Category Archives: yathIndhra pravaNa prabhAvam

యతీంద్ర ప్రవణ ప్రభావము – భాగము 76

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

పూర్తి శ్రేణి

<< భాగము 75

అణ్ణన్ తిరుమాలిగలో జరిగిన అద్భుతమైన ఒక సంఘటన

ఈడు ఉత్సవాల శాఱ్ఱుముఱలో పాల్గొనేందు కొరకై అందరు గుడిలో సమావేశమైయ్యారు. కందాడై అణ్ణన్ దేవి (వారి ధర్మ పత్ని), సంప్రదాయంలో ఎంతో జ్ఞానం ఉన్న ఇతర స్త్రీలు కలిసి అణ్ణన్ తిరుమాలిగలో జీయర్ మహిమలను పఠిస్తున్నారు. ఒక బ్రహ్మచారి అక్కడికి ఒక చీటీతో వచ్చి, అణ్ణన్ ధర్మ పత్నికి ఇచ్చి, దానిని అణ్ణన్ కు ఇవ్వమని అన్నాడు. ఆమె ఆ చీటీని తీసుకుని చదివింది. ఆ చీటీలో “ఈ స్లోకం చాలా అద్భుతంగా ఉంది!” అని చెప్పింది. ఆ స్లోకం గురించి తెలుసుకుందామని ఆమె ఆ బ్రహ్మచారి కోసం చూస్తే, ఆయన జాడ ఎక్కడా కనిపించలేదు. అందరూ లేచి అతని కోసం వెతికారు, కానీ ఎవరూ అతని ఆచూకీని కనుగొనలేకపోయారు. అక్కడ ఉన్నవారు అది భగవత్ లీల అని భావించారు. వారిలో కొందరు పెరియ తిరుమండపంలోని గోష్ఠికి వెళ్లి ఆ చీటీని అక్కడ అందించారు. ఈ క్రింది శ్లోకములో వివరించబడింది…..

హటాత్ తస్మిత్ క్షణే కశ్చిత్ వర్ణి సంప్రాప్య పత్రికాం
వాదూల వరదాచార్య తమపత్ న్యాః కరే దదౌ

(అకస్మాత్తుగా, ఒక బ్రహ్మచారి అక్కడికి వచ్చి, కోయిల్ కందాడై అణ్ణన్ ధర్మ పత్ని చేతికి ఒక చీటీని ఇచ్చాడు), అక్కడ సమావేశమైన అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు. వారు ఆ చీటీలో వ్రాసిన శ్లోకం చదివి, అది శ్రీశైలేశ దయాపాత్రం శ్లోకం అని తెలుసుకొని అవాక్కైపోయారు. వారు తిరుమంత్రార్థానికి అనుగుణంగా ఉన్న ఆ తనియన్ అర్ధాన్ని ధ్యానించారు [శ్రీశైలం తిరుమలైయప్పన్‌ ను సూచిస్తుంది, ఆయన అకారవచుడు (ప్రణవంలోని ‘అ’ అక్షరాన్ని సూచించేవాడు), దయాపాత్రం అనేది అతని దయకు పాత్రుడైనవాడిని సూచిస్తుంది, అనగా, మకార వాచ్యం (ప్రణవంలోని ‘మ’ అక్షరం) భగవానునికి చెందినవాడు, ప్రణవంలో వలె రెండింటి మధ్య సంబంధాన్ని ఇస్తుంది]. ప్రముఖ శిష్యులైన వానమామలై రామానుజ జీయర్, కందాడై అణ్ణన్, ఎఱుంబియప్పా, ప్రతివాది భయంకరం అణ్ణా మొదలైన వారు తమ దివ్య మనస్సులలో మణవాళ మాముణులపై ఉన్న తమ భక్తిని ప్రకటిస్తూ సంకల్పించిన తనియన్ కు ఈ తనియన్ సమానంగా ఉన్నదని గమనించి, ఆ తనియన్ అందరి కోరికను సంతృప్తిపరచుతున్నందుకు ఎంతో ఆనందించారు. ఆళ్వార్లు తదితరులను సముచిత గౌరవ మర్యాదలతో పెరుమాళ్ వారి వారి సన్నిధులకు పంపి, పెరియ పెరుమాళ్ళ సన్నిధికి తాను వెళ్లారు. ఆలయంలోని శిష్య బృందం అందరు జీయరుతో కలిసి శ్రీరంగం తిరుమాడ వీధుల్లో ప్రదక్షిణలు చేసి, జీయరుని మఠంలో విడిచిపెట్టారు. ఆలయ పరిచారకులు పెరుమాళ్ల సన్నిధికి తిరిగి వచ్చారు. పెరుమాళ్ సంతృప్తితో , “జీయర్ ‘ముప్పత్తారాయిర ప్పెరుక్కర్’ (‘ఈడు’ అనుభవాన్ని రెట్టింపు చేసి వివరించేవాడు) అని పలికి తమ కరుణను వారిపైన కురిపించాడు. శిష్యులందరూ జీయర్ తనియన్, వాళి తిరువాయ్మొళి ప్పిళ్ళైని పఠించి మంగళాశాసనం చేశారు. ఈ పాశురంలో చెప్పబడి ఉంది.

అడిసూడి ఎన్ తలైమేల్ అరుమఱై ఆయ్ందు తొండర్
ముడి సూడియ పెరుమాళ్ వరయోగిమునంగురవోర్
పడి సూడు ముప్పత్తాఱాయిరముం పణిత్తరంగర్
అడి సూడి విట్టదఱ్కో ఎందాయ్ ఎన్బదు ఉన్నైయుమే

(తమ భక్తుల శిరస్సులపై తన దివ్య పాదాలను ఉంచే పెరుమాళ్, ముప్పత్తాఱాయిరత్తు ప్పడి ద్వారా తిరువాయ్మొళి అర్థాలను వివరించమని మణవాళ మాముణులను నియమించి, వారికి కూడా తనియన్‌ ను ప్రసాదించడం ఆశ్చర్యంగా ఉంది!) అక్కడ ఉన్నవారందరూ ఆ సంఘటనను గుర్తు చేసుకుంటూ, జీయర్ శుభ గుణాలను ధ్యానించుకుంటూ ఆనందించారు.

మూలము: https://srivaishnavagranthams.wordpress.com/2021/10/02/yathindhra-pravana-prabhavam-76/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – https://guruparamparai.wordpress.com
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

యతీంద్ర ప్రవణ ప్రభావము – భాగము 75

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

పూర్తి శ్రేణి

<< భాగము 74

భగవత్ విషయ శాఱ్ఱుముఱ

ముందు లాగానే, దయామయుడైన ఎంబెరుమాన్ పరాంకుశ పరకాల భట్టనాథ యతివరర్ (నమ్మాళ్వార్, తిరుమంగై ఆళ్వార్, పెరియాళ్వార్, రామానుజులు), పలు ఇతరులతో కలిసి దివ్యప్రబంధ వ్యాఖ్యాన శ్రవణం చేయుటకు వేంచేసారు. జీయర్ గొప్పతనాన్ని స్వయంగా స్తుతించాలని సంకల్పించారు. ఈ శ్లోకంలో చెప్పినట్లే

సమాప్తౌ గ్రంథస్య ప్రతితవివిధోపాయనచయే పరం సంజీభూతే వరవరమునేంగ్రి సవితే
హతాత్పాలః కశ్చిదృత ఇతినిరస్థోప్యుపగతః జగౌ రంగేశాక్యః పరిణతచతుర్హాయన ఇదం

(భగవత్ విషయం (తిరువాయ్మొళి వ్యక్యానం) శాఱ్ఱుముఱ (ముగింపు) సమయంలో తమలపాకులు, వక్క మొదలైన పదార్థాలు పల్లెంలో సిద్ధంగా ఉంచారు. రంగనాయకన్ అనే నాలుగేళ్ల పిల్లవాడు ఎక్కడినుండో అకస్మాత్తుగా అక్కడికి వచ్చాడు. అక్కడున్న పెద్దలు “ఎందుకు వస్తున్నావు? వెళ్ళిపో” అని అడ్డుకుంటుండగానే ఆ పిల్లవాడు జీయర్ దగ్గరికి వచ్చి ఈ తనియన్ పఠించారు) యాలకలు, లవంగం, కర్పూరం, తిరు పరివట్టం (దివ్య తల పాగ) మొదలైన పదార్థాలు సంభావనగా సిద్ధంగా ఉంచబడ్డాయి.

శ్రీశైలేశ దయాపాత్ర తనియన్ అవతారం

అళగియ మణవాళ భట్టర్ వారి నాలుగేళ్ళ కుమారుడు రంగనాయకన్, పైన పేర్కొన బడిన సంభావనలు పెరుమాళ్ళ పదార్థాల మధ్య నిలబడ్డాడు. ఆ పిల్లవాడిని అక్కడి నుండి తీసుకెళ్లి బయట నిలబెట్టినా మళ్లీ అక్కడికే వచ్చి నిలబడ్డాడు. “ఇది సాధారణ విషయం కాదు; అద్భుతమేదో జరగబోతోంది” అని అక్కడ ఉన్న వారందరూ అనుకున్నారు. ఆ చిన్నారిని “ఎందుకు ఇక్కడ నిలుచున్నావు?” అని అడగానే, ఆ పసివాడు చేతులు జోడించి అంజలి ముద్రలో నిర్భయంగా “శ్రీశైలేశ దయాపాత్రం” పఠించాడు. ఇంకేమైనా చెప్పాల్సింది ఉందా అని అడుగగా, “ధీభక్త్యాది గుణార్ణవం యతీంద్ర ప్రవణం వందే రమ్యజామాతరం మునిం” అని చెప్పి పారిపోయాడు. అక్కడ ఉన్న పెద్దలు ఇది విని ఆశ్చర్యపోయారు; వెంటనే వారు ఈ శ్లోకాన్ని తాళపత్రపై వ్రాసి, పసుపు పూసి, నంపెరుమాళ్ళ దివ్య పాదాల వద్ద ఉంచారు. వారు దానిని ఒక కంచంలో ఉంచి, రంగనాయకుని పిలిచి, ఇంకా ఏమైనా పఠించ గలవా అని అడిగారు. “నాకేమీ తెలియదు” అని అన్నాడు. ఇంతకు ముందు చెప్పినదే మళ్ళీ చెప్పమని అడిగితే, “నాకేమీ తెలియదు” అని చెప్పి పారిపోయాడు.

వాళిత్తిరునామానికై ఆదేశం

తరువాత, అప్పిల్లైని (మణవాళ మాముణుల శిష్యులలో ఒకరు, 56 వ భాగంలో చూడవచ్చు) అరుళ్పాడు (కృపతో తమ ఆజ్ఞను ప్రకటించుట) ద్వారా ప్రశంశించి, వాళి తిరునామం (స్తుతి) పఠించమని కోరారు. అప్పిళ్ళై తమిళ భాష నిపుణులైనందున, ఈ క్రింది వాటిని పఠించారు.

వాళి తిరువాయ్మొళిప్పిళ్ళై మాదగవాల్
వాళుం మణవాళ మామునివన్ – వాళియవన్
మాఱన్ తిరువాయ్మొళిప్పొరుళై మానిలత్తోర్
తేఱుం పడి ఉరైక్కుం శీర్

(తిరువాయ్మొళి పిళ్ళైల అపారమైన అనుగ్రహ పాత్రులైన మణవాళ మాముణులు దీర్ఘకాలం వర్ధిల్లాలి. సమస్థ మానవాళికి అర్థమయ్యేలా, ఉద్ధరింపబడేలా తిరువాయ్మొళి అర్థాలను అనుగ్రహించిన వారికి వందనాలు)

శెయ్య తామరై త్తాళిణై వాళియే సేలై వాళి తిరునాభి వాళియే
తుయ్య మార్బుం పురినూలుం వాళియే సుందరత్తిరు త్తోళిణై వాళియే
కైయుం ఏందియ ముక్కోలుం వాళియే కరుణై పొంగియ కణ్ణిణై వాళియే
పొయ్యిలాద మణవాళ మాముని పుంది వాళి పుగళ్ వాళి వాళియే

(ఎర్రటి కమలముల వంటి వారి దివ్య పాదాలకు జోహార్లు; ఆతని దివ్య పట్టు పీతాంబరం, వారి దివ్య నాభీ దీర్ఘ కాలం వర్ధిల్లాలి; ఆతని స్వచ్ఛమైన మనస్సు, యజ్ఞోపవీతం దీర్ఘ కాలం వర్ధిల్లాలి; ఆతని దివ్య భుజాలు దీర్ఘ కాలం వర్ధిల్లాలి; ఆతని త్రిదండం దీర్ఘ కాలం వర్ధిల్లాలి; కరుణ పొంగిపొర్లుతున్న ఆతని దివ్య నేత్రాలు దీర్ఘ కాలం వర్ధిల్లాలి; సత్య వచనములు మాత్రమే పలికే మణవాళ మాముణులు దీర్ఘ కాలం వర్ధిల్లాలి; అతని మేధస్సు కీర్తి దీర్ఘ కాలం వర్ధిల్లాలి)

అడియార్గళ్ వాళ అరంగ నగర్ వాళ
శడగోపన్ తణ్ తమిళ్ నూల్ వాళ – కడల్ శూళ్ంద
మన్నులగుం వాళ మణవాళ మామునియే!
ఈన్నుమొరు నూఱ్ఱాణ్డు ఇరుం

(భక్తుల పురోగతి కోసం, శ్రీరంగం పురోగతి కోసం, నమ్మాళ్వార్ల దివ్య ప్రబంధం పురోగతి కోసం, సాగరంతో ఆవరించి ఉన్న ఈ భూమి పురోగతి కోసం, ఓ మణవాళ మామునీ! తమరు మరో వందేళ్లు జీవించాలి)

ఈ పాశురాలను వింటూ పెరుమాళ్ ఎంతో ఆనందించి అప్పిళ్ళైపైన తమ కృపను కురిపించి పలు సన్మానాలను ప్రసాదించి సత్కరించారు.

