ని తీసుకోని వాడకూడదు.
  • తిరుమణ్ శ్రీవైష్ణవుల సరైన వ్యక్తిత్వము గుర్తింపుగా భావించి ధరించాలి. అలా చేయక పోవుట ఒక అడ్డంకి.
  • కేవలం శాస్త్రంలో ఆదేశించినందున తిరుమణ్ని  ధరించుట ఒక అడ్డంకి  ఉంది. అనువాదకుని గమనిక: అంతకు ముందు వివరించిన విధంగా చాలా సంతోషంగా గర్వంగా పెట్టికోవాలి. 
  • భాగవతులకు చాలా ప్రియమైనదిగా పరిగణించి తిరుమణ్ను పెట్టుకోవాలి, తీసుకోవాలి. అలా చేయక పోవుట ఒక అడ్డంకి.
  • తిరుమణ్ పెట్టుకునేటప్పుడు సరిగ్గా రాలేదని మల్లిమల్లి తుడిపి పెట్టరాదు. ఒకేసారి నిదానంగా సరిగ్గా పెట్టుకోవాలి, ఎప్పుడూ తుడపకూడదు.
  • ఆచార్యులు వాడిన  తిరుమణ్, శ్రీచూర్ణముల శేషమును వాడాలి.
  • తిరుమణ్ నేరుగా ఆచార్యుల నుండి కాకపోయినా, వారిని శేష ప్రసాదంగా మార్చామని ధ్యానించి, ప్రార్థన చేయాలి. అలా చేయక పోవుట ఒక అడ్డంకి.
  • ఆచార్యుల ఉపయోగం కోసం ఉంచబడిన తిరుమణ్ని మనం వాడకూడదు  మరియు మనం వాడింది ఆచార్యులకై ఉంచకూడదు. అది మహా పాపం.
  • నుదుట తిలకం లేకుండా భగవాన్, భాగవతులు మరియు ఆచార్యుల ఎదుట ఉండకూడదు. అనువాదకుడు యొక్క గమనిక: తిరునారాయణపురంలో ఒక సారి నుదుట తిలకం పెట్టుకోవడానికి తిరుమణ్ లేకపోతే, ఎమ్బెరుమానార్ వారి ముఖాన్ని (ఒక వస్త్రంతో కప్పి) దాచిపెట్టిన సంఘటనను గుర్తుకు తెచ్చుకోవచ్చు. ఎమ్బెరుమాన్ తిరుమణ్  ఎక్కడ దొరుకుతుందో ఆ ప్రదేశాన్నిఅతనికి చూపించగా, ఎమ్బెరుమానార్ సంతోషంగా అక్కడికి వెళ్లి తిరుమణ్ను సేకరించి వెంటనే ధరిస్తారు. 
తరువాత తుళసి / తామర కొమ్మల మాల (దండలు) మొదలైన వాటి ధారణ గురించి ఇక్కడ వివరణాత్మకంగా చర్చించబడింది.
  • విడి విడిగా తుళసి / తామర కొమ్మల (కాండం) మాలను  ధరించుట ఒక అడ్డంకి. తుళసి మరియు తామర కాండం పూర్తిగా ఎండబెట్టినప్పుడు, చిన్న పూసలుగా తయారు చేసి దండలు చేయడానికి ఉపయోగిస్తారు. వాటిని ఎప్పుడూ కలిపి ధరిస్తారు, విడిగా ధరించరాదు (అంటే ఒకటి లేదా మరొకటి). అనువాదకుడు యొక్క గమనిక: “యే కణ్ట లగ్న తుళసి  నలినాక్ష మాలా; యే బాహు మూల పరిచిన్నిత సంఖ చక్రా; యె వా లలాట ఫలకే లసద్ ఊర్ధ్వ పుండ్రా; తే వైష్ణవా  భువనం ఆసు పవిత్రయంతి” – తుళసి / తామర కాండపు దండలను ధరించే వారు, వారి భుజాలపై శంకచక్రాల చిహ్నములను ధరించిన వారు, నుదుట ఊర్ధ్వపుండ్రాలు పెట్టుకున్న శ్రీవైష్ణవుల సమక్షంలో ఆ ప్రదేశం పరిశుద్ధమవుతుంది. తరచుగా ఒకటి లేదా ఇతర మాలను (తుళసి / తామర కొమ్మల (కాండం) మాలను) ధరించిన వ్యక్తులను చూస్తుంటాము.  ఇక్కడ వాటిని ఎల్లప్పుడూ కలిసి ధరిస్తారని చెప్పబడింది. శ్రీవైష్ణవులు ఎమ్బెరుమాన్ / ఆళ్వారులు / ఆచార్యులు ధరించిన పవిత్రమాలలను కూడా ధరిస్తారు.
  • నాభి వరకు ధరించక పోవుట ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుని గమనిక:  నాభి వరకు వేలాడేటట్టుగా ధరించాలి. ఇతర సాంప్రదాయాలలో, మెడ చుట్టూ బిగించి ధరిస్తారు. కానీ మన పూర్వాచార్యులు నాభి వరకు ధరించారు – ఇది ఇప్పటికీ వివిధ ఆలయాలలో పవిత్ర మాలలను ధరించే విధానాన్ని గమనించవచ్చు, వారు నాభి వరకు పొడుగ్గా ధరిస్తారు.
  • చుట్టిన మొలతాడు  ధరించుట ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుని గమనిక: వైధీకులకు మొలతాడు చాలా తప్పనిసరి అయిన అంశం. అది లేకుండా ఎప్పుడూ ఉండకూడదు (తరువాత క్రింద వివరణ ఇవ్వబడింది). ఇక్కడ చుట్టబడిన మొలతాడును మాత్రం ధరించకూడదు అని చెప్పబడింది.
  • మొలతాడు లేకుండా ఉండటం అడ్డంకి. అరై నాణ్ కయిఱుగా అని తమిళంలో పిలుస్తారు – ఇది ఎప్పుడూ ధరించాల్సిన అవసరం ఉంది.
  • అంతరీయం(పంచ), ఉత్తరీయం(అంగవస్త్రం, పంచ పైన చుట్టుకునేది), కౌపీనం ధరించక పోవుట ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుని గమనిక:ఎప్పుడూ అంతరీయం మరియు ఉత్తరీయంతో ఉండాలి. కొన్ని సందర్భాలలో  కర్మకండలు, తార్పనం చేస్తున్నప్పుడు మాత్రమే అంతరీయం ఒక్కటే ధరించాలి – అటువంటి పరిస్థితులలో ఉత్తరీయం ధరించరాదు. మిగిలిన అన్ని సమయాల్లో రెండు వస్త్రాలు ధరించాలి. ఈ మధ్య కాలంలో , అన్నీ తెలిసిన పండితులు కూడా ఒక పంచ వేసుకొని వెళుతున్నారు – అలా ఎప్పటికీ చేయకూడదు –  ఎల్లప్పుడూ అంతరీయంతో పాటు ఉత్తరీయం కూడా వేసుకొని ఉండాలి. కౌపీనం అనేది నడుము వస్త్రం – ఇది  కుట్టుపని లేని సహజమైన అంగ వస్త్రం. వైదీకులు కుట్టిన వస్త్రాలను ధరించకూడదు – కైంకర్య సమయంలో కేవలం నేసిన వస్త్రాలను మాత్రమే ధరిస్తారు.
  • నలుపు కంబళి/దుప్పటిని ఉపయోగించుట ఒక అడ్డంకి, వాడకూడదు.
  • చిరిగిన బట్టలు లేదా మాసిన బట్టలు ధరించుట ఒక అడ్డంకి.
  • పంచ కట్టుకునేటప్పుడు, పంచ చివరి భాగాలు క్రింది వేలాడేటట్టుగా ధరించరాదు.
  • అంచు లేని వస్త్రాలు (పంచ, చిర మొదలైనవి) ధరించుట ఒక అడ్డంకి.
  • పంచ క్రిందకు జారకుండా దారం/తాడును ధరించక పోవుట ఒక అడ్డంకి.
  • తలని క్షవరం (షేవ్) చేయకుండా శరీరాన్ని క్షవరం చేయుట ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుని యొక్క గమనిక: బ్రహ్మచారులకు మరియు సన్యాసులకు, కేవలం తల/ముఖ క్షవరం మాత్రమే అనుమతించబడుతుంది (శరీరం యొక్క ఏ ఇతర భాగాల క్షవర అనుమతి లేదు). గృహస్తులు సర్వాంగ క్షవరం (శరీరంలోని అన్ని భాగాలను తల నుండి కాలి వరకు, వీపుపై భాగం మినహాయించి) ప్రతిసారి  చేయాలి – కేవలం ముఖ క్షవరం / జుట్టు కత్తిరించుకోవడం అనుమతించబడలేదు. మరొక ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే తల క్షవరం చేసినపుడు, మొత్తం జుట్టు తీసివేయకూడదు – కొంత శిఖ ఉంచాలి. ఈ రోజుల్లో పూర్తి క్షవరం చేస్తున్నారు, మన పెద్దలు ఈ విషయాన్ని అధీకృతం చేయ లేదు – సాధారణంగా, తల పూర్తి క్షవరం అవైధికంగా భావిస్తారు. ఆళ్వార్ల ఎన్నో పాసురాలలో పూర్తిగా క్షవరించన తలను అవైధిక సంప్రదాయములకు సంబంధించారు.
  • మీసం పెంచుకోనుట/కత్తిరించుకోనుట ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుని  గమనిక: మన పెద్దలు ఎన్నడూ మీసము మాత్రమే ఉంచుకోలేదు – పూర్తిగా కత్తిరించుకునే వారు (వారి వర్ణాశ్రమం ప్రకారం) లేదా మీసంతో పాటు గడ్డం రెండు ఉంచుకునేవారు (కత్తిరించుకోకుండా). ఉదాహరణకు, దీక్షా  (భార్య గర్భవతి అయితే, తల్లిదండ్రులు పరమపదమైన మొదటి సంవత్సరం, etc) సమయంలో క్షవరం అనుమతిలేదు. కానీ ఒక్క మీసాలను ఉంచుతూ, దాన్ని కత్తిరించడం అనుమతిలేదు.
  • పొడుగ్గా గోర్లును పెంచుకొనుట ఒక అడ్డంకి.  సరిగ్గా కట్టిరించుకోవాలి.