దివ్యదేశాలకు నంపెరుమాళ్ళ ఆదేశం

తక్షణం, జీయార్ గురించి నంపెరుమాళ్ పాడిన తనియన్ను పఠించాలని తిరుమల, పెరుమాళ్ కోయిల్ మొదలైన అనేక దివ్య దేశాలకు సెనై ముదలియార్ (విష్వక్సేనులు) దివ్య సందేశాన్ని పంపించారు.

శ్రీశైలేశ దయాపాత్రం ధీభక్త్యాది గుణార్ణవం
యతీంద్ర ప్రవణం వందే రమ్యజామాతరం మునిం

(తిరువాయ్మొళి పిళ్ళై కృపా పాత్రుడు, దివ్య మేధస్సు, భక్తి సాగరుడు, రామానుజుల పరమ భక్తులైన ఆ మణవాళ మాముణులకు నా నమస్కారాలు.) ఏదైనా పారాయణం ప్రారంభంలో ఈ తనియన్ను పఠించాలని, ఆ పారాయణం సాఱ్ఱుముఱ సమయంలో “వాళి తిరువాయ్మొళి పిళ్ళై” తో ప్రారంభించి “మణవాళ మామునియే ఇన్నుం ఒరు నూఱ్ఱాండు ఇరుం” అని ఈ మూడు పాశురాలను పఠించాలని అని సందేశం పంపారు. ఆ తర్వాత మణవాళ మాముణులను ఆలయ మర్యాదలతో సత్కరించి, ఆలయ పరివార సమేతంగా వారి మఠానికి పంపాడు. మరో ఆశ్చర్యకరమైన సంఘటన సంభవించింది.

మూలము: https://srivaishnavagranthams.wordpress.com/2021/10/01/yathindhra-pravana-prabhavam-75/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – https://guruparamparai.wordpress.com
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

యతీంద్ర ప్రవణ ప్రభావము – భాగము 74

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

పూర్తి శ్రేణి

<< భాగము 73

భగవత్ విషయంపై కాలాక్షేపం నిర్వహించమని పెరియ జీయరుని ఆదేశించిన నంపెరుమాళ్

ఈ శ్లోకానుసారంగా….

తతః కదాచిత్ ఆహూయ తమేనం మునిపుంగవం!
సత్కృతం సాధుసత్కృత్య చరణాబ్జ సమర్పణాత్
సన్నితౌ మేనిషీతేతి శశాసమురశాసనః
మహాన్ప్రసాద ఇత్యస్య శాసనం శిరసావహన్
తదైవత్ర వ్యాఖ్యాతుం తత్ క్షణాత్ ఉపచక్రమే
శ్రీమతి శ్రీపతిః స్వామి మంటపే మహతిస్వయం
తద్వంతస్య ప్రబంధస్య వ్యక్తంతేనైవ దర్శినం
శటవైరిముఖైః శృణ్వన్ దేశికైర్దివ్యదర్శినైః
అత దివ్యమునేస్థస్య మహిమానం అమానుషం
అనుభూయేమమాపాల గోపాలం అఖిలో జనః
అమన్యత పరంధన్యం ఆత్మానం తత్ర నిక్షిపన్

(కొంతకాలం తర్వాత, నిత్యసూరుల అధిపతి అయిన పెరుమాళ్, మునివర్ పెరుమాన్ (యతులకు అధిపతి) అయిన మణవాళ మాముణులను పిలిచి, వారికి తమ శ్రీశఠారితో సత్కరించి, “మా సన్నిధిలో తిరువాయ్మొళి అర్థాలను వివరిస్తూ ఉపన్యాసం ప్రారంభించుము” అని ఆదేశించెను. మాముణులు ఆ ఆదేశాన్ని గొప్ప అనుగ్రహంగా భావించి శిరసా వహించారు. తక్షణమే ఉపన్యాసం ప్రారంభించారు. శ్రీయః పతి శ్రీ రంగనాధులు కృపతో దివ్య అనుగ్రహ పాతృలైన నమ్మాళ్వార్లు మొదలైన వారితో కూడి, అందమైన పెరియ తిరుమండపం (దివ్య విశాల మండపం) లో ఆసీనులై తిరువాయ్మొళి అర్థాలను ఆనందంగా అనుభవించారు. పిల్లలు, పెద్దలందరూ ఆ మణవాళ మాముణుల మానవాతీత మహిమను విని ముగ్దులై తమను తాము వారికి సమర్పించి శరణాగతి చేశారు.)

కృపయా పరయా శరఙ్గరాట్ మహిమానం మహతాం ప్రకాశయన్
గురుచేస్వయమేవ చే ఆతసా వరయోగి ప్రవరసస్య శిష్యతాం

(యతులలో ఉత్తములైన ఆ మణవాళ మాముణుల గొప్పతనాన్ని ప్రదర్శించేందుకు, ఆ శ్రీరంగరాజు గొప్ప కృపతో, అతనికి శిష్యులు కావాలని తమ దివ్య మనస్సులో సంకల్పించారు). “పితరం రోచయామాస తథా దశరథం నృపం” అని చెప్పినట్లు, పెరుమాళ్ శ్రీ రాముడిగా అవతారం దాల్చబోయే ముందు దశరథుడు అతనికి తండ్రి కావాలని సంకల్పించినట్లే. శ్రీరంగానికి స్వామి అయిన పెరుమాళ్, పరమ కృపతో, అందరికి జీయర్ గొప్పతనాన్ని చాటి చెప్పెందుకు, మణవాళ మాముణులకు శిష్యుడు కావాలని కోరుకున్నారు. ఈ క్రింది శ్లోకంలో వర్ణించబడినట్లుగా, నంపెరుమాళ్ శ్రీరంగవాసులందరితో కలిసి గరుడమండపానికి వెళ్ళారు.

శ్రోతుం ద్రావిడవేదపూరి వివృతం సౌమ్యోపయంతృమునే
రుత్కటణ్టాస్థిమమైన మానయతదస్థార్క్ష్యాశ్రయం మంటపం 
ఆవి యార్చకముచి వ్వనిధిముతా నిశ్వోషలోకాన్వితో
రంగీవత్సరమేకమేవం అశృణోత్ వ్యక్తం యతోక్తం క్రమాత్

(దయామయుడైన శ్రీ రంగనాధుడు అర్చక ముఖేన ఇలా ఆజ్ఞాపించాడు, ‘ద్రావిడ వేదముగా పరిగణించబడే తిరువాయ్మొళి ఈడు వ్యాఖ్యానం మణవాళ మాముణుల ద్వారా నేను వినాలనుకుంటున్నాను. అతనిని గరుడ మండపం వద్దకు తీసుకురండి’ అని ఆదేశించారు. తరువాత, మునివర్ ఒక సంవత్సరం పాట్లు ఇచ్చిన ఆ ఉపన్యాసాన్ని ఎంబెరుమానునితో పాట్లు అన్యులందరూ విని ఆనందించారు) జీయర్ ఉపన్యాసాన్ని అందించిన క్రమంలో అందరూ విన్నారు. ఉపన్యాసం ఎలా అందించబడింది?

మంగళాయతనేరంగే రమ్యజామాతృయోగిరాట్
యుగపద్ద్రావిడామ్నాయ సర్వ వ్యాఖ్యాన కౌతుకీ

(సమస్త శుభాలకు నిలవైన శ్రీరంగంలో, మణవాళ మాముణులు, తిరువాయ్మొళి వ్యాఖ్యానాలన్నింటి నుండి ఉపన్యాసాన్ని అందించాలని ఆశించారు).

దేశాంతరగతోవాపి ద్వీపాంతరగతోపివా
శ్రీరంగాపిముఖోభూత్వా ప్రణిపత్య నసీధతి

(ఒక వ్యక్తి ఈ దేశంలోనే కాక మరెక్కడున్నా, అతను శ్రీరంగం వైపు సాష్టాంగ నమస్కారం చేస్తే అతనికి ఎటువంటి దుఃఖాలుండవు).

ఆ శ్లోకాలలో వివరించబడినట్లుగానే, ద్రావిడ వేదమైన తిరువాయ్మొళికి ఆరాయిరప్పడి, ఒన్బదినియారప్పడి, పన్నీరాయిరప్పడి, ఇరుబత్తు నాలాయిరప్పడి, ముప్పత్తాఱాయిరప్పడి (ఈ ఐదు వ్యాక్యానాలు తిరుక్కురుగైప్పిరాన్ పిళ్ళాన్, నంజీయర్, అళగియమణవాళచ్చీయర్ (పెరియ వాచ్చాన్ పిళ్ళై సత్శిష్యులు), పెరియ వాచ్చాన్ పిళ్ళై, వడక్కుత్తిరువీధి పిళ్ళైల ద్వారా నంపిళ్ళై రచించారు) వ్యాక్యానాల నుండి, ఇతర అరుళిచ్చెయల్ వ్యాక్యానముల అంగములు మరియు ఉపాంగముల ద్వారా ఉపన్యాసం ఇవ్వాలని అళగియ మణవాళ మాముణులు సిద్ధంగా ఉన్నారు. తిరుపవిత్రోత్సవం (సంవత్సరానికి ఒక సారి ఆలయం, ఆలయ ప్రాంగణాన్ని శుద్ధి చేసే ఒక ఉత్సవం) ను వంకగా పెట్టుకొని పెరుమాళ్ ఉపన్యాసం వినేందుకు సిద్ధంగా ఉన్నారు. ఆ కరుణామయుడైన పెరుమాళ్ తిరుపవిత్రోత్సవ మండపంలోకి ప్రవేశించి, అణియరంగన్ తిరుముఱ్ఱత్తడియార్ (దివ్య శ్రీరంగనాధుని గోష్ఠి) – ఆచార్య పురుషులు, ఆలయాల పరిచారకులు, జీయర్ల మధ్య మహా మండపం ఉన్నారు. జీయర్ (మణవాళ మాముణులు) తమ శిష్యులతో కలిసి పెరుమాళ్ళకు తమ మంగళాశాసనాన్ని సమర్పించారు. ఒక విశేష రీతిలో పెరుమాళ్ళు జీయర్‌కు తమ శ్రీ శఠగోపాన్ని ప్రసాదించి తమ భక్తిని చాటుకున్నారు. “రేపటి నుండి, మా పెరియవణ్కురుగూర్ నంబి (కురుగూర్ నంబి అయిన నమ్మాళ్వార్) అందించిన తిరువాయ్మొళి అర్థాలను మా పెరియ తిరుమండపంలో ఈడు ముత్తాఱాయిరప్పడి ద్వారా ప్రసంగించండి” అని ఆజ్ఞా ఇచ్చెను. మణవాళ మాముణులు “ఏమి అనుగ్రహమిది!” అని సంతోషించి ఈ పాశురాన్ని రచించారు.

నామార్? పెరియతిరుమండపమార్? నంపెరుమాళ్
తామాగ నమ్మైత్తనిత్తళైత్తు – నీ మాఱన్
శెందమిళ్ వేదత్తిన్ శెళుం పొరుళై నాళుం ఇంగే
వందురై ఎన్ఱేవువదే వాయ్ న్దు

(నేనెవరు? తిరుమండపం అంటే ఏమిటి? నంపెరుమాళ్ స్వయంగా పిలిచి, “నీవు ప్రతిరోజూ, మాఱన్ (నమ్మాళ్వార్) స్వరపరిచిన స్వచ్ఛమైన తమిళ్ వేదార్థాలను తెలియజేయుము” అని ఆజ్ఞాపించాడు. “ఎంతటి అనుగ్రహం!”

శ్రీ రామాయణ శ్రవణ చేయుటకు శ్రీ రాముడు అప్పటి రారాజులందరినీ తమ ఆస్థానానికి పిలిచినట్లుగా, మరుసటి రోజే, సంగీత బృందం సంగీతాన్ని వినడానికి పోషించినట్లుగా, నంపెరుమాళ్ ఉభయ నచ్చియార్లతో కూడి తమ దివ్యసింహాసనంలో సిద్ధంగా ఉన్నారు. తమ సభలో తిరువనంతాళ్వాన్ (ఆదిశేషుడు), పెరియ తిరువడి (గరుడ), సేనాపతియాళ్వాన్ (విశ్వక్సేనుడు) మొదలైన దివ్యసూరులు, నమ్మాళ్వార్లతో మొదలు పెట్టి అందరు ఆళ్వార్లు, నాథమునులు, ఆళవందార్ మొదలైన ఆచార్యులు, శ్రీ రంగ నారాయణ జీయర్, తిరుమాలై తంద భట్టర్ మొదలైన స్థలపురుషులు, భక్తులు భాగవతుల మహా గోష్టి అయిన అణియరంగన్ తిరుముఱ్ఱం (శ్రీరంగ దివ్య ప్రాంగణం) అందరూ ఉపస్థితులై ఉన్నారు. మణవాళ మాముణులు ఈడు వ్యాక్యానం నుండి ప్రారంభించి, శృతి ప్రక్రియ (వేదంలో చూపినట్లుగా), శ్రీభాష్య ప్రక్రియ (శ్రీ రామానుజులు రచించన శ్రీభాష్యంలో చూపినట్లుగా). శృతప్రకాశికా ప్రక్రియ (దివ్య సూరీ భట్టర్ అనుగ్రహించిన శ్రీ భాష్య వ్యాక్యానంలో చూపినట్లు), గీతాభాష్య ప్రక్రియ (శ్రీ రామానుజులు అనుగ్రహించిన భగవద్గీత వ్యాక్యానంలో చూపినట్లు), శ్రీ పాంచరాత్ర ప్రక్రియ, శ్రీ రామాయణ ప్రక్రియ్ర, మహాభారత ప్రక్రియ, శ్రీ విష్ణు పురాణం ప్రక్రియ, మహాభాగవత ప్రక్రియల ఉల్లేఖనలతో వ్యాక్యానము అందించారు); వారు ఇది ప్రతి పదార్థం అని, ఇది వాక్యార్థం అని, ఇది మహావాక్యార్థం అని (అనేక వాక్యాల అర్థం), ఇది సమభివ్యాహారార్థం (ఇతర అర్థాలతో అనుబంధించిన) అని, ఇది ధ్వన్యార్థం (ప్రత్యేక శబ్దార్థం) అని, ఇది వ్యంగ్యార్థం అని, ఇది శబ్ధరసం (పద్య సౌందర్యం) అని, ఇది అర్థరసం (అర్థంలో ఉన్న సౌందర్యం) అని, ఇది భావరసం (భావ సౌందర్యం) అని, ఇది ఒణ్ పొరుళ్ (అర్థం యొక్క శ్రేష్ఠత) అని, ఇది ఉట్పొరుళ్ (అంతరంగార్థం) మొదలైనవి అన్నీ వివరించారు. ఈ విధంగా శ్రీ రంగనాధుడు ఒక సంవత్సరం పాటు మణవాళ మాముణుల శుద్ధ స్పష్ట కథన శ్రవణ చేశారు. చివరికి ఉపన్యాసం శాఱ్ఱుమురకి (ముగింపు) కి చేరుకుంది.

మూలము: https://srivaishnavagranthams.wordpress.com/2021/09/30/yathindhra-pravana-prabhavam-74/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – https://guruparamparai.wordpress.com
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

యతీంద్ర ప్రవణ ప్రభావము – భాగము 73

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

పూర్తి శ్రేణి

<< భాగము 72

ఉత్తమ పురుషుల గోష్టిని సేవిస్తూ, తాను పొందిన అదృష్టాన్ని ప్రతి నిత్యం ధ్యానించారని ఈ పాశురాలలో వర్ణించబడింది.

అంతః స్వాన్తం కమపిమధురం మంత్రం ఆవర్తయంతీం ఉత్యద్భాష్ప                        స్థిమితనయనాముజ్జితా శేషవృత్తిం
వ్యాక్యాగర్భం వరవరమునే త్వన్ముఖం వీక్షమాణాం కోణేలీనః
క్వచిత్ అణురసౌ సంసతంతాం ఉపాస్తాం

(ఓ మణవాళ మాముని! ఆ ఉత్తమ పురుషుల గోష్టిలో అల్పమైన ఈ అడియేన్ ఒక మూలన దాక్కొని, ఉభయ వేదాంతములు (సమస్కృతం, తమిళ వేదాంతాలు), రహస్యార్థాల వివరణలు తమ దివ్య శ్రీముఖంలో కలిగి, మనస్సులో మధురమైన మంత్రాన్ని జపిస్తూ, చలించని వారి కళ్ళు, కానీ ఆనంద బాష్పాలను కార్చే దివ్య నేత్రాలు కలిగి ఉన్న దేవర్వారిని సేవిస్తూనే ఉంటాను). వారు వరవరముని ఇతర శిష్యులతో కలిసి అక్కడ నివసించసాగారు. వాళ్ళల్లో, వరం తరుమ్ పెరుమాళ్ పిళ్ళై అనే ఒక శిష్యుడు ఉండేవాడు, అతను జీయర్ వారి తిరుక్కై చెంబు (చెంబు), తిరువొఱ్ఱువాడై (తుడుచుకోడానికి వాడే దివ్య బట్ట) ను మోసుకెళ్లేవాడు. అతను పొడవాటి జుట్టుని పెంచుకొని ఉన్నాడు. అతన్ని చూసి జీయర్ ప్రశ్నించగా, అతను తనకు బిడ్డ పుట్టబోతున్నాడని, అందుకే వెంట్రుకకు కత్తిరించుకోలేదని చెప్పాడు. వెంటనే వెళ్ళి వెంట్రుకలు కత్తిరించుకోమని జీయర్ అదేశించారు. అతను అలాగే చేశాడు. అతను తిరిగి వస్తుండగా, అతని గ్రామం నుండి ఒక వ్యక్తి వచ్చి, అతనికి పది రోజుల క్రితం ఒక కుమారుడు జన్మించాడని కబురిచ్చాడు [ఆచారం ప్రకారం, బిడ్డ జన్మించిన పదవ రోజున తన వెంట్రుకలు కత్తిరించుకోవాలి) . అది విని అక్కడున్న వాళ్ళందరూ ఏమిటీ విచిత్రం అని ఆశ్చర్యపోయారు. ఆ వ్యక్తి తన కుమారుడికి జీయార్ దివ్య నామమైన ‘నాయనార్’ అని నామకరణం చేశాడు. ఉపదేశ రత్నమాల “వందు పరందదు ఎంగుం ఇత్తిరునామం” (దూర దూరం వరకు వ్యాపించింది ఈ దివ్య తిరునామం) లో చెప్పినట్లుగానే, అనేక మంది తమ కుమారులకు ‘నాయనార్’ అని నామకరణం చేయడంతో, ఆ పేరు మహా ప్రసిద్దికెక్కింది.

కందాడై అణ్ణన్, మాముణుల తిరువడి యందు భక్తితో నిత్యం వారిని ఆరాధిస్తుండేవారు. ఆ రోజుల్లో, వారు మాముణులకు ప్రియమైన కాయకూరల ఏర్పాట్లు చూసుకునేవారు. అణ్ణన్ తమ తిరువారాధన కోసం నివేదనల ఏర్పాట్లు కష్టంగా ఉన్న పరిస్థితిలో, అది గమనించిన జీయర్ దయతో తాను అందుకున్న నివేదనలను వారికి ఇచ్చేవారు. ఈ విధంగా, జీయర్ తమ శిష్యుల యొక్క కనీ కనిపించని అవసరాలను చూసుకునేవారు. ఆ సమయంలో, ఆ పాశురంలో వివరించినట్లుగా, భట్టర్పిరాన్ జీయర్ గోష్టిలో లేని వెలితిని జీయర్ భావించారు.

అప్పిళ్ళై కందాడై అణ్ణన్ ముదలానోర్
శెప్పముడన్ శేర్ంద తిరళ్తన్నై ఎప్పొళుదుం
పార్తాలుం ఎమక్కు ఇళవాం భట్టర్పిరాన్ తాదర్ తన్నైచ్
చూర్ తీరక్కాణామైయాల్

(అప్పిళ్ళై, కందాడై అణ్ణన్ మొదలైన ప్రముఖులున్న ఈ గోష్టిని నేను చూసినప్పుడల్లా, భట్టర్పిరాన్ జీయర్ గోష్టిలో లేని వెలితికి నేను బాధపడ్డాను).

ఈ పాసురంలో పేర్కొన్న విధంగా భట్టర్పిరాన్ జీయర్ వెంటనే వచ్చి జీయర్ పాదాలను సేవించుకున్నారు.

అప్పిళ్ళానుం కందాడై అణ్ణనుమ్ అరుళ్ పిరింద శడగోప దాసరుం
ఒప్పిల్లాద శిఱ్ఱానుం కూడియే ఓంగువణ్మై మణవాళ యోగిదాన్
శెప్పి వాళ్ందు కళిత్తు త్తెన్ కోయిలిల్ శిఱంద వణ్మైయై చ్చేవిత్తిరామలే
తప్పియోడి త్తవిత్తు త్తిరివదు తలైయెళుత్తు త్తప్పాదు కాణుమే

(దయాశీలుడైన మణవాళ మాముణుల దివ్య కృపకు పాత్రులైన అప్పిళ్ళాన్, కందాడై ఆండాన్, శఠకోప దాసర్ల దివ్య దర్శినానికి నోచుకోని నా దురదృష్ఠాన్ని నేను ఏమని వివరించాలి? ఈ దివ్య గోష్టికి దూరమై భ్రమిస్తున్నాను)

ఈ పాసురంలో వర్ణించబడినట్లు, అనేక విద్వాంసులు, ప్రముఖ ఆచార్యులు, సామాన్యులు, విద్యావంతులు మొదలైన అనేక వర్గాల వారితో మణవాళ మాముణుల మఠం నిండిపోయింది.

వాదు శెయవెన్ఱు శిల వాదియర్గళ్ వందు మనముఱియ నిఱ్పర్ ఒరుపాల్
వాళియెనవే పెరియ శాబమఱ వెన్ఱు శిలర్ వందనైగళ్ శెయ్వర్ ఒరుపాల్
పోదుం ఇని వాదం ఉన పాదం అరుళెన్ఱు పుగళ్ందు నిఱ్పర్ ఒరుపాల్
పొంగివరుం ఎంగళ్ వినై మంగ అరుళ్ ఎన్ఱు శిలర్ పోఱ్ఱి నిఱ్పర్ ఒరుపాల్
ఈదివై కిడక్క మఱై నూల్ తమిళ్ తెరిందు శిలర్ ఏదమఱ వాళ్వర్ ఒరుపాల్
ఏదమఱ వాదులర్గళ్ పేదైయర్గళ్ తామయంగి నిఱైందు ఇఱైంజి నిఱ్పర్ ఒరుపాల్
మాదగవినాల్ ఉలగం ఏళైయుం అళిక్క ఎన వంద ఎదిరాశన్ అడిశేర్
మామునివర్ దీపం అరుళాళర్ మణవాళ మాముని మన్ను మడం వాళుం వళమే

(కొంతమంది మణవాళ మాముణులతో చర్చలో పాల్గొనాలని వచ్చి, చర్చలో ఓడిపోయి, మనస్సు విరిగి ఒక వైపు నిలబడేవారు; మరి కొంతమంది తమ పాపాలను తొలగించుకోవాలని మాముణులకు సాష్ఠాంగ నమస్కారాలు చేసి ఒకవైపు నిలబడేవారు; ఇంకే చర్చ అక్కర్లేదని కొందరు, వారిని స్తుతించి, వారి దివ్య తిరువడి కృపను కోరుతూ, ఒక వైపు నిలబడేవారు; మరికొందరు, పొంగిపొర్లుతున్న తమ పాపాలను తొలగించమని వేడుకుంటూ, ఒకవైపు నిలబడేవారు; ఇవన్నీ ఇలా ఉండగా, తమిళ వేదం తెలిసిన కొందరు, నిర్మలమైన జీవనం సాగించే కొందరు ఒకవైపు నిలబడేవారు; ఈ లోకంలో భ్రమిస్తూ సామాన్య మనస్తత్వం గల కొందరు తమను ఉద్ధరించమని వచ్చి వేడుకొని ఒక వైపు నిలబడేవారు; ఏడు లోకాలను తమ దివ్య కృపతో ఉద్దరించాలని అవతరించిన రామానుజుల తిరువడి యందు ఆశ్రయం పొందిన మణవాళ మాముణుల దివ్య మఠం ఈ విధంగా సుసంపన్నంగా కొనసాగింది.)