అనువాదకుని గమనిక: పైన పేర్కొన్న కొన్ని అంశాలు వింతగా కఠినంగా అనిపించవచ్చు. కానీ ఇవన్నిటికీ కొన్ని వాస్తవిక కారణాలు ఉన్నాయి. ఉదాహరణకు కైంకర్య సమయంలో గోర్లు పొడుగ్గా ఉంటే అవి వారికి మరియు ఇతరులకు కూడా హాని కలిగించవచ్చు.

తరువాతి చర్చ, సువాసనలు మొదలైనవి ధరించుట గురించి – ఎక్కువగా లౌకిక అనుభవాలకు ఆనందాలకు సంబంధించిన అంశాలు. సందేహం లేకుండా శ్రీవైష్ణవులు ఈ వాడకానికి దూరంగా ఉండాలని అర్ధం చేసుకోవాలి.

  • ముఖానికి అలంకరణ (మేకప్) మొదలైనవి శారీరిక అందంకోసం వేసుకొనుట.
  • ఎక్కువ గంధం (చందనం) మొదలైనవి  పెట్టుకొనుట. ఇక్కడ మితిమీరిన ప్రవ్రుత్తిపైన మన దృష్టి – వర్ణాశ్రమ ధర్మం ప్రకారం గృహస్తులు ఆలయాల్లో పెరుమాళ్ళ ప్రసాదంగా కొంచం గంధం పంచి నపుడు స్వీకరించ వచ్చు.
  • ఎమ్బెరుమానుకి అర్పించని చందనాన్ని ఉపయోగించడం మొదట అడ్డంకి. అనువాదకుని  గమనిక: భగవద్గీతలో శ్రీకృష్ణుడు అంటారు, మనం ఏమి తిన్నా, చేసిన మొదట ఎమ్బెరుమానుకి అర్పించిన తరువాత మాత్రమే మనం తీసుకోవాలి అని. పెరియాళ్వార్ తిరుప్పల్లాండులో  “ఉడుత్తు కళై౦తానిన్ పీతకవాడై ఉడుత్తు..” …) – మనం ఎమ్బెరుమానునికి అర్పించిన వస్త్రాలు / పంచ మాత్రమే ధరించాలి. ఇదే సూత్రం మనం వాడే, తినే అన్నింటినీ వర్తిస్తుంది – అన్ని పదార్థాలు మొదట ఎమ్బెరుమాన్ ఆరగించి / అనుగ్రహించిన తరువాతనే మనం వాటిని వినియోగించాలి / వాడాలి.
  • నంపెరుమాళ్ యొక్క అవశేషములైన  పరిమళం (పుష్పాలు) మరియు చందనాన్ని ప్రత్యేకంగా అడిగి  తీసుకోనుట.  అనువాదకుని గమనిక: భగవత్ ప్రసాదమైనా, భోగ్య బుద్ధితో (స్వార్థంతో) అతిగా  తీసుకోకూడదు. ఎంత అవసరమొ అంత మితంగా తీసుకోవాలి. 
  • శరీర సౌందర్యానికి ఎక్కువ గంధం (చందనం) వాడట. అనువాదకుని  గమనిక: ఒక వ్యక్తి తనను తాను ఆధ్యాత్మిక చింతనలో ఉంచి శారీరక కోరికలు మరియు అనుభవములకు దూరంగా ఉండాలి. ప్రపన్నులుగా మారిన తరువాత, శరీర అనుబంధాన్ని పెంచే చర్యలలో పాల్గొనడం అర్థరహితము. అందుకు  బదులుగా, వ్యక్తి యొక్క నిజమైన స్వభావంమైన భగవాన్ మరియు భాగవతుల సేవపై దృష్టిని కేంద్రీకరించే ప్రయత్నం చేయాలి.
  • ఎమ్బెరుమాన్కి సమర్పించని వక్క మరియు తమలపాకులను గ్రహించి ఆనందించుట. అనువాదకుని  గమనిక: కాని, ప్రసాద రూపంగా పంచినపుడు కొంచం తీసుకోవచ్చు.  ఆకూ వక్కలు కూడా గృహస్తులు మాత్రమే తినవచ్చు. చందనంగా కాకుండా, వీటిని బ్రహ్మచారులు మరియు సన్యాసులు స్వీకరించి ఇతరులకు ఇవ్వ వచ్చు/పంచవచ్చు. కానీ చందనాన్ని మాత్రం బ్రహ్మచారులు, సన్యాసులు స్వీకరించరాదు.
  • చెవులకు వేర్వేరు మరియు బరువైన చెవిరింగులు, పెద్ద పెద్ద పతకాలు ధరించుట. బరువైన దుద్దులతో చెవి రంధ్రాలు సాగిపోయే సంభావన ఉంటుంది. అలాంటి భారీ చెవిరింగులను ధరించుట మానుకోవడం మంచిది.
  • తుళసిని చెవిపైన పెట్టుకొనుట. కొన్ని సమయాల్లో తుళసిని కొంతమంది చెవిలో పెట్టుకొంటారు. అలా చేయకూడదు.

చివరిగా, ఇంకొన్ని అంశాలు ఇక్కడ వివరించ బడ్డాయి. 