మూలము: https://srivaishnavagranthams.wordpress.com/2021/09/29/yathindhra-pravana-prabhavam-73/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – https://guruparamparai.wordpress.com
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

యతీంద్ర ప్రవణ ప్రభావము – భాగము 72

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

పూర్తి శ్రేణి

<< భాగము 71

జీయర్ ప్రధాన శిష్యులకు ఆచార్య స్థానములలో పట్టాభిషేకం గావించారు

ఒకానొక రోజు, జీయర్ ప్రతివాది భయంకరం అణ్ణాను పిలిచి, కాందాడైయణ్ణన్, పోరేఱ్ఱు నాయనార్, అనంతయ్యనప్పై, ఎమ్పెరుమానార్ జీయర్ నాయనార్, కందాడై నాయన్లకు శ్రీభాష్యం (వ్యాస మహర్షి అందించిన బ్రహ్మ సూత్రానికి రామానుజులు రాసిన వ్యాఖ్యానం) బోధించమన్నారు. తరువాత వారు ప్రతివాది భయంకరం అణ్ణాను శ్రీభాష్యసింహాసనముపై ఆసీనపరచి, అభిషేకం (పట్టాభిషేకం) నిర్వహించి వారికి శ్రీభాష్యాచార్యర్ అను దివ్య బిరుదుని ప్రసాదించారు.

మరొక రోజు, జీయర్ కందాడైయణ్ణాన్ ను పిలిచి, పెరియ కందాడై అప్పన్, తిరుక్కోపురత్తు నాయణార్ భట్టార్, శుద్ధసత్వమణ్ణన్, అండ పెరుమాళ్ నాయనార్, అయ్యనప్పాలకు భగవత్ విషయం (తిరువాయ్మొళి వ్యాఖ్యానం) బోధించమన్నారు. ఆ తర్వాత కందాడైయణ్ణాన్ ను ఆచార్య సింహాసనంపై ఆసీనపరచి, అభిషేకం నిర్వహించి, ‘భగవద్ సంబంధాచార్యర్’ అను బిరుదును ప్రసాదించారు. వ్యాఖ్యానం రాయడంలో శుద్ధసత్వమణ్ణన్ సామర్థ్యాన్ని చూసి సంతోషించి, భగవత్ విషయ సింహాసనంపై ఆసీనపరచి, అభిషేకం నిర్వహించి, అతనికి తిరువాయ్మొళి ఆచార్య అను బిరుదును ప్రసాదించారు. ఒక నాడు రాత్రి, కందాడై నాయన్, జీయర్ నారాయణ్ భగవత్ విషయార్థాల గురించి చర్చించడం జీయర్ చెవిన పడింది. భగవత్ విషయార్థాలను కందడై నాయన్ సంస్కృతంలో ప్రసంగించడం వారు విన్నారు. సమస్కృతంలో భగవత్ విషయానికి అరుంపదవిళక్కం (అర్థ వివరాలు) వ్రాయమని నాయన్‌ ను నియమించారు.

జీయర్ ఎఱుంబి అప్పాని కోయిల్ కు పిలుచుట

జీయర్ దివ్య సాన్నిధ్యాన్ని విడిచి ఎఱుంబికి [భాగం-66 చుడండి] చేరుకున్న ఎఱుంబి అప్పా తట్టుకోలేక దుఃఖ సాగరంలో మునిగి బాధలో ఉన్నారు. జీయర్ దినచర్యను (రోజువారీ అనుష్టానాలు) ధ్యానించ సాగారు. ఆ అనుభవం పొంగి ఆ ప్రవాహ అనుభవంలో వారు దినచర్య ప్రబంధం అను గ్రంథాన్ని రచించి, ఒక శ్రీవైష్ణవుని ద్వారా జీయరుకి పంపారు. అది చదివి జీయర్ ఎంతో సంతోషించి, ఎఱుంబి అప్పాపై తమ కృపను కురిపించారు. “నిజమైన ‘అభిమానం’ అనుసరించే వారు, వీరిలా ఉండాలి కదా?” అని వారి దివ్య మనస్సు ఎఱుంబి అప్పా వైపు మల్లింది. వెంటనే కోయిల్‌ కి బయలుదేరి రమ్మని అప్పాకి సందేశం పంపారు. మాముణులను వెంటనే దర్శించాలని ఆశించి ఈ శ్లోకాన్ని వారు పఠించారు..

పారావారప్లవనచతురః కుంజరేవానరాణాం
ప్రియసహచర బద్రిణామీశ్వరోవా
వాయుర్భూత్వాసపతియతివా మార్గముల్లంగ్య దుర్గం కాలేకాలే
వరవరమునయే కామయే వీక్షితుం త్వాం

ఓ మణవాళ మాముని! వానరులలో (కోతులలో) ఉత్తముడు మరియు భారీ సముద్రాన్ని దాటడంలో నిష్ణాతుడైన ఆంజనేయుడిగా లేదా పెరియ తిరువడి (పక్షి రాజన్) గా నన్ను నేను మార్చుకోని  ఈ అగమ్య మార్గాన్ని దాటడం ద్వారా దేవవార్ని తక్షణమే చూడాలని మరియు ఆనందించాలనుకుంటున్నాను. పొంగిపొర్లుతున్న వాత్సల్యంతో ఆ సందేశాన్ని తలపై పెట్టుకుని ఈ శ్లోకాన్ని వారు పఠించారు..

దేవః స్వామీ స్వయమిహభవన్ సౌమ్యజామాతృయోగీ
భోగీశ త్వద్విముఖామపిమాం భూయాసాభః యసిత్వం?
అర్తౌతార్యాతపిచ వచసామజ్ఞాసా సన్నివేశా
తావిర్ భాషపైరమలమపిధిర్ నిత్యం ఆరాధనీయం
ఆశాసానైర్ వరవరమునే నిత్యముక్తైరలభ్యం మర్త్యోలబ్దుం
ప్రభవధికతం మధ్వితః శ్రీముఖంతే
సారాసారప్రమితి రహితః సర్వధాశాసనంతే
సత్యశ్రీమాన్ కపికరకృతామాలికామేవ కుర్యాం

(ఓ తిరు అనంతాళ్వాన్ (ఆదిశేషుడు)! మా స్వామి అయిన మణవాళ మాముణులుగా మీరు అవతరించారు. మీ పట్ల నేను విముఖంగా ఉన్నప్పటికీ, నాకు విశేష అనుగ్రహం ప్రసాదించారు. ఓ మణవాళ మామునీ! దివ్య శ్రీసూక్తులు, వాటి అర్థాలు, స్వచ్ఛమైన మనస్సు గలవారు వారి ఆనంద బాష్పాలతో నిత్యం అరాధించువారికి, నిత్య సూరులు, ముక్తులు నిత్యం నీ పల్లాండు పాడే వారు అరాధించువారికి తగి ఉన్నప్పుడు, మాబోటి వారు మీ సందేశాన్ని పొందే అర్హత ఎలా పొందగలము? మంచి చెడుల మధ్య వ్యత్యాసం ఎరుగని ఈ అడియేన్, దేవర్వారు అందించే దివ్య సందేశాలను ఒక కోతి పూల దండను చీల్చి చెల్లా చెదరు చేసే విధంగా చింపివేస్తాను). మణవాళ మాముణుల నుండి వచ్చిన ఆ దివ్య సందేశంలో మునిగి, ఎంతో ఇష్టంగా కోరికతో వెంటనే శ్రీరంగానికి బయలుదేరారు. మఠంలోకి ప్రవేశించి, వారిని దర్శించాలనే వాంఛ, ఇంత కాలంగా జీయరుకు సాష్టాంగ నమస్కారం చేయలేదనే కోరికను పూరించడానికి, భక్తితో వారి దివ్య పాద పద్మాలను తమ కళ్ళకి, ఛాతికి హత్తుకొని, ‘సుధానిధిం స్వీకృతోతగ్ర విగ్రహం’ (తేనె సముద్రం వంటి జీయర్ తమ స్వసంకల్పానుసారంగా ఈ స్వరూపాన్ని స్వీకరించారు) అని ఈ క్రింది శ్లోకములో వివరించబడింది.

పొన్నిదనిల్ కుళిత్తు ఆంగు అందనిల్ పుగుద ప్పెఱ్ఱోం
పొరువరుం శీర్ నంపెరుమాళ్ పదం పుగళ ప్పెఱ్ఱోం
మన్నియ శీర్ మణవాళ మామునివన్ ఎన్నైయన్
వాళ్ందిరుక్కుం మడం తనిల్ వందిరుక్క ప్పెఱ్ఱోం
సెన్నిదనిల్ అవన్ అడియార్ పదం శూడ ప్పెఱ్ఱోం
తిరుమలైయాళ్వారిల్ ఎన్ఱుం శిఱందిరుక్క ప్పెఱ్ఱోం
పిన్నై అవర్ క్కు అందరంగ ప్పొరుళుం ప్పెఱ్ఱోం
పెరుం తివత్తిల్ ఇన్బం ఇంగే పెరుగవుం ప్పెఱ్ఱోం

(కావేరిలో స్నానమాచరించే భాగ్యము కలిగిన పిదప శ్రీరంగంలోకి ప్రవేశించాము. నంపెరుమాళ్ళ దివ్య పాదాలను సేవించుకునే అదృష్టం కలిగింది. మణవాళ మాముణులు నివసించే ప్రదేశంలో ఉండే భాగ్యం కలిగింది. వారి శిష్యుల దివ్య తిరువడిని ధరించే అవకాశం కలిగింది. తిరుమలైయాళ్వార్ (ఉపన్యాసం మొదలైనవాటి కోసం మాముణులు నిర్మించిన మండపం) లో ఉండే భాగ్యము కలిగింది. వారికి సన్నిహితులుగా ఉండే అవకాశం కలిగింది. ఈ భూమిపైన మా ఆనందం అంచలంచలుగా పెరడం మా అదృష్టం.

మణ్ణాడు వాళవందోన్ మణవాళమామునివన్ వణ్మై
కణ్ణారరుళుక్కు ఇలక్కాగ నల్వాళుం కండవన్ తన్
తిణ్ణార్ అడిగళిల్ కుఱ్ఱేవల్ శెయ్దు తిరియవుం నాన్
ఎణ్ణాదిరుక్క నడువే నమక్కు వందు ఎయ్దియదే

(ఈ భూమ్మీద అవతరించిన మణవాళ మాముణుల కృపకు పాత్రులైన వారికి సేవ చేయాలనే ఆలోచన కూడా లేని వ్యక్తిని నేను. అయినప్పటికీ, నేను ఎంత అదృష్టవంతుడిని అయ్యాను!)

మూలము: https://srivaishnavagranthams.wordpress.com/2021/09/28/yathindhra-pravana-prabhavam-72/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – https://guruparamparai.wordpress.com
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

యతీంద్ర ప్రవణ ప్రభావము – భాగము 71

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

పూర్తి శ్రేణి

<< భాగము 70

తిరుమంగై ఆళ్వారుకి మంగళాశాసనం చేసిన తర్వాత, తిరుమంగై ఆళ్వారుకి అత్యంత ప్రియమైన వాయలాలి మణవాళన్ (తిరువాలి తిరునగరి ఎమ్పెరుమాన్) ను జీయర్ దర్శించుకున్నారు. ఆ తర్వాత కరుణాపూర్వకంగా వారు తిరుమణంగొల్లై [తిరుమంగై ఆళ్వారుకి పెరుమాళ్ళు తిరుమంత్రం ఉపదేశించిన చోటు) చేరుకొని ఈ క్రింది పాశురాన్ని పఠించారు:

ఈదో తిరువరసు? ఈదో మణంగొల్లై?
ఈదో ఎళిలాలి ఎన్నుమూర్? – ఈదోదాన్
వెట్టుంగలియన్ వేలై వెట్టి నెడుమాల్
ఎట్టెళుత్తుం పఱిత్తవిడం 

(ఇది పవిత్ర రావి వృక్షమా? ఇది తిరుమణంగొల్లై? తిరువాళి అని పిలవబడే అందమైన ప్రదేశమా? తిరుమంగై ఆళ్వార్ తమ బల్లెము చూపించి ప్రజలను బెదిరించి, తిరుమాళ్ (సర్వేశ్వరిని) నుండి తిరుమంత్రం (అష్టాక్షరి) ని బలవంతంగా లాక్కున్న ప్రదేశమేనా ఇది)).

జీయర్ తమ దివ్య మనస్సులో తిరుక్కణ్ణపురానికి వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నారు, దీనిని తిరుమంగై ఆళ్వార్ తన పెరియ తిరుమొళిలో “నీణిలా ముఱ్ఱత్తు నిన్ఱవళ్ నోక్కినాళ్ కాణుమో కణ్ణపురం ఎన్ఱు కాట్టినాళ్” (పరకాల నాయకి {తిరుమంగై ఆళ్వార్ నాయికా భావంలో} మిద్దెపై నుంచి దూరంగా తిరుక్కణ్ణపురం ఆలయాన్ని చూసి, ఆశ్చర్యంపోయి ఇదే తిరుక్కణ్ణపురమని తమ స్నేహితులకు చూపించింది.) జీయర్ వెంటనే గొప్ప కోరికతో బయలుదేరి తిరుక్కణ్ణపురాన్ని చేరుకున్నారు. చక్కటి అవయవ సౌందర్యంతో నల్లని కొండలా కనిపించే సౌరిరాజు [తిరుక్కణ్ణపురం ఉత్సవ పెరుమాళ్పే] ని దర్శించుకున్నారు. క్కణ్ణపురత్తాన్ (తిరుక్కణ్ణపురం పెరుమాళ్) పెరుమాళ్ళని దాసుడని గుర్తింపు పొందిన తిరుమంగై ఆళ్వార్ల విగ్రహాన్ని దయతో జీయర్ అక్కడ ప్రతిష్టించారు. తరువాత వారు తిరునఱైయూరుకి వెళ్లి నంబిని (సర్వ గుణ సంపూర్ణుడైన తిరునఱైయూర్ నంబి పెరుమాళ్), నచ్చియారుని దర్శించుకున్నారు. తరువాత ఎర్రటి మణులకు నిధి అయిన తిరుక్కుడందై (ప్రస్తుత కుంభకోణం) చేరుకున్నారు, అక్కడ ఆరావముదాళ్వార్ (అక్కడి పెరుమాళ్ళు) యొక్క ఎరార్ కోలత్తిరువురువు (సుందరమైన దివ్య స్వరూపం) ని దర్శించుకున్నారు. అక్కడి నుండి బయలుబేరి ‘తిరుమాల్ సెన్ఱు శేర్విడం’ (ఎమ్పెరుమాన్ నివాసమున్న దివ్య ప్రదేశం) అని పాడబడిన ‘తెన్ తిరుప్పేర్’ చేరుకుని తిరుప్పేర్ నగరాన్ దివ్య తిరువడిని సేవించుకున్నారు. ఆ క్రింది శ్లోకంలో వర్ణించబడింది.

దివ్యాని తత్రనగరాణి దిగంతరాళేర్ దేవేనయాని హరిణా విషయీకృతాని
సత్యం త్వదీక్షణ సమర్థ మహోత్సవాని ధన్యాని తాని జగతశ్శమయంత్వకాని

(పెరుమాళ్ళు కొలువై ఉన్న దివ్య దేశాలన్ని, మీ కటాక్షంతో, ఆ దివ్య దేశాలలో విశిష్టమైన ఉత్సవాలు జరపబడుతున్నాయి, ఆ దివ్య దేశాలలన్నీ మన పాపాలను తొలగిస్తాయి), వారు దయతో వివిధ దివ్య దేశాలకు వెళ్లి మంగలాసాసనాలు చేశారు. “ఏషబ్రహ్మ ప్రవిష్టోస్మి గ్రీష్మే సీతమిలహ్రతం” (వేసవి కాలంలో చెరువులో మునక వేసినట్లే నేను పరబ్రహ్మంలో లీనమై ఉన్నాను) అని చెప్పినట్లుగా, వారు దయతో శ్రీరంగానికి బయలుదేరారు.

పెరుమాళ్ కోయిల్ లో అప్పాచ్చియారణ్ణ ను నియమించుట

ఆ తర్వాత తమ నివాసస్థలమైన శ్రీరంగం చేరుకుని పెరుమాళ్ళను సేవించుకున్నారు. ఈ క్రింది శ్లోకంలో చెప్పబడింది.

చిత్రాణి దీప్తర రత్నవిభూషణాని ఛత్రాణి చామరయుగం వ్యజనాశనాని
తన్నామలాంచగనయ్ తాని తతౌ తదైవ రంగాధిపాయ దయితా సహితాయతస్మై 

(అళగియ మణవాలన్ అనే దివ్యనామంతో పాటు దివ్య శంఖ చక్రాలను, అద్భుతమైన, ప్రకాశవంతమైన, రత్నాలతో పొదిగి ఉన్న దివ్యాభరణాలను; దివ్య శ్వేత గొడుగులను; అలంకార సింహాసనాలను పెరియ పిరాట్టితో కూడి ఉన్న ఆ అళగియ మణవాలనుడికి లొబడి ఉన్నారు), అతను పెరుమాళ్ళ కోసమై తమ వెంట తీసుకెళ్లిన సమర్పణలను [దివ్య దేశ యాత్రా సమయంలో సమర్పించిన] సమర్పించారు – దివ్యాభరణాలు, దివ్య తెల్లని గొడుగులు, చామర, దివ్య వింజామర, కెంపులు పొదిగబడిన తివాచీ, దివ్య దిండ్లు మొదలైనవి పెరుమాళ్ళకు సమర్పించుకొని మంగళాశాసనం చేసి వినయంగా నిలబడ్డారు. పెరుమాళ్ళు వారికి తీర్థ శఠారీలు మొదలైనని అందించి, ఆలయ పరిచాలకులను, నంబిని (ప్రధాన అర్చకులు) మణవాళ మాముణులకు తోడుగా తమ మఠం వరకు వెళ్ళమని ఆదేశించాడు. పెరుమాళ్ళు నంబిని అష్టాదశవాద్యాలతో (పద్దెనిమిది రకాల సంగీత వాయిద్యాలు) మహోత్సవ రూపంలో ఊరేగింపుగా వెళ్ళమని ఆదేశించాడు. జీయర్, తమ మఠానికి చేరుకున్న తర్వాత అప్పిళ్ళైని, తిరువాళి ఆళ్వార్ పిళ్ళైని, అక్కడ ఉన్న ఇతర ప్రముఖులను, శ్రీవైష్ణవ కైంకర్యపరర్లపై తమ కృపను కురిపించారు. వివిధ దివ్య దేశాలనుండి వారు తెచ్చిన తీర్థ ప్రసాదాలను వారందరికీ దయతో అందించారు.

తరువాత జీయర్ ముందు చెప్పినట్లుగా అప్పాచ్చియారణ్ణాను పిలిచి, పెరుమాళ్ కోయిల్ (కాంచిపురం) లో కైంకర్యం చేయమన్నారు. అప్పాచ్చియారణ్ణా సంకోచించి “ఈ సేవను, ఈ గోష్ఠిని వదలడం సాధ్యమా?” అని జీయరుని అడిగారు. జీయర్ అతని చేయి పట్టుకుని, సన్నిధి లోపలికి తీసుకెళ్లి, ‘రామాసుశన్’ అను నామంతోనున్న ఒక రాగి బిందెను అతనికి ఇచ్చారు. జీయర్ వాడిన ఈ బిందెను వానమామలై జీయర్ తమ బుట్టలో ఉంచుకునేవారు. ఆ బిందెపైన చెక్కిన ‘రామానుశ’ నామము, శంఖ చక్రాలు కాలక్రమేణ అరిగిపోయి ఉన్నాయి. ఆ కడవను ఉపయోగించి తనను పోలిన రెండు విగ్రహాలు తయారు చేసి ఒకటి ఆచార్యులకు సమర్పించి, మరొకటి తమ వద్ద ఉంచుకోమని అప్పాచ్చియారణ్ణాను జీయర్ ఆదేశించారు. దానితో పాటు తమ కోయిలాళ్వార్ (తిరువారాధన పెరుమాళ్ ఆసీనమై ఉన్న మందిరం) లో ఉన్న ఎన్నై తీమనం కెడుత్తార్ విగ్రహాన్ని కూడా అణ్ణాకు అందజేసి, “ఇంతకుముందు ఈ విగ్రహం ఆట్కొండవిల్లి జీయర్ తిరువారాధన పెరుమాళ్. కందాడైయాండాన్ దివ్య వంశీయుడివి అయినందున, ఈ పెరుమాళ్ళకి తిరువారాధనం చేసే పూర్ణ అర్హత నీకుంది” అని అన్నారు. ఆ తర్వాత వారు శ్రీవైష్ణవుల గోష్టికి [తిరుమలైయాళ్వార్‌లోని ] వెళ్లి ఈ శ్లోకాన్ని పఠించారు.

శ్రీతీర్థ దేవరాజార్య తనయాంభేడి విశృతా
తస్యాస్థనుజో వరదః కాంచీనగర భూషణః

(తిరుమంజనం అప్పా కుమార్తె అయిన ఆచ్చి కుమారుడు వరదాచార్యర్ (అప్పాచ్చియారణ్ణ), దేవరాజార్యార్ అని కూడా పిలువబడే వీరు కాంచీపురానికి ఆభరణం వంటివారు). ఎంతో ప్రేమతో, పేరారుళాళర్ (దేవరాజ పెరుమాళ్) ఆచ్చి కుమారునిగా అవతరించారని కృపతో జీయర్ తెలిపారు. వారు “కోయిల్ లోనే శాశ్వతంగా ఉండి కైంకర్యం చేయండి” అని అణ్ణాను ఆదేశించారు.

మూలము: https://srivaishnavagranthams.wordpress.com/2021/09/27/yathindhra-pravana-prabhavam-71/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – https://guruparamparai.wordpress.com
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

యతీంద్ర ప్రవణ ప్రభావము – భాగము 70

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

పూర్తి శ్రేణి

<< భాగము 69

తిరువాలి తిరునగరిలో తిరుమంగై ఆళ్వార్ను దర్శించుకున్న జీయర్

అనంతరం, ఈ శ్లోకంలో చెప్పబడినట్లు

అహిరాజశైలమపితో నిరంతరం బృతనాశతేనసవిలోకయన్ తతః
అవరుహ్య దివ్యనగరం రమాస్పదం భుజగేశయం పునరుపేత్యపూరుషం

(ఆ మణవాళ మాముణులు తమ శిష్య బృందంతో తిరుమల నలువైపులా రెప్పార్చకుండా ఆర్తిగా చూస్తూ, కొండ దిగి తిరుపతి దివ్య పట్టణానికి చేరుకున్నారు. ఆదిశేషునిపై శయనించి ఉన్న గోవిందరాజుని మరలా దర్శించారు, శ్రీమహాలక్ష్మి నివాసస్థలాన్ని సేవించుకున్నారు), అక్కడి నుండి బయలుదేరి తిరువెవ్వుళూర్ (ప్రస్తుత తిరువళ్ళూర్) దివ్య దేశానికి చేరుకొని ఎమ్పెరుమానుని దివ్య పాదాలకు మంగళాసశాసనాలు చేసారు. తరువాత తిరువల్లిక్కేణి పెరుమాళ్ళ తిరువడిని సేవించిన పిదప పెరుమాళ్ కోయిల్ (కాంచిపురం) కి వెళ్లి పేరరుళాళర్ పెరుమాళ్ళను దర్శించుకున్నారు. వారి అనుమతితో, అక్కడి నుండి బయలుదేరి మధురాంతకం చేరుకున్నారు. మధురాంతకం పొలిమేరలకు చేరుకుని ఈ క్రింది తమిళ పాశురాన్ని వల్లించారు:

మరుమలర్ కమళుం శోలై మధురై మానగర్ వందు ఎయ్ది
అరుళ్ మొళి పెరియ నంబి అన్ఱు ఎదిరాశరర్ క్కు
అరుం పొరుళ్ వళంగుం ఎంగళ్ ఏరి కాత్తరుళ్వార్ కోయిల్
తిరుమగిళడియిఱ్శెల్వీర్ తీవినై తీరుమాఱే

(సువాసనతో కూడిన తోటలు విస్తరించి ఉన్న మధుర (మధురాంతకం) దివ్య దేశాన్ని చేరుకుని, ఏరికాత్త రామ కోయిల్ [ఆ ప్రదేశంలోని కొలనును సంరక్షించిన శ్రీ రాములవారి ఆలయం] లోపల పెరియ నంబి ఎతిరాజులకు (రామానుజులు) అరుదైన ఐశ్వర్యాన్ని (సమాశ్రయణం) ప్రసాదించిన చోటుకి వెళ్లాలి.