  • శుక్రవారం రోజు పళ్ళు తోముకొనుట.  ఈ విషయం వెనక ఉన్న కారణంపై ఎక్కువ స్పష్టత లేదు.
  • కొన్ని రకాల నల్ల సిరా / రంగులు ఇతరులను సమ్మోహించి, నియంత్రించడానికి ఉపయోగిస్తారు. ఇవి సాధారణంగా దేవతాంతరులను పూజించడం ద్వారా పొందబడతాయి. అలాంటి విషయాలకు దూరంగా ఉండాలి.
  • రక్షణ కోసం మెడలో, చేతిలో, కాళ్ళకు తాయత్తులు  ధరించుట. మన రక్షణ తిరుమణ్ కాప్పు (ఊర్ధ్వ పుండ్రం) మరియు భుజాల మీద శంఖ చక్రాలే మన  రక్షణ. అనువాదకుని  గమనిక: శ్రీవైష్ణవులు కుడా తరచూ రక్షణ కోసం ఎరుపు, నల్ల రంగు దారాలు కట్టుకుంటుంటారు. ఎమ్బెరుమాన్ మాత్రమే మన రక్షణ. అలాంటి దారాలు కట్టుకోకూడదు.  శ్రీవైష్ణవులు కేవలం తామర, తుళసి మరియు పవిత్ర మాలలు ధరించవచ్చు – ఇంకేవీ కాదు.
  • వేళ్ళల్లో వెండి ఉంగరాలు ధరించుట.
  • ఆయుధాల సంపర్కములో ఉండుట. మనము ఎమ్బెరుమాన్ ఆయుధాలపైన మాత్రమే ఆధారపడాలి.
  • భగవాన్, భాగవతులు మరియు ఆచార్యుల ముందు పురుషులు వారి శరీరంపై ఆంగ వస్త్రంతో కప్పుకోకూడదు.  అనువాదకుని  గమనిక: ధాస వర్గం (పనిచేసే వారి వర్గం) అంటే నడుము మీద ఆంగ వాస్త్రం కలిగి ఉండటం – అంటే శ్రీవైష్ణవులు ఎప్పుడూ వారి శరీరం మీద అంగ వస్త్రం ఉంచరాదు. కొన్ని దేశాచారాల (నిర్దిష్టమైన ప్రదేశాలకు ప్రత్యేక నియమాలు) ప్రకారం – శీతల ప్రదేశాలలో మనుషులు వారి శరీరాన్ని వస్త్రాలతో, శాలువలతో మొదలైన వాటిలో కప్పు కుంటారు. 
  • లౌకిక ప్రేరణతో సంభాషించుట మరియు అహంకారంతో ఉండుట.
  • కళ్ళల్లో కనికరం/జాలి లేకుండా ఉండుట ఒక అడ్డంకి. మన కళ్ళు ఎప్పుడూ శాంతిని మరియు దయను వెదజల్లుతూ ఉండాలి – ఆగ్రహం, కోపం కాదు. అనువాదకుని  గమనిక: శ్రీవైష్ణవులు సహజంగానే దయ, జాలి కలిగిఉంటారు. కాబట్టి, వారి కళ్ళు సహజంగానే ఆ గుణాలను బహిర్గతం చేస్తాయి. 
  • దివ్య ప్రబంధం (వ్యాఖ్యానములు, స్తోత్రములు, రహస్య గ్రంథాలు, మొదలైనవి) సరిహద్దుల బయట విషయాల గురించి చర్చించుట ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుని  గమనిక: మనం ఏమి మాట్లాడినా / చర్చించినా అవి కేవలం పూర్వాచార్యుల శ్రీసుక్తులపై మీద ఆధారపడి ఉండాలి.
  • గట్టిగా మాట్లాడుట ఒక అడ్డంకి. శ్రీరాముని కీర్తించేటపుడు, “మృతు పూర్వంచ భాషతే” (నెమ్మదిగా మాట్లాడుట) – నెమ్మదిగా మాట్లాడటం చాలా మంచిది. 
  • ముచ్చట్లు, వ్యర్థ సంభాషణలు అడ్డంకులు.
  • గట్టిగా నవ్వుట.
  • అంజలితో ఉండకపోవుట ఒక అడ్డంకి. కైంకర్యంలో లేని సమయంలో మన చేతులను అంజలి (నమస్కారం) ముద్రలో ఉంచుకోవాలి.
  • చేతిలో భిక్ష పాత్ర పట్టుకోవడానికి సిగ్గుపడకూడదు. అనువాదకుని  గమనిక: ఆహార ధాన్యాలు కోసం భిక్షాటన చేయుట బ్రాహ్మణ ధర్మం యొక్క భాగం. మన సంప్రదాయంలోని అనేక గొప్ప పండితులు కూరత్తాళ్వార్, వేదాంతాచార్యులు తదితరులు ఉంజ వృత్తి (ఆహార ధాన్యాలు కోసం యాచించడం) చేశారు. 
  • అహంకారముతో ఎత్తైన ఛాతి కలిగిఉండుట – మన ప్రవర్తనలో వినయం ఉండాలి. తలకెక్కిన అహంకారము యొక్క అంశంలో వివరించబడిన దానిలాగానే.
  • కంగారుగా నడుచుట ఒక అడ్డంకి.  నెమ్మదిగా శాంతంగా నడవాలి.
  • పంచను పైకి మడిచి ధరించుట. ఇది అగౌరవప్రదంగా పరిగణించబడుతుంది.
  • భగవాన్ గురించి మనం శ్రవణం చేసినపుడు మరియు భాగవతులను చూసినపుడు సహజమైన అనురాగముతో గొప్ప భావోద్వేగాలను అనుభవించాలి మరియు మన రోమాలు నిక్కపొడుచుకోవాలి. అలాంటి భావం కలుగక పోవుట ఒక ఆటంకం. అనువాదకుని  గమనిక: ఎమ్బెరుమాన్ స్వయంగా వారే తన భక్తుల గురించి వివరించినపుడు ఎనిమిది లక్షణాలను వివరిస్తారు, వాటిలో ఒకటి వారి గురించి శ్రవణం చేసినపుడు  దివ్య అనుభూతులను అనుభవించడం.  భగవాన్ అన్నారు,  “నా భక్తాలు ముఖ్యంగా ఈ ఎనిమిది లక్షణాలు కలిగి ఉంటారు –   1)ఎమ్బెరుమాన్ యొక్క భక్తుల పట్ల నియమ నిరతలేని ప్రేమ,  2) ఎమ్బెరుమాన్ ఆరాధనలో ఆనందాన్ని అనుభవించుట  3) స్వయంగా ఆమెయే/ఆయనే ఎమ్బెరుమాన్ని ఆరాధించుట, 4) ఏ గర్వం లేకుండా ఉండుట, 5) ఎమ్బెరుమాన్ గురించి శ్రవణం / ఆలోచన / చర్చలో ఆసక్తి  చూపుట 6) శారీర స్పందన (రోమాలు నిక్కపొడుచుట) వంటివి (7) ఎల్లప్పుడూ ఎమ్బెరుమాన్ గురించి ఆలోచించుట 8) ఎమ్బెరుమాన్ ఆరాధనకై ప్రతిఫలంగా తిరిగి ఏ ప్రయోజనాలను ఆశించకపోవుట. అటువంటి భక్తులు మ్లేఛ్ఛులు అయినప్పటికీ, వారు బ్రాహ్మణొత్తములచే, కైన్కర్యార్థూలచే మరియు సన్యాసులచే మరియు పండితులచే ఆరాధ్యనీయులు. అటువంటి వారు విద్వాంసుల నుండి జ్ఞానం పొందేందుకు  అర్హులు, ఆ జ్ఞానం పంచిపెట్టేందుకు అర్హులు. అదేవిధంగా, ఒక శ్రీవైష్ణవుడిని చూసినప్పుడు, చంద్రుని (చంద్రునికి ప్రతి ఒక్కరూ ఆకర్షితులవుతారు) చూసిన అనుభూతి చెందాలి, చల్లని గాలిలా (చాలా హాయిగా ఉంటుంది), మంచి చందనాన్ని పెట్టుకున్న అనుభూతిని అనుభవించాలి.
  • భగవాన్ మరియు భాగవతులకు దూరమైనపుడు బాధ పడక పోవుట. నమ్మాళ్వార్ వారి విరహ వేదనను తిరువాయ్మొళి 8.2.1 “న౦గళ్ వరివళై” పదిగంలో పంచుకున్నారు . అనువాదకుని  గమనిక: మనము ఆళవందార్ మరియు వారి శిష్యులైన ధైవవారి ఆండాన్ యొక్క సంఘటనను గుర్తుకు తెచ్చుకోవచ్చు – ఆళవందారులు తిరువనంతపురం వెళ్లినప్పుడు, ఆండాన్ చాలా అనారోగ్యం చెందుతారు, మళ్లీ ఆళవందార్లను చూసిన తరువాత మాత్రమే తిరిగి కోలుకుంటారు.
  • ఒకరి జ్ఞానం, భక్తి, వైరాగ్యం వారి రూపంలో స్పష్టంగా వ్యక్తం కావాలి. ఆ వ్యక్తిని చూడగానే సులభంగా అర్థం కావాలి. అలా ఉండక పోవుట ఒక అడ్డంకి.  అనువాదకుని  గమనిక: కూరత్తాళ్వార్ యొక్కచరిత్ర కథనంలో, ఆళ్వార్ని చూసిన వారు ఎవరైనా పరిశుద్దులవుతారని చెప్తారు – అలాంటివి వారి లక్షణాలు, వారి భౌతిక రూపంలో స్పష్టంగా కనిపిస్తాయి.
  • వైష్ణవత్వం సహజంగా ఒకరి రూపంలో వ్యక్తం కాక పోవుట ఒక అడ్డంకిగా చెప్పవచ్చు. మునుపు వివరణ మాదిరిగానే.

తరువాతి భాగం మనం వచ్చే సంచికలో కొనసాగిద్దాము.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

హిందీలో : http://ponnadi.blogspot.com/2014/02/virodhi-pariharangal-11.html

మూలము : https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

విరోధి పరిహారాలు – 10

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవుల రోజువారీ జీవితంలో వివిధ రూపాలలో ఎదుర్కొంటున్న అడ్డంకుల గురించి ఎమ్పెరుమానారు, వంగి పురత్తు నంబికి వివరిస్తారు. వంగి పురత్తు నంబి ఈ విశేషాలను ఒక అద్భుతమైన గ్రంథ రూపంగా “విరోధి పరిహారంగళ్ (విరోధి పరిహారాలు) అనే గ్రంథంలో గ్రంథస్తపరిచారు.

ఈ సంచికలోని శీర్షికలు శ్రేణిగా ఆంగ్లములో ఈ పుస్తకము –  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/virodhi-pariharangal/ లో చూడవచ్చు.

<< విరోధి పరిహారాలు – 9

ఎమ్బెరుమానార్ వెలికి తీసిన శాస్త్ర సారాంశం –

దివ్య దేశాల అర్చావతారములుకు కైంకర్యము చేయుట

నిత్య కర్మానుష్టానం

41. అనుష్ఠాన విరోధి  –  రోజువారి పనులలో అడ్డంకులు

అనువాదకుని గమనిక: అసలు అవరోధాలు / అడ్డంకుల అంశంలోకి  ప్రవేశించే ముందు ఈ విషయాన్ని క్షుణ్ణంగా విశ్లేషిద్దాం. ఈ అంశంలో ఏమి చేయాలో ఏమి చేయకూడదో అన్న సందేహాలు, అపార్థములు చాలా ఉన్నాయి.