ఆ ఊరు సమీపంలోకి వెళ్ళగానే మరో పాశురాన్ని పఠించారు

ఇదువో కిళియాఱు? ఇవ్వూరో తిమధురై?
ఇదువో తిరుమగిళుం గోపురముం? – ఇదువో
పెరియ నంబి తాం ఉగందు పిన్నుం ఎతిరాశరుక్కుత్
తుయం అళిత్త తూయప్పది?

(ఇదేనా కిళి నది? ఇది మధురాంతకం దివ్య ప్రదేశమేనా? శ్రీమహాలక్ష్మికి అతి ప్రియమైన దివ్య గోపురం ఇదేనా? పెరియ నంబి పరమానందంతో ద్వయ మంత్రార్థాన్ని రామానుజులను అనుగ్రహించిన చోటు ఇదేనా?)

ఎంతో ఇష్టంగా ఆ ఊరుకి సాష్టాంగ నమస్కారం చేసి ఆ రోజు అక్కడే ఉన్నారు. మర్నాడు, తిరుచిత్తిరకూటం దివ్య దేశానికి వెళ్ళి గోవిందరాజుల తిరువడిని దర్శించుకున్నారు. తరువాత వారు చోళ మండల (చోళ నాడు నలభై దివ్య దేశాలు) దివ్య దేశాల పెరుమాళ్ళను సేవించాలని ఆశించారు. వారు తిరుచిత్తిరకూటం నుండి బయలుదేరి, ఈ దివ్య దేశాల పెరుమాళ్ళకు మంగళాశాసనము చేశారు. తరువాత వారు తిరువాలి తిరునగరికి చేరుకుని తిరుమంగై ఆళ్వార్ దివ్య తిరువడిని సేవించుకున్నారు.

ఈ క్రింది పాశురాలను పఠించారు:

ఉఱై కళిత్త వేలై అత్త విళి మదందై మాధర్మేల్
ఉఱైయవైత్త మనమొళిత్తు అవ్వులగళంద నంబిమేల్
కుఱైయై వైత్తు మడల్ ఎడుత్త కుఱైయలాలి తిరుమణంగ్
గొల్లై తన్నిల్ వళిపఱిత్త కుఱ్ఱమఱ్ఱ శెంగైయాన్
మఱైయుళ్ వైత్త మందిరత్తై మాల్ ఉరైక్క అవన్ మున్నే
మడి ఒదుక్కి మనం ఒదుక్కి వాయ్ పుదైత్తు అవ్వొన్నలార్
కుఱై కుళిత్త వేలణైత్తు నిన్ఱ ఇంద నిలైమై ఎన్
కణ్ణై విట్టు అగన్ఱిడాదు కలియన్ ఆణై ఆణై ఆణైయే

(తిరుమంగై ఆళ్వార్ స్త్రీల చక్రాల వంటి నేత్రాల నుండి తమ మనస్సును మల్లించి ఆ పరమాత్మపై దృష్టి సాయించి, తమ బాధను కూడా వారిపైనే ఉంచారు. వారు ఎర్రని లేత అరిచేతులు కలిగి తిరుమణంగొల్లై అను దివ్య దేశములో శయనించి ఉన్న ఆ ఎమ్పెరుమానుని పైన మడల్ (తమిళ సాహిత్యంలో కవిత రూపం) కూడా రచించారు; ఎమ్పెరుమాన్ వేదాలలో దాగి ఉన్న తిరుమంత్రం (అష్టాక్షరం) పఠించగా, తిరుమంగై ఆళ్వారు విధేయులై నిలబడి తనలోకి తీసుకున్నారు. ఎమ్పెరుమాన్ చెబుతుండగా వింటూ తిరుమంగై ఆళ్వార్ తమ బల్లెమును ఆలింగనం చేసుకునే ఆ దృశ్యం నా మనస్సులో మెదులుతూనే ఉంది; ఆ కలియన్ [తిరుమంగై ఆళ్వార్] మీద ఆన)

అణైత్త వేలుం తొళుకైయుం అళుందియ తిరునామముం
ఓమెన్ఱ వాయుం ఉయర్ న్ద మూక్కుం కుళిర్ న్ద ముగముం
పరంద విళియుం ఇరుండ కుళలుం సురుండ వళైయముం
వడిత్త కాదుం మలర్ న్ద కాదుకాప్పుం తాళ్ న్ద శెవియుం
శెఱింద కళుత్తుం అగన్ఱ మార్బుం తిరండ తోళుం
నెళిత్త ముదుగుం కువింద ఇడైయుం అల్లిక్కయిఱుం
అళుందియ శీరావుం తూక్కియ కరుం కోవైయుం
తొంగలుం తనిమాలైయుం శాత్తియ తిరుత్తండైయుం
శదిరాన వీరక్కళలుం కుందియిట్ట కణైక్కాలుం
కుళిర వైత్త తిరువడి మలరుం మరువలర్ తం ఉడల్ తుణియ
వాళ్ వీశుం పరకాలన్ మంగై మన్నరాన వడివే

(వారు ఆలింగనం చేసుకున్న బల్లెము, అంజలి హస్థాలు, దివ్య ముద్రలు, ప్రణవాన్ని (ఓం) పలికే వారి దివ్య నోరు, సూటి ముక్కు, చల్లని ముఖం, విశాలమైన నేత్రాలు, నల్లటి శిరోజాలు, కరణ పత్రాలు, దిగిన చెవులు, మెడ, విశాలమైన ఛాతీ, గుండ్రని భుజాలు, వంగిన వీపు, సన్నని నడుము, కవచం, పెదాలు, చెవి కుండలాలు, పూల దండ, దివ్య కడియం, దివ్య అందెలు, చక్కటి గడ్డం, పుష్పాలవంటి చల్లని దివ్య పాదాలు, శత్రువుల శరీరాలను ఛేదించగల సామర్థ్యం ఉన్న ఖడ్గం – ఇవన్నీ మంగై దేశ రాజైన పరకాలన్ యొక్క దివ్య స్వరూప రేఖలు.)

ఐయన్ అరుళ్ మారి శెయ్య అడియిణైగళ్ వాళియే
    అందుగిలుం శీరావుం అణైయుం అరై వాళియే
మైయిలగు వేలణైత్త వణ్మై మిగ వాళియే
   మాఱామల్ అంజలిశెయ్ మలర్ క్కరంగళ్ వాళియే
శెయ్యకలన్ ఉడనలంగల్ శేర్మార్బుం వాళియే
    తిణ్బుయముం పణింద తిరుక్కళుత్తుం వాళియే
మైయల్ శెయ్యుముగముఱువల్ మలర్ క్కంగళ్ వాళియే
    మన్నుమిదిత్తొప్పారం వలయముడన్ వాళియే

(తిరుమంగై ఆళ్వార్ యొక్క ఎర్రని దివ్య పాదాలు చిరకాలం వర్ధిల్లాలి! అందమైన దివ్య వస్త్రం, కవచంతో ఉన్న వారి దివ్య నడుము చిరకాలం వర్ధిల్లాలి! దివ్య బల్లెమును ఆలింగనం చిరకాలం వర్ధిల్లాలి! అంజలి ముద్రతో ఉన్న వారి దివ్య హస్థాలు చిరకాలం వర్ధిల్లాలి! ఎర్రని ఆభరణలతో, తిరు మాలలతో అలంకరించి ఉన్న వారి దివ్య వక్ష స్థలం చిరకాలం వర్ధిల్లాలి! గుండ్రని వారి భూజాలు, వినయంతో వంగి ఉన్న వారి మెడ చిరకాలం వర్ధిల్లాలి! వారి దివ్య పెదాలపై మైమరపించే చిరుమందహాసము, నిండు నేత్రాలు చిరకాలం వర్ధిల్లాలి!)

వేలణైంద మార్వుం విళంగు తిరువెట్టెళుత్తై
మాలురైక్క త్తాళ్ త్త వలచ్చెవియుం – కాలణైంద
తండైయుం వీరక్కళలుం తార్ క్కలియన్ వాణ్ముగముం
కండు కళిక్కుం ఎన్ కణ్

(దివ్య బల్లెమును ఆలింగనం చేసుకొని ఉన్న వారి దివ్య ఛాతిని, తిరుమాళ్ ఉపదేశిస్తున్న దివ్య అష్టాక్షరాన్ని వినడానికి వంగి ఉన్న వారి దివ్య కుడి చెవిని, దివ్య పాదాలను అంటి పట్టుకొని ఉన్న దివ్య అందెలు, కడియాలు, దివ్య మాలను ధరించిన తిరుమంగై ఆళ్వారి దివ్య ముఖారవిందాన్ని నా కాళ్ళు ఆస్వాదించుచున్నాయి.)

మూలము: https://srivaishnavagranthams.wordpress.com/2021/09/27/yathindhra-pravana-prabhavam-70/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – https://guruparamparai.wordpress.com
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

యతీంద్ర ప్రవణ ప్రభావము – భాగము 69

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

పూర్తి శ్రేణి

<< భాగము 68

తిరుమల దేవస్థానం వారు ఆలయంలో జరిగే సేవలు, ఉత్సవాల వివరాల గురించిన ‘తిరుమలై ఒళుగు’ అను గ్రంథంలో, ఈ నియామకం గురించి [మణవాల మాముణుల ద్వారా నియమించబడిన శిరియ కేళ్వి జీయర్] వివరణ ఇవ్వబడింది. రామానుజుల కాలంలో, తిరువేంకటేశుని నిధి సంరక్షణ, నిర్వహణ కార్యానికై శ్రీ సేనాపతి జీయర్ అనే పిలువడే ఒక భక్తుడిని నియమించారు. దీనికి సంబంధించిన వివరాలు శ్రీ వెంకటాచల ఇతిహాసమాల అను గ్రంథంలో అనంతాచార్యులచే ప్రస్తావించబడింది. తరువాత, రామానుజులే ఆ భక్తుడికి సన్యాసాశ్రమ స్వీకారం చేయించి, వారికి అప్పన్ తిరువేంగడ శఠకోప జీయర్ అను దివ్యనామాన్ని ప్రసాదించి, ఆలయ కార్య భారాన్ని వారికి అప్పగించారు. వారు ఈ కైంకర్యంలో జీయర్ సహకారం కోసమై నలుగురు ఏకాంగిలను కూడా నియమించారు. ఈ వివరాలు ఇతిహాసమాలలో వివరించబడి ఉన్నాయి. ఈ జీయరుని కోయిల్ కేల్వి జీయర్ అని కూడా పిలుస్తారు. పెరియ కేల్వి జీయర్ (పెద్ద జీయర్), శిరియ కేల్వి జీయర్ (చిన్న జీయర్) అను ఇద్దరు జీయర్లు ఉన్నారని తెలుస్తోంది. రాజుకి యువరాజు వలె వ్యవహరిస్తారు. మణవాళ మాముణులు తిరుమలలో సుమారు 1 – 2 సంవత్సరాలు ఉన్నారని యతీంద్ర ప్రవణ ప్రభావం చెబుతుంది. పిళ్ళై లోకాచార్యుల కాలం తరువాత, తిరుమల, శ్రీరంగం మొదలైన ఆలయాల యందు రామానుజుల దివ్యాజ్ఞా మార్గదర్శకత్వంలో ఆలయాల నిర్వహణ క్రమబద్ధత కోల్పోయింది. తరువాత, మణవాళ మాముణుల కాలంలో, రామానుజార్య దివ్యాజ్ఞా వరవరముని దివ్యాజ్ఞాగా పునః స్థాపించబడింది. ఆలయం లోపల ఉన్న రాతి శాసనాలలో, 1445 CEలో “కోయిల్ కేట్కుం ఎంపెరుమానార్ జీయర్” (ఎంపెరుమానార్ జీయరుని అనుసరించి పాటించే ఆలయం) అను ప్రస్తావన ఉంది. ఇది 1371-1443 CE కాలానికి చెందిన మణవాళ మాముణులచే నియమించబడిన జీయర్ అని స్పష్టంగా తెలుస్తుంది. వీరు తిరుమంగై ఆళ్వార్ కోయిల్ ధర్మకర్త అయినందున, స్వయంగా వీరే చిన్న జీయరని శాసనాల ద్వారా అంచనా వేయవచ్చు. 1953లో తిరుమల తిరుపతి దేవస్థానం ప్రచురించిన తిరుమల తిరుపతి ఐతిహ్యమాల అయిన తిరుమలై యోళుగులో కూడా “379 శతాబ్దంలో, వికారి సంవత్సరం, తై మాసంలో భగవద్ రామానుజులు స్వయంగా అప్పన్ శఠకోప జీయరుని కోయిల్ కేళ్వి జీయరుగా పట్టాభిషేకము చేసారు” అని చెప్పబడి ఉంది. వారు ఆలయంలో 45 సంవత్సరాలు కైంకర్యం చేశారు. అనంతరం, జయ సంవత్సరంలో, అళగియ మణవాళ జీయరుని సహాయకుడిగా (125వ పేజీలో) నియమించ బడ్డారు. ఇదే పుస్తకం 104వ పేజీలో ఇలా వ్రాయబడింది: “పూర్వం శ్రీ రామానుజ ధర్శన ప్రవర్తకులైన మణవాళ మాముణులు కృపతో తిరుపతికి వచ్చి, ఆ దేశ రాజుని కలుసుకుని ఆశీర్వదించారు. తిరుమల ఆలయానికి స్థానాధిపతిగా ఉత్తమ ఆశ్రమి (ఒక సన్యాసి) అవసరమని, శ్రీరంగంలో కార్యనిర్వహకునిగా కైంకర్యం చేస్తున్న తమ శిష్యుడు, శ్రీరంగనారాయణ జీయర్ వలే, ఇతర మతాల వారి బారి నుండి వచ్చే అడ్డంకులను తొలగించగలిగి, భక్తులకు అనుకూలంగా, ఇతర మతస్థులకు ప్రతికూలంగా ఉండే జీయర్ కావాలని భావించారు. వారు స్థానిక రాజు యొక్క సమ్మతిని తీసుకొని, కోయిల్ కేళ్వి తిరువేంగడ జీయర్‌ని నియమించి, అర్చకులు, ఆలయ ఉద్యోగులందరు, స్థల నిర్వాగి (స్థలం నియంత్రకులు), ఆళ్వార్ గోవింద జీయార్, ఏకాంగులు ఆ జీయర్ నియంత్రణలో ఉండేలా చేశారు. వారు తన నియంత్రణలో ఉన్న వారికి శిక్షకుడు, రక్షకుడు, తిరుమల నిధికి వర్థకుడు, స్థానిక రాజుకి ధర్మోపదేష్ట (ధర్మ మార్గంలో నడిపించేవాడు) గా ఉన్నారు. వారు ఉంగరం రూపంలో ఎమ్పెరుమానార్ దివ్య ప్రతిమను జీయర్ అధికారిక ముద్రగా ఇచ్చి దానిని ధరించేలా చేశారు. ఆలయం గంటను, గోవులను, ధ్వజాన్ని జీయర్ ఆధీనంలో ఉండేలా చేశారు. కైంకర్యం లేదా యాత్రలలో [ఇతర దివ్య దేశాలకు] వెళ్ళే సమయాలలో గంట, ధ్వజంతో పాటు వెళ్ళమని కూడా వారు జీయరుకి తెలిపారు. వారు జీయర్ కోసమై శ్రీరామానుజపురంలో మఠం కూడా నిర్మించారు. తరువాత మణవాళ మాముణులు శ్రీరంగానికి బయలుదేరారు.