  • మన అనుష్ఠాన ప్రక్రియలో అనేక అంశాలు ఉన్నాయి. మన సాంప్రదాయ ప్రధాన సూత్రాల ప్రకారం  మన నడవడి ఎలా ఉండాలో ఇక్కడ చర్చించబడింది.
  • అంటే, కర్మము మరియు కైంకర్యం మధ్య ఆంతర్యాన్ని అర్ధం చేసుకొనుట. కర్మము సామాన్య (వర్ణాశ్రమం – శరీర ధర్మం) ధర్మం అయినప్పటికీ, అనుసరించాల్సిన అవసరం చాలా ఉంది, కైంకర్యం విశేష (స్వరూప – ఆత్మ కోసం) ధర్మం, సామాన్య ధర్మం కంటే చాలా ముఖ్యమైన ధర్మం.
  • కర్మము 3 రకాలు
    • నిత్య కర్మ – సంధ్యావందనం వంటి దినచర్యలు మొదలైనవి
    • నైమిత్తిక కర్మ – తర్పణం మొదలైనవి వంటి చర్యలు
    • కామ్య కర్మ – ప్రాపంచిక / భౌతిక ప్రయోజనాల కోసం చేసే చర్యలు
  • కైంకర్యం కూడా 3 రకాలు
    • భగవత కైంకర్యం –  భగవానునికి చేసే సేవ (నిత్య మరియు నైమిత్తిక కర్మములు భగవత కైంకర్యంలోని భాగములే, ఎందుకంటే ఈ కర్మములు భగవానుడు స్వయంగా అందరికి  ఆదేశించిన కాబట్టి)
    • భాగవత కైంకర్యం – భాగవతులకు చేసే సేవ
    • ఆచార్య కైంకర్యం –  ఆచార్యులకు చేసే  సేవ
  • మనము అర్థం చేసుకొని అనుసరించాల్సిన ఈ సూత్రం చాలా ముఖ్యమైనది. వర్ణాశ్రమ ధర్మాన్ని ఎన్నటికీ విడువలేము. ముమ్ముక్షుప్పడి సూత్రం 270 మరియు 271 లో ఈ అంశాన్ని అద్భుతంగా వివరించారు – 270 అవతారిక లో మణవాళ మాముణులు అన్నారు “కర్మ, జ్ఞాన, భక్తి  యోగము యొక్క స్వరూప త్యాగం ఖచ్చితంగా లేదు” (అంటే అది ఉపాయ బుద్ధి త్యాగము మాత్రమే – అనగా, కర్మ చేయుటయే కానీ అది భగవానుని సాధించటానికి ఉపాయంగా/ మధ్యమంగా పరిగణించరాదు, అది కైంకర్యముగా పరిగణించవచ్చు) – మనము ఏదో ఫలమును ఆశించి ఉపాయ స్వరూపంగా ఎదో చేసి భగవానుని మెప్పించము. అన్ని నిత్య (రోజువారీ – సంధ్యావందనం మొదలైనవి) మరియు నైమిత్తిక (తర్పణం మొదలైనవి) కర్మములు కైంకర్యం లాగా చేయాలి. ఇది తరువాతి సుత్రం “కర్మం కైంకర్యత్తిలే పుగుమ్ …” (కర్మం కైంకర్యలోకి వస్తుంది) – ఇది అందంగా పిళ్ళై లోకాచార్యులు మరియు మణవాళ మాముణులు తప్పా ఇంకెవరు వివరించగలరు!
  • కానీ అలాంటి సామాన్య కైంకర్యం అప్రథామంగా ఎప్పుడూ మారుతుంది? మణవాళ మాముణులు దీనిని అళగియ  మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ రచించిన ఆచార్య హృదయం వ్యాఖ్యానిస్తూ చూర్ణిక 31లో – “అత్తాణి  చేవగత్తిల్ పొదువానథు నళువుం” అని వివరించారు. మణవాళ మాముణులు వ్యాఖ్యానంలో వివరిస్తూ భగవత్ / భాగవత కైంకర్యంలో నిమగ్నమై ఉన్నప్పుడు, సామాన్య కైంకర్యము యొక్క ప్రాధాన్యం తగ్గి ఆ కర్మలను వాయుదా / దాటివేయవచ్చు.
  • సామాన్యముగా ఈ రోజుల్లో, అనేక శ్రీవైష్ణవులు ప్రాథమిక అనుష్ఠానాలను “ఇది శ్రీవైష్ణవులకు అవసరం లేదు” అని చెప్పి నిర్వహించుట లేదు.
  • కానీ మన పూర్వాచార్యులు సామాన్య కైంకర్యములు (కర్మానుష్టానం) నిర్వహించాల్సిన అవసరాన్ని స్పష్టీకరించారు మరియు వారు క్రమం తప్పకుండా ఆ కర్మలను నిర్వహించారు  – ఎందుకంటే వారు ఖచ్చితంగా శాస్త్రానికి కట్టుబడి ఉండేవారు కాబట్టి. భగవత్ కైంకర్య విషయం వచ్చినపుడు మాత్రమే, తాత్కాలికంగా సామాన్య కైంకర్యం వాయుదా / దాటి వేశారు .
  • 6000 పడి గురు పరంపరా ప్రభావంలో,  మనం దేవతాంతర ఆరాధన చేయనపుడు నిత్య / నైమిత్తిక కర్మలను ఎందుకు నిర్వహించాలని నంపిళ్ళై  ప్రశ్నించబడ్డారు. నంపిళ్ళై గారు నిత్య / నైమిత్తిక కర్మలు వైదిక అనుష్టానాలు (వేదంలో భాగం), మనము నిర్వహించాల్సిన అవసరం ఎంతో ఉందని స్పష్టంగా వివరిస్తారు.
  • పెరియ వాచ్చాన్ పిళ్ళై పరంత రహస్యం చరమ శ్లోక ప్రకరణంలో వివరిస్తూ “నమ్మాచార్యర్గళ్ ఇవఱ్రై అనుష్టిప్పారుం అనుష్టియాథారుమాయ్పోరుగిఱతు”  – మన ఆచార్యులు కొందరు వర్ణాశ్రమ విధులను నిర్వర్తించాలని సూచించారు (కైంకర్యంతో సంఘర్షణ లేనప్పుడు) ఇతరులు వర్ణాశ్రమ  విధులను దాటవేయవచ్చు అని చూపారు (కైంకర్యం విరుద్ధంగా ఉన్నప్పుడు). ఈ సూత్రాన్ని ఈ క్రింది సూత్రాల నుండి అర్ధం చేసుకోవచ్చు: ఎమ్బెరుమానార్ సంద్యావందనం నిర్వహించేవారు మరియు 120 సంవత్సరాల వయస్సులో కూడా అర్ఘ్యం నిలబడి (శాస్త్ర ఆదేశం ప్రకారం) ఇచ్చేవారు. భట్టార్ నంబెరుమాళ్ళకి వింజామర కైంకర్యాన్ని చేస్తూ తమ  సంద్యావందన విధిని దాటేసేవారు.  కాబట్టి, సామాన్య కైంకర్యం నిర్వహించాలా లేదా అన్నది మనము భాగావత / భగవత్ కైంకర్యంలో నిమగ్నమై ఉన్నామా లేదా అనేదానిపై ఆధారపడి ఉంటుంది. (నేను సామాన్య ధర్మము చేయాలనుకుంటున్నాను/చేయకూడదు అనుకుంటున్నాను అన్న దానిపైన కాదు).
  • ఈ సిద్ధాంతాన్ని పిళ్ళై లోకాచార్యులు  శ్రీవచన భూషణం దివ్య శాస్త్రంలో సూత్రం 276 నుండి 278 వరకు  వివరించారు. దీనిని మరింత అందంగా మణవాళ మాముణులు వివరించారు.
    • సూత్రం 276 – కైంకర్యము రెండు రకాలు.
    • సూత్రం 277 – మనము తగిన విధులను నిర్వహించుట మరియు తగని విధులను నిర్వహించక పోవుట రెండు రకాలుగా ఉంటాయి.
    • సూత్రం 278 – నిర్వహించాల్సిన మరియు నిర్వహించకూడని విధులు, వర్ణాశ్రమము మరియు వారి ఆత్మ స్వరూపముపై ఆధారపడి ఉంటాయి. ఈ చిన్న సుత్రంపై, మణవాళ మాముణులు వివిధ అంశాలను విశ్లేషించి సుదీర్ఘ సమగ్ర వ్యాఖ్యానం వ్రాశారు. వేర్వేరు కోణాల నుండి సూత్రాన్ని వివరిస్తూ, చివరకు ” వర్ణాశ్రమ ధర్మాన్ని త్యజించుట అవసరమని భావించి నట్లయితే, అది నేరుగా భగవాన్ (మరియు పిరాట్టి) కోరికకు విరుద్ధమవుతుంది. అందువల్ల అది సమంజసం కాదు.  ఇతరుల పట్ల కరుణాభావంతో వర్ణాశ్రమ ధర్మాన్ని పాటిస్తున్నము అన్నట్టుగా పరిగణించాలి. (అలా చేయుట వలన అందారూ సమిష్టిగా వర్ణాశ్రమ ధర్మాన్ని పాటించి లాభం పొందుతారు  మరియు  శ్రీవైష్ణవులు వర్ణాశ్రమ ధర్మాన్ని పాటించుట వలన  ప్రతి ఒక్కరిని పురోగతిని అందజేసి మేలు చేకూరుస్తారు).
  • చివరిగా, మన పూర్వాచార్యులు పూర్తిగా శస్త్ర ఆదేశాలను అనుసరిస్తూ, నిత్య (రోజువారీ) మరియు నైమిత్తిక (కాలానుగుణంగా) కర్మలను నిర్వహించారు, వారు ఎప్పుడూ కామ్య కర్మలను (లౌకిక ప్రయోజనాలు) చేయలేదు. నిత్య మరియు నైమిత్తిక కర్మలు తప్పనిసరి – వాటిని అనుసరించక పోవుట శాస్త్ర విరుద్ధం. కానీ కామ్య కర్మలు ఐచ్ఛికమైనవి – లౌకికమైన సంపదను ఆశించేవారు కామ్యమైన  చర్యలలో పాల్గొంటారు.
  • అందువల్ల మనం మన పూర్వాచార్యుల అడుగుజాడలను అనుసరించి, వారు చూపించిన సూత్రాలను పాటించాలి.

ఈ విషయంలో వచ్చే అడ్డంకులను ఇప్పుడు చూద్దాం.