మూలము: https://srivaishnavagranthams.wordpress.com/2021/09/25/yathindhra-pravana-prabhavam-69/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – https://guruparamparai.wordpress.com
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

యతీంద్ర ప్రవణ ప్రభావము – భాగము 68

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

పూర్తి శ్రేణి

<< భాగము 67

జీయర్ ఈ పాశురమును పఠించారు

తిరుమగళ్ మరువుం ఇరుపదమ్మలరుం ముళందాళ్గళుం కుఱంగుం తాంగు
చెక్కర్ అమ్మాముగిల్ పోల త్తిరువరై చ్చెంబొనంబరముం
అరుమైశేర్ శీరావుం అయనై త్తందదోర్ ఉందియుం అముదమార్ ఉదరబంధనుం
అలర్మేల్ మంగై ఉఱై తిరుమార్వముం ఆరముం పదక్క  నన్నిరైయుం
పెరువరై అనైయ బుయం ఒరు నాంగుం పిఱంగడలాళియుం శంగుం
పెఱు తివం ఎన్ఱు క్కాట్టియ కరముం పిడిత్తదోర్ మరుంగినిఱ్కరముం
ఒరుమది ఎనవే శోధి శేర్ ముగముం ఉయర్ తిరువేంగడత్తు ఉఱైయుం
ఒప్పిలా అప్పన్ కరుణై శేర్ విళియుం ఎన్నుళెలాం నిఱైందు నిన్ఱనవే

(శ్రీ మహాలక్ష్మి నిరంతరం ధ్యానించే, పుష్పమువలె నున్న మృదువువైన వారి దివ్య పాదాలు; దివ్యమైన మోకాళ్ళు; దివ్య తొడలు; వారి పట్టు పీతాంబరానికి ఆసరానిచ్చే మేఘ వర్ణపు వారి దివ్య నడుము, బ్రహ్మను పుట్టించిన వారి దివ్య నాభి; అమృతం వంటి వారి నడుముపై ఉన్న దివ్య రేఖలు [కృష్ణుడిని యశోద రోలుకి కట్టినప్పుడి వాతలు]; అలర్మేల్ మంగ తాయార్ (శ్రీమహాలక్ష్మి) నిత్య నివాసముండే వారి దివ్య వక్ష స్థలం; వారు ధరించిన దివ్య ఆభరణాలు, పతకాలు, మేలిమి బంగారపు దండలు, పద్ధతిగా అమర్చబడి ఉన్నాయి; ఎత్తైన పర్వతాల వంటి నాలుగు భుజాలు; మెరిసే దివ్య శంఖ చక్రాలు; మనం పొందాల్సిన పరమపదాన్ని సూచించే వారి దివ్య హస్తం; దివ్య తేజస్సుతో ప్రకాశించే చంద్రుని వంటి వారి దివ్య శ్రీ ముఖము; దేనితో పోల్చలేని తిరుమలలో కొలువై ఉన్న ఆ పెరుమాళ్ళ కృప నిత్యం స్రవించే వారి దివ్య నేత్రాలు – వారి దివ్య ముఖవైఖరి నా మనస్సులో స్థిరమై ఉంది). జీయర్ పైన పాశురంలో పేర్కొన్నట్లు, దివ్య పాదాల నుండి కిరీటం పర్యంతం తిరు వేంకటేశ్వరుని దివ్య స్వరూపాన్ని ఆస్వాదించారు. వారు వివిధ నాళాయిర దివ్య ప్రబంధ పాశురాలను స్మరించుకుంటూ, శ్రీ ముఖం నుండి పాదాల వరకు తిరువెంకటేశ్వరుని స్వరూపాన్ని ఆస్వాదించడం ప్రారంభించారు. అవి, ‘అలంగల్ తుళబ ముడి’ (తులసి మాలతో అలంకరించబడిన దివ్య కిరీటం), ‘తిరుత్తియ కోరంబం’ (నుదుటిపైన అలంకరించబడిన దివ్య చిహ్నం), ‘శుఱ్ఱుం ఒళివట్టం శూళ్ందు శోది పరంద కోళిళై వాన్ ముగం’ (దివ్య తేజంతో ప్రకాశించే వారి దివ్య శ్రీముఖం), ‘తన్ముగత్తు చుట్టి’ (ఆ శ్రీ ముఖం నుదిటిపై అలంకృతమై ఉన్న దివ్యాభరణం), నుదుటిపైన అలంకరించి ఉన్న దివ్య తిరునామం (ఉర్ధ్వ పుండ్రం), కోల నీళ్కొడి మూక్కు (తీగలా, పొడవుగా ఉండే అందమైన ముక్కు), ‘తామరై క్కట్కనివాయ్’ (కమలం లాంటిది, మధురమైన దివ్య నోరు), వారి దివ్య కంఠాన్ని చుట్టి ఉన్న దివ్య ఆభరణం ‘వార్కాదిలే శాత్తిన ఇలగు మకర కుండలం’ (అందమైన చెవులపై ఉన్న దివ్య మత్స్య కుండలాలు), ‘ఉలగం ఉండ పెరువాయా’ లో చెప్పినట్లు సమస్థ లోకాలను మ్రింగిన వారి దివ్య కంఠం, ఆ కంఠాన్ని చుట్టి ఉన్న దివ్య కంఠాభరణం, అలమేలుమంగ నిత్యం వసించే వారి దివ్య వక్ష స్థలం, ‘పవళవాయ్ పూమగళుం (భూదేవి), పన్మణి పూణారముం (అనేక దివ్య రకాల రత్నాలతో చేసిన దివ్యాభరణాలు), దివ్య యజ్ఞోపవీతం, అందమైన దివ్య భూజాలు, ఆ దివ్య భుజాలపైన అలంకరించి ఉన్న సువాసన భరితమైన దివ్య తులసి మాలలు, కుడివైపున మెలిక తిరిగి ఉన్నదివ్య శంఖాన్ని పట్టుకొని ఉన్న వారి దివ్య హస్తం, ‘ఉయ్య ఉలగు పడైత్తుండ మణివయిఱు’ (లోక కల్యాణార్థం సమస్థ లోకాలను మ్రింగి సురక్షితంగా ఉంచిన వారి దివ్య కడుపు) అని వర్ణించబడిన వారి దివ్య ఉదరం, వారి దివ్య ఉదరంపై ఉన్న దివ్య ​​గుర్తులు, ‘తిరు ఉదర ​​బంధం’ (మాతా యశోద తాడుతో రోలుకి కట్టినప్పడి గుర్తులు, ఆపై నడుము ఆభరణం, బంగారు వడ్డానం, చిన్న చిన్న గంటల నడికట్టు, నడుముపై పచ్చని దివ్య పీతాంబరం, పుష్పాల వంటి కోమలమైన వారి దివ్య పాదాలు, వాటిపై మ్రోగే అందెలు. ఈ విధంగా ఎంబెరుమానుని దివ్య శ్రీ ముఖం నుండి పాదాల వరకు ఆ తిరువెంకటేశ్వరుని దివ్య దర్శనాన్ని ఆస్వాదించిన తరువాత, తిరుప్పల్లాండు పఠించి, మంగళాశాసనం చేశారు. ఇంకా, తనివితీరక వారు ఈ శ్లోకాన్ని పఠించారు.

మంగళం మానుషే లోక వైకుంఠం అతి తిష్టతే
శేషశైల నివాసాయ శ్రీనివాసాయ మంగళం

(మానవ లోకంలో శ్రీవైకుంఠం అనబడే తిరుమలలో కొలువై ఉన్న కరుణామూర్తి, తిరువెంకటేశ్వరుడికి శుభం జరగాలి). ‘అడిక్కీళ్ అమర్ందు పుగుందు అడియీర్ వాళ్మిన్’ (ఎమ్పెరుమానుని దివ్య పాదాలను ఆశ్రయించండి – తిరువాయ్మొళి నూఱ్ఱందాది పాశురం 60) లో పేర్కొన్న విధంగా అందరికీ ఆశ్రయమిచ్చే తిరువెంకటేశ్వరుని పాదాలను వారు చూపారు. ఇప్పటికీ కూడా ఈ క్రింది శ్లోకాన్ని వారి భక్తులు పఠిస్తారు.

సౌమ్యోపయంతృమునినా మమదర్శితౌతే
శ్రీవేంకటేశ చరణౌ శరణం ప్రపద్యే

(ఆచార్య మణవాళ మాముణులు సూచన మేరకు శ్రీ వెంకటేశ్వరుని దివ్య పాదాల యందు శరణు పొందుతున్నాను). పెరుమాళ్ళు కూడా, ‘మలైమేల్ తాన్ నిన్ఱు మనత్తుల్ ఇరుందాన్’ (కొండపైన కొలువై ఉండి, దివ్య మనస్సులో ఉన్నాడు) లో చెప్పబడినట్లుగానే, మణవాళ మాముణులను పొంది, “శ్రీమత్ సుందరజామాతృ మునిమానస వాసినే” (అళగియ మణవాళ మాముణుల దివ్య మనస్సులో స్థిరమై ఉండేవాడు) అని చెప్పినట్లు మాముణుల దివ్య మనస్సుని తమ నివాసంగా ఏర్పరచుకున్నారు. పెరుమాళ్ళ సాటిలేని వాత్సల్య గుణాలకు ఓడిపోయి, ఆ గుణాలలో లీనమయ్యారు. ద్వయ మహామంత్ర రెండవ పంక్తిలో పేర్కొన్న విధంగా వారు సంపూర్ణ కైంకర్యాన్ని ప్రార్థిస్తున్నారు. వారికి తీర్థం, శ్రీశఠారి (పెరుమాళ్ళ దివ్య పాదాలు) సమర్పణ జరిగెను. ‘గతిచనధివసాని ధామ్ని తస్మిన్ కమలవిలోచనమేనం ఈక్షమాణ’ (ఈ కమల నయన ఎమ్పెరుమానుని సేవిస్తూ, ఆ ప్రదేశంలో కొలువై ఉన్న) పేర్కొన్న విధంగా వారు కొంత కాలం అక్కడే ఉన్నారు. ఆ ప్రదేశమంతా నిత్యసూరుల శిఖరాలు అని అంటూ, అక్కడ నివాసముంటున్న వారిపై తన కరుణను కురిపించారు. అక్కడ జరిగే ఉత్సవాల్లో పాల్గొని పెరుమాళ్ళను సేవించారు. వారు అక్కడి నుండి బయలుదేరబోతున్నప్పుడు, స్థానికులు “జీయర్ ఎమ్పెరుమాన్ పట్ల భక్తి ఉన్న వారిని నియమించాలి” అని విన్నపించారు. జీయర్ ఆ కార్యానికై ఎమ్పెరుమానార్ జీయరుని నియమించారు.