  • ఆచార్య కైంకర్యం, భగవత్ కైంకర్యం మరియు భాగవత కైంకర్యం పరిధిలోకి రాని పనులను చేయుట. ఈ మూడిట్లో మనము సహజ స్వరూపంగా పాల్గొనాలి. ఈ మూడు కైంకర్యాల యొక్క సరిహద్దుల లోకి రాని క్రియలన్నీ  అడ్డంకులు.
  • ఇంతకు ముందు పేర్కొన్న 3 కైంకర్యంలో భగవత్ కైంకర్యం మాత్రమే సహజమని, ఆచార్య (భాగవత) కైంకర్యం అదనమైనడని అనుకోకూడదు. భగవత్ కైంకర్యం నిరుపాధికం (సహజమైన- స్పష్టమైన కారణం ఆధారంగా కాదు) మాదిరిగానే, ఆచార్య కైంకర్యం కూడా సహజమైనది. ప్రణవంలో వివరించినట్లుగా జీవాత్మ సహజంగా భగవానుని దాసుడు. ఆచార్యులు/ భాగవతులు ఎమ్బెరుమానునికి చాలా ప్రియమైన వారు, వారికి కైంకర్యం చేయుట కూడా జీవాత్మకు సహజమైనదే. అనువాదకుని గమనిక: పెరియ తిరుమొళి 8.10.3 లో, తిరుమంగై ఆళ్వారు స్వయంగా ఎమ్బెరుమానుకి తిరుమంత్రం (అష్టాక్షరి) యొక్క సారాంశం వివరించారు, “తిరువెట్టెళుత్తుం కఱ్ఱుణాన్ ఉఱ్ఱతుం ఉన్నడియార్కడిమై కణ్ణపురత్తుఱైయమ్మానే ” – తిరుక్కణ్ణపురం ప్రియమైన భగవాన్! తిరుమంత్రం యొక్క సారాంశాన్ని తెలుసుకున్న తరువాత నేను మీ భక్తులకు దాసుడనని.  దీని నుండి సులభంగా అర్థం చేసుకోవలసినది ఏమిటంటే, ఆచార్యులు మరియు భాగవతులకు దాసులుగా ఉండుట అన్న  సూత్రం భగవాన్ కన్నా ముఖ్యమైనది.
  • అనృసంస్యం – కారుణ్య౦. లోక సంగ్రహం – లోక సంక్షేమం (శాస్త్రాన్ని అనుసరించడం ద్వారా).  శ్రీవైష్ణవులు సామాన్య కైంకర్యములు (సాధారణ వర్ణాశ్రమ ధర్మము) అనృసంస్యార్థ౦ (సాటి ప్రజల పట్ల గొప్ప కారుణ్య౦తో) వల్ల కాని లోక  సంగ్రహార్థ౦ (ప్రపంచ సంక్షేమం కోసం శాస్త్ర సూత్రాలను నిర్వహించడానికి) కాదు. భగవద్గీత 3.22 శ్రీకృష్ణుడు అన్నారు, నాకు ఏ విధమైన విధులు సూచించబడి లేవు, అయినప్పటికీ వారు తన వివిధ అవతారాల సమయాల్లో శాస్త్రానికి కట్టుబడి ఉన్న చర్యలలో పాల్గొంటారు. అనువాదకుని గమనిక: మునుపటి శ్లోకం 3.21 లో, సమాజంలో గొప్ప పురుషులు చేసే చర్యలను సామాన్య పురుషులు కూడా వాటినే అనుసరిస్తారని భగవాన్ అన్నారు. కాబట్టి, గొప్ప కరుణాభావంతో సామాన్య కైంకర్యంలో (వర్ణా శ్రమ ధర్మం) మన పూర్వాచార్యులు నిమగ్నమై ఉండేవారు. అనృసంస్యం మరియు లోక సంగ్రహం మధ్య సూక్ష్మ వ్యత్యాసం, మన ఉద్దేశ్యము మరియు వైఖరిలో ఉంది. కరుణాభావంతో చేయుట (అది భగవత్ ప్రీతి మరియు ఆజ్ఞ కొరకై, వర్ణాశ్రమము లౌకిక ప్రపంచ అవసరానికి తప్పనిసరి అని, నాయకులు వాటిని అనుసరిస్తే క్రమేణా అందరూ అనుసరించి ఆధ్యాత్మిక పురోగతిని చెందుతారు), ఆదర్శంప్రాయం కావాలని చేయుట (ఇతరుల అనుసరించి అభివృద్ధి చెందడానికి నేను సంపూర్ణంగా అనుసరిస్తున్నానని, చిన్న రవ్వంత అహంకారంతో).
  • కొన్ని సందర్భాలలో కరుణాభావంతో చేసిన పని జీవాత్మ యొక్క స్వభావానికి విరుద్ధంగా ఉంటుంది, ఆ చర్యలు కైంకర్యంగా పరిగణించబడవు. కైంకర్యంగా భావించుట అడ్డంకి అవుతుంది. అనువాదకుని గమనిక: జీవాత్మ యొక్క నిజమైన స్వభావం భగవాన్ / భాగవతులు నిరంతర సేవ చేయుట – ఆ సరిహద్దులు దాటి  కేవలం కరుణాభావంతో (శాస్త్రానుసారంగా కాకుండా) చేసిన పనులను కైంకర్యంగా పరిగణించరాదు. 
  •  ఎమ్బెరుమాన్ మన ముందు ఉన్నపుడు (ఊరేగింపులో భాగంగా లేదా వారి సన్నిధిలో), వారి సమక్షంలో వారిని నిర్లక్ష్యం చేసి సామాన్య ధర్మము (సంధ్యావందనం మొదలైన వంటివి) చేయకూడదు. ఆ ప్రవర్తన, భగవాన్ కన్నా ఇతరుల పట్ల మన భావనను సూచిస్తుంది. ఎమ్బెరుమాన్ వారి సన్నిధికి తిరిగి చేరుకున్న తరువాత మాత్రమే, మనము వారిని వదిలి, మన  నిత్య చర్యకై తిరిగి వెళ్లాలి. అనువాదకుని గమనిక: ఇది పరమ సంహితం లో వివరించబడింది “యేన యేన ధాతా గచ్చతి తేన సహ గచ్చతి” – ఎక్కడెక్కడికి ఎమ్బెరుమాన్  వెళితే అక్కడక్కడికి వారి భక్తులు (ఈ విషయంలో ముక్తాత్మలు) వారిని అనుసరించాలి. ముందు చెప్పినట్లుగా ఇది భట్టార్ జీవితాన్ని చూసి అర్థం చేసుకోవచ్చు. ఒక సందర్భంలో వారు ఎమ్బెరుమానుకి వింజామర సేవ చేస్తుండగా వారి సంద్యావందన సమయమయ్యి౦ది, ఒక శ్రీవైష్ణవుడు భట్టారుకి ఆ విషయం జ్ఞాపకం చేస్తారు. భట్టార్ ప్రత్యుత్తరంగా “నేను ఎమ్బెరుమానుని వింజామర సేవ చేస్తుండగా , సంద్యావందనము వదిలి వేస్తే, చిత్ర గుప్తుడు (యమ ధర్మరాజు  అనుచరుడు) పాపంగా పరిగణించడు” అని అంటారు. ఎమ్బెరుమాన్ ఉత్సవ ఊరేగింపుగా వెళ్ళినప్పుడు, ప్రతి ఒక్కరూ వారి రక్షింణకై తోడువెళ్ళాలి, వారి సన్నిధికి తిరిగి చేరుకునే వరకు వారికి తోడుగా ఉండాలి. కాబట్టి, మన పూర్వాచార్యుల ప్రకారం, కైంకర్యంలో నిమగ్నమై ఉన్నపుడు, మన కర్మానుష్టానములను కొంత ఆలస్యం చేయవచ్చు.
  • శ్రీవైష్ణవులు భగవాన్ యొక్క దివ్య గుణాలను చర్చిస్తూ / కీర్తిస్తున్నపుడు, సంద్యావందనం మొదలైనవి చేయాలని చెప్తూ గోష్టిని మధ్యలో వదిలివేయలేరు.   ఇతరుల ఉద్ధరణ కొరకై కరుణభావంతో చేస్తున్నప్పటికీ, ఆ చర్య భగవత్ / భాగావత అనుభవం కంటే ఎక్కువ కాదు.
  • ప్రపన్నులకు భగవాన్ మాత్రమే ఉపాయం. కాబట్టి, అనేక కార్యాలు చేసేటప్పుడు, వాటిని ఉపాయంగా పరిగణలోకి తీసుకోకూడదు, అయితే వాటిని కైంకర్యంగా చేయాలి . ఫలమాశించకుండా చేయాలి మరియు ఈ క్రింది అంశాలలో జీవాత్మ సహజంగా పాల్గొనాలి. ఆ అంశాలు:
    • ఊర్ధ్వ పుండ్రము పెట్టుకొనుట (తిరుమణ్/శ్రీచూర్ణం)
    • తీర్థం, ప్రసాదం మొదలైనవి స్వీకరించుట
    • ఎమ్బెరుమానుని చరణ కమలాలకు తిరుమంజనం చేయుట (తిరువారాధనంలోని భాగము)
    • దివ్యప్రబంధ పాసురాలను చదువుట
    • దీపాలు వెలిగించుట (గుడిలో, ఇంట్లో పెరుమాళ్ సన్నిధిలో మొదలైన)
    • పూల దండలు, మాలలు చేసి ఎమ్బెరుమానునికి అర్పించుట
    • భగవత్ కైంకర్యముకై పూల తోటను పెంచుట
    • శ్రీవైష్ణవులకు సేవ చేయుట
    • దివ్యప్రబంధము, రహస్య గ్రంథాలను నేర్చుకొని ఇతరులకు నేర్పించుట.
  • మన పూర్వాచార్యులు అనుసరించని చర్యలలో పాల్గొనుట. ఆండాళ్ నాచియార్ తిరుప్పావై 2వ పాసురంలో “చెయ్యాతన చెయ్యోం” అని అన్నారు.
  • కైంకర్యం ఎమ్బెరుమాన్ ఆనందం కోసం సహజంగా చేయాలి, ఇతర ఏ ప్రత్యేక ప్రయోజనం కోసం చేయరాదు.
  • భగవంతుని ఆనందం కోసం కైంకర్యం చేయాలి కాని మన సొంత ఆనందం కోసం కాదు.  నమ్మాళ్వారు తిరువాయ్మొళి 2.9.4 లో అన్నారు “తనక్కేయాగ ఎనై క్కొళ్ళుం ఈధే” –  మీ ప్రీతి కొరకై మీ సేవలో నన్ను పూర్తిగా నిమగ్నం చేసుకోండి (భగవన్ యొక్క ఆనందానికి పనికిరానిది ఏదైనా నాకూ వద్దు – కైంకర్యం చేసేటపుడు రవ్వంత మాత్రం స్వార్థం కూడా ఉండకూడదు). శ్రీరాముడు మరియు సీతా పిరాట్టి ప్రత్యేకంగా ఇష్టపడే సేవలను తనకు ఆదేశించామని లక్ష్మనుడు (ఇళయ పెరుమాళ్) విన్నపించుకుంటారు. ఆండాళ్ నాచియార్ కూడా తిరుప్పావై చివరిలో అదే విన్నపించుకుంటుంది  “మఱ్రై నం కామంగళ్ మాఱ్ఱు”.

ఈ విధంగా ఈ భాగంలో, కేవలం  భగవత్ ప్రీత్యర్థంపై దృష్టి పెట్టి అన్ని కైంకర్యాలు (భగవత్ ఆగ్యా కైంకర్యాలతో సహా, అంటే నిత్య / నైమిత్తిక కర్మానుష్టానములు) చేసే ప్రాముఖ్యతను మనము చూశాము. ప్రతిఫలం ఆశిస్తూ కైంకర్యం చేయకోడదని – కైంకర్యం ఎమ్బెరుమాన్ ప్రీత్యర్థం కొరకై మాత్రమే చేయాలని, శ్రీవైష్ణవులు చాల సహజంగా కైంకర్యాలలో పాల్గొనవచ్చు అని కూడా చూశాము.

తరువాతి భాగం మనం వచ్చే సంచికలో కొనసాగిద్దాము.

హిందీలో : http://ponnadi.blogspot.com/2014/01/virodhi-pariharangal-10.html

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

మూలము : https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

విరోధి పరిహారాలు – 9

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవుల రోజువారీ జీవితంలో వివిధ రూపాలలో ఎదుర్కొంటున్న అడ్డంకుల గురించి ఎమ్పెరుమానారు, వంగి పురత్తు నంబికి వివరిస్తారు. వంగి పురత్తు నంబి ఈ విశేషాలను ఒక అద్భుతమైన గ్రంథ రూపంగా “విరోధి పరిహారంగళ్ (విరోధి పరిహారాలు) అనే గ్రంథంలో గ్రంథస్తపరిచారు.

ఈ సంచికలోని శీర్షికలు శ్రేణిగా ఆంగ్లములో ఈ పుస్తకము –  https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/virodhi-pariharangal/ లో చూడవచ్చు.

38. ఆవశ్యక విరోధి  – సూత్రాలను జ్ఞాపకం ఉంచుకొని అవి చేయుట మానుకొనే క్రమంలో అవరోధాలు

తప్పనిసరిగా ఈ అడ్డంకులు గుర్తుంచుకొని మరియు వాటిని చేయుట మానుకోవాలి. మన లాలాజలము దేనినైనా తాకినప్పుడు ఆ వస్తువు కలుషితమవుతుంది. మన శరీరం నవ ద్వారాలు కలిగి ఉంటుంది (మన శరీరం నవ ద్వార పట్టణంగా పిలువబడుతుంది – తొమ్మిది ద్వారాల నగరం – 2 కళ్ళు, 2 చెవులు, నోరు, 2 ముక్కు రంధ్రములు, మల మూత్ర రంధ్రములు). మన చేతులు ఆ భాగాల్లో దేనితో  అయినా సంపర్కములోకి వచ్చినప్పుడు, మన చేతులు కలుషితమవుతాయి, వాటిని శుద్ధి చేయాలి. నీటితో చేతులు కడిగి శుద్ధి చేయవచ్చు. మన చేతులు మన పాదాలను తాకినప్పుడు కూడా ఇంకేదైనా తాకే ముందు మన చేతులను కడిగి శుద్ధిచేసుకోవాలి.

అనువాదకుని గమనిక:ఈ విషయం మరియు తర్వాత కొన్ని అంశాలు  ఆశుద్ధికి సంబంధించినవి. ఇప్పటి ఆధునిక సంస్కృతిలో, ఆశుద్ధి పట్ల పెద్దగా పట్టింపు  లేకుండా నిర్లక్ష్యమైన వైఖరి ఉంది. సాధారణంగా, నోటిని / పెదాలను అంటుకుంటూ చేతితో తినడం / తాగడం (నాలుకతో నాకుట వంటివి) ఆశుద్ధిగా పరిగణించబడింది. అటువంటి అశుచికి అనేక ఇతర అంశాలు కూడా ఉన్నాయి.

  • తినడం / తాగడం
    • ఎంగిలి చేతితో వంట గిన్నెలు/వడ్డించే గిన్నెలను  తాకడం.
    • ఎడమ చేతితో తినడం / తాగడం.
    • చెంచాలు/ స్ట్రాలతో తినడం / తాగడం కూడా అశుద్ధిగా పరిగణించబడుతుంది.
    • భోజనం తరువాత ఆ స్థలాన్ని శుభ్రపరచకపోవుట. ఆవు పేడతో అలికి శుభ్రపరచాలి.
    • భోజనం తరువాత మన కాళ్ళు, చేతులు, నోరు నీళ్ళతో కడిగి శుద్ధిచేసుకోవాలి.
  • విళుప్పు (కలుషితమైన బట్టలు/దుస్తులు)
    •  రాత్రి సమయంలో నిద్రపోయే మంచాన్ని తాకినా లేదా   మనం ధరించిన వస్త్రాలు నిద్రపోయిన తరువాత (ధోతి/చీర) కలుషితమవుతాయి. ఇక ఆ దుస్తులు ఉతకటానికి వేయాలి. స్నానం చేసిన తర్వాత మరళా ఆ దుస్తులను తాకరాదు.
  • చావు/ప్రసవం
    • తండ్రికి సంబందించిన బంధువుల ప్రసవం/చావు సమయంలో, ఆశౌచం వస్తుంది, ఆ సమయంలో ఏ కైంకర్యంలో పాల్గొనకూడదు (ఇంట్లో పెరుమాళ్ తిరువారాధనం తో సహా ). అయినప్పటికీ ఆశౌచ సమయంలో కూడా సంధ్యా వందనమును చేయుట మానకూడదు. అ
  • జుట్టు కత్తిరించుకోవడం కోసం మంగలి వద్దకు, ఆస్పత్రులు మొదలైన వంటి చోట్లకు వెళ్ళినపుడు మనం ఆశుద్దులమవుతాము. ఇంటికి వచ్చిన తర్వాత స్నానం చేయాలి (లేదా నది, సరస్సు, మొదలైన నీటిలో స్నానం చేసిన తర్వాత తిరిగి ఇంటికి చేరుకోవాలి).
  • మల విసర్జన తరువాత మనం అపవిత్రమవుతాము,  స్నానం చేసి శుద్ధికావాలి.
  • ఋతుస్రావం సమయంలో మహిళలు, ఇంట్లో విడిగా ఉండి  విశ్రమించాలి. ఇంట్లో మిగిలిన సభ్యులతో కలవకూడదు.
  • అశుద్ధమైన వారిని తాకినప్పుడు లేదా వారు దగ్గరిగా రావడం కూడా అశుద్ధ౦ యొక్క ఒక అంశంమే మరియు అలాంటి సందర్భాలలో తనను తాను శుద్ధి చేసుకోవలసిన అవసరం ఉంది.

ఈ అంశం గురించి ఇంట్లో పెద్దల నుండి నేర్చుకోవాలి, సాధ్యమైనంత వరకు కలుషితం కాకుండా నివారించాలి. ఇప్పుడు ఈ అంశంపై వాటిల్లే అడ్డంకులను చూద్దాము.

  • శ్రీవైష్ణవులు మరియు ఆచార్యుల యొక్క నివాసాల పరిసర ప్రాంతాన్ని కలుషితం (ఉమ్మడం ద్వారా, మొదలైనవి) చేయుట. అనువాదకుని గమనిక: వీధుల్లో ఉమ్మడం ఇప్పుడు చాలా సాధారణం అయిపోయింది. ఈ విషయంలో జాగ్రత్త వహించాలి, ఇది ఒక పెద్ద తప్పిదం అయినందువలన అలాంటి చర్యను మానుకోవాలి.
  • ఎమ్పెరుమాన్ (ఊరేగింపు సమయంలో) మరియు శ్రీవైష్ణవుల ద్వారా సందర్శించబడిన వీధులను కలుషితం చేయడం.
  • ఎమ్పెరుమాన్ సేవకై నిత్యసూరులు పుష్పాలుగా విచ్చుకునే పూల తోటలను  కలుషితం చేయుట. అనువాదకుని గమనిక: కులశేఖర ఆళ్వార్ తమ పెరుమాళ్ తిరుమొళిలో కీర్తిస్తూ “ఊనేఱు సెల్వం” 4వ పడిగం “ఎమ్పెరుమాన్ పోన్మలైమేల్ ఏత్తేనం అవేనే” – పవిత్రమైన తిరువేంకటగిరిపైన నేనేమైన కావాలి. శ్రీరంగరాజ స్తవంలో పరాశర భట్టార్ వివరిస్తూ –  నిత్య సూరులు (ఎమ్పెరుమాన్ తో నిత్యం పరమపదంలో నివసించేవారు) దివ్య దేశాలకు దిగివచ్చి ఆ తోటలలో మరియు వీధులలో ఎమ్పెరుమాన్ ఆనందం కోసం పుష్పాల రూపంగా మరియు వృక్షాల రూపంగా ఉంటారు.
  • ఆచార్యుల ఉన్న స్థలాన్ని కలుషితం చేయుట.
  • అశుద్ధ స్థితిలో, ఆచార్యులతో ఉండుట లేదా వారికి నీరు వగైరా అందించుట.
  • అశుద్ధ స్థితిలో, మనం చేయకూడనివి
    • ఎమ్పెరుమాన్ అర్చా మూర్తిని తాకుట
    • భాగవతులను తాకుట
    • భాగవతులకు దూరంగా వెళ్ళకపోవుట
    • భాగవతుల తోటలలోకి, ఇండ్లలోకి వెళ్ళుట