మూలము: https://srivaishnavagranthams.wordpress.com/2021/09/24/yathindhra-pravana-prabhavam-68/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – https://guruparamparai.wordpress.com
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

యతీంద్ర ప్రవణ ప్రభావము – భాగము 67

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

పూర్తి శ్రేణి

<< భాగము 66

జీయర్ శ్రీవైష్ణవులతో కలిసి తిరుమల చేరుకొని కొండ క్రింద ఆళ్వార్లను, నమ్మాళ్వారుని సేవించుకున్నారు. ఆ తర్వాత వారు తిరువాయ్మొళి నూఱ్ఱందాది 60వ పాశురము “ఉలగుయ్య మాల్ నిన్ఱ.… మగిళ్మాఱన్ తాళినైయే ఉన్ చరణాగ నెంజమే ఉళ్” (ఓ హృదయామా! లోక కల్యాణార్థం కొండపైన కొలువై ఉన్న తిరువేంకటేశ్వరునికి శరణాగతి చేసిన నామ్మాళ్వార్ల దివ్య పాదాలే నీకు ఆశ్రయం), తిరువాయ్మొళి నూఱ్ఱందాది 23వ పాశురము “ఒళివిలాక్కాలమెల్లాం… మిక్క నలం శేర్ మాఱన్ పుంగళలై నెంజే పుగళ్” (ఓ హృదయం! తిరువేంకటేశ్వరుని  అంతరాయం లేకుండ నిరంతరం సేవించిన నమ్మాళ్వార్ల తిరువడిని స్తుతించుము) అని పఠించారు. ఆ రాత్రికి అక్కడే బస చేసి, అక్కడి ప్రజలపై తన కృపను కురిపించారు. మరుసటి రోజు, “తిలదం ఉలగుక్కాయ్ నిన్ఱ” (ఈ లోకానికే అలంకారంగా నిలబడి) ఉన్న తిరువేంకటేశ్వరుని సేవించారు. తిరువాయ్మొళి 3-3-10 వ పాశురములో “మొయ్ త్త శోలై మొయ్ పూందడం తాళ్వరే” (దట్టమైన పొదలు, కోనేరులు ఉన్న కొండ లోయలు), పెరియ తిరుమొళి 1-9-2 వ పాశురములో “తేనేయ్ పొళిల్ శూళ్ తిరువేంగడం మామలై” (భ్రమరాలు విహరించే పూతోటలతో విస్తరించి ఉన్న తిరుమల), “అప్రాకృతమేయంచ సర్వరత్న మయం గిరిం హిరణ్యమయ మహాశృంగం పంచోపనిషదాత్మకం” (పంచ ఉపనిషత్తులతో నిండి ఉన్న తిరుమల, ఇది అప్రాకృతం), ఊహకందని రీతిలో మణులు ఒదిగి మేలిమి బంగారంగా మెరిసే కొండలు) అని ఆళ్వార్లు వర్ణించారు; తరువాత వారు తిరుమలైయాళ్వార్ (ఇక్కడ ఆళ్వార్ అనే పదం కొండల దివ్యత్వాన్ని సూచిస్తుంది) దివ్య, అద్భుత రూపాన్ని సేవించారు, శ్రీ వైకుంఠానికి నిచ్చెన వేసినట్లు కనిపించే కొండలను వారు ఎక్కారు. తేనే ప్రవహిస్తున్నట్లు కనిపించే నీటి ప్రవాహాలను, ఆకాశాన్ని అంటుకునేటంత ఎత్తైన తిరుమల శిఖరాలను, మెరిసే మెరుపులకు విశ్రాంతి చోటుగా కనిపించే కొండలను ఆస్వాదిస్తూ, పైకి వెళ్లే దారిలో కాట్టళగియ శింగర్ (నరసింహుడు) ని సేవించారు. వారు అక్కడి అరణ్యాలను అస్వాదిస్తూ, శ్రీవైకుంఠం వలె కనిపించే తిరుమాళ్ (శ్రీయః పతి) కి అత్యంత ప్రీతి అయిన చోటికి చేరుకున్నారు. నాన్ముగన్ తిరువందాది 47వ పాశురం నన్మణివణ్ణన్ (నీల మణి వర్ణ కలిగి ఉన్నవాడు) లో పేర్కొన్నట్లుగా, అరుదైన దృష్యాలను చూసి ఆశ్చర్యపోతూ ఆనందించారు. పట్టణ ప్రవేశ ద్వారాన్ని సేవించారు. అదే సమయంలో, తిరుమలలో ఉండే ఆలయ జీయర్లుతో కలిసి అనేక శ్రీవైష్ణవులు ఆలయ మర్యాదలతో వీరికి సాష్టాంగం చేసి స్వాగతం పలికారు. జీయర్ వారందరినీ నిత్యసూరులుగా భావించి, వారితో పాటు పట్టణ ప్రవేశం చేసారు. వైకుంఠ తిరువాసల్ (వైకుంఠ ద్వారం), అవావఱచ్చూళ్ందాన్ తిరువాసల్ (అవావఱచ్చూళ్ ద్వారం) మొదలైన అనేక ద్వారాల వద్ద వారు సాష్టాంగ నమస్కారం చేసారు. ప్రదక్షిణ మార్గంగా వెళ్లి, ‘ఇరామానుసన్’ అని పేరుగాంచిన అనంతాళ్వాన్ పూల తోటలను, దానితో పాటు అనేక పూతోటలను వారు దర్శించారు. తమ దివ్య మనస్సులో ఎంతో సంతోషపడి, తిరుక్కోనేరిలోన దివ్య స్నానమాచరించి, పన్నెండు ఊర్ధ్వ పుండ్రములను ధరించి, క్షేత్రాధిపతి అయిన వరాహ పెరుమాళ్ళను సేవించారు. పెరుమాళ్ తిరుమొళి 4వ పదిగం ఊనేఱు సెల్వత్తు [కులశేఖర ఆళ్వార్ తాను ఒక స్తంభంలా, లేదా ఆలయానికి వెళ్లే ఒక దారిలా లేదా ఆలయం లోపలికి వెళ్లే దారిలా లేదా ఆలయంలో ఒక మెట్టులా లేదా పక్షిలా ఇక్కడ ఒక అచిత్ వస్తువుగా జన్మించి పెరుమాళ్ళకు నిత్య సేవ చేయాలని కోరుకుంటున్నాను]. వారు కులశేఖరాళ్వార్ ఉదహరించిన వివిధ పక్షులు, స్తంభాలు మొదలైన సమస్థ అచిత్ వస్తువులన్నింటినీ సేవించారు. ఆలయ ప్రధాన గోపురం వద్ద సాష్టాంగం చేసి, ఆలయంలోకి ప్రవేశించి, రంగనాయక మండపం (తుర్కుల దండయాత్ర సమయంలో శ్రీరంగం నంపెరుమాళ్ బస చేసిన మండపం, అళగియ మణవాళ మండపం) సేవించారు. ఈ క్రింది శ్లోకములో వివరించబడింది.

శ్రీమతిమహద్వరాధీర చించాం కాంచనమయంచ బలిపీఠం
స్థానమదయామునేయం చంపకతరు సంపతం ప్రతీహారం
వినతాతనయ మహానస మణిమంటపం కనకమయ విమానవరం
పృతనాపతి యతిదుర్యౌ నరహరిమతనమత జానకీజానిం

(ప్రవేశ ద్వారం వద్ద ఉన్న బంగారు బలిపీఠాన్ని, ఆపై యమునైత్తుఱైవర్ అని పిలువబడే పుష్పక మంటపం, శెణ్బగ వృక్షం ఎదుట ఉన్న శెణ్బగత్తిరువాసల్ (దివ్య ద్వారము), గరుడ, దివ్య వంటశాల, తిరుమామణి మంటపం, ఆనంద విమానం, సేనై మొదలియార్ (విశ్వక్సేనులు), యతిరాజులు (రామానుజులు), నరసింహ స్వమి, ఆపై శ్రీ రాముని సేవించుము).

అతపునరనక మణిధ్యుతి కవచిత కమలనివాస భుజమధ్యం
కలయత కమల విలోచనం అంజన గిరి నిధిం అనజనం పురుషం

(నిష్కలంకుడు, తిరుమల కొండకు నిధి వంటివాడు, ఎర్రటి తామర పువ్వు వంటి దివ్య నేత్రాలున్నవాడు, అరుదైన మణులతో అలంకరిండిన దివ్య వక్ష స్థలమున్నవాడు, ఆ దివ్య వక్ష స్థలములో పిరాట్టి నిత్య నివాసముండే ఆ పరమ పురుషుడు తిరువేంటేశ్వరుని దివ్య దర్శనము కలుగుగాక.)

శరణమయం ఇత్యంగ్రిం నిర్ధిశ్య దక్షిణపాణినా
కరకిసలయం సవ్యం సవ్యోరుసీమ్ని సమర్పయన్
మణిగణమహోమగ్నే వక్షస్థలే తదధిందిరాం
భవతపిమత శ్రీమానస్మాగమస్థు పరంపదం

(అందరికీ ప్రియుడు, మోక్ష (వైకుంఠం) సాధనమైన తమ తిరువడిని తమ కుడి హస్థముతో చూపిస్తూ, లేత ఆకు వంటి తమ దివ్య ఎడమ హస్థమును తమ దివ్య ఎడమ తొడపైన ఉంచి, దివ్య మణుల తేజస్సుతో దేదీప్యమానంగా ప్రకాశించే తమ వక్ష స్థలములో పెరియ పిరాట్టి (శ్రీమహాలక్ష్మి) నిత్య నివాసముండే ఆ తిరువేంకట శ్రీనివాసుడే మన అత్యున్నత లక్ష్యం కావాలి), వారు శాస్త్ర రీతిలో శ్రీ బలిపీఠం, యమునైత్తుఱైవన్ అని పిలువబడే దివ్య పుష్ప మంటపం, శెణ్బగ ద్వారం, గరుడ, దివ్య వంటశాల, తిరుమామణి మంటపం, దివ్య ఆనంద విమానం తరువాత విష్వక్సేనులను దర్శించుకున్నారు. ఇరామానుస నూఱ్ఱందాది పాశురములు ‘నిన్ఱవణ్ కిర్తియుం నీళ్ పునలుం నిఱైవేంగడ ప్పొఱ్కున్ఱముం (నిత్య కీర్తి, అందమైన సరస్సులు, కొండలున్న తిరువేంకడం), ఇరుప్పిడం వైగుందం వేంగడం (భగవానుని నివాసములైన శ్రీ వైకుంఠం, తిరుమల మొదలైన) పఠించి ఎంబెరుమానారుని సేవించారు. ఎంబెరుమానారుని అనుమతితో అక్కడి నుంచి ముందుకు వెళ్లి, ‘తూణాయ్ అదనూడు అరియాయ్’ పాశురము పఠించి తిరువెంగడత్తరి (నరసింహ స్వామి) ని దర్శించుకున్నారు. అక్కడి నుండి వెన్ఱుమాలైయిట్టాన్ తిరుమంటపం చేరుకొని, తాయే తందై…. నాయేన్ వందైందేన్ నల్గియెన్నైయాట్కొండు అరుళే’ అనే పాశురమును పఠించి సాష్టాంగము చేసి, వారు గర్భగుడి లోపలికి ప్రవేశించి, చక్రవర్తి తిరుమగన్ (శ్రీరాముని) తిరువడి వద్దకు చేరుకున్నారు. ఆ తరువాత వారు కులశేఖర పడి (తిరువేంకటేశ్వరిని విగ్రహం ఎదుట ఉన్న మెట్టు) వద్దకు చేరుకుని, తిరువాయ్మొళి ‘అడిక్కీళ్ అమర్ న్దు పుగుందు’ పాశురమును పఠించి పెరుమాళ్ళకు మంగాళాశాసనములు చేశారు.

మూలము: https://srivaishnavagranthams.wordpress.com/2021/09/23/yathindhra-pravana-prabhavam-67/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – https://guruparamparai.wordpress.com
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org