39. శరీర శుద్ధి విరోధి – మన శరీరాన్ని శుద్ధి చేయడంలో అవరోధాలు

శారీర శుద్ధి అనగా తమ స్వంత శరీర స్వచ్ఛతను నిర్వహించుట. ఇతరుల స్వచ్ఛతను కాపాడుటలో కూడా ఇది వర్తిస్తుంది. అశుద్ధి కలిగించే ఏ చర్య అయినా అడ్డంకులుగా పరిగణించబడినవి, అలాంటి చర్యను మానుకోవాలి.

  • భగవాన్ కైంకర్యముకై  వాడే జలాశయాలను (నదులు, సరస్సులు వగైరా) తెలిసి తెలిసి కలుషితం చేయుట.  అలాంటి జలాశయాల స్వచ్ఛత విషయంలో జాగ్రత్త వహించాలి.
  • ఆచార్యులు మరియు శ్రీవైష్ణవుల కోసం సేకరించి ఉంచిన నీటిని ఉపయోగించుట. వ్యక్తిగత ఉపయోగం కోసం అలాంటి నీటిని స్వాధీనం చేసుకునేందుకు ప్రయత్నించకూడదు.
  • శ్రీవైష్ణవులు ఉపయోగించిన తర్వాత మిగిలిన నీటిని “శేషం” అని పిలుస్తారు. ఆ నీరు చాలా స్వచ్ఛమైనవిగా భావిస్తారు. వాటితో చేతులు, కాళ్ళు మొదలైనవాటిని కడగడానికి వాడకూడదు. అనువాదకుని గమనిక:  శ్రీవైష్ణవుల యొక్క అవశేషాలు జాగ్రత్తగా సేకరించి శ్రీపాద తీర్థంగా (చరణామృతంగా) స్వీకరించబడుతుంది.
  • ఆచార్యులు మరియు శ్రీవైష్ణవుల ఆ శ్రీపాద తీర్థాన్ని మన కాళ్ళు కడగటానికి వాడకూడదు.
  • ఆచార్యులు వారి చేతులు కడుక్కునే ప్రదేశాన్ని పవిత్రముగా పరిగణించబడుతుంది. ఆ స్థలంలో శిష్యులు  వారి చేతులు లేదా కాళ్ళు కడగకూడదు.
  • నోరు కడుక్కునే క్రమంలో వారి ఎంగిలి నీళ్ళు మరొక శ్రీవైష్ణవునిపై చిందకుండా జాగ్రత్త పడాలి.
  • భాగవతులు చూపు లేదా ముట్టుకోవడం అనేది మనల్ని శుద్ధి చేస్తుంది. శ్రీవైష్ణవులు చూపు పడ్డతరువాత లేదా ముట్టుకున్న తర్వాత తమ శరీర శుద్ధికై ఇతర మార్గాలను వెతకడం ఒక అడ్డంకి.

40. స్నాన విరోధి  – స్నానంలో అడ్డంకులు

స్నానం అనగా నదీ, సరస్సు మొదలైన జలాశయాలలో  పూర్తిగా నీటిలో మునిగి, శరీర మలినాన్నితొలగించుట. తమిళంలో నీరాట్టం లేదా తీర్తమాడుతల్ గా కూడా చెప్పబడింది.  ఒక బ్రాహ్మణుని (ఇతరులు కూడా) యొక్క రోజువారీ నిత్యకృత్యాలలో స్నానము ఒక ముఖ్యమైన క్రియగా  పరిగణించబడింది.  అవగాహన స్నానం (నది, సరస్సు, నీటిలో పూర్తిగా మునుగుట) నిజమైన స్వచ్ఛతను ఇస్తుంది అని మన పెద్దలు గుర్తించారు. మన ప్రస్తుత కాలంలో, ఇటువంటి స్నానం చాలా తక్కువ అయిపొయింది – చెంబు ఉపయోగించి తమపై తాము నీళ్ళు పోసుకొనే స్నానపు గదులలో స్నానానికి పరిమితమైపోయింది.

  • మనం కేవలం మన శరీరాన్ని శుభ్రం చేయడానికి స్నానం చేయకూడదు. శాస్త్ర నియమాలు నిబంధనల ప్రకారం స్నానం చేయాలి.
  • ప్రపన్నులు, ప్రత్యేక సందర్భాలలో పూణ్యమును ఆశించి స్నానం చేయడం అనేది అడ్డంకి. కొన్ని ప్రత్యేక  సందర్భాలైన సంగమణం, ఆయణం (దక్షిణాయణ పుణ్య కాలం, ఉత్తరాయణ పుణ్య కాలం) , గ్రహణం మొదలైనవి. ప్రపన్నుడైన వ్యక్తి, ఇప్పటికే తమ రక్షణ బాధ్యతను ఎమ్బెరుమాన్ యొక్క చారణ కమలాల వద్ద సమర్పించాడు. కాబట్టి, పుణ్య ఆర్జించుటకై  ఈ సందర్భాలలో స్నానం చేసే ప్రశ్న లేదు – అది జీవాత్మ యొక్క నిజమైన స్వభావానికి వ్యతిరేకమైనది.
  • ప్రపన్నుల సూత్రాలకు విరుద్ధంగా కొన్ని కార్యములు చేసి సంప్రదాయమును కాపాడే ఉదేశ్యంతో, అది శరీరంలో కట్టుబడి ఉండుట వలన, అలాంటి పనులు చేయవలసి వచ్చింది అని విచారించాలి. అలాంటి చర్యలకు భయపడక పోవుట ఒక అడ్డంకి. ఇది స్పష్టముగా స్నానానికి సంబంధించినది కాదు.
  • ఎమ్బెరుమాన్ కైంకర్యం కోసం జలము తీసుకువెళ్ళే నదీ తీరాల వద్ద స్నానమాచరించుట అడ్డంకి అవుతుంది. అనువాదకుని గమనిక: నమ్మాల్వార్ తమ తిరువిరుత్తం 1 వ పాసురంలో, మన శరీరం చాలా మలినమైనది అని వివరించారు. తిరుమంగై ఆళ్వార్ తమ తిరుక్కుఱుంతాణ్దగంలో మన శరీరాన్ని వివరిస్తూ ఇవే పదాలను వాడారు. అందువల్ల, ఎమ్పెరుమాన్ కైంకర్యం కోసం జలము తీసుకువెళ్ళే నదీ తీరాల వద్ద స్నానమాచరించకూడదు. ఆ స్థలాన్ని వీలైనంత స్వచ్ఛముగా ఉంచాలి.
  •  సంసారులు (లౌకికంగా ఆలోచించే వాళ్ళు) స్నానం చేసిన రేవు గట్లలో స్నానం చేయుట ఒక అడ్డంకి. సంసారులు స్నానం చేసిన నీరు మనకు అంటుకునేటట్టుగా ఒకే రేవు గట్టుపైన  స్నానం చేయకూడదు. దీనికి సంబంధించి ఒక సంఘటన, ఆచార్య అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ తమ ఆచార్య హృదయం 32వ చూర్ణికలో సంభోదిస్తూ “సాధన సాధ్యంగళిళ్ ముతలుం ముడివుం వర్ణధర్మిగళ్ దాసవ్రుత్తిగలేన్ఱు తుఱైవేఱివిడువిత్తతు” – కర్మం (ఉపాయం/మాధ్యమం లోని మొదటి మెట్టు) మరియు కైంకర్యం (ఉపేయం/లక్ష్యం లోని ఆఖరి మెట్టు) మధ్య వ్యత్యాసం అర్థమైన వారు అంటారు “మీరు వర్ణ ధర్మం యొక్క సాధారణ అనుచరులు, మేము భగవత్ దాసత్వం (ఎమ్బెరుమాన్ యొక్క దాసులం)  యొక్క అనుచరులము  అని అంటున్నారు – కాబట్టి మేము మీతో కలిసి సమానంగా రేవు గట్లలో స్నానం చేయలేము అని ఆ ప్రదేశాన్ని వదిలి వెళ్లిపోవాలి  అని అంటారు. మణవాళ మామునులు తిరువహింద్రపురంలో జరిగిన ఒక అందమైన సంఘటనను ఇక్కడ  కీర్తిస్తూ సంభోదిస్తున్నారు – ఒక శ్రీవైష్ణవుడు (సన్యాసి/జీయర్ లేదా ఒక గొప్ప విద్వాంసుడు) ఉండేవారు, వారి పేరు “విల్లిపుత్తూర్ పగవర్”, వారు ప్రత్యేకమైన రేవు గట్టులో వారి అనుష్టానమును నిర్వహిస్తున్నారు,  ఒక స్థానిక బ్రాహ్మణుడు మరొక రేవు గట్టులో వారి అనుష్టానమును నిర్వహిస్తున్నారు.  విల్లిపుత్తూర్ పగవర్ స్వామిని ఆ బ్రాహ్మణుడు వారి గట్టులోని రమ్మని విన్నపిస్తారు.  విల్లిపుత్తూర్ పగవర్ స్వామి ప్రత్యుత్తరంగా ఒక ప్రమాణమును ప్రస్తావిస్తూ, “మేము శ్రీమన్నారాయణుని యొక్క దాసులము మరియు భక్తులము, మీరు వర్ణ  ధర్మ అనుచరులు. మన ఇద్దరం కలిసే ప్రశ్నేలేదు” అని బదులిచ్చి ఆ స్థలం వదిలి వెళ్ళిపోతారు.
  • నదులలో స్నానం చేస్తున్నప్పుడు, సంసారులు ఉపయోగించిన రేవునీరు మన గట్టువైపు వస్తున్న ప్రదేశంలో స్నానం చేయకూడదు. అనువాదకుని గమనిక: దీని అర్థం సంసారులు ఉపయోగించిన నీటి అవశేషాలలో మనం స్నానం చేయుట అనుకూలమైనది కాదు.
  • ఒకవేళ, మనం స్నానం చేసిన రేవు నీరు ప్రవహించి  శ్రీవైష్ణవులు  ఉపయోగించే గట్టులోకి ప్రవహింస్తే ఆ రేవు గట్టులో స్నానం చెయ్యకూడదు. శ్రీవైష్ణవులు స్నానం చేసిన తరువాత  మనం స్నానం చేయాలి. ఈ సంబంధంలో మణవాళ మాముణుల జీవితంలో నుండి ఒక సంఘటనను చూద్దాము. పెరియ జీయర్ (మణవాళ మాముణులు) స్నానం కోసం కావేరి నదికి వెళ్ళేవారు. శ్రీరంగనాథుని సేవించే తిరుమంజన అప్పా అన్న ఒక శ్రీవైష్ణవుడు నిత్యం క్రమం తప్పకుండా మణవాళ మాముణులు స్నానం చేసిన తరువాత వారు స్నానం చేసే వారు, ఆవిధంగా వారు జ్ఞానం మరియు వైరాగ్యం మొదలైన అనుగ్రహానికి పాత్రులైనారు. మణవాళ మాముణులు స్నానం చేసిన తరువాత వీరు స్నానము చేసిన ఒక ఈ చిన్న చర్యతో మణవాళ మాముణులను ఆచార్యులుగా స్వీకరించేందుకు దారితీసింది.
  • మంత్రాలను ధ్యానిస్తూ స్నానం చేయుట. సాధారణంగా స్నానం చేసే సమయంలో కొన్ని మంత్రాల (ప్రణవం మొదలైనవి) అనుసంధానం చేస్తారు.  అవైష్ణవ మంత్రాల అనుసంధానం చేయకుండా జాగ్రత్తగా పడాలి.
  • ఇది సాధారణంగా “ఇమమ్మే గంగే యమునే సరస్వతీ” శ్లోకం స్నానం చేసే ముందు చదవబడుతుంది. ప్రపన్నులు అలా చేయకూడదు. శ్రీరంగనాథుని “తిరువరంగ ప్పెరునగరుళ్ తెణ్ణీర్పొన్నిత్తిరైక్కైయాళ్ అడివరుడప్పళ్ళి కొళ్ళుం కారుమణి” అని పిలుస్తారు. శ్రీరంగంలో విశ్రమిస్తున్న ఆ నల్లని మణి (ఆదిశేషుని పై)ని  స్వచ్ఛమైన కావేరి నదీ అలలు నెమ్మదిగా తాకుతున్నాయి”. పెరుమాళ్ తిరుమోళి 1 వ పాసురంలో,” గంగైయిల్ పునితమాయ కావేరి” – గంగా కన్నా కావేరీ ఎక్కువ పవిత్రమైనది “అని చెప్పాలి. పరమపద సరిహద్దుల్లో  ప్రవహించే  విరజా నదిని స్నానం సమయంలో గుర్తుంచేసు కోవడం జీవాత్మ యొక్క నిజమైన స్వభావం అని చెప్పుకోవచ్చు  (ఎందుకంటే మోక్షానికి ముందు ఈ నదినే మనం దాటాలి).
  • ఎమ్బెరుమాన్, ఆళ్వారుల మరియు ఆచార్యుల ఉత్సవాల నుండి తిరిగి  వచ్చిన తరువాత స్నానం చెయ్యడం సరైనది కాదు. సేవార్తులను (ఉత్సవ సమయాల్లో దర్శనం కోసం వచ్చేవారు) తాకిన తరువాత కూడా స్నానం చేయకూడదు. ఎమ్పెరుమాన్, ఆళ్వారుల మరియు ఆచార్యుల యొక్క దివ్య సమక్షంలో, ఆ సమూహములో ఏదైనా అమంగళము / ఆశుద్ది  తొలగించబడుతుంది.
  • శ్రీవైష్ణవుల (సన్యాసులు మరియు ఇతర గొప్ప శ్రీవైష్ణవులు) వారి శరీరాన్ని  విడిచిపెట్టినప్పుడు – వారి శరీరాలను “విమల చరమ విగ్రహం” – పవిత్రమైన అంతిమ శరీరంగా భావించాలి. అటువంటి తుది తిరుమేని (శరీరం)ని ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క అర్చా విగ్రహానికి సమానంగా పరిగణిస్తారు. అందువల్ల అటువంటి శరీరానికి అశౌచం /శుష్టి (కలుషితము) అని భావించుట పూర్తిగా అజ్ఞానం, మానుకోవాలి. తుది ఆచారాలను పూర్తి చేసిన తర్వాత, ఒక వ్యక్తి స్నానం చేయవచ్చు – కానీ అది అవబ్రుత స్నానం (పవిత్ర స్నానం – ఉత్సవం ఆఖరున చేసే పవిత్ర స్నానం) లాగానే పరిగణించాలి.
  • అవైష్ణవులు / అభాగవతులు సంసారులు (లౌకికంగా ఆలోచించే వాళ్ళు) చేత తాకినప్పుడు స్నానం చేసి, తనను తాను శుద్ధి చేసుకోవాలి. అలా చేయక పోవడం ఒక అడ్డంకి.
  • ఆచార్యుల తిరువధ్యయనం రోజు (పరమపదాన్ని అధిరోహించిన ఉత్సవం రోజున), శిష్యులు స్నానం చేసి, భగవతారాధానం మరియు భాగవతారాధానం  తగినంతగా చేయాలి.  అనువాదకుని గమనిక: ఆచార్య యొక్క తిరునక్షత్రము, తీర్థం మఠం / తిరుమాళిగలో జరుపుకుంటారు, శిష్యులు భౌతికంగా మరియు ఆర్థికంగా  పాల్గొంనాలి.  ఆచార్యుల  యొక్క తిరునక్షత్రము మరియు తీర్థం నిర్వహించడం శిష్యుల యొక్క ప్రాధమిక విధి.
  • స్నానం చేసిన తరువాత మన తల, మొదలైనవి ఆరపెట్టుకోవడానికి విదిలించ కూడదు, మన శరీరంపైనున్న  నీళ్ళు దగ్గరలో ఉన్న శ్రీవైష్ణవుల మీద చిమ్మకుండా జాగ్రత్త పడాలి.
  • శ్రీవైష్ణవులను వేదకప్పోన్ (గీటురాయి) గా చెప్పబడ్డారు – వారిని తాకినప్పుడు మనం పవిత్రులము అవుతాము. వారి తాకిడిని అపవిత్రముగా భావించి స్నానమాచరించుట అది ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుని గమనిక:  శ్రీవచన భూషణ దివ్య శాస్త్రంలో  పిళ్ళై లోకాచార్య సూత్రం 221 లో “వేదకప్పోన్ పోళే ఇవర్గళోటై సంబంధం” – శ్రీవైష్ణవులతో సంబంధం కలిగి ఉండుట గీటురాయిని తాకుట వంటిది – ఒక గీటురాయి ఇనుముని తాకినప్పుడు, ఇనుప ముక్క బంగారం అవుతుంది. అదేవిధంగా, శ్రీవైష్ణవులను తాకినప్పుడు మనం పవిత్రులమవుతాము.
  • ఎమ్పెరుమాన్ తిరుమంజనం చేసిన అనంతరం స్నానం చేయడం ఒక అడ్డంకి. అనువాదకుని గమనిక:  తిరుమంజనం చేసే సమయంలో పాలు, పెరుగు, తేనె మొదలైనవి మనపై పడతాయి/ఒలుకుతాయి. ఇది గొప్ప అదృష్టం. అశుబ్రంగా భావించకూడదు, తమను తాము శుభ్రపరచే ప్రయత్నం చేయరాదు.
  • మన ఇంటికి వచ్చిన శ్రీవైష్ణవులను  పంపించిన తరువాత స్నానం చేయుట సరైనది కాదు.
  • స్నానం కేవలం శరీరాన్ని శుభ్రం చేయడానికి (ఆరోగ్యవంతమైన జీవనశైలిగా) అని భావించుట ఒక అడ్డంకి. స్నానం యొక్క ఆధ్యాత్మిక అంశాన్ని గుర్తుపెట్టుకొని స్నానమాచరించాలి.

తరువాతి భాగం మనం వచ్చే సంచికలో కొనసాగిద్దాము.

హిందీలో : http://ponnadi.blogspot.com/2014/01/virodhi-pariharangal-9.html

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

మూలము : https://srivaishnavagranthamstelugu.wordpress.com/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org